Q.S აზ-ზუმარი (اَلزُّمَر) - 75 ლექსების რაოდენობა

تَنْزِيْلُ الْكِتٰبِ مِنَ اللّٰهِ الْعَزِيْزِ الْحَكِيْمِ

tanzīlul-kitābi minallāhil-‘azīzil-ḥakīm(i).

ეს წიგნი (ყურანი) გამოავლინა ალაჰმა, ყველაზე კეთილშობილმა, ყველაზე ბრძენმა.

اِنَّآ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ فَاعْبُدِ اللّٰهَ مُخْلِصًا لَّهُ الدِّيْنَۗ

innā anzalnā ilaikal-kitāba bil-ḥaqqi fa‘budillāha mukhliṣal lahud-dīn(a).

ჭეშმარიტად, ჩვენ გამოგიგზავნეთ წიგნი (ყურანი) ჭეშმარიტებით. ასე რომ, თაყვანი ეცი ალლაჰს გულწრფელად და გულწრფელად შენს სარწმუნოებაში.

اَلَا لِلّٰهِ الدِّيْنُ الْخَالِصُ ۗوَالَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اَوْلِيَاۤءَۘ مَا نَعْبُدُهُمْ اِلَّا لِيُقَرِّبُوْنَآ اِلَى اللّٰهِ زُلْفٰىۗ اِنَّ اللّٰهَ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ فِيْ مَا هُمْ فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ ەۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِيْ مَنْ هُوَ كٰذِبٌ كَفَّارٌ

alā lillāhid-dīnul-khāliṣ(u), wal-lażīnattakhażū min dūnihī auliyā'(a), mā na‘buduhum illā liyuqarribūnā ilallāhi zulfā, innallāha yaḥkumu bainahum fī mā hum fīhi yakhtalifūn(a), innallāha lā yahdī man huwa kāżibun kaffār(un).

გახსოვდეთ! მხოლოდ ალაჰს ეკუთვნის სუფთა სარწმუნოება (შირკისგან). ხოლო მათ, ვინც მის გარდა სხვა მფარველები აირჩია (თქვეს): „ჩვენ არ ვვცემთ მათ თაყვანს, არამედ (ვიმედოვნებთ), რომ ისინი რაც შეიძლება მეტად დაგვაახლოებენ ალაჰთან“. ჭეშმარიტად, ალაჰი განსჯის მათ შორის იმას, რაზეც ისინი დავობენ. ჭეშმარიტად, ალაჰი არ წარმართავს მატყუარებს და ურწმუნო ხალხს.

لَوْ اَرَادَ اللّٰهُ اَنْ يَّتَّخِذَ وَلَدًا لَّاصْطَفٰى مِمَّا يَخْلُقُ مَا يَشَاۤءُ ۙ سُبْحٰنَهٗ ۗهُوَ اللّٰهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ

wa lau arādallāhu ay yattakhiża waladal laṣṭafā mimmā yakhluqu mā yasyā'(u), subḥānah(ū), huwallāhul-wāḥidul-qahhār(u).

თუ ალაჰს სურს შვილის აყვანა, რა თქმა უნდა, ის აირჩევს იმას, რაც სურს მის მიერ შექმნილიდან. დიდება მას. ის არის ალაჰი ყოვლისშემძლე, ყოვლისშემძლე.

خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ بِالْحَقِّۚ يُكَوِّرُ الَّيْلَ عَلَى النَّهَارِ وَيُكَوِّرُ النَّهَارَ عَلَى الَّيْلِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَۗ كُلٌّ يَّجْرِيْ لِاَجَلٍ مُّسَمًّىۗ اَلَا هُوَ الْعَزِيْزُ الْغَفَّارُ

khalaqas-samāwāti wal-arḍa bil-ḥaqq(i), yukawwirul-laila ‘alan-nahāri wa yukawwirun nahāra ‘alal-laili wa sakhkharasy-syamsa wal-qamar(a), kulluy yajrī li'ajalim musammā(n), alā huwal-‘azīzul-gaffār(u).

მან შექმნა ცა და დედამიწა სამართლიანი განზრახვით; მან დაამორჩილა ღამე დღეს და დღე ღამეს, დაამორჩილა მზე და მთვარე, თითოეული თავისი დროით მოძრაობს. გახსოვდეთ! ის არის ყველაზე კეთილშობილი, ყველაზე მიმტევებელი.

خَلَقَكُمْ مِّنْ نَّفْسٍ وَّاحِدَةٍ ثُمَّ جَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَاَنْزَلَ لَكُمْ مِّنَ الْاَنْعَامِ ثَمٰنِيَةَ اَزْوَاجٍ ۗ يَخْلُقُكُمْ فِيْ بُطُوْنِ اُمَّهٰتِكُمْ خَلْقًا مِّنْۢ بَعْدِ خَلْقٍ فِيْ ظُلُمٰتٍ ثَلٰثٍۗ ذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبُّكُمْ لَهُ الْمُلْكُۗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ فَاَنّٰى تُصْرَفُوْنَ

khalaqakum min nafsiw wāḥidatin ṡumma ja‘ala minhā zaujahā wa anzala lakum minal-an‘āmi ṡamāniyata azwāj(in), yakhluqukum fī buṭūni ummahātikum khalqam mim ba‘di khalqin fī ẓulumātin ṡalāṡ(in), żālikumullāhu rabbukum lahul-mulk(u), lā ilāha illā huw(a), fa'annā tuṣrafūn(a).

მან შეგქმნა ერთი ადამიანისგან (ადამისგან), შემდეგ მისგან შექმნა შენი თანამგზავრი და რვა წყვილი პირუტყვი გამოგიგზავნა. მან შეგქმნა შენი დედის მუცელში, სამჯერ, სიბნელეში. ამის გამკეთებელი არის ალაჰი, შენი უფალი, უფალი, რომელსაც ეკუთვნის მეფობა. არ არსებობს სხვა ღვთაება მის გარდა, მაშინ რატომ გაქციეთ ზურგი?

اِنْ تَكْفُرُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ غَنِيٌّ عَنْكُمْ ۗوَلَا يَرْضٰى لِعِبَادِهِ الْكُفْرَۚ وَاِنْ تَشْكُرُوْا يَرْضَهُ لَكُمْۗ وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِّزْرَ اُخْرٰىۗ ثُمَّ اِلٰى رَبِّكُمْ مَّرْجِعُكُمْ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَۗ اِنَّهٗ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ

in takfurū fa'innallāha ganiyyun ‘ankum, wa lā yarḍā li‘ibādihil-kufr(a), wa in tasykurū yarḍahu lakum, wa lā taziru wāziratuw wizra ukhrā, ṡumma ilā rabbikum marji‘ukum fa yunabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a), innahū ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

თუ ურწმუნო ხარ (იცოდე ეს), მაშინ ალაჰს არ სჭირდები და არ იწონებს თავისი მსახურთა ურწმუნოებას. თუ მადლიერი ხარ, ის კმაყოფილია შენი მადლიერებით. ცოდვილი ადამიანი სხვის ცოდვებს არ იღებს. შემდეგ შენს უფალთან დაბრუნდები და ის გეტყვის, რაც გააკეთე. ჭეშმარიტად, ის ყოვლისმცოდნეა იმის შესახებ, რაც შენს გულმკერდშია შენახული.

