Q.S ან-ნისა (اَلنِّسَاء) - 176 ლექსების რაოდენობა

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوْا رَبَّكُمُ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ مِّنْ نَّفْسٍ وَّاحِدَةٍ وَّخَلَقَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَبَثَّ مِنْهُمَا رِجَالًا كَثِيْرًا وَّنِسَاۤءً ۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ الَّذِيْ تَسَاۤءَلُوْنَ بِهٖ وَالْاَرْحَامَ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلَيْكُمْ رَقِيْبًا

yā ayyuhan-nāsuttaqū rabbakumul-lażī khalaqakum min nafsiw wāḥidatiw wa khalaqa minhā zaujahā wa baṡṡa minhumā rijālan kaṡīraw wa nisā'ā(n), wattaqullāhal-lażī tasā'alūna bihī wal-arḥām(a), innallāha kāna ‘alaikum raqībā(n).

ხალხო! გეშინოდეთ თქვენი უფლისა, რომელმაც შეგქმნათ ერთი ადამიანისგან (ადამისგან) და (ალაჰმა) შექმნა მისი პარტნიორი (ევა) საკუთარი თავისგან; და ორივესგან ალაჰმა შექმნა მრავალი მამაკაცი და ქალი. გეშინოდეთ ალაჰის, რომლის სახელითაც ერთმანეთს ეხვეწებით და (შეინარჩუნეთ) ოჯახური ურთიერთობები. ჭეშმარიტად, ალაჰი ყოველთვის გიცავთ და გიცავთ.

وَاٰتُوا الْيَتٰمٰىٓ اَمْوَالَهُمْ وَلَا تَتَبَدَّلُوا الْخَبِيْثَ بِالطَّيِّبِ ۖ وَلَا تَأْكُلُوْٓا اَمْوَالَهُمْ اِلٰٓى اَمْوَالِكُمْ ۗ اِنَّهٗ كَانَ حُوْبًا كَبِيْرًا

wa ātul-yatāmā amwālahum wa lā tatabaddalul-khabīṡa biṭ-ṭayyib(i), wa lā ta'kulū amwālahum ilā amwālikum, innahū kāna ḥūban kabīrā(n).

და მიეცით ობლებს (რომლებიც ზრდასრულები არიან) მათი ქონება, ნუ გაცვლით კარგს ცუდზე და ნუ შეჭამთ მათ ქონებას თქვენს ქონებასთან ერთად, რადგან (გაცვლა და ჭამა) დიდი ცოდვაა.

وَاِنْ خِفْتُمْ اَلَّا تُقْسِطُوْا فِى الْيَتٰمٰى فَانْكِحُوْا مَا طَابَ لَكُمْ مِّنَ النِّسَاۤءِ مَثْنٰى وَثُلٰثَ وَرُبٰعَ ۚ فَاِنْ خِفْتُمْ اَلَّا تَعْدِلُوْا فَوَاحِدَةً اَوْ مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ ۗ ذٰلِكَ اَدْنٰٓى اَلَّا تَعُوْلُوْاۗ

wa in khiftum allā tuqsiṭū fil-yatāmā fankiḥū mā ṭāba lakum minan-nisā'i maṡnā wa ṡulāṡa wa rubā‘(a), fa in khiftum allā ta‘dilū fa wāḥidatan au mā malakat aimānukum, żālika adnā allā ta‘ūlū.

და თუ გეშინიათ, რომ ობლებთან სამართლიანად ვერ მოექცევით, მაშინ დაქორწინდით თქვენსავით - ორზე, სამზე ან ოთხზე. ხოლო თუ გეშინიათ, რომ სამართლიანად ვერ მოექცევით, მაშინ მხოლოდ ერთზე ან იმ მონაზე, რომელიც გყავთ. ეს უფრო ახლოსაა თქვენს დასაცავად უსამართლობისგან.

وَاٰتُوا النِّسَاۤءَ صَدُقٰتِهِنَّ نِحْلَةً ۗ فَاِنْ طِبْنَ لَكُمْ عَنْ شَيْءٍ مِّنْهُ نَفْسًا فَكُلُوْهُ هَنِيْۤـًٔا مَّرِيْۤـًٔا

wa ātun-nisā'a ṣaduqātihinna niḥlah(tan), fa in ṭibna lakum ‘an syai'im minhu nafsan fa kulūhu hanī'am marī'ā(n).

და მიეცით ქალებს (რომლებზეც დაქორწინდებით) მზითევი ნებაყოფლობით საჩუქრად. შემდეგ, თუ ისინი ნებაყოფლობით მოგცემენ მის ნაწილს, მაშინ მიიღე ის და სიამოვნებით ისიამოვნე.

وَلَا تُؤْتُوا السُّفَهَاۤءَ اَمْوَالَكُمُ الَّتِيْ جَعَلَ اللّٰهُ لَكُمْ قِيٰمًا وَّارْزُقُوْهُمْ فِيْهَا وَاكْسُوْهُمْ وَقُوْلُوْا لَهُمْ قَوْلًا مَّعْرُوْفًا

wa lā tu'tus-sufahā'a amwālakumul-latī ja‘alallāhu lakum qiyāmaw warzuqūhum fīhā waksūhum wa qūlū lahum qaulam ma‘rūfā(n).

და ნუ გადასცემთ თქვენს სიმდიდრეს (ძალაუფლების მქონეებს), რომელიც ალაჰმა ცხოვრების საფუძვლად აქცია. მიეცით მათ საყიდლები და ტანსაცმელი (სიმდიდრის შემოსავლიდან) და ესაუბრეთ მათ კეთილი სიტყვებით.

وَابْتَلُوا الْيَتٰمٰى حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغُوا النِّكَاحَۚ فَاِنْ اٰنَسْتُمْ مِّنْهُمْ رُشْدًا فَادْفَعُوْٓا اِلَيْهِمْ اَمْوَالَهُمْ ۚ وَلَا تَأْكُلُوْهَآ اِسْرَافًا وَّبِدَارًا اَنْ يَّكْبَرُوْا ۗ وَمَنْ كَانَ غَنِيًّا فَلْيَسْتَعْفِفْ ۚ وَمَنْ كَانَ فَقِيْرًا فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوْفِ ۗ فَاِذَا دَفَعْتُمْ اِلَيْهِمْ اَمْوَالَهُمْ فَاَشْهِدُوْا عَلَيْهِمْ ۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ حَسِيْبًا

wabtalul-yatāmā ḥattā iżā balagun-nikāḥ(a), fa in ānastum minhum rusydan fadfa‘ū ilaihim amwālahum, wa lā ta'kulūhā isrāfaw wa bidāran ay yakbarū, wa man kāna ganiyyan falyasta‘fif, wa man kāna faqīran falya'kul bil-ma‘rūf(i), fa iżā dafa‘tum ilaihim amwālahum fa asyhidū ‘alaihim, wa kafā billāhi ḥasībā(n).

და გამოსცადე ობლები, სანამ ისინი საკმარისად დიდები არ გახდებიან დაქორწინებისთვის. შემდეგ, თუ შენი აზრით, ისინი ჭკვიანები არიან (სიმდიდრის მოვლაში), მაშინ გადაეცი მათ მათი ქონება. და ნუ შეჭამ (ობლების ქონებას) ზღვრულად და ნუ იჩქარებ (გასცემ), სანამ ისინი არ გაიზრდებიან. ვისაც შეუძლია (მეურვეებს შორის), თავი შეიკავოს (ობლის ქონების ჭამისგან) და ვინც ღარიბია, შეუძლია ჭამოს ქონება სათანადო წესით. შემდეგ, როდესაც მათ ქონებას გადასცემ, მოწმეები უნდა მოიყვანო. და ალლაჰი საკმარისია ზედამხედველად.

لِلرِّجَالِ نَصِيْبٌ مِّمَّا تَرَكَ الْوَالِدٰنِ وَالْاَقْرَبُوْنَۖ وَلِلنِّسَاۤءِ نَصِيْبٌ مِّمَّا تَرَكَ الْوَالِدٰنِ وَالْاَقْرَبُوْنَ مِمَّا قَلَّ مِنْهُ اَوْ كَثُرَ ۗ نَصِيْبًا مَّفْرُوْضًا

lir-rijāli naṣībum mimmā tarakal-wālidāni wal-aqrabūn(a), wa lin-nisā'i naṣībum mimmā tarakal-wālidāni wal-aqrabūna mimmā qalla minhu au kaṡur(a), naṣībam mafrūḍā(n).

მამაკაცებს აქვთ უფლება, მიიღონ წილი მშობლებისა და ნათესავების მემკვიდრეობიდან, ხოლო ქალებს აქვთ უფლება, მიიღონ წილი (ასევე) მშობლებისა და ნათესავების მემკვიდრეობიდან, იქნება ეს მცირე თუ დიდი, განსაზღვრული წილის მიხედვით.

وَاِذَا حَضَرَ الْقِسْمَةَ اُولُوا الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنُ فَارْزُقُوْهُمْ مِّنْهُ وَقُوْلُوْا لَهُمْ قَوْلًا مَّعْرُوْفًا

wa iżā ḥaḍaral-qismata ulul-qurbā wal-yatāmā wal-masākīnu farzuqūhum minhu wa qūlū lahum qaulam ma‘rūfā(n).

და თუ განაწილების დროს იქნებიან ნათესავები, ობლები და ღარიბები, მაშინ მიეცით მათ (მხოლოდ მცირედი) ქონება და კეთილი სიტყვებით უთხარით.

وَلْيَخْشَ الَّذِيْنَ لَوْ تَرَكُوْا مِنْ خَلْفِهِمْ ذُرِّيَّةً ضِعٰفًا خَافُوْا عَلَيْهِمْۖ فَلْيَتَّقُوا اللّٰهَ وَلْيَقُوْلُوْا قَوْلًا سَدِيْدًا

walyakhsyal-lażīna lau tarakū min khalfihim żurriyyatan ḍi‘āfan khāfū ‘alaihim, falyattaqullāha walyaqūlū qaulan sadīdā(n).

და გეშინოდეთ (ალაჰის) მათი, ვინც დატოვებს უძლურებს, რომელთა (კეთილდღეობის) ეშინიათ. ამიტომ, ეშინოდეთ ალაჰის და ილაპარაკონ სწორი სიტყვებით.

اِنَّ الَّذِيْنَ يَأْكُلُوْنَ اَمْوَالَ الْيَتٰمٰى ظُلْمًا اِنَّمَا يَأْكُلُوْنَ فِيْ بُطُوْنِهِمْ نَارًا ۗ وَسَيَصْلَوْنَ سَعِيْرًا ࣖ

innal-lażīna ya'kulūna amwālal-yatāmā ẓulman innamā ya'kulūna fī buṭūnihim nārā(n), wa sayaṣlauna sa‘īrā(n).

ჭეშმარიტად, ისინი, ვინც უსამართლოდ მიირთმევენ ობლების სიმდიდრეს, ცეცხლს ყლაპავენ მუცელში და მოხვდებიან მწველ ცეცხლში (ჯოჯოხეთში).

يُوْصِيْكُمُ اللّٰهُ فِيْٓ اَوْلَادِكُمْ لِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ الْاُنْثَيَيْنِ ۚ فَاِنْ كُنَّ نِسَاۤءً فَوْقَ اثْنَتَيْنِ فَلَهُنَّ ثُلُثَا مَا تَرَكَ ۚ وَاِنْ كَانَتْ وَاحِدَةً فَلَهَا النِّصْفُ ۗ وَلِاَبَوَيْهِ لِكُلِّ وَاحِدٍ مِّنْهُمَا السُّدُسُ مِمَّا تَرَكَ اِنْ كَانَ لَهٗ وَلَدٌ ۚ فَاِنْ لَّمْ يَكُنْ لَّهٗ وَلَدٌ وَّوَرِثَهٗٓ اَبَوٰهُ فَلِاُمِّهِ الثُّلُثُ ۚ فَاِنْ كَانَ لَهٗٓ اِخْوَةٌ فَلِاُمِّهِ السُّدُسُ مِنْۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُّوْصِيْ بِهَآ اَوْ دَيْنٍ ۗ اٰبَاۤؤُكُمْ وَاَبْنَاۤؤُكُمْۚ لَا تَدْرُوْنَ اَيُّهُمْ اَقْرَبُ لَكُمْ نَفْعًا ۗ فَرِيْضَةً مِّنَ اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلِيْمًا حَكِيْمًا

yūṣīkumullāhu fī aulādikum liż-żakari miṡlu ḥaẓẓil-unṡayain(i), fa in kunna nisā'an fauqaṡnataini fa lahunna ṡuluṡā mā tarak(a), wa in kānat wāḥidatan fa lahan-niṣf(u), wa li abawaihi likulli wāḥidim minhumas-sudusu mimmā taraka in kāna lahū walad(un), fa illam yakul lahū waladuw wa wariṡahū abawāhu fa li'ummihiṡ-ṡuluṡ(u), fa in kāna lahū ikhwatun fa li'ummihis-sudusu mim ba‘di waṣiyyatiy yūṣī bihā au dain(in), ābā'ukum wa abnā'ukum, lā tadrūna ayyuhum aqrabu lakum naf‘ā(n), farīḍatam minallāh(i), innallāha kāna ‘alīman ḥakīmā(n).

ალაჰმა დაგიწესათ თქვენი შვილების მემკვიდრეობა: ვაჟის წილი ორი ქალიშვილის წილ უდრის. თუ ყველა ქალიშვილია, ორზე მეტი, მაშინ მათი წილი ქონების ორი მესამედია. თუ მხოლოდ ერთი ქალიშვილია, მაშინ მას ნახევარი ერგება. ხოლო მშობლებისთვის, თითოეულ მათგანს ქონების მეექვსედი ერგება, თუ შვილები ჰყავს. თუ შვილები არ ჰყავს და მშობლები მხოლოდ მემკვიდრეობით იღებენ, მაშინ მის დედას ერგება ერთი მესამედი. თუ და-ძმა ჰყავს, მაშინ მის დედას ერგება ერთი მეექვსედი. (ეს გაყოფა) მისი ანდერძის (შესრულების) ან (და ვალის) გადახდის შემდეგ ხდება. (რაც შეეხება) თქვენს მშობლებს და თქვენს შვილებს, თქვენ არ იცით, რომელი მათგანია თქვენთვის უფრო სასარგებლო. ეს არის ალაჰის განჩინება. ჭეშმარიტად, ალაჰი ყოვლისმცოდნეა, ყოვლისმცოდნეა.

۞ وَلَكُمْ نِصْفُ مَا تَرَكَ اَزْوَاجُكُمْ اِنْ لَّمْ يَكُنْ لَّهُنَّ وَلَدٌ ۚ فَاِنْ كَانَ لَهُنَّ وَلَدٌ فَلَكُمُ الرُّبُعُ مِمَّا تَرَكْنَ مِنْۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُّوْصِيْنَ بِهَآ اَوْ دَيْنٍ ۗ وَلَهُنَّ الرُّبُعُ مِمَّا تَرَكْتُمْ اِنْ لَّمْ يَكُنْ لَّكُمْ وَلَدٌ ۚ فَاِنْ كَانَ لَكُمْ وَلَدٌ فَلَهُنَّ الثُّمُنُ مِمَّا تَرَكْتُمْ مِّنْۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍ تُوْصُوْنَ بِهَآ اَوْ دَيْنٍ ۗ وَاِنْ كَانَ رَجُلٌ يُّوْرَثُ كَلٰلَةً اَوِ امْرَاَةٌ وَّلَهٗٓ اَخٌ اَوْ اُخْتٌ فَلِكُلِّ وَاحِدٍ مِّنْهُمَا السُّدُسُۚ فَاِنْ كَانُوْٓا اَكْثَرَ مِنْ ذٰلِكَ فَهُمْ شُرَكَاۤءُ فِى الثُّلُثِ مِنْۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُّوْصٰى بِهَآ اَوْ دَيْنٍۙ غَيْرَ مُضَاۤرٍّ ۚ وَصِيَّةً مِّنَ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَلِيْمٌۗ

wa lakum niṣfu mā taraka azwājukum illam yakul lahunna walad(un), fa in kāna lahunna waladun fa lakumur-rubu‘u mimmā tarakna mim ba‘di waṣiyyatiy yūṣīna bihā au dain(in), wa lahunnar-rubu‘u mimmā taraktum illam yakul lakum walad(un), fa in kāna lakum waladun fa lahunnaṡ-ṡumunu mimmā taraktum mim ba‘di waṣiyyatiy tūṣūna bihā au dain(in), wa in kāna rajuluy yūraṡu kalālatan awimra'atuw wa lahū akhun au ukhtun fa likulli wāḥidatim minhumas-sudus(u), fa in kānū akṡara min żālika fa hum syurakā'u fiṡ-ṡuluṡi mim ba‘di waṣiyyatiy yūṣā bihā au dain(in), gaira muḍārr(in), waṣiyyatam minallāh(i), wallāhu ‘alīmun ḥalīm(un).

და თქვენი (ქმრების) წილი თქვენი ცოლების მიერ დატოვებული ქონების ნახევარია, თუ მათ შვილები არ ჰყავთ. თუ მათ (თქვენს ცოლებს) ჰყავთ შვილები, მაშინ თქვენ გეკუთვნით მათი ქონების მეოთხედი მათ მიერ დაწერილი ანდერძის (შესრულების) ან (და ვალების გადახდის) შემდეგ. ცოლებს ეკუთვნით თქვენი ქონების მეოთხედი, თუ შვილები არ გყავთ. თუ შვილები გყავთ, მაშინ თქვენს ცოლებს ეკუთვნით თქვენი ქონების ერთი მერვედი (თქვენს მიერ დაწერილი ანდერძის შესრულების) ან (და ვალების გადახდის) შემდეგ. თუ ადამიანი გარდაიცვლება, იქნება ეს მამაკაცი თუ ქალი, რომელსაც არ დარჩა მამა და შვილები, მაგრამ ჰყავს ძმა (სეიბუ) ან და (სეიბუ), მაშინ ორივე ტიპის და-ძმას ქონების მეექვსედი. მაგრამ თუ ერთზე მეტი ნახევარძმაა, მაშინ ისინი ერთად იზიარებენ მესამე წილს, მის მიერ დაწერილი (ანდერძის) ან (და ვალის გადახდის) შემდეგ (მემკვიდრეებისთვის ყოველგვარი უხერხულობის გარეშე). ეს არის ღვთის ნება. ალლაჰი ყოვლისმცოდნეა, ყველაზე მიმტევებელი.

تِلْكَ حُدُوْدُ اللّٰهِ ۗ وَمَنْ يُّطِعِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ يُدْخِلْهُ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۗ وَذٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ

tilka ḥudūdullāh(i), wa may yuṭi‘illāha wa rasūlahū yudkhilhu jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā, wa żālikal-fauzul-‘aẓīm(u).

ესენია ალლაჰის შეზღუდვები (კანონი). ვინც დაემორჩილება ალლაჰს და მის შუამავალს, შეიყვანს მათ სამოთხეებში, რომელთა ქვეშაც მდინარეები მოედინება და იქ სამუდამოდ დარჩებიან. და ეს დიდი გამარჯვებაა.

وَمَنْ يَّعْصِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَيَتَعَدَّ حُدُوْدَهٗ يُدْخِلْهُ نَارًا خَالِدًا فِيْهَاۖ وَلَهٗ عَذَابٌ مُّهِيْنٌ ࣖ

wa may ya‘ṣillāha wa rasūlahū wa yata‘adda ḥudūdahū yudkhilhu nāran khālidan fīhā, wa lahū ‘ażābum muhīn(un).

და ვინც არ ემორჩილება ალაჰს და მის მაცნეს და დაარღვევს მისი კანონის საზღვრებს, ალაჰი მას ჯოჯოხეთის ცეცხლში მოთავსებს, იქ სამუდამოდ დარჩება და დამამცირებელ სასჯელს მიიღებს.

وَالّٰتِيْ يَأْتِيْنَ الْفَاحِشَةَ مِنْ نِّسَاۤىِٕكُمْ فَاسْتَشْهِدُوْا عَلَيْهِنَّ اَرْبَعَةً مِّنْكُمْ ۚ فَاِنْ شَهِدُوْا فَاَمْسِكُوْهُنَّ فِى الْبُيُوْتِ حَتّٰى يَتَوَفّٰىهُنَّ الْمَوْتُ اَوْ يَجْعَلَ اللّٰهُ لَهُنَّ سَبِيْلًا

wal-lātī ya'tīnal-fāḥisyata min nisā'ikum fastasyhidū ‘alaihinna arba‘atam minkum, fa in syahidū fa amsikūhunna fil-buyūti ḥattā yatawaffāhunnal-mautu au yaj‘alallāhu lahunna sabīlā(n).

და თქვენს ქალებს, რომლებიც სჩადიან საძაგელ საქმეებს, ჰყავდეთ თქვენ შორის ოთხი მოწმე (რომლებიც ამის მოწმეები იქნებიან). თუ მათ მისცეს ჩვენება, მაშინ ჩაკეტეთ ისინი (ქალები) სახლში, სანამ არ მოკვდებიან, ან სანამ ალაჰი არ გაუხსნის მათ სხვა გზას.

وَالَّذٰنِ يَأْتِيٰنِهَا مِنْكُمْ فَاٰذُوْهُمَا ۚ فَاِنْ تَابَا وَاَصْلَحَا فَاَعْرِضُوْا عَنْهُمَا ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ تَوَّابًا رَّحِيْمًا

wal-lażāni ya'tiyānihā minkum fa āżūhumā, fa in tābā wa aṣlaḥā fa a‘riḍū ‘anhumā, innallāha kāna tawwābar raḥīmā(n).

და ორი ადამიანი, ვინც თქვენ შორის საძაგელს ჩაიდენს, ორივე დასაჯეთ. თუ ორივე მოინანიებს და გამოასწორებს თავს, მაშინ გაუშვით. ჭეშმარიტად, ალლაჰი ყველაზე მიმღებია მონანიებისა, ყველაზე მწყალობელია.

اِنَّمَا التَّوْبَةُ عَلَى اللّٰهِ لِلَّذِيْنَ يَعْمَلُوْنَ السُّوْۤءَ بِجَهَالَةٍ ثُمَّ يَتُوْبُوْنَ مِنْ قَرِيْبٍ فَاُولٰۤىِٕكَ يَتُوْبُ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ ۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا

innamat-taubatu ‘alallāhi lil-lażīna ya‘malūnas-sū'a bijahālatin ṡumma yatūbūna min qarībin fa ulā'ika yatūbullāhu ‘alaihim, wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).

ჭეშმარიტად, ალლაჰის წინაშე მონანიება მხოლოდ მათთვისაა, ვინც უმეცრებით ჩაიდინა ბოროტება და შემდეგ მაშინვე მოინანიეს. სწორედ მათ მონანიებას მიიღებს ალლაჰი. ალლაჰი ყოვლისმცოდნეა, ბრძენია.

وَلَيْسَتِ التَّوْبَةُ لِلَّذِيْنَ يَعْمَلُوْنَ السَّيِّاٰتِۚ حَتّٰىٓ اِذَا حَضَرَ اَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قَالَ اِنِّيْ تُبْتُ الْـٰٔنَ وَلَا الَّذِيْنَ يَمُوْتُوْنَ وَهُمْ كُفَّارٌ ۗ اُولٰۤىِٕكَ اَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابًا اَلِيْمًا

wa laisatit-taubatu lil-lażīna ya‘malūnas-sayyi'āt(i), ḥattā iżā ḥaḍara aḥadahumul-mautu qāla innī tubtul-āna wa lal-lażīna yamūtūna wa hum kuffār(un), ulā'ika a‘tadnā lahum ‘ażāban alīmā(n).

