Q.S ატ-ტაუბა (اَلتَّوْبَة) - 129 ლექსების რაოდენობა

بَرَاۤءَةٌ مِّنَ اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖٓ اِلَى الَّذِيْنَ عَاهَدْتُّمْ مِّنَ الْمُشْرِكِيْنَۗ

barā'atum minallāhi wa rasūlihī ilal-lażīna ‘āhattum minal-musyrikīn(a).

(ეს არის განცხადება) ალაჰთან და მის შუამავალთან კავშირის გაწყვეტის შესახებ იმ პოლითეისტებთან, რომლებთანაც შეთანხმება დადე (მათთან).

فَسِيْحُوْا فِى الْاَرْضِ اَرْبَعَةَ اَشْهُرٍ وَّاعْلَمُوْٓا اَنَّكُمْ غَيْرُ مُعْجِزِى اللّٰهِ ۙوَاَنَّ اللّٰهَ مُخْزِى الْكٰفِرِيْنَ

fasīḥū fil-arḍi arba‘ata asyhuriw wa‘lamū annakum gairu mu‘jizillāh(i), wa anallāha mukhzil-kāfirīn(a).

ასე რომ, იმოგზაურეთ დედამიწაზე ოთხი თვის განმავლობაში და იცოდეთ, რომ თქვენ ვერ დაასუსტებთ ალაჰს და რომ ალაჰი დაამცირებს ურწმუნოებს.

وَاَذَانٌ مِّنَ اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖٓ اِلَى النَّاسِ يَوْمَ الْحَجِّ الْاَكْبَرِ اَنَّ اللّٰهَ بَرِيْۤءٌ مِّنَ الْمُشْرِكِيْنَ ەۙ وَرَسُوْلُهٗ ۗفَاِنْ تُبْتُمْ فَهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْۚ وَاِنْ تَوَلَّيْتُمْ فَاعْلَمُوْٓا اَنَّكُمْ غَيْرُ مُعْجِزِى اللّٰهِ ۗوَبَشِّرِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِعَذَابٍ اَلِيْمٍۙ

wa ażānum minallāhi wa rasūlihī ilan-nāsi yaumal-ḥajjil akbari annallāha barī'um minal-musyrikīn(a), wa rasūluh(ū), fa in tubtum fa huwa khairul lakum, wa in tawallaitum fa‘lamū annakum gairu mu‘jizillāh(i), wa basysyiril-lażīna kafarū bi‘ażābin alīm(in).

და ბრძანება (შეტყობინება) ალაჰისა და მისი მოციქულისგან კაცობრიობისადმი დიდი ჰაჯის დღეს, რომ ჭეშმარიტად ალაჰი და მისი მოციქული განთავისუფლებულნი არიან პოლითეისტებისგან. თუ თქვენ (პოლითეისტებო) მოინანიებთ, მაშინ ეს თქვენთვის უკეთესია, ხოლო თუ ზურგს შეაქცევთ, მაშინ იცოდეთ, რომ ალაჰს ვერ დაასუსტებთ. და აუწყე სასიხარულო ამბავი ურწმუნოებს (რომ ისინი მწარე სასჯელით დაისჯებიან).

اِلَّا الَّذِيْنَ عَاهَدْتُّمْ مِّنَ الْمُشْرِكِيْنَ ثُمَّ لَمْ يَنْقُصُوْكُمْ شَيْـًٔا وَّلَمْ يُظَاهِرُوْا عَلَيْكُمْ اَحَدًا فَاَتِمُّوْٓا اِلَيْهِمْ عَهْدَهُمْ اِلٰى مُدَّتِهِمْۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِيْنَ

illal-lażīna ‘āhattum minal-musyrikīna ṡumma lam yanquṣūkum syai'aw wa lam yuẓāhirū ‘alaikum aḥadan fa atimmū ilaihim ‘ahdahum ilā muddatihim, innallāha yuḥibbul-muttaqīn(a).

