Q.S ალ-ბაქარა (اَلْبَقَرَة) - 286 ლექსების რაოდენობა

الۤمّۤ ۚ

alif lām mīm.

ალიფ ლამ მიმ

ذٰلِكَ الْكِتٰبُ لَا رَيْبَ ۛ فِيْهِ ۛ هُدًى لِّلْمُتَّقِيْنَۙ

Żālikal-kitābu lā raiba fīh(i), hudal lil-muttaqīn(a).

ამ წიგნში (ყურანში) ეჭვი არ ეპარება; ეს არის ღვთისმოსავებისთვის გზამკვლევი.

الَّذِيْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِالْغَيْبِ وَيُقِيْمُوْنَ الصَّلٰوةَ وَمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَ ۙ

al-lażīna yu'minūna bil-gaibi wa yuqīmūnaṣ-ṣalāta wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).

(კერძოდ) ისინი, ვინც უხილავს სწამთ, ლოცვას აღასრულებენ და ხარჯავენ იმ საარსებო წყაროს ნაწილს, რომელიც მათ მივეცით.

وَالَّذِيْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ وَمَآ اُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ ۚ وَبِالْاٰخِرَةِ هُمْ يُوْقِنُوْنَۗ

wal-lażīna yu'minūna bimā unzila ilaika wa mā unzila min qablik(a), wabil-ākhirati hum yūqinūn(a).

და ისინი, ვინც ირწმუნეს (ყურანი), რომელიც შენთვის (მუჰამედ) იყო გამოცხადებული და (წიგნები), რომლებიც შენამდე იყო გამოცხადებული, და ისინი ირწმუნებიან სიკვდილის შემდგომი ცხოვრების არსებობას.

اُولٰۤىِٕكَ عَلٰى هُدًى مِّنْ رَّبِّهِمْ ۙ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ

ulā'ika ‘alā hudam mir rabbihim wa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

ისინი არიან, ვინც ხელმძღვანელობას იღებენ თავიანთი უფლისგან და ისინი იღბლიანები არიან

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا سَوَاۤءٌ عَلَيْهِمْ ءَاَنْذَرْتَهُمْ اَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَ

innal-lażīna kafarū sawā'un ‘alaihim a'anżartahum am lam tunżirhum lā yu'minūn(a).

ჭეშმარიტად, ურწმუნოებისთვის ერთი და იგივეა: გააფრთხილებ თუ არა (მუჰამედ) მათ, არ ირწმუნებენ.

خَتَمَ اللّٰهُ عَلٰى قُلُوْبِهِمْ وَعَلٰى سَمْعِهِمْ ۗ وَعَلٰٓى اَبْصَارِهِمْ غِشَاوَةٌ وَّلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيْمٌ ࣖ

khatamallāhu ‘alā qulūbihim wa ‘alā sam‘ihim wa ‘alā abṣārihim gisyāwatuw wa lahum ‘ażābun ‘aẓīm(un).

ალაჰმა დალუქა მათი გულები და სმენა, დახშული ჰქონდათ მხედველობა და მძიმე სასჯელი ელით მათ.

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَّقُوْلُ اٰمَنَّا بِاللّٰهِ وَبِالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَمَا هُمْ بِمُؤْمِنِيْنَۘ

wa minan-nāsi may yaqūlu āmannā billāhi wa bil-yaumil-ākhiri wa mā hum bimu'minīn(a).

და არიან ხალხში ისეთებიც, რომლებიც ამბობენ: „ჩვენ გვწამს ალლაჰის და უკანასკნელი დღის“, მაგრამ სინამდვილეში ისინი არ არიან მორწმუნეები.

يُخٰدِعُوْنَ اللّٰهَ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا ۚ وَمَا يَخْدَعُوْنَ اِلَّآ اَنْفُسَهُمْ وَمَا يَشْعُرُوْنَۗ

yukhādi‘ūnallāha wal-lażīna āmanū wa mā yakhda‘ūna illā anfusahum wa mā yasy‘urūn(a).

ისინი ატყუებენ ალაჰს და მორწმუნეებს, მაგრამ მხოლოდ საკუთარ თავს ატყუებენ ამის გაცნობიერების გარეშე.

فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌۙ فَزَادَهُمُ اللّٰهُ مَرَضًاۚ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ ۢ ەۙ بِمَا كَانُوْا يَكْذِبُوْنَ

fī qulūbihim maraḍun fa zādahumullāhu maraḍā(n), wa lahum ‘ażābun alīmum bimā kānū yakżibūn(a).

მათ გულებში სნეულებაა, ამიტომ ალლაჰმა გაზარდა მათი სნეულება და მწარე სასჯელი ელით იმის გამო, რომ იცრუეს.

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ لَا تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِۙ قَالُوْٓا اِنَّمَا نَحْنُ مُصْلِحُوْنَ

wa iżā qīla lahum lā tufsidū fil-arḍ(i), qālū innamā naḥnu muṣliḥūn(a).

და როდესაც მათ ეუბნებიან: „ნუ მიაყენებთ ზიანს დედამიწას!“ მათ უპასუხეს: „სინამდვილეში, ჩვენ ვართ ისინი, ვინც აუმჯობესებენ სიტუაციას“.

اَلَآ اِنَّهُمْ هُمُ الْمُفْسِدُوْنَ وَلٰكِنْ لَّا يَشْعُرُوْنَ

alā innahum humul-mufsidūna wa lākil lā yasy‘urūn(a).

გახსოვდეთ, რომ სწორედ ისინი სჩადიან ბოროტებას, მაგრამ ამას ვერ აცნობიერებენ.

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ اٰمِنُوْا كَمَآ اٰمَنَ النَّاسُ قَالُوْٓا اَنُؤْمِنُ كَمَآ اٰمَنَ السُّفَهَاۤءُ ۗ اَلَآ اِنَّهُمْ هُمُ السُّفَهَاۤءُ وَلٰكِنْ لَّا يَعْلَمُوْنَ

wa iżā qīla lahum āminū kamā āmanan nāsu qālū anu'minu kamā āmanas-sufahā'(u), alā innahum humus-sufahā'u wa lākil lā ya‘lamūn(a).

და როდესაც მათ ეუბნებიან: „ირწმუნეთ, როგორც სხვებმა ირწმუნეს!“ მათ უპასუხეს: „ნუთუ ვირწმუნოთ, როგორც უგუნურებმა ირწმუნეს?“ გახსოვდეთ, სინამდვილეში ისინი არიან უგუნურები, მაგრამ არ იციან.

وَاِذَا لَقُوا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا قَالُوْٓا اٰمَنَّا ۚ وَاِذَا خَلَوْا اِلٰى شَيٰطِيْنِهِمْ ۙ قَالُوْٓا اِنَّا مَعَكُمْ ۙاِنَّمَا نَحْنُ مُسْتَهْزِءُوْنَ

wa iżā laqul-lażīna āmanū qālū āmannā, wa iżā khalau ilā syayāṭīnihim qālū innā ma‘akum, innamā naḥnu mustahzi'ūn(a).

და როდესაც ისინი შეხვდებიან მორწმუნეებს, ამბობენ: „ჩვენ გვწამს!“ მაგრამ როდესაც ისინი დაუბრუნდნენ თავიანთ ეშმაკებს (წინამძღოლებს), უთხრეს: „ჭეშმარიტად, ჩვენ თქვენთან ვართ, ჩვენ მხოლოდ დაცინვას ვაკეთებთ!“

اَللّٰهُ يَسْتَهْزِئُ بِهِمْ وَيَمُدُّهُمْ فِيْ طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُوْنَ

allāhu yastahzi'u bihim wa yamudduhum fī ṭugyānihim ya‘mahūn(a).

ალლაჰი დასცინის მათ და შეცდომაში შეუშვებს.

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ اشْتَرَوُا الضَّلٰلَةَ بِالْهُدٰىۖ فَمَا رَبِحَتْ تِّجَارَتُهُمْ وَمَا كَانُوْا مُهْتَدِيْنَ

ulā'ikal-lażīnasytarawuḍ-ḍalālata bil-hudā, famā rabiḥat tijāratuhum wa mā kānū muhtadīn(a).

სწორედ ისინი იყიდეს შეცდომა ჭეშმარიტებით, ამიტომ მათი ვაჭრობა უიღბლო აღმოჩნდა და ჭეშმარიტება არ მიუღიათ.

مَثَلُهُمْ كَمَثَلِ الَّذِى اسْتَوْقَدَ نَارًا ۚ فَلَمَّآ اَضَاۤءَتْ مَا حَوْلَهٗ ذَهَبَ اللّٰهُ بِنُوْرِهِمْ وَتَرَكَهُمْ فِيْ ظُلُمٰتٍ لَّا يُبْصِرُوْنَ

maṡaluhum kamaṡalil-lażistauqada nārā(n), falammā aḍā'at mā ḥaulahūū żahaballāhu binūrihim wa tarakahum fī ẓulumātil lā yubṣirūn(a).

მათი მაგალითი იმათ მსგავსია, ვინც ცეცხლს ანთებს, მაგრამ გარემოს განათების შემდეგ, ალაჰი ართმევს მათ სინათლეს და სიბნელეში ტოვებს, სადაც ვერ ხედავენ.

صُمٌّ ۢ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لَا يَرْجِعُوْنَۙ

Ṣummum bukmun ‘umyun fahum lā yarji‘ūn(a).

ისინი ყრუები, მუნჯები და ბრმები არიან, ამიტომ ვერ დაბრუნდებიან.

اَوْ كَصَيِّبٍ مِّنَ السَّمَاۤءِ فِيْهِ ظُلُمٰتٌ وَّرَعْدٌ وَّبَرْقٌۚ يَجْعَلُوْنَ اَصَابِعَهُمْ فِيْٓ اٰذَانِهِمْ مِّنَ الصَّوَاعِقِ حَذَرَ الْمَوْتِۗ وَاللّٰهُ مُحِيْطٌۢ بِالْكٰفِرِيْنَ

au kaṣayyibim minas-samā'i fīhi ẓulumātuw wa ra‘duw wa barq(un), yaj‘alūna aṣābi‘ahum fī āżānihim minaṣ-ṣawā‘iqi ḥażaral-maut(i), wallāhu muḥīṭum bil- kāfirīn(a).

ან როგორც (მათ, ვისაც ზეციდან ძლიერი წვიმა დაატყდა თავს, რომელსაც თან ახლდა სიბნელე, ჭექა-ქუხილი და ელვა, თითებით ყურებს იკრავდნენ, სიკვდილის შიშით ჭექა-ქუხილისგან გაურბოდნენ. ალლაჰი მოიცავს ურწმუნოებს.

يَكَادُ الْبَرْقُ يَخْطَفُ اَبْصَارَهُمْ ۗ كُلَّمَآ اَضَاۤءَ لَهُمْ مَّشَوْا فِيْهِ ۙ وَاِذَآ اَظْلَمَ عَلَيْهِمْ قَامُوْا ۗوَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَذَهَبَ بِسَمْعِهِمْ وَاَبْصَارِهِمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ ࣖ

yakādul-barqu yakhṭafu abṣārahum, kullamā aḍā'a lahum masyau fīh(i), wa iżā aẓlama ‘alaihim qāmū, wa lau syā'allāhu lażahaba bisam‘ihim wa abṣārihim, innallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

ელვა თითქმის მოჰკრა თვალს. როცა ელვა ანათებს, მის ქვეშ მიდიან და როცა სიბნელე ეწევა, ჩერდებიან. ალლაჰს რომ ნებავდეს, წაართმევდა მათ სმენას და მხედველობას. ჭეშმარიტად, ალლაჰი ყველაფრის ყოვლისშემძლეა.

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اعْبُدُوْا رَبَّكُمُ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ وَالَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَۙ

yā ayyuhan-nāsu‘budū rabbakumul-lażī khalaqakum wal-lażīna min qablikum la‘allakum tattaqūn(a).

ხალხო, თაყვანი ეცით თქვენს უფალს, რომელმაც შეგქმნათ თქვენ და ისინი, ვინც თქვენამდე იყო, რათა ღვთისმოსაობას მიაღწიოთ.

الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الْاَرْضَ فِرَاشًا وَّالسَّمَاۤءَ بِنَاۤءً ۖوَّاَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَخْرَجَ بِهٖ مِنَ الثَّمَرٰتِ رِزْقًا لَّكُمْ ۚ فَلَا تَجْعَلُوْا لِلّٰهِ اَنْدَادًا وَّاَنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

allażī ja‘ala lakumul-arḍa firāsyaw was-samā'a binā'ā(n), wa anzala minas-samā'i mā'an fa akhraja bihī minaṡ-ṡamarāti rizqal lakum, falā taj‘alū lillāhi andādaw wa antum ta‘lamūn(a).

(ის არის), რომელმაც დედამიწა თქვენთვის დასასვენებელ ადგილად აქცია და ცა - ტილოდ და ის არის, ვინც ზეციდან წყალს (წვიმას) აგზავნის და ამით ნაყოფს გამოჰყავს თქვენთვის საარსებოდ. მაშ, ნუ შეუქმნით ალლაჰს მეტოქეს, როცა იცით.

وَاِنْ كُنْتُمْ فِيْ رَيْبٍ مِّمَّا نَزَّلْنَا عَلٰى عَبْدِنَا فَأْتُوْا بِسُوْرَةٍ مِّنْ مِّثْلِهٖ ۖ وَادْعُوْا شُهَدَاۤءَكُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa in kuntum fī raibim mimmā nazzalnā ‘alā ‘abdinā fa'tū bisūratim mim miṡlih(ī), wad‘ū syuhadā'akum min dūnillāhi in kuntum ṣādiqīn(a).

და თუ ეჭვი გეპარება (ყურანში), რომ ჩვენს მსახურს (მუჰამედს) გავუგზავნეთ, მაშინ შექმენი მისი მსგავსი სურა და მოიწვიე შენი შემწე ალლაჰის გარდა, თუ მართალი ხარ.

فَاِنْ لَّمْ تَفْعَلُوْا وَلَنْ تَفْعَلُوْا فَاتَّقُوا النَّارَ الَّتِيْ وَقُوْدُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ ۖ اُعِدَّتْ لِلْكٰفِرِيْنَ

fa'illam taf‘alū wa lan taf‘alū fattaqun-nāral-latī waqūduhan-nāsu wal-ḥijārah(tu), u‘iddat lil-kāfirīn(a).

თუ ვერ შეძლებთ და (აუცილებლად) ვერც შეძლებთ, მაშინ გეშინოდეთ ჯოჯოხეთის ცეცხლისა, რომლის საწვავიც ადამიანები და ქვებია და რომელიც ურწმუნოებისთვისაა გამზადებული.

وَبَشِّرِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ اَنَّ لَهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ ۗ كُلَّمَا رُزِقُوْا مِنْهَا مِنْ ثَمَرَةٍ رِّزْقًا ۙ قَالُوْا هٰذَا الَّذِيْ رُزِقْنَا مِنْ قَبْلُ وَاُتُوْا بِهٖ مُتَشَابِهًا ۗوَلَهُمْ فِيْهَآ اَزْوَاجٌ مُّطَهَّرَةٌ وَّهُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

wa basysyiril-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti anna lahum jannātin tajrī min taḥtihal- anhār(u), kullamā ruziqū minhā min ṡamaratir rizqā(n), qālū hāżal-lażī ruziqnā min qablu wa utū bihī mutasyābihā(n), wa lahum fīhā azwājum muṭahharatuw wa hum fīhā khālidūn(a).

და აუწყე სასიხარულო ამბავი მათ, ვინც ირწმუნა და კეთილი საქმეები ჩაიდინა, რომ მათთვის ბაღებია, რომელთა ქვეშაც მდინარეები მოედინება. როდესაც მათ სამოთხიდან ხილი ეძლევათ, ამბობენ: „ეს არის ის, რაც ჩვენ ადრეც გვერგო!“ მათაც მსგავსი (ხილი) მიეცათ და იქ წმინდა ცოლებს იპოვიან. ისინი იქ დარჩებიან.

۞ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَسْتَحْيٖٓ اَنْ يَّضْرِبَ مَثَلًا مَّا بَعُوْضَةً فَمَا فَوْقَهَا ۗ فَاَمَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا فَيَعْلَمُوْنَ اَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّهِمْ ۚ وَاَمَّا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فَيَقُوْلُوْنَ مَاذَآ اَرَادَ اللّٰهُ بِهٰذَا مَثَلًا ۘ يُضِلُّ بِهٖ كَثِيْرًا وَّيَهْدِيْ بِهٖ كَثِيْرًا ۗ وَمَا يُضِلُّ بِهٖٓ اِلَّا الْفٰسِقِيْنَۙ

innallāha lā yastaḥyī ay yaḍriba maṡalam mā ba‘ūḍatan famā fauqahā, fa'ammal- lażīna āmanū faya‘lamūna annahul-ḥaqqu mir rabbihim, wa ammal-lażīna kafarū fayaqūlūna māżā arādallāhu bihāżā maṡalā(n), yuḍillu bihī kaṡīraw wa yahdī bihī kaṡīrā(n), wa mā yuḍillu bihī illal-fāsiqīn(a).

ჭეშმარიტად, ალლაჰი არ ყოყმანობს კოღოს ან მასზე უფრო პატარა რამის მაგალითის მოყვანას. რაც შეეხება მორწმუნეებს, მათ იციან, რომ ეს არის ჭეშმარიტება ღვთისგან. ხოლო ურწმუნოები ამბობენ: „რა იგულისხმა ალლაჰმა ამ იგავში?“ ამით მან ბევრი ადამიანი გზააბნევა და ამით მრავალი ადამიანი დაარწმუნა. მაგრამ ამ იგავით ის არავის ააცდენს გზას, გარდა ბოროტმოქმედებისა.

الَّذِيْنَ يَنْقُضُوْنَ عَهْدَ اللّٰهِ مِنْۢ بَعْدِ مِيْثَاقِهٖۖ وَيَقْطَعُوْنَ مَآ اَمَرَ اللّٰهُ بِهٖٓ اَنْ يُّوْصَلَ وَيُفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ

allażīna yanquḍūna ‘ahdallāhi mim ba‘di mīṡāqih(ī), wa yaqṭa‘ūna mā amarallāhu bihī ay yūṣala wa yufsidūna fil-arḍ(i), ulā'ika humul-khāsirūn(a).

ისინი, ვინც არღვევენ ალლაჰის აღთქმას მისი დადასტურების შემდეგ და წყვეტენ იმას, რაც ალლაჰმა ბრძანა შეერთება და ავრცელებენ გარყვნილებას დედამიწაზე, სწორედ ისინი არიან წაგებულნი.

كَيْفَ تَكْفُرُوْنَ بِاللّٰهِ وَكُنْتُمْ اَمْوَاتًا فَاَحْيَاكُمْۚ ثُمَّ يُمِيْتُكُمْ ثُمَّ يُحْيِيْكُمْ ثُمَّ اِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

kaifa takfurūna billāhi wa kuntum amwātan fa'aḥyākum, ṡumma yumītukum ṡumma yuḥyīkum ṡumma ilaihi turja‘ūn(a).

როგორ ურწმუნო ხართ ალლაჰის, როცა მკვდრები იყავით, შემდეგ გაგაცოცხლათ, შემდეგ მოგკლათ და შემდეგ გაგაცოცხლათ, შემდეგ კი მასთან დაბრუნდებით.

هُوَ الَّذِيْ خَلَقَ لَكُمْ مَّا فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا ثُمَّ اسْتَوٰٓى اِلَى السَّمَاۤءِ فَسَوّٰىهُنَّ سَبْعَ سَمٰوٰتٍ ۗ وَهُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ ࣖ

huwal-lażī khalaqa lakum mā fil-arḍi jamī‘ā(n), ṡummastawā ilas-samā'i fasawwāhunna sab‘a samāwāt(in), wa huwa bikulli syai'in ‘alīm(un).

ის (ალაჰი) თქვენთვის შექმნა ყველაფერი დედამიწაზე, შემდეგ ავიდა ცათა სასუფეველში და შემდეგ შვიდ ცაში გააერთიანა ისინი და ყოვლისმცოდნეა იგი ყველაფრისა.

وَاِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنِّيْ جَاعِلٌ فِى الْاَرْضِ خَلِيْفَةً ۗ قَالُوْٓا اَتَجْعَلُ فِيْهَا مَنْ يُّفْسِدُ فِيْهَا وَيَسْفِكُ الدِّمَاۤءَۚ وَنَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَنُقَدِّسُ لَكَ ۗ قَالَ اِنِّيْٓ اَعْلَمُ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ

wa iż qāla rabbuka lil-malā'ikati innī jā‘ilun fil-arḍi khalīfah(tan), qālū ataj‘alu fīhā may yufsidu fīhā wa yasfikud-dimā'(a), wa naḥnu nusabbiḥu biḥamdika wa nuqaddisu lak(a), qāla innī a‘lamu mā lā ta‘lamūn(a).

და (გაიხსენე), როცა შენმა უფალმა ანგელოზებს უთხრა: „მე დედამიწაზე ხალიფას დავნიშნავ“. მათ უთხრეს: „განა იქ ისეთ ადამიანს დასვამ, ვინც გარყვნას გამოიწვევს და სისხლს დაღვრის, ჩვენ კი შენ გადიდებთ და შენს სახელს განვწმენდთ?“ მან თქვა: „ჭეშმარიტად, მე ვიცი ის, რაც შენ არ იცი“.

وَعَلَّمَ اٰدَمَ الْاَسْمَاۤءَ كُلَّهَا ثُمَّ عَرَضَهُمْ عَلَى الْمَلٰۤىِٕكَةِ فَقَالَ اَنْۢبِـُٔوْنِيْ بِاَسْمَاۤءِ هٰٓؤُلَاۤءِ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa ‘allama ādamal-asmā'a kullahā ṡumma ‘araḍahum ‘alal-malā'ikati faqāla ambi'ūnī bi'asmā'i hā'ulā'i in kuntum ṣādiqīn(a).

და ასწავლა ადამს ყველა მათგანის სახელები, შემდეგ კი ანგელოზებს აჩვენა და უთხრა: „თუ მართალი ხარ, მითხარი ამ ყველაფრის სახელები!“

قَالُوْا سُبْحٰنَكَ لَا عِلْمَ لَنَآ اِلَّا مَا عَلَّمْتَنَا ۗاِنَّكَ اَنْتَ الْعَلِيْمُ الْحَكِيْمُ

qālū subḥānaka lā ‘ilma lanā illā mā ‘allamtanā, innaka antal-‘alīmul-ḥakīm(u).

მათ უპასუხეს: „დიდება შენდა, ჩვენ არაფერი ვიცით გარდა იმისა, რაც შენ გვასწავლე. ჭეშმარიტად, შენ ხარ ყოვლისმცოდნე, ყოვლისმბრძენი“.

قَالَ يٰٓاٰدَمُ اَنْۢبِئْهُمْ بِاَسْمَاۤىِٕهِمْ ۚ فَلَمَّآ اَنْۢبَاَهُمْ بِاَسْمَاۤىِٕهِمْۙ قَالَ اَلَمْ اَقُلْ لَّكُمْ اِنِّيْٓ اَعْلَمُ غَيْبَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۙ وَاَعْلَمُ مَا تُبْدُوْنَ وَمَا كُنْتُمْ تَكْتُمُوْنَ

qāla yā ādamu ambi'hum bi'asmā'ihim, falammā amba'ahum bi'asmā'ihim, qāla alam aqul lakum innī a‘lamu gaibas-samāwāti wal-arḍ(i), wa a‘lamu mā tubdūna wa mā kuntum taktumūn(a).

მან (ალაჰმა) თქვა: „ჰეი, ადამ! უთხარი მათ სახელები!“ მას შემდეგ, რაც მან (ადამმა) თავისი სახელი წარმოთქვა, მან თქვა: „განა არ გითხარი, რომ მე ვიცი ცათა და მიწის საიდუმლოებები და ვიცი, რასაც ამხელთ და რასაც მალავთ?“

وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ اَبٰى وَاسْتَكْبَرَۖ وَكَانَ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ

wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li ādama fasajadū illā iblīs(a), abā wastakbara wa kāna minal-kāfirīn(a).

და (გახსოვდეთ) როდესაც ანგელოზებს ვუთხარით: „თაყვანი ეცით ადამს!“ მაშინ თაყვანი ეცით მათ, გარდა სატანისა. ის უარყოფდა და ამაყობდა და ურწმუნოთაგანი იყო.

وَقُلْنَا يٰٓاٰدَمُ اسْكُنْ اَنْتَ وَزَوْجُكَ الْجَنَّةَ وَكُلَا مِنْهَا رَغَدًا حَيْثُ شِئْتُمَاۖ وَلَا تَقْرَبَا هٰذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَكُوْنَا مِنَ الظّٰلِمِيْنَ

wa qulnā yā ādamuskun anta wa zaujukal-jannata wa kulā minhā ragadan ḥaiṡu syi'tumā, wa lā taqrabā hāżihisy-syajarata fa takūnā minaẓ-ẓālimīn(a).

და ვუთხარით: „ჰეი, ადამ! იცხოვრე შენ და შენი ცოლი სამოთხეში და ჭამე მისგან, როგორც გნებავთ. მაგრამ ნუ მიუახლოვდებით ამ ხეს, თორემ უსამართლოებს შორის აღმოჩნდებით!“

فَاَزَلَّهُمَا الشَّيْطٰنُ عَنْهَا فَاَخْرَجَهُمَا مِمَّا كَانَا فِيْهِ ۖ وَقُلْنَا اهْبِطُوْا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۚ وَلَكُمْ فِى الْاَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَّمَتَاعٌ اِلٰى حِيْنٍ

fa'azallahumasy-syaiṭānu ‘anhā fa akhrajahumā mimmā kānā fīh(i), wa qulnahbiṭū ba‘ḍukum liba‘ḍin ‘aduww(un), wa lakum fil-arḍi mustaqarruw wa matā‘un ilā ḥīn(in).

შემდეგ სატანამ ორივე გამოიყვანა სამოთხიდან და იქ ყოფნისას იქიდან გამოაძევეს. და ვუთხარით: „ჩამოდით! თქვენგან ზოგიერთი ერთმანეთის მტერია და დედამიწაზე გექნებათ საცხოვრებელი და სიამოვნება დროებით“.

فَتَلَقّٰٓى اٰدَمُ مِنْ رَّبِّهٖ كَلِمٰتٍ فَتَابَ عَلَيْهِ ۗ اِنَّهٗ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيْمُ

fatalaqqā ādamu mir rabbihī kalimātin fatāba ‘alaih(i), innahū huwat-tawwābur- raḥīm(u).

შემდეგ ადამმა მიიღო სიტყვები თავისი უფლისგან და მან მიიღო მისი მონანიება. ჭეშმარიტად, ალლაჰი მონანიების მიმღებია, მოწყალე.

قُلْنَا اهْبِطُوْا مِنْهَا جَمِيْعًا ۚ فَاِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ مِّنِّيْ هُدًى فَمَنْ تَبِعَ هُدَايَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

qulnahbiṭū minhā jamī‘ā(n), fa'immā ya'tiyannakum minnī hudan faman tabi‘a hudāya falā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

ვუთხარით: „ჩამოდით ყველანი სამოთხიდან! თუ ჩემი გზამკვლევი ჭეშმარიტად მოვა თქვენთან, მაშინ ვინც ჩემს გზამკვლევს მიჰყვება, არც შიში ექნებათ და არც მწუხარება ექნებათ“.

وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَكَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَآ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِ ۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ ࣖ

wal-lażīna kafarū wa każżabū bi'āyātinā ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).

რაც შეეხება მათ, ვინც არ ირწმუნა და უარყო ჩვენი აიათები, ისინი ჯოჯოხეთის ბინადრები არიან. ისინი იქ დარჩებიან.

يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اذْكُرُوْا نِعْمَتِيَ الَّتِيْٓ اَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَاَوْفُوْا بِعَهْدِيْٓ اُوْفِ بِعَهْدِكُمْۚ وَاِيَّايَ فَارْهَبُوْنِ

yā banī isrā'īlażkurū ni‘matiyal-latī an‘amtu ‘alaikum wa aufū bi‘ahdī ūfi bi‘ahdikum, wa iyyāya farhabūn(i).

ისრაელის ძენო, გაიხსენეთ ჩემი წყალობა, რომელიც მოგეცით და შეასრულეთ თქვენი აღთქმა, მეც შევასრულებ თქვენს აღთქმას და მხოლოდ ჩემი გეშინოდეთ.

وَاٰمِنُوْا بِمَآ اَنْزَلْتُ مُصَدِّقًا لِّمَا مَعَكُمْ وَلَا تَكُوْنُوْٓا اَوَّلَ كَافِرٍۢ بِهٖ ۖ وَلَا تَشْتَرُوْا بِاٰيٰتِيْ ثَمَنًا قَلِيْلًا ۖوَّاِيَّايَ فَاتَّقُوْنِ

wa āminū bimā anzaltu muṣaddiqal limā ma‘akum wa lā takūnū awwala kāfirim bih(ī), wa lā tasytarū bi'āyātī ṡamanan qalīlā(n), wa iyyāya fattaqūn(i).

და ირწმუნეთ ის (ყურანი), რომელიც მე გამოვავლინე, რაც ადასტურებს იმას, რაც თქვენთანაა (თორას) და ნუ იქნებით პირველი, ვინც არ ირწმუნა იგი. ნუ გაყიდით ჩემს აიათებს იაფად და მხოლოდ ჩემი გეშინოდეთ.

وَلَا تَلْبِسُوا الْحَقَّ بِالْبَاطِلِ وَتَكْتُمُوا الْحَقَّ وَاَنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

wa lā talbisul-ḥaqqa bil-bāṭili wa taktumul-ḥaqqa wa antum ta‘lamūn(a).

და ნუ აურევთ ერთმანეთში სიმართლეს სიცრუესთან და (ნუ) დამალავთ სიმართლეს, როცა იცით ეს.

وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ وَارْكَعُوْا مَعَ الرّٰكِعِيْنَ

wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta warka‘ū ma‘ar-rāki‘īn(a).

და შეასრულეთ ლოცვა, გადაიხადეთ ზექათი და მოიყარეთ თავი მოხრილებთან ერთად.

۞ اَتَأْمُرُوْنَ النَّاسَ بِالْبِرِّ وَتَنْسَوْنَ اَنْفُسَكُمْ وَاَنْتُمْ تَتْلُوْنَ الْكِتٰبَ ۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

ata'murūnan-nāsa bil-birri wa tansauna anfusakum wa antum tatlūnal-kitāb(a), afalā ta‘qilūn(a).

რატომ უბრძანებთ სხვებს სიკეთეს, როცა საკუთარ თავს ივიწყებთ, თუმცა კითხულობთ წიგნს (თორას)? ნუთუ არ გესმით?

وَاسْتَعِيْنُوْا بِالصَّبْرِ وَالصَّلٰوةِ ۗ وَاِنَّهَا لَكَبِيْرَةٌ اِلَّا عَلَى الْخٰشِعِيْنَۙ

wasta‘īnū biṣ-ṣabri waṣ-ṣalāh(ti), wa innahā lakabīratun illā ‘alal-khāsyi‘īn(a).

და სთხოვეთ დახმარება (ალაჰს) მოთმინებითა და ლოცვით. და (ლოცვა) მართლაც რთულია, გარდა ღვთისმოსავებისა.

الَّذِيْنَ يَظُنُّوْنَ اَنَّهُمْ مُّلٰقُوْا رَبِّهِمْ وَاَنَّهُمْ اِلَيْهِ رٰجِعُوْنَ ࣖ

allażīna yaẓunnūna annahum mulāqū rabbihim wa annahum ilaihi rāji‘ūn(a).

(კერძოდ) ისინი, ვინც დარწმუნებულნი არიან, რომ შეხვდებიან თავიანთ უფალს და რომ დაუბრუნდებიან მას.

يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اذْكُرُوْا نِعْمَتِيَ الَّتِيْٓ اَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَاَنِّيْ فَضَّلْتُكُمْ عَلَى الْعٰلَمِيْنَ

yā banī isrā'īlażkurū ni‘matiyal-latī an‘amtu ‘alaikum wa annī faḍḍaltukum ‘alal- ‘ālamīn(a).

ო, ისრაელის ძენო! გაიხსენეთ ჩემი წყალობა, რომელიც მოგეცით და რომელიც გაჯობეთ ყველა სხვა ხალხზე ამქვეყნად (იმ დროს).

وَاتَّقُوْا يَوْمًا لَّا تَجْزِيْ نَفْسٌ عَنْ نَّفْسٍ شَيْـًٔا وَّلَا يُقْبَلُ مِنْهَا شَفَاعَةٌ وَّلَا يُؤْخَذُ مِنْهَا عَدْلٌ وَّلَا هُمْ يُنْصَرُوْنَ

wattaqū yaumal lā tajzī nafsun ‘an nafsin syai'aw wa lā yuqbalu minhā syafā‘atuw wa lā yu'khażu minhā ‘adluw wa lā hum yunṣarūn(a).

და გეშინოდეთ იმ დღის, როდესაც ვერც ერთი სული ვერ შეძლებს სხვა სულისთვის დახმარების გაწევას და მისგან ვერც შუამდგომლობას და ვერც გამოსასყიდს მიიღებენ და ვერც მათ დაეხმარებიან.

وَاِذْ نَجَّيْنٰكُمْ مِّنْ اٰلِ فِرْعَوْنَ يَسُوْمُوْنَكُمْ سُوْۤءَ الْعَذَابِ يُذَبِّحُوْنَ اَبْنَاۤءَكُمْ وَيَسْتَحْيُوْنَ نِسَاۤءَكُمْ ۗ وَفِيْ ذٰلِكُمْ بَلَاۤءٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَظِيْمٌ

wa iż najjainākum min āli fir‘auna yasūmūnakum sū'al-‘ażābi yużabbiḥūna abnā'akum wa yastaḥyūna nisā'akum, wa fī żālikum balā'um mir rabbikum ‘aẓīm(un).

და (გაიხსენეთ) როდესაც გიხსენით (ფარაონისა და) ფარაონის მიმდევრებისგან. ისინი სასტიკად გტანჯავდნენ, ხოცავდნენ თქვენს ვაჟებს და ინახავდნენ თქვენს ქალიშვილებს. ამ შემთხვევაში ეს თქვენი უფლისგან დიდი განსაცდელია.

وَاِذْ فَرَقْنَا بِكُمُ الْبَحْرَ فَاَنْجَيْنٰكُمْ وَاَغْرَقْنَآ اٰلَ فِرْعَوْنَ وَاَنْتُمْ تَنْظُرُوْنَ

wa iż faraqnā bikumul-baḥra fa'anjainākum wa agraqnā āla fir‘auna wa antum tanẓurūn(a).

და (გაიხსენეთ) როდესაც თქვენთვის ზღვა გავყავით, რათა გადაგვერჩინათ და (ფარაონი და) ფარაონის თანამდებობის პირები ჩავძირეთ, სანამ თქვენ უყურებდით.

وَاِذْ وٰعَدْنَا مُوْسٰىٓ اَرْبَعِيْنَ لَيْلَةً ثُمَّ اتَّخَذْتُمُ الْعِجْلَ مِنْۢ بَعْدِهٖ وَاَنْتُمْ ظٰلِمُوْنَ

wa iż wā‘adnā mūsā arba‘īna lailatan ṡummattakhażtumul-‘ijla mim ba‘dihī wa antum ẓālimūn(a).

და (გაიხსენეთ) როდესაც ჩვენ აღვუთქვით მოსეს ორმოცი ღამე, შემდეგ თქვენ (ისრაელის ძეებმა) გააკეთეთ (ქანდაკება) ხბო (შესაწირავად) მისი (წასვლის) შემდეგ და თქვენ (გახდით) უსამართლონი.

ثُمَّ عَفَوْنَا عَنْكُمْ مِّنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

Ṡumma ‘afaunā ‘ankum mim ba‘di żālika la‘allakum tasykurūn(a).

შემდეგ კი გაპატიეთ, რათა მადლიერი ყოფილიყავით.

وَاِذْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ وَالْفُرْقَانَ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَ

wa iż ātainā mūsal-kitāba wal-furqāna la‘allakum tahtadūn(a).

და (გახსოვდეთ), როცა მუსას მივეცით წიგნი და ფურკანი, რათა გზას ადგათ.

وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهٖ يٰقَوْمِ اِنَّكُمْ ظَلَمْتُمْ اَنْفُسَكُمْ بِاتِّخَاذِكُمُ الْعِجْلَ فَتُوْبُوْٓا اِلٰى بَارِىِٕكُمْ فَاقْتُلُوْٓا اَنْفُسَكُمْۗ ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ عِنْدَ بَارِىِٕكُمْۗ فَتَابَ عَلَيْكُمْ ۗ اِنَّهٗ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيْمُ

wa iż qāla mūsā liqaumihī yā qaumi innakum ẓalamtum anfusakum bittikhāżikumul- ‘ijla fatūbū ilā bāri'ikum faqtulū anfusakum, żālikum khairul lakum ‘inda bāri'ikum, fatāba ‘alaikum, innahū huwat-tawwābur-raḥīm(u).

