اَلْحَاۤقَّةُۙ

al-ḥāqqah(tu).

განკითხვის დღე,

مَا الْحَاۤقَّةُ ۚ

mal-ḥāqqah(tu).

რა არის განკითხვის დღე?

وَمَآ اَدْرٰىكَ مَا الْحَاۤقَّةُ ۗ

wa mā adrāka mal-ḥāqqah(tu).

და იცი რა არის განკითხვის დღე?

كَذَّبَتْ ثَمُوْدُ وَعَادٌ ۢبِالْقَارِعَةِ

każżabat ṡamūdu wa ‘ādum bil-qāri‘ah(ti).

სამუდისა და ადის ხალხმა უარყვეს განკითხვის დღე.

فَاَمَّا ثَمُوْدُ فَاُهْلِكُوْا بِالطَّاغِيَةِ

fa'ammā ṡamūdu fa uhlikū biṭ-ṭāgiyah(ti).

რაც შეეხება სამუდის ხალხს, ისინი ძალიან დიდი ხმაურით განადგურდნენ,

وَاَمَّا عَادٌ فَاُهْلِكُوْا بِرِيْحٍ صَرْصَرٍ عَاتِيَةٍۙ

wa ammā ‘ādun fa'uhlikū birīḥin ṣarṣarin ‘ātiyah(tin).

რაც შეეხება ადის ხალხს, ისინი ძალიან ცივმა ქარმა გაანადგურა,

سَخَّرَهَا عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيَالٍ وَّثَمٰنِيَةَ اَيَّامٍۙ حُسُوْمًا فَتَرَى الْقَوْمَ فِيْهَا صَرْعٰىۙ كَاَنَّهُمْ اَعْجَازُ نَخْلٍ خَاوِيَةٍۚ

sakhkharahā ‘alaihim sab‘a layāliw wa ṡamāniyata ayyām(in), ḥusūman fataral-qauma fīhā ṣar‘ā, ka'annahum a‘jāzu nakhlin khāwiyah(tin).

ალაჰმა ეს ქარი შვიდი ღამისა და რვა დღის განმავლობაში უწყვეტად ატეხა მათზე; შემდეგ კი თქვენ იხილეთ ადის ხალხი იმ დროს, რომლებიც მკვდარი იწვნენ, როგორც ცარიელი (დამპალი) პალმის ხის ტოტები.

فَهَلْ تَرٰى لَهُمْ مِّنْۢ بَاقِيَةٍ

fahal tarā lahum mim bāqiyah(tin).

მაშ, ხედავთ, რომ მათ შორის ვინმე დარჩა?

وَجَاۤءَ فِرْعَوْنُ وَمَنْ قَبْلَهٗ وَالْمُؤْتَفِكٰتُ بِالْخَاطِئَةِۚ

wa jā'a fir‘aunu wa man qablahū wal-mu'tafikātu bil-khāṭi'ah(ti).

შემდეგ მოვიდნენ ფარაონი და მის წინაშე მყოფნი და (იმ ქალაქების მკვიდრნი), რომლებიც დიდი შეცდომის გამო თავდაყირა დააყენეს.

فَعَصَوْا رَسُوْلَ رَبِّهِمْ فَاَخَذَهُمْ اَخْذَةً رَّابِيَةً

fa ‘aṣau rasūla rabbihim fa akhażahum akhżatar rābiyah(tan).

ამიტომ ისინი არ დაემორჩილნენ თავიანთი უფლის მოციქულს, რის გამოც ალლაჰმა ისინი ძალიან მკაცრი სასჯელით დასაჯა.

اِنَّا لَمَّا طَغَا الْمَاۤءُ حَمَلْنٰكُمْ فِى الْجَارِيَةِۙ

innā lammā ṭagal-mā'u ḥamalnākum fil-jāriyah(ti).

ჭეშმარიტად, როდესაც წყლები (მთებამდე) ავიდა, ჩვენ (თქვენი წინაპრები) გემებით გადავიყვანეთ,

لِنَجْعَلَهَا لَكُمْ تَذْكِرَةً وَّتَعِيَهَآ اُذُنٌ وَّاعِيَةٌ

linaj‘alahā lakum tażkirataw wa ta‘iyahā użunuw wā‘iyah(tun).