გარდა იმ პოლითეისტებისა, რომლებმაც თქვენთან შეთანხმება დადეს და ოდნავადაც არ შეუმცირებიათ (შეთანხმების შინაარსი) და არც არავის დახმარებიათ, ვინც თქვენს მტრულად არის განწყობილი, მაშინ შეასრულეთ მათ მიერ მიცემული აღთქმა განსაზღვრულ ვადამდე. ჭეშმარიტად, ალლაჰს უყვარს ღვთისმოსავები.

فَاِذَا انْسَلَخَ الْاَشْهُرُ الْحُرُمُ فَاقْتُلُوا الْمُشْرِكِيْنَ حَيْثُ وَجَدْتُّمُوْهُمْ وَخُذُوْهُمْ وَاحْصُرُوْهُمْ وَاقْعُدُوْا لَهُمْ كُلَّ مَرْصَدٍۚ فَاِنْ تَابُوْا وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتَوُا الزَّكٰوةَ فَخَلُّوْا سَبِيْلَهُمْۗ اِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

fa iżansalakhal-asyhurul-ḥurumu faqtulul-musyrikīna ḥaiṡu wajattumūhum wa khużūhum waḥṣurūhum waq‘udū lahum kulla marṣad(in), fa in tābū wa aqāmuṣ-ṣalāta wa ātawuz-zakāta fa khallū sabīlahum, innallāha gafūrur raḥīm(un).

როდესაც ჰარამის თვეები დასრულდება, მაშინ ებრძოლეთ პოლითეისტებს, სადაც არ უნდა წააწყდეთ, შეიპყარით და შემოარტყით მათ, დააკვირდით მათ. თუ მოინანიებენ, ლოცვას აღასრულებენ და ზექათს გადაიხდიან, მაშინ მიეცით მათ თავისუფლება. ჭეშმარიტად, ალლაჰი მიმტევებელია, მოწყალეა.

وَاِنْ اَحَدٌ مِّنَ الْمُشْرِكِيْنَ اسْتَجَارَكَ فَاَجِرْهُ حَتّٰى يَسْمَعَ كَلٰمَ اللّٰهِ ثُمَّ اَبْلِغْهُ مَأْمَنَهٗ ۗذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَعْلَمُوْنَ ࣖ

wa in aḥadum minal-musyrikīnastajāraka fa ajirhu ḥattā yasma‘a kalāmallāhi ṡumma ablighu ma'manah(ū), żālika bi'annahum qaumul lā ya‘lamūn(a).

და თუ რომელიმე პოლითეისტი შენგან თავშესაფარს ითხოვს, მაშინ დაიცავი იგი, რათა ალლაჰის სიტყვა მოისმინოს და შემდეგ უსაფრთხო ადგილას წაიყვანე. ეს იმიტომ, რომ ისინი უცოდინარი ხალხია.

كَيْفَ يَكُوْنُ لِلْمُشْرِكِيْنَ عَهْدٌ عِنْدَ اللّٰهِ وَعِنْدَ رَسُوْلِهٖٓ اِلَّا الَّذِيْنَ عَاهَدْتُّمْ عِنْدَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِۚ فَمَا اسْتَقَامُوْا لَكُمْ فَاسْتَقِيْمُوْا لَهُمْ ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِيْنَ

kaifa yakūnu lil-musyrikīna ‘ahdun ‘indallāhi wa ‘inda rasūlihī illal-lażīna ‘āhattum ‘indal-masjidil-ḥarām(i), famastaqāmū lakum fastaqīmū lahum, innallāha yuḥibbul-muttaqīn(a).

როგორ შეიძლება ალაჰსა და მის შუამავალს შორის პოლითეისტებთან შეთანხმება (უსაფრთხო) იყოს, გარდა იმათთან, ვისთანაც შეთანხმება დადე დიდ მეჩეთში (ჰუდაიბიასთან) და თუ ისინი პატიოსნად გექცევიან, შენც პატიოსნად მოექეცი მათ. ჭეშმარიტად, ალაჰს უყვარს ღვთისმოსავები.