და მონანიება არ მიიღება (ალაჰის მიერ) მათგან, ვინც ბოროტებას სჩადის, სანამ ერთ-ერთი მათგანის სიკვდილი არ დადგება და არ იტყვის: „მე ჭეშმარიტად მოვინანიე!“ და არც (მონანიება მიიღება) მათგან, ვინც ურწმუნოებაში კვდება. ასეთებისთვის ჩვენ მწარე სასჯელი გვაქვს გამზადებული.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا يَحِلُّ لَكُمْ اَنْ تَرِثُوا النِّسَاۤءَ كَرْهًا ۗ وَلَا تَعْضُلُوْهُنَّ لِتَذْهَبُوْا بِبَعْضِ مَآ اٰتَيْتُمُوْهُنَّ اِلَّآ اَنْ يَّأْتِيْنَ بِفَاحِشَةٍ مُّبَيِّنَةٍ ۚ وَعَاشِرُوْهُنَّ بِالْمَعْرُوْفِ ۚ فَاِنْ كَرِهْتُمُوْهُنَّ فَعَسٰٓى اَنْ تَكْرَهُوْا شَيْـًٔا وَّيَجْعَلَ اللّٰهُ فِيْهِ خَيْرًا كَثِيْرًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā yaḥillu lakum an tariṡun-nisā'a karhā(n), wa lā ta‘ḍulūhunna litażhabū biba‘ḍi mā ātaitumūhunna illā ay ya'tīna bifāḥisyatim mubayyinah(tin), wa ‘āsyirūhunna bil-ma‘rūf(i), fa in karihtumūhunna fa ‘asā an takrahū syai'aw wa yaj‘alallāhu fīhi khairan kaṡīrā(n).

ოჰ, მორწმუნეებო, თქვენთვის არ არის ნებადართული ძალით მემკვიდრეობით ქალების მიღება და ნუ შეაწუხებთ მათ, რადგან მათ სურთ თქვენს მიერ მიცემული ნაწილის უკან წაღება, თუ ისინი ნამდვილად საზიზღარ საქციელს არ ჩაიდენენ. და შეეგუეთ მათ ღირსეულ ურთიერთობას. თუ ისინი არ მოგწონთ, (მაშინ მომთმენი იყავით), რადგან შეიძლება რაღაც არ მოგეწონოთ, თუმცა ალაჰმა ის დიდი სიკეთით შექმნა.

وَاِنْ اَرَدْتُّمُ اسْتِبْدَالَ زَوْجٍ مَّكَانَ زَوْجٍۙ وَّاٰتَيْتُمْ اِحْدٰىهُنَّ قِنْطَارًا فَلَا تَأْخُذُوْا مِنْهُ شَيْـًٔا ۗ اَتَأْخُذُوْنَهٗ بُهْتَانًا وَّاِثْمًا مُّبِيْنًا

wa in arattumustibdāla zaujim makāna zauj(in), wa ātaitum iḥdāhunna qinṭāran falā ta'khużū minhu syai'ā(n), ata'khużūnahū buhtānaw wa iṡmam mubīnā(n).

და თუ გსურთ თქვენი ერთ-ერთი ცოლის მეორეთი შეცვლა და ერთ-ერთ მათგანს დიდი ქონება მიეცით, ნურაფერს წაართმევთ უკან. ნუთუ უკან წაიღებთ მას ცრუ ბრალდებით და აშკარა ცოდვით?

وَكَيْفَ تَأْخُذُوْنَهٗ وَقَدْ اَفْضٰى بَعْضُكُمْ اِلٰى بَعْضٍ وَّاَخَذْنَ مِنْكُمْ مِّيْثَاقًا غَلِيْظًا

wa kaifa ta'khużūnahū wa qad afḍā ba‘ḍukum ilā ba‘ḍiw wa akhażna minkum mīṡāqan galīẓā(n).

და როგორ დაიბრუნებთ მას, როცა ერთმანეთთან (როგორც ცოლ-ქმარი) ინტიმური ურთიერთობა გქონდათ და მათ (თქვენს ცოლებს) თქვენგან მტკიცე აღთქმა (ქორწინების კავშირი) აიღეს.

وَلَا تَنْكِحُوْا مَا نَكَحَ اٰبَاۤؤُكُمْ مِّنَ النِّسَاۤءِ اِلَّا مَا قَدْ سَلَفَ ۗ اِنَّهٗ كَانَ فَاحِشَةً وَّمَقْتًاۗ وَسَاۤءَ سَبِيْلًا ࣖ

wa lā tankiḥū mā nakaḥa ābā'ukum minan-nisā'i illā mā qad salaf(a), innahū kāna fāḥisyataw wa maqtā(n), wa sā'a sabīlā(n).

და არ იქორწინო ქალზე, რომელზეც შენი მამა დაქორწინდა, გარდა წარსულში არსებული შემთხვევებისა. მართლაც, ეს საქციელი ძალიან საძულველი და საძულველია (ალაჰისთვის) და ყველაზე ცუდი გზაა (რომელსაც აღიქვამ).

حُرِّمَتْ عَلَيْكُمْ اُمَّهٰتُكُمْ وَبَنٰتُكُمْ وَاَخَوٰتُكُمْ وَعَمّٰتُكُمْ وَخٰلٰتُكُمْ وَبَنٰتُ الْاَخِ وَبَنٰتُ الْاُخْتِ وَاُمَّهٰتُكُمُ الّٰتِيْٓ اَرْضَعْنَكُمْ وَاَخَوٰتُكُمْ مِّنَ الرَّضَاعَةِ وَاُمَّهٰتُ نِسَاۤىِٕكُمْ وَرَبَاۤىِٕبُكُمُ الّٰتِيْ فِيْ حُجُوْرِكُمْ مِّنْ نِّسَاۤىِٕكُمُ الّٰتِيْ دَخَلْتُمْ بِهِنَّۖ فَاِنْ لَّمْ تَكُوْنُوْا دَخَلْتُمْ بِهِنَّ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ ۖ وَحَلَاۤىِٕلُ اَبْنَاۤىِٕكُمُ الَّذِيْنَ مِنْ اَصْلَابِكُمْۙ وَاَنْ تَجْمَعُوْا بَيْنَ الْاُخْتَيْنِ اِلَّا مَا قَدْ سَلَفَ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا ۔

Ḥurrimat ‘alaikum ummahātukum wa banātukum wa akhawātukum wa ‘ammātukum wa khālātukum wa banātul-akhi wa banātul-ukhti wa ummahātukumul-lātī arḍa‘nakum wa akhawātukum minar-raḍā‘ati wa ummahātu nisā'ikum wa rabā'ibukumul-lātī fī ḥujūrikum min nisā'ikumul-lātī dakhaltum bihinn(a), fa illam takūnū dakhaltum bihinna falā junāḥa ‘alaikum, wa ḥalā'ilu abnā'ikumul-lażīna min aṣlābikum, wa an tajma‘ū bainal-ukhtaini illā mā qad salaf(a), innallāha kāna gafūrar raḥīmā(n).

აკრძალულია თქვენთვის (დაქორწინება) თქვენს დედებზე, თქვენს ქალიშვილებზე, თქვენს დებზე, თქვენი მამის დებზე, თქვენი დედის დებზე, თქვენი ძმების ქალიშვილებზე, თქვენი დების ქალიშვილებზე, თქვენს დედებზე, რომლებმაც ძუძუთი მოგცესთ, თქვენს დებზე, რომლებიც ძუძუთი კვებავდნენ, თქვენი ცოლების დედებზე, თქვენი ცოლების ქალიშვილებზე (გერებზე), რომლებიც თქვენს მზრუნველობაში არიან იმ ცოლებისგან, რომლებთანაც დაქორწინებული იყავით, მაგრამ თუ მათთან არ დაქორწინებულხართ (და გაეყარეთ), მაშინ ცოდვა არ გეკისრებათ (მათთან დაქორწინება) და (და თქვენთვის აკრძალულია) თქვენივე ვაჟების (რძლების) ცოლები და (აკრძალულია) ორი დის შერთვა, გარდა იმისა, რაც წარსულში მომხდარა. ჭეშმარიტად, ალლაჰი ყოვლისშემძლეა, მოწყალე.

۞ وَالْمُحْصَنٰتُ مِنَ النِّسَاۤءِ اِلَّا مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ ۚ كِتٰبَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ ۚ وَاُحِلَّ لَكُمْ مَّا وَرَاۤءَ ذٰلِكُمْ اَنْ تَبْتَغُوْا بِاَمْوَالِكُمْ مُّحْصِنِيْنَ غَيْرَ مُسٰفِحِيْنَ ۗ فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهٖ مِنْهُنَّ فَاٰتُوْهُنَّ اُجُوْرَهُنَّ فَرِيْضَةً ۗوَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيْمَا تَرَاضَيْتُمْ بِهٖ مِنْۢ بَعْدِ الْفَرِيْضَةِۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلِيْمًا حَكِيْمًا

wal-muḥṣanātu minan-nisā'i illā mā malakat aimānukum, kitāballāhi ‘alaikum, wa uḥilla lakum mā warā'a żālikum an tabtagū bi'amwālikum muḥṣinīna gaira musāfiḥīn(a), famastamta‘tum bihī minhunna fa ātūhunna ujūrahunna farīḍah(tan), wa lā junāḥa ‘alaikum fīmā tarāḍaitum bihī mim ba‘dil-farīḍah(ti), innallāha kāna ‘alīman ḥakīmā(n).

და (ასევე აკრძალულია თქვენთვის) გათხოვილი ქალის დაქორწინება, გარდა ქალი მსახურებისა (სამხედრო ტყვეებისა), რომლებიც გყავთ, როგორც ალაჰმა დაგიწესათ. და თქვენთვის (ქალების) გარდა, ნებადართულია, თუ თქვენი სიმდიდრით ცდილობთ მათზე დაქორწინებას და არ მრუშობას. ამიტომ, მათგან მიღებული სიამოვნების გამო, მიეცით მათ თქვენი მზითევი, როგორც ვალდებულება. მაგრამ არ აქვს მნიშვნელობა, თუ აღმოჩნდება, რომ ორივემ უარი თქვით ერთმანეთზე, მას შემდეგ, რაც ეს გადაწყდა. ჭეშმარიტად, ალაჰი ყოვლისმცოდნეა, ყოვლისმცოდნეა.

وَمَنْ لَّمْ يَسْتَطِعْ مِنْكُمْ طَوْلًا اَنْ يَّنْكِحَ الْمُحْصَنٰتِ الْمُؤْمِنٰتِ فَمِنْ مَّا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ مِّنْ فَتَيٰتِكُمُ الْمُؤْمِنٰتِۗ وَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِاِيْمَانِكُمْ ۗ بَعْضُكُمْ مِّنْۢ بَعْضٍۚ فَانْكِحُوْهُنَّ بِاِذْنِ اَهْلِهِنَّ وَاٰتُوْهُنَّ اُجُوْرَهُنَّ بِالْمَعْرُوْفِ مُحْصَنٰتٍ غَيْرَ مُسٰفِحٰتٍ وَّلَا مُتَّخِذٰتِ اَخْدَانٍ ۚ فَاِذَآ اُحْصِنَّ فَاِنْ اَتَيْنَ بِفَاحِشَةٍ فَعَلَيْهِنَّ نِصْفُ مَا عَلَى الْمُحْصَنٰتِ مِنَ الْعَذَابِۗ ذٰلِكَ لِمَنْ خَشِيَ الْعَنَتَ مِنْكُمْ ۗ وَاَنْ تَصْبِرُوْا خَيْرٌ لَّكُمْ ۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

wa mal lam yastaṭi‘ minkum ṭaulan ay yankiḥal-muḥṣanātil-mu'mināti fa mim mā malakat aimānukum min fatayātikumul-mu'mināt(i), wallāhu a‘lamu bi'īmānikum, ba‘ḍukum mim ba‘ḍ(in), fankiḥūhunna bi'iżni ahlihinna wa ātūhunna ujūrahunna bil-ma‘rūfi muḥṣanātin gaira musāfiḥātiw wa lā muttakhiżāti akhdān(in), fa iżā uḥṣinna fa in ataina bifāḥisyatin fa ‘alaihinna niṣfu mā ‘alal-muḥṣanāti minal-‘ażāb(i), żālika limay khasyial-‘anata minkum, wa an taṣbirū khairul lakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).

და ვისაც თქვენგან არ შეუძლია მორწმუნე თავისუფალ ქალზე დაქორწინება, მაშინ (მას უფლება აქვს, თქვენი მონებიდან მორწმუნე ქალზე დაქორწინდეს. ალაჰმა იცის თქვენი რწმენა. ზოგიერთი თქვენგანი ერთმანეთისგანაა (ადამისა და ევას შთამომავლები), ამიტომ დაქორწინდით მათზე მათი ბატონების ნებართვით და მიეცით მათ შესაფერისი მზითევი, რადგან ისინი არიან ქალები, რომლებიც თავს იცავენ და არა მრუშები და არც ქალები, რომლებიც სხვა მამაკაცებს შინაურ ცხოველებად იქცევიან. თუ ისინი დაქორწინებულები არიან (ქმრებთან), მაგრამ უზნეობას ჩაიდენენ, მაშინ მათთვის (სასჯელი) ნახევარია თავისუფალი ქალების (რომლებსაც ქმრები არ ჰყავთ) სასჯელისა. (მონებზე დაქორწინების ნებართვა) მათთვისაა, ვისაც ეშინია სიძნელეების თავის დაცვაში (მრუშობისგან). მაგრამ თუ მომთმენი იქნებით, ეს თქვენთვის უკეთესია. ალაჰი ყოვლისშემძლეა, მოწყალე.

يُرِيْدُ اللّٰهُ لِيُبَيِّنَ لَكُمْ وَيَهْدِيَكُمْ سُنَنَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَيَتُوْبَ عَلَيْكُمْ ۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ

yurīdullāhu liyubayyina lakum wa yahdiyakum sunanal-lażīna min qablikum wa yatūba ‘alaikum, wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).

ალლაჰს სურს აგიხსნათ (თავისი კანონი) და გაჩვენოთ თქვენს წინამორბედთა (წინასწარმეტყველთა და ღვთისმოსავთა) გზები (ცხოვრების წესი) და ის მიიღებს თქვენს მონანიებას. ალლაჰი ყოვლისმცოდნეა, ბრძენია.

وَاللّٰهُ يُرِيْدُ اَنْ يَّتُوْبَ عَلَيْكُمْ ۗ وَيُرِيْدُ الَّذِيْنَ يَتَّبِعُوْنَ الشَّهَوٰتِ اَنْ تَمِيْلُوْا مَيْلًا عَظِيْمًا

wallāhu yurīdu ay yatūba ‘alaikum, wa yurīdul-lażīna yattabi‘ūnasy-syahawāti an tamīlū mailan ‘aẓīmā(n).

და ალლაჰს სურს, რომ მიიღოს თქვენი მონანიება, ხოლო მათ, ვინც მათ სურვილებს მიჰყვება, სურთ, რომ რაც შეიძლება შორს დაიხიოთ (ჭეშმარიტებისგან).

يُرِيْدُ اللّٰهُ اَنْ يُّخَفِّفَ عَنْكُمْ ۚ وَخُلِقَ الْاِنْسَانُ ضَعِيْفًا

yurīdullāhu ay yukhaffifa ‘ankum, wa khuliqal-insānu ḍa‘īfā(n).

ალაჰს სურს, რომ შვება მოგცეთ, რადგან ადამიანები სუსტები არიან შექმნილნი.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَأْكُلُوْٓا اَمْوَالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْبَاطِلِ اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَ تِجَارَةً عَنْ تَرَاضٍ مِّنْكُمْ ۗ وَلَا تَقْتُلُوْٓا اَنْفُسَكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِكُمْ رَحِيْمًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā ta'kulū amwālakum bainakum bil-bāṭili illā an takūna tijāratan ‘an tarāḍim minkum, wa lā taqtulū anfusakum, innallāha kāna bikum raḥīmā(n).

ოჰ, მორწმუნეებო, ნუ შეჭამთ ერთმანეთის ქონებას ცრუდ, გარდა იმ ვაჭრობისა, რომელიც თქვენს შორის ურთიერთშეთანხმებით არის დაფუძნებულნი და ნუ მოიკლავთ თავს, ჭეშმარიტად, ალლაჰი მოწყალეა თქვენს მიმართ.

وَمَنْ يَّفْعَلْ ذٰلِكَ عُدْوَانًا وَّظُلْمًا فَسَوْفَ نُصْلِيْهِ نَارًا ۗوَكَانَ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرًا

wa may yaf‘al żālika ‘udwānaw wa ẓulman fa saufa nuṣlīhi nārā(n), wa kāna żālika ‘alallāhi yasīrā(n).

და ვინც ამას კანონის დარღვევით და უსამართლობით ჩაიდენს, ჩვენ მას ჯოჯოხეთში ჩავსვამთ. ეს ალაჰისთვის ადვილია.

اِنْ تَجْتَنِبُوْا كَبَاۤىِٕرَ مَا تُنْهَوْنَ عَنْهُ نُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّاٰتِكُمْ وَنُدْخِلْكُمْ مُّدْخَلًا كَرِيْمًا

in tajtanibū kabā'ira mā tunhauna ‘anhu nukaffir ‘ankum sayyi'ātikum wa nudkhilkum mudkhalan karīmā(n).

თუ თავს არიდებთ დიდ ცოდვებს, რომელთა ჩადენაც აკრძალულია თქვენთვის, ჩვენ გამოგისყიდით თქვენს ცოდვებს და შეგიყვანთ კეთილშობილ სამყოფელში (სამოთხეში).

وَلَا تَتَمَنَّوْا مَا فَضَّلَ اللّٰهُ بِهٖ بَعْضَكُمْ عَلٰى بَعْضٍ ۗ لِلرِّجَالِ نَصِيْبٌ مِّمَّا اكْتَسَبُوْا ۗ وَلِلنِّسَاۤءِ نَصِيْبٌ مِّمَّا اكْتَسَبْنَ ۗوَسْـَٔلُوا اللّٰهَ مِنْ فَضْلِهٖ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمًا

wa lā tatamannau mā faḍḍalallāhu bihī ba‘ḍakum ‘alā ba‘ḍ(in), lir-rijāli naṣībum mimmaktasabū, wa lin-nisā'i naṣībum mimmaktasabn(a), was'alullāha min faḍlih(ī), innallāha kāna bikulli syai'in ‘alīmā(n).

და ნუ ისურვებთ იმ სიკეთეს, რომელიც ალლაჰმა თქვენგან ზოგიერთს სხვებზე მეტად მოუბოძა. კაცებსაც აქვთ წილი იმისგან, რაც მათ მოიპოვეს და ქალებსაც აქვთ წილი იმისგან, რაც მათ მოიპოვეს. სთხოვეთ ალლაჰს მისი სიკეთიდან, ჭეშმარიტად, ალლაჰი ყოვლისმცოდნეა ყველაფრის.

وَلِكُلٍّ جَعَلْنَا مَوَالِيَ مِمَّا تَرَكَ الْوَالِدٰنِ وَالْاَقْرَبُوْنَ ۗ وَالَّذِيْنَ عَقَدَتْ اَيْمَانُكُمْ فَاٰتُوْهُمْ نَصِيْبَهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدًا ࣖ

wa likullin ja‘alnā mawāliya mimmā tarakal-wālidāni wal-aqrabūn(a), wal-lażīna ‘aqadat aimānukum fa ātūhum naṣībahum, innallāha kāna ‘alā kulli syai'in syahīdā(n).

და თითოეულს (მამაკაცსა და ქალს) მემკვიდრეებად დავუნიშნეთ ის, რაც მის მშობლებსა და ნათესავებს დარჩათ. და ვისაც ერთგულება შეჰფიცეთ, მიეცით მათ თავიანთი წილი. ჭეშმარიტად, ალლაჰი ყველაფრის მოწმეა.

اَلرِّجَالُ قَوَّامُوْنَ عَلَى النِّسَاۤءِ بِمَا فَضَّلَ اللّٰهُ بَعْضَهُمْ عَلٰى بَعْضٍ وَّبِمَآ اَنْفَقُوْا مِنْ اَمْوَالِهِمْ ۗ فَالصّٰلِحٰتُ قٰنِتٰتٌ حٰفِظٰتٌ لِّلْغَيْبِ بِمَا حَفِظَ اللّٰهُ ۗوَالّٰتِيْ تَخَافُوْنَ نُشُوْزَهُنَّ فَعِظُوْهُنَّ وَاهْجُرُوْهُنَّ فِى الْمَضَاجِعِ وَاضْرِبُوْهُنَّ ۚ فَاِنْ اَطَعْنَكُمْ فَلَا تَبْغُوْا عَلَيْهِنَّ سَبِيْلًا ۗاِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلِيًّا كَبِيْرًا

ar-rijālu qawwāmūna ‘alan-nisā'i bimā faḍḍalallāhu ba‘ḍahum ‘alā ba‘ḍiw wa bimā anfaqū min amwālihim, faṣ-ṣāliḥātu qānitātun ḥāfiẓātul lil-gaibi bimā ḥafiẓallāh(u), wal-lātī takhāfūna nusyūzahunna fa ‘iẓūhunna wahjurūhunna fil-maḍāji‘i waḍribūhunn(a), fa in aṭa‘nakum falā tabgū ‘alaihinna sabīlā(n), innallāha kāna ‘aliyyan kabīrā(n).

კაცები (ქმრები) ქალების (ცოლების) მფარველები არიან, რადგან ალაჰმა ზოგიერთი მათგანი (კაცები) სხვებზე (ქალებზე) ამჯობინა და იმიტომ, რომ ისინი (კაცები) თავიანთი სიმდიდრით ირჩენდნენ თავს. ამიტომ ღვთისმოსავი ქალები ისინი არიან, ვინც ემორჩილებიან (ალაჰს) და ზრუნავენ საკუთარ თავზე, როდესაც (მათი ქმრები) არ არიან ახლოს, რადგან ალაჰმა იზრუნა (მათზე). ქალებს, რომელთა უბედურებაზეც ღელავ, უნდა მისცე რჩევა, დატოვო ისინი საწოლში (ცალკე საწოლებში) და (საჭიროების შემთხვევაში) სცემო. მაგრამ თუ ისინი დაგემორჩილებიან, მაშინ ნუ ეძებ მიზეზებს მათ შესაწუხებლად. ჭეშმარიტად, ალაჰი უზენაესია, უდიდესია.

وَاِنْ خِفْتُمْ شِقَاقَ بَيْنِهِمَا فَابْعَثُوْا حَكَمًا مِّنْ اَهْلِهٖ وَحَكَمًا مِّنْ اَهْلِهَا ۚ اِنْ يُّرِيْدَآ اِصْلَاحًا يُّوَفِّقِ اللّٰهُ بَيْنَهُمَا ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلِيْمًا خَبِيْرًا

wa in khiftum syiqāqa bainihimā fab‘aṡū ḥakamam min ahlihī wa ḥakamam min ahlihā, iy yurīdā iṣlāḥay yuwaffiqillāhu bainahumā, innallāha kāna ‘alīman khabīrā(n).

და თუ მათ შორის კამათის გეშინია, მაშინ გაგზავნე მშვიდობისმყოფელი კაცის ოჯახიდან და მშვიდობისმყოფელი ქალის ოჯახიდან. თუ ორივე შერიგებას მოისურვებს, ალლაჰი უეჭველად მისცემს მათ წარმატებას. ჭეშმარიტად, ალლაჰი ყოვლისმცოდნეა, ყოვლისმცოდნეა.

۞ وَاعْبُدُوا اللّٰهَ وَلَا تُشْرِكُوْا بِهٖ شَيْـًٔا وَّبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًا وَّبِذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَالْجَارِ ذِى الْقُرْبٰى وَالْجَارِ الْجُنُبِ وَالصَّاحِبِ بِالْجَنْۢبِ وَابْنِ السَّبِيْلِۙ وَمَا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ مَنْ كَانَ مُخْتَالًا فَخُوْرًاۙ

wa‘budullāha wa lā tusyrikū bihī syai'aw wa bil-wālidaini iḥsānaw wa biżil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wal-jāri żil-qurbā wal-jāril-junubi waṣ-ṣāḥibi bil-jambi wabnis-sabīl(i), wa mā malakat aimānukum, innallāha lā yuḥibbu man kāna mukhtālan fakhūrā(n).

