Q.S იბრაჰიმი (إِبْرَاهِيم) - 52 ლექსების რაოდენობა

الۤرٰ ۗ كِتٰبٌ اَنْزَلْنٰهُ اِلَيْكَ لِتُخْرِجَ النَّاسَ مِنَ الظُّلُمٰتِ اِلَى النُّوْرِ ەۙ بِاِذْنِ رَبِّهِمْ اِلٰى صِرَاطِ الْعَزِيْزِ الْحَمِيْدِۙ

alif lām rā, kitābun anzalnāhu ilaika litukhrijan-nāsa minaẓ-ẓulumāti ilan-nūr(i), bi'iżni rabbihim ilā ṣirāṭil-‘azīzil-ḥamīd(i).

ალიფ ლამ რა. (ეს არის) წიგნი, რომელიც შენთვის (მუჰამედ) გამოგვიგზავნეთ, რათა ღვთის ნებართვით ხალხი სიბნელიდან კაშკაშა სინათლეში გამოიყვანო, (კერძოდ) ღმერთის, ყოვლისშემძლის, ყველაზე ქებულის გზისკენ.

اللّٰهِ الَّذِيْ لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَوَيْلٌ لِّلْكٰفِرِيْنَ مِنْ عَذَابٍ شَدِيْدٍۙ

allāhil-lażī lahū mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa wailul lil-kāfirīna min ‘ażābin syadīd(in).

ალლაჰისაა ყველაფერი, რაც ცათა შინა და დედამიწაზეა. ვაი მათ, ვინც ღმერთს არ სწამს, რადგან ისინი მკაცრად დაისჯებიან.

ۨالَّذِيْنَ يَسْتَحِبُّوْنَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا عَلَى الْاٰخِرَةِ وَيَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَيَبْغُوْنَهَا عِوَجًا ۗ اُولٰۤىِٕكَ فِيْ ضَلٰلٍۢ بَعِيْدٍ

allażīna yastaḥibbūnal-ḥayātad-dun-yā ‘alal-ākhirati wa yaṣuddūna ‘an sabīlillāhi wa yabgūnahā ‘iwajā(n), ulā'ika fī ḍalālim ba‘īd(in).

(კერძოდ) ისინი, ვინც ამქვეყნიურ ცხოვრებას იმქვეყნიურ ცხოვრებას ამჯობინებენ და (ხალხს) ალლაჰის გზიდან აშორებენ და უკუღმართობას ესწრაფვიან. ისინი ღრმა შეცდომაში არიან.

وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا بِلِسَانِ قَوْمِهٖ لِيُبَيِّنَ لَهُمْ ۗفَيُضِلُّ اللّٰهُ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

wa mā arsalnā mir rasūlin illā bilisāni qaumihī liyubayyina lahum, fa yuḍillullāhu may yasyā'u wa yahdī may yasyā'(u), wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

და ჩვენ არ გამოვგზავნეთ არცერთი მაცნე, გარდა მისი ხალხის ენისა, რათა აუხსნას მათ. ამიტომ, ალლაჰი გზას აცდენს ვისაც სურს და გზას უჩვენებს ვისაც სურს. იგია ძლევამოსილი, ბრძენია.

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا مُوْسٰى بِاٰيٰتِنَآ اَنْ اَخْرِجْ قَوْمَكَ مِنَ الظُّلُمٰتِ اِلَى النُّوْرِ ەۙ وَذَكِّرْهُمْ بِاَيّٰىمِ اللّٰهِ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّكُلِّ صَبَّارٍ شَكُوْرٍ

wa laqad arsalnā mūsā bi'āyātinā an akhrij qaumaka minaẓ-ẓulumāti ilan-nūr(i), wa żakkirhum bi'ayyāmillāh(i), inna fī żālika la'āyātil likulli ṣabbārin syakūr(in).

და ჭეშმარიტად, ჩვენ მოვავლინეთ მოსე ჩვენი ნიშნებით (და ვუბრძანეთ მას): „გამოიყვანე შენი ხალხი სიბნელიდან ნათელში და შეახსენე მათ ალლაჰის დღეები!“ ჭეშმარიტად, ამაშია ნიშნები (ალლაჰის ძალის) ყველა მომთმენისა და მადლიერისთვის.

وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهِ اذْكُرُوْا نِعْمَةَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ اِذْ اَنْجٰىكُمْ مِّنْ اٰلِ فِرْعَوْنَ يَسُوْمُوْنَكُمْ سُوْۤءَ الْعَذَابِ وَيُذَبِّحُوْنَ اَبْنَاۤءَكُمْ وَيَسْتَحْيُوْنَ نِسَاۤءَكُمْ ۗوَفِيْ ذٰلِكُمْ بَلَاۤءٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَظِيْمٌ ࣖ

wa iż qāla mūsā liqaumihiżkurū ni‘matallāhi ‘alaikum iż anjākum min āli fir‘auna yasūmūnakum sū'al-‘ażābi wa yużabbiḥūna abnā'akum wa yastaḥyūna nisā'akum, wa fī żālikum balā'um mir rabbikum ‘aẓīm(un).

და (გაიხსენეთ) როდესაც მოსემ უთხრა თავის ხალხს: „გაიხსენეთ ალლაჰის წყალობა თქვენზე, როცა გიხსნათ ფარაონის მიმდევრებისგან; მათ კი მტანჯველ ტანჯვაში გატარეს, დახოცეს თქვენი ვაჟები და შეინარჩუნეს თქვენი ქალიშვილები; ეს იყო დიდი განსაცდელი თქვენი უფლისგან.