كَيْفَ وَاِنْ يَّظْهَرُوْا عَلَيْكُمْ لَا يَرْقُبُوْا فِيْكُمْ اِلًّا وَّلَا ذِمَّةً ۗيُرْضُوْنَكُمْ بِاَفْوَاهِهِمْ وَتَأْبٰى قُلُوْبُهُمْۚ وَاَكْثَرُهُمْ فٰسِقُوْنَۚ

kaifa wa iy yaẓharū ‘alaikum lā yarqubū fīkum illaw wa lā żimmah(tan), yurḍūnakum bi'afwāhihim wa ta'bā qulūbuhum, wa akṡaruhum fāsiqūn(a).

როგორ არის შესაძლებელი, რომ (არსებობს ასეთი შეთანხმება), მაშინაც კი, თუ ისინი გაიმარჯვებენ თქვენზე, ისინი არ შეინარჩუნებენ თქვენთან ნათესაურ კავშირს და არ (და არც გაითვალისწინებენ) შეთანხმებას. ისინი გსიამოვნებენ თავიანთი პირით, ხოლო მათი გული უარყოფს მათ. მათი უმეტესობა ბოროტი ხალხია (არ ასრულებს თავის დაპირებებს).

اِشْتَرَوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ ثَمَنًا قَلِيْلًا فَصَدُّوْا عَنْ سَبِيْلِهٖۗ اِنَّهُمْ سَاۤءَ مَاكَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

isytarau bi'āyātillāhi ṡaman qalīlan fa ṣaddū ‘an sabīlih(ī), innahum sā'a mā kānū ya‘malūn(a).

ისინი ალლაჰის აიათებს მცირე ფასად ყიდიან და ალლაჰის გზიდან აბრკოლებენ (ხალხს), ჭეშმარიტად, ის, რასაც ისინი სჩადიან, ბოროტებაა.

لَا يَرْقُبُوْنَ فِيْ مُؤْمِنٍ اِلًّا وَّلَا ذِمَّةً ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُعْتَدُوْنَ

lā yarqubūna fī mu'minin illaw wa lā żimmah(tan),ulā'ika humul-mu‘tadūn(a)

ისინი არ ინარჩუნებენ ნათესაურ კავშირებს მორწმუნეებთან და არ იცავენ შეთანხმებებს და ისინი არიან, ვინც ზღვარს სცილდებიან.

فَاِنْ تَابُوْا وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتَوُا الزَّكٰوةَ فَاِخْوَانُكُمْ فِى الدِّيْنِ ۗوَنُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ

fa in tābū wa aqāmuṣ-ṣalāta wa ātawuz-zakāta fa ikhwānukum fid-dīn(i), wa nufaṣṣīlul-āyāti liqaumiy ya‘lamūn(a).

და თუ მოინანიებენ, ლოცვას აღასრულებენ და ზექათს გადაიხდიან, მაშინ ისინი თქვენი ძმები არიან რწმენით. ჩვენ აიათებს ნათლად ვუხსნით მცოდნე ხალხისთვის.

وَاِنْ نَّكَثُوْٓا اَيْمَانَهُمْ مِّنْۢ بَعْدِ عَهْدِهِمْ وَطَعَنُوْا فِيْ دِيْنِكُمْ فَقَاتِلُوْٓا اَىِٕمَّةَ الْكُفْرِۙ اِنَّهُمْ لَآ اَيْمَانَ لَهُمْ لَعَلَّهُمْ يَنْتَهُوْنَ

wa in nakaṡū aimānahum mim ba‘di ‘ahdihim wa ṭa‘anū fī dīnikum fa qātilū a'immatal-kufr(i), innahum lā aimāna lahum la‘allahum yantahūn(a).

და თუ ისინი შეთანხმების შემდეგ ფიცს დაარღვევენ და თქვენს რელიგიას შეურაცხყოფენ, მაშინ ებრძოლეთ ამ ურწმუნო ლიდერებს. სინამდვილეში, ისინი არიან ადამიანები, რომლებსაც არ შეუძლიათ თავიანთი დაპირებების შესრულება, იმედია, შეწყვეტენ.