და (გაიხსენეთ) როდესაც მუსამ უთხრა თავის ხალხს: „ჰეი, ჩემო ხალხო! თქვენ ნამდვილად უსამართლოდ მოექეცით საკუთარ თავს ხბოს (შესაწირავად) გაკეთებით. ამიტომ მოინანიეთ თქვენი შემოქმედის წინაშე და მოიკალით თავი! ეს თქვენთვის უკეთესია თქვენი შემოქმედის წინაშე. ის მიიღებს თქვენს მონანიებას. ჭეშმარიტად, ის არის მონანიების მიმღები, მოწყალე!“

وَاِذْ قُلْتُمْ يٰمُوْسٰى لَنْ نُّؤْمِنَ لَكَ حَتّٰى نَرَى اللّٰهَ جَهْرَةً فَاَخَذَتْكُمُ الصّٰعِقَةُ وَاَنْتُمْ تَنْظُرُوْنَ

wa iż qultum yā mūsā lan nu'mina laka ḥattā narallāha jahratan fa'akhażatkumuṣ-ṣā‘iqatu wa antum tanẓurūn(a).

და (გახსოვდეთ) როცა უთხარით: „ჰეი, მუსა! ჩვენ არ დაგიჯერებთ, სანამ ალაჰს ნათლად არ ვიხილავთ!“ მაშინ ელვა დაგარტყათ, სანამ უყურებდით.

ثُمَّ بَعَثْنٰكُمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَوْتِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

Ṡumma ba‘aṡnākum mim ba‘di mautikum la‘allakum tasykurūn(a).

შემდეგ, თქვენი სიკვდილის შემდეგ აღგადგინეთ, რათა მადლიერნი იყოთ.

وَظَلَّلْنَا عَلَيْكُمُ الْغَمَامَ وَاَنْزَلْنَا عَلَيْكُمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوٰى ۗ كُلُوْا مِنْ طَيِّبٰتِ مَا رَزَقْنٰكُمْ ۗ وَمَا ظَلَمُوْنَا وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ

wa ẓallalnā ‘alaikumul-gamāma wa anzalnā ‘alaikumul-manna was-salwā, kulū min ṭayyibāti mā razaqnākum, wa mā ẓalamūnā wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).

და ღრუბლებით დაჩრდილეთ თქვენ და გამოგიგზავნეთ კაცები და სალვა. ჭამეთ კეთილი (საჭმელი) იმ საზრდოდან, რომელიც მოგეცით! ჩვენ არ გვისამართლებდნენ, არამედ საკუთარ თავს უსამართლოდ მოექცნენ.

وَاِذْ قُلْنَا ادْخُلُوْا هٰذِهِ الْقَرْيَةَ فَكُلُوْا مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ رَغَدًا وَّادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا وَّقُوْلُوْا حِطَّةٌ نَّغْفِرْ لَكُمْ خَطٰيٰكُمْ ۗ وَسَنَزِيْدُ الْمُحْسِنِيْنَ

wa iż qulnadkhulū hāżihil-qaryata fakulū minhā ḥaiṡu syi'tum ragadaw wadkhulul- bāba sujjadaw wa qūlū ḥiṭṭatun nagfir lakum khaṭāyākum, wa sanazīdul-muḥsinīn(a).

და (გაიხსენეთ) როდესაც ვუთხარით: „შედით ამ მიწაზე (ბეითულმაკდისში) და მიირთვით გემრიელად, რაც გენებოთ. შედით მის კარიბჭეში თაყვანისცემით და თქვით: „გაგვანთავისუფლეთ (ცოდვებისგან).“ ჩვენ აუცილებლად მოგიტევებთ თქვენს ცოდვებს და გავზრდით (სიკეთეს) მათ, ვინც სიკეთეს აკეთებს.“

فَبَدَّلَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا قَوْلًا غَيْرَ الَّذِيْ قِيْلَ لَهُمْ فَاَنْزَلْنَا عَلَى الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا رِجْزًا مِّنَ السَّمَاۤءِ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ ࣖ

fabaddalal-lażīna ẓalamū qaulan gairal-lażī qīla lahum fa anzalnā ‘alal-lażīna ẓalamū rijzam minas-samā'i bimā kānū yafsuqūn(a).

შემდეგ უსამართლო ხალხმა ეს ბრძანება სხვა ბრძანებით შეცვალა, რომელიც მათთვის არ იყო ნაბრძანები. ამიტომ ჩვენ ზეციდან უბედურება ჩამოვავლინეთ უსამართლო ხალხზე, რადგან ისინი ყოველთვის ბოროტებას სჩადიოდნენ.

۞ وَاِذِ اسْتَسْقٰى مُوْسٰى لِقَوْمِهٖ فَقُلْنَا اضْرِبْ بِّعَصَاكَ الْحَجَرَۗ فَانْفَجَرَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًا ۗ قَدْ عَلِمَ كُلُّ اُنَاسٍ مَّشْرَبَهُمْ ۗ كُلُوْا وَاشْرَبُوْا مِنْ رِّزْقِ اللّٰهِ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ

wa iżistasqā mūsā liqaumihī faqulnaḍrib bi‘aṣākal-ḥajar(a), fanfajarat minhuṡnatā ‘asyrata ‘ainā(n), qad ‘alima kullu unāsim masyrabahum, kulū wasyrabū mir rizqillāhi wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).

და (გახსოვდეს), როდესაც მოსემ თავისი ხალხისთვის წყალი სთხოვა, ვუთხარით: „დაარტყი კლდეს შენი კვერთხით!“ და თორმეტი წყარო ამოხეთქა მისგან. თითოეულმა ტომმა იცის თავისი სასმელი ადგილი. ჭამეთ და დალიეთ ალლაჰის (მოცემული) საზრდოდან და ნუ ჩაიდენთ ბოროტებას დედამიწაზე ზიანის მიყენებით.

وَاِذْ قُلْتُمْ يٰمُوْسٰى لَنْ نَّصْبِرَ عَلٰى طَعَامٍ وَّاحِدٍ فَادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُخْرِجْ لَنَا مِمَّا تُنْۢبِتُ الْاَرْضُ مِنْۢ بَقْلِهَا وَقِثَّاۤىِٕهَا وَفُوْمِهَا وَعَدَسِهَا وَبَصَلِهَا ۗ قَالَ اَتَسْتَبْدِلُوْنَ الَّذِيْ هُوَ اَدْنٰى بِالَّذِيْ هُوَ خَيْرٌ ۗ اِهْبِطُوْا مِصْرًا فَاِنَّ لَكُمْ مَّا سَاَلْتُمْ ۗ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ وَالْمَسْكَنَةُ وَبَاۤءُوْ بِغَضَبٍ مِّنَ اللّٰهِ ۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَانُوْا يَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَيَقْتُلُوْنَ النَّبِيّٖنَ بِغَيْرِ الْحَقِّ ۗ ذٰلِكَ بِمَا عَصَوْا وَّكَانُوْا يَعْتَدُوْنَ ࣖ

wa iż qultum yā mūsā lan naṣbira ‘alā ṭa‘āmiw wāḥidin fad‘u lanā rabbaka yukhrij lanā mimmā tumbitul-arḍu mim baqlihā wa qiṡṡā'ihā wa fūmihā wa ‘adasihā wa baṣalihā, qāla atastabdilūnal-lażī huwa adnā bil-lażī huwa khair(un), ihbiṭū miṣran fa inna lakum mā sa'altum, wa ḍuribat ‘alaihimuż-żillatu wal-maskanatu wa bā'ū bigaḍabim minallāh(i), żālika bi'annahum kānū yakfurūna bi'āyātillāhi wa yaqtulūnan- nabiyyīna bi gairil-ḥaqq(i), żālika bimā ‘aṣaw wa kānū ya‘tadūn(a).

და (გაიხსენეთ) როცა უთხარით: „ჰეი, მოსე! ჩვენ არ შეგვიძლია მხოლოდ ერთი სახის საკვების ატანა, ამიტომ სთხოვე შენს უფალს, რომ მოგვცეს ის, რაც მიწაზე იზრდება: მწვანილი, კიტრი, ნიორი, ოსპი და ხახვი“. მან (მოსემ) თქვა: „ცუდს ითხოვთ სიკეთის სანაცვლოდ? წადით ქალაქში და მიიღებთ იმას, რასაც ითხოვთ“. შემდეგ ისინი შერცხვენილნი და გაჭირვებულნი აღმოჩნდნენ და კვლავ დაიმსახურეს ალლაჰის რისხვა, რადგან უარყვეს ალლაჰის ნიშნები და უსამართლოდ მოკლეს წინასწარმეტყველები. ეს იმიტომ მოხდა, რომ ისინი ურჩები და ღალატობენ.

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَالَّذِيْنَ هَادُوْا وَالنَّصٰرٰى وَالصَّابِــِٕيْنَ مَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَعَمِلَ صَالِحًا فَلَهُمْ اَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْۚ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

innal-lażīna āmanū wal-lażīna hādū wan-naṣārā waṣ-ṣābi'īna man āmana billāhi wal- yaumil-ākhiri wa ‘amila ṣāliḥan fa lahum ajruhum ‘inda rabbihim, wa lā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

ჭეშმარიტად, ისინი, ვინც ირწმუნეს: იუდეველები, ქრისტიანები და საბიელები, ვინც (მათ შორის) ირწმუნა ალლაჰი და უკანასკნელი დღე და კეთილ საქმეებს სჩადის, ჯილდოს მიიღებენ თავიანთი უფლისგან, არ არსებობს მათი შიში და არც მწუხარება.

وَاِذْ اَخَذْنَا مِيْثَاقَكُمْ وَرَفَعْنَا فَوْقَكُمُ الطُّوْرَۗ خُذُوْا مَآ اٰتَيْنٰكُمْ بِقُوَّةٍ وَّاذْكُرُوْا مَا فِيْهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَ

wa iż akhażnā mīṡāqakum wa rafa‘nā fauqakumuṭ-ṭūr(a), khużū mā ātainākum biquwwatiw ważkurū mā fīhi la‘allakum tattaqūn(a).

და (გაიხსენეთ) როცა აღთქმა ავიღეთ თქვენი და თქვენს ზემოთ აღვმართეთ მთა (სინაი) (და გითხარით): „მაგრად ჩაეჭიდეთ იმას, რაც მოგეცით და გაიხსენეთ, რაც მასშია, რათა ღვთისმოსაობას მიაღწიოთ“.

ثُمَّ تَوَلَّيْتُمْ مِّنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ فَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهٗ لَكُنْتُمْ مِّنَ الْخٰسِرِيْنَ

Ṡumma tawallaitum mim ba‘di żālika falau lā faḍlullāhi ‘alaikum wa raḥmatuhū lakuntum minal-khāsirīn(a).

შემდეგ კი ზურგი აქციე და რომ არა ალლაჰის წყალობა და მადლი შენზე, უეჭველად, წაგებულთაგანი იქნებოდი.

وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ الَّذِيْنَ اعْتَدَوْا مِنْكُمْ فِى السَّبْتِ فَقُلْنَا لَهُمْ كُوْنُوْا قِرَدَةً خٰسِـِٕيْنَ

wa laqad ‘alimtumul-lażīna‘tadau minkum fis-sabti faqulnā lahum kūnū qiradatan khāsi'īn(a).

და ჭეშმარიტად, თქვენ იცნობდით მათ, ვინც შაბათს თქვენ შორის ცოდვები ჩაიდინა, ამიტომ ვუთხარით მათ: „იყავით საზიზღარი მაიმუნები!“

فَجَعَلْنٰهَا نَكَالًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهَا وَمَا خَلْفَهَا وَمَوْعِظَةً لِّلْمُتَّقِيْنَ

faja‘alnāhā nakālal limā baina yadaihā wa mā khalfahā wa mau‘iẓatal lil-muttaqīn(a).

ასე რომ, ჩვენ (ასეთი) გაფრთხილება მივეცით იმდროინდელ ხალხს და მათ, ვინც შემდგომში მოვიდა, და გაკვეთილი ღვთისმოსავებისთვის.

وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهٖٓ اِنَّ اللّٰهَ يَأْمُرُكُمْ اَنْ تَذْبَحُوْا بَقَرَةً ۗ قَالُوْٓا اَتَتَّخِذُنَا هُزُوًا ۗ قَالَ اَعُوْذُ بِاللّٰهِ اَنْ اَكُوْنَ مِنَ الْجٰهِلِيْنَ

wa iż qāla mūsā liqaumihī innallāha ya'murukum an tażbaḥū baqarah(tan), qālū atattakhiżunā huzuwā(n), qāla a‘ūżu billāhi an akūna minal-jāhilīn(a).

და (გახსოვდეთ) როდესაც მუსამ უთხრა თავის ხალხს: „ალაჰი გიბრძანებთ ფურის დაკვლას“. ჰკითხეს: „განა ჩვენ დაგცინებთ?“ მან (მოსემ) უპასუხა: „მე ალაჰს ვთხოვ თავშესაფარს, რომ უმეცართა შორის არ ვიყო“.

قَالُوا ادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُبَيِّنْ لَّنَا مَا هِيَ ۗ قَالَ اِنَّهٗ يَقُوْلُ اِنَّهَا بَقَرَةٌ لَّا فَارِضٌ وَّلَا بِكْرٌۗ عَوَانٌۢ بَيْنَ ذٰلِكَ ۗ فَافْعَلُوْا مَا تُؤْمَرُوْنَ

qālud‘u lanā rabbaka yubayyil lanā mā hiy(a), qāla innahū yaqūlu innahā baqaratul lā fāriḍuw wa lā bikr(un), ‘awānum baina żālik(a), faf‘alū mā tu'marūn(a).

მათ უთხრეს: „სთხოვე შენს უფალს, რომ აგვიხსნას ეს (ძროხა)“. მან (მოსემ) უპასუხა: „მან თქვა (ალაჰმა), რომ ფური არც მოხუცი და არც ახალგაზრდაა, (მაგრამ) შუალედურია. ასე რომ, გააკეთე ის, რაც ბრძანებაა“.

قَالُوا ادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُبَيِّنْ لَّنَا مَا لَوْنُهَا ۗ قَالَ اِنَّهٗ يَقُوْلُ اِنَّهَا بَقَرَةٌ صَفْرَاۤءُ فَاقِعٌ لَّوْنُهَا تَسُرُّ النّٰظِرِيْنَ

qālud‘u lanā rabbaka yubayyil lanā mā launuhā, qāla innahū yaqūlu innahā baqaratun ṣafrā'u fāqi‘ul launuhā tasurrun-nāẓirīn(a).

მათ უთხრეს: „სთხოვე შენს უფალს, აგვიხსნას, რა ფერისაა ეს“. მან (მოსემ) უპასუხა: „მან თქვა (ალაჰმა), რომ (ძროხა) არის დედალი ძროხა, რომლის ფერიც მუქი ყვითელია, რაც სიამოვნებს მათ, ვინც მას უყურებს“.

قَالُوا ادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُبَيِّنْ لَّنَا مَا هِيَۙ اِنَّ الْبَقَرَ تَشٰبَهَ عَلَيْنَاۗ وَاِنَّآ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَمُهْتَدُوْنَ

qālud‘u lanā rabbaka yubayyil lanā mā hiy(a), innal-baqara tasyābaha ‘alainā, wa innā in syā'allāhu lamuhtadūn(a).

მათ თქვეს: „სთხოვე შენს უფალს, რომ აგვიხსნას ეს (ძროხა). (რადგან) სინამდვილეში ძროხა ჯერ კიდევ არ არის ნათელი ჩვენთვის და თუ ალლაჰი ინებებს, ჩვენ აუცილებლად მივაღწევთ გზას“.

قَالَ اِنَّهٗ يَقُوْلُ اِنَّهَا بَقَرَةٌ لَّا ذَلُوْلٌ تُثِيْرُ الْاَرْضَ وَلَا تَسْقِى الْحَرْثَۚ مُسَلَّمَةٌ لَّاشِيَةَ فِيْهَا ۗ قَالُوا الْـٰٔنَ جِئْتَ بِالْحَقِّ فَذَبَحُوْهَا وَمَا كَادُوْا يَفْعَلُوْنَ ࣖ

qāla innahū yaqūlu innahā baqaratul lā żalūlun tuṡīrul-arḍa wa lā tasqil-ḥarṡ(a), musallamatul lā syiyata fīhā, qālul-'āna ji'ta bil-ḥaqqi fażabaḥūhā wa mā kādū yaf‘alūn(a).

მან (მოსემ) უპასუხა: „მან (ალაჰმა) თქვა: (ძროხა) არის დედალი ძროხა, რომელიც არასდროს გამოუყენებიათ მიწის დასამუშავებლად და არც მოსავლის მოსარწყავად, ჯანმრთელი და ლაქების გარეშე“. მათ უთხრეს: „ახლა შენ ამიხსენი სიმართლე“. შემდეგ დაკლეს იგი და ძლივს შეასრულეს ეს (ბრძანება).

وَاِذْ قَتَلْتُمْ نَفْسًا فَادّٰرَءْتُمْ فِيْهَا ۗ وَاللّٰهُ مُخْرِجٌ مَّا كُنْتُمْ تَكْتُمُوْنَ ۚ

wa iż qultum nafsan faddāra'tum fīhā, wallāhu mukhrijum mā kuntum taktumūn(a).

და (გახსოვდეთ), როცა კაცი მოკალით და ერთმანეთს ადანაშაულებდით ამაში, მაგრამ ალაჰმა გამოავლინა ის, რასაც მალავდით.

فَقُلْنَا اضْرِبُوْهُ بِبَعْضِهَاۗ كَذٰلِكَ يُحْيِ اللّٰهُ الْمَوْتٰى وَيُرِيْكُمْ اٰيٰتِهٖ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُوْنَ

faqulnaḍribūhu biba‘ḍihā, każālika yuḥyillāhul-mautā wa yurīkum āyātihī la‘allakum ta‘qilūn(a).

შემდეგ ვუთხარით: „დაარტყით (გვამს) (ძროხის) ნაწილით!“ ასე აცოცხლებს ალლაჰი (მკვდრებს) და გიჩვენებთ (თავისი ძალის) ნიშნებს, რათა გაიგოთ.

ثُمَّ قَسَتْ قُلُوْبُكُمْ مِّنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ فَهِيَ كَالْحِجَارَةِ اَوْ اَشَدُّ قَسْوَةً ۗ وَاِنَّ مِنَ الْحِجَارَةِ لَمَا يَتَفَجَّرُ مِنْهُ الْاَنْهٰرُ ۗ وَاِنَّ مِنْهَا لَمَا يَشَّقَّقُ فَيَخْرُجُ مِنْهُ الْمَاۤءُ ۗوَاِنَّ مِنْهَا لَمَا يَهْبِطُ مِنْ خَشْيَةِ اللّٰهِ ۗوَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ

Ṡumma qasat qulūbukum mim ba‘di żālika fahiya kal-ḥijārati au asyaddu qaswah(tan), wa inna minal-ḥijārati lamā yatafajjaru minhul-anhār(u), wa inna minhā lamā yasysyaqqaqu fayakhruju minhul-mā'(u), wa inna minhā lamā yahbiṭu min khasy-yatillāh(i), wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).

შემდეგ კი შენი გული გამაგრდა, ისე რომ (შენი გული) ქვასავით გახდა, კიდევ უფრო გამაგრდა. სინამდვილეში, ამ ქვებიდან მდინარეები მოედინება. არიან ისეთებიც, რომლებიც იშლება და მათგან წყაროები გამოდის. და არიან ისეთებიც, რომლებიც ალაჰის შიშით ძირს ეშვებიან. და ალაჰი არ არის უყურადღებო იმის მიმართ, რასაც აკეთებთ.

۞ اَفَتَطْمَعُوْنَ اَنْ يُّؤْمِنُوْا لَكُمْ وَقَدْ كَانَ فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ يَسْمَعُوْنَ كَلَامَ اللّٰهِ ثُمَّ يُحَرِّفُوْنَهٗ مِنْۢ بَعْدِ مَا عَقَلُوْهُ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ

afa taṭma‘ūna ay yu'minū lakum wa qad kāna farīqum minhum yasma‘ūna kalāmallāhi ṡumma yuḥarrifūnahū mim ba‘di mā ‘aqalūhu wa hum ya‘lamūn(a).

მაშ, ნუთუ (მუსლიმებო) ნამდვილად იმედი გაქვთ, რომ ისინი დაგიჯერებენ, როდესაც მათი ჯგუფი მოისმენს ალლაჰის სიტყვას, შემდეგ კი შეიცვლის მას მისი გაგების შემდეგ, მაშინ როცა იცის?

وَاِذَا لَقُوا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا قَالُوْٓا اٰمَنَّاۚ وَاِذَا خَلَا بَعْضُهُمْ اِلٰى بَعْضٍ قَالُوْٓا اَتُحَدِّثُوْنَهُمْ بِمَا فَتَحَ اللّٰهُ عَلَيْكُمْ لِيُحَاۤجُّوْكُمْ بِهٖ عِنْدَ رَبِّكُمْ ۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

wa iżā laqul-lażīna āmanū qālū āmannā, wa iżā khalā ba‘ḍuhum ilā ba‘ḍin qālū atuḥaddiṡūnahum bimā fataḥallāhu ‘alaikum liyuḥājjūkum bihī ‘inda rabbikum, afalā ta‘qilūn(a).

და როდესაც ისინი შეხვდებიან მორწმუნეებს, ამბობენ: „ჩვენ ვირწმუნეთ!“ მაგრამ როდესაც ისინი ერთმანეთს დაუბრუნდნენ, ჰკითხეს: „უთხარით მათ, რაც ალლაჰმა აგიხსნათ, რათა უარყონ თქვენი ღმერთის წინაშე? ნუთუ არ გესმით?“

اَوَلَا يَعْلَمُوْنَ اَنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ مَا يُسِرُّوْنَ وَمَا يُعْلِنُوْنَ

awalā ya‘lamūna annallāha ya‘lamu mā yusirrūna wa mā yu‘linūn(a).

და განა არ იციან, რომ ალლაჰმა იცის, რასაც მალავენ და რასაც ამხელენ?

وَمِنْهُمْ اُمِّيُّوْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ الْكِتٰبَ اِلَّآ اَمَانِيَّ وَاِنْ هُمْ اِلَّا يَظُنُّوْنَ

wa minhum umiyyūna lā ya‘lamūnal-kitāba illā amāniyya wa in hum illā yaẓunnūn(a).

და მათ შორის არიან ისეთებიც, ვინც წერა-კითხვის უცოდინარია, არ ესმით წიგნი (თორა), გარდა იმისა, რომ მხოლოდ წარმოიდგენენ და მხოლოდ ვარაუდობენ.

فَوَيْلٌ لِّلَّذِيْنَ يَكْتُبُوْنَ الْكِتٰبَ بِاَيْدِيْهِمْ ثُمَّ يَقُوْلُوْنَ هٰذَا مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ لِيَشْتَرُوْا بِهٖ ثَمَنًا قَلِيْلًا ۗفَوَيْلٌ لَّهُمْ مِّمَّا كَتَبَتْ اَيْدِيْهِمْ وَوَيْلٌ لَّهُمْ مِّمَّا يَكْسِبُوْنَ

fawailul lil-lażīna yaktubūnal-kitāba bi'aidīhim ṡumma yaqūlūna hāżā min ‘indillāhi liyasytarū bihī ṡamanan qalīlā(n), fawailul lahum mimmā katabat aidīhim wa wailul lahum mimmā yaksibūn(a).

ვაი მათ, ვინც საკუთარი ხელით წერს წერილს და შემდეგ ამბობს: „ეს ალლაჰისგანაა“, რათა იაფად გაყიდოს იგი. ვაი მათ იმის გამო, რაც მათ ხელებმა დაწერეს და ვაი მათ იმის გამო, რასაც ისინი შრომობენ.

وَقَالُوْا لَنْ تَمَسَّنَا النَّارُ اِلَّآ اَيَّامًا مَّعْدُوْدَةً ۗ قُلْ اَتَّخَذْتُمْ عِنْدَ اللّٰهِ عَهْدًا فَلَنْ يُّخْلِفَ اللّٰهُ عَهْدَهٗٓ اَمْ تَقُوْلُوْنَ عَلَى اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ

wa qālū lan tamassanan-nāru illā ayyāmam ma‘dūdah (tan), qul attakhażtum ‘indallāhi ‘ahdan falay yukhlifallāhu ‘ahdahū am taqūlūna ‘alallāhi mā lā ta‘lamūn(a).

და თქვეს: „ჯოჯოხეთი არ შეგვხდება, გარდა რამდენიმე დღისა“. უთხარი: „მიიღეთ თუ არა ალლაჰისგან აღთქმა, რომ ალლაჰი არ დაარღვევს თავის აღთქმას, თუ ალლაჰზე იმას ამბობთ, რაც არ იცით?“

بَلٰى مَنْ كَسَبَ سَيِّئَةً وَّاَحَاطَتْ بِهٖ خَطِيْۤـَٔتُهٗ فَاُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِ ۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

balā man kasaba sayyi'ataw wa aḥāṭat bihī khaṭī'atuhū fa ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).

ეს ასე არ არის! ვინც ცუდ საქმეებს აკეთებს და მისი ცოდვები მას ახრჩობს, მაშინ ისინი ჯოჯოხეთის ბინადრები არიან. ისინი იქ რჩებიან.

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْجَنَّةِ ۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ ࣖ

wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti ulā'ika aṣḥābul-jannah(ti), hum fīhā khālidūn(a).

და ისინი, ვინც ირწმუნეს და კეთილ საქმეებს აკეთებენ, ისინი არიან სამოთხის მკვიდრნი. ისინი იქ დარჩებიან.

وَاِذْ اَخَذْنَا مِيْثَاقَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ لَا تَعْبُدُوْنَ اِلَّا اللّٰهَ وَبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًا وَّذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَقُوْلُوْا لِلنَّاسِ حُسْنًا وَّاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَۗ ثُمَّ تَوَلَّيْتُمْ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْكُمْ وَاَنْتُمْ مُّعْرِضُوْنَ

wa iż akhażnā mīṡāqa banī isrā'īla lā ta‘budūna illallāha wa bil-wālidaini iḥsānaw wa żil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wa qūlū lin-nāsi ḥusnaw wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāh(ta), ṡumma tawallaitum illā qalīlam minkum wa antum mu‘riḍūn(a).

და (გაიხსენეთ) როდესაც აღთქმა ავიღეთ ისრაელის შვილებისგან: „არც ერთს სცემდეთ თაყვანს ალლაჰის გარდა და კეთილი იყავით მშობლების, ნათესავების, ობლებისა და ღარიბების მიმართ. კეთილი სიტყვები უთხარით ადამიანებს, ლოცვა შეასრულეთ და ზექათი გადაიხადეთ!“ მაგრამ შემდეგ ზურგი აქციეთ (უარყავით), გარდა თქვენი მცირე ნაწილისა, და მაინც ურჩები იყავით.

وَاِذْ اَخَذْنَا مِيْثَاقَكُمْ لَا تَسْفِكُوْنَ دِمَاۤءَكُمْ وَلَا تُخْرِجُوْنَ اَنْفُسَكُمْ مِّنْ دِيَارِكُمْ ۖ ثُمَّ اَقْرَرْتُمْ وَاَنْتُمْ تَشْهَدُوْنَ

wa iż akhażnā mīṡāqakum lā tasfikūna dimā'akum wa lā tukhrijūna anfusakum min diyārikum ṡumma aqrartum wa antum tasyhadūn(a).

და (გახსოვდეთ), როდესაც ჩვენ აღთქმა ავიღეთ თქვენგან: „არ დაღვაროთ თქვენი სისხლი (არავინ მოკლათ) და არ განდევნოთ საკუთარი თავი (თქვენი თანამემამულეები) თქვენი სახლებიდან“. მაშინ თქვენ დაიფიცეთ და დაადასტურეთ.

ثُمَّ اَنْتُمْ هٰٓؤُلَاۤءِ تَقْتُلُوْنَ اَنْفُسَكُمْ وَتُخْرِجُوْنَ فَرِيْقًا مِّنْكُمْ مِّنْ دِيَارِهِمْۖ تَظٰهَرُوْنَ عَلَيْهِمْ بِالْاِثْمِ وَالْعُدْوَانِۗ وَاِنْ يَّأْتُوْكُمْ اُسٰرٰى تُفٰدُوْهُمْ وَهُوَ مُحَرَّمٌ عَلَيْكُمْ اِخْرَاجُهُمْ ۗ اَفَتُؤْمِنُوْنَ بِبَعْضِ الْكِتٰبِ وَتَكْفُرُوْنَ بِبَعْضٍۚ فَمَا جَزَاۤءُ مَنْ يَّفْعَلُ ذٰلِكَ مِنْكُمْ اِلَّا خِزْيٌ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۚوَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ يُرَدُّوْنَ اِلٰٓى اَشَدِّ الْعَذَابِۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ

Ṡumma antum hā'ulā'i taqtulūna anfusakum wa tukhrijūna farīqam minkum min diyārihim taẓāharūna ‘alaihim bil-iṡmi wal-‘udwān(i), wa iy ya'tūkum usārā tufādūhum wa huwa muḥarramun ‘alaikum ikhrājuhum, afa tu'minūna biba‘ḍil-kitābi wa takfurūna bi ba‘ḍ(in), famā jazā'u may yaf‘alu żālika minkum illā khizyun fil-ḥayātid-dun-yā, wa yaumal-qiyāmati yuraddūna ilā asyaddil-‘ażāb(i), wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).

შემდეგ თქვენ (ისრაელის შვილებო) თავი მოიკლათ და თქვენი ჯგუფი მათი სახლებიდან გამოაძევეთ. ერთმანეთს ეხმარებოდით ბოროტებასა და მტრობაში. და თუ ისინი თქვენთან ტყვედ მოვიდნენ, თქვენ გამოისყიდეთ ისინი, თუმცა აკრძალული გქონდათ მათი განდევნა. ნუთუ წიგნის (თორას) ნაწილს გწამთ და ნაწილს არ ეთანხმებით? მაშინ თქვენგან მათთვის, ვინც ამას აკეთებს, მხოლოდ სირცხვილია ამქვეყნიურ ცხოვრებაში, ხოლო აღდგომის დღეს ისინი ყველაზე მკაცრ სასჯელად დაბრუნდებიან. და ალლაჰი არ არის უცოდინარი იმის მიმართ, რასაც თქვენ სჩადიხართ.

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ اشْتَرَوُا الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا بِالْاٰخِرَةِ ۖ فَلَا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذَابُ وَلَا هُمْ يُنْصَرُوْنَ ࣖ

ulā'ikal-lażīnasytarawul-ḥayātad-dun-yā bil-ākhirah(ti), falā yukhaffafu ‘anhumul-‘ażābu wa lā hum yunṣarūn(a).

ესენი არიან ადამიანები, რომლებმაც ამქვეყნიური სიცოცხლე სიკვდილის სიცოცხლით იყიდეს, შემდეგ კი მათი სასჯელი არ შემსუბუქდება და მათ არავინ დაეხმარება.

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ وَقَفَّيْنَا مِنْۢ بَعْدِهٖ بِالرُّسُلِ ۖ وَاٰتَيْنَا عِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ الْبَيِّنٰتِ وَاَيَّدْنٰهُ بِرُوْحِ الْقُدُسِۗ اَفَكُلَّمَا جَاۤءَكُمْ رَسُوْلٌۢ بِمَا لَا تَهْوٰىٓ اَنْفُسُكُمُ اسْتَكْبَرْتُمْ ۚ فَفَرِيْقًا كَذَّبْتُمْ وَفَرِيْقًا تَقْتُلُوْنَ

wa laqad ātainā mūsal-kitāba wa qaffainā mim ba‘dihī bir-rusul(i), wa ātainā ‘īsabna maryamal-bayyināti wa ayyadnāhu birūḥil-qudus(i), afakullamā jā'akum rasūlum bimā lā tahwā anfusukumustakbartum, fafarīqan każżabtum wa farīqan taqtulūn(a).

და ჭეშმარიტად, ჩვენ მივეცით წიგნი (თორა) მოსეს და მის შემდეგ მივყვებოდით მოციქულებს და მივეცით იესუს, მარიამის ძეს, ჭეშმარიტების მტკიცებულებები და გავაძლიერეთ იგი სულიწმინდით (ჯიბრილით). რატომ ხდება, რომ ყოველ ჯერზე, როცა თქვენთან მოდის მაცნე (მოაქვს) ისეთი რამ (გაკვეთილი), რაც არ გსურთ, ამით იკვეხნით, შემდეგ კი მის ნაწილზე ცრუობთ და ზოგს კლავთ?

وَقَالُوْا قُلُوْبُنَا غُلْفٌ ۗ بَلْ لَّعَنَهُمُ اللّٰهُ بِكُفْرِهِمْ فَقَلِيْلًا مَّا يُؤْمِنُوْنَ

wa qālū qulūbunā gulf(un), bal la‘anahumullāhu bikufrihim faqalīlam mā yu'minūn(a).

და თქვეს: „ჩვენი გულები დაკეტილია“. არა! ალაჰმა დაწყევლა ისინი მათი დაუმორჩილებლობის გამო, მაგრამ მათგან ძალიან ცოტამ ირწმუნა.

وَلَمَّا جَاۤءَهُمْ كِتٰبٌ مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ مُصَدِّقٌ لِّمَا مَعَهُمْۙ وَكَانُوْا مِنْ قَبْلُ يَسْتَفْتِحُوْنَ عَلَى الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۚ فَلَمَّا جَاۤءَهُمْ مَّا عَرَفُوْا كَفَرُوْا بِهٖ ۖ فَلَعْنَةُ اللّٰهِ عَلَى الْكٰفِرِيْنَ

wa lammā jā'akum kitābum min ‘indillāhi muṣaddiqul limā ma‘ahum, wa kānū min qablu yastaftiḥūna ‘alal-lażīna kafarū, falammā jā'ahum mā ‘arafū kafarū bih(ī), fala‘natullāhi ‘alal-kāfirīn(a).

და მას შემდეგ, რაც ალაჰისგან მათ წიგნი (ყურანი) მოევლინათ, რომელიც ადასტურებდა იმას, რაც ჰქონდათ, მაშინ, როცა ადრე ურწმუნოებზე გამარჯვებას ითხოვდნენ, აღმოჩნდა, რომ როდესაც მათთან საქმე ისედაც იცოდნენ, უარყვეს. ამიტომ, ალაჰის წყევლა ურწმუნოებზეა.

بِئْسَمَا اشْتَرَوْا بِهٖٓ اَنْفُسَهُمْ اَنْ يَّكْفُرُوْا بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ بَغْيًا اَنْ يُّنَزِّلَ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖ عَلٰى مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖ ۚ فَبَاۤءُوْ بِغَضَبٍ عَلٰى غَضَبٍۗ وَلِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابٌ مُّهِيْنٌ

bi'samasytarau bihī anfusahum ay yakfurū bimā anzalallāhu bagyan ay yunazzilallāhu min faḍlihī ‘alā may yasyā'u min ‘ibādih(ī), fabā'ū bigaḍabin ‘alā gaḍab(in), wa lil-kāfirīna ‘ażābum muhīn(un).

საშინელებაა, რისთვისაც გაყიდეს თავი და უარყვეს ის, რაც ალლაჰმა გამოავლინა, შურით, რომ ალლაჰი თავის წყალობას მოავლენდა ყველას, ვისაც ნებავს თავის მსახურთაგან. ამიტომაც ისინი რისხვაზე რისხვას განიცდიან, ხოლო ურწმუნოებს დამამცირებელი სასჯელი ელით.

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ اٰمِنُوْا بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ قَالُوْا نُؤْمِنُ بِمَآ اُنْزِلَ عَلَيْنَا وَيَكْفُرُوْنَ بِمَا وَرَاۤءَهٗ وَهُوَ الْحَقُّ مُصَدِّقًا لِّمَا مَعَهُمْ ۗ قُلْ فَلِمَ تَقْتُلُوْنَ اَنْۢبِيَاۤءَ اللّٰهِ مِنْ قَبْلُ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

wa iżā qīla lahum āminū bimā anzalallāhu qālū nu'minu bimā unzila ‘alainā wa yakfurūna bimā warā'ah(ū), wa huwal-ḥaqqu muṣaddiqal limā ma‘ahum, qul falima taqtulūna ambiyā'allāhi min qablu in kuntum mu'minīn(a).

და როდესაც მათ ეუბნებიან: „იწამეთ ის, რაც ალაჰმა გამოავლინა (ყურანი),“ ისინი პასუხობენ: „ჩვენ გვწამს ის, რაც ჩვენთვის გამოავლინა“. და უარყოფენ იმას, რაც შემდგომშია, თუმცა (ყურანი) ჭეშმარიტებაა, რომელიც ამართლებს მათთან არსებულს. უთხარი (მუჰამედს): „რატომ კლავდით ალაჰის წინასწარმეტყველებს ადრე, თუ მორწმუნეები იყავით?“

۞ وَلَقَدْ جَاۤءَكُمْ مُّوْسٰى بِالْبَيِّنٰتِ ثُمَّ اتَّخَذْتُمُ الْعِجْلَ مِنْۢ بَعْدِهٖ وَاَنْتُمْ ظٰلِمُوْنَ

wa laqad jā'akum mūsā bil-bayyināti ṡummattakhażtumul-‘ijla mim ba‘dihī wa antum ẓālimūn(a).