وَاِذْ تَاَذَّنَ رَبُّكُمْ لَىِٕنْ شَكَرْتُمْ لَاَزِيْدَنَّكُمْ وَلَىِٕنْ كَفَرْتُمْ اِنَّ عَذَابِيْ لَشَدِيْدٌ

wa iż ta'ażżana rabbukum la'in syakartum la'azīdannakum wa la'in kafartum inna ‘ażābī lasyadīd(un).

და (გაიხსენე), როდესაც შენმა უფალმა გამოაცხადა: „ჭეშმარიტად, თუ მადლიერი იქნებით, მე აუცილებლად გაგიმრავლებთ (მადლს), მაგრამ თუ უარყოფთ (ჩემს მადლს), მაშინ ჩემი სასჯელი უეჭველად ძალიან მძიმე იქნება“.

وَقَالَ مُوْسٰٓى اِنْ تَكْفُرُوْٓا اَنْتُمْ وَمَنْ فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا ۙفَاِنَّ اللّٰهَ لَغَنِيٌّ حَمِيْدٌ

wa qāla mūsā in takfurū antum wa man fil-arḍi jamī‘ā(n), fa innallāha laganiyyun ḥamīd(un).

და მუსამ თქვა: „თუ თქვენ და ყველა, ვინც დედამიწაზეა, უარყოფთ (ალაჰის კეთილგანწყობას), მაშინ ალაჰი უმდიდრესია, ყველაზე ქებული.

اَلَمْ يَأْتِكُمْ نَبَؤُا الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ قَوْمِ نُوْحٍ وَّعَادٍ وَّثَمُوْدَ ەۗ وَالَّذِيْنَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ ۗ لَا يَعْلَمُهُمْ اِلَّا اللّٰهُ ۗجَاۤءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ فَرَدُّوْٓا اَيْدِيَهُمْ فِيْٓ اَفْوَاهِهِمْ وَقَالُوْٓا اِنَّا كَفَرْنَا بِمَآ اُرْسِلْتُمْ بِهٖ وَاِنَّا لَفِيْ شَكٍّ مِّمَّا تَدْعُوْنَنَآ اِلَيْهِ مُرِيْبٍ

alam ya'tikum naba'ul-lażīna min qablikum qaumi nūḥiw wa ‘ādiw wa ṡamūd(a), wal-lażīna mim ba‘dihim, lā ya‘lamuhum illallāh(u), jā'athum rusuluhum bil-bayyināti fa raddū aidiyahum fī afwāhihim wa qālū innā kafarnā bimā ursiltum bihī wa innā lafī syakkim mimmā tad‘ūnanā ilaihi murīb(in).

ნუთუ არ მოგივიდათ ამბავი მათ შესახებ, ვინც თქვენამდე ცხოვრობდა: ნოეს, ადის, სამუდის და მათ შემდეგ მოსულთა შესახებ? არავინ იცნობდა მათ, გარდა ალლაჰისა. მათთან მოვიდნენ შუამავლები ცხადი მტკიცებულებებით, მაგრამ ისინი პირს იფარავდნენ (სიძულვილით) და ამბობდნენ: „ჩვენ არ გჯერათ თქვენი და ეჭვი გვეპარება იმაში, რისკენაც მოგვიწოდებთ“.

۞ قَالَتْ رُسُلُهُمْ اَفِى اللّٰهِ شَكٌّ فَاطِرِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ يَدْعُوْكُمْ لِيَغْفِرَ لَكُمْ مِّنْ ذُنُوْبِكُمْ وَيُؤَخِّرَكُمْ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّىۗ قَالُوْٓا اِنْ اَنْتُمْ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَا ۗ تُرِيْدُوْنَ اَنْ تَصُدُّوْنَا عَمَّا كَانَ يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُنَا فَأْتُوْنَا بِسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍ

qālat rusuluhum afillāhi syakkun fāṭiris-samāwāti wal-arḍ(i), yad‘ūkum liyagfira lakum min żunūbikum wa yu'akhkhirakum ilā ajalim musammā(n), qālū in antum illā basyarum miṡlunā, turīdūna an taṣuddūnā ‘ammā kāna ya‘budu ābā'unā fa'tūnā bisulṭānim mubīn(in).

მათმა მაცნეებმა უთხრეს: „ეჭვი გეპარება ალლაჰში, ცათა და დედამიწის შემოქმედში? ის მოგიწოდებთ (რწმენისკენ), რათა მოგიტევოთ თქვენი ცოდვები და გადადოთ თქვენი (ტანჯვა) დანიშნულ დრომდე?“ მათ უთხრეს: „თქვენც ისეთივე ადამიანები ხართ, როგორიც ჩვენ ვართ. გსურთ, რომ ხელი შეგვიშალოთ (გვთავაზოთ) ის, რასაც ჩვენი წინაპრები სცემდნენ თაყვანს, ამიტომ მოგვიტანეთ ცხადი მტკიცებულება.“

قَالَتْ لَهُمْ رُسُلُهُمْ اِنْ نَّحْنُ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ يَمُنُّ عَلٰى مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖۗ وَمَا كَانَ لَنَآ اَنْ نَّأْتِيَكُمْ بِسُلْطٰنٍ اِلَّا بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ

qālat lahum rusuluhum in naḥnu illā basyarum miṡlukum wa lākinnallāha yamunnu ‘alā may yasyā'u min ‘ibādih(ī), wa mā kāna lanā an na'tiyakum bisulṭānin illā bi'iżnillāh(i), wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).