۞ وَاِذَا مَسَّ الْاِنْسَانَ ضُرٌّ دَعَا رَبَّهٗ مُنِيْبًا اِلَيْهِ ثُمَّ اِذَا خَوَّلَهٗ نِعْمَةً مِّنْهُ نَسِيَ مَا كَانَ يَدْعُوْٓا اِلَيْهِ مِنْ قَبْلُ وَجَعَلَ لِلّٰهِ اَنْدَادًا لِّيُضِلَّ عَنْ سَبِيْلِهٖ ۗ قُلْ تَمَتَّعْ بِكُفْرِكَ قَلِيْلًا ۖاِنَّكَ مِنْ اَصْحٰبِ النَّارِ

wa iżā massal-insāna ḍurrun da‘ā rabbahū munīban ilaihi ṡumma iżā khawwalahū ni‘matan minhu nasiya mā kāna yad‘ū ilaihi min qablu wa ja‘ala lilllāhi andādal liyuḍilla ‘an sabīlih(ī), qul tamatta‘ bikufrika qalīlā(n), innaka min aṣḥābin-nār(i).

და როდესაც ადამიანს უბედურება დაატყდება თავს, ის დახმარებას სთხოვს თავის უფალს და ემორჩილება მას, მაგრამ როდესაც ის მას წყალობას ანიჭებს, ის ივიწყებს იმ უბედურებას, რისთვისაც ადრე ალაჰს ევედრებოდა და ალაჰს მოკავშირეებს უქმნის, რათა (ხალხი) მისი გზიდან გადააგდოს. უთხარი: „გაერთე ცოტა ხნით შენი ურწმუნოებით, რადგან ჭეშმარიტად, ჯოჯოხეთის ბინადრებს შორის იქნები“.

اَمَّنْ هُوَ قَانِتٌ اٰنَاۤءَ الَّيْلِ سَاجِدًا وَّقَاۤىِٕمًا يَّحْذَرُ الْاٰخِرَةَ وَيَرْجُوْا رَحْمَةَ رَبِّهٖۗ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى الَّذِيْنَ يَعْلَمُوْنَ وَالَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ ۗ اِنَّمَا يَتَذَكَّرُ اُولُوا الْاَلْبَابِ ࣖ

amman huwa qānitun ānā'al-laili sājidaw wa qā'imay yaḥżarul-ākhirata wa yarjū raḥmata rabbih(ī), qul hal yastawil-lażīna ya‘lamūna wal-lażīna lā ya‘lamūn(a), innamā yatażakkaru ulul-albāb(i).

(თქვენ პოლითეისტები ხართ, რომლებიც უფრო იღბლიანები ხართ) თუ ისინი ხართ, ვინც ღამით თაყვანს სცემენ, თაყვანს სცემენ და დგანან, სიკვდილის შიშით და თავიანთი უფლის წყალობის იმედით? თქვი: „განა მცოდნეები თანასწორნი არიან უცოდინრებისა?“ მართლაც, მხოლოდ ისინი იღებენ შეგონებას, ვისაც გონება აქვს.

قُلْ يٰعِبَادِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوْا رَبَّكُمْ ۗلِلَّذِيْنَ اَحْسَنُوْا فِيْ هٰذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةٌ ۗوَاَرْضُ اللّٰهِ وَاسِعَةٌ ۗاِنَّمَا يُوَفَّى الصّٰبِرُوْنَ اَجْرَهُمْ بِغَيْرِ حِسَابٍ

qul yā ‘ibādil-lażīna āmanuttaqū rabbakum, lil-lażīna aḥsanū fī hāżihid-dun-yā ḥasanah(tun), wa arḍullāhi wāsi‘ah(tun), innamā yuwaffaṣ-ṣābirūna ajrahum bigairi ḥisāb(in).

უთხარი (მუჰამედ): „ჰეი, ჩემო ერთგულო მსახურნო! გეშინოდეთ თქვენი უფლის!“ რადგან სიკეთეს მიიღებენ ისინი, ვინც ამქვეყნად სიკეთეს აკეთებენ. და ალაჰის დედამიწა ფართოა. მხოლოდ მომთმენებს ექნებათ უსასრულოდ გამრავლებული ჯილდო.

قُلْ اِنِّيْٓ اُمِرْتُ اَنْ اَعْبُدَ اللّٰهَ مُخْلِصًا لَّهُ الدِّيْنَ

qul innī umirtu an a‘budallāha mukhliṣal lahud-dīn(a).

უთხარი: „ჭეშმარიტად, მე ნაბრძანები მაქვს, რომ თაყვანი ვცე ალლაჰს სრული მორჩილებით მის მიმართ რელიგიაში.“

وَاُمِرْتُ لِاَنْ اَكُوْنَ اَوَّلَ الْمُسْلِمِيْنَ

wa umirtu li'an akūna awwalal-muslimīn(a).

და მე უბრძანეს, პირველი დანებებული ვყოფილიყავი“.

قُلْ اِنِّيْٓ اَخَافُ اِنْ عَصَيْتُ رَبِّيْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

qul innī akhāfu in ‘aṣaitu rabbī ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).

უთხარი: „ჭეშმარიტად, მეშინია დიდი დღის სასჯელის, თუ ჩემს უფალს არ დავემორჩილები“.

قُلِ اللّٰهَ اَعْبُدُ مُخْلِصًا لَّهٗ دِيْنِيْۚ

qulillāha a‘budu mukhliṣal lahū dīnī.

თქვი: „მხოლოდ ალაჰს, რომელსაც მე ვცემ თაყვანს სრული მორჩილებით ჩემი რელიგიის აღსრულებაში“.

فَاعْبُدُوْا مَا شِئْتُمْ مِّنْ دُوْنِهٖۗ قُلْ اِنَّ الْخٰسِرِيْنَ الَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ وَاَهْلِيْهِمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِۗ اَلَا ذٰلِكَ هُوَ الْخُسْرَانُ الْمُبِيْنُ

fa‘budū mā syi'tum min dūnih(ī), qul innal-khāsirīnal-lażīna khasirū anfusahum wa ahlīhim yaumal-qiyāmah(ti), alā żālika huwal-khusrānul-mubīn(u).

მაშ, თაყვანი ეცით მის გარდა, როგორც გსურთ! (ოჰ, პოლითეისტებო!) თქვი: „ჭეშმარიტად, წაგებულნი ისინი არიან, ვინც წააგებს საკუთარ თავს და ოჯახებს აღდგომის დღეს“.

لَهُمْ مِّنْ فَوْقِهِمْ ظُلَلٌ مِّنَ النَّارِ وَمِنْ تَحْتِهِمْ ظُلَلٌ ۗذٰلِكَ يُخَوِّفُ اللّٰهُ بِهٖ عِبَادَهٗ ۗيٰعِبَادِ فَاتَّقُوْنِ

lahum min fauqihim ẓulalum minan-nāri wa min taḥtihim ẓulal(un), żālika yukhawwifullāhu bihī ‘ibādah(ū), yā ‘ibādi fattaqūn(i).