და ჭეშმარიტად, მოსე მოვიდა თქვენთან ჭეშმარიტების მტკიცებებით, შემდეგ კი მისი (წასვლის) შემდეგ ხბო (შესაწირავად) აღიღეთ და თქვენ (გახდით) უსამართლონი.

وَاِذْ اَخَذْنَا مِيْثَاقَكُمْ وَرَفَعْنَا فَوْقَكُمُ الطُّوْرَۗ خُذُوْا مَآ اٰتَيْنٰكُمْ بِقُوَّةٍ وَّاسْمَعُوْا ۗ قَالُوْا سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا وَاُشْرِبُوْا فِيْ قُلُوْبِهِمُ الْعِجْلَ بِكُفْرِهِمْ ۗ قُلْ بِئْسَمَا يَأْمُرُكُمْ بِهٖٓ اِيْمَانُكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

wa iż akhażnā mīṡāqakum wa rafa‘nā fauqakumuṭ-ṭūr(a), khużū mā ātainākum biquwwatiw wasma‘ū, qālū sami‘nā wa ‘aṣainā, wa usyribū fī qulūbihimul-‘ijla bikufrihim, qul bi'samā ya'murukum bihī īmānukum in kuntum mu'minīn(a).

და (გახსოვდეთ) როცა აღვუთქვით თქვენი აღთქმა და აღვადგინეთ მთა (სინაი) თქვენს ზემოთ (და გითხარით): „მტკიცედ ჩაეჭიდეთ იმას, რაც მოგეცით და მოუსმინეთ!“ მათ უპასუხეს: „მოვისმინეთ, მაგრამ არ დავემორჩილეთ!“ და ხბო შეეხო მათ გულებს (კერპების თაყვანისცემის სიყვარულს) მათი ურწმუნოების გამო. უთხარი: „ძალიან ცუდია ის, რასაც თქვენი რწმენა გიბრძანებთ, თუ მორწმუნეები ხართ!“

قُلْ اِنْ كَانَتْ لَكُمُ الدَّارُ الْاٰخِرَةُ عِنْدَ اللّٰهِ خَالِصَةً مِّنْ دُوْنِ النَّاسِ فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

qul in kānat lakumud-dārul-ākhiratu ‘indallāhi khāliṣatam min dūnin-nāsi fatamannawul-mauta in kuntum ṣādiqīn(a).

უთხარი (ო, მუჰამმედ): „თუ ალლაჰთან საიქიო მხოლოდ შენთვისაა და არა სხვისთვის, მაშინ სიკვდილი ეძიე, თუ მართალნი ხარ“.

وَلَنْ يَّتَمَنَّوْهُ اَبَدًاۢ بِمَا قَدَّمَتْ اَيْدِيْهِمْ ۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ ۢ بِالظّٰلِمِيْنَ

wa lay yatamannauhu abadam bima qaddamat aidīhim, wallāhu ‘alīmum biẓ-ẓālimīn(a).

მაგრამ ისინი საერთოდ არ ისურვებენ სიკვდილს მათი ხელით ჩადენილი ცოდვების გამო. და ალლაჰი ყოვლისმცოდნეა უსამართლოების შესახებ.

وَلَتَجِدَنَّهُمْ اَحْرَصَ النَّاسِ عَلٰى حَيٰوةٍ ۛوَمِنَ الَّذِيْنَ اَشْرَكُوْا ۛيَوَدُّ اَحَدُهُمْ لَوْ يُعَمَّرُ اَلْفَ سَنَةٍۚ وَمَا هُوَ بِمُزَحْزِحِهٖ مِنَ الْعَذَابِ اَنْ يُّعَمَّرَۗ وَاللّٰهُ بَصِيْرٌۢ بِمَا يَعْمَلُوْنَ ࣖ

wa latajidannahum aḥraṣan-nāsi ‘alā ḥayāh(tin), wa minal-lażīna asyrakū, yawaddu aḥaduhum lau yu‘ammaru alfa sanah(tin), wa mā huwa bi muzaḥziḥihī minal-‘ażābi ay yu‘ammar(a), wallāhu baṣīrum bimā ya‘malūn(a).

და ჭეშმარიტად, შენ (მუჰამედ) იპოვი მათ (ებრაელებს), რომლებიც ყველაზე მეტად ხარბები არიან სიცოცხლისთვის (ამქვეყნიურობისთვის), პოლითეისტებზეც კი (უფრო ხარბები). თითოეულ მათგანს სურს ათასი წელი იცოცხლოს, თუმცა ეს ხანგრძლივი სიცოცხლე ვერ დაიცავს მათ სასჯელისგან. და ალლაჰი ყოვლისმხედველია იმისა, რასაც ისინი აკეთებენ.

قُلْ مَنْ كَانَ عَدُوًّا لِّجِبْرِيْلَ فَاِنَّهٗ نَزَّلَهٗ عَلٰى قَلْبِكَ بِاِذْنِ اللّٰهِ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ وَهُدًى وَّبُشْرٰى لِلْمُؤْمِنِيْنَ

qul man kāna ‘aduwwal lijibrīla fa'innahū nazzalahū ‘alā qalbika bi iżnillāhi muṣaddiqal limā baina yadaihi wa hudaw wa busyrā lil-mu'minīn(a).

უთხარი (მუჰამედს): „ვინც გაბრიელის მტერია, იცოდე, რომ მან (ყურანი) თქვენს გულებში ალლაჰის ნებართვით მოავლინა, რაც ადასტურებს წინა (წიგნებს) და არის გზამკვლევი და სასიხარულო ამბავი მორწმუნეებისთვის“.

مَنْ كَانَ عَدُوًّا لِّلّٰهِ وَمَلٰۤىِٕكَتِهٖ وَرُسُلِهٖ وَجِبْرِيْلَ وَمِيْكٰىلَ فَاِنَّ اللّٰهَ عَدُوٌّ لِّلْكٰفِرِيْنَ

man kāna ‘aduwwal lillāhi wa malā'ikatihī wa rusulihī wa jibrīla wa mīkāla fa innallāha ‘aduwwul lil-kāfirīn(a).

ვინც მტერია ალლაჰისა, მისი ანგელოზებისა, მისი მაცნეებისა, გაბრიელისა და მიქაელისა, ჭეშმარიტად, ალლაჰი ურწმუნოთა მტერია.

وَلَقَدْ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ اٰيٰتٍۢ بَيِّنٰتٍۚ وَمَا يَكْفُرُ بِهَآ اِلَّا الْفٰسِقُوْنَ

wa laqad anzalnā ilaika āyātim bayyināt(in), wa mā yakfuru bihā illal-fāsiqūn(a).

და ჭეშმარიტად, ჩვენ გამოგიცხადეთ შენ (მუჰამედ) ცხადი აიათები და არავინ უარყოფს მათ, გარდა ბოროტმოქმედებისა.

اَوَكُلَّمَا عٰهَدُوْا عَهْدًا نَّبَذَهٗ فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ ۗ بَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَ

awa kullamā ‘āhadū ‘ahdan nabażahū farīqum minhum, bal akṡaruhum lā yu'minūn(a).

და რატომ ხდება, რომ ყოველ ჯერზე, როცა ისინი პირობას დებენ, მათი ჯგუფი არღვევს მას? მაშინ როცა მათი უმეტესობა მორწმუნე არ არის.

وَلَمَّا جَاۤءَهُمْ رَسُوْلٌ مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ مُصَدِّقٌ لِّمَا مَعَهُمْ نَبَذَ فَرِيْقٌ مِّنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَۙ كِتٰبَ اللّٰهِ وَرَاۤءَ ظُهُوْرِهِمْ كَاَنَّهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَۖ

wa lammā jā'ahum rasūlum min ‘indillāhi muṣaddiqul limā ma‘ahum nabaża farīqum minal-lażīna ūtul-kitāb(a), kitāballāhi warā'a ẓuhūrihim ka'annahum lā ya‘lamūn(a).

და როდესაც მათთან მოვიდა ალაჰისგან შუამავალი (მუჰამედი), რომელიც ადასტურებდა მათთან არსებულს, მათგან ზოგიერთმა ჯგუფმა, ვისაც წიგნი (თორა) მიეცათ, ზურგს უკან მოისროლა ალაჰის წიგნი, თითქოს არ იცოდნენ.

وَاتَّبَعُوْا مَا تَتْلُوا الشَّيٰطِيْنُ عَلٰى مُلْكِ سُلَيْمٰنَ ۚ وَمَا كَفَرَ سُلَيْمٰنُ وَلٰكِنَّ الشَّيٰطِيْنَ كَفَرُوْا يُعَلِّمُوْنَ النَّاسَ السِّحْرَ وَمَآ اُنْزِلَ عَلَى الْمَلَكَيْنِ بِبَابِلَ هَارُوْتَ وَمَارُوْتَ ۗ وَمَا يُعَلِّمٰنِ مِنْ اَحَدٍ حَتّٰى يَقُوْلَآ اِنَّمَا نَحْنُ فِتْنَةٌ فَلَا تَكْفُرْ ۗ فَيَتَعَلَّمُوْنَ مِنْهُمَا مَا يُفَرِّقُوْنَ بِهٖ بَيْنَ الْمَرْءِ وَزَوْجِهٖ ۗ وَمَا هُمْ بِضَاۤرِّيْنَ بِهٖ مِنْ اَحَدٍ اِلَّا بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗ وَيَتَعَلَّمُوْنَ مَا يَضُرُّهُمْ وَلَا يَنْفَعُهُمْ ۗ وَلَقَدْ عَلِمُوْا لَمَنِ اشْتَرٰىهُ مَا لَهٗ فِى الْاٰخِرَةِ مِنْ خَلَاقٍ ۗ وَلَبِئْسَ مَاشَرَوْا بِهٖٓ اَنْفُسَهُمْ ۗ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ

wattaba‘ū mā tatlusy-syayāṭīnu ‘alā mulki sulaimān(a), wa mā kafara sulaimānu wa lākinnnasy-syayāṭīna kafarū yu‘allimūnan-nāsas siḥr(a), wa mā unzila ‘alal-malakaini bibābila hārūta wa mārūt(a), wa mā yu‘allimāni min aḥadin ḥattā yaqūlā innamā naḥnu fitnatun falā takfur, fayata‘allamūna minhumā mā yufarriqūna bihī bainal-mar'i wa zaujih(ī), wa mā hum biḍarrīna bihī min aḥadin illā bi'iżnillāh(i), wa yata‘allamūna mā yaḍurruhum wa lā yanfa‘uhum, wa laqad ‘alimū lamanisytarāhu mā lahū fil-ākhirati min khalāq(in), wa labi'sa mā syarau bihī anfusahum, lau kānū ya‘lamūn(a).

და ისინი მიჰყვნენ იმას, რასაც დემონები კითხულობდნენ სოლომონის მეფობის დროს. სოლომონი არ იყო ურწმუნო, არამედ დემონები იყვნენ ურწმუნოები, ისინი ასწავლიდნენ ადამიანებს ჯადოქრობას და იმას, რაც გამოცხადდა ორ ანგელოზს ბაბილონის ქვეყანაში, კერძოდ, ჰარუთს და მარუთს. მიუხედავად იმისა, რომ ორივემ არავის არაფერი ასწავლა მანამ, სანამ არ იტყოდა: „ჭეშმარიტად, ჩვენ მხოლოდ გამოცდა ვართ (თქვენთვის), ამიტომ ნუ ურწმუნოდებით“. ამიტომ მათ ისწავლეს ორი (ანგელოზისგან) ის, რაც (შეუძლია) დააშოროს (ქმარს) ცოლისგან. ისინი ვერავის დააზიანებენ თავიანთი ჯადოქრობით, გარდა ალაჰის ნებართვისა. ისინი სწავლობენ იმას, რაც მათ ზიანს აყენებს და არა სარგებელს. და მართლაც, მათ უკვე იციან, რომ ვინც იყიდის (მაგიას იყენებს), ნამდვილად ვერ მიიღებს მოგებას სიკვდილის შემდეგ ცხოვრებაში. და მართლაც, მათი საქმეები, ვინც თავს მაგიით ყიდის, ძალიან ცუდია, რომ სცოდნოდათ.

وَلَوْ اَنَّهُمْ اٰمَنُوْا وَاتَّقَوْا لَمَثُوْبَةٌ مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ خَيْرٌ ۗ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ ࣖ

wa lau annahum āmanū wattaqau lamaṡūbatum min ‘indillāhi khair(un), lau kānū ya‘lamūn(a).

და თუ ირწმუნეს და ღვთისმოსაობენ, ალაჰისგან ჯილდო უეჭველად უკეთესი იქნება, ნეტავ იცოდნენ.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَقُوْلُوْا رَاعِنَا وَقُوْلُوا انْظُرْنَا وَاسْمَعُوْا وَلِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā taqūlū rā‘inā wa qūlunẓurnā wasma‘ū wa lil-kāfirīna ‘ażābun alīm(un).

ოჰ, მორწმუნეებო, ნუ იტყვით „რაინა“, არამედ თქვით „უნჟურნა“ და მოუსმინეთ, ხოლო ურწმუნოებს მწარე სასჯელი ერგებათ.

مَا يَوَدُّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ وَلَا الْمُشْرِكِيْنَ اَنْ يُّنَزَّلَ عَلَيْكُمْ مِّنْ خَيْرٍ مِّنْ رَّبِّكُمْ ۗ وَاللّٰهُ يَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗ وَاللّٰهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيْمِ

mā yawaddul-lażīna kafarū min ahlil-kitābi wa lal-musyrikīna ay yunazzila ‘alaikum min khairim mir rabbikum, wallāhu yakhtaṣṣu biraḥmatihī may yasyā'(u), wallāhu żul faḍlil-‘aẓīm(i).

წიგნის ხალხთაგან და პოლითეისტთაგან ურწმუნოებს არ სურთ, რომ თქვენი უფლისგან რაიმე სიკეთე გადმოგეგზავნოთ, მაგრამ ალლაჰი თავის წყალობას მხოლოდ მათ აძლევს, ვისაც ინებებს. ალლაჰი დიდი წყალობის მფლობელია.

۞ مَا نَنْسَخْ مِنْ اٰيَةٍ اَوْ نُنْسِهَا نَأْتِ بِخَيْرٍ مِّنْهَآ اَوْ مِثْلِهَا ۗ اَلَمْ تَعْلَمْ اَنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

mā nansakh min āyatin au nunsihā na'ti bi khairim minhā au miṡlihā, alam ta‘lam annallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

რა აიათსაც არ უნდა გავაუქმოთ ან ამოვშალოთ მეხსიერებიდან, აუცილებლად შევცვლით მას უკეთესით ან მისი მსგავსით. ნუთუ არ იცი, რომ ალლაჰს ყველაფრის ძალა აქვს?

اَلَمْ تَعْلَمْ اَنَّ اللّٰهَ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ ۗ وَمَا لَكُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا نَصِيْرٍ

alam ta‘lam annallāha lahū mulkus-samāwāti wal arḍ(i), wa mā lakum min dūnillāhi miw waliyyiw wa lā naṣīr(in).

განა არ იცი, რომ ცათა და ქვეყნის მეფობა ალლაჰისაა? და ალლაჰის გარდა არც მფარველი გყავს და არც შემწე.

اَمْ تُرِيْدُوْنَ اَنْ تَسْـَٔلُوْا رَسُوْلَكُمْ كَمَا سُىِٕلَ مُوْسٰى مِنْ قَبْلُ ۗوَمَنْ يَّتَبَدَّلِ الْكُفْرَ بِالْاِيْمَانِ فَقَدْ ضَلَّ سَوَاۤءَ السَّبِيْلِ

am turīdūna an tas'alū rasūlakum kamā su'ila mūsā min qabl(u), wa may yatabaddalil-kufra bil-īmāni faqad ḍalla sawā'as-sabīl(i).

ან გსურთ ჰკითხოთ თქვენს შუამავალს (მუჰამედს), როგორც მოსემ (ისრაელის შვილებმა) ჰკითხა ადრე? ვინც რწმენას ურწმუნოებით შეცვლის, ის ჭეშმარიტად გადაუხვია სწორ გზას.

وَدَّ كَثِيْرٌ مِّنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ لَوْ يَرُدُّوْنَكُمْ مِّنْۢ بَعْدِ اِيْمَانِكُمْ كُفَّارًاۚ حَسَدًا مِّنْ عِنْدِ اَنْفُسِهِمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ الْحَقُّ ۚ فَاعْفُوْا وَاصْفَحُوْا حَتّٰى يَأْتِيَ اللّٰهُ بِاَمْرِهٖ ۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

wadda kaṡīrum min ahlil-kitābi lau yaruddūnakum mim ba‘di īmānikum kuffārā(n), ḥasadam min ‘indi anfusihim mim ba‘di mā tabayyana lahumul-ḥaqq(u), fa‘fū waṣfaḥū ḥattā ya'tiyallāhu bi amrih(ī), innallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

წიგნის მრავალ ხალხთაგანს სურს, რომ თქვენ, თქვენი რწმენის შემდეგ, კვლავ ურწმუნოებად დაგაბრუონ, მათში არსებული შურის გამო, მას შემდეგ, რაც ჭეშმარიტება მათთვის ნათელი გახდა. ამიტომ, აპატიეთ და მოთმინებით იყავით, სანამ ალლაჰი არ მოგცემს ბრძანებას. ჭეშმარიტად, ალლაჰი ყველაფრის ყოვლისშემძლეა.

وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ ۗ وَمَا تُقَدِّمُوْا لِاَنْفُسِكُمْ مِّنْ خَيْرٍ تَجِدُوْهُ عِنْدَ اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ

wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāh(ta), wa mā tuqaddimū li'anfusikum min khairin tajidūhu ‘indallāh(i), innallāha bimā ta‘malūna baṣīr(un).

და შეასრულეთ ლოცვა და გადაიხადეთ ზექათი და რა სიკეთესაც არ უნდა გაუკეთოთ საკუთარ თავს, ალლაჰისგან მიიღებთ მას (ჯილდოს). ჭეშმარიტად, ალლაჰი ყოვლისმხედველია იმისა, რასაც აკეთებთ.

وَقَالُوْا لَنْ يَّدْخُلَ الْجَنَّةَ اِلَّا مَنْ كَانَ هُوْدًا اَوْ نَصٰرٰى ۗ تِلْكَ اَمَانِيُّهُمْ ۗ قُلْ هَاتُوْا بُرْهَانَكُمْ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa qālū lay yadkhulal-jannata illā man kāna hūdan au naṣārā, tilka amāniyyuhum, qul hātū burhānakum in kuntum ṣādiqīn(a).

და მათ (ებრაელებმა და ქრისტიანებმა) თქვეს: „არავინ შევა სამოთხეში, გარდა ებრაელებისა და ქრისტიანებისა“. ეს (უბრალოდ) მათი ოცნებაა. უთხარი: „თუ მართალი ხართ, მომიყვანეთ თქვენი სიმართლის დასტური“.

بَلٰى مَنْ اَسْلَمَ وَجْهَهٗ لِلّٰهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ فَلَهٗٓ اَجْرُهٗ عِنْدَ رَبِّهٖۖ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ ࣖ

balā man aslama wajhahū lillāhi wa huwa muḥsinun falahū ajruhū ‘inda rabbih(i), wa lā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

არა! ვინც მთლიანად მიენდოს ალლაჰს და სიკეთეს გააკეთებს, მას თავისი ღმერთის წინაშე ექნება ჯილდო, არც შიში ექნებათ და არც მწუხარება ელის.

وَقَالَتِ الْيَهُوْدُ لَيْسَتِ النَّصٰرٰى عَلٰى شَيْءٍۖ وَّقَالَتِ النَّصٰرٰى لَيْسَتِ الْيَهُوْدُ عَلٰى شَيْءٍۙ وَّهُمْ يَتْلُوْنَ الْكِتٰبَۗ كَذٰلِكَ قَالَ الَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ مِثْلَ قَوْلِهِمْ ۚ فَاللّٰهُ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فِيْمَا كَانُوْا فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ

wa qālatil-yahūdu laisatin-naṣārā ‘alā syai'(in), wa qālatin-naṣārā laisatil-yahūdu ‘alā syai'(in), wa hum yatlūnal-kitāb(a), każālika qālal-lażīna lā ya‘lamūna miṡla qaulihim, fallāhu yaḥkumu bainahum yaumal-qiyāmati fīmā kānū fīhi yakhtalifūn(a).

და იუდეველები ამბობენ: „ქრისტიანებს არაფერი აქვთ!“ და ქრისტიანებიც ამბობენ: „ებრაელებს არაფერი აქვთ!“ მიუხედავად იმისა, რომ წიგნს კითხულობენ. ასევე, უცოდინარი ადამიანებიც ამბობენ იმას, რასაც ამბობენ. ამიტომ, ალლაჰი განსჯის მათ აღდგომის დღეს იმის გამო, რაზეც კამათობდნენ.

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ مَّنَعَ مَسٰجِدَ اللّٰهِ اَنْ يُّذْكَرَ فِيْهَا اسْمُهٗ وَسَعٰى فِيْ خَرَابِهَاۗ اُولٰۤىِٕكَ مَا كَانَ لَهُمْ اَنْ يَّدْخُلُوْهَآ اِلَّا خَاۤىِٕفِيْنَ ەۗ لَهُمْ فِى الدُّنْيَا خِزْيٌ وَّلَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيْمٌ

wa man aẓlamu mim mam mana‘a masājidallāhi ay yużkara fīhasmuhū wa sa‘ā fī kharābihā, ulā'ika mā kāna lahum ay yadkhulūhā illā khā'ifīn(a), lahum fid-dun-yā khizyuw wa lahum fil-ākhirati ‘ażābun ‘aẓīm(un).

და ვინ არის უფრო უსამართლო, ვიდრე ის, ვინც კრძალავს მისი სახელის ხსენებას ალლაჰის მეჩეთებში და ცდილობს მათ დანგრევას? ისინი არ არიან ღირსნი იქ შესვლაში, თუ არა (ალლაჰის) შიშით. ისინი დამცირებულნი იქნებიან ამქვეყნად და სიკვდილის შემდეგ მძიმე სასჯელის წინაშე დგანან.

وَلِلّٰهِ الْمَشْرِقُ وَالْمَغْرِبُ فَاَيْنَمَا تُوَلُّوْا فَثَمَّ وَجْهُ اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ

wa lillāhil-masyriqu wal-magrib(u), fa'ainamā tuwallū faṡamma wajhullāh(i), innallāha wāsi‘un ‘alīm(un).

და ალლაჰისაა აღმოსავლეთი და დასავლეთი, სადაც არ უნდა მოიხედო, იქ არის ალლაჰის სახე. ჭეშმარიტად, ალლაჰი ყოვლისმომცველია, ყოვლისმცოდნე.

وَقَالُوا اتَّخَذَ اللّٰهُ وَلَدًا ۙسُبْحٰنَهٗ ۗ بَلْ لَّهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ كُلٌّ لَّهٗ قٰنِتُوْنَ

wa qāluttakhażallāhu waladan subḥānah(ū), bal lahū mā fis-samāwāti wal-arḍ(i), kullul lahū qānitūn(a).

და თქვეს: „ალაჰს ჰყავს ძე!“ დიდება ალაჰს, მას ეკუთვნის ყველაფერი, რაც ცათა შინა და დედამიწაზეა. ყველა მას ემორჩილება.

بَدِيْعُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَاِذَا قَضٰٓى اَمْرًا فَاِنَّمَا يَقُوْلُ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ

badī‘us-samāwāti wal-arḍ(i), wa iżā qaḍā amran fa'innamā yaqūlu lahū kun fayakūn(u).

(ალაჰი) ცისა და დედამიწის შემოქმედი. როდესაც მას სურს რაიმეს განკარგვა, ის უბრალოდ ამბობს: „იყავი!“ ასე რომ, ეს არის ის, რაც არის.

وَقَالَ الَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ لَوْلَا يُكَلِّمُنَا اللّٰهُ اَوْ تَأْتِيْنَآ اٰيَةٌ ۗ كَذٰلِكَ قَالَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ مِّثْلَ قَوْلِهِمْ ۗ تَشَابَهَتْ قُلُوْبُهُمْ ۗ قَدْ بَيَّنَّا الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يُّوْقِنُوْنَ

wa qālal-lażīna lā ya‘lamūna lau lā yukallimunallāhu au ta'tīnā āyah(tun), każālika qālal-lażīna min qablihim miṡla qaulihim, tasyābahat qulūbuhum, qad bayyannal-āyāti liqaumiy yūqinūn(a).

და უცოდინრები ამბობენ: „რატომ არ გველაპარაკება ალაჰი და რატომ არ გვაძლევს სასწაულებს (თავისი ძალის)?“ ასევე ამბობდნენ ისინიც, ვინც მათ წინ იყო, იმას ამბობდნენ, რასაც ამბობდნენ. მათი გულები ერთნაირია. ჭეშმარიტად, ჩვენ ავუხსენით სასწაულები (ჩვენი ძალის) მათ, ვინც ირწმუნა.

اِنَّآ اَرْسَلْنٰكَ بِالْحَقِّ بَشِيْرًا وَّنَذِيْرًاۙ وَّلَا تُسْـَٔلُ عَنْ اَصْحٰبِ الْجَحِيْمِ

innā arsalnāka bil-ḥaqqi basyīraw wa nażīrā(n), wa lā tus'alu ‘an aṣḥābil-jaḥīm(i).

ჭეშმარიტად, ჩვენ გამოგგზავნეთ შენ (მუჰამედ) ჭეშმარიტებით, სასიხარულო ამბის მატარებლად და გამაფრთხილებლად და არ მოგკითხავენ ჯოჯოხეთის ბინადრებისთვის.

وَلَنْ تَرْضٰى عَنْكَ الْيَهُوْدُ وَلَا النَّصٰرٰى حَتّٰى تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ ۗ قُلْ اِنَّ هُدَى اللّٰهِ هُوَ الْهُدٰى ۗ وَلَىِٕنِ اتَّبَعْتَ اَهْوَاۤءَهُمْ بَعْدَ الَّذِيْ جَاۤءَكَ مِنَ الْعِلْمِ ۙ مَا لَكَ مِنَ اللّٰهِ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا نَصِيْرٍ

wa lan tarḍā ‘ankal-yahūdu wa lan-naṣārā ḥattā tattabi‘a millatahum, qul inna hudallāhi huwal-hudā, wa la'inittaba‘ta ahwā'ahum ba‘dal-lażī jā'aka minal-‘ilm(i), mā laka minallāhi miw waliyyiw wa lā naṣīr(in).

და იუდეველები და ქრისტიანები არ მიგიღებენ შენ (მუჰამედ), სანამ მათ სარწმუნოებას არ გაჰყვები. თქვი: „ჭეშმარიტად, ალლაჰის გზამკვლევია!“ და თუ მათ სურვილებს გაჰყვები მას შემდეგ, რაც ცოდნა (ჭეშმარიტება) მოგივიდა, ალლაჰისგან არც მფარველი გეყოლება და არც შემწე.

اَلَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يَتْلُوْنَهٗ حَقَّ تِلَاوَتِهٖۗ اُولٰۤىِٕكَ يُؤْمِنُوْنَ بِهٖ ۗ وَمَنْ يَّكْفُرْ بِهٖ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ ࣖ

allażīna ātaināhumul-kitāba yatlūnahū ḥaqqa tilāwatih(ī), ulā'ika yu'minūna bih(ī), wa may yakfur bihī fa ulā'ika humul-khāsirūn(a).

ვისაც წიგნი მივეცით, ისინი კითხულობენ მას ისე, როგორც საჭიროა, ისინი სწამთ მას. ხოლო ვინც არ ირწმუნებს მას, ისინი წაგებულნი არიან.

يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اذْكُرُوْا نِعْمَتِيَ الَّتِيْٓ اَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَاَنِّيْ فَضَّلْتُكُمْ عَلَى الْعٰلَمِيْنَ

yā banī isrā'īlażkurū ni‘matiyal-latī an‘amtu ‘alaikum wa annī faḍḍaltukum ‘alal-‘ālamīn(a).

ო, ისრაელის ძენო! გაიხსენეთ ჩემი წყალობა, რომელიც მოგეცით და რომელიც გაკურთხეთ ყველა სხვა ხალხზე მეტად ამქვეყნად (იმ დროს).

وَاتَّقُوْا يَوْمًا لَّا تَجْزِيْ نَفْسٌ عَنْ نَّفْسٍ شَيْـًٔا وَّلَا يُقْبَلُ مِنْهَا عَدْلٌ وَّلَا تَنْفَعُهَا شَفَاعَةٌ وَّلَا هُمْ يُنْصَرُوْنَ

wattaqū yaumal lā tajzī nafsun ‘an nafsin syai'aw wa lā yuqbalu minhā ‘adluw wa lā tanfa‘uhā syafā‘atuw wa lā hum yunṣarūn(a).

და გეშინოდეთ იმ დღის, როცა ვერავინ შეძლებს სხვის შეცვლას, ვერც გამოსასყიდს მიიღებენ, ვერც დახმარებას ვერ უშველის და ვერც მათ დაეხმარებიან.

۞ وَاِذِ ابْتَلٰٓى اِبْرٰهٖمَ رَبُّهٗ بِكَلِمٰتٍ فَاَتَمَّهُنَّ ۗ قَالَ اِنِّيْ جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ اِمَامًا ۗ قَالَ وَمِنْ ذُرِّيَّتِيْ ۗ قَالَ لَا يَنَالُ عَهْدِى الظّٰلِمِيْنَ

wa iżibtalā ibrāhīma rabbuhū bikalimātin fa atammahunn(a), qāla innī jā‘iluka lin-nāsi imāmā(n), qāla wa min żurriyyatī, qāla lā yanālu ‘ahdiẓ-ẓālimīn(a).

და (გახსოვდეს), როდესაც აბრაამი მისმა უფალმა რამდენიმე წინადადებით გამოსცადა, მან ისინი იდეალურად შეასრულა. მან (ალაჰმა) თქვა: „ჭეშმარიტად, მე დაგადგინე მთელი კაცობრიობის წინამძღოლად“. მან (იბრაჰიმმა) თქვა: „და (ასევე) ჩემი შვილებისა და შვილიშვილებისგან?“ ალაჰმა თქვა: „(მართალია, მაგრამ) ჩემი აღთქმა არ ვრცელდება უსამართლოებზე“.

وَاِذْ جَعَلْنَا الْبَيْتَ مَثَابَةً لِّلنَّاسِ وَاَمْنًاۗ وَاتَّخِذُوْا مِنْ مَّقَامِ اِبْرٰهٖمَ مُصَلًّىۗ وَعَهِدْنَآ اِلٰٓى اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ اَنْ طَهِّرَا بَيْتِيَ لِلطَّاۤىِٕفِيْنَ وَالْعٰكِفِيْنَ وَالرُّكَّعِ السُّجُوْدِ

wa iż ja‘alnal-baita maṡābatal lin-nāsi wa amnā(n), wattakhiżū mim maqāmi ibrāhīma muṣallā(n), wa ‘ahidnā ilā ibrāhīma wa ismā‘īla an ṭahhirā baitiya liṭ-ṭā'ifīna wal-‘ākifīna war-rukka‘is-sujūd(i).

და (გახსოვდეთ), როცა სახლი (ქააბა) ხალხის თავშეყრის ადგილად და უსაფრთხო ადგილად ვაქციეთ. იბრაჰიმის მაკამი კი ლოცვის ადგილად ვაქციეთ. აბრაამს და ისმაილს ვუბრძანეთ: „გაწმინდეთ ჩემი სახლი თავაფის, იქტიკაფის, მდაბლობისა და თაყვანდამცემისთვის!“

وَاِذْ قَالَ اِبْرٰهٖمُ رَبِّ اجْعَلْ هٰذَا بَلَدًا اٰمِنًا وَّارْزُقْ اَهْلَهٗ مِنَ الثَّمَرٰتِ مَنْ اٰمَنَ مِنْهُمْ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ قَالَ وَمَنْ كَفَرَ فَاُمَتِّعُهٗ قَلِيْلًا ثُمَّ اَضْطَرُّهٗٓ اِلٰى عَذَابِ النَّارِ ۗ وَبِئْسَ الْمَصِيْرُ

wa iż qāla ibrāhīmu rabbij‘al hāżā baladan āminaw warzuq ahlahū minaṡ-ṡamarāti man āmana minhum billāhi wal-yaumil-ākhir(i), qāla wa man kafara fa umatti‘uhū qalīlan ṡumma aḍṭarruhū ilā ‘ażābin-nār(i), wa bi'sal-maṣīr(u).

და (გახსოვდეთ), როდესაც აბრაამმა ილოცა: „ღმერთო ჩემო, აქციე ეს (მექას მიწა) უსაფრთხო მიწად და მიეცი საარსებო საშუალება ხილის სახით მის მკვიდრთ, კერძოდ, მათ, ვინც სწამს ალაჰის და უკანასკნელი დღის“, მან (ალაჰმა) თქვა: „და ურწმუნოს დროებით სიამოვნებას მივცემ, შემდეგ კი ჯოჯოხეთის სასჯელისკენ მივყავარ, რაც ყველაზე ცუდი ადგილია დასაბრუნებლად“.

وَاِذْ يَرْفَعُ اِبْرٰهٖمُ الْقَوَاعِدَ مِنَ الْبَيْتِ وَاِسْمٰعِيْلُۗ رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا ۗ اِنَّكَ اَنْتَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

wa iż yarfa‘u ibrāhīmul-qawā‘ida minal-baiti wa ismā‘īl(u), rabbanā taqabbal minnā, innaka antas-samī‘ul-‘alīm(u).

და (გაიხსენეთ), როდესაც იბრაჰიმმა ისმაილთან ერთად ტაძრის საძირკველი აღმართა (ლოცვისას): „ღმერთო ჩვენო, მიიღე ჩვენგან (მოწყალება!), ჭეშმარიტად, შენ ხარ ყოვლისმსმენი, ყოვლისმცოდნე!“

رَبَّنَا وَاجْعَلْنَا مُسْلِمَيْنِ لَكَ وَمِنْ ذُرِّيَّتِنَآ اُمَّةً مُّسْلِمَةً لَّكَۖ وَاَرِنَا مَنَاسِكَنَا وَتُبْ عَلَيْنَا ۚ اِنَّكَ اَنْتَ التَّوَّابُ الرَّحِيْمُ

rabbanā waj‘alnā muslimaini laka wa min żurriyyatinā ummatam muslimatal lak(a), wa arinā manāsikanā wa tub ‘alainā, innaka antat-tawwābur-raḥīm(u).

ო, უფალო ჩვენო, შეგვქმენი ჩვენ, ვინც შენ გემორჩილება და ჩვენი შვილები და შვილიშვილებიც, ვინც შენ გემორჩილება და გვასწავლე ჩვენი თაყვანისცემის (ჰაჯის) შესრულების გზები და მიიღე ჩვენი მონანიება. ჭეშმარიტად, შენ ხარ მონანიების მიმღები, მოწყალე.

رَبَّنَا وَابْعَثْ فِيْهِمْ رَسُوْلًا مِّنْهُمْ يَتْلُوْا عَلَيْهِمْ اٰيٰتِكَ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَيُزَكِّيْهِمْ ۗ اِنَّكَ اَنْتَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ ࣖ

rabbanā wab‘aṡ fīhim rasūlam minhum yatlū ‘alaihim āyātika wa yu‘allimuhumul-kitāba wal-ḥikmata wa yuzakkīhim, innaka antal-‘azīzul-ḥakīm(u).

უფალო ჩვენო, წარგზავნე მათ შორის მაცნე მათივე წრიდან, რომელიც წაუკითხავს მათ შენს აიათებს, ასწავლის მათ წიგნსა და სიბრძნეს და განწმენდს მათ. ჭეშმარიტად, შენ ხარ ყველაზე ძლევამოსილი, ყველაზე ბრძენი.

وَمَنْ يَّرْغَبُ عَنْ مِّلَّةِ اِبْرٰهٖمَ اِلَّا مَنْ سَفِهَ نَفْسَهٗ ۗوَلَقَدِ اصْطَفَيْنٰهُ فِى الدُّنْيَا ۚوَاِنَّهٗ فِى الْاٰخِرَةِ لَمِنَ الصّٰلِحِيْنَ

wa may yargabu ‘an millati ibrāhīma illā man safiha nafsah(ū), wa laqad-iṣṭafaināhu fid-dun-yā, wa innahū fil-ākhirati laminaṣ-ṣāliḥīn(a).

და ის ხალხი, ვინც აბრაამისეულ რელიგიას სძულს, მხოლოდ საკუთარი თავის მოტყუებაა შესაძლებელი. ჩვენ ავირჩიეთ იგი (იბრაჰიმი) ამქვეყნად და ჭეშმარიტად, სიკვდილის შემდეგაც ის ღვთისმოსავთა შორის იქნება.