მათმა მაცნეებმა უთხრეს: „ჩვენც მხოლოდ ადამიანები ვართ, თქვენსავით, მაგრამ ალლაჰი აძლევს წყალობას თავის მსახურთაგან ვისაც სურს. ჩვენთვის არ არის უფლებამოსილი, მოგიტანოთ რაიმე მტკიცებულება ალლაჰის ნებართვის გარეშე და მხოლოდ ალლაჰს უნდა ენდონ მორწმუნეები“.

وَمَا لَنَآ اَلَّا نَتَوَكَّلَ عَلَى اللّٰهِ وَقَدْ هَدٰىنَا سُبُلَنَاۗ وَلَنَصْبِرَنَّ عَلٰى مَآ اٰذَيْتُمُوْنَاۗ وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُوْنَ ࣖ

wa mā lanā allā natawakkala ‘alallāhi wa qad hadānā subulanā, wa lanaṣbiranna ‘alā mā āżaitumūnā, wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mutawakkilūn(a).

და რატომ არ უნდა მივენდოთ ალაჰს, როცა მან გზა გვაჩვენა და ჩვენ ჭეშმარიტად მოთმინებით შევხვდებით იმ არეულობას, რომელსაც თქვენ გვიქმნით? და მხოლოდ ალაჰს ემორჩილებიან ისინი, ვინც ენდობათ.“

وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِرُسُلِهِمْ لَنُخْرِجَنَّكُمْ مِّنْ اَرْضِنَآ اَوْ لَتَعُوْدُنَّ فِيْ مِلَّتِنَاۗ فَاَوْحٰٓى اِلَيْهِمْ رَبُّهُمْ لَنُهْلِكَنَّ الظّٰلِمِيْنَ ۗ

wa qālal-lażīna kafarū lirusulihim lanukhrijannakum min arḍinā au lata‘ūdunna fī millatinā, fa auḥā ilaihim rabbuhum lanuhlikannaẓ-ẓālimīn(a).

და უთხრეს ურწმუნოებმა თავიანთ მოციქულებს: „ჩვენ აუცილებლად გაგაძევებთ ჩვენი მიწიდან, ან ნამდვილად დაუბრუნდებით ჩვენს რელიგიას“. ამიტომ ღმერთმა გამოუცხადა მათ: „ჩვენ აუცილებლად გავანადგურებთ უსამართლო ხალხს“.

وَلَنُسْكِنَنَّكُمُ الْاَرْضَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ ۗذٰلِكَ لِمَنْ خَافَ مَقَامِيْ وَخَافَ وَعِيْدِ

wa lanuskinannakumul-arḍa mim ba‘dihim, żālika liman khāfa maqāmī wa khāfa wa‘īd(i).

და ჩვენ უეჭველად, მათ შემდეგ იმ მიწებზე განგათავსებთ. ეს მათთვისაა, ვისაც ჩემი ყოფნის ეშინია და ჩემი მუქარის ეშინია.

وَاسْتَفْتَحُوْا وَخَابَ كُلُّ جَبَّارٍ عَنِيْدٍۙ

wastaftaḥū wa khāba kullu jabbārin ‘anīd(in).

და მათ გამარჯვება და ყველა იმ ადამიანის განადგურება მოითხოვეს, ვინც თვითნებურად და ჯიუტად მოქმედებდა,

مِّنْ وَّرَاۤىِٕهٖ جَهَنَّمُ وَيُسْقٰى مِنْ مَّاۤءٍ صَدِيْدٍۙ

miw warā'ihī jahannamu wa yusqā mim mā'in ṣadīd(in).

მის წინ ჯოჯოხეთია და მას ჩირქოვანი წყლით დაალევინებენ,

يَّتَجَرَّعُهٗ وَلَا يَكَادُ يُسِيْغُهٗ وَيَأْتِيْهِ الْمَوْتُ مِنْ كُلِّ مَكَانٍ وَّمَا هُوَ بِمَيِّتٍۗ وَمِنْ وَّرَاۤىِٕهٖ عَذَابٌ غَلِيْظٌ

yatajarra‘uhū wa lā yakādu yusīguhū wa ya'tīhil-mautu min kulli makāniw wa mā huwa bimayyit(in), wa miw warā'ihī ‘ażābun galīẓ(un).

მან (ჩირქოვანი წყალი) გადაყლაპა და ძლივს გადაყლაპა და სიკვდილი (საფრთხე) ყველა მხრიდან მოევლინა, მაგრამ ის არ მომკვდარა და მის წინაშე (ჯერ კიდევ) მძიმე სასჯელი იყო.

مَثَلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِرَبِّهِمْ اَعْمَالُهُمْ كَرَمَادِ ِۨاشْتَدَّتْ بِهِ الرِّيْحُ فِيْ يَوْمٍ عَاصِفٍۗ لَا يَقْدِرُوْنَ مِمَّا كَسَبُوْا عَلٰى شَيْءٍ ۗذٰلِكَ هُوَ الضَّلٰلُ الْبَعِيْدُ

maṡalul-lażīna kafarū birabbihim a‘māluhum karamādinisytaddat bihir-rīḥu fī yaumin ‘āṣif(in), lā yaqdirūna mimmā kasabū ‘alā syai'(in), żālika huwaḍ-ḍalālul-ba‘īd(u).