რათა (ეს შემთხვევა) თქვენთვის შეხსენებად ვაქციოთ და ყურად იღონ მას მოსასმენმა ყურებმა.

فَاِذَا نُفِخَ فِى الصُّوْرِ نَفْخَةٌ وَّاحِدَةٌ ۙ

fa iżā nufikha fiṣ-ṣūri nafkhatuw wāḥidah(tun).

ასე რომ, როდესაც საყვირს ერთხელ დაუბერავენ,

وَّحُمِلَتِ الْاَرْضُ وَالْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةً وَّاحِدَةًۙ

wa ḥumilatil-arḍu wal-jibālu fa dukkatā dakkataw wāḥidah(tan).

და აიწია მიწა და მთები და ერთი დარტყმით ერთმანეთში აიყარნენ.

فَيَوْمَىِٕذٍ وَّقَعَتِ الْوَاقِعَةُۙ

fayauma'iżiw waqa‘atil-wāqi‘ah(tu).

ასე რომ, იმ დღეს დადგება განკითხვის დღე,

وَانْشَقَّتِ السَّمَاۤءُ فَهِيَ يَوْمَىِٕذٍ وَّاهِيَةٌۙ

wansyaqqatis-samā'u fahiya yauma'iżiw wāhiyah(tun).

და ცა გაიხლიჩა, რადგან იმ დღეს ცა მყიფე იყო.

وَّالْمَلَكُ عَلٰٓى اَرْجَاۤىِٕهَاۗ وَيَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَىِٕذٍ ثَمٰنِيَةٌ ۗ

wal-malaku ‘alā arjā'ihā, wa yaḥmilu ‘arsya rabbika fauqahum yauma'iżin ṡamāniyah(tun).

და ანგელოზები იქნებიან ცის სხვადასხვა კუთხეში. იმ დღეს რვა ანგელოზი დაიჭერს შენი უფლის ტახტს მათ ზემოთ.

يَوْمَىِٕذٍ تُعْرَضُوْنَ لَا تَخْفٰى مِنْكُمْ خَافِيَةٌ

yauma'iżin tu‘raḍūna lā takhfā minkum khāfiyah(tun).

იმ დღეს თქვენ წარსდგებით (თქვენი უფლის წინაშე) და არაფერი დაიმალება თქვენგან (ალაჰისგან).

فَاَمَّا مَنْ اُوْتِيَ كِتٰبَهٗ بِيَمِيْنِهٖ فَيَقُوْلُ هَاۤؤُمُ اقْرَءُوْا كِتٰبِيَهْۚ

fa ammā man ūtiya kitābahū biyamīnihī fa yaqūlu hā'umuqra'ū kitābiyah.

რაც შეეხება ადამიანს, რომელსაც წიგნი მარჯვენა ხელში ეძლევა, ის ამბობს: „აიღე, წაიკითხე ჩემი წიგნი (ეს)“.

اِنِّيْ ظَنَنْتُ اَنِّيْ مُلٰقٍ حِسَابِيَهْۚ

innī ẓanantu annī mulāqin ḥisābiyah.

მართლაც, დარწმუნებული ვარ, რომ (ერთ დღეს) პასუხს მივიღებ.

فَهُوَ فِيْ عِيْشَةٍ رَّاضِيَةٍۚ

fa huwa fī ‘īsyatir rāḍiyah(tin).

შემდეგ კი ეს ადამიანი ბედნიერ ცხოვრებაშია,

فِيْ جَنَّةٍ عَالِيَةٍۙ

fī jannatin ‘āliyah(tin).

მაღალ ცაში,

قُطُوْفُهَا دَانِيَةٌ

quṭūfuhā dāniyah(tun).