اِذْ قَالَ لَهٗ رَبُّهٗٓ اَسْلِمْۙ قَالَ اَسْلَمْتُ لِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَ

iż qāla lahū rabbuhū aslim, qāla aslamtu lirabbil-‘ālamīn(a).

(გახსოვდეს), როდესაც ღმერთმა უთხრა მას (იბრაჰიმს): „დანებდი!“ მან უპასუხა: „მე ვენდობი ყველა სამყაროს უფალს“.

وَوَصّٰى بِهَآ اِبْرٰهٖمُ بَنِيْهِ وَيَعْقُوْبُۗ يٰبَنِيَّ اِنَّ اللّٰهَ اصْطَفٰى لَكُمُ الدِّيْنَ فَلَا تَمُوْتُنَّ اِلَّا وَاَنْتُمْ مُّسْلِمُوْنَ ۗ

wa waṣṣā bihā ibrāhīmu banīhi wa ya‘qūb(u), yā baniyya innallāhaṣṭafā lakumud-dīna falā tamūtunna illā wa antum muslimūn(a).

და აბრაამმა ეს (სიტყვა) თავის შვილებს ანდერძით დაუტოვა, ისევე როგორც იაკობმა: „ჰეი, შვილებო ჩემო! ჭეშმარიტად, ალაჰმა თქვენთვის აირჩია ეს სარწმუნოება, ამიტომ ნუ მოკვდებით, თუ მუსლიმები არ გახდებით“.

اَمْ كُنْتُمْ شُهَدَاۤءَ اِذْ حَضَرَ يَعْقُوْبَ الْمَوْتُۙ اِذْ قَالَ لِبَنِيْهِ مَا تَعْبُدُوْنَ مِنْۢ بَعْدِيْۗ قَالُوْا نَعْبُدُ اِلٰهَكَ وَاِلٰهَ اٰبَاۤىِٕكَ اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ اِلٰهًا وَّاحِدًاۚ وَنَحْنُ لَهٗ مُسْلِمُوْنَ

am kuntum syuhadā'a iż ḥaḍara ya‘qūbal-maut(u), iż qāla libanīhi mā ta‘budūna mim ba‘dī, qālū na‘budu ilāhaka wa ilāha ābā'ika ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa ilāhaw wāḥidā(n), wa naḥnu lahū muslimūn(a).

იყავით თქვენ მოწმენი, როდესაც იაკობს სიკვდილი მოუვიდა, როცა მან თავის შვილებს უთხრა: „რას სცემთ თაყვანს ჩემი სიკვდილის შემდეგ?“ მათ უპასუხეს: „ჩვენ ვცემთ თაყვანს თქვენს ღმერთს და თქვენი წინაპრების ღმერთს, კერძოდ, აბრაამის, ისმაილის და ისააკის, ყოვლისშემძლე ღმერთს და ჩვენ მხოლოდ მას ვემორჩილებით“.

تِلْكَ اُمَّةٌ قَدْ خَلَتْ ۚ لَهَا مَا كَسَبَتْ وَلَكُمْ مَّا كَسَبْتُمْ ۚ وَلَا تُسْـَٔلُوْنَ عَمَّا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

tilka ummatun qad khalat, lahā mā kasabat wa lakum mā kasabtum, wa lā tus'alūna ‘ammā kānū ya‘malūn(a).

ესენი არიან ადამიანები, რომლებიც გარდაიცვალნენ. მათთვისაა ის, რაც მათ იშრომეს და თქვენთვისაა ის, რაც თქვენ იშრომეთ. და არ გკითხავენ მათ ნამოქმედარზე.

وَقَالُوْا كُوْنُوْا هُوْدًا اَوْ نَصٰرٰى تَهْتَدُوْا ۗ قُلْ بَلْ مِلَّةَ اِبْرٰهٖمَ حَنِيْفًا ۗوَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ

wa qālū kūnū hūdan au naṣārā tahtadū, qul bal millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wa mā kāna minal-musyrikīn(a).

და უთხრეს: „იყავით (მორწმუნეები) იუდეველები თუ ქრისტიანები, უეჭველად, ჭეშმარიტად სწორ გზაზე იქნებით!“ უთხარი: „(არა!) არამედ (ჩვენ მივყვებით) იბრაჰიმის ჭეშმარიტ სარწმუნოებას და ის არ არის იმათგანი, ვინც ღმერთს თანაზიარებს უზიარებს.“

قُوْلُوْٓا اٰمَنَّا بِاللّٰهِ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْنَا وَمَآ اُنْزِلَ اِلٰٓى اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطِ وَمَآ اُوْتِيَ مُوْسٰى وَعِيْسٰى وَمَآ اُوْتِيَ النَّبِيُّوْنَ مِنْ رَّبِّهِمْۚ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ اَحَدٍ مِّنْهُمْۖ وَنَحْنُ لَهٗ مُسْلِمُوْنَ

qūlū āmannā billāhi wa mā unzila ilainā wa mā unzila ilā ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭi wa mā ūtiya mūsā wa ‘īsā wa mā ūtiyan-nabiyyūna mir rabbihim, lā nufarriqu baina aḥadim minhum wa naḥnu lahū muslimūn(a).

თქვი: „ჩვენ გვწამს ალლაჰი და ის, რაც ჩვენთვის გამოცხადდა, და ის, რაც გამოცხადდა აბრაამის, ისმაელის, ისააკის, იაკობის და მათი შთამომავლებისთვის, და ის, რაც მოცემული იყო მოსესა და იესუსისთვის და ის, რაც მოცემული იყო წინასწარმეტყველებისთვის მათი უფლისგან. ჩვენ არ ვარჩევთ არცერთ მათგანს და ჩვენ მას ვემორჩილებით“.

فَاِنْ اٰمَنُوْا بِمِثْلِ مَآ اٰمَنْتُمْ بِهٖ فَقَدِ اهْتَدَوْا ۚوَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّمَا هُمْ فِيْ شِقَاقٍۚ فَسَيَكْفِيْكَهُمُ اللّٰهُ ۚوَهُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ ۗ

fa'in āmanū bimiṡli mā āmantum bihī faqadihtadau, wa in tawallau fa'innamā hum fī syiqāq(in), fasayakfīkahumullāh(u), wa huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

ასე რომ, თუ ისინიც ისევე ირწმუნეს, როგორც თქვენ გწამდათ, ჭეშმარიტად, ჭეშმარიტად, გზას დაადგნენ. თუ ისინი ზურგს შეაქცევენ, ჭეშმარიტად, ისინი მტრულად არიან განწყობილნი (თქვენი მიმართ), მაშინ ალლაჰი საკმარისი იქნება მათთვის (თავისი დახმარებით). და ის ყოვლისმსმენია, ყოვლისმცოდნეა.

صِبْغَةَ اللّٰهِ ۚ وَمَنْ اَحْسَنُ مِنَ اللّٰهِ صِبْغَةً ۖ وَّنَحْنُ لَهٗ عٰبِدُوْنَ

Ṣibgatallāh(i), wa man aḥsanu minallāhi ṣibgataw wa naḥnu lahū ‘ābidūn(a).

ღმერთმა დაგლოცოთ“. ვინ არის ალაჰზე უკეთესი? და მას ვცემთ თაყვანს.

قُلْ اَتُحَاۤجُّوْنَنَا فِى اللّٰهِ وَهُوَ رَبُّنَا وَرَبُّكُمْۚ وَلَنَآ اَعْمَالُنَا وَلَكُمْ اَعْمَالُكُمْۚ وَنَحْنُ لَهٗ مُخْلِصُوْنَ ۙ

qul atuḥājjūnanā fillāhi wa huwa rabbunā wa rabbukum, wa lanā a‘mālunā wa lakum a‘mālukum, wa naḥnu lahū mukhliṣūn(a).

უთხარი (მუჰამედს): „გინდათ ჩვენთან იკამათოთ ალლაჰზე, როცა ის ჩვენი და თქვენი უფალია? ჩვენი საქმეები ჩვენთვისაა, თქვენი საქმეები კი თქვენთვისაა და მხოლოდ მას ვეძღვნებით ჩვენ თავს?“

اَمْ تَقُوْلُوْنَ اِنَّ اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطَ كَانُوْا هُوْدًا اَوْ نَصٰرٰى ۗ قُلْ ءَاَنْتُمْ اَعْلَمُ اَمِ اللّٰهُ ۗ وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ كَتَمَ شَهَادَةً عِنْدَهٗ مِنَ اللّٰهِ ۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ

am taqūlūna inna ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭa kānū hūdan au naṣārā, qul a'antum a‘lamu amillāh(u), wa man aẓlamu mimman katama syahādatan ‘indahū minallāh(i), wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).

ან თქვენ (ებრაელებო და ქრისტიანებო) ამბობთ, რომ აბრაამი, ისმაელი, ისააკი, იაკობი და მათი შთამომავლები იყვნენ ებრაელები ან ქრისტიანები? უთხარით: „თქვენ უკეთ იცით თუ ალაჰი, და ვინ არის უფრო უსამართლო, ვიდრე ის, ვინც მალავს ალაჰისგან მის მიერ მიღებულ მოწმობას?“ ალაჰი არ არის უცოდინარი იმის მიმართ, რასაც აკეთებთ.

تِلْكَ اُمَّةٌ قَدْ خَلَتْ ۚ لَهَا مَا كَسَبَتْ وَلَكُمْ مَّا كَسَبْتُمْ ۚ وَلَا تُسْـَٔلُوْنَ عَمَّا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ ࣖ ۔

tilka ummatun qad khalat, lahā mā kasabat wa lakum mā kasabtum, wa lā tus'alūna ‘ammā kānū ya‘malūn(a).

ესენი არიან ადამიანები, რომლებიც გარდაიცვალნენ. მათთვისაა ის, რაც მათ იშრომეს და თქვენთვისაა ის, რაც თქვენ იშრომეთ. და არ გკითხავენ მათ ნამოქმედარზე.

۞ سَيَقُوْلُ السُّفَهَاۤءُ مِنَ النَّاسِ مَا وَلّٰىهُمْ عَنْ قِبْلَتِهِمُ الَّتِيْ كَانُوْا عَلَيْهَا ۗ قُلْ لِّلّٰهِ الْمَشْرِقُ وَالْمَغْرِبُۗ يَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

sayāqūlus-sufahā'u minan-nāsi mā wallāhum ‘an qiblatihimul-latī kānū ‘alaihā, qul lillāhil-masyriqu wal-magrib(u), yahdī may yasyā'u ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).

ადამიანებში გაუგებრები იტყვიან: „რამ დააშორა ისინი (მუსლიმები) იმ ქიბლას, რომლისკენაც ისინი ადრე იყვნენ ორიენტირებულნი?“ უთხარი (მუჰამედს): „ალაჰს ეკუთვნის აღმოსავლეთი და დასავლეთი; ის სწორ გზაზე დააყენებს ვისაც ინებებს“.

وَكَذٰلِكَ جَعَلْنٰكُمْ اُمَّةً وَّسَطًا لِّتَكُوْنُوْا شُهَدَاۤءَ عَلَى النَّاسِ وَيَكُوْنَ الرَّسُوْلُ عَلَيْكُمْ شَهِيْدًا ۗ وَمَا جَعَلْنَا الْقِبْلَةَ الَّتِيْ كُنْتَ عَلَيْهَآ اِلَّا لِنَعْلَمَ مَنْ يَّتَّبِعُ الرَّسُوْلَ مِمَّنْ يَّنْقَلِبُ عَلٰى عَقِبَيْهِۗ وَاِنْ كَانَتْ لَكَبِيْرَةً اِلَّا عَلَى الَّذِيْنَ هَدَى اللّٰهُ ۗوَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيُضِيْعَ اِيْمَانَكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ بِالنَّاسِ لَرَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ

wa każālika ja‘alnākum ummataw wasaṭal litakūnū syuhadā'a ‘alan-nāsi wa yakūnar-rasūlu ‘alaikum syahīdā(n), wa mā ja‘alnal-qiblatal-latī kunta ‘alaihā illā lina‘lama may yattabi‘ur-rasūla mimmay yanqalibu ‘alā ‘aqibaih(i), wa in kānat lakabīratan illā ‘alal-lażīna hadallāh(u), wa mā kānallāhu liyuḍī‘a īmānakum, innallāha bin-nāsi lara'ūfur raḥīm(un).

ასევე, ჩვენ თქვენ (მუსლიმებო) „შუამავლებად“ გაგვაქციეთ, რათა იყოთ ადამიანების (საქმეების) მოწმეები და რათა შუამავალი (მუჰამედი) იყოს თქვენი (საქმეების) მოწმე. ჩვენ ის არ გავხადეთ ქიბლა, რომელსაც თქვენ (ადრე) მიმართავდით, არამედ რათა გვესმოდეს, ვინ მიჰყვება შუამავალს და ვინ უკან ბრუნდება. მართლაც, (ქიბლას გადაადგილება) ძალიან რთულია, გარდა იმათი, ვისაც ალლაჰი მიუძღვის გზას. და ალლაჰი არ დაკარგავს თქვენს რწმენას. ჭეშმარიტად, ალლაჰი მოწყალეა, მოწყალეა ადამიანების მიმართ.

قَدْ نَرٰى تَقَلُّبَ وَجْهِكَ فِى السَّمَاۤءِۚ فَلَنُوَلِّيَنَّكَ قِبْلَةً تَرْضٰىهَا ۖ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ ۗ وَحَيْثُ مَا كُنْتُمْ فَوَلُّوْا وُجُوْهَكُمْ شَطْرَهٗ ۗ وَاِنَّ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ لَيَعْلَمُوْنَ اَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّهِمْ ۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا يَعْمَلُوْنَ

qad narā taqallubaka wajhika fis-samā'(i), fa lanuwalliyannaka qiblatan tarḍāhā, fawalli wajhaka syaṭral-masjidil-ḥarām(i), wa ḥaiṡumā kuntum fawallū wujūhakum syaṭrah(ū), wa innal-lażīna ūtul-kitāba laya‘lamūna annahul-ḥaqqu mir rabbihim, wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ya‘malūn(a).

ჩვენ ვხედავთ შენს სახეს (მუჰამედ) ცისკენ, ამიტომ ჩვენ მოგმართავთ იმ ქიბლასკენ, რომელიც შენ მოგწონს. ამიტომ მიაბრუნე შენი სახე დიდი მეჩეთისკენ და სადაც არ უნდა იყო, მიაბრუნე შენი სახე მისკენ. და ჭეშმარიტად, მათ, ვისაც წიგნი (თორა და სახარება) ებოძათ, იციან, რომ (ქიბლას გადაცემა) ჭეშმარიტებაა მათი უფლისგან. და ალაჰი არ არის უყურადღებო იმის მიმართ, რასაც ისინი აკეთებენ.

وَلَىِٕنْ اَتَيْتَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ بِكُلِّ اٰيَةٍ مَّا تَبِعُوْا قِبْلَتَكَ ۚ وَمَآ اَنْتَ بِتَابِعٍ قِبْلَتَهُمْ ۚ وَمَا بَعْضُهُمْ بِتَابِعٍ قِبْلَةَ بَعْضٍۗ وَلَىِٕنِ اتَّبَعْتَ اَهْوَاۤءَهُمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَاجَاۤءَكَ مِنَ الْعِلْمِ ۙ اِنَّكَ اِذًا لَّمِنَ الظّٰلِمِيْنَ ۘ

wa la'in ataital-lażīna ūtul-kitāba bikulli āyatim mā tabi‘ū qiblatak(a), wa mā anta bitābi‘in qiblatahum, wa mā ba‘ḍuhum bitābi‘in qiblata ba‘ḍ(in), wa la'inittaba‘ta ahwā'ahum mim ba‘di mā jā'aka minal-‘ilm(i), innaka iżal laminaẓ-ẓālimīn(a).

და მიუხედავად იმისა, რომ შენ (მუჰამედ) ყველა აიათი (ინფორმაცია) მიაწოდე მათ, ვისაც წიგნი ეძლევა, ისინი არ გაჰყვებოდნენ შენს ქიბლას და შენც არ გაჰყვებოდი მათ ქიბლას. ზოგიერთი მათგანი არ გაჰყვება სხვების ქიბლას. და თუ მათ სურვილებს გაჰყვები მას შემდეგ, რაც ცოდნა მოგივიდა, უეჭველად, უსამართლოთაგანი იქნები.

اَلَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يَعْرِفُوْنَهٗ كَمَا يَعْرِفُوْنَ اَبْنَاۤءَهُمْ ۗ وَاِنَّ فَرِيْقًا مِّنْهُمْ لَيَكْتُمُوْنَ الْحَقَّ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ

allażīna ātaināhumul-kitāba ya‘rifūnahū kamā ya‘rifūna abnā'ahum, wa inna farīqam minhum layaktumūnal-ḥaqqa wa hum ya‘lamūn(a).

ისინი, ვისაც წერილი (თორა და სახარება) მივეცით, ისევე ცნობენ მას (მუჰამედს), როგორც საკუთარ შვილებს. მართლაც, ზოგიერთი მათგანი მალავს სიმართლეს, თუმცა იცის ეს.

اَلْحَقُّ مِنْ رَّبِّكَ فَلَا تَكُوْنَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِيْنَ ࣖ

al-ḥaqqu mir rabbika falā takūnanna minal-mumtarīn(a).

ჭეშმარიტება შენი უფლისგანაა, ამიტომ შენ (მუჰამედ) არასდროს უნდა იყო მათ შორის, ვინც ეჭვიანობს.

وَلِكُلٍّ وِّجْهَةٌ هُوَ مُوَلِّيْهَا فَاسْتَبِقُوا الْخَيْرٰتِۗ اَيْنَ مَا تَكُوْنُوْا يَأْتِ بِكُمُ اللّٰهُ جَمِيْعًا ۗاِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

wa likulliw wijhatun huwa muwallīhā fastabiqul-khairāt(i), aina mā takūnū ya'ti bikumullāhu jamī‘ā(n), innallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

და ყველა უმმას აქვს ქიბლა, რომლისკენაც ის მიმართულია. ამიტომ, იბრძოლეთ სიკეთეში. სადაც არ უნდა იყოთ, ალლაჰი აუცილებლად შეგკრებთ ყველას. ჭეშმარიტად, ალლაჰი ყველაფრის ყოვლისშემძლეა.

وَمِنْ حَيْثُ خَرَجْتَ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ ۗ وَاِنَّهٗ لَلْحَقُّ مِنْ رَّبِّكَ ۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ

wa min ḥaiṡu kharajta fawalli wajhaka syaṭral-masjidil-ḥarām(i), wa innahū lal-ḥaqqu mir rabbik(a), wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).

და საიდანაც გამოხვალ (მუჰამედ), მიაბრუნე სახე შენი დიდი მეჩეთისკენ, ჭეშმარიტად, ეს შენი უფლის განჩინებაა. ალლაჰი არ არის უყურადღებო იმის მიმართ, რასაც აკეთებ.

وَمِنْ حَيْثُ خَرَجْتَ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ ۗ وَحَيْثُ مَا كُنْتُمْ فَوَلُّوْا وُجُوْهَكُمْ شَطْرَهٗ ۙ لِئَلَّا يَكُوْنَ لِلنَّاسِ عَلَيْكُمْ حُجَّةٌ اِلَّا الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْهُمْ فَلَا تَخْشَوْهُمْ وَاخْشَوْنِيْ وَلِاُتِمَّ نِعْمَتِيْ عَلَيْكُمْ وَلَعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَۙ

wa min ḥaiṡu kharajta fa walli wajhaka syaṭral-masjidil-ḥarām(i), wa ḥaiṡumā kuntum fawallū wujūhakum syaṭrah(ū), li'allā yakūna lin-nāsi ‘alaikum ḥujjatun illal-lażīna ẓalamū minhum, falā takhsyauhum wakhsyaunī, wa li'utimma ni‘matī ‘alaikum wa la‘allakum tahtadūn(a).

და საიდანაც გამოხვალ (მუჰამედ), მიაბრუნე სახე დიდი მეჩეთისკენ. და სადაც არ უნდა იყო, მიაბრუნე სახე მისკენ, რათა არ ჰქონდეთ ადამიანებს (შენს წინააღმდეგობის მიზეზი), გარდა მათგან უსამართლოებისა. ნუ გეშინია მათი, არამედ გეშინოდეს ჩემი, რათა შევავსო ჩემი წყალობა თქვენზე და რათა გზაზე იდგე.

كَمَآ اَرْسَلْنَا فِيْكُمْ رَسُوْلًا مِّنْكُمْ يَتْلُوْا عَلَيْكُمْ اٰيٰتِنَا وَيُزَكِّيْكُمْ وَيُعَلِّمُكُمُ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَيُعَلِّمُكُمْ مَّا لَمْ تَكُوْنُوْا تَعْلَمُوْنَۗ

kamā arsalnā fīkum rasūlam minkum yatlū ‘alaikum āyātinā wa yuzakkīkum wa yu‘allimukumul-kitāba wal-ḥikmata wa yu‘allimukum mā lam takūnū ta‘lamūn(a).

ისევე, როგორც ჩვენ გამოგიგზავნეთ თქვენ შორის შუამავალი (მუჰამედი), რომელიც კითხულობს ჩვენს აიათებს, განწმენდს თქვენ და გასწავლით წიგნს (ყურანს) და სიბრძნეს (სუნნას) და გასწავლით იმას, რაც არ იცით.

فَاذْكُرُوْنِيْٓ اَذْكُرْكُمْ وَاشْكُرُوْا لِيْ وَلَا تَكْفُرُوْنِ ࣖ

fażkurūnī ażkurkum wasykurū lī wa lā takfurūn(i).

მაშ, გამიხსენეთ მე, მეც გაგიხსენებთ თქვენ. მადლობა შემასრულეთ და ნუ დამიჯერებთ.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اسْتَعِيْنُوْا بِالصَّبْرِ وَالصَّلٰوةِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ مَعَ الصّٰبِرِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanusta‘īnū biṣ-ṣabri waṣ-ṣalāh(ti), innallāha ma‘aṣ-ṣābirīn(a).

ოჰ, მორწმუნეებო, სთხოვეთ დახმარება (ალაჰს) მოთმინებითა და ლოცვით, ჭეშმარიტად, ალლაჰი მომთმენებთანაა.

وَلَا تَقُوْلُوْا لِمَنْ يُّقْتَلُ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ اَمْوَاتٌ ۗ بَلْ اَحْيَاۤءٌ وَّلٰكِنْ لَّا تَشْعُرُوْنَ

wa lā taqūlū limay yuqtalu fī sabīlillāhi amwāt(un), bal aḥyā'uw wa lākil lā tasy‘urūn(a).

და ნუ იტყვით, რომ ალლაჰის გზაზე დაღუპულნი მკვდრები არიან. ისინი ცოცხლები არიან, მაგრამ თქვენ ვერ ხვდებით.

وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِّنَ الْخَوْفِ وَالْجُوْعِ وَنَقْصٍ مِّنَ الْاَمْوَالِ وَالْاَنْفُسِ وَالثَّمَرٰتِۗ وَبَشِّرِ الصّٰبِرِيْنَ

wa lanabluwannakum bisyai'im minal-khaufi wal-jū‘i wa naqaṣim minal-amwāli wal-anfusi waṡ-ṡamarāt(i), wa basysyiriṣ-ṣābirīn(a).

და ჩვენ ნამდვილად გამოგცდით შიშით, შიმშილით, სიმდიდრის, სულებისა და ხილის ნაკლებობით და სასიხარულო ცნობას ვაუწყებთ მომთმენებს.

اَلَّذِيْنَ اِذَآ اَصَابَتْهُمْ مُّصِيْبَةٌ ۗ قَالُوْٓا اِنَّا لِلّٰهِ وَاِنَّآ اِلَيْهِ رٰجِعُوْنَۗ

allażīna iżā aṣābathum muṣībah(tun), qālū innā lillāhi wa innā ilaihi rāji‘ūn(a).

(კერძოდ) ისინი, ვინც უბედურების დროს ამბობენ: „ინა ლილაჰი ვა ინა ილაიჰი რაჯიუნ“ (ჭეშმარიტად, ჩვენ ალაჰისნი ვართ და მასთან დავბრუნდებით).

اُولٰۤىِٕكَ عَلَيْهِمْ صَلَوٰتٌ مِّنْ رَّبِّهِمْ وَرَحْمَةٌ ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُهْتَدُوْنَ

ulā'ika ‘alaihim ṣalawātum mir rabbihim wa raḥmah(tun), wa ulā'ika humul-muhtadūn(a).

სწორედ ისინი იღებენ პატიებას და წყალობას თავიანთი უფლისგან და ისინი იღებენ ხელმძღვანელობას.

۞ اِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَاۤىِٕرِ اللّٰهِ ۚ فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ اَوِ اعْتَمَرَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِ اَنْ يَّطَّوَّفَ بِهِمَا ۗ وَمَنْ تَطَوَّعَ خَيْرًاۙ فَاِنَّ اللّٰهَ شَاكِرٌ عَلِيْمٌ

innaṣ-ṣafā wal-marwata min sya‘ā'irillāh(i), faman ḥajjal-baita awi‘tamara falā junāḥa ‘alaihi ay yaṭṭawwafa bihimā, wa man taṭawwa‘a khairan fa innallāha syākirun ‘alīm(un).

მართლაც, საფა და მარვა ალაჰის რელიგიის სიმბოლოებს შორისაა. ამიტომ, ვინც ჰაჯს ასრულებს სახლში ან უმრაში, ცოდვა არ ჩაუდენია, თუ მათ შორის საის შეასრულებს. ხოლო ვინც კეთილ საქმეებს ნებით აკეთებს, ალაჰი ყოვლისშემძლე და ყოვლისმცოდნეა.

اِنَّ الَّذِيْنَ يَكْتُمُوْنَ مَآ اَنْزَلْنَا مِنَ الْبَيِّنٰتِ وَالْهُدٰى مِنْۢ بَعْدِ مَا بَيَّنّٰهُ لِلنَّاسِ فِى الْكِتٰبِۙ اُولٰۤىِٕكَ يَلْعَنُهُمُ اللّٰهُ وَيَلْعَنُهُمُ اللّٰعِنُوْنَۙ

innal-lażīna yaktumūna mā anzalnā minal-bayyināti wal-hudā mim ba‘di mā bayyannāhu lin-nāsi fil-kitāb(i), ulā'ika yal‘anuhumullāhu wa yal‘anuhumul-lā‘inūn(a).

ჭეშმარიტად, ისინი, ვინც მალავენ იმას, რაც ჩვენ გამოვავლინეთ ინფორმაციისა და ხელმძღვანელობის სახით, მას შემდეგ, რაც ავუხსენით ის ადამიანებს წიგნში (ყურანში), სწორედ ისინი არიან დაწყევლილები ალლაჰის მიერ და დაწყევლილები მათ მიერ, ვინც წყევლის.

اِلَّا الَّذِيْنَ تَابُوْا وَاَصْلَحُوْا وَبَيَّنُوْا فَاُولٰۤىِٕكَ اَتُوْبُ عَلَيْهِمْ ۚ وَاَنَا التَّوَّابُ الرَّحِيْمُ

illal-lażīna tābū wa aṣlaḥū wa bayyanū fa'ulā'ika atūbu ‘alaihim, wa anat-tawwābur-raḥīm(u).

გარდა მათი, ვინც მოინანია, გამოასწორა და აუხსნა (ეს), მათგან მე ვიღებ მონანიებას და მე ვარ ის, ვინც ვიღებ მონანიებას, მოწყალე.

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَمَاتُوْا وَهُمْ كُفَّارٌ اُولٰۤىِٕكَ عَلَيْهِمْ لَعْنَةُ اللّٰهِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةِ وَالنَّاسِ اَجْمَعِيْنَۙ

innal-lażīna kafarū wa mātū wa hum kuffārun ulā'ika ‘alaihim la‘natullāhi wal-malā'ikati wan-nāsi ajma‘īn(a).

ჭეშმარიტად, ისინი, ვინც ურწმუნოები არიან და ურწმუნოებად მოკვდებიან, დაწყევლილები იქნებიან ალლაჰის, ანგელოზების და მთელი კაცობრიობის მიერ.

خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۚ لَا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذَابُ وَلَا هُمْ يُنْظَرُوْنَ

khālidīna fīhā, lā yukhaffafu ‘anhumul-‘ażābu wa lā hum yunẓarūn(a).

ისინი იქ (წყევლაში) მარადიულად იქნებიან, მათი სასჯელი არ შემსუბუქდება და არც ვადა მიეცემათ.

وَاِلٰهُكُمْ اِلٰهٌ وَّاحِدٌۚ لَآاِلٰهَ اِلَّا هُوَ الرَّحْمٰنُ الرَّحِيْمُ ࣖ

wa ilāhukum ilāhuw wāḥid(un), lā ilāha illā huwar-raḥmānur-raḥīm(u).

და შენი ღმერთი ყოვლისშემძლე ღმერთია, არ არსებობს ღვთაება მის გარდა, ყველაზე მოწყალე, ყველაზე მოწყალე.

اِنَّ فِيْ خَلْقِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَاخْتِلَافِ الَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَالْفُلْكِ الَّتِيْ تَجْرِيْ فِى الْبَحْرِ بِمَا يَنْفَعُ النَّاسَ وَمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ مِنَ السَّمَاۤءِ مِنْ مَّاۤءٍ فَاَحْيَا بِهِ الْاَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا وَبَثَّ فِيْهَا مِنْ كُلِّ دَاۤبَّةٍ ۖ وَّتَصْرِيْفِ الرِّيٰحِ وَالسَّحَابِ الْمُسَخَّرِ بَيْنَ السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّعْقِلُوْنَ

inna fī khalqis-samāwāti wal-arḍi wakhtilāfil-laili wan-nahāri wal-fulkil-latī tajrī fil-baḥri bimā yanfa‘un-nāsa wa mā anzalallāhu minas-samā'i mim mā'in fa aḥyā bihil-arḍa ba‘da mautihā wa baṡṡa fīhā min kulli dābbah(tin), wa taṣrīfir-riyāḥi was-saḥābil-musakhkhari bainas-samā'i wal-arḍi la'āyātil liqaumiy ya‘qilūn(a).

მართლაც, ცათა და მიწის შექმნაში, დღისა და ღამის მონაცვლეობაში, ზღვაში მცურავ გემებში, რაც კაცობრიობას სარგებელს მოუტანს, წყალში, რომელსაც ალლაჰი ზეციდან აგზავნის და მისით აცოცხლებს დედამიწას მისი სიკვდილის შემდეგ და ავრცელებს მასში ყველანაირ ცხოველს, და ცასა და მიწას შორის მყოფი ქარებისა და ღრუბლების ცვლილებაში - ნამდვილად არის ნიშნები გონიერი ხალხისთვის.

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَّتَّخِذُ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَنْدَادًا يُّحِبُّوْنَهُمْ كَحُبِّ اللّٰهِ ۗ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَشَدُّ حُبًّا لِّلّٰهِ ۙوَلَوْ يَرَى الَّذِيْنَ ظَلَمُوْٓا اِذْ يَرَوْنَ الْعَذَابَۙ اَنَّ الْقُوَّةَ لِلّٰهِ جَمِيْعًا ۙوَّاَنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعَذَابِ

wa minan-nāsi may yattakhiżu min dūnillāhi andāday yuḥibbūnahum kaḥubbillāh(i), wal-lażīna āmanū asyaddu ḥubbal lillāh(i), wa lau yaral-lażīna ẓalamū iż yaraunal-‘ażāb(a), annal-quwwata lillāhi jamī‘ā(n), wa annallāha syadīdul-‘ażāb(i).

და კაცობრიობაში არიან ისეთებიც, ვინც ალაჰის გარდა სხვა ღმერთებსაც სცემენ თაყვანს, როგორც მეტოქეები და რომლებსაც ისევე უყვართ, როგორც ალაჰი. ხოლო მორწმუნეებს ალაჰისადმი უდიდესი სიყვარული აქვთ. ნეტავ, უსამართლოებს, როცა სასჯელს (აღდგომის დღეს) დაინახავდნენ, რომ მთელი ძალა ალაჰს ეკუთვნის და ალაჰი მკაცრი სასჯელია (ისინი აუცილებლად ინანებენ).

اِذْ تَبَرَّاَ الَّذِيْنَ اتُّبِعُوْا مِنَ الَّذِيْنَ اتَّبَعُوْا وَرَاَوُا الْعَذَابَ وَتَقَطَّعَتْ بِهِمُ الْاَسْبَابُ

iż tabarra'al-lażīnattubi‘ū minal-lażīnattaba‘ū wa ra'awul-‘ażāba wa taqaṭṭa‘at bihimul-asbāb(u).

(ეს არის) როდესაც ისინი, ვისაც გაჰყვნენ, ზურგს შეაქცევენ მათ, ვინც გაჰყვნენ და დაინახავენ სასჯელს და (როდესაც) მათ შორის ყველა კავშირი გაწყდება.

وَقَالَ الَّذِيْنَ اتَّبَعُوْا لَوْ اَنَّ لَنَا كَرَّةً فَنَتَبَرَّاَ مِنْهُمْ ۗ كَمَا تَبَرَّءُوْا مِنَّا ۗ كَذٰلِكَ يُرِيْهِمُ اللّٰهُ اَعْمَالَهُمْ حَسَرٰتٍ عَلَيْهِمْ ۗ وَمَا هُمْ بِخٰرِجِيْنَ مِنَ النَّارِ ࣖ

wa qālal-lażīnattaba‘ū lau anna lanā karratan fa natabarra'a minhum, kamā tabarra'ū minnā, każālika yurīhimullāhu a‘mālahum ḥasarātin ‘alaihim, wa mā hum bikhārijīna minan-nār(i).

და მათ, ვინც მიჰყვა, თქვეს: „თუ ჩვენ გვქონდა შესაძლებლობა (დავბრუნებულიყავით ამქვეყნად), რა თქმა უნდა, გავუშვებდით მათ, როგორც ისინი გვტოვებდნენ ჩვენ“. ასე უჩვენებს ალლაჰი მათ იმ საქმეებს, რისთვისაც ისინი ნანობენ და ისინი ვერ გამოვლენ ჯოჯოხეთის ცეცხლიდან.

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ كُلُوْا مِمَّا فِى الْاَرْضِ حَلٰلًا طَيِّبًا ۖوَّلَا تَتَّبِعُوْا خُطُوٰتِ الشَّيْطٰنِۗ اِنَّهٗ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ

yā ayyuhan-nāsu kulū mimmā fil-arḍi ḥalālan ṭayyibā(n), wa lā tattabi‘ū khuṭuwātisy-syaiṭān(i), innahū lakum ‘aduwwum mubīn(un).

ხალხო, მიირთვით ჰალალი და კეთილი (საჭმელი), რომელიც დედამიწაზეა და ნუ გაჰყვებით სატანის კვალს, რადგან სატანა თქვენი ნამდვილი მტერია.

اِنَّمَا يَأْمُرُكُمْ بِالسُّوْۤءِ وَالْفَحْشَاۤءِ وَاَنْ تَقُوْلُوْا عَلَى اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ

innamā ya'murukum bis-sū'i wal-faḥsyā'i wa an taqūlū ‘alallāhi mā lā ta‘lamūn(a).

ჭეშმარიტად, (სატანა) მხოლოდ ბოროტებისა და სიბილწეების კეთებას გიბრძანებთ და იმასაც ამბობთ, რაც ალლაჰის შესახებ არ იცით.

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمُ اتَّبِعُوْا مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ قَالُوْا بَلْ نَتَّبِعُ مَآ اَلْفَيْنَا عَلَيْهِ اٰبَاۤءَنَا ۗ اَوَلَوْ كَانَ اٰبَاۤؤُهُمْ لَا يَعْقِلُوْنَ شَيْـًٔا وَّلَا يَهْتَدُوْنَ

wa iżā qīla lahumuttabi‘ū mā anzalallāhu qālū bal nattabi‘u mā alfainā ‘alaihi ābā'anā, awalau kāna ābā'uhum lā ya‘qilūna syai'aw wa lā yahtadūn(a).

და როდესაც მათ ეუბნებიან: „მიჰყევით იმას, რაც ალაჰმა გამოავლინა!“ მათ უპასუხეს: „(არა!) ჩვენ მივყვებით იმას, რასაც ჩვენი წინაპრები ვაკეთებდით.“ სინამდვილეში, მათ წინაპრებს არაფერი იცოდნენ და არც ჭეშმარიტი გზა ჰქონდათ.

وَمَثَلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا كَمَثَلِ الَّذِيْ يَنْعِقُ بِمَا لَا يَسْمَعُ اِلَّا دُعَاۤءً وَّنِدَاۤءً ۗ صُمٌّ ۢ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لَا يَعْقِلُوْنَ

wa maṡalul-lażīna kafarū kamaṡalil-lażī yan‘iqu bimā lā yasma‘u illā du‘ā'aw wa nidā'ā(n), ṣummum bukmun ‘umyun fahum lā ya‘qilūn(a).