და თაყვანი ეცით ალლაჰს და არაფერი შეუხამოთ მას. და კეთილი იყავით მშობლების, ახლო ნათესავების, ობლების, ღარიბების, ახლო და შორეული მეზობლების, კოლეგების, იბნ საბილის და ყველა იმ მსახურის მიმართ, ვინც გყავთ. ჭეშმარიტად, ალლაჰს არ უყვარს ამპარტავანი და თავმომწონე ადამიანები.

ۨالَّذِيْنَ يَبْخَلُوْنَ وَيَأْمُرُوْنَ النَّاسَ بِالْبُخْلِ وَيَكْتُمُوْنَ مَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖۗ وَاَعْتَدْنَا لِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابًا مُّهِيْنًاۚ

al-lażīna yabkhalūna wa ya'murūnan-nāsa bil-bukhli wa yaktumūna mā ātāhumullāhu min faḍlih(ī), wa a‘tadnā lil-kāfirīna ‘ażābam muhīnā(n).

(კერძოდ) ისინი, ვინც ძუნწი არიან და სხვებსაც ძუნწობას უბრძანებენ და მალავენ იმ წყალობას, რაც ალლაჰმა მისცა მათ. ჩვენ ურწმუნოებისთვის დამამცირებელი სასჯელი მოვამზადეთ.

وَالَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمْ رِئَاۤءَ النَّاسِ وَلَا يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَلَا بِالْيَوْمِ الْاٰخِرِ ۗ وَمَنْ يَّكُنِ الشَّيْطٰنُ لَهٗ قَرِيْنًا فَسَاۤءَ قَرِيْنًا

wal-lażīna yunfiqūna amwālahum ri'ā'an-nasi wa lā yu'minūna billāhi wa lā bil-yaumil ākhir(i), wa may yakunisy-syaiṭānu lahū qarīnan fasā'a qarīnā(n).

და (ასევე) ისინიც, ვინც თავიანთ სიმდიდრეს გართობისთვის და სხვებისთვის ხარჯავენ (სურთ, რომ დაანახონ და შეაქონ) და ისინიც, ვინც არ სწამს ალაჰის და უკანასკნელი დღის. ვინც ეშმაკს თავის მეგობრად აქცევს, მაშინ (იცოდეთ), რომ ის (ეშმაკი) ძალიან ბოროტი მეგობარია.

وَمَاذَا عَلَيْهِمْ لَوْ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَاَنْفَقُوْا مِمَّا رَزَقَهُمُ اللّٰهُ ۗوَكَانَ اللّٰهُ بِهِمْ عَلِيْمًا

wa māżā ‘alaihim lau āmanū billāhi wal-yaumil-ākhiri wa anfaqū mimmā razaqahumullāh(u), wa kānallāhu bihim ‘alīmā(n).

და რა (წინააღმდეგობა) ექნებოდათ მათ, თუ ირწმუნებდნენ ალლაჰს და უკანასკნელ დღეს და დახარჯავდნენ იმ საარსებო წყაროს, რომელიც ალლაჰმა მისცა მათ? ალლაჰი ყოვლისმცოდნეა მათი მდგომარეობის შესახებ.

اِنَّ اللّٰهَ لَا يَظْلِمُ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ ۚوَاِنْ تَكُ حَسَنَةً يُّضٰعِفْهَا وَيُؤْتِ مِنْ لَّدُنْهُ اَجْرًا عَظِيْمًا

innallāha lā yaẓlimu miṡqāla żarrah(tin), wa in taku ḥasanatay yuḍā‘ifhā wa yu'ti mil ladunhu ajran ‘aẓīmā(n).

მართლაც, ალაჰი არ დააშავებს უსამართლოდ ზარას ტოლფას ადამიანსაც კი და თუ არსებობს სათნოება (ისეთივე პატარა, როგორც ზარა), ალაჰი აუცილებლად გაამრავლებს მას და დიდ ჯილდოს მისცემს თავისი მხრიდან.

فَكَيْفَ اِذَا جِئْنَا مِنْ كُلِّ اُمَّةٍۢ بِشَهِيْدٍ وَّجِئْنَا بِكَ عَلٰى هٰٓؤُلَاۤءِ شَهِيْدًاۗ

fa kaifa iżā ji'nā min kulli ummatim bisyahīdiw wa ji'nā bika ‘alā hā'ulā'i syahīdā(n).

და რა იქნება (ურწმუნოთა მდგომარეობა), თუ ყოველი ერიდან მოვიყვანთ მოწმეს (შუამავალს) და შენ (მუჰამედ) მოგიყვანთ მათ მოწმედ?

يَوْمَىِٕذٍ يَّوَدُّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَعَصَوُا الرَّسُوْلَ لَوْ تُسَوّٰى بِهِمُ الْاَرْضُۗ وَلَا يَكْتُمُوْنَ اللّٰهَ حَدِيْثًا ࣖ

yauma'iżiy yawaddul-lażīna kafarū wa ‘aṣawur-rasūla lau tusawwā bihimul-arḍ(u), wa lā yaktumūnallāha ḥadīṡā(n).

იმ დღეს, ისინი, ვინც არ სწამთ და ვინც არ ემორჩილებიან მაცნეს (მუჰამედს), იმედოვნებენ, რომ მიწასთან გაასწორებენ (დამარხავენ ან მიწასთან გაასწორებენ), თუმცა ალაჰისგან ვერაფერს დამალიან.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَقْرَبُوا الصَّلٰوةَ وَاَنْتُمْ سُكٰرٰى حَتّٰى تَعْلَمُوْا مَا تَقُوْلُوْنَ وَلَا جُنُبًا اِلَّا عَابِرِيْ سَبِيْلٍ حَتّٰى تَغْتَسِلُوْا ۗوَاِنْ كُنْتُمْ مَّرْضٰٓى اَوْ عَلٰى سَفَرٍ اَوْ جَاۤءَ اَحَدٌ مِّنْكُمْ مِّنَ الْغَاۤىِٕطِ اَوْ لٰمَسْتُمُ النِّسَاۤءَ فَلَمْ تَجِدُوْا مَاۤءً فَتَيَمَّمُوْا صَعِيْدًا طَيِّبًا فَامْسَحُوْا بِوُجُوْهِكُمْ وَاَيْدِيْكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَفُوًّا غَفُوْرًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā taqrabuṣ-ṣalāta wa antum sukārā ḥattā ta‘lamū mā taqūlūna wa lā junuban illā ‘ābirī sabīlin ḥattā tagtasilū, wa in kuntum marḍā au ‘alā safarin au jā'a aḥadum minkum minal-gā'iṭi au lāmastumun-nisā'a falam tajidū mā'an fa tayammamū ṣa‘īdan ṭayyiban famsaḥū biwujūhikum wa aidīkum, innnallāha kāna ‘afuwwan gafūrā(n).

ო, მორწმუნეებო, ნუ მიუახლოვდებით ლოცვას ნასვამ მდგომარეობაში, სანამ არ გაიგებთ რას ამბობთ და ნუ მიუახლოვდებით მეჩეთს ჯუნუბის მდგომარეობაში, გარდა გზაზე გავლისა, სანამ არ დაიბანთ (ჯუნუბის დაბანა). თუ ავად ხართ, მგზავრობაში ხართ, დეფეკაციის შემდეგ ხართ, ან ქალს შეეხეთ და წყალი არ გაქვთ, მაშინ თაიამუმი სუფთა (სუფთა) მტვრით დაიბანეთ; სახე და ხელები მისით (მტვრით) გაიწმინდეთ. ჭეშმარიტად, ალლაჰი ყველაზე მიმტევებელია, ყველაზე მიმტევებელია.

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ اُوْتُوْا نَصِيْبًا مِّنَ الْكِتٰبِ يَشْتَرُوْنَ الضَّلٰلَةَ وَيُرِيْدُوْنَ اَنْ تَضِلُّوا السَّبِيْلَۗ

alam tara ilal-lażīna ūtū naṣībam minal-kitābi yasytarūnaḍ-ḍalālata wa yurīdūna an taḍillus-sabīl(a).

ნუთუ არ შეხედე მათ, ვისაც წიგნის (თორას) ნაწილი მიეცა? ისინი შეცდომას ყიდულობენ და სურთ, რომ თქვენც გადაუხვიოთ (სწორი) გზიდან.

وَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِاَعْدَاۤىِٕكُمْ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ وَلِيًّا ۙوَّكَفٰى بِاللّٰهِ نَصِيْرًا

wallāhu a‘lamu bi'a‘dā'ikum, wa kafā billāhi waliyyaw wa kafā billāhi naṣīrā(n).

და ალლაჰმა უკეთ იცის თქვენი მტრების შესახებ. ალლაჰი საკმარისია თქვენი მფარველად და ალლაჰი საკმარისია თქვენი შემწედ.

مِنَ الَّذِيْنَ هَادُوْا يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖ وَيَقُوْلُوْنَ سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا وَاسْمَعْ غَيْرَ مُسْمَعٍ وَّرَاعِنَا لَيًّاۢ بِاَلْسِنَتِهِمْ وَطَعْنًا فِى الدِّيْنِۗ وَلَوْ اَنَّهُمْ قَالُوْا سَمِعْنَا وَاَطَعْنَا وَاسْمَعْ وَانْظُرْنَا لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ وَاَقْوَمَۙ وَلٰكِنْ لَّعَنَهُمُ اللّٰهُ بِكُفْرِهِمْ فَلَا يُؤْمِنُوْنَ اِلَّا قَلِيْلًا

minal-lażīna hādū yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ihī wa yaqūlūna sami‘nā wa ‘aṣainā wasma‘ gaira musmi‘iw wa rā‘inā layyam bi'alsinatihim wa ṭa‘nan fid-dīn(i), wa lau annahum qālū sami‘nā wa aṭa‘nā wasma‘ wanẓurnā lakāna khairal lahum wa aqwam(a), wa lākil la‘anahumullāhu bikufrihim falā yu'minūna illā qalīlā(n).

(ანუ) იუდეველებს შორის, რომლებიც სიტყვებს ადგილიდან ცვლიან. და თქვეს: „მოვისმინეთ, მაგრამ არ დავემორჩილებით“. და (მათ ასევე თქვეს): „მოუსმინეთ“, მაშინ როცა (შენ, მუჰამედ) არაფერი გესმოდა. და (ისინი ამბობენ): „რაინა“, ენას ატრიალებდა და რელიგიას აკრიტიკებდა. რომ ეთქვათ: „მოვისმინეთ, გვემორჩილებით, ვუსმენთ და ყურადღებას გვაქცევთ“, ეს მათთვის უკეთესი და უფრო სწორი იქნებოდა, მაგრამ ალაჰმა დაწყევლა ისინი მათი ურწმუნოების გამო. მათ მხოლოდ მცირე ნაწილი სწამთ.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ اٰمِنُوْا بِمَا نَزَّلْنَا مُصَدِّقًا لِّمَا مَعَكُمْ مِّنْ قَبْلِ اَنْ نَّطْمِسَ وُجُوْهًا فَنَرُدَّهَا عَلٰٓى اَدْبَارِهَآ اَوْ نَلْعَنَهُمْ كَمَا لَعَنَّآ اَصْحٰبَ السَّبْتِ ۗ وَكَانَ اَمْرُ اللّٰهِ مَفْعُوْلًا

yā ayyuhal-lażīna ūtul-kitāba āminū bimā nazzalnā muṣaddiqal limā ma‘akum min qabli an naṭmisa wujūhan fa naruddahā ‘alā adbārihā au nal‘anahum kamā la‘annā aṣḥābas-sabt(i), wa kāna amrullāhi maf‘ūlā(n).

ო, ხალხო, ვისაც წიგნი მოგეცათ! ირწმუნეთ ის, რაც ჩვენ გამოვავლინეთ (ყურანი), რომელიც ადასტურებს თქვენთან არსებულ წიგნს, სანამ სახეებს შევიცვლით, შემდეგ კი უკან მივაქცევთ მათ ან დავწყევლით, როგორც ვწყევლით მათ (ვინც უზნეობას სჩადის) შაბათს (შაბათს). და ღვთის განკარგულება აუცილებლად ასრულდება.

اِنَّ اللّٰهَ لَا يَغْفِرُ اَنْ يُّشْرَكَ بِهٖ وَيَغْفِرُ مَا دُوْنَ ذٰلِكَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ ۚ وَمَنْ يُّشْرِكْ بِاللّٰهِ فَقَدِ افْتَرٰٓى اِثْمًا عَظِيْمًا

innallāha lā yagfiru ay yusyraka bihī wa yagfiru mā dūna żālika limay yasyā'(u), wa may yusyrik billāhi fa qadiftarā iṡman ‘aẓīmā(n).

ჭეშმარიტად, ალლაჰი არ აპატიებს მისთვის თანამონაწილეობის (შირკის) მიკუთვნებას და აპატიებს სხვა ცოდვებს მას, ვისაც ინებებს. ვინც ალლაჰს თანამონაწილეობას მიანიჭებს, მან დიდი ცოდვა ჩაიდინა.

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ يُزَكُّوْنَ اَنْفُسَهُمْ ۗ بَلِ اللّٰهُ يُزَكِّيْ مَنْ يَّشَاۤءُ وَلَا يُظْلَمُوْنَ فَتِيْلًا

alam tara ilal-lażīna yuzakkūna anfusahum, balillāhu yuzakkī may yasyā'u wa lā yuẓlamūna fatīlā(n).

ნუთუ არ გინახავთ ისინი (ებრაელები და ქრისტიანები), რომლებიც თავს წმინდანებად აცხადებენ? მაგრამ ალლაჰი განწმენდს ვისაც ინებებს და მათ არაფრით არ უსამართლოდ ექცევიან.

اُنْظُرْ كَيْفَ يَفْتَرُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَۗ وَكَفٰى بِهٖٓ اِثْمًا مُّبِيْنًا ࣖ

unẓur kaifa yaftarūna ‘alallāhil-każib(a), wa kafā bihī iṡmam mubīnā(n).

შეხედეთ, როგორ იგონებენ ისინი ტყუილს ღმერთის წინააღმდეგ! და საკმარისია, რომ ეს საქციელი ნამდვილ ცოდვად იქცეს (მათთვის).

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ اُوْتُوْا نَصِيْبًا مِّنَ الْكِتٰبِ يُؤْمِنُوْنَ بِالْجِبْتِ وَالطَّاغُوْتِ وَيَقُوْلُوْنَ لِلَّذِيْنَ كَفَرُوْا هٰٓؤُلَاۤءِ اَهْدٰى مِنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا سَبِيْلًا

alam tara ilal-lażīna ūtū naṣībam minal-kitābi yu'minūna bil-jibti waṭ-ṭāgūti wa yaqūlūna lil-lażīna kafarū hā'ulā'i ahdā minal-lażīna āmanū sabīlā(n).

ნუთუ არ შეხედავ მათ, ვისაც წიგნის (თორას) ნაწილი მიეცა? ისინი სწამთ ჯიბტისა და ტაგუტის და ეუბნებიან ურწმუნოებს (მექაში მცხოვრებ პოლითეისტებს), რომ ისინი უფრო მართლები არიან თავიანთ გზაზე, ვიდრე მორწმუნეები.

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ لَعَنَهُمُ اللّٰهُ ۗوَمَنْ يَّلْعَنِ اللّٰهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهٗ نَصِيْرًا

ulā'ikal-lażīna la‘anahumullāh(u), wa may yal‘anillāhu falan tajida lahū naṣīrā(n).

ესენი არიან ადამიანები, რომლებიც დაწყევლილია ალლაჰის მიერ და ვინც დაწყევლილია ალლაჰის მიერ, უეჭველად, ვერ იპოვით მისთვის შემწეს.

اَمْ لَهُمْ نَصِيْبٌ مِّنَ الْمُلْكِ فَاِذًا لَّا يُؤْتُوْنَ النَّاسَ نَقِيْرًاۙ

am lahum naṣībum minal-mulki fa iżal lā yu'tūnan-nāsa naqīrā(n).

ან იქნებ მათაც აქვთ სამეფოს (ძალაუფლების) წილი, თუმცა ისინი ადამიანებს უმცირესსაც კი არ მისცემენ,

اَمْ يَحْسُدُوْنَ النَّاسَ عَلٰى مَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖۚ فَقَدْ اٰتَيْنَآ اٰلَ اِبْرٰهِيْمَ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَاٰتَيْنٰهُمْ مُّلْكًا عَظِيْمًا

am yaḥsudūnan-nāsa ‘alā mā ātāhumullāhu min faḍlih(ī), faqad ātainā āla ibrāhīmal-kitāba wal-ḥikmata wa ātaināhum mulkan ‘aẓīmā(n).

ან იქნებ შურთ ადამიანის (მუჰამედის) იმ ნიჭის გამო, რომელიც მას ალაჰმა მისცა? ჭეშმარიტად, ჩვენ მივეცით წიგნი და სიბრძნე აბრაამის ოჯახს და მივეცით მათ დიდი მეფობა (ძალაუფლება).

فَمِنْهُمْ مَّنْ اٰمَنَ بِهٖ وَمِنْهُمْ مَّنْ صَدَّ عَنْهُ ۗ وَكَفٰى بِجَهَنَّمَ سَعِيْرًا

fa minhum man āmana bihī wa minhum man ṣadda ‘anh(u), wa kafā bijahannama sa‘īrā(n).

ამგვარად, შურთ მათ შორის არიან ისეთებიც, ვინც მას სწამს და არიან ისეთებიც, ვინც ხელს უშლის (ხალხს) მის რწმენაში. საკმარისია (მათთვის) ჯოჯოხეთი, რომლის ალიც იწვის.

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِنَا سَوْفَ نُصْلِيْهِمْ نَارًاۗ كُلَّمَا نَضِجَتْ جُلُوْدُهُمْ بَدَّلْنٰهُمْ جُلُوْدًا غَيْرَهَا لِيَذُوْقُوا الْعَذَابَۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَزِيْزًا حَكِيْمًا

innal-lażīna kafarū bi'āyātinā sanuṣlīhim nārā(n), kullamā naḍijat julūduhum baddalnāhum julūdan gairahā liyażūqul-‘ażāb(a), innallāha kāna ‘azīzan ḥakīmā(n).

ჭეშმარიტად, ისინი, ვინც არ ირწმუნეს ჩვენი აიათები, ჯოჯოხეთში ჩავსვამთ მათ. ყოველ ჯერზე, როცა მათი კანი დაიწვება, მას სხვა კანით ვცვლით, რათა იგემონ სასჯელი. ჭეშმარიტად, ალლაჰი ყოვლისშემძლეა, ბრძენია.

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ سَنُدْخِلُهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًاۗ لَهُمْ فِيْهَآ اَزْوَاجٌ مُّطَهَّرَةٌ ۙ وَّنُدْخِلُهُمْ ظِلًّا ظَلِيْلًا

wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti sanudkhiluhum jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā abadā(n), lahum fīhā azwājum muṭahharah(tun), wa nudkhiluhum ẓillan ẓalīlā(n).

რაც შეეხება მათ, ვინც ირწმუნა და კეთილი საქმეები ჩაიდინა, ჩვენ შევაყვანთ მათ სამოთხეებში, რომელთა ქვეშაც მდინარეები მოედინება, სადაც ისინი სამუდამოდ დარჩებიან. იქ ჰყავდათ მათ წმინდა თანამგზავრები და ჩვენ ისინი ჩრდილიან და მყუდრო ადგილას მოვათავსეთ.

۞ اِنَّ اللّٰهَ يَأْمُرُكُمْ اَنْ تُؤَدُّوا الْاَمٰنٰتِ اِلٰٓى اَهْلِهَاۙ وَاِذَا حَكَمْتُمْ بَيْنَ النَّاسِ اَنْ تَحْكُمُوْا بِالْعَدْلِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ نِعِمَّا يَعِظُكُمْ بِهٖ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ سَمِيْعًاۢ بَصِيْرًا

innallāha ya'murukum an tu'addul-amānāti ilā ahlihā, wa iżā ḥakamtum bainan-nāsi an taḥkumū bil-‘adl(i), innallāha ni‘immā ya‘iẓukum bih(ī), innallāha kāna samī‘am baṣīrā(n).

ჭეშმარიტად, ალლაჰი გიბრძანებს, რომ გადასცე უწყება მათ, ვისაც მისი მიღების უფლება აქვს და როდესაც ხალხს შორის კანონს ამყარებ, სამართლიანად უნდა დააწესო იგი. ჭეშმარიტად, ალლაჰი საუკეთესოა, ვინც გასწავლის. ჭეშმარიტად, ალლაჰი ყოვლისმსმენია, ყოვლისმხედველია.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَطِيْعُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوا الرَّسُوْلَ وَاُولِى الْاَمْرِ مِنْكُمْۚ فَاِنْ تَنَازَعْتُمْ فِيْ شَيْءٍ فَرُدُّوْهُ اِلَى اللّٰهِ وَالرَّسُوْلِ اِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ ذٰلِكَ خَيْرٌ وَّاَحْسَنُ تَأْوِيْلًا ࣖ

yā ayyuhal-lażīna āmanū aṭī‘ullāha wa aṭī‘ur-rasūla wa ulil-amri minkum, fa in tanāza‘tum fī syai'in fa rudd­hu ilallāhi war-rasūli in kuntum tu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhir(i), żālika khairuw wa aḥsanu ta'wīlā(n).

ოჰ, მორწმუნეებო! დაემორჩილეთ ალაჰს და დაემორჩილეთ შუამავალს (მუჰამედს) და ულილ ამრის (ავტორიტეტს) თქვენს შორის. თუ რამეზე არ ხართ თანახმა, მაშინ დაუბრუნეთ ეს ალაჰს (ყურანს) და შუამავალს (სუნნას), თუ გწამთ ალაჰის და უკანასკნელი დღის. ეს უფრო მნიშვნელოვანია (თქვენთვის) და შედეგი უკეთესია.

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ يَزْعُمُوْنَ اَنَّهُمْ اٰمَنُوْا بِمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ وَمَآ اُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ يُرِيْدُوْنَ اَنْ يَّتَحَاكَمُوْٓا اِلَى الطَّاغُوْتِ وَقَدْ اُمِرُوْٓا اَنْ يَّكْفُرُوْا بِهٖ ۗوَيُرِيْدُ الشَّيْطٰنُ اَنْ يُّضِلَّهُمْ ضَلٰلًا ۢ بَعِيْدًا

alam tara ilal-lażīna yaz‘umūna annahum āmanū bimā unzila ilaika wa mā unzila min qablika yurīdūna ay yataḥākamū ilaṭ-ṭāgūti wa qad umirū ay yakfurū bih(ī), wa yurīdusy-syaiṭānu ay yuḍillahum ḍalālam ba‘īdā(n).

ნუთუ (მუჰამედ) არ მიგიქცევია ყურადღება მათ მიმართ, რომლებიც ამტკიცებენ, რომ ირწმუნეს ის, რაც შენთვის და შენამდე იყო გამოცხადებული? მაგრამ ისინი მაინც ცდილობენ ტაგუთისთვის კანონის დაცვას, თუმცა ნაბრძანები აქვთ ტაგუთის უარყოფა. სატანა კი ცდილობს, რაც შეიძლება შორს ააცდინოს ისინი.

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ تَعَالَوْا اِلٰى مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ وَاِلَى الرَّسُوْلِ رَاَيْتَ الْمُنٰفِقِيْنَ يَصُدُّوْنَ عَنْكَ صُدُوْدًاۚ

wa iżā qīla lahum ta‘ālau ilā mā anzalallāhu wa ilar-rasūli ra'aital-munāfiqīna yaṣuddūna ‘anka ṣudūdā(n).