მათ ზემოთ ცეცხლის ფენები იყო, ხოლო ქვემოთ - მათთვის მომზადებული ფენები. ასე ემუქრება ალლაჰი თავის მსახურებს (ამ სასჯელით): „ო, ჩემო მსახურებო, გეშინოდეთ ჩემი“.

وَالَّذِيْنَ اجْتَنَبُوا الطَّاغُوْتَ اَنْ يَّعْبُدُوْهَا وَاَنَابُوْٓا اِلَى اللّٰهِ لَهُمُ الْبُشْرٰىۚ فَبَشِّرْ عِبَادِۙ

wal-lażīnajtanabuṭ-ṭāgūta ay ya‘budūhā wa anābū ilallāhi lahumul-busyrā, fabasysyir ‘ibād(i).

და ისინი, ვინც თავს არიდებენ ტაგუტს (ანუ) და არ სცემენ მას თაყვანს და ალლაჰს დაუბრუნდებიან, ისინი იმსახურებენ სასიხარულო ამბავს; ამიტომ, აუწყე სასიხარულო ამბავი ჩემს მსახურებს.

الَّذِيْنَ يَسْتَمِعُوْنَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُوْنَ اَحْسَنَهٗ ۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ هَدٰىهُمُ اللّٰهُ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمْ اُولُوا الْاَلْبَابِ

allażīna yastami‘ūnal-qaula fa yattabi‘ūna aḥsanah(ū), ulā'ikal-lażīna hadāhumullāhu wa ulā'ika hum ulul-albāb(i).

(კერძოდ) ისინი, ვინც უსმენენ სიტყვას და მისდევენ მის საუკეთესოს. სწორედ ისინი დაადგინა ალლაჰმა გზაზე და სწორედ ისინი არიან, ვისაც გონიერება აქვს.

اَفَمَنْ حَقَّ عَلَيْهِ كَلِمَةُ الْعَذَابِۗ اَفَاَنْتَ تُنْقِذُ مَنْ فِى النَّارِ ۚ

afaman ḥaqqa ‘alaihi kalimatul-‘ażāb(i), afa'anta tunqiżu man fin-nār(i).

მაშ, რა (გინდა შეცვალო იმ ადამიანების ბედი), რომლებიც აუცილებლად დაისჯებიან? განა შენ (მუჰამედ) იხსნი ადამიანებს, რომლებიც ჯოჯოხეთის ცეცხლში არიან?

لٰكِنِ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ غُرَفٌ مِّنْ فَوْقِهَا غُرَفٌ مَّبْنِيَّةٌ ۙتَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ ەۗ وَعْدَ اللّٰهِ ۗ لَا يُخْلِفُ اللّٰهُ الْمِيْعَادَ

lākinil-lażīnattaqau rabbahum lahum gurafum min fauqihā gurafum mabniyyah(tun), tajrī min taḥtihal-anhār(u), wa‘dallāh(i), lā yukhlifullāhul-mī‘ād(a).

ხოლო მათ, ვინც თავისი უფლის მოშიშია, ექნებათ (სამოთხეში) ოთახები, რომელთა ზემოთაც აშენებულია ოთახები (ფენებად), რომელთა ქვეშაც მდინარეები მოედინება. (ეს არის) ალლაჰის აღთქმა. ალლაჰი არ არღვევს თავის აღთქმას.

اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَسَلَكَهٗ يَنَابِيْعَ فِى الْاَرْضِ ثُمَّ يُخْرِجُ بِهٖ زَرْعًا مُّخْتَلِفًا اَلْوَانُهٗ ثُمَّ يَهِيْجُ فَتَرٰىهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَجْعَلُهٗ حُطَامًا ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَذِكْرٰى لِاُولِى الْاَلْبَابِ ࣖ

alam tara annallāha anzala minas-samā'i mā'an fasalakahū yanābī‘a fil-arḍi ṡumma yaj‘aluhū ḥuṭāmā(n), ina fī żālika lażikrā li'ulil-albāb(i).

ნუთუ ვერ ხედავ, რომ ალლაჰი ზეციდან წყალს აგზავნის და მიწაზე წყაროებად ასხივებს, შემდეგ კი სხვადასხვა ფერის მოსავალს აღმოაცენებს, შემდეგ კი ისინი ხმება და ხედავ, როგორ ყვითლდება, შემდეგ კი ნამსხვრევებად აქცევს. ჭეშმარიტად, ამაშია გაკვეთილი გონიერებისთვის.

اَفَمَنْ شَرَحَ اللّٰهُ صَدْرَهٗ لِلْاِسْلَامِ فَهُوَ عَلٰى نُوْرٍ مِّنْ رَّبِّهٖ ۗفَوَيْلٌ لِّلْقٰسِيَةِ قُلُوْبُهُمْ مِّنْ ذِكْرِ اللّٰهِ ۗ اُولٰۤىِٕكَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

afaman syaraḥallāhu ṣadrahū lil-islāmi fahuwa ‘alā nūrim mir rabbih(ī), fawailul lil-qāsiyati qulūbuhum min żikrillāh(i), ulā'ika fī ḍalālim mubīn(in).

მაშ, ნუთუ ისინი, ვისაც ალაჰი გულებს უხსნის ისლამის რელიგიის მისაღებად და შემდეგ ისინი თავიანთი უფლისგან სინათლეს იღებენ (იგივეა, რაც ისინი, ვისაც ქვის გული აქვს)? მაშ, ვაი მათ, ვისი გულიც ალაჰის ხსენებისას გაიყინა! ისინი აშკარა შეცდომაში არიან.

اَللّٰهُ نَزَّلَ اَحْسَنَ الْحَدِيْثِ كِتٰبًا مُّتَشَابِهًا مَّثَانِيَۙ تَقْشَعِرُّ مِنْهُ جُلُوْدُ الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ ۚ ثُمَّ تَلِيْنُ جُلُوْدُهُمْ وَقُلُوْبُهُمْ اِلٰى ذِكْرِ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ هُدَى اللّٰهِ يَهْدِيْ بِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍ

allāhu nazzala aḥsanal-ḥadīṡi kitābam mutasyābiham maṡāniy(a), taqsya‘irru minhu julūdul-lażīna yakhsyauna rabbahum, ṡumma talīnu julūduhum wa qulūbuhum ilā żikrillāh(i), żālika hudallāhi yahdī bihī may yasyā'(u), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).

ალაჰმა საუკეთესო სიტყვები (კერძოდ) ერთი და იგივე ყურანი (მისი აიათები) არაერთხელ მოავლინა, რის გამოც კანკალებს მათი უფლის მოშიშების კანი, შემდეგ კი მათი კანი და გულები მშვიდდება, როდესაც ალაჰს იხსენებენ. ეს არის ალაჰის გზამკვლევი, ამ წიგნით ის გზას ადგას ვისაც სურს. ხოლო ვისაც ალაჰი გზას აცდენს, ვერავინ წაიყვანს მას.

اَفَمَنْ يَّتَّقِيْ بِوَجْهِهٖ سُوْۤءَ الْعَذَابِ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗوَقِيْلَ لِلظّٰلِمِيْنَ ذُوْقُوْا مَا كُنْتُمْ تَكْسِبُوْنَ

afamay yattaqī biwajhihī sū'al-‘ażābi yaumal-qiyāmah(ti), wa qīla liẓ-ẓālimīna żūqū mā kuntum taksibūn(a).