და იგავი (მომძახებლებისთვის) ურწმუნოების მსგავსია (მწყემსი), რომელიც უყვირის (ცხოველებს), რომლებიც მხოლოდ ძახილსა და ტირილს ესმით. (ისინი) ყრუები, მუნჯები და ბრმები არიან, ამიტომ ვერ ხვდებიან.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُلُوْا مِنْ طَيِّبٰتِ مَا رَزَقْنٰكُمْ وَاشْكُرُوْا لِلّٰهِ اِنْ كُنْتُمْ اِيَّاهُ تَعْبُدُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū kulū min ṭayyibāti mā razaqnākum wasykurū lillāhi in kuntum iyyāhu ta‘budūn(a).

ოჰ, მორწმუნეებო, მიირთვით იმ კეთილი საზრდოდან, რაც მოგანიჭეთ და მადლობა შესწირეთ ალლაჰს, თუ მხოლოდ მას სცემთ თაყვანს.

اِنَّمَا حَرَّمَ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةَ وَالدَّمَ وَلَحْمَ الْخِنْزِيْرِ وَمَآ اُهِلَّ بِهٖ لِغَيْرِ اللّٰهِ ۚ فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ بَاغٍ وَّلَا عَادٍ فَلَآ اِثْمَ عَلَيْهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

innamā ḥarrama ‘alaikumul-maitata wad-dama wa laḥmal-khinzīri wa mā uhilla bihī ligairillāh(i), fa maniḍṭurra gaira bāgiw wa lā ‘ādin falā iṡma ‘alaih(i), innallāha gafūrur raḥīm(un).

უეჭველად, მან მხოლოდ ლეში, სისხლი, ღორის ხორცი და იმ ცხოველების ხორცი, რომლებიც ალლაჰის გარდა სხვა პირების მიერ არიან დაკლულნი, აგიკრძალათ. ხოლო ვინც იძულებით მიირთმევენ მას არა იმიტომ, რომ სურს და არა იმიტომ, რომ ზღვარს გადააჭარბებს, მისთვის ცოდვა არ არის. უეჭველად, ალლაჰი მიმტევებელია, მოწყალე.

اِنَّ الَّذِيْنَ يَكْتُمُوْنَ مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ مِنَ الْكِتٰبِ وَيَشْتَرُوْنَ بِهٖ ثَمَنًا قَلِيْلًاۙ اُولٰۤىِٕكَ مَا يَأْكُلُوْنَ فِيْ بُطُوْنِهِمْ اِلَّا النَّارَ وَلَا يُكَلِّمُهُمُ اللّٰهُ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ وَلَا يُزَكِّيْهِمْ ۚوَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

innal-lażīna yaktumūna mā anzalallāhu minal-kitābi wa yasytarūna bihī ṡamanan qalīlā(n), ulā'ika mā ya'kulūna fī buṭūnihim illan-nāra wa lā yukallimuhumullāhu yaumal-qiyāmati wa lā yuzakkīhim, wa lahum ‘ażābun alīm(un).

ჭეშმარიტად, ისინი, ვინც მალავენ იმას, რაც ალაჰმა წიგნიდან გამოავლინა და მცირე ფასად ყიდიან, მხოლოდ ჯოჯოხეთის ცეცხლს ყლაპავენ მუცელში და ალაჰი არ მიესალმება მათ აღდგომის დღეს და არც განწმენდს მათ. მათ ელით მწარე სასჯელი.

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ اشْتَرَوُا الضَّلٰلَةَ بِالْهُدٰى وَالْعَذَابَ بِالْمَغْفِرَةِ ۚ فَمَآ اَصْبَرَهُمْ عَلَى النَّارِ

ulā'ikal-lażīnasytarawuḍ-ḍalālata bil-hudā wal-‘ażāba bil-magfirah(ti), famā aṣbarahum ‘alan-nār(i).

ისინი არიან, ვინც შეცდომას გზამკვლევით ყიდულობენ და სასჯელს მიტევებით. მაშ, რა მამაცები არიან ისინი, რომ ჯოჯოხეთის ცეცხლს ეწინააღმდეგებიან!

ذٰلِكَ بِاَنَّ اللّٰهَ نَزَّلَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ ۗ وَاِنَّ الَّذِيْنَ اخْتَلَفُوْا فِى الْكِتٰبِ لَفِيْ شِقَاقٍۢ بَعِيْدٍ ࣖ

Żālika bi'annallāha nazzalal-kitāba bil-ḥaqq(i), wa innal-lażīnakhtalafū fil-kitābi lafī syiqāqim ba‘īd(in).

ეს იმიტომ ხდება, რომ ალაჰმა მოავლინა წიგნი (ყურანი) ჭეშმარიტებით და ისინი, ვინც არ ეთანხმებიან წიგნის (ჭეშმარიტების) საკითხს, ღრმა განხეთქილებაში არიან.

۞ لَيْسَ الْبِرَّاَنْ تُوَلُّوْا وُجُوْهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَلٰكِنَّ الْبِرَّ مَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةِ وَالْكِتٰبِ وَالنَّبِيّٖنَ ۚ وَاٰتَى الْمَالَ عَلٰى حُبِّهٖ ذَوِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنَ وَابْنَ السَّبِيْلِۙ وَالسَّاۤىِٕلِيْنَ وَفىِ الرِّقَابِۚ وَاَقَامَ الصَّلٰوةَ وَاٰتَى الزَّكٰوةَ ۚ وَالْمُوْفُوْنَ بِعَهْدِهِمْ اِذَا عَاهَدُوْا ۚ وَالصّٰبِرِيْنَ فِى الْبَأْسَاۤءِ وَالضَّرَّاۤءِ وَحِيْنَ الْبَأْسِۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ صَدَقُوْا ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُتَّقُوْنَ

laisal-birra an tuwallū wujūhakum qibalal-masyriqi wal-magribi wa lākinnal-birra man āmana billāhi wal-yaumil ākhiri wal-malā'ikati wal-kitābi wan-nabiyyīn(a), wa ātal-māla ‘alā ḥubbihī żawil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīna wabnas-sabīl(i), was-sā'ilīna wa fir-riqāb(i), wa aqāmaṣ-ṣalāta wa ātaz-zakāh(ta), wal mūfūna bi‘ahdihim iżā ‘āhadū, waṣ-ṣābirīna fil-ba'sā'i waḍ-ḍarrā'i wa ḥīnal-ba's(i), ulā'ikal-lażīna ṣadaqū, wa ulā'ika humul-muttaqūn(a).

სათნოება არ არის სახის აღმოსავლეთისა და დასავლეთისკენ მიბრუნება, არამედ სათნოებაა მათი, ვინც სწამს ალაჰის, უკანასკნელი დღის, ანგელოზების, წიგნებისა და წინასწარმეტყველების და საყვარელ სიმდიდრეს აძლევენ ნათესავებს, ობლებს, ღარიბებს, გზაში მყოფებს, მათხოვრებს და თავიანთი მონების გასათავისუფლებლად, ვინც ასრულებენ ლოცვას და იხდიან ზექათს, ვინც ასრულებს თავის დაპირებებს და ვინც მომთმენია სიღარიბეში, ტანჯვასა და ომის დროს. ისინი არიან მართალნი და ღვთისმოსაწონნი.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِصَاصُ فِى الْقَتْلٰىۗ اَلْحُرُّ بِالْحُرِّ وَالْعَبْدُ بِالْعَبْدِ وَالْاُنْثٰى بِالْاُنْثٰىۗ فَمَنْ عُفِيَ لَهٗ مِنْ اَخِيْهِ شَيْءٌ فَاتِّبَاعٌ ۢبِالْمَعْرُوْفِ وَاَدَاۤءٌ اِلَيْهِ بِاِحْسَانٍ ۗ ذٰلِكَ تَخْفِيْفٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَرَحْمَةٌ ۗفَمَنِ اعْتَدٰى بَعْدَ ذٰلِكَ فَلَهٗ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū kutiba ‘alaikumul-qiṣāṣu fil-qatlā, al-ḥurru bil-ḥurri wal-‘abdu bil-‘abdi wal-unṡā bil-unṡā, faman ‘ufiya lahū min akhīhi syai'un fattibā‘um bil-ma‘rūfi wa adā'un ilaihi bi iḥsān(in), żālika takhfīfum mir rabbikum wa raḥmah(tun), fa mani‘tadā ba‘da żālika fa lahū ‘ażābun alīm(un).

ოჰ, მორწმუნეებო, თქვენთვის სავალდებულოა (შეასრულოთ) კისასი მოკლულ ადამიანზე. თავისუფალი ხალხი თავისუფალთან, მონები მონებთან, ქალები ქალებთან. მაგრამ ვინც ძმისგან პატიებას მიიღებს, კარგად შეასრულოს იგი და კარგად გადაუხადოს მას დიატი (გამოსასყიდი). ეს არის შვება და წყალობა თქვენი უფლისგან. ვინც ამის შემდეგ გადააჭარბებს ზღვარს, მას ძალიან მწარე სასჯელი ელის.

وَلَكُمْ فِى الْقِصَاصِ حَيٰوةٌ يّٰٓاُولِى الْاَلْبَابِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَ

wa lakum fil-qiṣāṣi ḥayātuy yā ulil-albābi la‘allakum tattaqūn(a).

და ქისაშია თქვენთვის სიცოცხლის გარანტია, ო, გონიერებო, რათა იყოთ ღვთისმოსავები.

كُتِبَ عَلَيْكُمْ اِذَا حَضَرَ اَحَدَكُمُ الْمَوْتُ اِنْ تَرَكَ خَيْرًا ۖ ۨالْوَصِيَّةُ لِلْوَالِدَيْنِ وَالْاَقْرَبِيْنَ بِالْمَعْرُوْفِۚ حَقًّا عَلَى الْمُتَّقِيْنَ ۗ

kutiba ‘alaikum iżā ḥaḍara aḥadakumul-mautu in taraka kahirā(n), al-waṣiyyatu lil-wālidaini wal-aqrabīna bil-ma‘rūf(i), ḥaqqan ‘alal-muttaqīn(a).

თუ თქვენგან ვინმეს სიკვდილი მოუვა და ქონებას დატოვებს, თქვენთვის სავალდებულოა მშობლებისა და ახლო ნათესავებისთვის კეთილი ანდერძის შედგენა, რაც ღვთისმოსავებისთვისაც სავალდებულოა.

فَمَنْۢ بَدَّلَهٗ بَعْدَمَا سَمِعَهٗ فَاِنَّمَآ اِثْمُهٗ عَلَى الَّذِيْنَ يُبَدِّلُوْنَهٗ ۗ اِنَّ اللّٰهَ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ ۗ

famam baddalahū ba‘da mā sami‘ahū fa innamā iṡmuhū ‘alal-lażīna yubaddilūnah(ū), innallāha samī‘un ‘alīm(un).

ვინც შეცვლის მას (ანდერძს) მისი მოსმენის შემდეგ, ცოდვა მხოლოდ მას ეკისრება, ვინც შეცვალა იგი. ჭეშმარიტად, ალლაჰი ყოვლისმსმენია, ყოვლისმცოდნეა.

فَمَنْ خَافَ مِنْ مُّوْصٍ جَنَفًا اَوْ اِثْمًا فَاَصْلَحَ بَيْنَهُمْ فَلَآ اِثْمَ عَلَيْهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

faman khāfa mim mūṣin janafan au iṡman fa aṣlaḥa bainahum falā iṡma ‘alaih(i), innallāha gafūrur raḥīm(un).

მაგრამ ვინც შიშობს, რომ ანდერძის მიმცემი მიკერძოებულია ან რამე არასწორად ჩაიდინა და შემდეგ შეურიგდება მათ, არ შესცოდავს. ჭეშმარიტად, ალლაჰი მიმტევებელია, მოწყალე.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيَامُ كَمَا كُتِبَ عَلَى الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَۙ

yā ayyuhal-lażīna āmanū kutiba ‘alaikumuṣ-ṣiyāmu kamā kutiba ‘alal-lażīna min qablikum la‘allakum tattaqūn(a).

ოჰ, მორწმუნეებო, მარხვა თქვენთვისაა დაწესებული, როგორც ეს თქვენს წინაშე მყოფთათვის იყო დაწესებული, რათა ღვთისმოსაობა გამოიჩინოთ.

اَيَّامًا مَّعْدُوْدٰتٍۗ فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ مَّرِيْضًا اَوْ عَلٰى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِّنْ اَيَّامٍ اُخَرَ ۗوَعَلَى الَّذِيْنَ يُطِيْقُوْنَهٗ فِدْيَةٌ طَعَامُ مِسْكِيْنٍۗ فَمَنْ تَطَوَّعَ خَيْرًا فَهُوَ خَيْرٌ لَّهٗ ۗوَاَنْ تَصُوْمُوْا خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

ayyāmam ma‘dūdāt(in), faman kāna minkum marīḍan au ‘alā safarin fa ‘iddatum min ayyāmin ukhar(a), wa ‘alal-lażīna yuṭīqūnahū fidyatun ṭa‘āmu miskīn(in), faman taṭawwa‘a khairan fahuwa khairul lah(ū), wa an taṣūmū khairul lakum in kuntum ta‘lamūn(a).

(კერძოდ) გარკვეული რაოდენობის დღეები. ასე რომ, ვინც თქვენგანი ავადაა ან მოგზაურობაშია (და არ მარხულობს), მაშინ (უნდა აანაზღაუროს) იმ დღეების რაოდენობა (რომლებიც არ მარხულობდა) სხვა დღეებში. ხოლო მას, ვისაც არ შეუძლია მარხვა, უნდა ჰქონდეს ფიდია, რაც ღარიბის გამოკვებაა. ხოლო ვინც ნებაყოფლობით აკეთებს სიკეთეს, ეს მისთვის უკეთესია და თქვენი მარხვაც უკეთესია თქვენთვის, რომ იცოდეთ.

شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِيْٓ اُنْزِلَ فِيْهِ الْقُرْاٰنُ هُدًى لِّلنَّاسِ وَبَيِّنٰتٍ مِّنَ الْهُدٰى وَالْفُرْقَانِۚ فَمَنْ شَهِدَ مِنْكُمُ الشَّهْرَ فَلْيَصُمْهُ ۗوَمَنْ كَانَ مَرِيْضًا اَوْ عَلٰى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِّنْ اَيَّامٍ اُخَرَ ۗيُرِيْدُ اللّٰهُ بِكُمُ الْيُسْرَ وَلَا يُرِيْدُ بِكُمُ الْعُسْرَ ۖوَلِتُكْمِلُوا الْعِدَّةَ وَلِتُكَبِّرُوا اللّٰهَ عَلٰى مَا هَدٰىكُمْ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

syahru ramaḍānal-lażī unzila fīhil-qur'ānu hudal lin-nāsi wa bayyinātim minal-hudā wal-furqān(i), faman syahida minkumusy-syahra falyaṣumh(u) wa man kāna marīḍan au ‘alā safarin fa ‘iddatum min ayyāmin ukhar(a), yurīdullāhu bikumul-yusra wa lā yurīdu bikumul-‘usr(a), wa litukmilul-‘iddata wa litukabbirullāha ‘alā mā hadākum wa la‘allakum tasykurūn(a).

რამადანის თვე ის თვეა, რომელშიც ყურანი გამოცხადდა, როგორც ადამიანებისთვის გზამკვლევი და ამ ჭეშმარიტებისა და ცრურწმენის გარჩევის ახსნა. ამიტომ, ვინც თქვენგანი ამ თვეში იმარხულებს, იმარხულოს. ვინც ავადაა ან მოგზაურობაშია, არ იმარხულებს, მაშინ სხვა დღეებში იმდენი დღე აანაზღაუროს, რამდენიც გამოტოვა. ალლაჰს თქვენთვის შეღავათი სურს და არა სირთულე. თქვენ უნდა შეავსოთ რიცხვი და განადიდოთ ალლაჰი თქვენთვის მოცემული ხელმძღვანელობისთვის, რათა მადლიერნი იყოთ.

وَاِذَا سَاَلَكَ عِبَادِيْ عَنِّيْ فَاِنِّيْ قَرِيْبٌ ۗ اُجِيْبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ اِذَا دَعَانِۙ فَلْيَسْتَجِيْبُوْا لِيْ وَلْيُؤْمِنُوْا بِيْ لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُوْنَ

wa iżā sa'alaka ‘ibādī ‘annī fa innī qarīb(un), ujību da‘watad-dā‘i iżā da‘ān(i), falyastajībū lī walyu'minū bī la‘allahum yarsyudūn(a).

და როდესაც ჩემი მსახურნი გკითხავენ შენ (მუჰამედ) ჩემ შესახებ, მაშინ მე ჭეშმარიტად ახლოს ვარ. ვასრულებ მათ სურვილებს, ვინც მე მელოცება. დაე, შეასრულონ ჩემი (მცნებები) და ირწმუნონ ჩემი, რათა მიაღწიონ ჭეშმარიტებას.

اُحِلَّ لَكُمْ لَيْلَةَ الصِّيَامِ الرَّفَثُ اِلٰى نِسَاۤىِٕكُمْ ۗ هُنَّ لِبَاسٌ لَّكُمْ وَاَنْتُمْ لِبَاسٌ لَّهُنَّ ۗ عَلِمَ اللّٰهُ اَنَّكُمْ كُنْتُمْ تَخْتَانُوْنَ اَنْفُسَكُمْ فَتَابَ عَلَيْكُمْ وَعَفَا عَنْكُمْ ۚ فَالْـٰٔنَ بَاشِرُوْهُنَّ وَابْتَغُوْا مَا كَتَبَ اللّٰهُ لَكُمْ ۗ وَكُلُوْا وَاشْرَبُوْا حَتّٰى يَتَبَيَّنَ لَكُمُ الْخَيْطُ الْاَبْيَضُ مِنَ الْخَيْطِ الْاَسْوَدِ مِنَ الْفَجْرِۖ ثُمَّ اَتِمُّوا الصِّيَامَ اِلَى الَّيْلِۚ وَلَا تُبَاشِرُوْهُنَّ وَاَنْتُمْ عٰكِفُوْنَۙ فِى الْمَسٰجِدِ ۗ تِلْكَ حُدُوْدُ اللّٰهِ فَلَا تَقْرَبُوْهَاۗ كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ اٰيٰتِهٖ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ

uḥilla lakum lailataṣ-ṣiyāmir-rafaṡu ilā nisā'ikum, hunna libāsul lakum wa antum libāsul lahunn(a), ‘alimallāhu annakum kuntum takhtānūna anfusakum fatāba ‘alaikum wa ‘afā ‘ankum, fal-āna bāsyirūhunna wabtagū mā kataballāhu lakum, wa kulū wasyrabū ḥattā yatabayyana lakumul-khaiṭul-abyaḍu minal-khaiṭil-aswadi minal-fajr(i), ṡumma atimmuṣ-ṣiyāma ilal-lail(i), wa lā tubāsyirūhunna wa antum ‘ākifūna fil-masājid(i) tilka ḥudūdullāhi falā taqrabūhā, każālika yubayyinullāhu āyātihī lin-nāsi la‘allahum yattaqūn(a).

თქვენთვის ნებადართულია ღამით თქვენს ცოლთან ერთად მარხვა. ისინი თქვენი სამოსია და თქვენც მათი სამოსი. ალაჰმა იცის, რომ თავს ვერ შეიკავებთ, მაგრამ ის იღებს თქვენს მონანიებას და გაპატიებთ. ახლა ჩაერიეთ მათთან და ეძიეთ ის, რაც ალაჰმა დაგიწესათ. ჭამეთ და სვით, სანამ არ გაირკვევა (განსხვავება) თეთრ და შავ ძაფს შორის, კერძოდ, გათენებამდე. შემდეგ შეავსეთ მარხვა საღამომდე. მაგრამ ნუ შეეხებით მათ, როდესაც მეჩეთში იქაფს ასრულებთ. ეს ალაჰის განკარგულებაა, ამიტომ ნუ მიუახლოვდებით მას. ასე უხსნის ალაჰი თავის აიათებს ადამიანებს, რათა ღვთისმოსაობა მიაღწიონ.

وَلَا تَأْكُلُوْٓا اَمْوَالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْبَاطِلِ وَتُدْلُوْا بِهَآ اِلَى الْحُكَّامِ لِتَأْكُلُوْا فَرِيْقًا مِّنْ اَمْوَالِ النَّاسِ بِالْاِثْمِ وَاَنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ ࣖ

wa lā ta'kulū amwālakum bainakum bil-bāṭili wa tudlū bihā ilal-ḥukkāmi lita'kulū farīqam min amwālin-nāsi bil-iṡmi wa antum ta‘lamūn(a).

და ნუ მიირთმევთ თქვენს შორის არსებულ სიმდიდრეს ცრუდ და ნუ მოისყიდით მოსამართლეებს ამ სიმდიდრით იმ განზრახვით, რომ სხვისი სიმდიდრის ნაწილი ცოდვით მიითვისოთ, თუმცა იცით.

۞ يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الْاَهِلَّةِ ۗ قُلْ هِيَ مَوَاقِيْتُ لِلنَّاسِ وَالْحَجِّ ۗ وَلَيْسَ الْبِرُّ بِاَنْ تَأْتُوا الْبُيُوْتَ مِنْ ظُهُوْرِهَا وَلٰكِنَّ الْبِرَّ مَنِ اتَّقٰىۚ وَأْتُوا الْبُيُوْتَ مِنْ اَبْوَابِهَا ۖ وَاتَّقُوا اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ

yas'alūnaka ‘anil-ahillah(ti), qul hiya mawāqītu lin-nāsi wal-ḥajj(i), wa laisal-birru bi'an ta'tul-buyūta min ẓuhūrihā wa lākinnal-birra manittaqā, wa'tul-buyūta min abwābihā, wattaqullāha la‘allakum tufliḥūn(a).

გეკითხებიან შენ (მუჰამედ) ნახევარმთვარეობის შესახებ. უთხარი: „ეს (მაჩვენებელია) ადამიანებისა და (მომლოცველობის) ჰაჯის დროისა“. და არ არის სათნო სახლში ზემოდან შესვლა, არამედ სათნოებაა ღვთისმოსავთათვის. შედით სახლებში მათი კარებიდან და გეშინოდეთ ალლაჰის, რათა წარმატებას მიაღწიოთ.

وَقَاتِلُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ الَّذِيْنَ يُقَاتِلُوْنَكُمْ وَلَا تَعْتَدُوْا ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْمُعْتَدِيْنَ

wa qātilū fī sabīlillāhil-lażīna yuqātilūnakum wa lā ta‘tadū, innallāha lā yuḥibbul-mu‘tadīn(a).

და იბრძოლეთ ალლაჰის გზაზე მათ წინააღმდეგ, ვინც თქვენ გებრძვით, მაგრამ არ გადახვიდეთ ზღვარს, ჭეშმარიტად, ალლაჰს არ უყვარს ზღვარს გადამლახავი ხალხი.

وَاقْتُلُوْهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوْهُمْ وَاَخْرِجُوْهُمْ مِّنْ حَيْثُ اَخْرَجُوْكُمْ وَالْفِتْنَةُ اَشَدُّ مِنَ الْقَتْلِ ۚ وَلَا تُقٰتِلُوْهُمْ عِنْدَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ حَتّٰى يُقٰتِلُوْكُمْ فِيْهِۚ فَاِنْ قٰتَلُوْكُمْ فَاقْتُلُوْهُمْۗ كَذٰلِكَ جَزَاۤءُ الْكٰفِرِيْنَ

waqtulūhum ḥaiṡu ṡaqiftumūhum wa akhrijūhum min ḥaiṡu akhrajūkum wal-fitnatu asyaddu minal-qatl(i), wa lā tuqātilūhum ‘indal-masjidil-ḥarāmi ḥattā yuqātilūkum fīh(i), fa'in qātalūkum faqtulūhum, każālika jazā'ul-kāfirīn(a).

და მოკალით ისინი სადაც წააწყდებით და განდევნეთ იქიდან, სადაც თქვენ გამოგაძევეს. ცილისწამება მკვლელობაზე უფრო სასტიკია. და ნუ შეებრძოლებით მათ წმინდა მეჩეთში, თუ ისინი იქ არ შეგხვდებიან. თუ ისინი შეგხვდებიან, მაშინ შეებრძოლეთ. ასეთია ურწმუნოთა სასჯელი.

فَاِنِ انْتَهَوْا فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

fa'inintahau fa'innallāha gafūrur raḥīm(un).

მაგრამ თუ ისინი შეჩერდებიან, მაშინ, ჭეშმარიტად, ალლაჰი შემნდობია, მოწყალეა.

وَقٰتِلُوْهُمْ حَتّٰى لَا تَكُوْنَ فِتْنَةٌ وَّيَكُوْنَ الدِّيْنُ لِلّٰهِ ۗ فَاِنِ انْتَهَوْا فَلَا عُدْوَانَ اِلَّا عَلَى الظّٰلِمِيْنَ

wa qātilūhum ḥattā lā takūna fitnatuw wa yakūnad-dīnu lillāh(i), fa inintahau falā ‘udwāna illā ‘alaẓ-ẓālimīn(a).

და ებრძოლეთ მათ, სანამ ცილისწამება აღარ იქნება და რწმენა მხოლოდ ალლაჰს ეკუთვნის. თუ ისინი შეწყვეტენ ბრძოლას, მაშინ აღარ იქნება მტრობა, გარდა უსამართლოთა წინააღმდეგ.

اَلشَّهْرُ الْحَرَامُ بِالشَّهْرِ الْحَرَامِ وَالْحُرُمٰتُ قِصَاصٌۗ فَمَنِ اعْتَدٰى عَلَيْكُمْ فَاعْتَدُوْا عَلَيْهِ بِمِثْلِ مَا اعْتَدٰى عَلَيْكُمْ ۖ وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ مَعَ الْمُتَّقِيْنَ

asy-syahrul-ḥarāmu bisy-syahril-ḥarāmi wal-ḥurumātu qiṣāṣ(un), famani‘tadā ‘alaikum fa‘tadū ‘alaihi bimiṡli ma‘tadā ‘alaikum, wattaqullāha wa‘lamū annallāha ma‘al-muttaqīn(a).

ჰარამის თვეები ჰარამის თვეებთან ერთად და (ისეთი რამის წინააღმდეგ, რაც პატივსაცემია, მოქმედებს (ქისას კანონი). ამიტომ, ვინც თავს დაესხმება, თავს დაესხით მისი თქვენზე თავდასხმის პროპორციულად. გეშინოდეთ ალლაჰის და იცოდეთ, რომ ალლაჰი ალლაჰის მოშიშებთანაა.

وَاَنْفِقُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَلَا تُلْقُوْا بِاَيْدِيْكُمْ اِلَى التَّهْلُكَةِ ۛ وَاَحْسِنُوْا ۛ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ

wa anfiqū fī sabīlillāhi wa lā tulqū bi'aidīkum ilat-tahlukah(ti), wa aḥsinū, innallāha yuḥibbul-muḥsinīn(a).

და დახარჯეთ (თქვენი ქონება) ალლაჰის გზაზე და ნუ ჩააგდებთ (თავად) განადგურებას საკუთარი ხელით და აკეთეთ სიკეთე, ჭეშმარიტად, ალლაჰს უყვარს სიკეთის მოქმედნი.

وَاَتِمُّوا الْحَجَّ وَالْعُمْرَةَ لِلّٰهِ ۗ فَاِنْ اُحْصِرْتُمْ فَمَا اسْتَيْسَرَ مِنَ الْهَدْيِۚ وَلَا تَحْلِقُوْا رُءُوْسَكُمْ حَتّٰى يَبْلُغَ الْهَدْيُ مَحِلَّهٗ ۗ فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ مَّرِيْضًا اَوْ بِهٖٓ اَذًى مِّنْ رَّأْسِهٖ فَفِدْيَةٌ مِّنْ صِيَامٍ اَوْ صَدَقَةٍ اَوْ نُسُكٍ ۚ فَاِذَآ اَمِنْتُمْ ۗ فَمَنْ تَمَتَّعَ بِالْعُمْرَةِ اِلَى الْحَجِّ فَمَا اسْتَيْسَرَ مِنَ الْهَدْيِۚ فَمَنْ لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ ثَلٰثَةِ اَيَّامٍ فِى الْحَجِّ وَسَبْعَةٍ اِذَا رَجَعْتُمْ ۗ تِلْكَ عَشَرَةٌ كَامِلَةٌ ۗذٰلِكَ لِمَنْ لَّمْ يَكُنْ اَهْلُهٗ حَاضِرِى الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ ۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِ ࣖ

wa atimmul-ḥajja wal-‘umrata lillāh(i), fa'in uḥṣirtum famastaisara minal-hady(i), wa lā taḥliqū ru'ūsakum ḥattā yablugal-hadyu maḥillah(ū), faman kāna minkum marīḍan au bihī ażam mir ra'sihī fafidyatum min ṣiyāmin au ṣadaqatin au nusuk(in), fa'iżā amintum, faman tamatta‘a bil-‘umrati ilal-ḥajji famastaisara minal-hady(i), famal lam yajid faṣiyāmu ṡalāṡati ayyāmin fil-ḥajji wa sab‘atin iżā raja‘tum, tilka ‘asyaratun kāmilah(tun), żālika limal lam yakun ahluhū ḥāḍiril-masjidil-ḥarām(i), wattaqullāha wa‘lamū annallāha syadīdul-‘iqāb(i).

და შეასრულეთ ჰაჯი და უმრა ალაჰის გულისთვის. მაგრამ თუ (მტრებით ხართ გარშემორტყმული), მაშინ (დაკალით) ჰადიუ, რომელიც ადვილად ხელმისაწვდომია და არ გაიპარსოთ თავი, სანამ ჰადიუ დაკვლის ადგილს მიაღწევს. თუ რომელიმე თქვენგანი ავად არის ან თავში პრობლემა აქვს (და ის იპარსავს), მაშინ ის ვალდებულია შეასრულოს ფიდია, კერძოდ, იმარხულოს, გასცეს მოწყალება ან შესწიროს მსხვერპლი. თუ უსაფრთხოდ ხართ, მაშინ ვინც ჰაჯამდე შეასრულებს უმრას, (უნდა დაკლას) ჰადიუ, რომელიც ადვილად ხელმისაწვდომია. მაგრამ თუ მას ეს არ შეუძლია, მაშინ (უნდა) იმარხულოს სამი დღე ჰაჯის (სეზონის) განმავლობაში და შვიდი (დღე) დაბრუნების შემდეგ. ეს სულ ათი (დღეა). ასევე, მათთვის, ვისი ოჯახებიც არ ცხოვრობენ დიდ მეჩეთის მახლობლად. გეშინოდეთ ალაჰის და იცოდეთ, რომ ალაჰი ძალიან მკაცრია სასჯელით.

اَلْحَجُّ اَشْهُرٌ مَّعْلُوْمٰتٌ ۚ فَمَنْ فَرَضَ فِيْهِنَّ الْحَجَّ فَلَا رَفَثَ وَلَا فُسُوْقَ وَلَا جِدَالَ فِى الْحَجِّ ۗ وَمَا تَفْعَلُوْا مِنْ خَيْرٍ يَّعْلَمْهُ اللّٰهُ ۗ وَتَزَوَّدُوْا فَاِنَّ خَيْرَ الزَّادِ التَّقْوٰىۖ وَاتَّقُوْنِ يٰٓاُولِى الْاَلْبَابِ

al-ḥajju asyhurum ma‘lūmāt(un), faman faraḍa fīhinnal-ḥajja falā rafaṡa wa lā fusūqa wa lā jidāla fil-ḥajj(i), wa mā taf‘alū min khairiy ya‘lamhullāh(u), wa tazawwadū fa'inna khairaz-zādit-taqwā, wattaqūni yā ulil-albāb(i).

ჰაჯის (სეზონი) არის (დამტკიცებული) თვეები. ვინც ამ (თვეებში) ასრულებს ჰაჯს, ნუ იტყვის უწმაწურ სიტყვებს (რაფატებს), ნუ ჩაიდენს უზნეობას ან ნუ იჩხუბებს ჰაჯის დროს. რა სიკეთესაც არ უნდა აკეთებდეთ, ალაჰმა იცის. მოიტანეთ საზრდო, რადგან ყველაზე კარგი საზრდო ღვთისმოსაობაა. და გეშინოდეთ ჩემი, ო, საღი აზრის ხალხო!

لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ اَنْ تَبْتَغُوْا فَضْلًا مِّنْ رَّبِّكُمْ ۗ فَاِذَآ اَفَضْتُمْ مِّنْ عَرَفٰتٍ فَاذْكُرُوا اللّٰهَ عِنْدَ الْمَشْعَرِ الْحَرَامِ ۖ وَاذْكُرُوْهُ كَمَا هَدٰىكُمْ ۚ وَاِنْ كُنْتُمْ مِّنْ قَبْلِهٖ لَمِنَ الضَّاۤلِّيْنَ

laisa ‘alaikum junāḥun an tabtagū faḍlam mir rabbikum, fa'iżā afaḍtum min ‘arafātin fażkurullāha ‘indal-masy‘aril-ḥarām(i), ważkurūhu kamā hadākum, wa in kuntum min qablihī laminaḍ-ḍāllīn(a).

ცოდვა არ არის შენთვის შენი უფლისგან წყალობის თხოვნა. ამიტომ, როდესაც არაფადან გამოხვალ, მაშარაილჰარამში გაიხსენე ალლაჰი და გაიხსენე იგი, როგორც გზას გადგა, თუმცა უწინ შენც იმათ შორის იყავი, ვინც არ იცოდა.

ثُمَّ اَفِيْضُوْا مِنْ حَيْثُ اَفَاضَ النَّاسُ وَاسْتَغْفِرُوا اللّٰهَ ۗ اِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

Ṡumma afīḍū min ḥaiṡu afāḍan-nāsu wastagfirullāh(a), innallāha gafūrur raḥīm(un).

შემდეგ დატოვეთ ადგილი, საიდანაც ბევრი ადამიანი მიდის (არაფა) და სთხოვეთ ალაჰს პატიება, ჭეშმარიტად, ალაჰი შემწყნარებელია, მოწყალე.

فَاِذَا قَضَيْتُمْ مَّنَاسِكَكُمْ فَاذْكُرُوا اللّٰهَ كَذِكْرِكُمْ اٰبَاۤءَكُمْ اَوْ اَشَدَّ ذِكْرًا ۗ فَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَّقُوْلُ رَبَّنَآ اٰتِنَا فِى الدُّنْيَا وَمَا لَهٗ فِى الْاٰخِرَةِ مِنْ خَلَاقٍ

fa iżā qaḍaitum manāsikakum fażkurullāha każikrikum ābā'akum au asyadda żikrā(n), faminan-nāsi may yaqūlu rabbanā ātinā fid-dun-yā wa mā lahū fil-ākhirati min khalāq(in).

როდესაც ჰაჯს დაასრულებ, მაშინ წაიკითხე ალაჰის ზიკრი, როგორც შენი წინაპრები ახსენე, და კიდევ უფრო მეტი ზიკრი. ასე რომ, ხალხში არის ადამიანი, რომელიც ლოცულობს: „ჩვენო უფალო, მოგვეცი (სიკეთე) ამქვეყნად“, ხოლო საიქიოში მას არანაირი წილი არ აქვს.

وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّقُوْلُ رَبَّنَآ اٰتِنَا فِى الدُّنْيَا حَسَنَةً وَّفِى الْاٰخِرَةِ حَسَنَةً وَّقِنَا عَذَابَ النَّارِ

wa minhum may yaqūlu rabbanā ātinā fid-dun-yā ḥasanataw wa fil-ākhirati ḥasanataw wa qinā ‘ażāban-nār(i).

და მათ შორის არიან ისეთებიც, რომლებიც ლოცულობენ: „ღმერთო ჩვენო, მოგვეცი სიკეთე ამქვეყნად და სიკეთე იმქვეყნად და დაგვიფარე ჯოჯოხეთის სასჯელისგან“.

اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ نَصِيْبٌ مِّمَّا كَسَبُوْا ۗ وَاللّٰهُ سَرِيْعُ الْحِسَابِ

ulā'ika lahum naṣībum mimmā kasabū, wallāhu sarī‘ul-ḥisāb(i).

მათ წილი ექნებათ იმისგან, რაც მოიპოვეს და ალლაჰი სწრაფია ანგარიშსწორებისას.

۞ وَاذْكُرُوا اللّٰهَ فِيْٓ اَيَّامٍ مَّعْدُوْدٰتٍ ۗ فَمَنْ تَعَجَّلَ فِيْ يَوْمَيْنِ فَلَآ اِثْمَ عَلَيْهِ ۚوَمَنْ تَاَخَّرَ فَلَآ اِثْمَ عَلَيْهِۙ لِمَنِ اتَّقٰىۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّكُمْ اِلَيْهِ تُحْشَرُوْنَ

ważkurullāha fī ayyāmim ma‘dūdāt(in), faman ta‘ajjala fī yaumaini falā iṡma ‘alaih(i), wa man ta'akhkhara falā iṡma ‘alaihi limanittaqā, wattaqullāha wa‘lamū annakum ilaihi tuḥsyarūn(a).

და განსაზღვრული რაოდენობის დღეებში შეასრულეთ ალაჰის ზიკრი. ვინც ორი დღის შემდეგ დააჩქარებს (მინას დატოვებს), ცოდვა არ აქვს. და ვინც დაასრულებს მას, ცოდვა არ აქვს (და არც) მისთვის, (ანუ) ღვთისმოსავებისთვის. და გეშინოდეთ ალაჰის და იცოდეთ, რომ ის შეგკრებთ.