اَلَا تُقَاتِلُوْنَ قَوْمًا نَّكَثُوْٓا اَيْمَانَهُمْ وَهَمُّوْا بِاِخْرَاجِ الرَّسُوْلِ وَهُمْ بَدَءُوْكُمْ اَوَّلَ مَرَّةٍۗ اَتَخْشَوْنَهُمْ ۚفَاللّٰهُ اَحَقُّ اَنْ تَخْشَوْهُ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

alā tuqātilūna qauman nakaṡū aimānahum wa hammū bi'ikhrājir-rasūli wa hum bada'ūkum awwala marrah(tin), atakhsyaunahum, fallāhu aḥaqqu an takhsyauhu in kuntum mu'minīn(a).

რატომ არ ებრძვით მათ, ვინც დაარღვია ფიცი (აღთქმა) და განიზრახა შუამავლის განდევნა, და მათ, ვინც პირველად თქვენ გებრძოდათ? ნუთუ გეშინიათ მათი, როცა ალლაჰის უფრო გეშინიათ, თუ მორწმუნეები ხართ?

قَاتِلُوْهُمْ يُعَذِّبْهُمُ اللّٰهُ بِاَيْدِيْكُمْ وَيُخْزِهِمْ وَيَنْصُرْكُمْ عَلَيْهِمْ وَيَشْفِ صُدُوْرَ قَوْمٍ مُّؤْمِنِيْنَۙ

qātilūhum yu‘ażżibhumullāhu bi'aidīkum wa yukhzihim wa yanṣurkum ‘alaihim wa yasyfi ṣudūra qaumim mu'minīn(a).

ებრძოლეთ მათ, უეჭველად, ალლაჰი დასწამებს მათ თქვენი ხელით, დაამდაბლებს მათ და დაგეხმარებათ მათზე გამარჯვებაში და დაამშვიდებს მორწმუნეთა გულებს.

وَيُذْهِبْ غَيْظَ قُلُوْبِهِمْۗ وَيَتُوْبُ اللّٰهُ عَلٰى مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ

wa yużhib gaiẓa qulūbihim, wa yatūbullāhu ‘alā may yasyā'(u), wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).

და ის აშორებს მათი გულების (მორწმუნეების) რისხვას. და ალლაჰი იღებს მონანიებას მათგან, ვისაც ინებებს. ალლაჰი ყოვლისმცოდნეა, ბრძენია.

اَمْ حَسِبْتُمْ اَنْ تُتْرَكُوْا وَلَمَّا يَعْلَمِ اللّٰهُ الَّذِيْنَ جَاهَدُوْا مِنْكُمْ وَلَمْ يَتَّخِذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلَا رَسُوْلِهٖ وَلَا الْمُؤْمِنِيْنَ وَلِيْجَةً ۗوَاللّٰهُ خَبِيْرٌۢ بِمَا تَعْمَلُوْنَ ࣖ

am ḥasibtum an tutrakū wa lammā ya‘lamillāhul-lażīna jāhadū minkum wa lam yattakhiżū min dūnillāhi wa lā rasūlihī wa lal-mu'minīna walījah(tan), wallāhu khabīrum bimā ta‘malūn(a).

ნუთუ გგონიათ, რომ მარტო დარჩებით, როცა ალაჰმა ჯერ არ გამოავლინა თქვენგან ისინი, ვინც იბრძვის და არ ჰყავს ერთგული მეგობრები ალაჰის, მისი შუამავლისა და მორწმუნეების გარდა? ალაჰი ყოვლისმცოდნეა იმის შესახებ, რასაც აკეთებთ.

مَا كَانَ لِلْمُشْرِكِيْنَ اَنْ يَّعْمُرُوْا مَسٰجِدَ اللّٰهِ شٰهِدِيْنَ عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ بِالْكُفْرِۗ اُولٰۤىِٕكَ حَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْۚ وَ فِى النَّارِ هُمْ خٰلِدُوْنَ

mā kāna lil-musyrikīna ay ya‘murū masājidallāhi syāhidīna ‘alā anfusihim bil-kufr(i), ulā'ika ḥabiṭat a‘māluhum, wa fin-nāri hum khālidūn(a).

პოლითეისტებისთვის არ არის შესაფერისი ალაჰის მეჩეთში წარმატების მიღწევა, მაშინაც კი, თუ ისინი თავად აღიარებენ, რომ ურწმუნოები არიან. მათი საქმეები ფუჭად იქცევა და ისინი სამუდამოდ ჯოჯოხეთში დარჩებიან.