მაშ, ნუთუ ისინი, ვინც სახეს იცავენ, თავიდან აიცილებენ ცუდ სასჯელს აღდგომის დღეს (ისევე, როგორც მორწმუნეები, რომლებიც არ ექვემდებარებიან სასჯელს)? და უსამართლოებს ეთქვათ: „გაიგეთ ჯილდო თქვენი ნამოქმედარისთვის“.

كَذَّبَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَاَتٰىهُمُ الْعَذَابُ مِنْ حَيْثُ لَا يَشْعُرُوْنَ

każżabal-lażīna min qablihim fa'atāhumul-‘ażābu mi ḥaiṡu lā yasy‘urūn(a).

მათ, ვინც მათ წინ უარყვეს (მოციქულები), შემდეგ კი სასჯელი მოუვიდათ იმ მხრიდან, საიდანაც არ ელოდნენ.

فَاَذَاقَهُمُ اللّٰهُ الْخِزْيَ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۚوَلَعَذَابُ الْاٰخِرَةِ اَكْبَرُ ۘ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ

fa ażāqahumullāhul-khizya fil-ḥayātid-dun-yā, wa la‘ażābul-ākhirati akbar(u), lau kānū ya‘lamūn(a).

ამიტომ ალლაჰმა მათ ამქვეყნიური ცხოვრების დამცირება დააკისრა და, ჭეშმარიტად, სიკვდილის შემდეგ სასჯელი უფრო დიდია, რომ სცოდნოდათ.

وَلَقَدْ ضَرَبْنَا لِلنَّاسِ فِيْ هٰذَا الْقُرْاٰنِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍ لَّعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَۚ

wa laqad ḍarabnā lin-nāsi fī hāżal-qur'āni min kulli maṡalil la‘allahum yatażakkarūn(a).

და ჭეშმარიტად, ჩვენ ამ ყურანში ყველანაირი იგავი მოვიყვანეთ ადამიანებისთვის, რათა მათ ისწავლონ.

قُرْاٰنًا عَرَبِيًّا غَيْرَ ذِيْ عِوَجٍ لَّعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ

qur'ānan ‘arabiyyan gaira żī ‘iwajil la‘allahum yattaqūn(a).

(ანუ) ყურანი არაბულ ენაზეა, მასში არანაირი უკუღმართობა არ არის, რათა ისინი ღვთისმოსაები იყვნენ.

ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا رَّجُلًا فِيْهِ شُرَكَاۤءُ مُتَشٰكِسُوْنَ وَرَجُلًا سَلَمًا لِّرَجُلٍ هَلْ يَسْتَوِيٰنِ مَثَلًا ۗ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ ۗبَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

Ḍaraballāhu maṡalar rajulan fīhi syurakā'u mutasyākisūna wa rajulan salamal lirajulin hal yastawiyāni maṡalā(n), al-ḥamdu lillāh(i), bal akṡaruhum lā ya‘lamūn(a).

ალლაჰი მოჰყავს მაგალითი კაცისა, რომელსაც რამდენიმე პარტნიორი ეკუთვნის და რომელიც მთლიანად ერთ კაცს ეკუთვნის. თანასწორ მდგომარეობაში არიან ეს ორი მონა? დიდება ალლაჰს, მაგრამ მათ უმეტესობას ეს არ იცის.

اِنَّكَ مَيِّتٌ وَّاِنَّهُمْ مَّيِّتُوْنَ ۖ

innaka mayyituw wa innahum mayyitūn(a).

ჭეშმარიტად, შენ (მუჰამედ) მოკვდები და ისინიც მოკვდებიან.

ثُمَّ اِنَّكُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ عِنْدَ رَبِّكُمْ تَخْتَصِمُوْنَ ࣖ ۔

Ṡumma innakum yaumal-qiyāmati ‘inda rabbikum takhtaṣimūn(a).

შემდეგ კი, აღდგომის დღეს, თქვენი უფლის წინაშე იკამათებთ.

۞ فَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ كَذَبَ عَلَى اللّٰهِ وَكَذَّبَ بِالصِّدْقِ اِذْ جَاۤءَهٗۗ اَلَيْسَ فِيْ جَهَنَّمَ مَثْوًى لِّلْكٰفِرِيْنَ

faman aẓlamu mimman każaba ‘alallāhi wa każżaba biṣ-ṣidqi iż jā'ah(ū), alaisa fī jahannama maṡwal lil-kāfirīn(a).

მაშ, ვინ არის უფრო უსამართლო, ვიდრე ის, ვინც ალლაჰის წინააღმდეგ სიცრუეს იგონებს და უარყოფს მისთვის მოვლენილ ჭეშმარიტებას? განა ჯოჯოხეთი არ არის ურწმუნოების საცხოვრებელი ადგილი?

وَالَّذِيْ جَاۤءَ بِالصِّدْقِ وَصَدَّقَ بِهٖٓ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُتَّقُوْنَ

wal-lażī jā'a biṣ-ṣidqi wa ṣaddaqa bihī ulā'ika humul-muttaqūn(a).

და ისინი, ვინც ჭეშმარიტებას (მუჰამედს) მოჰყავთ და ისინი, ვინც მას ადასტურებენ, ღვთისმოსავი ხალხია.

لَهُمْ مَّا يَشَاۤءُوْنَ عِنْدَ رَبِّهِمْ ۗ ذٰلِكَ جَزَاۤءُ الْمُحْسِنِيْنَۚ

lahum mā yasyā'ūna ‘inda rabbihim, żālika jazā'ul-muḥsinīn(a).

ისინი იღებენ იმას, რაც სურთ თავიანთი უფლისგან. ასეთია ჯილდო მათთვის, ვინც სიკეთეს აკეთებს.

لِيُكَفِّرَ اللّٰهُ عَنْهُمْ اَسْوَاَ الَّذِيْ عَمِلُوْا وَيَجْزِيَهُمْ اَجْرَهُمْ بِاَحْسَنِ الَّذِيْ كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

liyukaffirallāhu ‘anhum aswa'al-lażī ‘amilū wa yajziyahum ajrahum bi'aḥsanil-lażī kānū ya‘malūn(a).

რათა ალაჰმა წაშალოს მათი ყველაზე ცუდი საქმეები, რაც კი ოდესმე ჩაუდენიათ და დააჯილდოოს ისინი იმაზე უკეთესით, ვიდრე ჩაიდინეს.

اَلَيْسَ اللّٰهُ بِكَافٍ عَبْدَهٗۗ وَيُخَوِّفُوْنَكَ بِالَّذِيْنَ مِنْ دُوْنِهٖۗ وَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍۚ

alaisallāhu bikāfin ‘abdah(ū), wa yukhawwifūnaka bil-lażīna min dūnih(ī), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).

განა ალლაჰი არ კმარა თავისი მსახურებისთვის? ისინი გაშინებენ მის გარდა სხვა თაყვანისცემით. ვისაც ალლაჰი გზას აცდენს, ვერავინ წაადგება.