იგავი იმ ადამიანების შესახებ, რომლებიც ურწმუნოები არიან თავიანთი უფლის მიმართ, მათი ქმედებები ჰგავს ფერფლს, რომელსაც ძლიერი ქარი აფრქვევს ძლიერ ქარიან დღეს. მათ არ აქვთ ძალა (სარგებლის მიღება) იმისგან, რისთვისაც იშრომეს (ამქვეყნად). ეს არის შორსმიმავალი შეცდომა.

اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ بِالْحَقِّۗ اِنْ يَّشَأْ يُذْهِبْكُمْ وَيَأْتِ بِخَلْقٍ جَدِيْدٍۙ

alam tara annallāha khalaqas-samāwāti wal-arḍa bil-ḥaqq(i), iy yasya' yużhibkum wa ya'ti bikhalqin jadīd(in).

ნუთუ ვერ ხედავ, რომ ალლაჰმა ჭეშმარიტებით შექმნა ცა და დედამიწა? თუ ინებებს, გაგანადგურებს და ახალ ქმნილებას გააჩენს (თქვენს ნაცვლად).

وَّمَا ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ بِعَزِيْزٍ

wa mā żālika ‘alallāhi bi‘azīz(in).

და ეს ალაჰისთვის არ არის რთული.

وَبَرَزُوْا لِلّٰهِ جَمِيْعًا فَقَالَ الضُّعَفٰۤؤُا لِلَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْٓا اِنَّا كُنَّا لَكُمْ تَبَعًا فَهَلْ اَنْتُمْ مُّغْنُوْنَ عَنَّا مِنْ عَذَابِ اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍ ۗقَالُوْا لَوْ هَدٰىنَا اللّٰهُ لَهَدَيْنٰكُمْۗ سَوَاۤءٌ عَلَيْنَآ اَجَزِعْنَآ اَمْ صَبَرْنَا مَا لَنَا مِنْ مَّحِيْصٍ ࣖ

wa barazū lillāhi jamī‘an fa qālaḍ-ḍu‘afā'u lil-lażīnastakbarū innā kunnā lakum taba‘an fahal antum mugnūna ‘annā min ‘ażābillāhi min syai'(in), qālū lau hadānallāhu lahadainākum, sawā'un ‘alainā ajazi‘nā am ṣabarnā mā lanā mim maḥīṣ(in).

და ყველანი (მაჰსიარის ველზე) შეიკრიბნენ ალაჰის წინაშე, შემდეგ კი სუსტებმა უთხრეს ამპარტავანებს: „მართლაც, ჩვენ თქვენი მიმდევრები ვიყავით, მაშ, შეგიძლიათ ოდნავ მაინც დაგვიფაროთ ალაჰის სასჯელისგან?“ მათ უპასუხეს: „ალაჰს რომ გზა გაეკვლია ჩვენთვის, ჩვენც შეგვეძლო თქვენი გზამკვლევის გაწევა. ჩვენთვის ერთია, ვიჩივლებთ თუ მოვითმინებთ. ჩვენ არსად გვაქვს გასაქცევი“.

وَقَالَ الشَّيْطٰنُ لَمَّا قُضِيَ الْاَمْرُ اِنَّ اللّٰهَ وَعَدَكُمْ وَعْدَ الْحَقِّ وَوَعَدْتُّكُمْ فَاَخْلَفْتُكُمْۗ وَمَا كَانَ لِيَ عَلَيْكُمْ مِّنْ سُلْطٰنٍ اِلَّآ اَنْ دَعَوْتُكُمْ فَاسْتَجَبْتُمْ لِيْ ۚفَلَا تَلُوْمُوْنِيْ وَلُوْمُوْٓا اَنْفُسَكُمْۗ مَآ اَنَا۠ بِمُصْرِخِكُمْ وَمَآ اَنْتُمْ بِمُصْرِخِيَّۗ اِنِّيْ كَفَرْتُ بِمَآ اَشْرَكْتُمُوْنِ مِنْ قَبْلُ ۗاِنَّ الظّٰلِمِيْنَ لَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

wa qālasy-syaiṭānu lammā quḍiyal-amru innallāha wa‘adakum wa‘dal-ḥaqqi wa wa‘attukum fa akhlaftukum, wa mā kāna liya ‘alaikum min sulṭānin illā an da‘autukum fastajabtum lī, falā talūmūnī wa lūmū anfusakum, wa mā ana bimuṣrikhikum wa mā antum bimuṣrikhiyy(a), innī kafartu bimā asyraktumūni min qabl(u), innaẓ-ẓālimīna lahum ‘ażābun alīm(un).

და თქვა სატანამ, როდესაც საქმე (ანგარიშსწორება) გადაწყდა: „ჭეშმარიტად, ალაჰმა აღგითვალათ ჭეშმარიტი აღთქმა და მეც აღგითქვით, მაგრამ დავარღვიე. მე არ მაქვს თქვენზე ძალაუფლება, გარდა იმისა, რომ მოგიწოდეთ და თქვენ დაემორჩილეთ ჩემს მოწოდებას. ამიტომ ნუ მელანქოლებ, არამედ შეგინება შენს თავს. მე ვერ დაგეხმარები და შენც ვერ დამეხმარები. ჭეშმარიტად, მე არ ვამართლებ შენს ქმედებებს, რომ წარსულიდან თანაზიარს მიმაგრებდი (ალაჰთან). ჭეშმარიტად, უსამართლოებს მტკივნეული სასჯელი ელით.

وَاُدْخِلَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا بِاِذْنِ رَبِّهِمْۗ تَحِيَّتُهُمْ فِيْهَا سَلٰمٌ

wa udkhilal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā bi'iżni rabbihim, taḥiyyatuhum fīhā salām(un).

და ისინი, ვინც ირწმუნეს და კეთილი საქმეები გააკეთეს, შევლენ სამოთხეებში, რომელთა ქვეშაც მდინარეები მოედინება და იქ დამკვიდრდებიან თავიანთი უფლის ნებართვით. მათი პატივისცემა (სამოთხეში) მოკითხვაა.

اَلَمْ تَرَ كَيْفَ ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا كَلِمَةً طَيِّبَةً كَشَجَرَةٍ طَيِّبَةٍ اَصْلُهَا ثَابِتٌ وَّفَرْعُهَا فِى السَّمَاۤءِۙ

alam tara kaifa ḍaraballāhu maṡalan kalimatan ṭayyibatan kasyajaratin ṭayyibatin aṣluhā ṡābituw wa far‘uhā fis-samā'(i).

ნუთუ არ გინახავთ, როგორ მოჰყავს ალლაჰი კეთილი სიტყვების იგავი, როგორც კეთილი ხე, რომლის ფესვებიც მტკიცეა და ტოტებიც ცათა სასუფეველშია?

تُؤْتِيْٓ اُكُلَهَا كُلَّ حِيْنٍ ۢبِاِذْنِ رَبِّهَاۗ وَيَضْرِبُ اللّٰهُ الْاَمْثَالَ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَ

tu'tī ukulahā kulla ḥīnim bi'iżni rabbihā, wa yaḍribullāhul-amṡāla lin-nāsi la‘allahum yatażakkarūn(a).

(ხე) თავისი უფლის ნებართვით ყოველთვის იძლევა თავის ნაყოფს. და ალლაჰი ამ იგავებს მოუყვანს კაცობრიობას, რათა გაიხსენონ.

وَمَثَلُ كَلِمَةٍ خَبِيْثَةٍ كَشَجَرَةٍ خَبِيْثَةِ ِۨاجْتُثَّتْ مِنْ فَوْقِ الْاَرْضِ مَا لَهَا مِنْ قَرَارٍ

wa maṡalu kalimatin khabīṡatin kasyajaratin khabīṡatinijtuṡṡat min fauqil-arḍi mā lahā min qarār(in).

და ცუდი სიტყვის მაგალითი ჰგავს ცუდ ხეს, რომლის ფესვებიც მიწის პირიდან ამოძირკვულია; ის ოდნავადაც ვერ დგას (გასწორებულად).

يُثَبِّتُ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِالْقَوْلِ الثَّابِتِ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَفِى الْاٰخِرَةِۚ وَيُضِلُّ اللّٰهُ الظّٰلِمِيْنَۗ وَيَفْعَلُ اللّٰهُ مَا يَشَاۤءُ ࣖ

yuṡabbitullāhul-lażīna āmanū bil-qauliṣ-ṣābiti fil-ḥayātid-dun-yā wa fil-ākhirah(ti), wa yuḍillullāhuẓ-ẓālimīn(a), wa yaf‘alullāhu mā yasyā'(u).

ალლაჰი მტკიცე სიტყვით ამტკიცებს მათ, ვინც ირწმუნა, ამქვეყნიურ და იმქვეყნიურ ცხოვრებაში; ალლაჰი შეცდომაში შეჰყავს უსამართლოებს და ალლაჰი აკეთებს იმას, რაც სურს.

۞ اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ بَدَّلُوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ كُفْرًا وَّاَحَلُّوْا قَوْمَهُمْ دَارَ الْبَوَارِۙ

alam tara ilal-lażīna baddalū ni‘matallāhi kufraw wa aḥallū qaumahum dāral-bawār(i).

ნუთუ ვერ შენიშნე ისინი, რომლებმაც ალლაჰის კეთილგანწყობა გაცვალეს ალლაჰის დაუმორჩილებლობით და თავიანთი ხალხი განადგურების ხეობაში ჩააგდეს?

جَهَنَّمَ ۚيَصْلَوْنَهَاۗ وَبِئْسَ الْقَرَارُ

jahannama yaṣlaunahā, wa bi'sal-qarār(u).

კერძოდ, ჯოჯოხეთში; ისინი შევლენ მასში; და ეს არის ბოროტი საცხოვრებელი.

وَجَعَلُوْا لِلّٰهِ اَنْدَادًا لِّيُضِلُّوْا عَنْ سَبِيْلِهٖۗ قُلْ تَمَتَّعُوْا فَاِنَّ مَصِيْرَكُمْ اِلَى النَّارِ

wa ja‘alū lillāhi andādal liyuḍillū ‘an sabīlih(ī), qul tamatta‘ū fa inna maṣīrakum ilan-nār(i).

და მათ (ურწმუნოებმა) ალლაჰს მეტოქეები დაუსახეს, რათა (ხალხი) მისი გზიდან გადააცდინონ. უთხარი (ო, მუჰამედ): „გიხაროდეს, რადგან შენი საბოლოო სამყოფელი ცეცხლია!“

قُلْ لِّعِبَادِيَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا يُقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَيُنْفِقُوْا مِمَّا رَزَقْنٰهُمْ سِرًّا وَّعَلَانِيَةً مِّنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَ يَوْمٌ لَّا بَيْعٌ فِيْهِ وَلَا خِلٰلٌ

qul li‘ibādiyal-lażīna āmanū yuqīmuṣ-ṣalāta wa yunfiqū mimmā razaqnāhum sirraw wa ‘alāniyatam min qabli ay ya'tiya yaumul lā bai‘un fīhi wa lā khilāl(un).