ხილი ახლოსაა,

كُلُوْا وَاشْرَبُوْا هَنِيْۤـًٔا ۢبِمَآ اَسْلَفْتُمْ فِى الْاَيَّامِ الْخَالِيَةِ

kulū wasyrabū hanī'am bimā aslaftum fil-ayyāmil-khāliyah(ti).

(მათ ეტყვიან): „ჭამეთ და სვით სიამოვნებით იმ საქმეების გამო, რაც წარსულში გააკეთეთ“.

وَاَمَّا مَنْ اُوْتِيَ كِتٰبَهٗ بِشِمَالِهٖ ەۙ فَيَقُوْلُ يٰلَيْتَنِيْ لَمْ اُوْتَ كِتٰبِيَهْۚ

wa ammā man ūtiya kitābahū bisyimālih(ī), fa yaqūlu yā laitanī lam ūta kitābiyah.

ხოლო რაც შეეხება იმ ადამიანს, რომელსაც წიგნი მარცხენა ხელში მისცეს, მან თქვა: „უკეთესი იქნებოდა, ეს წიგნი ჩემთვის არ მოეცათ“.

وَلَمْ اَدْرِ مَا حِسَابِيَهْۚ

wa lam adri mā ḥisābiyah.

ასე რომ, არ ვიცი, როგორ გამოვთვალე.

يٰلَيْتَهَا كَانَتِ الْقَاضِيَةَۚ

yā laitahā kānatil-qāḍiyah(ta).

ოჰ, დაე (სიკვდილი) ყველაფრის დასასრული იყოს.

مَآ اَغْنٰى عَنِّيْ مَالِيَهْۚ

mā agnā ‘annī māliyah.

ჩემი ნივთები სრულიად უსარგებლოა ჩემთვის.

هَلَكَ عَنِّيْ سُلْطٰنِيَهْۚ

halaka ‘annī sulṭāniyah.

ჩემი ძალაუფლება წამართვეს.“

خُذُوْهُ فَغُلُّوْهُۙ

khużūhu fagullūh(u).

(ალაჰმა თქვა): „დაიჭირეთ იგი და ხელები კისერზე შეუკარით“.

ثُمَّ الْجَحِيْمَ صَلُّوْهُۙ

Ṡummal-jaḥīma ṣallūh(u).

შემდეგ კი ჩააგდეთ იგი ჯოჯოხეთის მწველ ცეცხლში.

ثُمَّ فِيْ سِلْسِلَةٍ ذَرْعُهَا سَبْعُوْنَ ذِرَاعًا فَاسْلُكُوْهُۗ

Ṡumma fī silsilatin żar‘uhā sab‘ūna żirā‘an faslukūh(u).

შემდეგ შეკარით იგი სამოცდაათი წყრთის სიგრძის ჯაჭვით.

اِنَّهٗ كَانَ لَا يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ الْعَظِيْمِۙ

innahū kāna lā yu'minu billāhil-‘aẓīm(i).

ჭეშმარიტად, ის არის ის, ვინც არ სწამს უზენაესი ალაჰის.

وَلَا يَحُضُّ عَلٰى طَعَامِ الْمِسْكِيْنِۗ

wa lā yaḥuḍḍu ‘alā ṭa‘āmil-miskīn(i).

და ასევე ის არ მოუწოდებს (სხვებს) ღარიბების გამოკვებას.

فَلَيْسَ لَهُ الْيَوْمَ هٰهُنَا حَمِيْمٌۙ

fa laisa lahul-yauma hāhunā ḥamīm(un).

ასე რომ, დღეს მისთვის არც ერთი მეგობარი არ არის.

وَّلَا طَعَامٌ اِلَّا مِنْ غِسْلِيْنٍۙ

wa lā ṭa‘āmun illā min gislīn(in).

და (მისთვის) საჭმელი არ არის, გარდა სისხლისა და ჩირქისა.

لَّا يَأْكُلُهٗٓ اِلَّا الْخٰطِـُٔوْنَ ࣖ

lā ya'kuluhū illal-khāṭi'ūn(a).

არავინ ჭამს მას, გარდა ცოდვილებისა.