და როდესაც მათ ეტყვის: „მოდით და დაემორჩილეთ იმას, რაც ალლაჰმა გამოავლინა და დაემორჩილეთ შუამავალს“, (უეჭველად) დაინახავ, რომ თვალთმაქცები ძლიერად გიჭერენ ხელს.

فَكَيْفَ اِذَآ اَصَابَتْهُمْ مُّصِيْبَةٌ ۢبِمَا قَدَّمَتْ اَيْدِيْهِمْ ثُمَّ جَاۤءُوْكَ يَحْلِفُوْنَ بِاللّٰهِ ۖاِنْ اَرَدْنَآ اِلَّآ اِحْسَانًا وَّتَوْفِيْقًا

fa kaifa iżā aṣābathum muṣībatum bimā qaddamat aidīhim ṡumma jā'ūka yaḥlifūna billāh(i), in aradnā illā iḥsānaw wa taufīqā(n).

მაშ, რა მოხდება, თუ (მომავალში) მათ (თვალთმაქცებს) საკუთარი ხელით ჩადენილი ქმედებების გამო უბედურება დაატყდებათ თავს და შემდეგ შენთან (მუჰამედ) მოვლენ და გეფიცებიან: „ალაჰის სახელით, ჩვენ არასდროს გვსურს სხვა არაფერი, გარდა სიკეთისა და მშვიდობისა“.

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ يَعْلَمُ اللّٰهُ مَا فِيْ قُلُوْبِهِمْ فَاَعْرِضْ عَنْهُمْ وَعِظْهُمْ وَقُلْ لَّهُمْ فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ قَوْلًا ۢ بَلِيْغًا

ulā'ikal-lażīna ya‘lamullāhu mā fī qulūbihim fa a‘riḍ ‘anhum wa ‘iẓhum wa qul lahum fī anfusihim qaulam balīgā(n).

ისინი არიან ადამიანები, რომელთა გულებშიც ალაჰმა იცის, ამიტომ ზურგი აქციე მათ, მიეცი რჩევა და უთხარი ისეთი სიტყვები, რომლებიც მათ სულებში ჩაიბეჭდება.

وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا لِيُطَاعَ بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَلَوْ اَنَّهُمْ اِذْ ظَّلَمُوْٓا اَنْفُسَهُمْ جَاۤءُوْكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللّٰهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُوْلُ لَوَجَدُوا اللّٰهَ تَوَّابًا رَّحِيْمًا

wa mā arsalnā mir rasūlin illā liyuṭā‘a bi'iżnillāh(i), wa lau annahum iẓ ẓalamū anfusahum jā'ūka fastagfarullāha wastagfara lahumur-rasūlu lawajadullāha tawwābar raḥīmā(n).

და ჩვენ არ გამოგვიგზავნია მაცნე, თუ არა იმისთვის, რომ ალაჰის ნებართვით დაემორჩილებინათ. და მართლაც, თუ ისინი, საკუთარი თავის უსამართლობის შემდეგ, მოვიდოდნენ შენთან (მუჰამედ) და სთხოვდნენ ალაჰს პატიებას, და მაცნეც ითხოვდა მათთვის პატიებას, ისინი ჭეშმარიტად ხედავენ, რომ ალაჰი ყველაზე მიმღებია მონანიებისა და ყველაზე მწყალობელია.

فَلَا وَرَبِّكَ لَا يُؤْمِنُوْنَ حَتّٰى يُحَكِّمُوْكَ فِيْمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لَا يَجِدُوْا فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ حَرَجًا مِّمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُوْا تَسْلِيْمًا

falā wa rabbika lā yu'minūna ḥattā yuḥakkimūka fīmā syajara bainahum ṡumma lā yajidū fī anfusihim ḥarajam mimmā qaḍaita wa yusallimū taslīmā(n).

ასე რომ, შენი ღმერთის სახელით, ისინი არ ირწმუნებენ მანამ, სანამ შენ (მუჰამედ) არ დაგნიშნავენ მსაჯულად იმ საქმეში, რომელშიც ისინი კამათობენ, (რათა) მათ გულებში არ იყოს წინააღმდეგობა შენი გადაწყვეტილების მიმართ და ისინი სრულად მიიღებენ მას.

وَلَوْ اَنَّا كَتَبْنَا عَلَيْهِمْ اَنِ اقْتُلُوْٓا اَنْفُسَكُمْ اَوِ اخْرُجُوْا مِنْ دِيَارِكُمْ مَّا فَعَلُوْهُ اِلَّا قَلِيْلٌ مِّنْهُمْ ۗوَلَوْ اَنَّهُمْ فَعَلُوْا مَا يُوْعَظُوْنَ بِهٖ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ وَاَشَدَّ تَثْبِيْتًاۙ

wa lau annā katabnā ‘alaihim aniqtulū anfusakum awikhrujū min diyārikum mā fa‘alūhu illā qalīlum minhum, wa lau annahum fa‘alū mā yū‘aẓūna bihī lakāna khairal lahum wa asyadda taṡbītā(n).

და მაშინაც კი, თუ ჩვენ ვუბრძანებდით მათ: „მოკალით თავი ან დატოვეთ თქვენი სახლები!“ ისინი ამას არ გააკეთებდნენ, გარდა მცირერიცხოვანისა. და თუ შეასრულებდნენ მათ ბრძანებას, ეს მათთვის უკეთესი იქნებოდა და გაამყარებდა მათ რწმენას.

وَّاِذًا لَّاٰتَيْنٰهُمْ مِّنْ لَّدُنَّآ اَجْرًا عَظِيْمًاۙ

wa iżal la'ātaināhum mil ladunnā ajran ‘aẓīmā(n).

და ამგვარად, ჩვენ უეჭველად მივცემთ მათ ჩვენგან დიდ ჯილდოს,

وَّلَهَدَيْنٰهُمْ صِرَاطًا مُّسْتَقِيْمًا

wa lahadaināhum ṣirāṭam mustaqīmā(n).

და ჩვენ უეჭველად ვაჩვენებთ მათ სწორ გზას.

وَمَنْ يُّطِعِ اللّٰهَ وَالرَّسُوْلَ فَاُولٰۤىِٕكَ مَعَ الَّذِيْنَ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ مِّنَ النَّبِيّٖنَ وَالصِّدِّيْقِيْنَ وَالشُّهَدَاۤءِ وَالصّٰلِحِيْنَ ۚ وَحَسُنَ اُولٰۤىِٕكَ رَفِيْقًا

wa may yuṭi‘illāha war-rasūla fa ulā'ika ma‘al-lażīna an‘amallāhu ‘alaihim minan-nabiyyīna waṣ-ṣiddīqīna wasy-syuhadā'i waṣ-ṣāliḥīn(a), wa ḥasuna ulā'ika rafīqā(n).

და ვინც დაემორჩილება ალაჰს და შუამავალს (მუჰამედს), ისინი იქნებიან მათთან, ვისაც ალაჰმა წყალობა მისცა, (კერძოდ) წინასწარმეტყველებთან, ჭეშმარიტების მოყვარულებთან, მოწამეებთან და ღვთისმოსავებთან. ისინი საუკეთესო მეგობრები არიან.

ذٰلِكَ الْفَضْلُ مِنَ اللّٰهِ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ عَلِيْمًا ࣖ

Żālikal-faḍlu minallāh(i), wa kafā billāhi ‘alīmā(n).

ეს ალაჰის საჩუქარია და საკმარისია ალაჰი, რომელიც ყოვლისმცოდნეა.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا خُذُوْا حِذْرَكُمْ فَانْفِرُوْا ثُبَاتٍ اَوِ انْفِرُوْا جَمِيْعًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū khużū ḥiżrakum fanfirū ṡubātin awinfirū jamī‘ā(n).

ოჰ, მორწმუნეებო, მოემზადეთ და ჯგუფ-ჯგუფად წადით (ბრძოლის ველზე), ან ერთად წადით (ერთდროულად).

وَاِنَّ مِنْكُمْ لَمَنْ لَّيُبَطِّئَنَّۚ فَاِنْ اَصَابَتْكُمْ مُّصِيْبَةٌ قَالَ قَدْ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيَّ اِذْ لَمْ اَكُنْ مَّعَهُمْ شَهِيْدًا

wa inna minkum lamal layubaṭṭi'ann(a), fa in aṣābatkum muṣībatun qāla qad an‘amallāhu ‘alayya iż lam akum ma‘ahum syahīdā(n).

და მართლაც, თქვენს შორის არის ვინმე, ვინც ძალიან ერიდება (ბრძოლის ველზე წასვლას). შემდეგ, თუ უბედურება დაგატყდებათ თავს, ის იტყვის: „ჭეშმარიტად, ალლაჰმა მომცა წყალობა, რომ არ ვიბრძოდი მათთან“.

وَلَىِٕنْ اَصَابَكُمْ فَضْلٌ مِّنَ اللّٰهِ لَيَقُوْلَنَّ كَاَنْ لَّمْ تَكُنْۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهٗ مَوَدَّةٌ يّٰلَيْتَنِيْ كُنْتُ مَعَهُمْ فَاَفُوْزَ فَوْزًا عَظِيْمًا

wa la'in aṣābakum faḍlum minallāhi layaqūlanna ka'allam takum bainakum wa bainahū mawaddattuy yā laitanī kuntu ma‘ahum fa afūza fauzan ‘aẓīmā(n).

და მართლაც, თუ ალლაჰისგან მადლს (გამარჯვებას) მიიღებთ, ის უეჭველად იტყვის, თითქოს თქვენსა და მას შორის არასდროს ყოფილა სიყვარულის ურთიერთობა: „ოჰ, მათთან რომ ვყოფილიყავი, მეც დიდ გამარჯვებას მივაღწევდი“.

۞ فَلْيُقَاتِلْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ الَّذِيْنَ يَشْرُوْنَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا بِالْاٰخِرَةِ ۗ وَمَنْ يُّقَاتِلْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ فَيُقْتَلْ اَوْ يَغْلِبْ فَسَوْفَ نُؤْتِيْهِ اَجْرًا عَظِيْمًا

falyuqātil fī sabīlillāhil-lażīna yasytarūnal-ḥayātad-dun-yā bil-ākhirah(ti), wa may yuqātil fī sabīlillāhi fa yuqtal au yaglib fa saufa nu'tīhi ajran ‘aẓīmā(n).

მაშ, ალლაჰის გზაზე იბრძოლონ ისინი, ვინც ამქვეყნიურ ცხოვრებას საიქიოსთვის ყიდიან. ხოლო ვინც ალლაჰის გზაზე იბრძოლებს და დაეცემა ან გაიმარჯვებს, ჩვენ მას დიდ ჯილდოს მივცემთ.

وَمَا لَكُمْ لَا تُقَاتِلُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَالْمُسْتَضْعَفِيْنَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاۤءِ وَالْوِلْدَانِ الَّذِيْنَ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَآ اَخْرِجْنَا مِنْ هٰذِهِ الْقَرْيَةِ الظَّالِمِ اَهْلُهَاۚ وَاجْعَلْ لَّنَا مِنْ لَّدُنْكَ وَلِيًّاۚ وَاجْعَلْ لَّنَا مِنْ لَّدُنْكَ نَصِيْرًا

wa mā lakum lā tuqātilūna fī sabīlillāhi wal-mustaḍ‘afīna minar-rijāli wan-nisā'i wal-wildānil-lażīna yaqūlūna rabbanā akhrijnā min hāżihil-qaryatiẓ-ẓālimi ahluhā, waj‘al lanā mil ladunka waliyyā(n), waj‘al lanā mil ladunka naṣīrā(n).

და რატომ არ გსურთ ალლაჰის გზაზე ბრძოლა და (დაიცვათ) სუსტები, კაცები იქნებიან, ქალები თუ ბავშვები, რომლებიც ლოცულობენ: „ღმერთო ჩვენო, გამოგვიყვანე ამ ქვეყნიდან (მექადან), რომლის მკვიდრნიც უსამართლონი არიან. მოგვეცი შენი მხრიდან მფარველი და მოგვეცი შენი მხრიდან შემწე“.

اَلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا يُقَاتِلُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۚ وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا يُقَاتِلُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ الطَّاغُوْتِ فَقَاتِلُوْٓا اَوْلِيَاۤءَ الشَّيْطٰنِ ۚ اِنَّ كَيْدَ الشَّيْطٰنِ كَانَ ضَعِيْفًا ۚ ࣖ

al-lażīna āmanū yuqātilūna fī sabīlillāh(i), wal-lażīna kafarū yuqātilūna fī sabīliṭ-ṭāgūti fa qātilū auliyā'asy-syaiṭān(i), inna kaidasy-syaiṭāni kāna ḍa‘īfā(n).

ისინი, ვინც ირწმუნეს, იბრძვიან ალლაჰის გზაზე, ხოლო ისინი, ვინც არ ირწმუნეს, იბრძვიან ტაგუტის გზაზე, ამიტომ ებრძოლეთ ეშმაკის მეგობრებს, (რადგან) ეშმაკის ხრიკები უძლურია.

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ قِيْلَ لَهُمْ كُفُّوْٓا اَيْدِيَكُمْ وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَۚ فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ اِذَا فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ يَخْشَوْنَ النَّاسَ كَخَشْيَةِ اللّٰهِ اَوْ اَشَدَّ خَشْيَةً ۚ وَقَالُوْا رَبَّنَا لِمَ كَتَبْتَ عَلَيْنَا الْقِتَالَۚ لَوْلَآ اَخَّرْتَنَآ اِلٰٓى اَجَلٍ قَرِيْبٍۗ قُلْ مَتَاعُ الدُّنْيَا قَلِيْلٌۚ وَالْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لِّمَنِ اتَّقٰىۗ وَلَا تُظْلَمُوْنَ فَتِيْلًا

alam tara ilal-lażīna qīla lahum kuffū aidiyakum wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāt(a), fa lammā kutiba ‘alaihimul-qitālu iżā farīqum minhum yakhsyaunan-nāsa kakhasy-yatillāhi au asyadda khasy-yah(tan), wa qālū rabbanā lima katabta ‘alainal-qitāl(a), lau lā akhkhartanā ilā ajalin qarīb(in), qul matā‘ud-dun-yā qalīl(un), wal-ākhiratu khairul limanittaqā, wa lā tuẓlamūna fatīlā(n).

ნუთუ ყურადღებას არ აქცევთ იმ ადამიანებს, რომლებსაც ეუბნებიან: „შეიკავეთ ხელები (ბრძოლისგან), შეასრულეთ ლოცვა და გადაიხადეთ ზექათი!“ როდესაც ისინი იძულებულნი გახდნენ ებრძოლათ, უეცრად ზოგიერთ მათგანს (თვალთმაქცებს) შეეშინდა ადამიანების (მტრების) ისევე, როგორც ალაჰის შეეშინდათ, კიდევ უფრო მეტად (ვიდრე ეს). მათ თქვეს: „ღმერთო ჩვენო, რატომ გვაიძულე ბრძოლა? რატომ არ გადაგვიხადე (ბრძოლის ვალდებულება) კიდევ ცოტა ხნით?“ თქვი: „ამქვეყნად ცოტა სიამოვნებაა და სიკვდილის შემდგომი ცხოვრება უკეთესია ღვთისმოსავებისთვის (ბრძოლისთვის ჯილდოს მიმღებთათვის) და თქვენ არაფრით არ უსამართლოდ მოექცევით.“

اَيْنَ مَا تَكُوْنُوْا يُدْرِكْكُّمُ الْمَوْتُ وَلَوْ كُنْتُمْ فِيْ بُرُوْجٍ مُّشَيَّدَةٍ ۗ وَاِنْ تُصِبْهُمْ حَسَنَةٌ يَّقُوْلُوْا هٰذِهٖ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۚ وَاِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ يَّقُوْلُوْا هٰذِهٖ مِنْ عِنْدِكَ ۗ قُلْ كُلٌّ مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗ فَمَالِ هٰٓؤُلَاۤءِ الْقَوْمِ لَا يَكَادُوْنَ يَفْقَهُوْنَ حَدِيْثًا

aina mā takūnū yudrikkumul-mautu wa lau kuntum fī burūjim musyayyadah(tin), wa in tuṣibhum ḥasanatuy yaqūlū hāżihī min ‘indillāh(i), wa in tuṣibhum sayyi'atuy yaqūlū hāżihī min ‘indik(a), qul kullum min ‘indillāh(i), famā lihā'ulā'il-qaumi lā yakādūna yafqahūna ḥadīṡā(n).

სადაც არ უნდა იყოთ, სიკვდილი დაგეწევათ, თუნდაც ძლიერ და მაღალ ციხესიმაგრეებში იყოთ. თუ სიკეთე დაემართებათ, ამბობენ: „ეს ალაჰისგანაა!“ და თუ ბოროტება დაემართებათ, ამბობენ: „ეს შენგანაა (მუჰამედ).“ უთხარი: „ყველაფერი ალაჰისგან მოდის!“ მაშ, რატომ არ ესმით ეს ხალხი (თვალთმაქცები) არაფერს?

مَآ اَصَابَكَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللّٰهِ ۖ وَمَآ اَصَابَكَ مِنْ سَيِّئَةٍ فَمِنْ نَّفْسِكَ ۗ وَاَرْسَلْنٰكَ لِلنَّاسِ رَسُوْلًا ۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ شَهِيْدًا

mā aṣābaka min ḥasanatin fa minallāh(i), wa mā aṣābaka min sayyi'atin fa min nafsik(a), wa arsalnāka lin-nāsi rasūlā(n), wa kafā billāhi syahīdā(n).

რაც არ უნდა სიკეთე გერგოს, ის ალლაჰისგანაა და რაც არ უნდა ბოროტება დაგემართოს, ის შენივე ბრალია. ჩვენ (მუჰამედ) მოციქულად გამოგგზავნეთ კაცობრიობისთვის და ალლაჰი საკმარისია მოწმედ.

مَنْ يُّطِعِ الرَّسُوْلَ فَقَدْ اَطَاعَ اللّٰهَ ۚ وَمَنْ تَوَلّٰى فَمَآ اَرْسَلْنٰكَ عَلَيْهِمْ حَفِيْظًا ۗ

may yuṭi‘ir-rasūla faqad aṭā‘allāh(a), wa man tawallā famā arsalnāka ‘alaihim ḥafīẓā(n).

ვინც ემორჩილება შუამავალს (მუჰამედს), ის ჭეშმარიტად ემორჩილება ალლაჰს. ხოლო ვინც ზურგს შეაქცევს (ამ მორჩილებას), იცოდე, რომ ჩვენ არ გამოგგზავნიხარ შენ (მუჰამედ) მათ მფარველად.

وَيَقُوْلُوْنَ طَاعَةٌ ۖ فَاِذَا بَرَزُوْا مِنْ عِنْدِكَ بَيَّتَ طَاۤىِٕفَةٌ مِّنْهُمْ غَيْرَ الَّذِيْ تَقُوْلُ ۗ وَاللّٰهُ يَكْتُبُ مَا يُبَيِّتُوْنَ ۚ فَاَعْرِضْ عَنْهُمْ وَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ وَكِيْلًا

wa yaqūlūna ṭā‘ah(tun), fa iżā barazū min ‘indika bayyata ṭā'ifatum minhum gairal-lażī taqūl(u), wallāhu yaktubu mā yubayyitūn(a), fa a‘riḍ ‘anhum wa tawakkal ‘alallāh(i), wa kafā billāhi wakīlā(n).

და ისინი (თვალთმაქცები) ამბობენ: „(ჩვენი მოვალეობა მხოლოდ) მორჩილებაა“. თუმცა, როდესაც ისინი შენს (მუჰამედ) მხარეს წავიდნენ, ზოგიერთმა მათგანმა ღამით სხვა გეგმები დაგეგმა (მიიღო გადაწყვეტილებები) იმის გარდა, რაც ადრე თქვეს. ალლაჰმა ჩაიწერა ის გეგმები, რომლებიც მათ იმ ღამეს დაგეგმეს, ამიტომ ზურგი აქციე მათ და მიენდე ალლაჰს, ალლაჰი საკმარისია მფარველად.

اَفَلَا يَتَدَبَّرُوْنَ الْقُرْاٰنَ ۗ وَلَوْ كَانَ مِنْ عِنْدِ غَيْرِ اللّٰهِ لَوَجَدُوْا فِيْهِ اخْتِلَافًا كَثِيْرًا

afalā yatadabbarūnal-qur'ān(a), wa lau kāna min ‘indi gairillāhi lawajadū fīhikhtilāfan kaṡīrā(n).

მაშ, განა ისინი ყურანს არ აფასებენ? თუ (ყურანი) ალაჰისგან არ იქნებოდა, მასში ბევრ წინააღმდეგობრივ რამეს იპოვიდნენ.

وَاِذَا جَاۤءَهُمْ اَمْرٌ مِّنَ الْاَمْنِ اَوِ الْخَوْفِ اَذَاعُوْا بِهٖ ۗ وَلَوْ رَدُّوْهُ اِلَى الرَّسُوْلِ وَاِلٰٓى اُولِى الْاَمْرِ مِنْهُمْ لَعَلِمَهُ الَّذِيْنَ يَسْتَنْۢبِطُوْنَهٗ مِنْهُمْ ۗ وَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهٗ لَاتَّبَعْتُمُ الشَّيْطٰنَ اِلَّا قَلِيْلًا

wa iżā jā'ahum amrum minal-amni awil-khaufi ażā‘ū bih(ī), wa lau ruddūhu ilar-rasūli wa ilā ulil-amri minhum la‘alimahul-lażīna yastambiṭūnahū minhum, wa lau lā faḍlullāhi ‘alaikum wa raḥmatuhū lattaba‘tumusy-syaiṭāna illā qalīlā(n).

და თუ მათ უსაფრთხოების ან შიშის ამბავი მიაღწევს, ისინი (მაშინვე) ავრცელებენ მას. (სინამდვილეში) თუ ისინი ამას გადასცემენ მათ შორის რასულსა და ულილ ამრის, უეჭველად, ისინი, ვისაც სურდა სიმართლის გაგება, (შეძლებდნენ) მათგან (რასულსა და ულილ ამრისგან) გაიგებდნენ (ოფიციალურად). რომ არა ალლაჰის წყალობა და წყალობა თქვენს მიმართ, თქვენ სატანას გაჰყვებოდით, გარდა მცირე რაოდენობისა (თქვენ შორის).

فَقَاتِلْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۚ لَا تُكَلَّفُ اِلَّا نَفْسَكَ وَحَرِّضِ الْمُؤْمِنِيْنَ ۚ عَسَى اللّٰهُ اَنْ يَّكُفَّ بَأْسَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا ۗوَاللّٰهُ اَشَدُّ بَأْسًا وَّاَشَدُّ تَنْكِيْلًا

faqātil fī sabīlillāh(i), lā tukallafu illā nafsaka wa ḥarriḍil-mu'minīn(a), ‘asallāhu ay yakuffa ba'sal lażīna kafarū, wallāhu asyaddu ba'saw wa asyaddu tankīlā(n).

მაშ, იბრძოლე შენ (მუჰამედ) ალლაჰის გზაზე, არაფრით ხარ დამძიმებული, არამედ შენი თავის. გააღვივე მორწმუნეთა სული (ბრძოლისთვის). იმედია, ალლაჰი უარყოფს (ჩაშლის) ურწმუნოთა თავდასხმებს. ალლაჰის ძალა ძალიან დიდია და სასჯელი - ძალიან მკაცრი.