وَمَنْ يَّهْدِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ مُّضِلٍّ ۗ اَلَيْسَ اللّٰهُ بِعَزِيْزٍ ذِى انْتِقَامٍ

wa may yahdillāhu famā lahū min muḍill(in), alaisallāhu bi‘azīzin żintiqām(in).

და ვისაც ალლაჰი მიუძღვის, ვერავინ შეაცდენს მას გზას. განა ალლაჰი ყოვლისშემძლე არ არის და არ აქვს (ძალა) დასაჯოს?

وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ مَّنْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ لَيَقُوْلُنَّ اللّٰهُ ۗ قُلْ اَفَرَءَيْتُمْ مَّا تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اِنْ اَرَادَنِيَ اللّٰهُ بِضُرٍّ هَلْ هُنَّ كٰشِفٰتُ ضُرِّهٖٓ اَوْ اَرَادَنِيْ بِرَحْمَةٍ هَلْ هُنَّ مُمْسِكٰتُ رَحْمَتِهٖۗ قُلْ حَسْبِيَ اللّٰهُ ۗعَلَيْهِ يَتَوَكَّلُ الْمُتَوَكِّلُوْنَ

wa la'in sa'altahum man khalaqas-samāwāti wal-arḍa layaqūlunnallāh(u), qul afara'aitum mā tad‘ūna min dūnillāhi in arādaniyallāhu biḍurrin hal hunna kāsyifātu ḍurrihī au arādanī biraḥmatin hal hunna mumsikātu raḥmatih(ī), qul ḥasbiyallāh(u), ‘alaihi yatawakkalul-mutawakkilūn(a).

და მართლაც, თუ ჰკითხავ მათ: „ვინ შექმნა ცა და დედამიწა?“ ისინი უეჭველად გიპასუხებენ: „ალაჰს“. უთხარი: „მაშ, იცით, ვის სცემთ თაყვანს ალაჰის გარდა? თუ ალაჰს სურს, რომ უბედურება მომიტანოს, შეძლებენ კი ისინი მის მოშორებას, ან თუ ალაჰს სურს, რომ მომანიჭოს წყალობა, შეუძლიათ თუ არა ისინი ხელი შეუშალონ მის წყალობას?“ უთხარი: „ალაჰი საკმარისია ჩემთვის. მას ემორჩილებიან ისინი, ვინც ენდობა“.

قُلْ يٰقَوْمِ اعْمَلُوْا عَلٰى مَكَانَتِكُمْ اِنِّيْ عَامِلٌ ۚفَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَۙ

qul yā qaumi‘malū ‘alā makānatikum innī ‘āmil(un), fa saufa ta‘lamūn(a).

უთხარი (მუჰამედს): „ჰეი, ჩემო ხალხო! იმოქმედეთ თქვენი მდგომარეობის მიხედვით, მეც ასე მოვიქცევი. მოგვიანებით გაიგებთ.“

مَنْ يَّأْتِيْهِ عَذَابٌ يُّخْزِيْهِ وَيَحِلُّ عَلَيْهِ عَذَابٌ مُّقِيْمٌ

may ya'tīhi ‘ażābuy yukhzīhi wa yaḥillu ‘alaihi ‘ażābum muqīm(un).

რომელიც მიიღებს დამამცირებელ სასჯელს და მას მარადიული სასჯელი დაატყდება თავს“.

اِنَّآ اَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْكِتٰبَ لِلنَّاسِ بِالْحَقِّۚ فَمَنِ اهْتَدٰى فَلِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ ضَلَّ فَاِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا ۚوَمَآ اَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَكِيْلٍ ࣖ

innā anzalnā ‘alaikal-kitāba lin-nāsi bil-ḥaqq(i), fa manihtadā fa linafsih(ī), wa man ḍalla fa innamā yaḍillu ‘alaihā, wa mā anta ‘alaihim biwakīl(in).

ჭეშმარიტად, ჩვენ გამოგიგზავნეთ წიგნი (ყურანი) ჭეშმარიტებისთვის; ვინც მიიღებს გზას, ის საკუთარი თავისთვისაა, ხოლო ვინც გზას აცდება, ის თავისივე შეცდომის მსხვერპლია და შენ არ ხარ მათზე პასუხისმგებელი.

اَللّٰهُ يَتَوَفَّى الْاَنْفُسَ حِيْنَ مَوْتِهَا وَالَّتِيْ لَمْ تَمُتْ فِيْ مَنَامِهَا ۚ فَيُمْسِكُ الَّتِيْ قَضٰى عَلَيْهَا الْمَوْتَ وَيُرْسِلُ الْاُخْرٰىٓ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّىۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ

allāhu yatawaffal-anfusa ḥīna mautihā wal-latī lam tamut fī manāmihā, fayumsikul-latī qaḍā ‘alaihal-mauta wa yursilul-ukhrā ilā ajalim musammā(n), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yatafakkarūn(a).

ალლაჰი იღებს სულებს (ადამიანების) სიკვდილის დროს და სულებს (ადამიანების), რომლებიც არ კვდებიან ძილის დროს; ამგვარად, ის ინახავს იმ (ადამიანების) სულებს, რომელთათვისაც სიკვდილი განუსაზღვრა, ხოლო დანარჩენებს ათავისუფლებს განსაზღვრული ვადით. ჭეშმარიტად, ამაშია (ალლაჰის სიდიადის) ნიშნები იმ ხალხისთვის, ვინც ფიქრობს.

اَمِ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ شُفَعَاۤءَۗ قُلْ اَوَلَوْ كَانُوْا لَا يَمْلِكُوْنَ شَيْـًٔا وَّلَا يَعْقِلُوْنَ

amittakhażū min dūnillāhi syufa‘ā'(a), qul awalau kānū lā yamlikūna syai'aw wa lā ya‘qilūn(a).

ან იქნებ ისინი ალლაჰის გარდა სხვა დამხმარეებს იღებენ? უთხარი: „ნუთუ მათ იღებთ მაშინაც კი, როცა არაფერი აქვთ და არც გონიათ?“

قُلْ لِّلّٰهِ الشَّفَاعَةُ جَمِيْعًا ۗ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ ثُمَّ اِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

qul lillāhisy-syafā‘atu jamī‘ā(n), lahū mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), ṡumma ilaihi turja‘ūn(a).

უთხარი: „შემწეობა მხოლოდ ალლაჰს ეკუთვნის, მას ეკუთვნის ცათა და დედამიწის მეფობა და შემდეგ მასთან დაბრუნდებით“.

وَاِذَا ذُكِرَ اللّٰهُ وَحْدَهُ اشْمَـَٔزَّتْ قُلُوْبُ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِۚ وَاِذَا ذُكِرَ الَّذِيْنَ مِنْ دُوْنِهٖٓ اِذَا هُمْ يَسْتَبْشِرُوْنَ

wa iżā żukirallāhu waḥdahusyma'azzat qulūbul-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirah(ti), wa iżā żukiral-lażīna min dūnihī iżā hum yastabsyirūn(a).

და თუ მხოლოდ ალაჰის სახელი იქნება ხსენებული, მათი გული, ვინც არ სწამს სიკვდილის შემდგომი ცხოვრების, ძალიან შეწუხდება. თუმცა, როდესაც ალაჰის გარდა სხვა ღვთაებების სახელებს ახსენებენ, ისინი მოულოდნელად ბედნიერები ხდებიან.