უთხარი (მუჰამედ) ჩემს მსახურთ, რომლებმაც ირწმუნეს: „დაე, ლოცვა აღასრულონ და დახარჯონ ის საზრდო, რომელსაც ჩვენ ფარულად ან აშკარად ვაძლევთ, სანამ დადგება დღე, როდესაც აღარ იქნება ყიდვა-გაყიდვა და მეგობრობა“.

اَللّٰهُ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَاَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَخْرَجَ بِهٖ مِنَ الثَّمَرٰتِ رِزْقًا لَّكُمْ ۚوَسَخَّرَ لَكُمُ الْفُلْكَ لِتَجْرِيَ فِى الْبَحْرِ بِاَمْرِهٖ ۚوَسَخَّرَ لَكُمُ الْاَنْهٰرَ

allāhul-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa anzala minas-samā'i mā'an fa akhraja bihī minaṡ-ṡamarāti rizqal lakum, wa sakhkhara lakumul-fulka litajriya fil-baḥri bi'amrih(ī), wa sakhkhara lakumul-anhār(a).

ალლაჰია, რომელმაც შექმნა ცა და დედამიწა და მოავლინა ზეციდან წყალი (წვიმა), შემდეგ კი ამ (წვიმის წყლით) გამოავლინა თქვენთვის სხვადასხვა ხილი, როგორც საარსებო წყარო; და გემები დაგიმორჩილათ ზღვებში მისი ნებისამებრ გადასაადგილებლად და მდინარეებიც დაგიმორჩილათ.

وَسَخَّرَ لَكُمُ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ دَاۤىِٕبَيْنِۚ وَسَخَّرَ لَكُمُ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ ۚ

wa sakhkhara lakumusy-syamsa wal-qamara dā'ibaīn(i), wa sakhkhara lakumul-laila wan-nahār(a).

და მან დაგიმორჩილათ მზე და მთვარე, რომლებიც მუდმივად ბრუნავენ (თავიანთ ორბიტაზე); და დაგიმორჩილათ ღამე და დღე.

وَاٰتٰىكُمْ مِّنْ كُلِّ مَا سَاَلْتُمُوْهُۗ وَاِنْ تَعُدُّوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ لَا تُحْصُوْهَاۗ اِنَّ الْاِنْسَانَ لَظَلُوْمٌ كَفَّارٌ ࣖ

wa ātākum min kulli mā sa'altumūh(u), wa in ta‘uddū ni‘matallāhi lā tuḥṣūhā, innal-insāna laẓalūmun kaffār(un).

და მან მოგცათ ყველაფერი, რაც მისგან ითხოვეთ. და თუ დაითვლით ალლაჰის წყალობას, ნამდვილად ვერ შეძლებთ მათ დათვლას. მართლაც, ადამიანები ძალიან უსამართლონი და ძალიან უარმყოფელნი არიან (ალლაჰის წყალობას).

وَاِذْ قَالَ اِبْرٰهِيْمُ رَبِّ اجْعَلْ هٰذَا الْبَلَدَ اٰمِنًا وَّاجْنُبْنِيْ وَبَنِيَّ اَنْ نَّعْبُدَ الْاَصْنَامَ ۗ

wa iż qāla ibrāhīmu rabbij‘al hāżal-balada āminaw wajnubnī wa baniyya an na‘budal-aṣnām(a).

და (გახსოვდეთ), როდესაც აბრაამი ლოცულობდა: „ღმერთო ჩემო, აქციე ეს ქვეყანა (მექა) უსაფრთხო ქვეყნად და დამიფარე მე, ჩემი შვილები და შვილიშვილები კერპების თაყვანისცემისგან“.

رَبِّ اِنَّهُنَّ اَضْلَلْنَ كَثِيْرًا مِّنَ النَّاسِۚ فَمَنْ تَبِعَنِيْ فَاِنَّهٗ مِنِّيْۚ وَمَنْ عَصَانِيْ فَاِنَّكَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

rabbi innahunna aḍlalna kaṡīram minan-nās(i), faman tabi‘anī fa innahū minnī, wa man ‘aṣānī fa innaka gafūrur raḥīm(un).

უფალო, ამ კერპებმა ბევრი ადამიანი გზააბნევინეს. ვინც მე გამომყვება, ის ჩემ შორისაა, ხოლო ვინც არ მემორჩილება, შენ ხარ ყველაზე მიმტევებელი, ყველაზე მოწყალე.

رَبَّنَآ اِنِّيْٓ اَسْكَنْتُ مِنْ ذُرِّيَّتِيْ بِوَادٍ غَيْرِ ذِيْ زَرْعٍ عِنْدَ بَيْتِكَ الْمُحَرَّمِۙ رَبَّنَا لِيُقِيْمُوا الصَّلٰوةَ فَاجْعَلْ اَفْـِٕدَةً مِّنَ النَّاسِ تَهْوِيْٓ اِلَيْهِمْ وَارْزُقْهُمْ مِّنَ الثَّمَرٰتِ لَعَلَّهُمْ يَشْكُرُوْنَ

rabbanā innī askantu min żurriyyatī biwādin gairi żī zar‘in ‘inda baitikal-muḥarram(i), rabbanā liyuqīmuṣ-ṣalāta faj‘al af'idatam minan-nāsi tahwī ilaihim warzuqhum minaṡ-ṡamarāti la‘allahum yasykurūn(a).