مَنْ يَّشْفَعْ شَفَاعَةً حَسَنَةً يَّكُنْ لَّهٗ نَصِيْبٌ مِّنْهَا ۚ وَمَنْ يَّشْفَعْ شَفَاعَةً سَيِّئَةً يَّكُنْ لَّهٗ كِفْلٌ مِّنْهَا ۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ مُّقِيْتًا

may yasyfa‘ syafā‘atan ḥasanatay yakul lahū naṣībum minhā, wa may yasyfa‘ syafā‘atan sayyi'atay yakul lahū kiflum minhā, wa kānallāhu ‘alā kulli syai'im muqītā(n).

ვინც სხვებს კეთილი დახმარებით დაეხმარება, უეჭველად მიიღებს მისგან თავის წილს, ხოლო ვინც სხვებს ბოროტი დახმარებით დაეხმარება, უეჭველად, დაეკისრება მისი ცოდვის წილი. ალლაჰს ყველაფრის ძალა აქვს.

وَاِذَا حُيِّيْتُمْ بِتَحِيَّةٍ فَحَيُّوْا بِاَحْسَنَ مِنْهَآ اَوْ رُدُّوْهَا ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ حَسِيْبًا

wa iżā ḥuyyītum bitaḥiyyatin fa ḥayyū bi'aḥsana minhā au ruddūhā, innallāha kāna ‘alā kulli syai'in ḥasībā(n).

და თუ პატივისცემით დაგაჯილდოვებენ, მაშინ უკეთესი პატივით მიაგეთ, ან შესაბამისად მიაგეთ. ჭეშმარიტად, ალლაჰი ყველაფერს ითვალისწინებს.

اَللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۗ لَيَجْمَعَنَّكُمْ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ لَا رَيْبَ فِيْهِ ۗ وَمَنْ اَصْدَقُ مِنَ اللّٰهِ حَدِيْثًا ࣖ

allāhu lā ilāha illā huw(a), layajma‘annakum ilā yaumil-qiyāmati lā raiba fīh(i), wa man aṣdaqu minallāhi ḥadīṡā(n).

ალაჰ, არ არსებობს ღვთაება მის გარდა. ის აუცილებლად შეგკრებთ განკითხვის დღეს, რაშიც ეჭვი არ არის. ვინ არის თავის სიტყვებში უფრო ჭეშმარიტი, ვიდრე ალაჰი?

۞ فَمَا لَكُمْ فِى الْمُنٰفِقِيْنَ فِئَتَيْنِ وَاللّٰهُ اَرْكَسَهُمْ بِمَا كَسَبُوْا ۗ اَتُرِيْدُوْنَ اَنْ تَهْدُوْا مَنْ اَضَلَّ اللّٰهُ ۗوَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهٗ سَبِيْلًا

famā lakum fil-munāfiqīna fi'ataini wallāhu arkasahum bimā kasabū, aturīdūna an tahdū man aḍallallāh(u), wa may yuḍlilillāhu falan tajida lahū sabīlā(n).

მაშ, რატომ ხართ ორ ჯგუფად (გაყოფილი) თვალთმაქცების წინაშე, როცა ალლაჰმა ისინი (ურწმუნოებაში) დააბრუნა მათივე ძალისხმევის გამო? ნუთუ გსურთ, სწორი გზა მისცეთ იმ ხალხს, ვისაც ალლაჰმა გზა აცდუნა? ვისაც ალლაჰი გზა აცდუნებს, შენ ვერ იპოვი მისთვის გზას.

وَدُّوْا لَوْ تَكْفُرُوْنَ كَمَا كَفَرُوْا فَتَكُوْنُوْنَ سَوَاۤءً فَلَا تَتَّخِذُوْا مِنْهُمْ اَوْلِيَاۤءَ حَتّٰى يُهَاجِرُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَخُذُوْهُمْ وَاقْتُلُوْهُمْ حَيْثُ وَجَدْتُّمُوْهُمْ ۖ وَلَا تَتَّخِذُوْا مِنْهُمْ وَلِيًّا وَّلَا نَصِيْرًاۙ

waddū lau takfurūna kamā kafarū fa takūnūna sawā'an falā tattakhiżū minhum auliyā'a ḥattā yuhājirū fī sabīlillāh(i), fa in tawallau fa khużūhum waqtulūhum ḥaiṡu wajattumūhum, wa lā tattakhiżū minhum waliyyaw wa lā naṣīrā(n).

მათ სურთ, რომ თქვენც ისევე გახდეთ ურწმუნოები, როგორც ისინი გახდნენ ურწმუნოები, რათა თქვენც მათნაირი გახდეთ. ნუ გახდებით მათგან მეგობრად, სანამ ისინი ალლაჰის გზაზე არ მოიქცევიან. თუ ისინი ზურგს შეაქცევენ, მაშინ ტყვედ აიყვანეთ და მოკალით, სადაც კი წააწყდებით, და ნუ გახდით მათგან არცერთს ერთგულ მეგობრად ან დამხმარედ.

اِلَّا الَّذِيْنَ يَصِلُوْنَ اِلٰى قَوْمٍۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِّيْثَاقٌ اَوْ جَاۤءُوْكُمْ حَصِرَتْ صُدُوْرُهُمْ اَنْ يُّقَاتِلُوْكُمْ اَوْ يُقَاتِلُوْا قَوْمَهُمْ ۗ وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَسَلَّطَهُمْ عَلَيْكُمْ فَلَقَاتَلُوْكُمْ ۚ فَاِنِ اعْتَزَلُوْكُمْ فَلَمْ يُقَاتِلُوْكُمْ وَاَلْقَوْا اِلَيْكُمُ السَّلَمَ ۙ فَمَا جَعَلَ اللّٰهُ لَكُمْ عَلَيْهِمْ سَبِيْلًا

illal lażīna yaṣilūna ilā qaumim bainakum wa bainahum mīṡāqun au jā'ūkum ḥaṣirat ṣudūruhum ay yuqātilūkum au yuqātilū qaumahum, wa lau syā'allāhu lasallaṭahum ‘alaikum fa laqātalūkum, fa ini‘tazalūkum falam yuqātilūkum wa alqau ilaikumus-salam(a), famā ja‘alallāhu lakum ‘alaihim sabīlā(n).

გარდა იმ ადამიანებისა, რომლებიც თქვენსა და იმ ხალხს შორის, სადაც შეთანხმება (მშვიდობა) დადგა, მფარველობას ითხოვენ, ან იმ ხალხისა, რომლებიც თქვენთან მოვლენ და მათი გული ერიდება თქვენთან ან თავის ხალხთან ბრძოლას. ალაჰს რომ ნებავდეს, მისცემდა მათ ძალას, რომ თქვენთან შებრძოლებოდნენ და თქვენთან იბრძოლებდნენ. მაგრამ თუ ისინი მიგატოვებენ, არ იბრძოლებენ და მშვიდობას შემოგთავაზებენ, მაშინ ალაჰს არ გაუცია თქვენთვის გზა (მათი დასაჭერად და მოსაკლავად).

سَتَجِدُوْنَ اٰخَرِيْنَ يُرِيْدُوْنَ اَنْ يَّأْمَنُوْكُمْ وَيَأْمَنُوْا قَوْمَهُمْ ۗ كُلَّ مَا رُدُّوْٓا اِلَى الْفِتْنَةِ اُرْكِسُوْا فِيْهَا ۚ فَاِنْ لَّمْ يَعْتَزِلُوْكُمْ وَيُلْقُوْٓا اِلَيْكُمُ السَّلَمَ وَيَكُفُّوْٓا اَيْدِيَهُمْ فَخُذُوْهُمْ وَاقْتُلُوْهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوْهُمْ ۗ وَاُولٰۤىِٕكُمْ جَعَلْنَا لَكُمْ عَلَيْهِمْ سُلْطٰنًا مُّبِيْنًا ࣖ

satajidūna akharīna yurīdūna ay ya'manūkum wa ya'manū qaumahum, kullamā ruddū ilal-fitnati urkisū fīhā, fa illam ya‘tazilūkum wa yulqū ilaikumus-salama wa yakuffū aidiyahum fa khużūhum waqtulūhum ḥaiṡu ṡaqiftumūhum, wa ulā'ikum ja‘alnā lakum ‘alaihim sulṭānam mubīnā(n).

მალე იპოვი სხვებსაც, რომლებსაც სურთ თქვენთან და საკუთარ ხალხთან უსაფრთხოდ ცხოვრება. როდესაც მათ ცდუნებისკენ (შირქისკენ) მოუწოდებენ, ისინი მასში ცვივიან. ამიტომ, თუ ისინი არ დაგტოვებენ და არ შემოგთავაზებენ მშვიდობას და არ შეიკავებენ თავს თქვენთან ბრძოლისგან, მაშინ ტყვედ აიყვანეთ ისინი და მოკალით, სადაც კი წააწყდებით. ისინი არიან ისინი, ვის შესახებაც ჩვენ მოგეცით ცხადი მიზეზი (ბრძოლისთვის, დასაჭერად და მოსაკლავად).

وَمَا كَانَ لِمُؤْمِنٍ اَنْ يَّقْتُلَ مُؤْمِنًا اِلَّا خَطَـًٔا ۚ وَمَنْ قَتَلَ مُؤْمِنًا خَطَـًٔا فَتَحْرِيْرُ رَقَبَةٍ مُّؤْمِنَةٍ وَّدِيَةٌ مُّسَلَّمَةٌ اِلٰٓى اَهْلِهٖٓ اِلَّآ اَنْ يَّصَّدَّقُوْا ۗ فَاِنْ كَانَ مِنْ قَوْمٍ عَدُوٍّ لَّكُمْ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَتَحْرِيْرُ رَقَبَةٍ مُّؤْمِنَةٍ ۗوَاِنْ كَانَ مِنْ قَوْمٍۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِّيْثَاقٌ فَدِيَةٌ مُّسَلَّمَةٌ اِلٰٓى اَهْلِهٖ وَتَحْرِيْرُ رَقَبَةٍ مُّؤْمِنَةٍ ۚ فَمَنْ لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ شَهْرَيْنِ مُتَتَابِعَيْنِۖ تَوْبَةً مِّنَ اللّٰهِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا

wa mā kāna limu'minin ay yaqtula mu'minan illā khaṭa'ā(n), wa man qatala mu'minan khaṭa'an fa taḥrīru raqabatim mu'minatiw wa diyatum musallamatun ilā ahlihī illā ay yaṣṣaddaqū, fa in kāna min qaumim bainakum wa bainahum mīṡāqun fa diyatum musallamatun ilā ahlihī wa taḥrīru raqabatim mu'minah(tin), famal lam yajid fa ṣiyāmu syahraini mutatābi‘aini taubatam minallāh(i), wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).

და მორწმუნეს არ აქვს უფლება მორწმუნის მოკვლა, გარდა იმ შემთხვევისა, თუ ის (შემთხვევით) დამნაშავეა. ვინც მორწმუნეს მოკლავს მისი დანაშაულის გამო, (დაე, გაათავისუფლოს მორწმუნე მონა და (გადაუხადოს) გამოსასყიდი მისი (მოკლულის) ოჯახისთვის, თუ ისინი (მოკლულის ოჯახი) არ უარს იტყვიან გადახდაზე. თუ ის (მოკლული) იმ ხალხისგანაა, რომელიც თქვენ მტრულად არის განწყობილი, მიუხედავად იმისა, რომ მორწმუნეა, მაშინ (მკვლელმა) გაათავისუფლოს თავისი მორწმუნე მონები. ხოლო თუ ის (მოკლული) იმ ხალხისგანაა (ურწმუნოებიდან), რომელთანაც მათსა და თქვენ შორის არის შეთანხმება (მშვიდობა), მაშინ (მკვლელმა) გადაიხადოს გამოსასყიდი მისი (მოკლულის) ოჯახისთვის და გაათავისუფლოს თავისი მორწმუნე მონები. ვინც (მონას) ვერ იპოვის, (მკვლელმა) ორი თვე იმარხულოს ზედიზედ, როგორც მონანიება ალლაჰის წინაშე. და ალლაჰი ყოვლისმცოდნეა, ბრძენია.

وَمَنْ يَّقْتُلْ مُؤْمِنًا مُّتَعَمِّدًا فَجَزَاۤؤُهٗ جَهَنَّمُ خَالِدًا فِيْهَا وَغَضِبَ اللّٰهُ عَلَيْهِ وَلَعَنَهٗ وَاَعَدَّ لَهٗ عَذَابًا عَظِيْمًا

wa may yaqtul mu'minam muta‘ammidan fa jazā'uhū jahannamu khālidan fīhā wa gaḍiballāhu ‘alaihi wa la‘anahū wa a‘adda lahū ‘ażāban ‘aẓīmā(n).

და ვინც განზრახ მოკლავს მორწმუნეს, სასჯელი ჯოჯოხეთია, სადაც ის მარადიულად დარჩება. ალაჰი განრისხდა მასზე, დაწყევლა და დიდი სასჯელი მოუმზადა.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا ضَرَبْتُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ فَتَبَيَّنُوْا وَلَا تَقُوْلُوْا لِمَنْ اَلْقٰىٓ اِلَيْكُمُ السَّلٰمَ لَسْتَ مُؤْمِنًاۚ تَبْتَغُوْنَ عَرَضَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۖفَعِنْدَ اللّٰهِ مَغَانِمُ كَثِيْرَةٌ ۗ كَذٰلِكَ كُنْتُمْ مِّنْ قَبْلُ فَمَنَّ اللّٰهُ عَلَيْكُمْ فَتَبَيَّنُوْاۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā ḍarabtum fī sabīlillāhi fa tabayyanū wa lā taqūlū liman alqā ilaikumus-salāma lasta mu'minā(n), tabtagūna ‘araḍal-ḥayātid-dun-yā, fa ‘indallāhi magānimu kaṡīrah(tun), każālika kuntum min qablu fa mannallāhu ‘alaikum fa tabayyanū, innallāha kāna bimā ta‘malūna khabīrā(n).

ოჰ, მორწმუნეებო! როდესაც ალლაჰის გზაზე მიდიხართ (იბრძვით), ფრთხილად იყავით (მოიძიეთ ინფორმაცია) და ნუ ეტყვი მას, ვინც გეუბნებათ „მოკითხვას“, „შენ არ ხარ მორწმუნე“ (შემდეგ კი არ კლავ მას), იმ განზრახვით, რომ ეძიოთ ამქვეყნიური ცხოვრების სიმდიდრე, თუმცა ალლაჰთან ბევრი საგანძურია. ასე იყავით თქვენ ადრე, შემდეგ კი ალლაჰმა მოგცათ თავისი წყალობა, ამიტომ ფრთხილად იყავით. ჭეშმარიტად, ალლაჰი ძალიან ფრთხილობს თქვენს ქმედებებს.

لَا يَسْتَوِى الْقٰعِدُوْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ غَيْرُ اُولِى الضَّرَرِ وَالْمُجٰهِدُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْۗ فَضَّلَ اللّٰهُ الْمُجٰهِدِيْنَ بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْ عَلَى الْقٰعِدِيْنَ دَرَجَةً ۗ وَكُلًّا وَّعَدَ اللّٰهُ الْحُسْنٰىۗ وَفَضَّلَ اللّٰهُ الْمُجٰهِدِيْنَ عَلَى الْقٰعِدِيْنَ اَجْرًا عَظِيْمًاۙ

lā yastawil-qā‘idūna minal-mu'minīna gairu uliḍ-ḍarari wal-mujāhidūna fī sabīlillāhi bi'amwālihim wa anfusihim, faḍḍalallāhul-mujāhidīna bi amwālihim wa anfusihim ‘alal-qā‘idīna darajah(tan), wa kullaw wa‘adallāhul-ḥusnā, wa faḍḍalallāhul-mujāhidīna ‘alal-qā‘idīna ajran ‘aẓīmā(n).

ეს არ არის იგივე იმ მორწმუნეს შორის, რომელიც ზის (რომელიც არ მონაწილეობს ბრძოლაში) ყოველგვარი საბაბის (დაბრკოლების) გარეშე და იმ ადამიანს შორის, რომელიც თავისი სიმდიდრითა და სიცოცხლით იბრძვის ჯიჰადისთვის ალაჰის გზაზე. ალაჰმა აამაღლა მათი სტატუსი, ვინც იბრძვის ჯიჰადისთვის თავიანთი სიმდიდრითა და სულით მათზე, ვინც ზის (არ მონაწილეობს ბრძოლაში დაბრკოლების გარეშე). თითოეულს ალაჰი ჰპირდება სიკეთეს (სამოთხეს) და ალაჰმა უპირატესობა მიანიჭა მათ, ვინც იბრძვის ჯიჰადისთვის მათზე, ვინც ზის დიდი ჯილდოთი.

دَرَجٰتٍ مِّنْهُ وَمَغْفِرَةً وَّرَحْمَةً ۗوَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا ࣖ

darajātim minhu wa magfirataw wa raḥmah(tan), wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).

(კერძოდ) მასზე რამდენიმე საფეხურით მაღლა, ასევე პატიებისა და წყალობის მხრივ. ალლაჰი მიმტევებელია, მოწყალეა.

اِنَّ الَّذِيْنَ تَوَفّٰىهُمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ ظَالِمِيْٓ اَنْفُسِهِمْ قَالُوْا فِيْمَ كُنْتُمْ ۗ قَالُوْا كُنَّا مُسْتَضْعَفِيْنَ فِى الْاَرْضِۗ قَالُوْٓا اَلَمْ تَكُنْ اَرْضُ اللّٰهِ وَاسِعَةً فَتُهَاجِرُوْا فِيْهَا ۗ فَاُولٰۤىِٕكَ مَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُ ۗ وَسَاۤءَتْ مَصِيْرًاۙ

innal-lażīna tawaffāhumul-malā'ikatu ẓālimī anfusihim qālū fīma kuntum, qālū kunnā mustaḍ‘afīna fil-arḍ(i), qālū alam takun arḍullāhi wāsi‘atan fa tuhājirū fīhā, fa ulā'ika ma'wāhum jahannam(u), wa sā'at maṣīrā(n).

მართლაც, მათ, ვისაც ანგელოზებმა წაართვეს სიცოცხლე საკუთარი თავის წინააღმდეგ ტირანიის მდგომარეობაში, ჰკითხეს (ანგელოზებმა): „როგორ ხართ?“ მათ უპასუხეს: „ჩვენ ვართ დაჩაგრული ხალხი დედამიწაზე (მექაში).“ ჰკითხეს (ანგელოზებმა): „განა ალაჰის მიწა არ არის ვრცელი, რომ თქვენ შეძლოთ მასზე ემიგრაცია?“ ასე რომ, ეს ხალხი ჯოჯოხეთშია და ეს (ჯეჰანა) ყველაზე ცუდი ადგილია დასაბრუნებლად.

اِلَّا الْمُسْتَضْعَفِيْنَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاۤءِ وَالْوِلْدَانِ لَا يَسْتَطِيْعُوْنَ حِيْلَةً وَّلَا يَهْتَدُوْنَ سَبِيْلًاۙ

illal-mustaḍ‘afīna minar-rijāli wan-nisā'i wal-wildāni lā yastaṭī‘ūna ḥīlataw wa lā yahtadūna sabīlā(n).

გარდა დაჩაგრულებისა, კაცები იქნებიან თუ ქალები და ბავშვები, რომლებიც უმწეოები არიან და არ იციან (ემიგრაციის გზა),

فَاُولٰۤىِٕكَ عَسَى اللّٰهُ اَنْ يَّعْفُوَ عَنْهُمْ ۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَفُوًّا غَفُوْرًا

fa ulā'ika ‘asallāhu ay ya‘fuwa ‘anhum, wa kānallāhu ‘afuwwan gafūrā(n).

შემდეგ კი, იმედია, ალლაჰი მიუტევებს მათ. ალლაჰი ყველაზე მიმტევებელია, ყველაზე მიმტევებელი.

۞ وَمَنْ يُّهَاجِرْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ يَجِدْ فِى الْاَرْضِ مُرٰغَمًا كَثِيْرًا وَّسَعَةً ۗوَمَنْ يَّخْرُجْ مِنْۢ بَيْتِهٖ مُهَاجِرًا اِلَى اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ ثُمَّ يُدْرِكْهُ الْمَوْتُ فَقَدْ وَقَعَ اَجْرُهٗ عَلَى اللّٰهِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا ࣖ

wa may yuhājir fī sabīlillāhi yajid fil-arḍi murāgaman kaṡīraw wa sa‘ah(tan), wa may yakhruj mim baitihī muhājiran ilallāhi wa rasūlihī ṡumma yudrik-hul-mautu faqad waqa‘a ajruhū ‘alallāh(i), wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).

და ვინც ალლაჰის გზაზე გადასახლდება, ამ ქვეყანაზე ემიგრაციის ფართო ადგილს და დიდ (ბედნიერებას) იპოვის. ვინც თავის სახლს დატოვებს ალლაჰისა და მისი შუამავლის გულისთვის გადასახლების განზრახვით, სიკვდილი დაატყდება თავს (სანამ დანიშნულების ადგილს მიაღწევს), მაშინ მისი ჯილდო ალლაჰთანაა დადგენილი. და ალლაჰი მიმტევებელია, მოწყალე.

وَاِذَا ضَرَبْتُمْ فِى الْاَرْضِ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ اَنْ تَقْصُرُوْا مِنَ الصَّلٰوةِ ۖ اِنْ خِفْتُمْ اَنْ يَّفْتِنَكُمُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۗ اِنَّ الْكٰفِرِيْنَ كَانُوْا لَكُمْ عَدُوًّا مُّبِيْنًا

wa iżā ḍarabtum fil-arḍi fa laisa ‘alaikum junāḥun an taqṣurū minaṣ-ṣalāh(ti), in khiftum ay yaftinakumul-lażīna kafarū, innal-kāfirīna kānū lakum ‘aduwwam mubīnā(n).

და როდესაც დედამიწაზე მოგზაურობთ, ცოდვა არ არის თქვენთვის ყასარის ლოცვის შესრულება, თუ გეშინიათ ურწმუნოების თავდასხმის. მართლაც, ურწმუნოები თქვენი ნამდვილი მტრები არიან.

وَاِذَا كُنْتَ فِيْهِمْ فَاَقَمْتَ لَهُمُ الصَّلٰوةَ فَلْتَقُمْ طَاۤىِٕفَةٌ مِّنْهُمْ مَّعَكَ وَلْيَأْخُذُوْٓا اَسْلِحَتَهُمْ ۗ فَاِذَا سَجَدُوْا فَلْيَكُوْنُوْا مِنْ وَّرَاۤىِٕكُمْۖ وَلْتَأْتِ طَاۤىِٕفَةٌ اُخْرٰى لَمْ يُصَلُّوْا فَلْيُصَلُّوْا مَعَكَ وَلْيَأْخُذُوْا حِذْرَهُمْ وَاَسْلِحَتَهُمْ ۚ وَدَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوْ تَغْفُلُوْنَ عَنْ اَسْلِحَتِكُمْ وَاَمْتِعَتِكُمْ فَيَمِيْلُوْنَ عَلَيْكُمْ مَّيْلَةً وَّاحِدَةً ۗوَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ اِنْ كَانَ بِكُمْ اَذًى مِّنْ مَّطَرٍ اَوْ كُنْتُمْ مَّرْضٰٓى اَنْ تَضَعُوْٓا اَسْلِحَتَكُمْ وَخُذُوْا حِذْرَكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ اَعَدَّ لِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابًا مُّهِيْنًا

wa iżā kunta fīhim fa aqamta lahumuṣ-ṣalāta faltaqum ṭā'ifatum minhum ma‘aka walya'khużū asliḥatahum, fa iżā sajadū falyakūnū miw warā'ikum, walta'ti ṭā'ifatun ukhrā lam yuṣallū falyuṣallū ma‘aka walya'khużū ḥiżrahum wa asliḥatahum, waddal-lażīna kafarū lau tagfulūna ‘an asliḥatakum wa amti‘atikum, fa yamīlūna ‘alaikum mailataw wāḥidah(tan), wa lā junāḥa ‘alaikum in kāna bikum ażam mim maṭarin au kuntum marḍā an taḍa‘ū asliḥatakum wa khużū ḥiżrakum, innallāha a‘adda lil-kāfirīna ‘ażābam muhīnā(n).