اِنَّمَا يَعْمُرُ مَسٰجِدَ اللّٰهِ مَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَاَقَامَ الصَّلٰوةَ وَاٰتَى الزَّكٰوةَ وَلَمْ يَخْشَ اِلَّا اللّٰهَ ۗفَعَسٰٓى اُولٰۤىِٕكَ اَنْ يَّكُوْنُوْا مِنَ الْمُهْتَدِيْنَ

innamā ya‘muru masājidallāhi man āmana billāhi wal-yaumil-ākhiri wa aqāmaṣ-ṣalāta wa ātaz-zakāta wa lam yakhsya illallāh(a), fa ‘asā ulā'ika ay yakūnū minal-muhtadīn(a).

ჭეშმარიტად, ალლაჰის მეჩეთში მხოლოდ ისინი აღწევენ წარმატებას, ვინც სწამს ალლაჰისა და უკანასკნელი დღის, ასრულებენ ლოცვას, იხდიან ზექათს და არაფრის ეშინიათ ალლაჰის გარდა. ამიტომ, იმედია, ისინიც იქნებიან მათ შორის, ვინც ჭეშმარიტ გზას მისცემს.

۞ اَجَعَلْتُمْ سِقَايَةَ الْحَاۤجِّ وَعِمَارَةَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ كَمَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَجَاهَدَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗ لَا يَسْتَوٗنَ عِنْدَ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَۘ

aja‘altum siqāyatal-ḥājji wa ‘imāratal-masjidil-ḥarāmi kaman āmana billāhi wal-yaumil-ākhiri wa jāhada fī sabīlillāh(i), lā yastawūna ‘indallāh(i), wallāhu lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

განა თქვენ ადარებთ მათ, ვინც სასმელს აძლევს მათ, ვინც ჰაჯს ასრულებს და დიდ მეჩეთს უვლის, მათ, ვინც სწამს ალლაჰისა და უკანასკნელი დღისა და იბრძვის ალლაჰის გზაზე? ისინი არ არიან თანასწორნი ალლაჰის წინაშე. ალლაჰი არ აძლევს გზას უსამართლო ხალხს.

اَلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَهَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْۙ اَعْظَمُ دَرَجَةً عِنْدَ اللّٰهِ ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْفَاۤىِٕزُوْنَ

allażīna āmanū wa hājarū wa jāhadū fī sabīlillāhi bi'amwālihim wa anfusihim, a‘ẓamu darajatan ‘indallāh(i), wa ulā'ika humul-fā'izūn(a).

ისინი, ვინც ირწმუნეს, ემიგრაციაში წავიდნენ და თავიანთი სიმდიდრითა და სულით იბრძოდნენ ალლაჰის გზაზე, უფრო მაღალი რანგის არიან ალლაჰის წინაშე და სწორედ ისინი არიან გამარჯვებულები.

يُبَشِّرُهُمْ رَبُّهُمْ بِرَحْمَةٍ مِّنْهُ وَرِضْوَانٍ وَّجَنّٰتٍ لَّهُمْ فِيْهَا نَعِيْمٌ مُّقِيْمٌۙ

yubasysyiruhum rabbuhum biraḥmatim minhu wa riḍwāniw wa jannātil lahum fīhā na‘īmum muqīm(un).

ღმერთი მათ ბედნიერს ხდის წყალობის, სიამოვნებისა და სამოთხის მიცემით, ისინი ამით მარადიულ სიამოვნებას იღებენ.

خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًا ۗاِنَّ اللّٰهَ عِنْدَهٗٓ اَجْرٌ عَظِيْمٌ

khālidīna fīhā abadā(n), innallāha ‘indahū ajrun ‘aẓīm(un).

ისინი იქ სამუდამოდ დარჩებიან. ჭეშმარიტად, ალლაჰთან არის დიდი ჯილდო.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوْٓا اٰبَاۤءَكُمْ وَاِخْوَانَكُمْ اَوْلِيَاۤءَ اِنِ اسْتَحَبُّوا الْكُفْرَ عَلَى الْاِيْمَانِۗ وَمَنْ يَّتَوَلَّهُمْ مِّنْكُمْ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżū ābā'akum wa ikhwānakum auliyā'a inistaḥabbul-kufra ‘alal-īmān(i), wa may yatawallahum minkum fa ulā'ika humuẓ-ẓālimūn(a).