ო, უფალო, მე ჩემი შთამომავლებიდან ზოგიერთი ხეობაში დავსახლდი, სადაც შენი (ბეითულაჰ) სახლთან ახლოს მოსავალი არ არის, ო, უფალო (ასეთთა), რათა მათ ლოცვა შეასრულონ, ამიტომ ზოგიერთი ადამიანის გული მათკენ მიმართე და ხილით გამოკვება მიეცი, იმედია მადლიერნი იქნებიან.

رَبَّنَآ اِنَّكَ تَعْلَمُ مَا نُخْفِيْ وَمَا نُعْلِنُۗ وَمَا يَخْفٰى عَلَى اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍ فِى الْاَرْضِ وَلَا فِى السَّمَاۤءِ

rabbanā innaka ta‘lamu mā nukhfī wa mā nu‘lin(u), wa mā yakhfā ‘alallāhi min syai'in fil-arḍi wa lā fis-samā'(i).

ჩვენო უფალო, ჭეშმარიტად შენ იცი, რას ვმალავთ და რას ვამხელთ; და არაფერია დაფარული ალლაჰისგან, არც დედამიწაზე და არც ცაში.

اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ وَهَبَ لِيْ عَلَى الْكِبَرِ اِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَۗ اِنَّ رَبِّيْ لَسَمِيْعُ الدُّعَاۤءِ

al-ḥamdu lillāhil-lażī wahaba lī ‘alal-kibari ismā‘īla wa isḥāq(a), inna rabbī lasamī‘ud-du‘ā'(i).

დიდება ალლაჰს, რომელმაც მომცა სიბერეში ისმაილი და ისააკი. ჭეშმარიტად, ჩემი ღმერთი ჭეშმარიტად ისმენს (ნებას რთავს) ლოცვებს.

رَبِّ اجْعَلْنِيْ مُقِيْمَ الصَّلٰوةِ وَمِنْ ذُرِّيَّتِيْۖ رَبَّنَا وَتَقَبَّلْ دُعَاۤءِ

rabbij‘alnī muqīmaṣ-ṣalāti wa min żurriyyatī, rabbanā wa taqabbal du‘ā'(i).

ღმერთო ჩემო, გაქციე მე, ჩემი შვილები და შვილიშვილები ლოცვის მსურველ ადამიანებად; ღმერთო ჩემო, გთხოვ, მიიღე ჩემი ლოცვა.

رَبَّنَا اغْفِرْ لِيْ وَلِوَالِدَيَّ وَلِلْمُؤْمِنِيْنَ يَوْمَ يَقُوْمُ الْحِسَابُ ࣖ

rabbanagfir lī wa liwālidayya wa lil-mu'minīna yauma yaqūmul-ḥisāb(u).

„ღმერთო ჩვენო, მაპატიე მე, ჩემს მშობლებს და ყველა მორწმუნეს განკითხვის დღეს (განკითხვის დღეს).“

وَلَا تَحْسَبَنَّ اللّٰهَ غَافِلًا عَمَّا يَعْمَلُ الظّٰلِمُوْنَ ەۗ اِنَّمَا يُؤَخِّرُهُمْ لِيَوْمٍ تَشْخَصُ فِيْهِ الْاَبْصَارُۙ

wa lā taḥsabannallāha gāfilan ‘ammā ya‘maluẓ-ẓālimūn(a), innamā yu'akhkhiruhum liyaumin tasykhaṣu fīhil-abṣār(u).

და ნუ იფიქრებ, რომ ალლაჰი უყურადღებოა უსამართლო ადამიანების ქმედებების მიმართ. მართლაც, ალლაჰი გადადებს მათ იმ დღემდე, როდესაც (მათი) თვალები აეხილებათ.

مُهْطِعِيْنَ مُقْنِعِيْ رُءُوْسِهِمْ لَا يَرْتَدُّ اِلَيْهِمْ طَرْفُهُمْ ۚوَاَفْـِٕدَتُهُمْ هَوَاۤءٌ ۗ

muhṭi‘īna muqni‘ī ru'ūsihim lā yartaddu ilaihim ṭarfuhum, wa af'idatuhum hawā'(un).

ისინი სწრაფად მოდიან (მოწოდების შესასრულებლად) აწეული თავებით, თვალები არ ახამხამებთ და გული ცარიელი აქვთ.

وَاَنْذِرِ النَّاسَ يَوْمَ يَأْتِيْهِمُ الْعَذَابُۙ فَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا رَبَّنَآ اَخِّرْنَآ اِلٰٓى اَجَلٍ قَرِيْبٍۙ نُّجِبْ دَعْوَتَكَ وَنَتَّبِعِ الرُّسُلَۗ اَوَلَمْ تَكُوْنُوْٓا اَقْسَمْتُمْ مِّنْ قَبْلُ مَا لَكُمْ مِّنْ زَوَالٍۙ

wa anżirin-nāsa yauma ya'tīhimul-‘ażāb(u), fa yaqūlul-lażīna ẓalamū rabbanā akhkhirnā ilā ajalin qarīb(in), nujib da‘wataka wa nattabi‘ir-rusul(a), awalam takūnū aqsamtum min qablu mā lakum min zawāl(in).