და თუ შენ (მუჰამედ) მათ შორის ხარ (შენს მეგობრებს შორის) და გინდა მათთან ერთად ილოცო, მაშინ მათი ჯგუფი შენთან ერთად დადგეს (ილოცოს) და იარაღი ატარონ, შემდეგ კი, როდესაც ისინი (რომლებიც შენთან ერთად ლოცულობენ) თაყვანს სცემენ (ერთ რაქათს დაასრულებენ), მაშინ შენს უკან გადავიდნენ (მტრის პირისპირ) და მოვიდნენ სხვა ჯგუფი, ვინც არ ილოცა, მაშინ ილოცონ შენთან ერთად და მოემზადონ, ფხიზლად იყვნენ და იარაღი ჩაიცვან. ურწმუნოებს სურდათ, რომ უყურადღებოდ მოქცეულიყავით თქვენს იარაღსა და ქონებაზე, ამიტომ ერთდროულად დაგესხნენ თავს. და თუ წვიმის ან ავადმყოფობის გამო გაგიჭირდათ, იარაღის დაყრა თქვენთვის მისაღებია და მოემზადეთ. ჭეშმარიტად, ალაჰმა მოამზადა დამამცირებელი სასჯელი ურწმუნოებისთვის.

فَاِذَا قَضَيْتُمُ الصَّلٰوةَ فَاذْكُرُوا اللّٰهَ قِيَامًا وَّقُعُوْدًا وَّعَلٰى جُنُوْبِكُمْ ۚ فَاِذَا اطْمَأْنَنْتُمْ فَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ ۚ اِنَّ الصَّلٰوةَ كَانَتْ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ كِتٰبًا مَّوْقُوْتًا

fa iżā qaḍaitumuṣ-ṣalāta fażkurullāha qiyāmaw wa qu‘ūdaw wa ‘alā junūbikum, fa iżaṭma'nantum fa aqīmuṣ-ṣalāh(ta), innaṣ-ṣalāta kānat ‘alal-mu'minīna kitābam mauqūtā(n).

გარდა ამისა, როდესაც ლოცვას დაასრულებთ, გაიხსენეთ ალლაჰი, როცა დგახართ, როცა ზიხართ და როცა წოლიხართ. შემდეგ, როცა თავს უსაფრთხოდ იგრძნობთ, მაშინ შეასრულეთ ლოცვა (ჩვეულებისამებრ). მართლაც, ლოცვა მორწმუნეებისთვის დროით განსაზღვრული ვალდებულებაა.

وَلَا تَهِنُوْا فِى ابْتِغَاۤءِ الْقَوْمِ ۗ اِنْ تَكُوْنُوْا تَأْلَمُوْنَ فَاِنَّهُمْ يَأْلَمُوْنَ كَمَا تَأْلَمُوْنَ ۚوَتَرْجُوْنَ مِنَ اللّٰهِ مَا لَا يَرْجُوْنَ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا ࣖ

wa lā tahinū fibtigā'il-qaum(i), in takūnū ta'lamūna fa innahum ya'lamūna kamā ta'lamūn(a), wa tarjūna minallāhi mā lā yarjūn(a), wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).

და ნუ იქნებით უძლური მათ (თქვენი მტრების) დევნაში. თუ ტკივილს განიცდით, იცოდეთ, რომ ისინიც განიცდიან ტკივილს, ისევე როგორც თქვენ, მაშინ როცა თქვენ კვლავ შეგიძლიათ ელოდოთ ალლაჰისგან იმას, რასაც ისინი არ ელოდებიან. ალლაჰი ყოვლისმცოდნეა, ბრძენია.

اِنَّآ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ لِتَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ بِمَآ اَرٰىكَ اللّٰهُ ۗوَلَا تَكُنْ لِّلْخَاۤىِٕنِيْنَ خَصِيْمًا ۙ

innā anzalnā ilaikal-kitāba bil-ḥaqqi litaḥkuma bainan-nāsi bimā arākallāh(u), wa lā takun lil-khā'inīna khaṣīmā(n).

ჭეშმარიტად, ჩვენ გამოგიგზავნეთ შენ (მუჰამედ) წიგნი (ყურანი) ჭეშმარიტებით, რათა განსაჯო ადამიანებს შორის იმის მიხედვით, რაც ალაჰმა გასწავლა და ნუ იქნები (უდანაშაულო ადამიანის) მოწინააღმდეგე, რადგან (იცავ) მოღალატე ადამიანს,

وَّاسْتَغْفِرِ اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ كَانَ غَفُوْرًا رَّحِيْمًاۚ

wastagfirillāh(a), innallāha kāna gafūrar raḥīmā(n).

და შესთხოვეთ ალაჰს პატიება! ჭეშმარიტად, ალაჰი შემნდობია, მოწყალეა.

وَلَا تُجَادِلْ عَنِ الَّذِيْنَ يَخْتَانُوْنَ اَنْفُسَهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ مَنْ كَانَ خَوَّانًا اَثِيْمًاۙ

wa lā tujādil ‘anil-lażīna yakhtānūna anfusahum, innallāha lā yuḥibbu man kāna khawwānan aṡīmā(n).

და ნუ იდავ მათზე, ვინც საკუთარ თავს ღალატობს, ჭეშმარიტად, ალლაჰს არ უყვარს ისინი, ვინც მუდამ ვერაგები არიან და ცოდვაში იძირებიან.

يَّسْتَخْفُوْنَ مِنَ النَّاسِ وَلَا يَسْتَخْفُوْنَ مِنَ اللّٰهِ وَهُوَ مَعَهُمْ اِذْ يُبَيِّتُوْنَ مَا لَا يَرْضٰى مِنَ الْقَوْلِ ۗ وَكَانَ اللّٰهُ بِمَا يَعْمَلُوْنَ مُحِيْطًا

yastakhfūna minan-nāsi wa lā yastakhfūna minallāhi wa huwa ma‘ahum iż yubayyitūna mā lā yarḍā minal-qaul(i), wa kānallāhu bimā ya‘malūna muḥīṭā(n).

მათ შეუძლიათ ადამიანებისგან დამალვა, მაგრამ ალაჰისგან ვერ დაიმალებიან, რადგან ალაჰი მათთან იყო, როდესაც ერთ ღამეს მათ მიიღეს საიდუმლო გადაწყვეტილება, რომელიც მას არ მოეწონა. ყოვლისშემძლე ალაჰი ფარავს მათ ქმედებებს.

هٰٓاَنْتُمْ هٰٓؤُلَاۤءِ جَادَلْتُمْ عَنْهُمْ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۗ فَمَنْ يُّجَادِلُ اللّٰهَ عَنْهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ اَمْ مَّنْ يَّكُوْنُ عَلَيْهِمْ وَكِيْلًا

hā'antum hā'ulā'i jādaltum ‘anhum fil-ḥayātid-dun-yā, famay yujādilullāha ‘anhum yaumal-qiyāmati am may yakūnu ‘alaihim wakīlā(n).

ეს შენ ხარ! შენ კამათობ მათ (დასაცავად) ამქვეყნიურ ცხოვრებაში, მაგრამ ვინ დაუპირისპირდება ალაჰს მათ (დასაცავად) აღდგომის დღეს? ან ვინ იქნება მათი დამცველი (ალაჰის სასჯელისგან)?

وَمَنْ يَّعْمَلْ سُوْۤءًا اَوْ يَظْلِمْ نَفْسَهٗ ثُمَّ يَسْتَغْفِرِ اللّٰهَ يَجِدِ اللّٰهَ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا

wa may ya‘mal sū'an au yaẓlim nafsahū ṡumma yastagfirillāha yajidillāha gafūrar raḥīmā(n).

და ვინც ჩაიდენს დანაშაულს და უსამართლოდ მოექცევა საკუთარ თავს, შემდეგ კი ალაჰს შენდობას სთხოვს, უეჭველად ნახავს ალაჰს შემწყნარებელს, მწყალობელს.

وَمَنْ يَّكْسِبْ اِثْمًا فَاِنَّمَا يَكْسِبُهٗ عَلٰى نَفْسِهٖ ۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا

wa may yaksib iṡman fa innamā yaksibuhū ‘alā nafsih(ī),wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).

და ვინც ცოდვას ჩაიდენს, ის ამას საკუთარი თავისთვის აკეთებს. და ალლაჰი ყოვლისმცოდნეა, ბრძენია.

وَمَنْ يَّكْسِبْ خَطِيْۤـَٔةً اَوْ اِثْمًا ثُمَّ يَرْمِ بِهٖ بَرِيْۤـًٔا فَقَدِ احْتَمَلَ بُهْتَانًا وَّاِثْمًا مُّبِيْنًا ࣖ

wa may yaksib khaṭī'atan au iṡman ṡumma yarmi bihī barī'an fa qadiḥtamala buhtānaw wa iṡmam mubīnā(n).

და ვინც შეცდომას ან ცოდვას ჩაიდენს და შემდეგ უდანაშაულოს დაადანაშაულებს, მაშინ, უეჭველად, მან სიცრუე და აშკარა ცოდვა ჩაიდინა.

وَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكَ وَرَحْمَتُهٗ لَهَمَّتْ طَّاۤىِٕفَةٌ مِّنْهُمْ اَنْ يُّضِلُّوْكَۗ وَمَا يُضِلُّوْنَ اِلَّآ اَنْفُسَهُمْ وَمَا يَضُرُّوْنَكَ مِنْ شَيْءٍ ۗ وَاَنْزَلَ اللّٰهُ عَلَيْكَ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَعَلَّمَكَ مَا لَمْ تَكُنْ تَعْلَمُۗ وَكَانَ فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكَ عَظِيْمًا

wa lau lā faḍlullāhi ‘alaika wa raḥmatuhū lahammaṭ-ṭā'ifatum minhum ay yuḍillūk(a), wa mā yuḍillūna illā anfusahum wa mā yaḍurrūnaka min syai'(in), wa anzalallāhu ‘alaikal-kitāba wal-ḥikmata wa ‘allamaka mā lam takun ta‘lam(u), wa kāna faḍlullāhi ‘alaika ‘aẓīmā(n).

და რომ არა ალლაჰის წყალობა და წყალობა შენს მიმართ (მუჰამედ), უეჭველად, მათი ჯგუფი გადაწყვეტდა შენს შეცდომაში შეყვანას, მაგრამ ისინი მხოლოდ საკუთარ თავს ატყუებენ და არანაირ ზიანს არ გაყენებენ. და (ასევე) იმიტომ, რომ ალლაჰმა მოგივლინა წიგნი (ყურანი) და სიბრძნე (სუნნა) და გასწავლა ის, რაც არ იცოდი. დიდია შენზე მონიჭებული ალლაჰის წყალობა.

۞ لَا خَيْرَ فِيْ كَثِيْرٍ مِّنْ نَّجْوٰىهُمْ اِلَّا مَنْ اَمَرَ بِصَدَقَةٍ اَوْ مَعْرُوْفٍ اَوْ اِصْلَاحٍۢ بَيْنَ النَّاسِۗ وَمَنْ يَّفْعَلْ ذٰلِكَ ابْتِغَاۤءَ مَرْضَاتِ اللّٰهِ فَسَوْفَ نُؤْتِيْهِ اَجْرًا عَظِيْمًا

lā khaira fī kaṡīrim min najwāhum illā man amara biṣadaqatin au ma‘rūfin au iṣlāḥim bainan-nās(i), wa may yaf‘al żālikabtigā'a marḍātillāhi fa saufa nu'tīhi ajran ‘aẓīmā(n).

მათი ფარული საუბრების უმეტესობაში სიკეთე არ არის, გარდა იმათ ფარული საუბრებისა, ვინც მოწყალების გაღებას, კეთილ საქმეებს ან ხალხში მშვიდობას ამყარებს. ვინც ამას ალლაჰის სიამოვნებით გააკეთებს, ჩვენ მალე დიდ ჯილდოს მივცემთ.

وَمَنْ يُّشَاقِقِ الرَّسُوْلَ مِنْۢ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُ الْهُدٰى وَيَتَّبِعْ غَيْرَ سَبِيْلِ الْمُؤْمِنِيْنَ نُوَلِّهٖ مَا تَوَلّٰى وَنُصْلِهٖ جَهَنَّمَۗ وَسَاۤءَتْ مَصِيْرًا ࣖ

wa may yusyāqiqir-rasūla mim ba‘di mā tabayyana lahul-hudā wa yattabi‘ gaira sabīlil-mu'minīna nuwallihī mā tawallā wa nuṣlihī jahannam(a), wa sā'at maṣīrā(n).

და ვინც წინ აღუდგება შუამავალს (მუჰამედს) მას შემდეგ, რაც მისთვის ჭეშმარიტება ნათელი გახდა და მიჰყვება გზას, რომელიც არ არის მორწმუნეთა გზა, ჩვენ მას მივატოვებთ იმ შეცდომაში, რომელიც მან ჩადო და ჯოჯოხეთში გავგზავნით, რაც ყველაზე ცუდი ადგილია დასაბრუნებლად.

اِنَّ اللّٰهَ لَا يَغْفِرُ اَنْ يُّشْرَكَ بِهٖ وَيَغْفِرُ مَا دُوْنَ ذٰلِكَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ ۗ وَمَنْ يُّشْرِكْ بِاللّٰهِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلٰلًا ۢ بَعِيْدًا

innallāha lā yagfiru ay yusyraka bihī wa yagfiru mā dūna żālika limay yasyā'(u), wa may yusyrik billāhi faqad ḍalla ḍalālam ba‘īdā(n).

ალლაჰი არ აპატიებს შირკის (ალლაჰისთვის რაიმეში თანაზიარის მიკუთვნების) ცოდვას და აპატიებს სხვა ცოდვებს, ვისაც ინებებს. და ვინც ალლაჰს თანაზიარს უზიარებს, ის ძალიან შორს წავიდა გზას.

اِنْ يَّدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖٓ اِلَّآ اِنٰثًاۚ وَاِنْ يَّدْعُوْنَ اِلَّا شَيْطٰنًا مَّرِيْدًاۙ

iy yad‘ūna min dūnihī illā ināṡā(n), wa iy yad‘ūna illā syaiṭānam marīdā(n).

რასაც ისინი თაყვანს სცემენ ალლაჰის გარდა, მხოლოდ (კერპებს) და ისინი მხოლოდ ურჩ სატანას სცემენ თაყვანს.

لَّعَنَهُ اللّٰهُ ۘ وَقَالَ لَاَتَّخِذَنَّ مِنْ عِبَادِكَ نَصِيْبًا مَّفْرُوْضًاۙ

la‘anahullāh(u), wa qāla la'attakhiżanna min ‘ibādika naṣībam mafrūḍā(n).

რომელიც ალაჰმა დაწყევლა და (ეშმაკმა) თქვა: „მე აუცილებლად ავიღებ გარკვეულ წილს შენი მსახურებისგან,

وَّلَاُضِلَّنَّهُمْ وَلَاُمَنِّيَنَّهُمْ وَلَاٰمُرَنَّهُمْ فَلَيُبَتِّكُنَّ اٰذَانَ الْاَنْعَامِ وَلَاٰمُرَنَّهُمْ فَلَيُغَيِّرُنَّ خَلْقَ اللّٰهِ ۗوَمَنْ يَّتَّخِذِ الشَّيْطٰنَ وَلِيًّا مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ فَقَدْ خَسِرَ خُسْرَانًا مُّبِيْنًا

wa la'uḍillannahum wa la'umanniyannahum wa la'āmurannahum fa layubattikunna āżānal-an‘āmi wa la'āmurannahum fa layugayyirunna khalqallāh(i), wa may yattakhiżisy-syaiṭāna waliyyam min dūnillāhi faqad khasira khusrānam mubīnā(n).

და მე ნამდვილად დავაბრკოლებ მათ გზას და გავაღვიძებ მათში ცარიელ სიზმრებს და ვუბრძანებ მათ, რომ პირუტყვს ყურები მოჭრან (შემდეგ ისინი ნამდვილად მოჭრიან მათ) და ვუბრძანებ მათ, რომ შეცვალონ ალაჰის ქმნილება (შემდეგ ისინი ნამდვილად შეცვლიან მას).“ ვინც სატანას აირჩევს ალაჰის გარდა სხვა მფარველად, მაშინ ის ნამდვილად განიცდის ზარალს.

يَعِدُهُمْ وَيُمَنِّيْهِمْۗ وَمَا يَعِدُهُمُ الشَّيْطٰنُ اِلَّا غُرُوْرًا

ya‘iduhum wa yumannīhim, wa mā ya‘iduhumusy-syaiṭānu illā gurūrā(n).

(ეშმაკმა) მათ დაპირებები მისცა და ცარიელი ოცნებები გააღვიძა, თუმცა ეშმაკი მათ მხოლოდ ტყუილს ჰპირდებოდა.

اُولٰۤىِٕكَ مَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُۖ وَلَا يَجِدُوْنَ عَنْهَا مَحِيْصًا

ulā'ika ma'wāhum jahannam(u), wa lā yajidūna ‘anhā maḥīṣā(n).

ისინი (ვინც მოტყუებულნი არიან) ჯოჯოხეთს ეკუთვნიან და მათ არ ექნებათ მისგან თავის დაღწევის სხვა გზა.

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ سَنُدْخِلُهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًاۗ وَعْدَ اللّٰهِ حَقًّا ۗوَمَنْ اَصْدَقُ مِنَ اللّٰهِ قِيْلًا

wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti sanudkhiluhum jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā abadā(n), wa‘dallāhi ḥaqqā(n), wa man aṣdaqu minallāhi qīlā(n).

და ისინი, ვინც ირწმუნეს და კეთილ საქმეებს სჩადიან, შევალთ სამოთხეში, რომლის ქვეშაც მდინარეები მოედინება და იქ სამუდამოდ დარჩებიან. და ღვთის აღთქმა ჭეშმარიტია. ვინ არის თავის სიტყვებში უფრო ჭეშმარიტი, ვიდრე ალაჰი?

لَيْسَ بِاَمَانِيِّكُمْ وَلَآ اَمَانِيِّ اَهْلِ الْكِتٰبِ ۗ مَنْ يَّعْمَلْ سُوْۤءًا يُّجْزَ بِهٖۙ وَلَا يَجِدْ لَهٗ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلِيًّا وَّلَا نَصِيْرًا

laisa bi'amāniyyikum wa lā amāniyyi ahlil-kitāb(i), may ya‘mal sū'ay yujza bih(ī), wa lā yajid lahū min dūnillāhi waliyyaw wa lā naṣīrā(n).

(ჯილდო ალაჰისგან) არც შენი და არც წიგნის ხალხის სურვილი არ არის. ვინც ბოროტებას ჩაიდენს, უეჭველად, ამ ბოროტების შესაბამისად დაისჯება და მას ალლაჰის გარდა არც მფარველი და არც შემწე არ ეყოლება.

وَمَنْ يَّعْمَلْ مِنَ الصّٰلِحٰتِ مِنْ ذَكَرٍ اَوْ اُنْثٰى وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَاُولٰۤىِٕكَ يَدْخُلُوْنَ الْجَنَّةَ وَلَا يُظْلَمُوْنَ نَقِيْرًا

wa may ya‘mal minaṣ-ṣāliḥāti min żakarin au unṡā wa huwa mu'minun fa ulā'ika yadkhulūnal-jannata wa lā yuẓlamūna naqīrā(n).

და ვინც კეთილ საქმეს აკეთებს, კაცი იქნება ეს თუ ქალი, მორწმუნე, შევა სამოთხეში და მას არანაირი უსამართლობა არ დაემართება.

وَمَنْ اَحْسَنُ دِيْنًا مِّمَّنْ اَسْلَمَ وَجْهَهٗ لِلّٰهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ وَّاتَّبَعَ مِلَّةَ اِبْرٰهِيْمَ حَنِيْفًا ۗوَاتَّخَذَ اللّٰهُ اِبْرٰهِيْمَ خَلِيْلًا

wa man aḥsanu dīnam mimman aslama wajhahū lillāhi wa huwa muḥsinuw wattaba‘a millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wattakhażallāhu ibrāhīma khalīlā(n).

და ვის აქვს უკეთესი სარწმუნოება იმაზე, ვინც გულწრფელად ემორჩილება ალლაჰს, კეთილ საქმეებს აკეთებს და მიჰყვება აბრაამის ჭეშმარიტ სარწმუნოებას? და ალლაჰმა აირჩია აბრაამი თავის საყვარელად.

وَلِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَكَانَ اللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ مُّحِيْطًا ࣖ

wa lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa kānallāhu bikulli syai'im muḥīṭā(n).

და ალლაჰისაა ყველაფერი, რაც ცათა შინა და დედამიწაზეა, და ალლაჰის (ცოდნა) მოიცავს ყველაფერს.

وَيَسْتَفْتُوْنَكَ فِى النِّسَاۤءِۗ قُلِ اللّٰهُ يُفْتِيْكُمْ فِيْهِنَّ ۙوَمَا يُتْلٰى عَلَيْكُمْ فِى الْكِتٰبِ فِيْ يَتٰمَى النِّسَاۤءِ الّٰتِيْ لَا تُؤْتُوْنَهُنَّ مَا كُتِبَ لَهُنَّ وَتَرْغَبُوْنَ اَنْ تَنْكِحُوْهُنَّ وَالْمُسْتَضْعَفِيْنَ مِنَ الْوِلْدَانِۙ وَاَنْ تَقُوْمُوْا لِلْيَتٰمٰى بِالْقِسْطِ ۗوَمَا تَفْعَلُوْا مِنْ خَيْرٍ فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِهٖ عَلِيْمًا

wa yastaftūnaka fin-nisā'(i), qulillāhu yuftīkum fīhinn(a), wa mā yutlā ‘alaikum fil-kitābi fī yatāman-nisā'il-lātī lā tu'tūnahunna mā kutiba lahunna wa targabūna an tankiḥūhunna wal-mustaḍ‘afīna minal-wildān(i), wa an taqūmū lil-yatāmā bil-qisṭ(i), wa mā taf‘alū min khairin fa innallāha kāna bihī ‘alīmā(n).

და ქალებთან დაკავშირებით ფატვას გთხოვენ. უთხარი: „ალაჰმა მოგცათ მათ შესახებ ფატვა და ის, რაც ყურანში წაგიკითხავთ (ასევე ფატვა) ობოლი ქალების შესახებ, რომლებსაც არ მისცემდით მათთვის დადგენილ მზითვს, მაშინ როცა გინდოდათ მათზე დაქორწინება და (გიბრძანათ) იმ ბავშვების შესახებ, რომლებიც ჯერ კიდევ სუსტებად ითვლებოდნენ. და (ალაჰმა გიბრძანათ) სამართლიანად მოეპყარით ობლებს. და რა სიკეთესაც არ უნდა აკეთებდეთ, ჭეშმარიტად, ალაჰი ყოვლისმცოდნეა.“

وَاِنِ امْرَاَةٌ خَافَتْ مِنْۢ بَعْلِهَا نُشُوْزًا اَوْ اِعْرَاضًا فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَآ اَنْ يُّصْلِحَا بَيْنَهُمَا صُلْحًا ۗوَالصُّلْحُ خَيْرٌ ۗوَاُحْضِرَتِ الْاَنْفُسُ الشُّحَّۗ وَاِنْ تُحْسِنُوْا وَتَتَّقُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًا

wa inimra'atun khāfat mim ba‘lihā nusyūzan au i‘rāḍan falā junāḥa ‘alaihimā ay yuṣliḥā bainahumā ṣulḥā(n), waṣ-ṣulḥu khair(un), wa uḥḍiratil-anfususy-syuḥḥ(a), wa in tuḥsinū wa tattaqū fa innallāha kāna bimā ta‘malūna khabīrā(n).