ოჰ, მორწმუნეებო! ნუ გახდით თქვენს მამებს და ძმებს თქვენს მფარველებად, თუ ისინი ურწმუნოებას ამჯობინებენ რწმენას. ვინც თქვენგანი მათ მფარველად აირჩევს, ეგენი არიან უსამართლონი.

قُلْ اِنْ كَانَ اٰبَاۤؤُكُمْ وَاَبْنَاۤؤُكُمْ وَاِخْوَانُكُمْ وَاَزْوَاجُكُمْ وَعَشِيْرَتُكُمْ وَاَمْوَالُ ِۨاقْتَرَفْتُمُوْهَا وَتِجَارَةٌ تَخْشَوْنَ كَسَادَهَا وَمَسٰكِنُ تَرْضَوْنَهَآ اَحَبَّ اِلَيْكُمْ مِّنَ اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَجِهَادٍ فِيْ سَبِيْلِهٖ فَتَرَبَّصُوْا حَتّٰى يَأْتِيَ اللّٰهُ بِاَمْرِهٖۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْفٰسِقِيْنَ ࣖ

qul in kāna ābā'ukum wa abnā'ukum wa ikhwānukum wa azwājukum wa ‘asyīratukum wa amwāluniqtaraftumūhā wa tijāratun takhsyauna kasādahā wa masākinu tarḍaunahā aḥabba ilaikum minallāhi wa rasūlihī wa jihādin fī sabīlihī fa tarabbaṣū ḥattā ya'tiyallāhu bi'amrih(ī), wallāhu lā yahdil-qaumal-fāsiqīn(a).

უთხარი: „თუ თქვენი მამები, თქვენი ვაჟები, თქვენი ძმები, თქვენი ცოლები, თქვენი ნათესავები, თქვენს მიერ შეძენილი ქონება, ვაჭრობა, რომლის დაკნინებისაც გეშინიათ და საცხოვრებელი, რომელშიც სიამოვნებას განიჭებთ, თქვენთვის უფრო ძვირფასია, ვიდრე ალლაჰი, მისი შუამავალი და მისი საქმისთვის მებრძოლი, მაშინ დაელოდეთ, სანამ ალლაჰი თავის სამსჯავროს მოიტანს!“ და ალლაჰი არ წარმართავს ურჩ ხალხს.

لَقَدْ نَصَرَكُمُ اللّٰهُ فِيْ مَوَاطِنَ كَثِيْرَةٍۙ وَّيَوْمَ حُنَيْنٍۙ اِذْ اَعْجَبَتْكُمْ كَثْرَتُكُمْ فَلَمْ تُغْنِ عَنْكُمْ شَيْـًٔا وَّضَاقَتْ عَلَيْكُمُ الْاَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ ثُمَّ وَلَّيْتُمْ مُّدْبِرِيْنَۚ

laqad naṣarakumullāhu fī mawāṭina kaṡīrah(tin), wa yauma ḥunain(in), iż a‘jabatkum kaṡratukum falam tugni ‘ankum syai'aw wa ḍāqat ‘alaikumul-arḍu bimā raḥubat ṡumma wallaitum mudbirīn(a).

ჭეშმარიტად, ალლაჰმა დაგეხმარათ თქვენ (მორწმუნეებს) მრავალ ბრძოლის ველზე და (გახსოვდეთ) ჰუნაინის ბრძოლა, როდესაც თქვენმა სიმრავლემ გაამაყათ, მაგრამ (მათი სიმრავლე) არაფერში გამოგადგათ და ვრცელი დედამიწა თქვენთვის ვიწროდ მოგეჩვენათ, ამიტომ უკან დაიხიეთ და უგზო-უკვლოდ გაიქეცით.