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يُّعْجِبُكَ قَوْلُهٗ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَيُشْهِدُ اللّٰهَ عَلٰى مَا فِيْ قَلْبِهٖ ۙ وَهُوَ اَلَدُّ الْخِصَامِ

wa minan-nāsi may yu‘jibuka qauluhū fil-ḥayātid-dun-yā wa yusyhidullāha ‘alā mā fī qalbih(ī), wa huwa aladdul-khiṣām(i).

და კაცობრიობას შორის არის ისეთი, ვისი ამქვეყნიური ცხოვრების შესახებ საუბარიც გსიამოვნებს (ო, მუჰამედ) და რომელიც ალლაჰის წინაშე მოწმობს იმას, რაც მის გულშია, მაშინ როცა ის ყველაზე მრისხანე მოწინააღმდეგეა.

وَاِذَا تَوَلّٰى سَعٰى فِى الْاَرْضِ لِيُفْسِدَ فِيْهَا وَيُهْلِكَ الْحَرْثَ وَالنَّسْلَ ۗ وَ اللّٰهُ لَا يُحِبُّ الْفَسَادَ

wa iżā tawallā sa‘ā fil-arḍi liyufsida fīhā wa yuhlikal-ḥarṡa wan-nasl(a), wallāhu lā yuḥibbul-fasād(a).

და როდესაც ის (შენგან) ზურგს შეაქცევს, ის დედამიწაზე ბოროტების დანერგვას ცდილობს და ანადგურებს მოსავალსა და პირუტყვს, და ალლაჰს არ უყვარს ბოროტება.

وَاِذَا قِيْلَ لَهُ اتَّقِ اللّٰهَ اَخَذَتْهُ الْعِزَّةُ بِالْاِثْمِ فَحَسْبُهٗ جَهَنَّمُ ۗ وَلَبِئْسَ الْمِهَادُ

wa iżā qīla lahuttaqillāha akhażathul-‘izzatu bil-iṡmi faḥasbuhū jahannam(u), wa labi'sal-mihād(u).

და როდესაც მას უთხრეს: „გეშინოდეს ალლაჰის!“ მისი სიამაყე ცოდვის ჩადენისკენ აღიძრა. ამიტომ ჯოჯოხეთი მისთვის ჯოჯოხეთია და ჭეშმარიტად (ეს ჯოჯოხეთი) ყველაზე ცუდი ადგილია საცხოვრებლად.

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَّشْرِيْ نَفْسَهُ ابْتِغَاۤءَ مَرْضَاتِ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ رَءُوْفٌۢ بِالْعِبَادِ

wa minan-nāsi may yasyrī nafsahubtigā'a marḍātillāh(i), wallāhu ra'ūfum bil-‘ibād(i).

და არიან ადამიანები, რომლებიც თავს სწირავენ ალლაჰის კეთილგანწყობის მოსაპოვებლად. და ალლაჰი მოწყალეა თავისი მსახურებისთვის.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا ادْخُلُوْا فِى السِّلْمِ كَاۤفَّةً ۖوَّلَا تَتَّبِعُوْا خُطُوٰتِ الشَّيْطٰنِۗ اِنَّهٗ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanudkhulū fis-silmi kāffah(tan), wa lā tattabi‘ū khuṭuwātisy-syaiṭān(i), innahū lakum ‘aduwwum mubīn(un).

ოჰ, მორწმუნეებო, შედით ისლამში მთლიანად და ნუ გაჰყვებით სატანის კვალს, რადგან ის თქვენი ნამდვილი მტერია.

فَاِنْ زَلَلْتُمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْكُمُ الْبَيِّنٰتُ فَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ

fa'in zalaltum mim ba‘di mā jā'atkumul-bayyinātu fa‘lamū annallāha ‘azīzun ḥakīm(un).

მაგრამ თუ ცხადი მტკიცებულებების მოვლენის შემდეგ შეცდებით, იცოდეთ, რომ ალლაჰი ყოვლისშემძლეა, ბრძენია.

هَلْ يَنْظُرُوْنَ اِلَّآ اَنْ يَّأْتِيَهُمُ اللّٰهُ فِيْ ظُلَلٍ مِّنَ الْغَمَامِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ وَقُضِيَ الْاَمْرُ ۗ وَاِلَى اللّٰهِ تُرْجَعُ الْاُمُوْرُ ࣖ

hal yanẓurūna illā ay ya'tiyahumullāhu fī ẓulalim minal-gamāmi wal-malā'ikatu wa quḍiyal-amr(u), wa ilallāhi turja‘ul-umūr(u).

ისინი არაფერს ელოდებიან, გარდა ალლაჰის (სასჯელისა) მოსვლასა ანგელოზებთან ერთად ღრუბლების საფარქვეშ, სანამ მათი საქმე გადაწყვეტილია და ყველაფერი ალლაჰისკენაა მიბრუნებული.

سَلْ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ كَمْ اٰتَيْنٰهُمْ مِّنْ اٰيَةٍ ۢ بَيِّنَةٍ ۗ وَمَنْ يُّبَدِّلْ نِعْمَةَ اللّٰهِ مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْهُ فَاِنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِ

sal banī isrā'īla kam ātaināhum min āyatim bayyinah(tin), wa may yubaddil ni‘matallāhi mim ba‘di mā jā'athu fa innallāha syadīdul-‘iqāb(i).

ჰკითხე ისრაელის შვილებს, რამდენი ცხადი მტკიცებულება მივეცით მათ? ვინც ალლაჰის წყალობას გაუცვლის მას შემდეგ, რაც მას (ეს წყალობა) მოუვიდა, ალაჰი, ჭეშმარიტად, ძალიან მკაცრი სასჯელია.

زُيِّنَ لِلَّذِيْنَ كَفَرُوا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا وَيَسْخَرُوْنَ مِنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا ۘ وَالَّذِيْنَ اتَّقَوْا فَوْقَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ وَاللّٰهُ يَرْزُقُ مَنْ يَّشَاۤءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ

zuyyina lil-lażīna kafarul-ḥayātud-dun-yā wa yaskharūna minal-lażīna āmanū, wal-lażīnattaqau fauqahum yaumal-qiyāmah(ti), wallāhu yarzuqu may yasyā'u bigairi ḥisāb(in).

ამქვეყნიური ცხოვრება ურწმუნოთა თვალში მშვენიერად არის წარმოჩენილი და ისინი შეურაცხყოფენ მორწმუნეებს, თუმცა აღდგომის დღეს ღვთისმოსავები მათზე მაღლა იქნებიან. და ალლაჰი უსასყიდლოდ აძლევს საზრდოს მათ, ვისაც სურს.

كَانَ النَّاسُ اُمَّةً وَّاحِدَةً ۗ فَبَعَثَ اللّٰهُ النَّبِيّٖنَ مُبَشِّرِيْنَ وَمُنْذِرِيْنَ ۖ وَاَنْزَلَ مَعَهُمُ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ لِيَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ فِيْمَا اخْتَلَفُوْا فِيْهِ ۗ وَمَا اخْتَلَفَ فِيْهِ اِلَّا الَّذِيْنَ اُوْتُوْهُ مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْهُمُ الْبَيِّنٰتُ بَغْيًا ۢ بَيْنَهُمْ ۚ فَهَدَى اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لِمَا اخْتَلَفُوْا فِيْهِ مِنَ الْحَقِّ بِاِذْنِهٖ ۗ وَاللّٰهُ يَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

kānan-nāsu ummataw wāḥidah(tan), fa ba‘aṡallāhun-nabiyyīna mubasysyirīna wa munżirīn(a), wa anzala ma‘ahumul-kitāba bil-ḥaqqi liyaḥkuma bainan-nāsi fīmakhtalafū fīh(i), wa makhtalafa fīhi illal-lażīna ūtūhu mim ba‘di mā jā'athumul-bayyinātu bagyam bainahum, fahadallāhul-lażīna āmanū limakhtalafū fīhi minal-ḥaqqi bi'iżnih(ī), wallāhu yahdī may yasyā'u ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).

ადამიანები (ადრე) ერთი ხალხი იყვნენ. შემდეგ ალაჰმა გაგზავნა წინასწარმეტყველები, რათა სასიხარულო ამბები და გაფრთხილებები ეუწყებინათ. და მათთან ერთად მოავლინა ჭეშმარიტების წიგნი, რათა განეხილათ ადამიანები იმ საკითხებში, რომლებზეც ისინი კამათობდნენ. ხოლო ისინი, ვინც კამათობენ, მხოლოდ ისინი არიან, ვისაც (წიგნი) მიეცათ მას შემდეგ, რაც მათ შორის შურით ცხადი მტკიცებულებები მოევლინათ. ამიტომ, ალაჰი თავისი ნებით უხელმძღვანელებს მათ, ვინც ირწმუნა იმ ჭეშმარიტებაში, რაზეც ისინი კამათობდნენ. ალაჰი უხელმძღვანელებს ვისაც სურს ჭეშმარიტ გზაზე.

اَمْ حَسِبْتُمْ اَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَلَمَّا يَأْتِكُمْ مَّثَلُ الَّذِيْنَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِكُمْ ۗ مَسَّتْهُمُ الْبَأْسَاۤءُ وَالضَّرَّاۤءُ وَزُلْزِلُوْا حَتّٰى يَقُوْلَ الرَّسُوْلُ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗ مَتٰى نَصْرُ اللّٰهِ ۗ اَلَآ اِنَّ نَصْرَ اللّٰهِ قَرِيْبٌ

am ḥasibtum an tadkhulul-jannata wa lammā ya'tikum maṡalul-lażīna khalau min qablikum, massathumul-ba'sā'u waḍ-ḍarrā'u wa zulzilū ḥattā yaqūlar-rasūlu wal-lażīna āmanū ma‘ahū matā naṣrullāh(i), alā inna naṣrallāhi qarīb(un).

ან იქნებ გგონიათ, რომ სამოთხეში შეხვალთ, სანამ თქვენზე არ დადგა ისეთი განსაცდელი, როგორიც თქვენს წინაშე მცხოვრებლებს დახვდათ. ისინი სიღარიბითა და ტანჯვით იტანჯებოდნენ და სხვადასხვა განსაცდელებით შეძრწუნებულნი იყვნენ, სანამ შუამავალმა და მასთან ერთად მორწმუნეებმა არ თქვეს: „როდის მოვა ალლაჰის დახმარება?“ უეჭველად, ალლაჰის დახმარება ახლოსაა.

يَسْـَٔلُوْنَكَ مَاذَا يُنْفِقُوْنَ ۗ قُلْ مَآ اَنْفَقْتُمْ مِّنْ خَيْرٍ فَلِلْوَالِدَيْنِ وَالْاَقْرَبِيْنَ وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَابْنِ السَّبِيْلِ ۗ وَمَا تَفْعَلُوْا مِنْ خَيْرٍ فَاِنَّ اللّٰهَ بِهٖ عَلِيْمٌ

yas'alūnaka māżā yunfiqūn(a), qul mā anfaqtum min khairin falil-wālidaini wal-aqrabīna wal-yatāmā wal-masākīni wabnis-sabīl(i), wa mā taf‘alū min khairin fa innallāha bihī ‘alīm(un).

გეკითხებიან შენ (მუჰამედ), რა დახარჯონ. უთხარი: „რა სიმდიდრესაც გასცემ, მშობლებისთვის, ნათესავებისთვის, ობლებისთვის, ღარიბებისთვის და მოგზაურებისთვის უნდა იყოს განკუთვნილი“. და რა სიკეთესაც არ უნდა აკეთებდე, ჭეშმარიტად, ალლაჰი ყოვლისმცოდნეა.

كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ وَهُوَ كُرْهٌ لَّكُمْ ۚ وَعَسٰٓى اَنْ تَكْرَهُوْا شَيْـًٔا وَّهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ ۚ وَعَسٰٓى اَنْ تُحِبُّوْا شَيْـًٔا وَّهُوَ شَرٌّ لَّكُمْ ۗ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ وَاَنْتُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ ࣖ

kutiba ‘alaikumul-qitālu wa huwa kurhul lakum, wa ‘asā an takrahū syai'aw wa huwa khairul lakum, wa ‘asā an tuḥibbū syai'aw wa huwa syarrul lakum, wallāhu ya‘lamu wa antum lā ta‘lamūn(a).

თქვენთვის სავალდებულოა ბრძოლა, თუნდაც ეს თქვენთვის სასიამოვნო არ იყოს. მაგრამ შეიძლება რაღაც არ მოგწონდეთ, მაშინაც კი, თუ ეს თქვენთვის კარგია, და შეიძლება რაღაც მოგწონდეთ, მაშინაც კი, თუ ეს თქვენთვის კარგი არ არის. ალაჰმა იცის, თქვენ კი არ იცით.

يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الشَّهْرِ الْحَرَامِ قِتَالٍ فِيْهِۗ قُلْ قِتَالٌ فِيْهِ كَبِيْرٌ ۗ وَصَدٌّ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَكُفْرٌۢ بِهٖ وَالْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَاِخْرَاجُ اَهْلِهٖ مِنْهُ اَكْبَرُ عِنْدَ اللّٰهِ ۚ وَالْفِتْنَةُ اَكْبَرُ مِنَ الْقَتْلِ ۗ وَلَا يَزَالُوْنَ يُقَاتِلُوْنَكُمْ حَتّٰى يَرُدُّوْكُمْ عَنْ دِيْنِكُمْ اِنِ اسْتَطَاعُوْا ۗ وَمَنْ يَّرْتَدِدْ مِنْكُمْ عَنْ دِيْنِهٖ فَيَمُتْ وَهُوَ كَافِرٌ فَاُولٰۤىِٕكَ حَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ ۚ وَاُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

yas'alūnaka ‘anisy-syahril-ḥarāmi qitālin fīh(i), qul qitālun fīhi kabīr(un), wa ṣaddun ‘an sabīlillāhi wa kufrum bihī wal-masjidil-ḥarām(i), wa ikhrāju ahlihī minhu akbaru ‘indallāh(i), wal-fitnatu akbaru minal-qatl(i), wa lā yazālūna yuqātilūnakum ḥattā yaruddūkum ‘an dīnikum inistaṭā‘ū, wa may yartadid minkum ‘an dīnihī fa yamut wa huwa kāfirun fa ulā'ika ḥabiṭat a‘māluhum fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).

გკითხეს შენ (მუჰამედ) ჰარამის თვეში ბრძოლაზე. უთხარი: „ამ თვეში ბრძოლა დიდი ცოდვაა. მაგრამ ალაჰის გზიდან ხალხის გადაკეტვა, მისი დაუმორჩილებლობა, დიდ მეჩეთში შესვლის ხელის შეშლა და ხალხის მისი შემოგარენიდან განდევნა უფრო დიდი ცოდვაა ალაჰის წინაშე. ცილისწამება კი მკვლელობაზე უფრო სასტიკია. ისინი არ შეწყვეტენ თქვენთან ბრძოლას მანამ, სანამ არ განუდგებით თქვენს რელიგიას, თუ შეძლებენ. ვინც თქვენგანი განდგომის თავის რელიგიას და შემდეგ ურწმუნოებაში მოკვდება, მაშინ მათი საქმეები ამაო იქნება ამქვეყნადაც და იმქვეყნადაც და ისინი ჯოჯოხეთის ბინადრები არიან, სადაც სამუდამოდ დარჩებიან.“

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَالَّذِيْنَ هَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۙ اُولٰۤىِٕكَ يَرْجُوْنَ رَحْمَتَ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

innal-lażīna āmanū wal-lażīna hājarū wa jāhadū fī sabīlillāh(i), ulā'ika yarjūna raḥmatallāh(i), wallāhu gafūrur raḥīm(un).

ჭეშმარიტად, ისინი, ვინც ირწმუნეს, ვინც ემიგრაციაში წავიდა და იბრძოდა ალლაჰის გზაზე, სწორედ ისინი არიან, ვინც ალლაჰის წყალობას იმედოვნებენ. ალლაჰი შემწყნარებელია, მწყალობელია.

۞ يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الْخَمْرِ وَالْمَيْسِرِۗ قُلْ فِيْهِمَآ اِثْمٌ كَبِيْرٌ وَّمَنَافِعُ لِلنَّاسِۖ وَاِثْمُهُمَآ اَكْبَرُ مِنْ نَّفْعِهِمَاۗ وَيَسْـَٔلُوْنَكَ مَاذَا يُنْفِقُوْنَ ەۗ قُلِ الْعَفْوَۗ كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمُ الْاٰيٰتِ لَعَلَّكُمْ تَتَفَكَّرُوْنَۙ

yas'alūnaka ‘anil-khamri wal-maisir(i), qul fīhimā iṡmun kabīrw wa manāfi‘u lin nās(i), wa iṡmuhumā akbaru min naf‘ihimā, wa yas'alūnaka māżā yunfiqūn(a), qulil-‘afw(a), każālika yubayyinullāhu lakumul-āyāti la‘allakum tatafakkarūn(a).

გკითხეს შენ (მუჰამედ) ალკოჰოლისა და აზარტული თამაშების შესახებ. უთხარი: „ორივეშიც დიდი ცოდვაა და გარკვეული სარგებელიც ადამიანებისთვის, მაგრამ ცოდვა უფრო მეტია, ვიდრე სარგებელი“. და გკითხავენ, რა უნდა დახარჯონ. უთხარი: „ზედმეტი (აუცილებლობისგან)“. ასე განმარტავს ალლაჰი თავის აიათებს, რათა იფიქრო:

فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ ۗ وَيَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الْيَتٰمٰىۗ قُلْ اِصْلَاحٌ لَّهُمْ خَيْرٌ ۗ وَاِنْ تُخَالِطُوْهُمْ فَاِخْوَانُكُمْ ۗ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ الْمُفْسِدَ مِنَ الْمُصْلِحِ ۗ وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَاَعْنَتَكُمْ اِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ

fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa yas'alūnaka ‘anil-yatāmā, qul iṣlāḥul lahum khair(un), wa in tukhāliṭūhum fa'ikhwānukum, wallāhu ya‘lamul-mufsida minal-muṣliḥ(i), wa lau syā'allāhu la'a‘natakum innallāha ‘azizun ḥakīm(un).

ამქვეყნიურ და იმქვეყნიურ ცხოვრებაზე. გეკითხებიან შენ (მუჰამედ) ობლებზე. უთხარი: „მათი მდგომარეობის გაუმჯობესება კარგია!“ და თუ მათთან ურთიერთობას დაიწყებ, ისინი შენი ძმები არიან. ალლაჰი იცნობს ბოროტმოქმედთა და სიკეთისმოქმედთა. და თუ ალლაჰი ინებებს, უეჭველად, სირთულეებს მოგიტანთ. ჭეშმარიტად, ალლაჰი ყოვლისშემძლეა, ბრძენია.

وَلَا تَنْكِحُوا الْمُشْرِكٰتِ حَتّٰى يُؤْمِنَّ ۗ وَلَاَمَةٌ مُّؤْمِنَةٌ خَيْرٌ مِّنْ مُّشْرِكَةٍ وَّلَوْ اَعْجَبَتْكُمْ ۚ وَلَا تُنْكِحُوا الْمُشْرِكِيْنَ حَتّٰى يُؤْمِنُوْا ۗ وَلَعَبْدٌ مُّؤْمِنٌ خَيْرٌ مِّنْ مُّشْرِكٍ وَّلَوْ اَعْجَبَكُمْ ۗ اُولٰۤىِٕكَ يَدْعُوْنَ اِلَى النَّارِ ۖ وَاللّٰهُ يَدْعُوْٓا اِلَى الْجَنَّةِ وَالْمَغْفِرَةِ بِاِذْنِهٖۚ وَيُبَيِّنُ اٰيٰتِهٖ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَ ࣖ

wa lā tankiḥul-musyrikāti ḥattā yu'minn(a), wa la'amatum mu'minatun khairum mim musyrikatiw wa lau a‘jabatkum, wa lā tunkiḥul-musyrikīna ḥattā yu'minū, wa la‘abdum mu'minun khairum mim musyrikiw wa lau a‘jabakum, ulā'ika yad‘ūna ilan-nār(i), wallāhu yad‘ū ilal-jannati wal-magfirati bi'iżnih(ī), wa yubayyinu āyātihī lin-nāsi la‘allahum yatażakkarūn(a).

და არ იქორწინოთ პოლითეისტ ქალებზე, სანამ არ ირწმუნებენ. ჭეშმარიტად, მორწმუნე მონა უკეთესია კერპთაყვანისმცემელ ქალზე, თუნდაც ის თქვენს გულს მოეწონოს. და არ იქორწინოთ პოლითეისტებზე (მორწმუნე ქალებზე), სანამ არ ირწმუნებენ. ჭეშმარიტად, ერთგული მონა უკეთესია პოლითეისტ მონაზე, თუნდაც ის თქვენს გულს მოეწონოს. ისინი მათ ჯოჯოხეთში ეპატიჟებიან, ხოლო ალლაჰი თავისი ნებართვით სამოთხესა და პატიებაში ეპატიჟება. (ალლაჰი) თავის აიათებს უხსნის ადამიანებს, რათა მათ ჭკუა ისწავლონ.

وَيَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الْمَحِيْضِ ۗ قُلْ هُوَ اَذًىۙ فَاعْتَزِلُوا النِّسَاۤءَ فِى الْمَحِيْضِۙ وَلَا تَقْرَبُوْهُنَّ حَتّٰى يَطْهُرْنَ ۚ فَاِذَا تَطَهَّرْنَ فَأْتُوْهُنَّ مِنْ حَيْثُ اَمَرَكُمُ اللّٰهُ ۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ التَّوَّابِيْنَ وَيُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِيْنَ

wa yas'alūnaka ‘anil-maḥīḍ(i), qul huwa ażā(n), fa‘tazilun-nisā'a fil-maḥīḍ(i), wa lā taqrabūhunna ḥattā yaṭhurn(a), fa'iżā taṭahharna fa'tūhunna min ḥaiṡu amarakumullāh(u), innallāha yuḥibbut-tawwābīna wa yuḥibbul-mutaṭahhirīn(a).

და გეკითხებიან (ო, მუჰამედ) მენსტრუაციის შესახებ. უთხარი: „ეს უწმინდურებაა“. ამიტომ, მენსტრუაციის დროს მოერიდე შენს ცოლებს და არ მიუახლოვდე მათ, სანამ არ განიწმინდებიან. როცა განიწმინდებიან, დაკავდი მათთან სექსით, როგორც ალაჰმა გიბრძანათ. ჭეშმარიტად, ალაჰს უყვარს ისინი, ვინც მოინანიებს და ისინი, ვინც განიწმინდება.

نِسَاۤؤُكُمْ حَرْثٌ لَّكُمْ ۖ فَأْتُوْا حَرْثَكُمْ اَنّٰى شِئْتُمْ ۖ وَقَدِّمُوْا لِاَنْفُسِكُمْ ۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّكُمْ مُّلٰقُوْهُ ۗ وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِيْنَ

nisā'ukum ḥarṡul lakum, fa'tū ḥarṡakum annā syi'tum, wa qaddimū li anfusikum, wattaqullāha wa‘lamū annakum mulāqūh(u), wa basysyiril-mu'minīn(a).

თქვენი ცოლები თქვენი მინდვრები არიან, ამიტომ მობრძანდით თქვენს მინდვრებში, როცა და როგორც გსურთ. და პრიორიტეტი მიანიჭეთ საკუთარ თავს (სიკეთეს). გეშინოდეთ ალლაჰის და იცოდეთ, რომ (ოდესმე) შეხვდებით მას. და აუწყეთ სასიხარულო ამბავი მორწმუნეებს.

وَلَا تَجْعَلُوا اللّٰهَ عُرْضَةً لِّاَيْمَانِكُمْ اَنْ تَبَرُّوْا وَتَتَّقُوْا وَتُصْلِحُوْا بَيْنَ النَّاسِۗ وَاللّٰهُ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ

wa lā taj‘alullāha ‘urḍatal li'aimānikum an tabarrū wa tattaqū wa tuṣliḥū bainan-nās(i), wallāhu samī‘un ‘alīm(un).

და ნუ გამოიყენებთ ალლაჰის (სახელს) თქვენს ფიცში, როგორც დაბრკოლებას კეთილი საქმეების კეთებაში, ღვთისმოსაობაში და ხალხთა შორის მშვიდობის დამყარებაში. ალლაჰი ყოვლისმსმენია, ყოვლისმცოდნეა.

لَا يُؤَاخِذُكُمُ اللّٰهُ بِاللَّغْوِ فِيْٓ اَيْمَانِكُمْ وَلٰكِنْ يُّؤَاخِذُكُمْ بِمَا كَسَبَتْ قُلُوْبُكُمْ ۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ حَلِيْمٌ

lā yu'ākhiżukumullāhu bil-lagwi fī aimānikum wa lākiy yu'ākhiżukum bimā kasabat qulūbukum, wallāhu gafūrun ḥalīm(un).

ალლაჰი არ გსჯის შენი უნებლიე ფიცის გამო, არამედ გსჯის შენს გულში არსებული განზრახვების გამო. ალლაჰი ყველაზე მიმტევებელია, ყველაზე მოწყალეა.

لِلَّذِيْنَ يُؤْلُوْنَ مِنْ نِّسَاۤىِٕهِمْ تَرَبُّصُ اَرْبَعَةِ اَشْهُرٍۚ فَاِنْ فَاۤءُوْ فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

lil-lażīna yu'lūna min nisā'ihim tarabbuṣu arba‘ati asyhur(in), fa'in fā'ū fa'innalāha gafūrur raḥīm(un).

ცოლების მოღალატეები ოთხი თვე უნდა ელოდონ. თუ ისინი (ცოლებთან) დაბრუნდებიან, მაშინ, ჭეშმარიტად, ალლაჰი მიმტევებელია, მოწყალე.

وَاِنْ عَزَمُوا الطَّلَاقَ فَاِنَّ اللّٰهَ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ

wa in ‘azamuṭ-ṭalāqa fa innallāha samī‘un ‘alīm(un).

და თუ ისინი განქორწინებას გადაწყვეტენ, მაშინ, ჭეშმარიტად, ალლაჰი ყოვლისმსმენია, ყოვლისმცოდნეა.

وَالْمُطَلَّقٰتُ يَتَرَبَّصْنَ بِاَنْفُسِهِنَّ ثَلٰثَةَ قُرُوْۤءٍۗ وَلَا يَحِلُّ لَهُنَّ اَنْ يَّكْتُمْنَ مَا خَلَقَ اللّٰهُ فِيْٓ اَرْحَامِهِنَّ اِنْ كُنَّ يُؤْمِنَّ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ وَبُعُوْلَتُهُنَّ اَحَقُّ بِرَدِّهِنَّ فِيْ ذٰلِكَ اِنْ اَرَادُوْٓا اِصْلَاحًا ۗوَلَهُنَّ مِثْلُ الَّذِيْ عَلَيْهِنَّ بِالْمَعْرُوْفِۖ وَلِلرِّجَالِ عَلَيْهِنَّ دَرَجَةٌ ۗ وَاللّٰهُ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ ࣖ

wal-muṭallaqātu yatarabbaṣna bi anfusihinna ṡalāṡata qurū'(in), wa lā yaḥillu lahunna ay yaktumna mā khalaqallāhu fī arḥāmihinna in kunna yu'minna billāhi wal-yaumil-ākhir(i), wa bu‘ūlatuhunna aḥaqqu biraddiūhinna fī żālika in arādū iṣlāḥā(n), wa lahunna miṡlul-lażī ‘alaihinna bil-ma‘rūf(i), wa lir-rijāli ‘alaihinna darajah(tun), wallāhu ‘azīzun ḥakīm(un).

და განქორწინებულმა ცოლებმა სამჯერ უნდა შეიკავონ თავი (დაელოდონ) ყურანს. მათთვის არ არის ნებადართული დამალონ ის, რაც ალაჰმა შექმნა მათ საშვილოსნოში, თუ ისინი სწამთ ალაჰის და უკანასკნელი დღის. და მათ ქმრებს უფრო მეტი უფლება აქვთ დაუბრუნდნენ მათ ამ (დროში), თუ მათ გაუმჯობესება სურთ. და მათ (ქალებს) აქვთ უფლებები, რომლებიც დაბალანსებულია მათ მოვალეობებთან შესაბამისად. მაგრამ ქმრებს უპირატესობა აქვთ მათზე. ალაჰი ყოვლისშემძლეა, ყოვლისმცოდნეა.

اَلطَّلَاقُ مَرَّتٰنِ ۖ فَاِمْسَاكٌۢ بِمَعْرُوْفٍ اَوْ تَسْرِيْحٌۢ بِاِحْسَانٍ ۗ وَلَا يَحِلُّ لَكُمْ اَنْ تَأْخُذُوْا مِمَّآ اٰتَيْتُمُوْهُنَّ شَيْـًٔا اِلَّآ اَنْ يَّخَافَآ اَلَّا يُقِيْمَا حُدُوْدَ اللّٰهِ ۗ فَاِنْ خِفْتُمْ اَلَّا يُقِيْمَا حُدُوْدَ اللّٰهِ ۙ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا فِيْمَا افْتَدَتْ بِهٖ ۗ تِلْكَ حُدُوْدُ اللّٰهِ فَلَا تَعْتَدُوْهَا ۚوَمَنْ يَّتَعَدَّ حُدُوْدَ اللّٰهِ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ

aṭ-ṭalāqu marratān(i), fa imsākum bima‘rūfin au tasrīḥum bi'iḥsān(in), wa lā yaḥillu lakum an ta'khużū mimmā ātaitumūhunna syai'an illā ay yakhāfā allā yuqīmā ḥudūdullāh(i), fa in khiftum allā yuqīmā ḥudūdullāh(i) falā junāḥa ‘alaihimā fīmaftadat bih(ī), tilka ḥudūdullāhi falā ta‘tadūhā, wa may yata‘adda ḥudūdullāhi fa'ulā'ika humuẓ-ẓālimūn(a).

განქორწინება (რომელზეც შეიძლება მიუთითონ) ორჯერ ხდება. (ამის შემდეგ ქმარს შეუძლია) კეთილად უარი თქვას ან კეთილად გაუშვას. თქვენთვის არ არის ნებადართული უკან წაიღოთ ის, რაც მათ მიეცით, თუ ორივე (ცოლიც და ქმარიც) არ შიშობს, რომ ისინი ვერ შეძლებენ ალლაჰის შეზღუდვების შესრულებას. თუ თქვენ (მეურვეებო) გეშინიათ, რომ ისინი ვერ შეძლებენ ალლაჰის შეზღუდვების შესრულებას, მაშინ არცერთ მათგანს არ აქვს ცოდვა იმ ფასად (რომელიც) უნდა გადაიხადოს (ცოლმა) საკუთარი თავის გამოსასყიდად. ეს არის ალლაჰის შეზღუდვები, ამიტომ ნუ გადააჭარბებთ მათ. ვინც გადააჭარბებს ალლაჰის შეზღუდვებს, ისინი არიან უსამართლონი.

فَاِنْ طَلَّقَهَا فَلَا تَحِلُّ لَهٗ مِنْۢ بَعْدُ حَتّٰى تَنْكِحَ زَوْجًا غَيْرَهٗ ۗ فَاِنْ طَلَّقَهَا فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَآ اَنْ يَّتَرَاجَعَآ اِنْ ظَنَّآ اَنْ يُّقِيْمَا حُدُوْدَ اللّٰهِ ۗ وَتِلْكَ حُدُوْدُ اللّٰهِ يُبَيِّنُهَا لِقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ

fa'in ṭallaqahā falā taḥillu lahū mim ba‘du ḥattā tankiḥa zaujan gairah(ū), fa'in ṭallaqahā falā junāḥa ‘alaihimā ay yatarāja‘ā in ẓannā ay yuqīmā ḥudūdullāh(i), tilka ḥudūdullāhi yubayyinuhā liqaumiy ya‘lamūn(a).

შემდეგ, თუ ის მას (მეორე განქორწინების შემდეგ) გაეყრება, ის აღარ იქნება მისთვის კანონიერი, სანამ ის სხვა ქმარს არ გაჰყვება. შემდეგ, თუ მეორე ქმარი მას გაეყრება, არცერთ მათგანს (პირველ ქმარს და ყოფილ ცოლს) არ ექნება ცოდვა, თუ ისინი ხელახლა დაქორწინდებიან, თუ ორივე ფიქრობს, რომ შეძლებენ ალლაჰის შეზღუდვების შესრულებას. ეს არის ალლაჰის შეზღუდვები, რომლებსაც ის განუმარტავს მცოდნეებს.

وَاِذَا طَلَّقْتُمُ النِّسَاۤءَ فَبَلَغْنَ اَجَلَهُنَّ فَاَمْسِكُوْهُنَّ بِمَعْرُوْفٍ اَوْ سَرِّحُوْهُنَّ بِمَعْرُوْفٍۗ وَلَا تُمْسِكُوْهُنَّ ضِرَارًا لِّتَعْتَدُوْا ۚ وَمَنْ يَّفْعَلْ ذٰلِكَ فَقَدْ ظَلَمَ نَفْسَهٗ ۗ وَلَا تَتَّخِذُوْٓا اٰيٰتِ اللّٰهِ هُزُوًا وَّاذْكُرُوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَمَآ اَنْزَلَ عَلَيْكُمْ مِّنَ الْكِتٰبِ وَالْحِكْمَةِ يَعِظُكُمْ بِهٖ ۗوَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ ࣖ

wa iżā ṭallaqtumun-nisā'a fabalagna ajalahunna fa'amsikūhunna bima‘rūfin au sarriḥūhunna bima‘rūf(in), wa lā tumsikūhunna ḍirāral lita‘tadū, wa may yaf‘al żālika faqad ẓalama nafasah(ū), wa lā tattakhiżū āyātillāhi huzuwaw ważkurū ni‘matallāhi ‘alaikum wa mā anzala ‘alaikum minal-kitābi wal-ḥikmati ya‘iẓukum bih(ī), wattaqullāha wa‘lamū annallāha bikulli syai'in ‘alīm(un).

და თუ ცოლებს გაეყრებით, მათი ლოცვის დასრულებამდე, მაშინ კეთილი გზით შეაკავეთ ისინი ან კეთილი გზით გაეყარეთ. და ნუ შეაკავებთ მათ ბოროტი განზრახვით, რომ დაჩაგროთ ისინი. ვინც ამას აკეთებს, საკუთარ თავს უსამართლოდ მოექცა. და ნუ გამოიყენებთ ალლაჰის აიათებს დაცინვის საგნად. გაიხსენეთ ალლაჰის წყალობა თქვენზე და ის, რაც ალლაჰმა გამოგიცხადათ, კერძოდ, წიგნი (ყურანი) და სიბრძნე (სუნნა), რათა გასწავლოთ. და გეშინოდეთ ალლაჰის და იცოდეთ, რომ ალლაჰი ყოვლისმცოდნეა ყველაფრის.

وَاِذَا طَلَّقْتُمُ النِّسَاۤءَ فَبَلَغْنَ اَجَلَهُنَّ فَلَا تَعْضُلُوْهُنَّ اَنْ يَّنْكِحْنَ اَزْوَاجَهُنَّ اِذَا تَرَاضَوْا بَيْنَهُمْ بِالْمَعْرُوْفِ ۗ ذٰلِكَ يُوْعَظُ بِهٖ مَنْ كَانَ مِنْكُمْ يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ ۗ ذٰلِكُمْ اَزْكٰى لَكُمْ وَاَطْهَرُ ۗ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ وَاَنْتُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ

wa iżā ṭallaqtumun-nisā'a fabalagna ajalahunna falā ta‘ḍulūhunna ay yankiḥna azwājahunna iżā tarāḍau bainahum bil-ma‘rūf(i), żālika yū‘aẓu bihī man kāna minkum yu'minu billāhi wal-yaumil-ākhir(i), żālikum azkā lakum wa aṭhar(u), wallāhu ya‘lamu wa antum lā ta‘lamūn(a).

და თუ ცოლებს გაეყრებით და ისინი უკვე შეთანხმდნენ, მაშინ ნუ შეუშლით ხელს მათ ქმრებზე დაქორწინებაში, თუ მათ შორის კარგი ურთიერთობა დამყარდა. ასე ურჩევენ თქვენგან მათ, ვინც სწამს ალლაჰის და უკანასკნელი დღის. ეს უფრო სუფთა და სუფთაა თქვენთვის. და ალლაჰმა იცის, თქვენ კი არ იცით.