და თუ ქალი წუხს, რომ მისი ქმარი ცელქი ან გულგრილი იქნება, მაშინ მათ შეუძლიათ ნამდვილი მშვიდობის დამყარება და ეს მშვიდობა უკეთესია (მათთვის), მიუხედავად იმისა, რომ მამაკაცი ბუნებით ძუნწია. და თუ თქვენ გააუმჯობესებთ (ურთიერთობას თქვენს ცოლთან) და დაიცავთ თავს (ნუსიუზისა და გულგრილობისგან), მაშინ, ჭეშმარიტად, ალაჰი ძალიან ფრთხილობს თქვენს ქმედებებთან დაკავშირებით.

وَلَنْ تَسْتَطِيْعُوْٓا اَنْ تَعْدِلُوْا بَيْنَ النِّسَاۤءِ وَلَوْ حَرَصْتُمْ فَلَا تَمِيْلُوْا كُلَّ الْمَيْلِ فَتَذَرُوْهَا كَالْمُعَلَّقَةِ ۗوَاِنْ تُصْلِحُوْا وَتَتَّقُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا

wa lan tastaṭī‘ū an ta‘dilū bainan-nisā'i wa lau ḥaraṣtum falā tamīlū kullal-maili fa tażarūhā kal-mu‘allaqah(ti), wa in tuṣliḥū wa tattaqū fa innallāha kāna gafūrar raḥīmā(n).

და ვერ შეძლებთ სამართლიანობის დაცვას თქვენს ცოლებს შორის, თუნდაც ძალიან გსურდეთ ეს, ამიტომ ნუ გადაიხრებით ისე, რომ მეორე დაკარგოთ. და თუ გამოჯანმრთელდებით და თავს დაიცავთ (უსამართლობისგან), უეჭველად, ალლაჰი ყოვლისშემძლეა, მწყალობელია.

وَاِنْ يَّتَفَرَّقَا يُغْنِ اللّٰهُ كُلًّا مِّنْ سَعَتِهٖۗ وَكَانَ اللّٰهُ وَاسِعًا حَكِيْمًا

wa iy yatafarraqā yugnillāhu kullam min sa‘atih(ī), wa kānallāhu wāsi‘an ḥakīmā(n).

და თუ ისინი ორნი განქორწინდებიან, მაშინ ალლაჰი თითოეულ მათგანს თავისი წყალობიდან საკმარისს მისცემს. და ალლაჰი ყოვლისმომცველია, ბრძენია.

وَلِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَلَقَدْ وَصَّيْنَا الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَاِيَّاكُمْ اَنِ اتَّقُوا اللّٰهَ ۗوَاِنْ تَكْفُرُوْا فَاِنَّ لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَكَانَ اللّٰهُ غَنِيًّا حَمِيْدًا

wa lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa laqad waṣṣainal-lażīna ūtul-kitāba min qablikum wa iyyākum anittaqullāh(a), wa in takfurū fa inna lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa kānallāhu ganiyyan ḥamīdā(n).

და ალლაჰისაა ყველაფერი, რაც ცათა შინა და დედამიწაზეა. ჩვენ ვუბრძანეთ მათ, ვისაც თქვენამდე და თქვენამდეც ებოძათ წმინდა წიგნი, რომ ალლაჰის შიში ჰქონოდათ. თუ არ ირწმუნეთ, მაშინ (იცოდეთ), რომ ალლაჰისაა ყველაფერი, რაც ცათა შინა და დედამიწაზეა. ალლაჰი უმდიდრესია და ქებულია.

وَلِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ وَكِيْلًا

wa lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa kafā billāhi wakīlā(n).

და ალლაჰისაა ყველაფერი, რაც ცათა შინა და დედამიწაზეა. ალლაჰი საკმარისია მათი მფარველად.

اِنْ يَّشَأْ يُذْهِبْكُمْ اَيُّهَا النَّاسُ وَيَأْتِ بِاٰخَرِيْنَۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلٰى ذٰلِكَ قَدِيْرًا

iy yasya' yużhibkum ayyuhan-nāsu wa ya'ti bi'ākharīn(a), wa kānallāhu ‘alā żālika qadīrā(n).

ალაჰს რომ ნებავდეს, ყველას გაგანადგურებდათ, ო, ადამიანებო! შემდეგ სხვა (ხალხი) მოიყვანა (თქვენს ნაცვლად). და ყოვლისშემძლე ალაჰმა ასეც მოიქცა.

مَنْ كَانَ يُرِيْدُ ثَوَابَ الدُّنْيَا فَعِنْدَ اللّٰهِ ثَوَابُ الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ سَمِيْعًاۢ بَصِيْرًا ࣖ

man kāna yurīdu ṡawābad-dun-yā fa ‘indallāhi ṡawābud-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa kānallāhu samī‘am baṣīrā(n).

ვისაც სურს ამქვეყნიური ჯილდო, იცოდეს, რომ ალლაჰთანაა ამქვეყნიური და იმქვეყნიური ჯილდო. ალლაჰი ყოვლისმსმენია, ყოვლისმხედველია.

۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُوْنُوْا قَوَّامِيْنَ بِالْقِسْطِ شُهَدَاۤءَ لِلّٰهِ وَلَوْ عَلٰٓى اَنْفُسِكُمْ اَوِ الْوَالِدَيْنِ وَالْاَقْرَبِيْنَ ۚ اِنْ يَّكُنْ غَنِيًّا اَوْ فَقِيْرًا فَاللّٰهُ اَوْلٰى بِهِمَاۗ فَلَا تَتَّبِعُوا الْهَوٰٓى اَنْ تَعْدِلُوْا ۚ وَاِنْ تَلْوٗٓا اَوْ تُعْرِضُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū kūnū qawwāmīna bil-qisṭi syuhadā'a lillāhi wa lau ‘alā anfusikum awil-wālidaini wal-aqrabīn(a), iy yakun ganiyyan au faqīran fallāhu aulā bihimā, falā tattabi‘ul-hawā an ta‘dilū, wa in talwū au tu‘riḍū fa innallāha kāna bimā ta‘malūna khabīrā(n).

ოჰ, მორწმუნეებო! იყავით სამართლიანობის დამცველები და ალლაჰის მოწმეები, თუნდაც ეს თქვენივე ან თქვენი მშობლებისა და ნათესავების წინააღმდეგ იყოს. მდიდარია ის (ბრალდებული) თუ ღარიბი, ალლაჰმა უკეთ იცის, რა არის მისთვის საუკეთესო. ამიტომ, ნუ აჰყვებით თქვენს სურვილებს ჭეშმარიტებისგან გადახვევით. ხოლო თუ დაამახინჯებთ (ჩვენებას) ან უარს იტყვით მის მიცემაზე, მაშინ იცოდეთ, რომ ალლაჰი ყოვლისმცოდნეა იმის შესახებ, რასაც აკეთებთ.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَالْكِتٰبِ الَّذِيْ نَزَّلَ عَلٰى رَسُوْلِهٖ وَالْكِتٰبِ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ مِنْ قَبْلُ ۗوَمَنْ يَّكْفُرْ بِاللّٰهِ وَمَلٰۤىِٕكَتِهٖ وَكُتُبِهٖ وَرُسُلِهٖ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلٰلًا ۢ بَعِيْدًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū āminū billāhi wa rasūlihī wal-kitābil-lażī nazzala ‘alā rasūlihī wal-kitābil-lażī anzala min qabl(u), wa may yakfur billāhi wa malā'ikatihī wa kutubihī wa rusulihī wal-yaumil-ākhiri faqad ḍalla ḍalālam ba‘īdā(n).

ოჰ, მორწმუნეებო! კვლავაც გწამდეთ ალლაჰისა და მისი შუამავლის (მუჰამედის) და წიგნის (ყურანის), რომელიც მის შუამავალს გადაეგზავნა, ასევე იმ წიგნების, რომლებიც ადრე იყო გადაცემული. ვინც არ სწამს ალლაჰის, მისი ანგელოზების, მისი წიგნების, მისი შუამავლებისა და უკანასკნელი დღის, ის ძალიან შორს არის გზადაგზა შეცდენილი.

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا ثُمَّ كَفَرُوْا ثُمَّ اٰمَنُوْا ثُمَّ كَفَرُوْا ثُمَّ ازْدَادُوْا كُفْرًا لَّمْ يَكُنِ اللّٰهُ لِيَغْفِرَ لَهُمْ وَلَا لِيَهْدِيَهُمْ سَبِيْلًاۗ

innal-lażīna āmanū ṡumma kafarū ṡumma āmanū ṡumma kafarū ṡummazdādū kufral lam yakunillāhu liyagfira lahum wa lā liyahdiyahum sabīlā(n).

ჭეშმარიტად, ისინი, ვინც ირწმუნეს და შემდეგ ურწმუნოდ დარჩნენ, შემდეგ კვლავ ირწმუნეს, შემდეგ კი კვლავ ურწმუნოება გააძლიერეს, მაშინ ალლაჰი არც მიუტევებს მათ და არც (სწორ) გზას დაადგება.

بَشِّرِ الْمُنٰفِقِيْنَ بِاَنَّ لَهُمْ عَذَابًا اَلِيْمًاۙ

basysyiril-munāfiqīna bi'anna lahum ‘ażāban alīmā(n).

თვალთმაქცებს აუწყე ამბავი, რომ მათ მწარე სატანჯველი ელით.

ۨالَّذِيْنَ يَتَّخِذُوْنَ الْكٰفِرِيْنَ اَوْلِيَاۤءَ مِنْ دُوْنِ الْمُؤْمِنِيْنَ ۗ اَيَبْتَغُوْنَ عِنْدَهُمُ الْعِزَّةَ فَاِنَّ الْعِزَّةَ لِلّٰهِ جَمِيْعًاۗ

al-lażīna yattakhiżūnal-kāfirīna auliyā'a min dūnil-mu'minīn(a), ayabtagūna ‘indahumul-‘izzata fa innal-‘izzata lillāhi jamī‘ā(n).

(კერძოდ) ისინი, ვინც ურწმუნოებს ლიდერებად ირჩევენ და მორწმუნეებს ტოვებენ. ნუთუ ურწმუნოებთან ძალაუფლებას ეძებენ? იცოდეთ, რომ მთელი ძალაუფლება ალაჰს ეკუთვნის.

وَقَدْ نَزَّلَ عَلَيْكُمْ فِى الْكِتٰبِ اَنْ اِذَا سَمِعْتُمْ اٰيٰتِ اللّٰهِ يُكْفَرُ بِهَا وَيُسْتَهْزَاُ بِهَا فَلَا تَقْعُدُوْا مَعَهُمْ حَتّٰى يَخُوْضُوْا فِيْ حَدِيْثٍ غَيْرِهٖٓ ۖ اِنَّكُمْ اِذًا مِّثْلُهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ جَامِعُ الْمُنٰفِقِيْنَ وَالْكٰفِرِيْنَ فِيْ جَهَنَّمَ جَمِيْعًاۙ

wa qad nazzala ‘alaikum fil-kitābi an iżā sami‘tum āyātillāhi yukfaru bihā wa yustahza'u bihā falā taq‘udū ma‘ahum ḥattā yakhūḍū fī ḥadīṡin gairih(ī), innakum iżam miṡlahum, innallāha jāmi‘ul-munāfiqīna wal-kāfirīna fī jahannama jamī‘ā(n).

და ჭეშმარიტად, ალაჰმა (წესები) გამოგიგზავნათ წიგნში (ყურანში), რომ თუ გაიგებთ, რომ ალაჰის აიათებს უარყოფენ და დასცინიან (ურწმუნოების მიერ), მაშინ ნუ დაჯდებით მათთან, სანამ ისინი სხვა საუბარში არ ჩაერთვებიან. რადგან (თუ მათთან კვლავ დაჯდებით), რა თქმა უნდა, თქვენც მათ დაემსგავსებით. ჭეშმარიტად, ალაჰი ჯოჯოხეთში შეკრებს ყველა თვალთმაქცსა და ურწმუნოს.

ۨالَّذِيْنَ يَتَرَبَّصُوْنَ بِكُمْۗ فَاِنْ كَانَ لَكُمْ فَتْحٌ مِّنَ اللّٰهِ قَالُوْٓا اَلَمْ نَكُنْ مَّعَكُمْ ۖ وَاِنْ كَانَ لِلْكٰفِرِيْنَ نَصِيْبٌ قَالُوْٓا اَلَمْ نَسْتَحْوِذْ عَلَيْكُمْ وَنَمْنَعْكُمْ مِّنَ الْمُؤْمِنِيْنَ ۗ فَاللّٰهُ يَحْكُمُ بَيْنَكُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ وَلَنْ يَّجْعَلَ اللّٰهُ لِلْكٰفِرِيْنَ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ سَبِيْلًا ࣖ

al-lażīna yatarabbaṣūna bikum, fa in kāna lakum fatḥum minallāhi qālū alam nakum ma‘akum, wa in kāna lil-kāfirīna naṣībun qālū alam nastaḥwiż ‘alaikum wa namna‘kum minal-mu'minīn(a), fallāhu yaḥkumu bainakum yaumal-qiyāmah(ti), wa lay yaj‘alallāhu lil-kāfirīna ‘alal-mu'minīna sabīlā(n).

(კერძოდ) ისინი, ვინც ელოდებიან (მოვლენებს), რაც შენ თავს დაატყდება. როდესაც ალლაჰისგან გამარჯვებას მიაღწევ, გეუბნებიან: „განა ჩვენ თქვენთან არ ვიყავით (ბრძოლაში)?“ და თუ ურწმუნოებს წილი აქვთ, გეუბნებიან: „განა ჩვენ თქვენთან არ ვიყავით გამარჯვებაში და განა არ გიცავდით მორწმუნეებისგან?“ ასე რომ, ალლაჰი განსჯის თქვენ შორის აღდგომის დღეს. ალლაჰი არ მისცემს ურწმუნოებს გზას მორწმუნეებზე დასამარცხებლად.

اِنَّ الْمُنٰفِقِيْنَ يُخٰدِعُوْنَ اللّٰهَ وَهُوَ خَادِعُهُمْۚ وَاِذَا قَامُوْٓا اِلَى الصَّلٰوةِ قَامُوْا كُسَالٰىۙ يُرَاۤءُوْنَ النَّاسَ وَلَا يَذْكُرُوْنَ اللّٰهَ اِلَّا قَلِيْلًاۖ

innal-munāfiqīna yukhādi‘ūnallāha wa huwa khādi‘uhum, wa iżā qāmū ilaṣ-ṣalāti qāmū kusālā, yurā'ūnan-nāsa wa lā yażkurūnallāha illā qalīlā(n).

მართლაც, თვალთმაქცებს სურთ ალაჰის მოტყუება, მაგრამ ალაჰია მათ მოტყუებული. როდესაც ისინი ლოცვისთვის დგებიან, ამას ზარმაცად აკეთებენ. მათ სურთ, რომ ხალხის წინაშე ბედნიერები იყვნენ (სურთ, რომ ქება დაიმსახურონ). და ისინი ალაჰს მხოლოდ მცირედით იხსენებენ.

مُّذَبْذَبِيْنَ بَيْنَ ذٰلِكَۖ لَآ اِلٰى هٰٓؤُلَاۤءِ وَلَآ اِلٰى هٰٓؤُلَاۤءِ ۗ وَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهٗ سَبِيْلًا

mużabżabīna baina żālik(a), lā ilā ha'ulā'i wa lā ilā ha'ulā'(i), wa may yuḍlilillāhu falan tajida lahū sabīlā(n).

ისინი ეჭვის მდგომარეობაში არიან მათ შორის (რწმენასა და ურწმუნოებას შორის), რომლებიც არ მიეკუთვნებიან ამ ჯგუფს (მორწმუნეებს) და არც იმ ჯგუფს (ურწმუნოებს). ვისაც ალლაჰი გზას აცდენს, შენ ვერ იპოვი გზას (რომელიც გზას დაადებს) მისთვის.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوا الْكٰفِرِيْنَ اَوْلِيَاۤءَ مِنْ دُوْنِ الْمُؤْمِنِيْنَ ۚ اَتُرِيْدُوْنَ اَنْ تَجْعَلُوْا لِلّٰهِ عَلَيْكُمْ سُلْطٰنًا مُّبِيْنًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżul-kāfirīna auliyā'a min dūnil-mu'minīn(a), aturīdūna an taj‘alū lillāhi ‘alaikum sulṭānam mubīnā(n).

ოჰ, მორწმუნეებო, ნუ აიყვანთ ურწმუნოებს წინამძღოლებად მორწმუნეების ნაცვლად. გსურთ, რომ ალლაჰს (თქვენს წინააღმდეგ) ცხადი არგუმენტი მისცეთ?

اِنَّ الْمُنٰفِقِيْنَ فِى الدَّرْكِ الْاَسْفَلِ مِنَ النَّارِۚ وَلَنْ تَجِدَ لَهُمْ نَصِيْرًاۙ

innal-munāfiqīna fid-darkil-asfali minan-nār(i), wa lan tajida lahum naṣīrā(n).

ჭეშმარიტად, თვალთმაქცნი ჯოჯოხეთის ყველაზე დაბალ საფეხურზე არიან მოქცეულნი და შენ მათთვის ვერავითარ შემწეს ვერ იპოვი.

اِلَّا الَّذِيْنَ تَابُوْا وَاَصْلَحُوْا وَاعْتَصَمُوْا بِاللّٰهِ وَاَخْلَصُوْا دِيْنَهُمْ لِلّٰهِ فَاُولٰۤىِٕكَ مَعَ الْمُؤْمِنِيْنَۗ وَسَوْفَ يُؤْتِ اللّٰهُ الْمُؤْمِنِيْنَ اَجْرًا عَظِيْمًا

illal-lażīna tābū wa aṣlaḥū wa‘taṣamū billāhi wa akhlaṣū dīnahum lillāhi fa ulā'ika ma‘al-mu'minīn(a), wa saufa yu'tillāhul mu'minīna ajran ‘aẓīmā(n).

გარდა მათი, ვინც მოინანიებს, გამოსწორდება, მტკიცედ მიეჯაჭვება ალლაჰს და გულწრფელად აღასრულებს თავის რელიგიას ალლაჰისთვის. ისინი მორწმუნეებთან იქნებიან და ალლაჰი მორწმუნეებს დიდ ჯილდოს მისცემს.

مَا يَفْعَلُ اللّٰهُ بِعَذَابِكُمْ اِنْ شَكَرْتُمْ وَاٰمَنْتُمْۗ وَكَانَ اللّٰهُ شَاكِرًا عَلِيْمًا ۔

mā yaf‘alullāhu bi‘ażābikum in syakartum wa āmantum, wa kānallāhu syākiran ‘alīmā(n).

ალლაჰი არ დაგტანჯავთ, თუ მადლიერნი და მორწმუნენი იქნებით. ალლაჰი კი ყოვლისმადლიერია, ყოვლისმცოდნე.

۞ لَا يُحِبُّ اللّٰهُ الْجَهْرَ بِالسُّوْۤءِ مِنَ الْقَوْلِ اِلَّا مَنْ ظُلِمَ ۗ وَكَانَ اللّٰهُ سَمِيْعًا عَلِيْمًا

lā yuḥibbullāhul-jahra bis-sū'i minal-qauli illā man ẓulim(a), wa kānallāhu samī‘an ‘alīmā(n).

ალლაჰს არ უყვარს ბოროტი სიტყვები, (რომლებიც აშკარად წარმოითქმება), გარდა იმ ადამიანებისა, ვისაც უსამართლოდ მოექცნენ. ალლაჰი ყოვლისმსმენია, ყოვლისმცოდნეა.

اِنْ تُبْدُوْا خَيْرًا اَوْ تُخْفُوْهُ اَوْ تَعْفُوْا عَنْ سُوْۤءٍ فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَفُوًّا قَدِيْرًا

in tubdū khairan au tukhfūhu au ta‘fū ‘an sū'in fa innallāha kāna ‘afuwwan qadīrā(n).

თუ სათნოებას გამოხატავ, მალავ ან აპატიებ (სხვა ადამიანს) შეცდომას, მაშინ, ჭეშმარიტად, ალლაჰი შემნდობია, ყოვლისშემძლეა.

اِنَّ الَّذِيْنَ يَكْفُرُوْنَ بِاللّٰهِ وَرُسُلِهٖ وَيُرِيْدُوْنَ اَنْ يُّفَرِّقُوْا بَيْنَ اللّٰهِ وَرُسُلِهٖ وَيَقُوْلُوْنَ نُؤْمِنُ بِبَعْضٍ وَّنَكْفُرُ بِبَعْضٍۙ وَّيُرِيْدُوْنَ اَنْ يَّتَّخِذُوْا بَيْنَ ذٰلِكَ سَبِيْلًاۙ

innal-lażīna yakfurūna billāhi wa rusulihī wa yurīdūna ay yufarriqū bainallāhi wa rusulihī wa yaqūlūna nu'minu biba‘ḍin wa nakfuru biba‘ḍ(in), wa yurīdūna ay yattakhiżū baina żālika sabīlā(n).

ჭეშმარიტად, ისინი, ვინც არ სწამთ ალლაჰისა და მისი მაცნეების და სურთ განასხვავონ (რწმენა) ალლაჰსა და მის მაცნეებს შორის და ამბობენ: „ერთს გვწამს და მეორეს არა“ და სურთ, რომ შუა გზას (რწმენას ან ურწმუნოებას) დაადგნენ,

اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْكٰفِرُوْنَ حَقًّا ۚوَاَعْتَدْنَا لِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابًا مُّهِيْنًا

ulā'ika humul-kāfirūna ḥaqqā(n), wa a‘tadnā lil-kāfirīna ‘ażābam muhīnā(n).

ისინი არიან ჭეშმარიტი ურწმუნოები და ჩვენ ურწმუნოებისთვის მოვამზადეთ დამამცირებელი სასჯელი.

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَرُسُلِهٖ وَلَمْ يُفَرِّقُوْا بَيْنَ اَحَدٍ مِّنْهُمْ اُولٰۤىِٕكَ سَوْفَ يُؤْتِيْهِمْ اُجُوْرَهُمْ ۗوَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا ࣖ

wal-lażīna āmanū billāhi wa rusulihī wa lam yufarriqū baina aḥadim minhum ulā'ika saufa nu'tīhim ujūrahum, wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).

რაც შეეხება მათ, ვინც ირწმუნა ალლაჰი და მისი მოციქულები და არ განასხვავებდა მათ (მოციქულებს) შორის, ალლაჰი მომავალში დააჯილდოებს მათ. ალლაჰი შემწყნარებელია, მოწყალე.

يَسْـَٔلُكَ اَهْلُ الْكِتٰبِ اَنْ تُنَزِّلَ عَلَيْهِمْ كِتٰبًا مِّنَ السَّمَاۤءِ فَقَدْ سَاَلُوْا مُوْسٰٓى اَكْبَرَ مِنْ ذٰلِكَ فَقَالُوْٓا اَرِنَا اللّٰهَ جَهْرَةً فَاَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ بِظُلْمِهِمْۚ ثُمَّ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْهُمُ الْبَيِّنٰتُ فَعَفَوْنَا عَنْ ذٰلِكَ ۚ وَاٰتَيْنَا مُوْسٰى سُلْطٰنًا مُّبِيْنًا

yas'aluka ahlul-kitābi an tunazzila ‘alaihim kitābam minas-samā'i faqad sa'alū mūsā akbara min żālika fa qālū arinallāha jahratan fa akhażathumuṣ-ṣā‘iqatu bi ẓulmihim, ṡummattakhażul-‘ijla mim ba‘di mā jā'athumul-bayyinātu fa ‘afaunā ‘an żālik(a), wa ātainā mūsā sulṭānam mubīnā(n).