ثُمَّ اَنْزَلَ اللّٰهُ سَكِيْنَتَهٗ عَلٰى رَسُوْلِهٖ وَعَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ وَاَنْزَلَ جُنُوْدًا لَّمْ تَرَوْهَا وَعَذَّبَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۗ وَذٰلِكَ جَزَاۤءُ الْكٰفِرِيْنَ

Ṡumma anzalallāhu sakīnatahū ‘alā rasūlihī wa ‘alal-mu'minīna wa anzala junūdal lam tarauhā wa ‘ażżabal-lażīna kafarū, wa żālika jazā'ul-kāfirīn(a).

შემდეგ ალლაჰმა მშვიდობა მოუვლინა თავის შუამავალს და მათ, ვინც ირწმუნა, და მოავლინა ლაშქარი (ანგელოზები), რომელთა დანახვაც თქვენ არ შეგიძლიათ და სასჯელი დაატეხა ურწმუნოებს. ეს არის ურწმუნოების სასჯელი.

ثُمَّ يَتُوْبُ اللّٰهُ مِنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ عَلٰى مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

Ṡumma yatūbullāhu mim ba‘di żālika ‘alā may yasyā'(u), wallāhu gafūrur raḥīm(un).

ამის შემდეგ, ალლაჰი იღებს მათ მონანიებას, ვისაც სურს. ალლაჰი შემნდობია, მოწყალეა.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنَّمَا الْمُشْرِكُوْنَ نَجَسٌ فَلَا يَقْرَبُوا الْمَسْجِدَ الْحَرَامَ بَعْدَ عَامِهِمْ هٰذَا ۚوَاِنْ خِفْتُمْ عَيْلَةً فَسَوْفَ يُغْنِيْكُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖٓ اِنْ شَاۤءَۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū innamal-musyrikūna najasun falā yaqrabul-masjidal-ḥarāma ba‘da ‘āmihim hāżā, wa in khiftum ‘ailatan fa saufa yugnīkumullāhu min faḍlihī in syā'(a), innallāha ‘alīmun ḥakīm(un).

ოჰ, თქვენ, ვინც ირწმუნეთ! ჭეშმარიტად, პოლითეისტები უწმინდურები არიან (უწმინდური სულები), ამიტომ ამ წლის შემდეგ არ უნდა მიუახლოვდნენ დიდ მეჩეთს. და თუ გაღატაკება გაწუხებთ (რადგან ურწმუნოები არ მოდიან), მაშინ ალლაჰი, თუ ინებებს, თავისი წყალობიდან სიმდიდრეს მოგანიჭებთ. ჭეშმარიტად, ალლაჰი ყოვლისმცოდნეა, ბრძენია.

قَاتِلُوا الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَلَا بِالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَلَا يُحَرِّمُوْنَ مَا حَرَّمَ اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗ وَلَا يَدِيْنُوْنَ دِيْنَ الْحَقِّ مِنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ حَتّٰى يُعْطُوا الْجِزْيَةَ عَنْ يَّدٍ وَّهُمْ صٰغِرُوْنَ ࣖ

qātilul-lażīna lā yu'minūna billāhi wa lā bil-yaumil-ākhiri wa lā yuḥarrimūna mā ḥarramallāhu wa rasūluhū wa lā yadīnūna dīnal-ḥaqqi minal-lażīna ūtul-kitāba ḥattā yu‘ṭul-jizyata ‘ay yadiw wa hum ṣāgirūn(a).

ებრძოლეთ მათ, ვინც არ სწამს ალაჰის და უკანასკნელი დღის, ვინც არ კრძალავს იმას, რაც ალაჰმა და მისმა შუამავალმა აკრძალეს და ვინც არ სწამს ჭეშმარიტი რელიგიის (ალაჰის რელიგიის), (ანუ იმ ადამიანებს), რომლებსაც წიგნი მიეცათ, სანამ ჯიზიას (გადასახადს) მორჩილად არ გადაიხდიან.