قُلِ اللّٰهُمَّ فَاطِرَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ عٰلِمَ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ اَنْتَ تَحْكُمُ بَيْنَ عِبَادِكَ فِيْ مَا كَانُوْا فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ

qulillāhumma fāṭiras-samāwāti wal-arḍi ‘ālimal-gaibi wasy-syahādati anta taḥkumu baina ‘ibādika fīmā kānū fīhi yakhtalifūn(a).

თქვი: „ო, ალაჰ, ცათა და მიწის შემოქმედო, რომელმაც იცის ყველაფერი უხილავი და ჭეშმარიტი, შენ ხარ ის, ვინც განსჯის შენს მსახურთა შორის იმას, რაზეც ისინი ყოველთვის კამათობენ.“

وَلَوْ اَنَّ لِلَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مَا فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا وَّمِثْلَهٗ مَعَهٗ لَافْتَدَوْا بِهٖ مِنْ سُوْۤءِ الْعَذَابِ يَوْمَ الْقِيٰمَةِۗ وَبَدَا لَهُمْ مِّنَ اللّٰهِ مَا لَمْ يَكُوْنُوْا يَحْتَسِبُوْنَ

wa lau anna lil-lażīna ẓalamū mā fil-arḍi jamī‘aw wa miṡlahū ma‘ahū laftadau bihī min sū'il-‘ażābi yaumal-qiyāmah(ti), wa badā lahum minallāhi mā lam yakūnū yaḥtasibūn(a).

და თუ უსამართლოებს ყველაფერი ექნებოდათ დედამიწაზე და მეტიც, ისინი ამით იხსნიდნენ თავს აღდგომის დღეს ბოროტი სასჯელისგან და მათთვის ცხადი გახდა ალლაჰის სასჯელი, რომელსაც აქამდე არ ელოდნენ.

وَبَدَا لَهُمْ سَيِّاٰتُ مَا كَسَبُوْا وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

wa badā lahum sayyi'ātu mā kasabū wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

და მათთვის ნათელი გახდა, თუ რა ბოროტება ჩაიდინეს და ისინი დათრგუნულნი იყვნენ იმით, რასაც ყოველთვის დასცინოდნენ.

فَاِذَا مَسَّ الْاِنْسَانَ ضُرٌّ دَعَانَاۖ ثُمَّ اِذَا خَوَّلْنٰهُ نِعْمَةً مِّنَّاۙ قَالَ اِنَّمَآ اُوْتِيْتُهٗ عَلٰى عِلْمٍ ۗبَلْ هِيَ فِتْنَةٌ وَّلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

fa'iżā massal-insāna ḍurrun da‘ānā ṡumma iżā khawwalnāhu ni‘matam minnā, qāla innamā ūtītuhū ‘alā ‘ilm(in), bal hiya fitnatuw wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).

ასე რომ, როდესაც ადამიანს უბედურება ემართება, ის ჩვენ მოგვიხმობს, ხოლო როდესაც ჩვენ მას ჩვენს წყალობას ვანიჭებთ, ის ამბობს: „ჭეშმარიტად, ეს წყალობა მხოლოდ ჩემი გონიერების გამო მომეცა“. სინამდვილეში, ეს გამოცდაა, მაგრამ მათმა უმეტესობამ არ იცის.

قَدْ قَالَهَا الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَمَآ اَغْنٰى عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ

qad qālahal-lażīna min qablihim famā agnā ‘anhum mā kānū yaksibūn(a).

მართლაც, მათ, ვინც მათ წინ თქვა ეს, აღარ იქნება მათთვის სასარგებლო ის, რასაც აკეთებდნენ.

فَاَصَابَهُمْ سَيِّاٰتُ مَا كَسَبُوْا ۗوَالَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْ هٰٓؤُلَاۤءِ سَيُصِيْبُهُمْ سَيِّاٰتُ مَا كَسَبُوْا ۙوَمَا هُمْ بِمُعْجِزِيْنَ

fa'aṣābahum sayyi'ātu mā kasabū, wal-lażīna ẓalamū min hā'ulā'i sayuṣībuhum sayyi'ātu mā kasabū, wa mā hum bimu‘jizīn(a).

შემდეგ ისინი (კატასტროფა) დაზარალდნენ თავიანთი ჩადენილი ბოროტების შედეგებით. და მათ შორის უსამართლოებიც (კატასტროფა) დაზარალდებიან თავიანთი ჩადენილი ბოროტების შედეგებით და ვერ შეძლებენ თავის დაღწევას.

اَوَلَمْ يَعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيَقْدِرُ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ ࣖ

awalam ya‘lamū annallāha yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u wa yaqdir(u), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yu'minūn(a).

და განა არ იციან, რომ ალლაჰი აძლევს საზრდოს მას, ვისაც სურს და ზღუდავს მას (ვისაც სურს)? ჭეშმარიტად, ამაშია (ალლაჰის ძალის) ნიშნები მორწმუნე ხალხისთვის.

۞ قُلْ يٰعِبَادِيَ الَّذِيْنَ اَسْرَفُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوْا مِنْ رَّحْمَةِ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ يَغْفِرُ الذُّنُوْبَ جَمِيْعًا ۗاِنَّهٗ هُوَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ

qul yā ‘ibādiyal-lażīna asrafū ‘alā anfusihim lā taqnaṭū mir raḥmatillāh(i), innallāha yagfiruż-żunūba jamī‘ā(n), innahū huwal-gafūrur-raḥīm(u).

თქვი: „ჰეი, ჩემო მსახურნო, ვინც საკუთარი თავის საზღვრებს სცილდებით! ნუ დაკარგავთ იმედს ალლაჰის წყალობის მიმართ! ჭეშმარიტად, ალლაჰი ყველას ცოდვებს მიუტევებს. ჭეშმარიტად, ის ყველაზე მიმტევებელია, ყველაზე მოწყალე.

وَاَنِيْبُوْٓا اِلٰى رَبِّكُمْ وَاَسْلِمُوْا لَهٗ مِنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَكُمُ الْعَذَابُ ثُمَّ لَا تُنْصَرُوْنَ

wa anībū ilā rabbikum wa aslimū lahū min qabli ay ya'tiyakumul-‘ażābu ṡumma lā tunṣarūn(a).

და დაუბრუნდით თქვენს უფალს და მიეცით მას ნება, სანამ სასჯელი დაგატყდებათ თავს, მაშინ არავინ დაგეხმარება.

وَاتَّبِعُوْٓا اَحْسَنَ مَآ اُنْزِلَ اِلَيْكُمْ مِّنْ رَّبِّكُمْ مِّنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَكُمُ الْعَذَابُ بَغْتَةً وَّاَنْتُمْ لَا تَشْعُرُوْنَ ۙ

wattabi‘ū aḥsana mā unzila ilaikum mir rabbikum min qabli ay ya'tiyakumul ‘ażābu bagtataw wa antum lā tasy‘urūn(a).

და რაც შეიძლება ზედმიწევნით მიჰყევი იმას, რაც შენი უფლისგან (ყურანი) მოგივლინდა, სანამ სასჯელი მოულოდნელად დაგატყდება, შენ კი ამის შესახებ არ იცი.