(წიგნის ხალხი) გთხოვენ შენ (მუჰამედ), რომ ზეციდან წიგნი ჩამოუგზავნო მათ. მართლაც, მათ მოსეს უფრო დიდი რამ სთხოვეს. უთხრეს: „გვიჩვენე ალაჰი ჭეშმარიტად!“ ამიტომ ელვამ დაარტყა მათ თავიანთი ტირანობის გამო. შემდეგ ხბოს თაყვანი სცეს მას შემდეგ, რაც ცხადი მტკიცებულებები იხილეს, მაგრამ ჩვენ ვაპატიეთ მათ და მოსეს ნამდვილი ძალაუფლება მივეცით.

وَرَفَعْنَا فَوْقَهُمُ الطُّوْرَ بِمِيْثَاقِهِمْ وَقُلْنَا لَهُمُ ادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا وَّقُلْنَا لَهُمْ لَا تَعْدُوْا فِى السَّبْتِ وَاَخَذْنَا مِنْهُمْ مِّيْثَاقًا غَلِيْظًا

wa rafa‘nā fauqahumuṭ ṭūra bimīṡāqihim wa qulnā lahumudkhulul-bāba sujjadaw wa qulnā lahum lā ta‘dū fis-sabti wa akhażnā minhum mīṡāqan galīẓā(n).

და აღვმართეთ მათ ზემოთ მთა (სინაი), რათა (განვამტკიცოთ) მათი აღთქმა. და ვუბრძანეთ მათ: „შედით კარიბჭეში (ბეითულმაკდისში) თაყვანი სცეთ!“ და ვუბრძანეთ მათ: „არ დაარღვიოთ შაბათის წესები!“ და ავიღეთ მათგან მტკიცე აღთქმა.

فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِّيْثَاقَهُمْ وَكُفْرِهِمْ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَقَتْلِهِمُ الْاَنْۢبِيَاۤءَ بِغَيْرِ حَقٍّ وَّقَوْلِهِمْ قُلُوْبُنَا غُلْفٌ ۗ بَلْ طَبَعَ اللّٰهُ عَلَيْهَا بِكُفْرِهِمْ فَلَا يُؤْمِنُوْنَ اِلَّا قَلِيْلًاۖ

fabimā naqḍihim mīṡāqahum wa kufrihim bi'āyātillāhi wa qatlihimul-ambiyā'a bigairi ḥaqqiw wa qaulihim qulūbunā gulf(un), bal ṭaba‘allāhu ‘alaihā bikufrihim falā yu'minūna illā qalīlā(n).

ასე რომ (დავსაჯეთ ისინი), იმიტომ, რომ დაარღვიეს აღთქმა, იმიტომ, რომ არ ირწმუნეს ალლაჰის ნიშნები და იმიტომ, რომ უსამართლოდ მოკლეს წინასწარმეტყველები (სამართლიანი მიზეზით) და იმიტომ, რომ თქვეს: „ჩვენი გულები დალუქულია!“ სინამდვილეში, ალლაჰმა დალუქა მათი გულები მათი ურწმუნოების გამო, ამიტომ მათგან მხოლოდ რამდენიმე ირწმუნა.

وَّبِكُفْرِهِمْ وَقَوْلِهِمْ عَلٰى مَرْيَمَ بُهْتَانًا عَظِيْمًاۙ

wa bikufrihim wa qaulihim ‘alā maryama buhtānan ‘aẓīmā(n).

და (ჩვენ ასევე დასაჯეს ისინი) მათი ურწმუნოებისთვის (იესოს მიმართ) და მათი ძალიან ამაზრზენი ბრალდებებისთვის მარიამის წინააღმდეგ,

وَّقَوْلِهِمْ اِنَّا قَتَلْنَا الْمَسِيْحَ عِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ رَسُوْلَ اللّٰهِۚ وَمَا قَتَلُوْهُ وَمَا صَلَبُوْهُ وَلٰكِنْ شُبِّهَ لَهُمْ ۗوَاِنَّ الَّذِيْنَ اخْتَلَفُوْا فِيْهِ لَفِيْ شَكٍّ مِّنْهُ ۗمَا لَهُمْ بِهٖ مِنْ عِلْمٍ اِلَّا اتِّبَاعَ الظَّنِّ وَمَا قَتَلُوْهُ يَقِيْنًاۢ ۙ

wa qaulihim innā qatalnal-masīḥa ‘īsabna maryama rasūlallāh(i), wa mā qatalūhu wa mā ṣalabūhu wa lākin syubbiha lahum, wa innal-lażīnakhtalafū fīhi lafī syakkim minh(u), mā lahum bihī min ‘ilmin illattibā‘aẓ-ẓanni wa mā qatalūhu yaqīnā(n).

და (ასევე დასაჯეს) იმის გამო, რომ თქვეს: „ჭეშმარიტად, ჩვენ მოვკალით მესია, იესო, მარიამის ძე, ალლაჰის მოციქული“, მიუხედავად იმისა, რომ ისინი არ მოკლეს იგი და (არც) ჯვარს აცვეს, არამედ (მოკლეს) ადამიანი, რომელიც იესოს შეადარეს. მართლაც, ისინი, ვინც არ ეთანხმებიან იესოს (მკვლელობას), ყოველთვის ეჭვობენ, თუ ვინ მოკლეს. მათ სინამდვილეში არ იცოდნენ (ზუსტად ვინ მოკლეს), არამედ მხოლოდ ვარაუდებს ეყრდნობოდნენ, ამიტომ არ იყვნენ დარწმუნებულები, რომ მოკლეს იგი.

بَلْ رَّفَعَهُ اللّٰهُ اِلَيْهِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَزِيْزًا حَكِيْمًا

bar rafa‘ahullāhu ilaih(i), wa kānallāhu ‘azīzan ḥakīmā(n).

მაგრამ ალაჰმა იესო თავის წინაშე აღამაღლა. ალაჰი ყოვლისშემძლეა, ყოვლისმცოდნეა.

وَاِنْ مِّنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ اِلَّا لَيُؤْمِنَنَّ بِهٖ قَبْلَ مَوْتِهٖ ۚوَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ يَكُوْنُ عَلَيْهِمْ شَهِيْدًاۚ

wa im min ahlil-kitābi illā layu'minanna bihī qabla mautih(ī), wa yaumal-qiyāmati yakūnu ‘alaihim syahīdā(n).

წიგნის ხალხთა შორის არავინ იყო, ვინც არ ირწმუნა მისი (ისა) სიკვდილამდე. და აღდგომის დღეს ის (ისა) იქნება მათი მოწმე.

فَبِظُلْمٍ مِّنَ الَّذِيْنَ هَادُوْا حَرَّمْنَا عَلَيْهِمْ طَيِّبٰتٍ اُحِلَّتْ لَهُمْ وَبِصَدِّهِمْ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ كَثِيْرًاۙ

fa biẓulmim minal-lażīna hādū ḥarramnā ‘alaihim ṭayyibātin uḥillat lahum wa biṣaddihim ‘an sabīlillāhi kaṡīrā(n).

იუდეველების უსამართლობის გამო ჩვენ ავუკრძალეთ მათ კეთილი საქმეები, რაც ადრე კანონიერი იყო და იმიტომ, რომ ისინი ხელს უშლიდნენ (სხვებს) ალლაჰის გზიდან,

وَّاَخْذِهِمُ الرِّبٰوا وَقَدْ نُهُوْا عَنْهُ وَاَكْلِهِمْ اَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ ۗوَاَعْتَدْنَا لِلْكٰفِرِيْنَ مِنْهُمْ عَذَابًا اَلِيْمًا

wa akhżihimur-ribā wa qad nuhū ‘anhu wa aklihim amwālan-nāsi bil-bāṭil(i), wa a‘tadnā lil-kāfirīna minhum ‘ażāban alīmā(n).

და იმიტომ, რომ ისინი მევახშეობას მისდევენ, თუმცა ეს მათთვის აკრძალულია და იმიტომ, რომ ისინი უკანონოდ (ბატილურად) მოიხმარენ ხალხის სიმდიდრეს. ჩვენ კი მათგან ურწმუნოებს მწარე სასჯელი მოვამზადეთ.

لٰكِنِ الرّٰسِخُوْنَ فِى الْعِلْمِ مِنْهُمْ وَالْمُؤْمِنُوْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ وَمَآ اُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ وَالْمُقِيْمِيْنَ الصَّلٰوةَ وَالْمُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَالْمُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ اُولٰۤىِٕكَ سَنُؤْتِيْهِمْ اَجْرًا عَظِيْمًا ࣖ

lākinir-rāsikhūna fil-‘ilmi minhum wal-mu'minūna yu'minūna bimā unzila ilaika wa mā unzila min qablika wal-muqīmīnaṣ-ṣalāta wal-mu'tūnaz-zakāta wal-mu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhir(i), ulā'ika sanu'tīhim ajran ‘aẓīmā(n).

ხოლო მათ შორის ღრმა ცოდნის მქონენი და მორწმუნენი, სწამთ (ყურანის), რომელიც შენთვის (მუჰამედ) იყო გამოცხადებული, და (წიგნების), რომლებიც შენამდე იყო გამოცხადებული, ასევე ისინი, ვინც ლოცვას აღასრულებენ, ზექათს იხდიან და სწამთ ალლაჰისა და უკანასკნელი დღის, ჩვენ მათ დიდ ჯილდოს მივცემთ.

۞ اِنَّآ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ كَمَآ اَوْحَيْنَآ اِلٰى نُوْحٍ وَّالنَّبِيّٖنَ مِنْۢ بَعْدِهٖۚ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطِ وَعِيْسٰى وَاَيُّوْبَ وَيُوْنُسَ وَهٰرُوْنَ وَسُلَيْمٰنَ ۚوَاٰتَيْنَا دَاوٗدَ زَبُوْرًاۚ

innā auḥainā ilaika kamā auḥainā ilā nūḥiw wan-nabiyyīna mim ba‘dih(ī), wa auḥainā ilā ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭi wa ‘īsā wa ayyūba wa yūnusa wa hārūna wa sulaimān(a), wa ātainā dāwūda zabūrā(n).

ჭეშმარიტად, ჩვენ გამოგიცხადეთ იგი შენ (მუჰამედ), როგორც გამოგვიცხადეთ იგი ნოეს და მის შემდგომ წინასწარმეტყველებს, ასევე გამოგვიცხადეთ იგი აბრაამს, ისმაილს, ისააკს, იაკობს და მათ შთამომავლებს: იესუს, აიუბს, იონას, ჰარუნს და სოლომონს. და მივეცით ფსალმუნების წიგნი დავუდს.

وَرُسُلًا قَدْ قَصَصْنٰهُمْ عَلَيْكَ مِنْ قَبْلُ وَرُسُلًا لَّمْ نَقْصُصْهُمْ عَلَيْكَ ۗوَكَلَّمَ اللّٰهُ مُوْسٰى تَكْلِيْمًاۚ

wa rusulan qad qaṣaṣnāhum ‘alaika wa rusulal lam naqṣuṣhum ‘alaik(a), wa kallamallāhu mūsā taklīmā(n).

და არიან მოციქულები, რომელთა შესახებაც ადრეც გაგვიგია და არიან მოციქულები (სხვები), რომელთა შესახებაც არ გაგვიგია. და მოსეს პირდაპირ ელაპარაკა ღმერთი.

رُسُلًا مُّبَشِّرِيْنَ وَمُنْذِرِيْنَ لِئَلَّا يَكُوْنَ لِلنَّاسِ عَلَى اللّٰهِ حُجَّةٌ ۢ بَعْدَ الرُّسُلِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَزِيْزًا حَكِيْمًا

rusulam mubasysyirīna wa munżirīna li'allā yakūna lin-nāsi ‘alallāhi ḥujjatum ba‘dar-rusul(i), wa kānallāhu ‘azīzan ḥakīmā(n).

მოციქულები სასიხარულო ცნობისა და გაფრთხილებების მატარებლები იყვნენ, რათა ადამიანებს მოციქულების გაგზავნის შემდეგ ალაჰთან კამათის მიზეზი არ ჰქონოდათ. ალაჰი ყოვლისშემძლეა, ყოვლისმცოდნეა.

لٰكِنِ اللّٰهُ يَشْهَدُ بِمَآ اَنْزَلَ اِلَيْكَ اَنْزَلَهٗ بِعِلْمِهٖ ۚوَالْمَلٰۤىِٕكَةُ يَشْهَدُوْنَ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ شَهِيْدًاۗ

lākinillāhu yasyhadu bimā anzala ilaika anzalahū bi‘ilmih(ī), wal-malā'ikatu yasyhadūn(a), wa kafā billāhi syahīdā(n).

მაგრამ ალლაჰი მოწმეა (ყურანისა), რომელიც შენ (მუჰამედ) გამოგიცხადა. მან იგი თავისი ცოდნით მოავლინა და ანგელოზებიც იყვნენ ამის მოწმენი. ალლაჰი საკმარისია მოწმედ.

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَصَدُّوْا عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ قَدْ ضَلُّوْا ضَلٰلًا ۢ بَعِيْدًا

innal-lażīna kafarū wa ṣaddū ‘an sabīlillāhi qad ḍallū ḍalālam ba‘īdā(n).

ჭეშმარიტად, ისინი, ვინც ურწმუნოები არიან და ალლაჰის გზიდან აშორებენ სხვებს, ჭეშმარიტად, შორს გადაუხვევენ გზას.

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَظَلَمُوْا لَمْ يَكُنِ اللّٰهُ لِيَغْفِرَ لَهُمْ وَلَا لِيَهْدِيَهُمْ طَرِيْقًاۙ

innal-lażīna kafarū wa ẓalamū lam yakunillāhu liyagfira lahum wa lā liyahdiyahum ṭarīqā(n).

ჭეშმარიტად, ვინც ურწმუნოა და უსამართლობას სჩადის, ალლაჰი არ მიუტევებს მათ და არც (სწორ) გზას დაანახვებს.

اِلَّا طَرِيْقَ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًا ۗوَكَانَ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرًا

illā ṭarīqa jahannama khālidīna fīhā abadā(n), wa kāna żālika ‘alallāhi yasīrā(n).

გარდა ჯოჯოხეთის გზისა, სადაც ისინი სამუდამოდ დარჩებიან. ეს კი ალლაჰისთვის ძალიან ადვილია.

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاۤءَكُمُ الرَّسُوْلُ بِالْحَقِّ مِنْ رَّبِّكُمْ فَاٰمِنُوْا خَيْرًا لَّكُمْ ۗوَاِنْ تَكْفُرُوْا فَاِنَّ لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا

yā ayyuhan-nāsu qad jā'akumur-rasūlu bil-ḥaqqi mir rabbikum fa āminū khairal lakum, wa in takfurū fa inna lillāhi mā fis-samāwāti wal-arḍ(i), wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).

ოჰ, ხალხო! ჭეშმარიტად, თქვენთან მოვიდა შუამავალი (მუჰამედი) თქვენი უფლისგან ჭეშმარიტებით, ამიტომ ირწმუნეთ (მას), ეს თქვენთვის უკეთესია. ხოლო თუ ურწმუნო ხართ, (ეს არანაირ ზიანს არ მიაყენებს ალლაჰს), რადგან ჭეშმარიტად, ალლაჰისაა ყველაფერი, რაც ცათა შინა და დედამიწაზეა. ალლაჰი ყოვლისმცოდნეა, ბრძენია.

يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لَا تَغْلُوْا فِيْ دِيْنِكُمْ وَلَا تَقُوْلُوْا عَلَى اللّٰهِ اِلَّا الْحَقَّۗ اِنَّمَا الْمَسِيْحُ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ رَسُوْلُ اللّٰهِ وَكَلِمَتُهٗ ۚ اَلْقٰىهَآ اِلٰى مَرْيَمَ وَرُوْحٌ مِّنْهُ ۖفَاٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرُسُلِهٖۗ وَلَا تَقُوْلُوْا ثَلٰثَةٌ ۗاِنْتَهُوْا خَيْرًا لَّكُمْ ۗ اِنَّمَا اللّٰهُ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ ۗ سُبْحٰنَهٗٓ اَنْ يَّكُوْنَ لَهٗ وَلَدٌ ۘ لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ وَكِيْلًا ࣖ

yā ahlal-kitābi lā taglū fī dīnikum wa lā taqūlū ‘alallāhi illal-ḥaqq(a), innamal-masīḥu ‘īsabnu maryama rasūlullāhi wa kalimatuh(ū), alqāhā ilā maryama wa rūḥum minh(u), fa āminū billāhi wa rusulih(ī), wa lā taqūlū ṡalāṡah(tun), inntahū khairal lakum innamallāhu ilāhuw wāḥid(un), subḥānahū ay yakūna lahū walad(un), lahū mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa kafā billāhi wakīlā(n).

ო, წიგნის ხალხო! ნუ გადააჭარბებთ თქვენს სარწმუნოებაში საზღვრებს და ნუ იტყვით ალაჰზე არაფერს, გარდა იმისა, რაც ჭეშმარიტია. ჭეშმარიტად, მესი იესუ, მარიამის ძე, იყო ალაჰის მოციქული და (რომელიც შეიქმნა) მისი სიტყვებით, რომლებიც მან მარიამს გადასცა და (მისი აფეთქებით) სულით. ამიტომ, ირწმუნეთ ალაჰი და მისი მოციქულები და ნუ იტყვით: „(ღმერთი) სამნი არიან!“ შეწყვიტეთ (ამის თქმა). (ეს) უკეთესია თქვენთვის. ჭეშმარიტად, ალაჰი ყოვლისშემძლე ღმერთია, კურთხეულია იგი შვილების ყოლისგან. მას ეკუთვნის ყველაფერი, რაც ცათა შინა და დედამიწაზეა. და ალაჰი საკმარისია მფარველად.

لَنْ يَّسْتَنْكِفَ الْمَسِيْحُ اَنْ يَّكُوْنَ عَبْدًا لِّلّٰهِ وَلَا الْمَلٰۤىِٕكَةُ الْمُقَرَّبُوْنَۗ وَمَنْ يَّسْتَنْكِفْ عَنْ عِبَادَتِهٖ وَيَسْتَكْبِرْ فَسَيَحْشُرُهُمْ اِلَيْهِ جَمِيْعًا

lay yastankifal-masīḥu ay yakūna ‘abdal lillāhi wa lal-malā'ikatul-muqarrabūn(a), wa may yastankif ‘an ‘ibādatihī wa yastakbir fa sayaḥsyuruhum ilaihi jamī‘ā(n).

მესია სულაც არ ერიდებოდა ალაჰის მსახურობას და არც ანგელოზები, რომლებიც (ალაჰთან) ყველაზე ახლოს იყვნენ. და ვინც ერიდება მის თაყვანისცემას და ამაყობს, ალაჰი ყველას თავისთან შეკრებს.

فَاَمَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ فَيُوَفِّيْهِمْ اُجُوْرَهُمْ وَيَزِيْدُهُمْ مِّنْ فَضْلِهٖۚ وَاَمَّا الَّذِيْنَ اسْتَنْكَفُوْا وَاسْتَكْبَرُوْا فَيُعَذِّبُهُمْ عَذَابًا اَلِيْمًاۙ وَّلَا يَجِدُوْنَ لَهُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلِيًّا وَّلَا نَصِيْرًا

fa ammal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti fa yuwaffīhim ujūrahum wa yazīduhum min faḍlih(ī), wa ammal-lażīnastankafū wastakbarū fa yu‘ażżibuhum ‘ażāban alīmā(n), wa lā yajidūna lahum min dūnillāhi waliyyaw wa lā naṣīrā(n).

რაც შეეხება მათ, ვინც ირწმუნა და კეთილი საქმეები გააკეთა, ალლაჰი სრულად მიანიჭებს მათ ჯილდოს და გაზრდის მათ თავისი წყალობიდან. ხოლო მათ, ვინც უარს იტყვის (ალლაჰის თაყვანისცემაზე) და ამპარტავნდება, ალლაჰი დასჯის მათ მწარე სასჯელით და მათ არ ეყოლებათ არც მფარველი და არც შემწე, გარდა ალლაჰისა.

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاۤءَكُمْ بُرْهَانٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَاَنْزَلْنَآ اِلَيْكُمْ نُوْرًا مُّبِيْنًا

yā ayyuhan-nāsu qad jā'akum burhānum mir rabbikum wa anzalnā ilaikum nūram mubīnā(n).

ოჰ, ხალხო! ჭეშმარიტად, თქვენი უფლისგან (მუჰამედისგან თავისი სასწაულებით) მოვიდა თქვენთან ჭეშმარიტების დასტური და ჩვენ მოგივლინეთ კაშკაშა ნათელი (ყურანი).

فَاَمَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَاعْتَصَمُوْا بِهٖ فَسَيُدْخِلُهُمْ فِيْ رَحْمَةٍ مِّنْهُ وَفَضْلٍۙ وَّيَهْدِيْهِمْ اِلَيْهِ صِرَاطًا مُّسْتَقِيْمًاۗ

fa ammal-lażīna āmanū billāhi wa‘taṣamū bihī fa sayudkhiluhum fī raḥmatim minhu wa faḍl(in), wa yahdīhim ilaihi ṣirāṭam mustaqīmā(n).

რაც შეეხება მათ, ვინც ირწმუნა ალლაჰი და მიჰყვა მის (რელიგიას), ალლაჰი შეიყვანს მათ მისგან (სამოთხიდან) მოწყალებასა და სიკეთეში და აჩვენებს მათ მისკენ მიმავალ სწორ გზას.

يَسْتَفْتُوْنَكَۗ قُلِ اللّٰهُ يُفْتِيْكُمْ فِى الْكَلٰلَةِ ۗاِنِ امْرُؤٌا هَلَكَ لَيْسَ لَهٗ وَلَدٌ وَّلَهٗٓ اُخْتٌ فَلَهَا نِصْفُ مَا تَرَكَۚ وَهُوَ يَرِثُهَآ اِنْ لَّمْ يَكُنْ لَّهَا وَلَدٌ ۚ فَاِنْ كَانَتَا اثْنَتَيْنِ فَلَهُمَا الثُّلُثٰنِ مِمَّا تَرَكَ ۗوَاِنْ كَانُوْٓا اِخْوَةً رِّجَالًا وَّنِسَاۤءً فَلِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ الْاُنْثَيَيْنِۗ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمْ اَنْ تَضِلُّوْا ۗ وَاللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ ࣖ

yastaftūnak(a), qulillāhu yuftīkum fil-kalālah(ti), inimru'un halaka laisa lahū waladuw wa lahū ukhtun fa lahā niṣfu mā tarak(a), wa huwa yariṡuhā illam yakul lahā walad(un), fa in kānataṡnataini fa lahumaṡ-ṡuluṡāni mimmā tarak(a), wa in kānū ikhwatar rijālaw wa nisā'an fa liż-żakari miṡlu ḥaẓẓil-unṡayain(i), yubayyinullāhu lakum an taḍillū, wallāhu bikulli syai'in ‘alīm(un).

ისინი გთხოვენ შენგან ფატვას (კალალასთან დაკავშირებით). უთხარი: „ალაჰი გაძლევს ფატვას კალალასთან დაკავშირებით (კერძოდ, თუ ადამიანი გარდაიცვლება და მას არ ჰყავს შვილები, მაგრამ ჰყავს და, მაშინ მისი (დის) წილი არის მისი დარჩენილი ქონების ნახევარი, ხოლო მისი ძმა მემკვიდრეობით იღებს (მთელ დის ქონებას), თუ მას არ ჰყავს შვილები. ხოლო თუ ორი დაა, მაშინ ორივესთვის რჩება დარჩენილი ქონების ორი მესამედი. ხოლო თუ ისინი (მემკვიდრეები) ძმები და დები არიან, მაშინ ძმის წილი იგივეა, რაც ორი დის წილი. ალაჰი განმარტავს შენთვის (ამ კანონს), რათა არ გადაუხვიო გზას.“