۞ وَالْوٰلِدٰتُ يُرْضِعْنَ اَوْلَادَهُنَّ حَوْلَيْنِ كَامِلَيْنِ لِمَنْ اَرَادَ اَنْ يُّتِمَّ الرَّضَاعَةَ ۗ وَعَلَى الْمَوْلُوْدِ لَهٗ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوْفِۗ لَا تُكَلَّفُ نَفْسٌ اِلَّا وُسْعَهَا ۚ لَا تُضَاۤرَّ وَالِدَةٌ ۢبِوَلَدِهَا وَلَا مَوْلُوْدٌ لَّهٗ بِوَلَدِهٖ وَعَلَى الْوَارِثِ مِثْلُ ذٰلِكَ ۚ فَاِنْ اَرَادَا فِصَالًا عَنْ تَرَاضٍ مِّنْهُمَا وَتَشَاوُرٍ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا ۗوَاِنْ اَرَدْتُّمْ اَنْ تَسْتَرْضِعُوْٓا اَوْلَادَكُمْ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ اِذَا سَلَّمْتُمْ مَّآ اٰتَيْتُمْ بِالْمَعْرُوْفِۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ

wal-wālidātu yurḍi‘na aulādahunna ḥaulaini kāmilaini liman arāda ay yutimmar-raḍā‘ah(ta), wa ‘alal-maulūdi lahū rizquhunna wa kiswatuhunna bil-ma‘rūf(i), lā tukallafu nafsun illā wus‘ahā, lā tuḍārra wālidatum biwaladihā wa lā maulūdul lahū biwaladihī wa ‘alal-wāriṡi miṡlu żālik(a), fa'in arādā fiṣālan ‘an tarāḍim minhumā wa tasyāwurin falā junāḥa ‘alaihimā, wa in arattum an tastarḍi‘ū aulādakum falā junāḥa ‘alaikum iżā sallamtum mā ātaitum bil-ma‘rūf(i), wattaqullāha wa‘lamū annallāha bimā ta‘malūna baṣīr(un).

დედებმა ორი სრული წლის განმავლობაში უნდა აწოვონ შვილები ძუძუთი, მათ კი, ვისაც სურს სრულად ძუძუთი კვება. მამის მოვალეობაა უზრუნველყოს ისინი და შესაბამისად ჩააცვას. ადამიანს არ უნდა დაეკისროს იმაზე მეტი ტვირთი, ვიდრე შეუძლია. დედა არ უნდა იტანჯოს შვილის გამო და მამა არ უნდა იტანჯოს შვილის გამო. მემკვიდრეებიც ასევე ვალდებულნი არიან. თუ ორივეს სურს ძუძუს მოწყვეტა შეთანხმებით და მსჯელობით, მაშინ არცერთ მათგანს არ აქვს ცოდვა. თუ გსურთ, რომ თქვენი შვილი სხვას აჩუქოთ ძუძუ, მაშინ არ არის ცოდვა, რომ სათანადოდ გადაიხადოთ. გეშინოდეთ ალლაჰის და იცოდეთ, რომ ალლაჰი ყოვლისმხედველია თქვენს ქმედებებზე.

وَالَّذِيْنَ يُتَوَفَّوْنَ مِنْكُمْ وَيَذَرُوْنَ اَزْوَاجًا يَّتَرَبَّصْنَ بِاَنْفُسِهِنَّ اَرْبَعَةَ اَشْهُرٍ وَّعَشْرًا ۚ فَاِذَا بَلَغْنَ اَجَلَهُنَّ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيْمَا فَعَلْنَ فِيْٓ اَنْفُسِهِنَّ بِالْمَعْرُوْفِۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ

wal-lażīna yutawaffauna minkum wa yażarūna azwājay yatarabbaṣna bi'anfusihinna arba‘ata asyhuriw wa ‘asyrā(n), fa'iżā balagna ajalahunna falā junāḥa ‘alaikum fīmā fa‘alna fī anfusihinna bil-ma‘rūf(i),wallāhu bimā ta‘malūna khabīr(un).

და ვინც თქვენ შორის გარდაიცვლება და ცოლებს დატოვებს, ოთხი თვე და ათი დღე დაელოდონ. შემდეგ, როცა ლოცვას დაასრულებენ, ცოდვა არ გექნებათ იმის გამო, რასაც ისინი საკუთარ თავს კარგად სჩადიან. ალლაჰი ყოვლისმცოდნეა იმის შესახებ, რასაც თქვენ სჩადიხართ.

وَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيْمَا عَرَّضْتُمْ بِهٖ مِنْ خِطْبَةِ النِّسَاۤءِ اَوْ اَكْنَنْتُمْ فِيْٓ اَنْفُسِكُمْ ۗ عَلِمَ اللّٰهُ اَنَّكُمْ سَتَذْكُرُوْنَهُنَّ وَلٰكِنْ لَّا تُوَاعِدُوْهُنَّ سِرًّا اِلَّآ اَنْ تَقُوْلُوْا قَوْلًا مَّعْرُوْفًا ەۗ وَلَا تَعْزِمُوْا عُقْدَةَ النِّكَاحِ حَتّٰى يَبْلُغَ الْكِتٰبُ اَجَلَهٗ ۗوَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ مَا فِيْٓ اَنْفُسِكُمْ فَاحْذَرُوْهُ ۚوَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ حَلِيْمٌ ࣖ

wa lā junāḥa ‘alaikum fīmā ‘arraḍtum bihī min khiṭbatin-nisā'i au aknantum fī anfusikum, ‘alimallāhu annakum satażkurūnahunna wa lākil lā tuwā‘idūhunna sirran illā an taqūlū qaulam ma‘rūfā(n), wa lā ta‘zimū ‘uqdatan-nikāḥi ḥattā yablugal-kitābu ajalah(ū), wa‘lamū annallāha ya‘lamu mā fī anfusikum faḥżarūh(u), wa‘lamū annallāha gafūrun ḥalīm(un).

და არ გეცოდება, თუ მათ ქორწინებას შესთავაზებ მინიშნებად ან გულში დამალებ. იცის ალაჰმა, რომ ამას მათ აუხსნი. მაგრამ ნუ დადებ მათთან ფარულად აღთქმას (ქორწინებაზე), გარდა კეთილი ლაპარაკისა. და ნუ დადებ ქორწინების ხელშეკრულებას იდას (ლოდინის ვადის) დასრულებამდე. იცოდე, რომ ალაჰმა იცის, რა არის თქვენს გულებში, ამიტომ გეშინოდეთ მისი. და იცოდე, რომ ალაჰი ყოვლისშემძლეა, ყველაზე მომთმენია.

لَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ اِنْ طَلَّقْتُمُ النِّسَاۤءَ مَا لَمْ تَمَسُّوْهُنَّ اَوْ تَفْرِضُوْا لَهُنَّ فَرِيْضَةً ۖ وَّمَتِّعُوْهُنَّ عَلَى الْمُوْسِعِ قَدَرُهٗ وَعَلَى الْمُقْتِرِ قَدَرُهٗ ۚ مَتَاعًا ۢبِالْمَعْرُوْفِۚ حَقًّا عَلَى الْمُحْسِنِيْنَ

lā junāḥa ‘alaikum in ṭallaqtumun-nisā'a mā lam tamassūhunna au tafriḍū lahunna farīḍah(tan), wa matti‘ūhunna ‘alal-mūsi‘i qadaruhū wa ‘alal-muqtiri qadaruhū matā‘am bil-ma‘rūf(i), ḥaqqan ‘alal-muḥsinīn(a).

ცოდვა არ გექნებათ, თუ გაშორდებით თქვენს ცოლებს, რომლებსაც არ შეხებიხართ და არც მზითევი დაუდგენიათ. მიეცით მათ მუტა, ვისაც შეუძლია მათი შესაძლებლობების მიხედვით და ვისაც არ შეუძლია მათი შესაძლებლობების მიხედვით, ანუ მიეცით მათ სათანადოდ, რაც ვალდებულებაა მათთვის, ვინც სიკეთეს აკეთებს.

وَاِنْ طَلَّقْتُمُوْهُنَّ مِنْ قَبْلِ اَنْ تَمَسُّوْهُنَّ وَقَدْ فَرَضْتُمْ لَهُنَّ فَرِيْضَةً فَنِصْفُ مَا فَرَضْتُمْ اِلَّآ اَنْ يَّعْفُوْنَ اَوْ يَعْفُوَا الَّذِيْ بِيَدِهٖ عُقْدَةُ النِّكَاحِ ۗ وَاَنْ تَعْفُوْٓا اَقْرَبُ لِلتَّقْوٰىۗ وَلَا تَنْسَوُا الْفَضْلَ بَيْنَكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ

wa in ṭallaqtumūhunna min qabli an tamassūhunna wa qad faraḍtum lahunna farīḍatan faniṣfu mā faraḍtum illā ay ya‘fūna au ya‘fuwal-lażī biyadihī ‘uqdatun-nikāḥ(i), wa an ta‘fū aqrabu lit-taqwā, wa lā tansawul-faḍla bainakum, innallāha bimā ta‘malūna baṣīr(un).

და თუ მათ გაშორდებით, სანამ შეეხებით (ჩაერევით), მიუხედავად იმისა, რომ უკვე განსაზღვრული გაქვთ მაჰარი, მაშინ (გადაიხადეთ) იმის ნახევარი, რაც განსაზღვრეთ, თუ ისინი (გაათავისუფლებენ) ან არ გაათავისუფლებს ის ადამიანი, ვისი ქორწინების ხელშეკრულებაც მათ ხელშია. გათავისუფლება უფრო ახლოსაა ღვთისმოსაობასთან. და ნუ დაივიწყებთ თქვენს შორის სიკეთეს. ჭეშმარიტად, ალლაჰი ყოვლისმხედველია იმისა, რასაც აკეთებთ.

حَافِظُوْا عَلَى الصَّلَوٰتِ وَالصَّلٰوةِ الْوُسْطٰى وَقُوْمُوْا لِلّٰهِ قٰنِتِيْنَ

Ḥāfiẓū ‘alaṣ-ṣalawāti waṣ-ṣalātil-wusṭā, wa qūmū lillāhi qānitīn(a).

შეასრულეთ ყველა ლოცვა და აბაზანის ლოცვა და აღასრულეთ ისინი ალაჰისთვის მოწიწებით.

فَاِنْ خِفْتُمْ فَرِجَالًا اَوْ رُكْبَانًا ۚ فَاِذَآ اَمِنْتُمْ فَاذْكُرُوا اللّٰهَ كَمَا عَلَّمَكُمْ مَّا لَمْ تَكُوْنُوْا تَعْلَمُوْنَ

fa'in khiftum farijālan au rukbānā(n), fa'iżā amintum fażkurullāha kamā ‘allamakum mā lam takūnū ta‘lamūn(a).

თუ გეშინია (საფრთხის), ილოცე სიარულის ან ცხენით ჯდომის დროს. შემდეგ, როცა უსაფრთხოდ იქნები, გაიხსენე ალლაჰი (ილოცე), როგორც გასწავლა მან ის, რაც არ იცოდი.

وَالَّذِيْنَ يُتَوَفَّوْنَ مِنْكُمْ وَيَذَرُوْنَ اَزْوَاجًاۖ وَّصِيَّةً لِّاَزْوَاجِهِمْ مَّتَاعًا اِلَى الْحَوْلِ غَيْرَ اِخْرَاجٍ ۚ فَاِنْ خَرَجْنَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيْ مَا فَعَلْنَ فِيْٓ اَنْفُسِهِنَّ مِنْ مَّعْرُوْفٍۗ وَاللّٰهُ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ

wal-lażīna yutawaffauna minkum wa yażarūna azwājā(n), waṣiyyatal li'azwājihim matā‘an ilal-ḥauli gaira ikhrāj(in), fa'in kharajna falā junāḥa ‘alaikum fī mā fa‘alna fī anfusihinna mim ma‘rūf(in), wallāhu ‘azīzun ḥakīm(un).

და ვინც თქვენგან გარდაიცვლება და ცოლები დარჩებათ, ანდერძი დადეთ თავიანთი ცოლებისთვის: ერთი წლის განმავლობაში საარსებო წყარო მათი გაშვების გარეშე. თუ ისინი წავლენ, თქვენ არ ხართ დამნაშავე იმაში, რასაც ისინი სიკეთეს უკეთებენ. ალლაჰი ყოვლისშემძლეა, ბრძენია.

وَلِلْمُطَلَّقٰتِ مَتَاعٌ ۢبِالْمَعْرُوْفِۗ حَقًّا عَلَى الْمُتَّقِيْنَ

wa lil-muṭallaqāti matā‘um bil-ma‘rūf(i), ḥaqqan ‘alal-muttaqīn(a).

და განქორწინებულ ქალებს მუტა სათანადოდ უნდა მიეცეთ, როგორც ღვთისმოსავი ადამიანის ვალდებულება.

كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمْ اٰيٰتِهٖ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُوْنَ ࣖ

każālika yubayyinullāhu lakum āyātihī la‘allakum ta‘qilūn(a).

ასე განმარტავს ალლაჰი თავის აიათებს, რათა გაიგოთ.

۞ اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ خَرَجُوْا مِنْ دِيَارِهِمْ وَهُمْ اُلُوْفٌ حَذَرَ الْمَوْتِۖ فَقَالَ لَهُمُ اللّٰهُ مُوْتُوْا ۗ ثُمَّ اَحْيَاهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَذُوْ فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَشْكُرُوْنَ

alam tara ilal-lażīna kharajū min diyārihim wa hum ulūfun ḥażaral-maut(i), faqāla lahumullāhu mūtū, ṡumma aḥyāhum, inallāha lażū faḍlin ‘alan-nāsi wa lākinna akṡaran-nāsi lā yasykurūn(a).

ნუთუ არ გინახავთ ისინი, ვინც ათასობით მიატოვეს თავიანთი სახლები სიკვდილის შიშით? შემდეგ ალაჰმა უთხრა მათ: „მოკვდით!“ შემდეგ კი სიცოცხლე მისცა მათ. ჭეშმარიტად, ალაჰი წყალობას აძლევს კაცობრიობას, მაგრამ მათი უმეტესობა უმადურია.

وَقَاتِلُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ

wa qātilū fī sabīlillāhi wa‘lamū annallāha samī‘un ‘alīm(un).

და იბრძოლეთ ალლაჰის გზაზე და იცოდეთ, რომ ალლაჰი ყოვლისმსმენია, ყოვლისმცოდნეა.

مَنْ ذَا الَّذِيْ يُقْرِضُ اللّٰهَ قَرْضًا حَسَنًا فَيُضٰعِفَهٗ لَهٗٓ اَضْعَافًا كَثِيْرَةً ۗوَاللّٰهُ يَقْبِضُ وَيَبْصُۣطُۖ وَاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

man żal-lażī yuqriḍullāha qarḍan ḥasanan fayuḍā‘ifahū lahū aḍ‘āfan kaṡīrah(tan), wallāhu yaqbiḍu wa yabsuṭ(u), wa ilaihi turja‘ūn(a).

ვინც ალლაჰს კარგ სესხს აძლევს, ის მრავალჯერ გაუმრავლებს მას საზღაურად. ალლაჰი აყოვნებს და გასცემს და მასთან დაბრუნდებით.

اَلَمْ تَرَ اِلَى الْمَلَاِ مِنْۢ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ مِنْۢ بَعْدِ مُوْسٰىۘ اِذْ قَالُوْا لِنَبِيٍّ لَّهُمُ ابْعَثْ لَنَا مَلِكًا نُّقَاتِلْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗ قَالَ هَلْ عَسَيْتُمْ اِنْ كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ اَلَّا تُقَاتِلُوْا ۗ قَالُوْا وَمَا لَنَآ اَلَّا نُقَاتِلَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَقَدْاُخْرِجْنَا مِنْ دِيَارِنَا وَاَبْنَاۤىِٕنَا ۗ فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ تَوَلَّوْا اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۗوَاللّٰهُ عَلِيْمٌ ۢبِالظّٰلِمِيْنَ

alam tara ilal-mala'i mim banī isrā'īla mim ba‘di mūsā, iż qālū linabiyyil lahumub‘aṡ lanā malikan nuqātil fī sabīlillāh(i), qāla hal ‘asaitum in kutiba ‘alaikumul-qitālu allā tuqātilū, qālū wa mā lanā allā nuqātila fī sabīlillāhi wa qad ukhrijnā min diyārinā wa abnā'inā, falammā kutiba ‘alaihimul-qitālu tawallau illā qalīlam minhum, wallāhu ‘alīmum biẓ-ẓālimīn(a).

ნუთუ არ გინახავთ ისრაელის შვილთა წინამძღოლები მოსეს გარდაცვალების შემდეგ, როდესაც უთხრეს ერთ-ერთ წინასწარმეტყველს: „დაგვინიშნე მეფე და ვიბრძოლებთ ალლაჰის გულისთვის“. მათმა წინასწარმეტყველმა უთხრა: „თუ ბრძოლა დაგევალათ, არ იბრძოლოთ?“ მათ უთხრეს: „რატომ არ უნდა ვიბრძოლოთ ალლაჰის გულისთვის, როცა გამოგვაძევეს ჩვენი სახლებიდან და განგვაშორეს ჩვენი შვილებისგან?“ მაგრამ როდესაც ბრძოლა დაევალათ, ზურგი აქციეს, გარდა რამდენიმე მათგანისა. ალლაჰი ყოვლისმცოდნეა უსამართლოთა.

وَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ اِنَّ اللّٰهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طَالُوْتَ مَلِكًا ۗ قَالُوْٓا اَنّٰى يَكُوْنُ لَهُ الْمُلْكُ عَلَيْنَا وَنَحْنُ اَحَقُّ بِالْمُلْكِ مِنْهُ وَلَمْ يُؤْتَ سَعَةً مِّنَ الْمَالِۗ قَالَ اِنَّ اللّٰهَ اصْطَفٰىهُ عَلَيْكُمْ وَزَادَهٗ بَسْطَةً فِى الْعِلْمِ وَالْجِسْمِ ۗ وَاللّٰهُ يُؤْتِيْ مُلْكَهٗ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗ وَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ

wa qāla lahum nabiyyuhum innallāha qad ba‘aṡa lakum ṭālūta malikā(n), qālū annā yakūnu lahul-mulku ‘alainā wa naḥnu aḥaqqu bil-mulki minhu wa lam yu'ta sa‘atam minal-māl(i), qāla innallāhaṣṭafāhu ‘alaikum wa zādahū basṭatan fil-‘ilmi wal-jism(i), wallāhu yu'tī mulkahū may yasyā'(u), wallāhu wāsi‘un ‘alīm(un).

და მათმა წინასწარმეტყველმა უთხრა მათ: „ჭეშმარიტად, ალაჰმა თალუთი დანიშნა თქვენს მეფედ“. მათ უპასუხეს: „როგორ მოიპოვა თალუთმა ჩვენზე მეფობა, როცა ჩვენ უფრო მეტად გვეკუთვნოდა მეფობა, ვიდრე მას და მას დიდი სიმდიდრე არ მიეცა?“ (წინასწარმეტყველმა) უპასუხა: „ალაჰმა ის თქვენთვის აირჩია (მეფედ) და მოგანიჭათ სამეცნიერო და ფიზიკური უპირატესობა“. ალაჰი თავის მეფობას იმას აძლევს, ვისაც სურს და ალაჰი ყოვლისმომცველია, ყოვლისმცოდნეა.

وَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ اِنَّ اٰيَةَ مُلْكِهٖٓ اَنْ يَّأْتِيَكُمُ التَّابُوْتُ فِيْهِ سَكِيْنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَبَقِيَّةٌ مِّمَّا تَرَكَ اٰلُ مُوْسٰى وَاٰلُ هٰرُوْنَ تَحْمِلُهُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ ۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ ࣖ

wa qāla lahum nabiyyuhum inna āyata mulkihī ay ya'tiyakumut-tābūtu fīhi sakīnatum mir rabbikum wa baqiyyatum mimmā taraka ālu mūsā wa ālu hārūna taḥmiluhul-malā'ikah(tu), inna fī żālika la āyatal lakum in kuntum mu'minīn(a).

და მათმა წინასწარმეტყველმა უთხრა მათ: „ჭეშმარიტად, მისი მეფობის ნიშანია თქვენთვის კიდობნის მოსვლა, რომელშიც მშვიდობაა თქვენი უფლისგან და მოსესა და აარონის ოჯახის ნეშტი, რომლებიც ანგელოზებმა მოიტანეს. ჭეშმარიტად, ამაშია თქვენთვის ნიშანი (ალაჰის სიდიადისა), თუ მორწმუნეები ხართ.“

فَلَمَّا فَصَلَ طَالُوْتُ بِالْجُنُوْدِ قَالَ اِنَّ اللّٰهَ مُبْتَلِيْكُمْ بِنَهَرٍۚ فَمَنْ شَرِبَ مِنْهُ فَلَيْسَ مِنِّيْۚ وَمَنْ لَّمْ يَطْعَمْهُ فَاِنَّهٗ مِنِّيْٓ اِلَّا مَنِ اغْتَرَفَ غُرْفَةً ۢبِيَدِهٖ ۚ فَشَرِبُوْا مِنْهُ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۗ فَلَمَّا جَاوَزَهٗ هُوَ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗۙ قَالُوْا لَا طَاقَةَ لَنَا الْيَوْمَ بِجَالُوْتَ وَجُنُوْدِهٖ ۗ قَالَ الَّذِيْنَ يَظُنُّوْنَ اَنَّهُمْ مُّلٰقُوا اللّٰهِ ۙ كَمْ مِّنْ فِئَةٍ قَلِيْلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيْرَةً ۢبِاِذْنِ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ مَعَ الصّٰبِرِيْنَ

falammā faṣala ṭālūtu bil-junūd(i), qāla innallāha mubtalīkum binahar(in), faman syariba minhu falaisa minnī, wa mal lam yaṭ‘amhu fa innahū minnī illā manigtarafa gurfatam biyadih(ī), fa syaribū minhu illā qalīlam minhum, falammā jāwazahū huwa wal-lażīna āmanū ma‘ah(ū), qālū lā ṭāqata lanal-yauma bijālūta wa junūdih(ī), qālal-lażīna yaẓunnūna annahum mulāqullāh(i), kam min fi'atin qalīlatin galabat fi'atan kaṡīratam bi'iżnillāh(i), wallāhu ma‘aṣ-ṣābirīn(a).

როდესაც თალუთმა მოიყვანა თავისი ჯარი, თქვა: „ალაჰი გამოგცდით მდინარით. ვინც დალევს (მის წყალს), ის ჩემი მიმდევარი არ არის. და ვინც არ დალევს, ის ჩემი მიმდევარია, თუ ცოტა წყალს ხელით არ ამოიღებს“. მაგრამ მათ დალიეს, გარდა რამდენიმე მათგანისა. როდესაც მან (თალუთმა) და მასთან ერთად მორწმუნეებმა გადაკვეთეს მდინარე, თქვეს: „დღეს ჩვენ აღარ ვართ ძლიერები ჯალუთისა და მისი ჯარის წინააღმდეგ“. მათ, ვისაც სჯეროდა, რომ შეხვდებოდნენ ალაჰს, თქვეს: „რამდენმა მცირე ჯგუფმა დაამარცხა დიდი ჯგუფები ალაჰის ნებართვით“. და ალაჰი მომთმენებთანაა.

وَلَمَّا بَرَزُوْا لِجَالُوْتَ وَجُنُوْدِهٖ قَالُوْا رَبَّنَآ اَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَّثَبِّتْ اَقْدَامَنَا وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكٰفِرِيْنَ ۗ

wa lammā barazū lijālūta wa junūdihī qālū rabbanā afrig ‘alainā ṣabraw wa ṡabbit aqdāmanā wanṣurnā ‘alal-qaumil-kāfirīn(a).

და როდესაც ისინი ჯალუთისა და მისი ჯარის წინააღმდეგ წავიდნენ, ილოცეს: „ღმერთო ჩვენო, მოგვეცი მოთმინება, გაგვიძლიერე ნაბიჯები და დაგვეხმარე ურწმუნოების წინაშე“.

فَهَزَمُوْهُمْ بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَقَتَلَ دَاوٗدُ جَالُوْتَ وَاٰتٰىهُ اللّٰهُ الْمُلْكَ وَالْحِكْمَةَ وَعَلَّمَهٗ مِمَّا يَشَاۤءُ ۗ وَلَوْلَا دَفْعُ اللّٰهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَّفَسَدَتِ الْاَرْضُ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ ذُوْ فَضْلٍ عَلَى الْعٰلَمِيْنَ

fahazamūhum bi'iżnillāh(i), wa qatala dāwūdu jālūta wa ātāhullāhul-mulka wal-ḥikmata wa ‘allamahū mimmā yasyā'(u), wa lau lā daf‘ullāhin-nāsa ba‘ḍahum biba‘ḍil lafasadatil-arḍu wa lākinnallāha żū faḍlin ‘alal-‘ālamīn(a).

ასე დაამარცხეს იგი ალლაჰის ნებართვით და მოკლა დავითმა გოლიათი. შემდეგ ალლაჰმა მისცა მას (დავითს) სამეფო და სიბრძნე და ასწავლა ის, რაც სურდა. და თუ ალლაჰი არ დაიცავდა ზოგიერთ ხალხს სხვების მეშვეობით, დედამიწა უეჭველად გაირყვებოდა. მაგრამ ალლაჰს აქვს წყალობა მთელ სამყაროზე.

تِلْكَ اٰيٰتُ اللّٰهِ نَتْلُوْهَا عَلَيْكَ بِالْحَقِّ ۗ وَاِنَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلِيْنَ ۔

tilka āyātullāhi natlūhā ‘alaika bil-ḥaqq(i), wa innaka laminal-mursalīn(a).

ესენი ალლაჰის აიათებია, ჩვენ მათ სწორად გიკითხავთ და შენ (მუჰამედ) ჭეშმარიტად შუამავალი ხარ.

۞ تِلْكَ الرُّسُلُ فَضَّلْنَا بَعْضَهُمْ عَلٰى بَعْضٍۘ مِنْهُمْ مَّنْ كَلَّمَ اللّٰهُ وَرَفَعَ بَعْضَهُمْ دَرَجٰتٍۗ وَاٰتَيْنَا عِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ الْبَيِّنٰتِ وَاَيَّدْنٰهُ بِرُوْحِ الْقُدُسِۗ وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ مَا اقْتَتَلَ الَّذِيْنَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْهُمُ الْبَيِّنٰتُ وَلٰكِنِ اخْتَلَفُوْا فَمِنْهُمْ مَّنْ اٰمَنَ وَمِنْهُمْ مَّنْ كَفَرَ ۗوَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ مَا اقْتَتَلُوْاۗ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ يَفْعَلُ مَا يُرِيْدُ ࣖ

tilkar-rusulu faḍḍalnā ba‘ḍahum ‘alā ba‘ḍ(in), minhum man kallamallāhu wa rafa‘a ba‘ḍahum darajāt(in), wa ātainā ‘īsabna maryamal-bayyināti wa ayyadnāhu birūḥil-qudus(i), wa lau syā'allāhu maqtatalal-lażīna mim ba‘dihim mim ba‘di mā jā'athumul-bayyinātu wa lākinikhtalafū fa minhum man āmana wa minhum man kafar(a), wa lau syā'allāhu maqtatalū, wa lākinnallāha yaf‘alu mā yurīd(u).

ზოგიერთ მაცნეს სხვებზე მეტად ვამჯობინეთ. მათ შორის არიან ისეთებიც, ვისთანაც ალაჰი (პირდაპირ) საუბრობს და არიან ისეთებიც, ვისთანაც ალაჰი რამდენიმე ხარისხით ამაღლებს. და იესოს, მარიამის ძეს, რამდენიმე სასწაული ვუბოძეთ და სულიწმიდით გავაძლიერეთ. ალაჰს რომ ნებავდეს, მათ შემდგომმა ხალხმა არ ჩაიდინა მკვლელობა მას შემდეგ, რაც მათ მტკიცებულებები მიეცათ. მაგრამ ისინი არ ეთანხმებოდნენ ერთმანეთს, ამიტომ ზოგიერთმა მათგანმა ირწმუნა და ზოგიერთმა ურწმუნო. ალაჰს რომ ნებავდეს, ისინი არ ჩაიდენდნენ მკვლელობას, მაგრამ ალაჰი თავისი ნებისამებრ მოქმედებს.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنْفِقُوْا مِمَّا رَزَقْنٰكُمْ مِّنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَ يَوْمٌ لَّا بَيْعٌ فِيْهِ وَلَا خُلَّةٌ وَّلَا شَفَاعَةٌ ۗوَالْكٰفِرُوْنَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū anfiqū mimmā razaqnākum min qabli ay ya'tiya yaumul lā bai‘un fīhi wa lā khullatuw wa lā syafā‘ah(tun), wal-kāfirūna humuẓ-ẓālimūn(a).

ოჰ, მორწმუნეებო! ჩადეთ ინვესტიცია იმ საარსებო წყაროდან, რომელიც ჩვენ მოგეცით, სანამ დადგებოდა დღე, როდესაც აღარ იქნება ყიდვა-გაყიდვა, აღარ იქნება მეგობრობა და შუამდგომლობა. ურწმუნოები უსამართლონი არიან.

اَللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ اَلْحَيُّ الْقَيُّوْمُ ەۚ لَا تَأْخُذُهٗ سِنَةٌ وَّلَا نَوْمٌۗ لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ مَنْ ذَا الَّذِيْ يَشْفَعُ عِنْدَهٗٓ اِلَّا بِاِذْنِهٖۗ يَعْلَمُ مَا بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْۚ وَلَا يُحِيْطُوْنَ بِشَيْءٍ مِّنْ عِلْمِهٖٓ اِلَّا بِمَا شَاۤءَۚ وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَۚ وَلَا يَـُٔوْدُهٗ حِفْظُهُمَاۚ وَهُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيْمُ

allāhu lā ilāha illā huw(a), al-ḥayyul-qayyūm(u), lā ta'khużuhū sinatuw wa lā naum(un), lahū mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), man żal-lażī yasyfa‘u ‘indahū illā bi'iżnih(ī), ya‘lamu mā baina aidīhim wa mā khalfahum, wa lā yuḥīṭūna bisyai'im min ‘ilmihī illā bimā syā'(a), wasi‘a kursiyyuhus-samāwāti wal-arḍ(a), wa lā ya'ūduhū ḥifẓuhumā, wa huwal-‘aliyyul-‘aẓīm(u).

ალაჰ, არ არსებობს ღვთაება მის გარდა. ყოვლისშემძლე, რომელიც მუდმივად ზრუნავს (თავის ქმნილებებზე), არ იძინებს და არ იძინებს. მას ეკუთვნის ყველაფერი, რაც ცაშია და რაც დედამიწაზეა. ვერავინ იშუამდგომლებს მის მხარეზე მისი ნებართვის გარეშე. მან იცის, რა არის მათ წინ და რა არის მათ უკან, ხოლო მათ არაფერი იციან მისი ცოდნის შესახებ, გარდა იმისა, რაც მას სურს. მისი სამყოფელი მოიცავს ცასა და დედამიწას. და არ უჭირს ორივეს მოვლა და ის არის უზენაესი, უდიდესო.

لَآ اِكْرَاهَ فِى الدِّيْنِۗ قَدْ تَّبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَيِّ ۚ فَمَنْ يَّكْفُرْ بِالطَّاغُوْتِ وَيُؤْمِنْۢ بِاللّٰهِ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقٰى لَا انْفِصَامَ لَهَا ۗوَاللّٰهُ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ

lā ikrāha fid-dīn(i), qat tabayyanar-rusydu minal-gayy(i), famay yakfur biṭ-ṭāgūti wa yu'mim billāhi fa qadistamsaka bil-‘urwatil-wuṡqā, lanfiṣāma lahā, wallāhu samī‘un ‘alīm(un).

რელიგიის (ისლამის) დაცვაში იძულება არ არის, სინამდვილეში, ჭეშმარიტ და არასწორ გზას შორის აშკარა განსხვავებაა. ვინც არ სწამს ტაგუტის და ირწმუნებს ალლაჰს, ის მტკიცედ არის ჩაჭიდებული ძლიერ თოკს, ​​რომელიც არ გაწყდება. ალლაჰი ყოვლისმსმენი და ყოვლისმცოდნეა.

اَللّٰهُ وَلِيُّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا يُخْرِجُهُمْ مِّنَ الظُّلُمٰتِ اِلَى النُّوْرِۗ وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَوْلِيَاۤؤُهُمُ الطَّاغُوْتُ يُخْرِجُوْنَهُمْ مِّنَ النُّوْرِ اِلَى الظُّلُمٰتِۗ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ ࣖ

allāhu waliyyul-lażīna āmanū yukhrijuhum minaẓ-ẓulumāti ilan-nūr(i), wal-lażīna kafarū auliyā'uhumuṭ-ṭāgūtu yukhrijuhum minan-nūri ilaẓ-ẓulumāt(i), ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).

ალლაჰი მორწმუნეთა მფარველია. მან ისინი სიბნელიდან სინათლეში (რწმენაში) გამოიყვანა. ხოლო მათთვის, ვინც არ ირწმუნა, მათი მფარველია სატანა, რომელიც მათ სინათლიდან სიბნელეში გამოიყვანს. ისინი ჯოჯოხეთის ბინადრები არიან. ისინი იქ დარჩებიან.

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْ حَاۤجَّ اِبْرٰهٖمَ فِيْ رَبِّهٖٓ اَنْ اٰتٰىهُ اللّٰهُ الْمُلْكَ ۘ اِذْ قَالَ اِبْرٰهٖمُ رَبِّيَ الَّذِيْ يُحْيٖ وَيُمِيْتُۙ قَالَ اَنَا۠ اُحْيٖ وَاُمِيْتُ ۗ قَالَ اِبْرٰهٖمُ فَاِنَّ اللّٰهَ يَأْتِيْ بِالشَّمْسِ مِنَ الْمَشْرِقِ فَأْتِ بِهَا مِنَ الْمَغْرِبِ فَبُهِتَ الَّذِيْ كَفَرَ ۗوَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَۚ

alam tara ilal-lażī ḥājja ibrāhīma fī rabbihī an ātāhullāhul-mulk(a), iż qāla ibrāhīmu rabbiyal-lażī yuḥyī wa yumīt(u), qāla ana uḥyī wa umīt(u), qāla ibrāhīmu fa innallāha ya'tī bisy-syamsi minal-masyriqi fa'ti bihā minal-magribi fabuhital-lażī kafar(a), wallāhu lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

ნუთუ ვერ შენიშნე ის ხალხი, ვინც კამათობდა აბრაამთან მისი უფლის შესახებ, რადგან ალაჰმა მას მეფობა (ძალაუფლება) მისცა. როდესაც აბრაამმა თქვა: „ჩემი უფალი ის არის, ვინც აცოცხლებს და აცოცხლებს“, მან თქვა: „მეც შემიძლია აცოცხლო და მოვკლა“. იბრაჰიმმა თქვა: „ალაჰმა მზე აღმოსავლეთიდან ამოამაღლა, ამიტომ აამაღლა იგი დასავლეთიდან“. ასე რომ, ურწმუნო ადამიანი დაიბნა. ალაჰი არ უხელმძღვანელებს უსამართლოებს.

اَوْ كَالَّذِيْ مَرَّ عَلٰى قَرْيَةٍ وَّهِيَ خَاوِيَةٌ عَلٰى عُرُوْشِهَاۚ قَالَ اَنّٰى يُحْيٖ هٰذِهِ اللّٰهُ بَعْدَ مَوْتِهَا ۚ فَاَمَاتَهُ اللّٰهُ مِائَةَ عَامٍ ثُمَّ بَعَثَهٗ ۗ قَالَ كَمْ لَبِثْتَ ۗ قَالَ لَبِثْتُ يَوْمًا اَوْ بَعْضَ يَوْمٍۗ قَالَ بَلْ لَّبِثْتَ مِائَةَ عَامٍ فَانْظُرْ اِلٰى طَعَامِكَ وَشَرَابِكَ لَمْ يَتَسَنَّهْ ۚ وَانْظُرْ اِلٰى حِمَارِكَۗ وَلِنَجْعَلَكَ اٰيَةً لِّلنَّاسِ وَانْظُرْ اِلَى الْعِظَامِ كَيْفَ نُنْشِزُهَا ثُمَّ نَكْسُوْهَا لَحْمًا ۗ فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهٗ ۙ قَالَ اَعْلَمُ اَنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

au kal-lażī marra ‘alā qaryatiw wa hiya khāwiyatun ‘alā ‘urūsyihā, qāla annā yuḥyī hāżihillāhu ba‘da mautihā, fa'amātahullāhu mi'ata ‘āmin ṡumma ba‘aṡah(ū), qāla kam labiṡt(a), qāla labiṡtu yauman au ba‘ḍa yaum(in), qāla bal labiṡta mi'ata ‘āmin fanẓur ilā ṭa‘āmika wa syarābika lam yatasannah, wanẓur ilā ḥimārik(a), wa linaj‘alaka āyatal lin-nāsi wanẓur ilal-‘iẓāmi kaifa nunsyizuhā ṡumma naksūhā laḥmā(n), falammā tabayyana lah(ū), qāla a‘lamu annallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

ან როგორც ადამიანი, რომელიც გაივლის ქვეყანას, რომლის (შენობები) ჩამონგრეულია და სახურავებს ფარავს, ამბობს: „როგორ გააცოცხლა ალაჰმა ეს (ქვეყანა) მისი განადგურების შემდეგ?“ შემდეგ ალაჰმა მოკლა იგი (ადამიანი) ასი წლით, შემდეგ კი აღადგინა (გააცოცხლა). და ჰკითხა (ალაჰმა): „რამდენ ხანს დარჩები (აქ)?“ მან (ადამიანმა) უპასუხა: „მე (აქ) ერთი დღე ან ნახევარი დღე ვრჩები“. ალაჰმა თქვა: „არა! შენ ასი წელი იცოცხლე. შეხედე შენს საჭმელსა და სასმელს, რომელიც არ შეცვლილა, მაგრამ შეხედე შენს ვირს (რომელიც ძვლებად იქცა). და რათა გაგხადოთ ჩვენი ძალის ნიშნად ადამიანებისთვის. შეხედე (ვირის) ძვლებს, როგორ ვაერთებთ მათ და შემდეგ ხორცით ვმოსავთ“. როდესაც მისთვის ნათელი გახდა, თქვა: „ვიცი, რომ ალაჰი ყველაფრის ყოვლისშემძლეა“.