فَلَآ اُقْسِمُ بِمَا تُبْصِرُوْنَۙ

falā uqsimu bimā tubṣirūn(a).

ასე რომ, ვფიცავარ იმას, რასაც ხედავ,

وَمَا لَا تُبْصِرُوْنَۙ

wa mā lā tubṣirūn(a).

და იმისთვის, რასაც ვერ ხედავ.

اِنَّهٗ لَقَوْلُ رَسُوْلٍ كَرِيْمٍۙ

innahū laqaulu rasūlin karīm(in).

ჭეშმარიტად, ის (ყურანი) ჭეშმარიტად გამოცხადებაა (გამოცხადებული) დიდებული შუამავლისთვის,

وَّمَا هُوَ بِقَوْلِ شَاعِرٍۗ قَلِيْلًا مَّا تُؤْمِنُوْنَۙ

wa mā huwa biqauli syā‘ir(in), qalīlam mā tu'minūn(a).

და ის (ყურანი) პოეტის სიტყვები არ არის. თქვენ მისი ნაკლებად გწამთ.

وَلَا بِقَوْلِ كَاهِنٍۗ قَلِيْلًا مَّا تَذَكَّرُوْنَۗ

wa lā biqauli kāhin(in), qalīlam mā tażakkarūn(a).

და არც ჯადოქრების სიტყვებია. მისგან ძალიან ცოტა რამის სწავლა შეიძლება.

تَنْزِيْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَ

tanzīlum mir rabbil-‘ālamīn(a).

ის (ყურანი) არის გამოცხადება, რომელიც ყველა სამყაროს ღმერთისგან არის გამოგზავნილი.

وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ الْاَقَاوِيْلِۙ

wa lau taqawwala ‘alainā ba‘ḍal-aqāwīl(i).

და თუ ის (მუჰამედი) ჩვენზე რამდენიმე სიტყვას წარმოთქვამდა (სახელზე),

لَاَخَذْنَا مِنْهُ بِالْيَمِيْنِۙ

la'akhażnā minhu bil-yamīn(i).

უეჭველად, ჩვენ მას მარჯვენა ხელში დავიჭერთ.

ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ الْوَتِيْنَۖ

Ṡumma laqaṭa‘nā minhul-watīn(a).

შემდეგ ჩვენ გავჭერით მისი გულის სისხლძარღვები.

فَمَا مِنْكُمْ مِّنْ اَحَدٍ عَنْهُ حٰجِزِيْنَۙ

famā minkum min aḥadin ‘anhu ḥājizīn(a).

ასე რომ, ვერცერთი თქვენგანი ვერ შეგვიშლის ხელს (მისი დასჯისგან).

وَاِنَّهٗ لَتَذْكِرَةٌ لِّلْمُتَّقِيْنَ

wa innahū latażkiratul lil-muttaqīn(a).

და ჭეშმარიტად, (ყურანი) გაკვეთილია ღვთისმოსავებისთვის.

وَاِنَّا لَنَعْلَمُ اَنَّ مِنْكُمْ مُّكَذِّبِيْنَۗ

wa innā lana‘lamu anna minkum mukażżibīn(a).

და ჭეშმარიტად, ჩვენ ვიცით, რომ თქვენ შორის არიან ზოგიერთები, ვინც უარყოფენ.

وَاِنَّهٗ لَحَسْرَةٌ عَلَى الْكٰفِرِيْنَۚ

wa innahū laḥasratun ‘alal-kāfirīn(a).

და ჭეშმარიტად, (ყურანი) სინანულს გამოიწვევს ურწმუნოებში (სიკვდილის შემდგომ ცხოვრებაში).

وَاِنَّهٗ لَحَقُّ الْيَقِيْنِ

wa innahū laḥaqqul-yaqīn(i).

და ჭეშმარიტად, (ყურანი) უტყუარი ჭეშმარიტებაა.

فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيْمِ ࣖ

fa sabbiḥ bismi rabbikal-‘aẓīm(i).

ამიტომ განადიდე თავი შენი ყოვლისშემძლე ღმერთის სახელის (ხსენებით).