اَنْ تَقُوْلَ نَفْسٌ يّٰحَسْرَتٰى عَلٰى مَا فَرَّطْتُّ فِيْ جَنْۢبِ اللّٰهِ وَاِنْ كُنْتُ لَمِنَ السّٰخِرِيْنَۙ

an taqūla yā ḥasratā ‘alā mā farraṭṭu fī jambillāhi wa in kuntu laminas-sākhirīn(a).

რათა არავინ თქვას: „რაოდენ დიდი სინანული მაქვს ალაჰის წინაშე ჩემი (ვალდებულებების) უგულებელყოფის გამო და მე ერთ-ერთი ვარ, ვინც (ალაჰის რელიგიას) დასცინის“.

اَوْ تَقُوْلَ لَوْ اَنَّ اللّٰهَ هَدٰىنِيْ لَكُنْتُ مِنَ الْمُتَّقِيْنَ ۙ

au taqūla lau annallāha hadānī lakuntu minal-muttaqīn(a).

ან (რომ) ვინმემ თქვას: „თუ ალლაჰი გზას დამიდგებოდა, ღვთისმოსავ ადამიანთაგანი ვიქნებოდი“.

اَوْ تَقُوْلَ حِيْنَ تَرَى الْعَذَابَ لَوْ اَنَّ لِيْ كَرَّةً فَاَكُوْنَ مِنَ الْمُحْسِنِيْنَ

au taqūla ḥīna taral-‘ażāba lau anna lī karratan fa akūna minal-muḥsinīn(a).

ან (რომ) ვინმემ არ თქვას, როცა სასჯელს დაინახავს: „თუ შემეძლება (ამქვეყნად) დაბრუნება, მე ნამდვილად ვიქნებოდი ერთ-ერთი კეთილისმყოფელი“.

بَلٰى قَدْ جَاۤءَتْكَ اٰيٰتِيْ فَكَذَّبْتَ بِهَا وَاسْتَكْبَرْتَ وَكُنْتَ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ

balā qad jā'atka āyātī fa każżabta bihā wastakbarta wa kunta minal-kāfirīn(a).

ჭეშმარიტად, ჩემი ცნობა მოგივიდათ, მაგრამ თქვენ უარყოფთ მას, პირიქით, ამაყობთ და ურწმუნოებს შორის ხართ“.

وَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ تَرَى الَّذِيْنَ كَذَبُوْا عَلَى اللّٰهِ وُجُوْهُهُمْ مُّسْوَدَّةٌ ۗ اَلَيْسَ فِيْ جَهَنَّمَ مَثْوًى لِّلْمُتَكَبِّرِيْنَ

wa yaumal-qiyāmati taral-lażīna każabū ‘alallāhi wujūhuhum muswaddah(tun), alaisa fī jahannama maṡwal lil-mutakabbirīn(a).

და აღდგომის დღეს იხილავ მათ, ვინც ალლაჰის წინააღმდეგ იცრუა, შავი სახეებით. განა ჯოჯოხეთი არ არის ადგილი მათთვის, ვინც ამაყობს?

وَيُنَجِّى اللّٰهُ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا بِمَفَازَتِهِمْۖ لَا يَمَسُّهُمُ السُّوْۤءُ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

wa yunajjillāhul-lażīnattaqau bimafāzatihim, lā yamassuhumus-sū'u wa lā hum yaḥzanūn(a).

და ალლაჰი გადაარჩენს მართალთ მათი გამარჯვებით. მათ არ შეეხებათ სასჯელი და არც დამწუხრდებიან.

اَللّٰهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ ۙوَّهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ وَّكِيْلٌ

allāhu khāliqu kulli syai'(in), wa huwa ‘alā kulli syai'iw wakīl(un).

ალაჰი ყველაფრის შემოქმედია და ის ყველაფრის მფარველია.

لَهٗ مَقَالِيْدُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ ࣖ

lahū maqālīdus-samāwāti wal-arḍ(i), wal-lażīna kafarū bi'āyātillāhi ulā'ika humul-khāsirūn(a).

მას ეკუთვნის ცათა და დედამიწის გასაღებები (საგანძური) და ვინც არ სწამს ალლაჰის აიათების, ისინი წაგებულნი არიან.

قُلْ اَفَغَيْرَ اللّٰهِ تَأْمُرُوْۤنِّيْٓ اَعْبُدُ اَيُّهَا الْجٰهِلُوْنَ

qul afagairallāhi ta'murūnnī a‘budu ayyuhal-jāhilūn(a).

უთხარი (მუჰამედს): „ხომ არ მიბრძანებთ, რომ ალაჰის გარდა სხვას ვცე თაყვანი, ო, უმეცარნო ხალხო?“

وَلَقَدْ اُوْحِيَ اِلَيْكَ وَاِلَى الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكَۚ لَىِٕنْ اَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَلَتَكُوْنَنَّ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ

wa laqad ūḥiya ilaika wa ilal-lażīna min qablik(a), la'in asyrakta layaḥbaṭanna ‘amaluka wa latakūnanna minal-khāsirīn(a).

და ჭეშმარიტად, შენთვის და შენამდე (წინასწარმეტყველებისთვის) გამოცხადებულია: „ჭეშმარიტად, თუ (ალაჰს) თანაზიარს მიაწერ, შენი საქმეები უეჭველად წაიშლება და უეჭველად წაგებულთა შორის იქნები“.

بَلِ اللّٰهَ فَاعْبُدْ وَكُنْ مِّنَ الشّٰكِرِيْنَ

balillāha fa‘bud wa kum minasy-syākirīn(a).

მაშ, მხოლოდ ალაჰს ეცი თაყვანი და შენც მადლიერთაგანი იყავი“.

وَمَا قَدَرُوا اللّٰهَ حَقَّ قَدْرِهٖۖ وَالْاَرْضُ جَمِيْعًا قَبْضَتُهٗ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ وَالسَّمٰوٰتُ مَطْوِيّٰتٌۢ بِيَمِيْنِهٖ ۗسُبْحٰنَهٗ وَتَعٰلٰى عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

wa mā qadarullāha ḥaqqa qadrih(ī), wal-arḍu jamī‘an qabḍatuhū yaumal-qiyāmati was-samāwātu maṭwiyyātum biyamīnih(ī), subḥānahū wa ta‘ālā ‘ammā yusyrikūn(a).

და ისინი არ ადიდებენ ალაჰს ისე, როგორც საჭიროა, თუმცა მთელი დედამიწა მის ხელშია აღდგომის დღეს და ცა მისი მარჯვენა ხელითაა შემოხვეული. დიდება მას და ამაღლებულია იგი იმაზე, რასაც ისინი ერთმანეთს აჯილდოებენ.

وَنُفِخَ فِى الصُّوْرِ فَصَعِقَ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَمَنْ فِى الْاَرْضِ اِلَّا مَنْ شَاۤءَ اللّٰهُ ۗ ثُمَّ نُفِخَ فِيْهِ اُخْرٰى فَاِذَا هُمْ قِيَامٌ يَّنْظُرُوْنَ

wa nufikha fiṣ-ṣūri faṣa‘iqa man fis-samāwāti wa man fil-arḍi illā man syā'allāh(u), ṡumma nufikha fīhi ukhrā fa'iżā hum qiyāmuy yanẓurūn(a).