და გააფრთხილე (მუჰამედ) ხალხი იმ დღეს (როდესაც) სასჯელი დაატყდებათ თავს, მაშინ უსამართლოები იტყვიან: „ღმერთო ჩვენო, მოგვეცი საშუალება (დავბრუნდეთ ამქვეყნად) თუნდაც ერთი წამით, უეჭველად, დავემორჩილებით შენს მოწოდებას და მივყვებით მოციქულებს.“ (მათ უთხრეს): „განა არ დაიფიცეთ ადრე (დედამიწაზე), რომ არასდროს დაიღუპებით?“

وَّسَكَنْتُمْ فِيْ مَسٰكِنِ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْٓا اَنْفُسَهُمْ وَتَبَيَّنَ لَكُمْ كَيْفَ فَعَلْنَا بِهِمْ وَضَرَبْنَا لَكُمُ الْاَمْثَالَ

wa sakantum fī masākinil-lażīna ẓalamū anfusahum wa tabayyana lakum kaifa fa‘alnā bihim wa ḍarabnā lakumul-amṡāl(a).

და შენ ცხოვრობდი იმ ადამიანების ადგილას, რომლებიც საკუთარ თავს უსამართლოდ ეპყრობოდნენ და შენთვის ნათელი გახდა, თუ როგორ მოვექცეთ მათ და რამდენიმე იგავი მოგეცი.

وَقَدْ مَكَرُوْا مَكْرَهُمْ وَعِنْدَ اللّٰهِ مَكْرُهُمْۗ وَاِنْ كَانَ مَكْرُهُمْ لِتَزُوْلَ مِنْهُ الْجِبَالُ

wa qad makarū makrahum wa ‘indallāhi makruhum, wa in kāna makruhum litazūla minhul-jibāl(u).

და ჭეშმარიტად, მათ სცნეს, თუმცა ალაჰმა (იცის და დააჯილდოებს) მათი სცოდვისთვის. და ჭეშმარიტად, მათი სცოდვა მთებს ვერ წაშლის.

فَلَا تَحْسَبَنَّ اللّٰهَ مُخْلِفَ وَعْدِهٖ رُسُلَهٗ ۗاِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ ذُو انْتِقَامٍۗ

falā taḥsabannallāha mukhlifa wa‘dihī rusulah(ū), innallāha ‘azīzun żun tiqām(in).

ამიტომ, არასდროს უნდა იფიქრო, რომ ალაჰმა დაარღვია თავისი აღთქმა თავისი მაცნეებისთვის. ჭეშმარიტად, ალაჰი ყოვლისშემძლეა და შურისმაძიებელია.

يَوْمَ تُبَدَّلُ الْاَرْضُ غَيْرَ الْاَرْضِ وَالسَّمٰوٰتُ وَبَرَزُوْا لِلّٰهِ الْوَاحِدِ الْقَهَّارِ

yauma tubaddalul-arḍu gairal-arḍi was-samāwātu wa barazū lillāhil-wāḥidil-qahhār(i).

(ანუ) იმ დღეს (როდესაც) დედამიწას სხვა დედამიწა და (ასევე) ცა ჩაანაცვლებს და ისინი (ადამიანები) შეიკრიბებიან (პადანგ მაჰსიარში) ალაჰის, ყოვლისშემძლის, ძლევამოსილის წინაშე.

وَتَرَى الْمُجْرِمِيْنَ يَوْمَىِٕذٍ مُّقَرَّنِيْنَ فِى الْاَصْفَادِۚ

wa taral-mujrimīna yauma'iżim muqarranīna fil-aṣfād(i).

და იმ დღეს თქვენ იხილავთ ცოდვილებს ერთად შეკრულებს ჯაჭვებით.

سَرَابِيْلُهُمْ مِّنْ قَطِرَانٍ وَّتَغْشٰى وُجُوْهَهُمُ النَّارُۙ

sarābīluhum min qaṭirāniw wa tagsyā wujūhahumun-nār(u).

მათი ტანსაცმელი ფისისგან იყო შეკერილი და სახეები ჯოჯოხეთის ცეცხლით ჰქონდათ დაფარული,

لِيَجْزِيَ اللّٰهُ كُلَّ نَفْسٍ مَّا كَسَبَتْۗ اِنَّ اللّٰهَ سَرِيْعُ الْحِسَابِ

liyajziyallāhu kulla nafsim mā kasabat, innallāha sarī‘ul-ḥisāb(i).

რათა ალლაჰმა ყველას დააჯილდოოს იმისთვის, რისთვისაც იღვწის. ჭეშმარიტად, ალლაჰი სწრაფია თავის გამოთვლებში.

هٰذَا بَلٰغٌ لِّلنَّاسِ وَلِيُنْذَرُوْا بِهٖ وَلِيَعْلَمُوْٓا اَنَّمَا هُوَ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ وَّلِيَذَّكَّرَ اُولُوا الْاَلْبَابِ ࣖ

hāżā balāgul lin-nāsi wa liyunżarū bihī wa liya‘lamū annamā huwa ilāhuw wāḥiduw wa liyażżakkara ulul-albāb(i).

და ეს (ყურანი) არის (სრულყოფილი) ახსნა კაცობრიობისთვის, რათა მათ გაფრთხილება მიიღონ ამით, რათა იცოდნენ, რომ ის არის ერთი ღმერთი და რათა გონიერებმა გაითვალისწინონ.