وَاِذْ قَالَ اِبْرٰهٖمُ رَبِّ اَرِنِيْ كَيْفَ تُحْيِ الْمَوْتٰىۗ قَالَ اَوَلَمْ تُؤْمِنْ ۗقَالَ بَلٰى وَلٰكِنْ لِّيَطْمَىِٕنَّ قَلْبِيْ ۗقَالَ فَخُذْ اَرْبَعَةً مِّنَ الطَّيْرِ فَصُرْهُنَّ اِلَيْكَ ثُمَّ اجْعَلْ عَلٰى كُلِّ جَبَلٍ مِّنْهُنَّ جُزْءًا ثُمَّ ادْعُهُنَّ يَأْتِيْنَكَ سَعْيًا ۗوَاعْلَمْ اَنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ ࣖ

wa iż qāla ibrāhīmu rabbi arinī kaifa tuḥyil-mautā, qāla awalam tu'min, qāla balā wa lākil liyaṭma'inna qalbī, qāla fakhuż arba‘atam minaṭ-ṭairi faṣurhunna ilaika ṡummaj‘al ‘alā kulli jabalim minhunna juz'an ṡummad‘uhunna ya'tīnaka sa‘yā(n), wa‘lam annallāha ‘azīzun ḥakīm(un).

და (გაიხსენეთ), როდესაც აბრაამმა თქვა: „ღმერთო ჩემო, მაჩვენე, როგორ აცოცხლებ მკვდრებს“. ალაჰმა თქვა: „განა ჯერ არ გჯერა?“ მან (იბრაჰიმმა) უპასუხა: „მე მჯერა, მაგრამ იმისთვის, რომ ჩემი გული დამშვიდდეს“. მან (ალაჰმა) თქვა: „მაშინ აიღე ოთხი ჩიტი, შემდეგ დაჭე ისინი შენს მიერ, შემდეგ დადე თითო ნაჭერი თითოეულ ბორცვზე, შემდეგ დაუძახე მათ, ისინი მაშინვე მოვლენ შენთან“. იცოდე, რომ ალაჰი ყოვლისშემძლეა, ყოვლისმცოდნეა.

مَثَلُ الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ اَنْۢبَتَتْ سَبْعَ سَنَابِلَ فِيْ كُلِّ سُنْۢبُلَةٍ مِّائَةُ حَبَّةٍ ۗ وَاللّٰهُ يُضٰعِفُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ

maṡalul-lażīna yunfiqūna amwālahum fī sabīlillāhi kamaṡali ḥabbatin ambatat sab‘a sanābila fī kulli sumbulatim mi'atu ḥabbah(tin), wallāhu yuḍā‘ifu limay yasyā'(u), wallāhu wāsi‘un ‘alīm(un).

ალლაჰის გზაზე თავისი სიმდიდრის მომტანი ადამიანის იგავი ჰგავს თესლს, რომელიც შვიდი ყუნწით ამოდის, თითოეულ ყუნწზე ასი თესლია. ალლაჰი ამრავლებს ვისაც ინებებს, რადგან ალლაჰი ყოვლისმომცველია, ყოვლისმცოდნე.

اَلَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ثُمَّ لَا يُتْبِعُوْنَ مَآ اَنْفَقُوْا مَنًّا وَّلَآ اَذًىۙ لَّهُمْ اَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْۚ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

allażīna yunfiqūna amwālahum fī sabīlillāhi ṡumma lā yutbi‘ūna mā anfaqū mannaw wa lā ażā(n), lahum ajruhum ‘inda rabbihim, wa lā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

ისინი, ვინც თავიანთ სიმდიდრეს ალლაჰის გზაზე ხარჯავენ და შემდეგ არ შეურაცხყოფენ მას (მიმღების გრძნობებს), ისინი მიიღებენ ჯილდოს თავიანთი უფლისგან, მათში არ არის შიში და არ არიან მწუხარებულნი.

۞ قَوْلٌ مَّعْرُوْفٌ وَّمَغْفِرَةٌ خَيْرٌ مِّنْ صَدَقَةٍ يَّتْبَعُهَآ اَذًى ۗ وَاللّٰهُ غَنِيٌّ حَلِيْمٌ

qaulum ma‘rūfuw wa magfiratun khairum min ṣadaqatiy yatba‘uhā ażā(n), wallāhu ganiyyun ḥalīm(un).

კეთილი სიტყვები და პატიება სჯობს მოწყალებას, რომელსაც თან ახლავს ზიანის მიყენება. ალლაჰი უმდიდრესია, ყველაზე მიმტევებელი.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تُبْطِلُوْا صَدَقٰتِكُمْ بِالْمَنِّ وَالْاَذٰىۙ كَالَّذِيْ يُنْفِقُ مَالَهٗ رِئَاۤءَ النَّاسِ وَلَا يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ فَمَثَلُهٗ كَمَثَلِ صَفْوَانٍ عَلَيْهِ تُرَابٌ فَاَصَابَهٗ وَابِلٌ فَتَرَكَهٗ صَلْدًا ۗ لَا يَقْدِرُوْنَ عَلٰى شَيْءٍ مِّمَّا كَسَبُوْا ۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْكٰفِرِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tubṭilū ṣadaqātikum bil-manni wal-ażā, kal-lażī yunfiqu mālahū ri'ā'an-nāsi wa lā yu'minu billāhi wal-yaumil-ākhir(i), fa maṡaluhū kamaṡali ṣafwānin ‘alaihi turābun fa'aṣābahū wābilun fatarakahū ṣaldā(n), lā yaqdirūna ‘alā syai'im mimmā kasabū, wallāhu lā yahdil-qaumal-kāfirīn(a).

ოჰ, მორწმუნეებო! ნუ გააფუჭებთ თქვენს მოწყალებას მისი ხსენებით და (მიმღების გრძნობების შეურაცხყოფით), როგორც ის, ვინც თავის სიმდიდრეს გასცემს, რადგან ის ხალხის წინაშე თავს იწონებს და არ სწამს ალაჰის და უკანასკნელი დღის. (ამ ადამიანის) მაგალითი ჰგავს გლუვ ქვას, რომელზეც მტვერია და როდესაც ძლიერი წვიმა მოდის ქვაზე, ქვა კვლავ გლუვი რჩება. ისინი ვერაფერს იმსახურებენ იმით, რასაც აკეთებენ. და ალაჰი არ უხელმძღვანელებს ურწმუნოებს.

وَمَثَلُ الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمُ ابْتِغَاۤءَ مَرْضَاتِ اللّٰهِ وَتَثْبِيْتًا مِّنْ اَنْفُسِهِمْ كَمَثَلِ جَنَّةٍۢ بِرَبْوَةٍ اَصَابَهَا وَابِلٌ فَاٰتَتْ اُكُلَهَا ضِعْفَيْنِۚ فَاِنْ لَّمْ يُصِبْهَا وَابِلٌ فَطَلٌّ ۗوَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ

wa maṡalul-lażīna yunfiqūna amwālahumubtigā'a marḍātillāhi wa taṡbītam min anfusihim kamaṡali jannatim birabwatin aṣābahā wābilun fa'ātat ukulahā ḍi‘fain(i), fa'illam yuṣibhā wābilun faṭall(un), wallāhu bimā ta‘malūna baṣīr(un).

და იგავი იმ ადამიანების შესახებ, რომლებიც თავიანთ ქონებას ხარჯავენ ალლაჰის მოწონების მოსაპოვებლად და სულების გასაძლიერებლად, ჰგავს პლატოზე მდებარე ბაღს, რომელსაც ძლიერი წვიმა რწყავს და ბაღი ორჯერ მეტ ნაყოფს იძლევა. თუ ძლიერი წვიმა არ რწყავს, მაშინ ნამი საკმარისია. ალლაჰი ყოვლისმხედველია იმისა, რასაც აკეთებთ.

اَيَوَدُّ اَحَدُكُمْ اَنْ تَكُوْنَ لَهٗ جَنَّةٌ مِّنْ نَّخِيْلٍ وَّاَعْنَابٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۙ لَهٗ فِيْهَا مِنْ كُلِّ الثَّمَرٰتِۙ وَاَصَابَهُ الْكِبَرُ وَلَهٗ ذُرِّيَّةٌ ضُعَفَاۤءُۚ فَاَصَابَهَآ اِعْصَارٌ فِيْهِ نَارٌ فَاحْتَرَقَتْ ۗ كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمُ الْاٰيٰتِ لَعَلَّكُمْ تَتَفَكَّرُوْنَ ࣖ

ayawaddu aḥadukum an takūna lahū jannatum min nakhīliw wa a‘nābin tajrī min taḥtihal-anhār(u), lahū fīhā min kulliṡ-ṡamarāt(i), wa aṣābahul-kibaru wa lahū żurriyyatun ḍu‘afā'(u), fa'aṣābahā i‘ṣārun fīhi nārun faḥtaraqat, każālika yubayyinullāhu lakumul-āyāti la‘allakum tatafakkarūn(a).

ნუთუ არის თქვენ შორის ვინმე, ვისაც სურს ჰქონდეს ფინიკისა და ყურძნის ბაღი, რომლის ქვეშაც მდინარეები მოედინება, სადაც ყველანაირი ხილი ექნება, შემდეგ კი დადგება მისი სიბერე და პატარა შთამომავლობა ეყოლება? შემდეგ ბაღს ცეცხლით სავსე ძლიერი ქარი აენთო და ცეცხლი გაუჩნდა. ასე განმარტავს ალლაჰი თავის აიათებს, რათა დაფიქრდეთ მათზე.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنْفِقُوْا مِنْ طَيِّبٰتِ مَا كَسَبْتُمْ وَمِمَّآ اَخْرَجْنَا لَكُمْ مِّنَ الْاَرْضِ ۗ وَلَا تَيَمَّمُوا الْخَبِيْثَ مِنْهُ تُنْفِقُوْنَ وَلَسْتُمْ بِاٰخِذِيْهِ اِلَّآ اَنْ تُغْمِضُوْا فِيْهِ ۗ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ غَنِيٌّ حَمِيْدٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū anfiqū min ṭayyibāti mā kasabtum wa mimmā akhrajnā lakum minal-arḍ(i), wa lā tayammamul-khabīṡa minhu tunfiqūna wa lastum bi'ākhiżīhi illā an tugmiḍū fīh(i), wa‘lamū annallāha ganiyyun ḥamīd(un).

ოჰ, მორწმუნეებო, გაიღეთ თქვენი სიკეთიდან, რაც გამოიმუშავეთ და რაც ჩვენ გამოგიტანეთ მიწიდან. ნუ აირჩევთ ბოროტებას, როცა თავად არ გსურთ მისი მიღება, თუ არ გეზიზღებათ. და იცოდეთ, რომ ალლაჰი უხვია, ქებულია.

اَلشَّيْطٰنُ يَعِدُكُمُ الْفَقْرَ وَيَأْمُرُكُمْ بِالْفَحْشَاۤءِ ۚ وَاللّٰهُ يَعِدُكُمْ مَّغْفِرَةً مِّنْهُ وَفَضْلًا ۗ وَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ ۖ

asy-syaiṭānu ya‘idukumul-faqra wa ya'murukum bil-faḥsyā'(i), wallāhu ya‘idukum magfiratam minhu wa faḍlā(n), wallāhu wāsi'un ‘alīm(un).

სატანა გპირდებათ სიღარიბეს და გიბიძგებთ ბოროტების (ძუნწობის) კეთებისკენ, ხოლო ალლაჰი გპირდებათ პატიებას და თავის წყალობას. ალლაჰი ყოვლისშემძლეა, ყოვლისმცოდნე.

يُّؤْتِى الْحِكْمَةَ مَنْ يَّشَاۤءُ ۚ وَمَنْ يُّؤْتَ الْحِكْمَةَ فَقَدْ اُوْتِيَ خَيْرًا كَثِيْرًا ۗ وَمَا يَذَّكَّرُ اِلَّآ اُولُوا الْاَلْبَابِ

yu'til-ḥikmata may yasyā'(u), wa may yu'tal-ḥikmata faqad ūtiya khairan kaṡīrā(n), wa mā yażżakkaru ilā ulul-albāb(i).

ვისაც სურს, ის სიბრძნეს აძლევს. ვისაც სიბრძნე მიეცა, მას დიდი სიკეთე მიეცა. და ვერავინ ისწავლის ამას, გარდა საღი აზრის მქონე ადამიანებისა.

وَمَآ اَنْفَقْتُمْ مِّنْ نَّفَقَةٍ اَوْ نَذَرْتُمْ مِّنْ نَّذْرٍ فَاِنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُهٗ ۗ وَمَا لِلظّٰلِمِيْنَ مِنْ اَنْصَارٍ

wa mā anfaqtum min nafaqatin au nażartum min nażrin fa innallāha ya‘lamuh(ū), wa mā liẓ-ẓālimīna min anṣār(in).

და რა მოწყალებასაც არ უნდა გასცეთ ან აღთქმას დადებდეთ, ჭეშმარიტად, ალლაჰმა იცის ეს. უსამართლოებისთვის კი შემწე არ არსებობს.

اِنْ تُبْدُوا الصَّدَقٰتِ فَنِعِمَّا هِيَۚ وَاِنْ تُخْفُوْهَا وَتُؤْتُوْهَا الْفُقَرَاۤءَ فَهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ ۗ وَيُكَفِّرُ عَنْكُمْ مِّنْ سَيِّاٰتِكُمْ ۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ

in tubduṣ-ṣadaqāti fani‘immā hiy(a), wa in tukhfūhā wa tu'tūhal-fuqarā'a fahuwa khairul lakum, wa yukaffiru ‘ankum min sayyi'ātikum, wallāhu bimā ta‘malūna khabīr(un).

თუ შენს მოწყალებას ღიად გასცემ, ეს კარგია, მაგრამ თუ მას დაფარავ და ღარიბებს მისცემ, ეს უკეთესია შენთვის და ალლაჰი მოგიტევებს ცოდვების ნაწილს. ალლაჰი ყოვლისმცოდნეა იმის შესახებ, რასაც აკეთებ.

۞ لَيْسَ عَلَيْكَ هُدٰىهُمْ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ يَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَمَا تُنْفِقُوْا مِنْ خَيْرٍ فَلِاَنْفُسِكُمْ ۗوَمَا تُنْفِقُوْنَ اِلَّا ابْتِغَاۤءَ وَجْهِ اللّٰهِ ۗوَمَا تُنْفِقُوْا مِنْ خَيْرٍ يُّوَفَّ اِلَيْكُمْ وَاَنْتُمْ لَا تُظْلَمُوْنَ

laisa ‘alaika hudāhum wa lākinnallāha yahdī may yasyā'(u), wa mā tunfiqū min khairin fa li'anfusikum, wa mā tunfiqūna illabtigā'a wajhillāh(i), wa mā tunfiqū min khairiy yuwaffa ilaikum wa antum lā tuẓlamūn(a).

შენი (მუჰამედის) მოვალეობა არ არის მათი წარმართვა, არამედ ალაჰია, რომელიც წარმართავს იმას, ვისაც სურს. რა სიმდიდრესაც გასცემ, ის შენთვისაა. და ნუ გასცემ ინფაკს, თუ არ ეძებ ალაჰის მოწონებას. და რა სიმდიდრესაც არ უნდა ჩადო, უეჭველად სრულად მოგეცემა (ჯილდო) და არ დაგემართება უსამართლობა (ზიანი).

لِلْفُقَرَاۤءِ الَّذِيْنَ اُحْصِرُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ لَا يَسْتَطِيْعُوْنَ ضَرْبًا فِى الْاَرْضِۖ يَحْسَبُهُمُ الْجَاهِلُ اَغْنِيَاۤءَ مِنَ التَّعَفُّفِۚ تَعْرِفُهُمْ بِسِيْمٰهُمْۚ لَا يَسْـَٔلُوْنَ النَّاسَ اِلْحَافًا ۗوَمَا تُنْفِقُوْا مِنْ خَيْرٍ فَاِنَّ اللّٰهَ بِهٖ عَلِيْمٌ ࣖ

lil-fuqarā'il-lażīna uḥṣirū fī sabīlillāhi lā yastaṭī‘ūna ḍarban fil-arḍi yaḥsabuhumul-jāhilu agniyā'a minat-ta‘affuf(i), ta‘rifuhum bisīmāhum, lā yas'alūnan-nāsa ilḥāfā(n), wa mā tunfiqū min khairin fa innallāha bihī ‘alīm(un).

(რასაც ხარჯავთ) იმ ღარიბებისთვისაა, რომლებიც (ჯიჰადის გამო) ალლაჰის გზაზე ხელს უშლიან ძალისხმევას, ამიტომ მათ არ შეუძლიათ დედამიწაზე ძალისხმევის გაწევა; (სხვები), ვინც არ იცის, ფიქრობენ, რომ მდიდრები არიან, რადგან თავს იცავენ (მათხოვრობისგან). შენ (მუჰამედ) იცნობ მათ მათი თვისებებით, ისინი არ ითხოვენ სხვებისგან ძალით. რა კარგ სიმდიდრესაც არ უნდა ჩადებდე, ჭეშმარიტად, ალლაჰი ყოვლისმცოდნეა.

اَلَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمْ بِالَّيْلِ وَالنَّهَارِ سِرًّا وَّعَلَانِيَةً فَلَهُمْ اَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْۚ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

allażīna yunfiqūna amwālahum bil-laili wan-nahāri sirraw wa ‘alāniyatan falahum ajruhum ‘inda rabbihim, wa lā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

ისინი, ვინც დღე და ღამე ხარჯავენ თავიანთ ქონებას (ფარულად თუ აშკარად), ჯილდოს მიიღებენ თავიანთი ღმერთის წინაშე, არ არიან მათში შიშის ზარი და არც მწუხარება აქვთ.

اَلَّذِيْنَ يَأْكُلُوْنَ الرِّبٰوا لَا يَقُوْمُوْنَ اِلَّا كَمَا يَقُوْمُ الَّذِيْ يَتَخَبَّطُهُ الشَّيْطٰنُ مِنَ الْمَسِّۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ قَالُوْٓا اِنَّمَا الْبَيْعُ مِثْلُ الرِّبٰواۘ وَاَحَلَّ اللّٰهُ الْبَيْعَ وَحَرَّمَ الرِّبٰواۗ فَمَنْ جَاۤءَهٗ مَوْعِظَةٌ مِّنْ رَّبِّهٖ فَانْتَهٰى فَلَهٗ مَا سَلَفَۗ وَاَمْرُهٗٓ اِلَى اللّٰهِ ۗ وَمَنْ عَادَ فَاُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِ ۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

allażīna ya'kulūnar-ribā lā yaqūmūna illā kamā yaqūmul-lażī yatakhabbaṭuhusy-syaiṭānu minal-mass(i), żālika bi'annahum qālū innamal-bai‘u miṡlur-ribā, wa aḥallallāhul-bai‘a wa ḥarramar-ribā, faman jā'ahū mau‘iẓatum mir rabbihī fantahā falahū mā salaf(a), wa amruhū ilallāh(i), wa man ‘āda fa ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).

ადამიანები, რომლებიც მევახშეობას მოიხმარენ, ვერ ძლებენ და ემსგავსებიან დემონებით შეპყრობილ ადამიანებს, რადგან ისინი გიჟები არიან. ეს იმიტომ ხდება, რომ ისინი ამბობენ, რომ ყიდვა-გაყიდვა იგივეა, რაც მევახშეობა. მიუხედავად იმისა, რომ ალაჰმა დაუშვა ყიდვა-გაყიდვა და აკრძალა მევახე. ვინც მიიღებს გაფრთხილებას თავისი უფლისგან და შემდეგ შეწყვეტს, მაშინ ის, რაც მანამდე მოიპოვა, მისი და მისი საქმეა (ალაჰის ნებაზეა). ვინც ამას გაიმეორებს, ისინი ჯოჯოხეთის ბინადრები არიან, ისინი იქ სამუდამოდ დარჩებიან.

يَمْحَقُ اللّٰهُ الرِّبٰوا وَيُرْبِى الصَّدَقٰتِ ۗ وَاللّٰهُ لَا يُحِبُّ كُلَّ كَفَّارٍ اَثِيْمٍ

yamḥaqullāhur-ribā wa yurbiṣ-ṣadaqāt(i), wallāhu lā yuḥibbu kulla kaffārin aṡīm(in).

ალაჰი ანადგურებს მევახშეობას და ამდიდრებს მოწყალებას. ალაჰს არ უყვარს ის, ვინც ურწმუნოებაში რჩება და ცოდვაში იხრჩობა.

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتَوُا الزَّكٰوةَ لَهُمْ اَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْۚ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

innal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti wa aqāmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta lahum ajruhum ‘inda rabbihim, wa lā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

ჭეშმარიტად, ისინი, ვინც ირწმუნეს, კეთილ საქმეებს აკეთებენ, ლოცვას აღასრულებენ და ზექათს იხდიან, მათთვის ჯილდოა მათი ღმერთის წინაშე, მათში არ არის შიში და არც მწუხარება.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ وَذَرُوْا مَا بَقِيَ مِنَ الرِّبٰوٓا اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanuttaqullāha wa żarū mā baqiya minar-ribā in kuntum mu'minīn(a).

ოჰ, მორწმუნეებო, გეშინოდეთ ალლაჰის და თუ მორწმუნეები ხართ, უარი თქვით დანარჩენ ვახშამზე (რომელიც არ აგვიღია).

فَاِنْ لَّمْ تَفْعَلُوْا فَأْذَنُوْا بِحَرْبٍ مِّنَ اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖۚ وَاِنْ تُبْتُمْ فَلَكُمْ رُءُوْسُ اَمْوَالِكُمْۚ لَا تَظْلِمُوْنَ وَلَا تُظْلَمُوْنَ

fa'illam taf‘alū fa'żanū biḥarbim minallāhi wa rasūlih(ī), wa in tubtum falakum ru'ūsu amwālikum, lā taẓlimūna wa lā tuẓlamūn(a).

თუ ამას არ გააკეთებ, მაშინ გამოუცხადე ომი ალაჰს და მის მაცნეს. თუ მოინანიებ, მაშინ შენი სიმდიდრის მთავარი უფლება გეკუთვნის. არც უსამართლობა გაგიკეთებია და არც უსამართლობა მოგაყენეს.

وَاِنْ كَانَ ذُوْ عُسْرَةٍ فَنَظِرَةٌ اِلٰى مَيْسَرَةٍ ۗ وَاَنْ تَصَدَّقُوْا خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

wa in kāna żū ‘usratin fanaẓiratun ilā maisarah(tin), wa an taṣaddaqū khairul lakum in kuntum ta‘lamūn(a).

და თუ (ვალში მყოფი) გაჭირვებაშია, მიეცით მას შეღავათიანი ვადა, სანამ შვებას არ იპოვის. ხოლო თუ მოწყალებას გასცემთ, ეს თქვენთვის უკეთესია, რომ იცოდეთ.

وَاتَّقُوْا يَوْمًا تُرْجَعُوْنَ فِيْهِ اِلَى اللّٰهِ ۗثُمَّ تُوَفّٰى كُلُّ نَفْسٍ مَّا كَسَبَتْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ ࣖ

wattaqū yauman turja‘ūna fīhi ilallāh(i), ṡumma tuwaffā kullu nafsim mā kasabat wa hum lā yuẓlamūn(a).

და გეშინოდეთ იმ დღისა, როდესაც ყველანი ალლაჰთან დაბრუნდებით, როდესაც ყველა ადამიანი მიიღებს საზღაურს იმის მიხედვით, რაც მან მოიმოქმედა და უსამართლოდ არ მოექცევიან.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا تَدَايَنْتُمْ بِدَيْنٍ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّى فَاكْتُبُوْهُۗ وَلْيَكْتُبْ بَّيْنَكُمْ كَاتِبٌۢ بِالْعَدْلِۖ وَلَا يَأْبَ كَاتِبٌ اَنْ يَّكْتُبَ كَمَا عَلَّمَهُ اللّٰهُ فَلْيَكْتُبْۚ وَلْيُمْلِلِ الَّذِيْ عَلَيْهِ الْحَقُّ وَلْيَتَّقِ اللّٰهَ رَبَّهٗ وَلَا يَبْخَسْ مِنْهُ شَيْـًٔاۗ فَاِنْ كَانَ الَّذِيْ عَلَيْهِ الْحَقُّ سَفِيْهًا اَوْ ضَعِيْفًا اَوْ لَا يَسْتَطِيْعُ اَنْ يُّمِلَّ هُوَ فَلْيُمْلِلْ وَلِيُّهٗ بِالْعَدْلِۗ وَاسْتَشْهِدُوْا شَهِيْدَيْنِ مِنْ رِّجَالِكُمْۚ فَاِنْ لَّمْ يَكُوْنَا رَجُلَيْنِ فَرَجُلٌ وَّامْرَاَتٰنِ مِمَّنْ تَرْضَوْنَ مِنَ الشُّهَدَۤاءِ اَنْ تَضِلَّ اِحْدٰىهُمَا فَتُذَكِّرَ اِحْدٰىهُمَا الْاُخْرٰىۗ وَلَا يَأْبَ الشُّهَدَۤاءُ اِذَا مَا دُعُوْا ۗ وَلَا تَسْـَٔمُوْٓا اَنْ تَكْتُبُوْهُ صَغِيْرًا اَوْ كَبِيْرًا اِلٰٓى اَجَلِهٖۗ ذٰلِكُمْ اَقْسَطُ عِنْدَ اللّٰهِ وَاَقْوَمُ لِلشَّهَادَةِ وَاَدْنٰىٓ اَلَّا تَرْتَابُوْٓا اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَ تِجَارَةً حَاضِرَةً تُدِيْرُوْنَهَا بَيْنَكُمْ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ اَلَّا تَكْتُبُوْهَاۗ وَاَشْهِدُوْٓا اِذَا تَبَايَعْتُمْ ۖ وَلَا يُضَاۤرَّ كَاتِبٌ وَّلَا شَهِيْدٌ ەۗ وَاِنْ تَفْعَلُوْا فَاِنَّهٗ فُسُوْقٌۢ بِكُمْ ۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗ وَيُعَلِّمُكُمُ اللّٰهُ ۗ وَاللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā tadāyantum bidainin ilā ajalim musamman faktubūh(u), walyaktub bainakum kātibum bil-‘adl(i), wa lā ya'ba kātibun ay yaktuba kamā ‘allamahullāhu falyaktub, walyumlilil-lażī ‘alaihil-ḥaqqu walyattaqillāha rabbahū wa lā yabkhas minhu syai'ā(n), fa'in kānal-lażī ‘alaihil-ḥaqqu safīhan au ḍa‘īfan au lā yastaṭī‘u ay yumilla huwa falyumlil waliyyuhū bil-‘adl(i), wastasyhidū syahīdaini mir rijāliūkum, fa'illam yakūnā rajulaini farajuluw wamra'atāni mimman tarḍauna minasy-syuhadā'i an taḍilla iḥdāhumā fatużakkira iḥdāhumal-ukhrā, wa lā ya'basy-syuhadā'u iżā mā du‘ū, wa lā tas'amū an taktubūhu ṣagīran au kabīran ilā ajalih(ī), żālikum aqsaṭu ‘indallāhi wa aqwamu lisy-syahādati wa adnā allā tartābū illā an takūna tijāratan ḥāḍiratan tudīrūnahā bainakum falaisa ‘alaikum junāḥun allā taktubūhā, wa asyhidū iżā tabāya‘tum, wa lā yuḍārra kātibuw wa lā syahīd(un), wa in taf‘alū fa'innahū fusūqum bikum, wattaqullāh(a), wa yu‘allimukumullāh(u), wallāhu bikulli syai'in ‘alīm(un).

ოჰ, მორწმუნეებო! თუ გაქვთ ვალი და მოთხოვნები განსაზღვრული ვადით, ჩაიწერეთ ისინი. და თქვენ შორის რომელიმე მწერალმა დაწეროს სწორად. ნუ იტყვის უარი მწერალმა მის დაწერაზე, როგორც ალაჰმა ასწავლა, ამიტომ დაწეროს. და ვალდებულმა უკარნახოს და ეშინოდეს ალაჰის, თავისი უფლის, და ნუ მოაკლებს არაფერს. თუ მოვალე არის უმეცარი ან სუსტი (თავის მდგომარეობაში) ან არ შეუძლია თავად უკარნახოს, მაშინ მისმა მეურვემ უკარნახოს სწორად. და ჩვენება მისცეთ თქვენს შორის ორ მამაკაც მოწმეს. თუ ორი მამაკაცი (მოწმე) არ არის, მაშინ (შესაძლოა) იყოს ერთი მამაკაცი და ორი ქალი იმ ადამიანთაგან, ვინც მოგწონთ (არსებულ) მოწმეებს შორის, რათა თუ ერთი დაივიწყებს, მეორემ შეახსენოს მას. და ნუ იტყვიან უარი მოწმეებმა, როცა მოიწვევენ. და ნუ მოიწყენთ ჩაწერას ვადის გასვლამდე, მცირე იქნება (ვალი) თუ დიდი. ეს უფრო სამართლიანია ალლაჰის წინაშე, უფრო აძლიერებს ჩვენებას და უფრო ახლოსაა ეჭვთან, თუ ეს არ არის თქვენს შორის განხორციელებული ნაღდი ფულით ვაჭრობა, მაშინ ცოდვა არ გექნებათ თქვენთვის, თუ არ ჩაწერთ მას. და მოწმეები მოიყვანეთ ყიდვა-გაყიდვისას და ნუ გაართულებთ საქმეს დამწერისთვის ან მოწმეებისთვის. თუ ასე მოიქცევით, მაშინ ეს თქვენი მხრიდან უსამართლობაა. და გეშინოდეთ ალლაჰის, ალლაჰი გასწავლით თქვენ და ალლაჰი ყოვლისმცოდნეა ყველაფრის.

۞ وَاِنْ كُنْتُمْ عَلٰى سَفَرٍ وَّلَمْ تَجِدُوْا كَاتِبًا فَرِهٰنٌ مَّقْبُوْضَةٌ ۗفَاِنْ اَمِنَ بَعْضُكُمْ بَعْضًا فَلْيُؤَدِّ الَّذِى اؤْتُمِنَ اَمَانَتَهٗ وَلْيَتَّقِ اللّٰهَ رَبَّهٗ ۗ وَلَا تَكْتُمُوا الشَّهَادَةَۗ وَمَنْ يَّكْتُمْهَا فَاِنَّهٗٓ اٰثِمٌ قَلْبُهٗ ۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ عَلِيْمٌ ࣖ

wa in kuntum ‘alā safariw wa lam tajidū kātiban fa riḥānum maqbūḍah(tun), fa'in amina ba‘ḍukum ba‘ḍan falyu'addil-lażi'tumina amānatahū walyattaqillāha rabbah(ū), wa lā taktumusy syahādah(ta), wa may yaktumhā fa'innahū āṡimun qalbuh(ū), wallāhu bimā ta‘malūna ‘alīm(un).

და თუ თქვენს გზაზე მწერალს ვერ იპოვით, მაშინ უნდა გქონდეთ გარანტია. თუმცა, თუ თქვენგან ზოგიერთი ენდობა სხვებს, დაე, სანდოებმა შეასრულონ თავიანთი დავალება (ვალი) და ეშინოდეთ ალლაჰის, მათი უფლის. და ნუ დამალავთ თქვენს ჩვენებას, რადგან ვინც მას მალავს, მისი გული, ჭეშმარიტად, ბილწია (ცოდვილია). ალლაჰი ყოვლისმცოდნეა იმის შესახებ, რასაც აკეთებთ.

لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ ۗ وَاِنْ تُبْدُوْا مَا فِيْٓ اَنْفُسِكُمْ اَوْ تُخْفُوْهُ يُحَاسِبْكُمْ بِهِ اللّٰهُ ۗ فَيَغْفِرُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيُعَذِّبُ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa in tubdū mā fī anfusikum au tukhfūhu yuḥāsibkum bihillāh(u), fayagfiru limay yasyā'u wa yu‘ażżibu may yasyā'(u), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

ალლაჰისაა ყველაფერი, რაც ცათა შინა და დედამიწაზეა. თუ გულში არსებულს გამოავლენ ან დამალულს, ალლაჰი აუცილებლად გაითვალისწინებს ამას თქვენთვის. ის პატიობს ვისაც ინებებს და სჯის ვისაც ინებებს. ალლაჰი ყველაფრის ყოვლისშემძლეა.

اٰمَنَ الرَّسُوْلُ بِمَآ اُنْزِلَ اِلَيْهِ مِنْ رَّبِّهٖ وَالْمُؤْمِنُوْنَۗ كُلٌّ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَمَلٰۤىِٕكَتِهٖ وَكُتُبِهٖ وَرُسُلِهٖۗ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ اَحَدٍ مِّنْ رُّسُلِهٖ ۗ وَقَالُوْا سَمِعْنَا وَاَطَعْنَا غُفْرَانَكَ رَبَّنَا وَاِلَيْكَ الْمَصِيْرُ

Āmanar-rasūlu bimā unzila ilaihi mir rabbihī wal-mu'minūn(a), kullun āmana billāhi wa malā'ikatihī wa kutubihī wa rusulih(ī), lā nufarriqu baina aḥadim mir rusulih(ī), wa qālū sami‘nā wa aṭa‘nā, gufrānaka rabbanā wa ilaikal-maṣīr(u).

მოციქულმა (მუჰამედმა) ირწმუნა ის, რაც მას (ყურანს) მისი უფლისგან მოევლინა, და ასევე ირწმუნეს ისინიც, ვინც ირწმუნა. ყველა ირწმუნა ალლაჰის, მისი ანგელოზების, მისი წიგნებისა და მისი მოციქულების. (მათ თქვეს): „ჩვენ არ ვასხვავებთ მის არცერთ მოციქულს“. და თქვეს: „მოვისმინეთ და დავემორჩილეთ. მოგვიტევეთ, უფალო ჩვენო, და შენთანაა (ჩვენი) დაბრუნება“.

لَا يُكَلِّفُ اللّٰهُ نَفْسًا اِلَّا وُسْعَهَا ۗ لَهَا مَا كَسَبَتْ وَعَلَيْهَا مَا اكْتَسَبَتْ ۗ رَبَّنَا لَا تُؤَاخِذْنَآ اِنْ نَّسِيْنَآ اَوْ اَخْطَأْنَا ۚ رَبَّنَا وَلَا تَحْمِلْ عَلَيْنَآ اِصْرًا كَمَا حَمَلْتَهٗ عَلَى الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِنَا ۚ رَبَّنَا وَلَا تُحَمِّلْنَا مَا لَا طَاقَةَ لَنَا بِهٖۚ وَاعْفُ عَنَّاۗ وَاغْفِرْ لَنَاۗ وَارْحَمْنَا ۗ اَنْتَ مَوْلٰىنَا فَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكٰفِرِيْنَ ࣖ

lā yukallifullāhu nafsan illā wus‘ahā, lahā mā kasabat wa ‘alaihā maktasabat, rabbanā lā tu'ākhiżnā in nasīnā au akhṭa'nā, rabbanā wa lā taḥmil ‘alainā iṣran kamā ḥamaltahū ‘alal-lażīna min qablinā, rabbanā wa lā tuḥammilnā mā lā ṭāqata lanā bih(ī), wa‘fu ‘annā, wagfir lanā, warḥamnā, anta maulānā fanṣurnā ‘alal qaumil-kāfirīn(a).

ალლაჰი ადამიანს არ აკისრებს ტვირთს, გარდა მისი შესაძლებლობებისა. ის იღებს (ჯილდოს) ჩადენილი (სათნოებისთვის) და იღებს (ტანჯვას) ჩადენილი (ბოროტებისთვის). (ისინი ლოცულობდნენ): „ღმერთო ჩვენო, ნუ დაგვსჯი, თუ დავივიწყებთ ან ვცდებით. ღმერთო ჩვენო, ნუ დაგვტვირთავ მძიმე ტვირთად, როგორც შენ დააკისრე ჩვენს წინამორბედებს. ღმერთო ჩვენო, ნუ მოგვცემ იმას, რისი ატანაც არ შეგვიძლია. მოგვიტევე, მოგვიტევე და შეგვიწყალე. შენ ხარ ჩვენი მფარველი, ამიტომ დაგვეხმარე ურწმუნოების წინაშე დგომაში“.