და ჩაჰბერეს საყვირს და მოკვდა ყველა (არსება) ცასა და დედამიწაზე, გარდა მათი, ვინც ალაჰმა ინება. შემდეგ კვლავ ჩაჰბერეს (საყვირს) და მაშინვე აღდგნენ (საფლავებიდან) და ელოდნენ (ღვთის გადაწყვეტილებას).

وَاَشْرَقَتِ الْاَرْضُ بِنُوْرِ رَبِّهَا وَوُضِعَ الْكِتٰبُ وَجِايْۤءَ بِالنَّبِيّٖنَ وَالشُّهَدَاۤءِ وَقُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْحَقِّ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

wa asyraqatil-arḍu binūri rabbihā wa wuḍi‘al-kitābu wa jī'a bin-nabiyyīna wasy-syuhadā'i wa quḍiya bainahum bil-ḥaqqi wa hum lā yuẓlamūn(a).

და დედამიწა (მაჰსიარის ველი) განათდება თავისი უფლის (სამართლიანობის) შუქით; და (თითოეულ ადამიანს) მიეცემა (მათი აღრიცხვის) წიგნები, მოყვანილნი იქნებიან წინასწარმეტყველები და მოწმეები და განისჯებიან მათ შორის სამართლიანად და ისინი უსამართლოდ არ დაისჯებიან.

وَوُفِّيَتْ كُلُّ نَفْسٍ مَّا عَمِلَتْ وَهُوَ اَعْلَمُ بِمَا يَفْعَلُوْنَ ࣖ

wa wuffiyat kullu nafsim mā ‘amilat wa huwa a‘lamu bimā yaf‘alūn(a).

და ყოველ სულს ეძლევა სრული ჯილდო მისი ნამოქმედარის მიხედვით და მან უკეთ იცის, რა ჩაიდინეს.

وَسِيْقَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِلٰى جَهَنَّمَ زُمَرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءُوْهَا فُتِحَتْ اَبْوَابُهَا وَقَالَ لَهُمْ خَزَنَتُهَآ اَلَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِّنْكُمْ يَتْلُوْنَ عَلَيْكُمْ اٰيٰتِ رَبِّكُمْ وَيُنْذِرُوْنَكُمْ لِقَاۤءَ يَوْمِكُمْ هٰذَا ۗقَالُوْا بَلٰى وَلٰكِنْ حَقَّتْ كَلِمَةُ الْعَذَابِ عَلَى الْكٰفِرِيْنَ

wasīqal-lażīna kafarū ilā jahannama zumarā(n), ḥattā iżā jā'ūhā futiḥat abwābuhā wa qāla lahum khazanatuhā alam ya'tikum rusulum minkum yatlūna ‘alaikum āyāti rabbikum wa yunżirūnakum liqā'a yaumikum hāżā, qālū balā wa lākin ḥaqqat kalimatul-‘ażābi ‘alal-kāfirīn(a).

ურწმუნო ხალხი ჯოჯოხეთში ჯგუფ-ჯგუფად მიჰყავთ. როდესაც ისინი მასთან (ჯოჯოხეთში) მივიდნენ, კარები გაიღო და მცველმა უთხრა მათ: „განა არასდროს მოსულან თქვენთან მოციქულები, რომლებიც თქვენი უფლის აიათებს კითხულობდნენ და გაფრთხილებდნენ თქვენს დღესთან შეხვედრის შესახებ?“ მათ უპასუხეს: „დიახ, არსებობს“, მაგრამ სასჯელის განკარგულება ნამდვილად ურწმუნოებზე ვრცელდება.

قِيْلَ ادْخُلُوْٓا اَبْوَابَ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۚفَبِئْسَ مَثْوَى الْمُتَكَبِّرِيْنَ

qīladkhulū abwāba jahannama khālidīna fīhā, fa bi'sa maṡwal-mutakabūbirīn(a).

(მათ) ეთქვათ: „შედით ჯოჯოხეთის კარიბჭეში, (თქვენ) იქ სამუდამოდ დარჩებით.“ ამგვარად, (ჯოჯოხეთი) ყველაზე ცუდი ადგილია საცხოვრებლად მათთვის, ვინც ამაყობს.

وَسِيْقَ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ اِلَى الْجَنَّةِ زُمَرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءُوْهَا وَفُتِحَتْ اَبْوَابُهَا وَقَالَ لَهُمْ خَزَنَتُهَا سَلٰمٌ عَلَيْكُمْ طِبْتُمْ فَادْخُلُوْهَا خٰلِدِيْنَ

wasīqal-lażīnattaqau rabbahum ilal-jannati zumarā(n), ḥattā iżā jā'ūhā wa futiḥat abwābuhā wa qāla lahum khazanatuhā salāmun ‘alaikum ṭibtum fadkhulūhā khālidīn(a).

და ისინი, ვინც თავიანთი უფლის მოშიშნი არიან, ჯგუფ-ჯგუფად შეიყვანენ სამოთხეში. როდესაც ისინი მიაღწიეს მას (სამოთხეს) და კარები გაიღო, მფარველმა უთხრა მათ: „კეთილდღეობა (მოგეცეს თქვენ, კურთხეულნი ხართ! მაშ, შემოდით, იქ სამუდამოდ დარჩებით!“

وَقَالُوا الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ صَدَقَنَا وَعْدَهٗ وَاَوْرَثَنَا الْاَرْضَ نَتَبَوَّاُ مِنَ الْجَنَّةِ حَيْثُ نَشَاۤءُ ۚفَنِعْمَ اَجْرُ الْعٰمِلِيْنَ

wa qālul-ḥamdu lillāhil-lażī ṣadaqanā wa‘dahū wa auraṡanal-arḍa natabawwa'u minal-jannati ḥaiṡu nasyā'(u), fani‘ma ajrul-‘āmilīn(a).

და თქვეს: „დიდება ალლაჰს, რომელმაც შეასრულა ჩვენთვის მოცემული აღთქმა და მოგვცა ეს საცხოვრებელი და ჩვენ (მოგეცათ უფლება) ვიცხოვროთ სამოთხეში, სადაც გვსურს.“ ასე რომ, (ეს) საუკეთესო ჯილდოა მათთვის, ვინც კეთილ საქმეებს აკეთებს.

وَتَرَى الْمَلٰۤىِٕكَةَ حَاۤفِّيْنَ مِنْ حَوْلِ الْعَرْشِ يُسَبِّحُوْنَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْۚ وَقُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْحَقِّ وَقِيْلَ الْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ࣖ

wa taral-malā'ikata ḥāffīna min ḥaulil-‘arsyi yusabbiḥūna biḥamdi rabbihim, wa quḍiya bainahum bil-ḥaqqi wa qīlal-ḥamdu lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).

და შენ (მუჰამედ) იხილავ ანგელოზებს, რომლებიც არშის გარშემო შემოიკრიბებიან, ადიდებენ და აქებენ თავიანთ უფალს; შემდეგ მათ (ღვთის მსახურებს) შორის სამართლიანად განისჯებიან და ითქვა: „დიდება ალლაჰს, ყველა სამყაროს უფალს!“