وَقَالَتِ الْيَهُوْدُ عُزَيْرُ ِۨابْنُ اللّٰهِ وَقَالَتِ النَّصٰرَى الْمَسِيْحُ ابْنُ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ قَوْلُهُمْ بِاَفْوَاهِهِمْۚ يُضَاهِـُٔوْنَ قَوْلَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَبْلُ ۗقَاتَلَهُمُ اللّٰهُ ۚ اَنّٰى يُؤْفَكُوْنَ

wa qālatil-yahūdu ‘uzairunibnullāhi wa qālatin-naṣāral-masīḥubnullāh(i), żālika qauluhum bi'afwāhihim, yuḍāhi'ūna qaulal-lażīna kafarū min qabl(u), qātalahumullāh(u), annā yu'fakūn(a).

და იუდეველებმა თქვეს: „უზეირი, ალლაჰის ძე!“ ქრისტიანებმა კი თქვეს: „მესია, ალლაჰის ძე!“ ეს სიტყვები მათი პირიდან გამოდის. ისინი წინა ურწმუნოების სიტყვებს მიბაძავდნენ. ალლაჰი წყევლის მათ; როგორ ზურგი აქციეს?

اِتَّخَذُوْٓا اَحْبَارَهُمْ وَرُهْبَانَهُمْ اَرْبَابًا مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَالْمَسِيْحَ ابْنَ مَرْيَمَۚ وَمَآ اُمِرُوْٓا اِلَّا لِيَعْبُدُوْٓا اِلٰهًا وَّاحِدًاۚ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۗ سُبْحٰنَهٗ عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

ittakhażū aḥbārahum wa ruhbānahum arbābam min dūnillāhi wal-masīḥabna maryam(a), wa mā umirū illā liya‘budū ilāhaw wāḥidā(n), lā ilāha illā huw(a), subḥānahū ‘ammā yusyrikūn(a).

მათ ღვთისმოსავი ხალხი (ებრაელები) და მათი ბერები (ქრისტიანები) ღმერთებად ასაღეს ალაჰის გარდა, და ასევე მესია, მარიამის ძე; თუმცა მათ მხოლოდ ყოვლისშემძლე ღმერთს სცემდნენ თაყვანს, მაგრამ არ არსებობს სხვა ღვთაება მის გარდა. დიდება მას იმისგან, რასაც ისინი ერთმანეთს აზიარებენ.

يُرِيْدُوْنَ اَنْ يُّطْفِـُٔوْا نُوْرَ اللّٰهِ بِاَفْوَاهِهِمْ وَيَأْبَى اللّٰهُ اِلَّآ اَنْ يُّتِمَّ نُوْرَهٗ وَلَوْ كَرِهَ الْكٰفِرُوْنَ

yurīdūna ay yuṭfi'ū nūrallāhi bi'afwāhihim wa ya'ballāhu illā ay yutimma nūrahū wa lau karihal-kāfirūn(a).

მათ სურდათ ალლაჰის სინათლის (რელიგიის) ჩაქრობა თავიანთი პირით (სიტყვით), მაგრამ ალლაჰმა უარი თქვა და სურდა თავისი სინათლის სრულყოფილება, მიუხედავად იმისა, რომ ეს ურწმუნოებს არ მოსწონდათ.

هُوَ الَّذِيْٓ اَرْسَلَ رَسُوْلَهٗ بِالْهُدٰى وَدِيْنِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهٗ عَلَى الدِّيْنِ كُلِّهٖۙ وَلَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُوْنَ

huwal-lażī arsala rasūlahū bil-hudā wa dīnil-ḥaqqi liyuẓhirahū ‘alad-dīni kullih(ī), wa lau karihal-musyrikūn(a).

ის არის, ვინც მოავლინა თავისი მაცნე სწორი მართვით (ყურანით) და ჭეშმარიტების რელიგიით, რომელიც ყველა რელიგიაზე მაღლა დგას, თუნდაც პოლითეისტებს არ მოსწონდეთ ეს.

۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنَّ كَثِيْرًا مِّنَ الْاَحْبَارِ وَالرُّهْبَانِ لَيَأْكُلُوْنَ اَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ وَيَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗوَالَّذِيْنَ يَكْنِزُوْنَ الذَّهَبَ وَالْفِضَّةَ وَلَا يُنْفِقُوْنَهَا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۙفَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ اَلِيْمٍۙ

yā ayyuhal-lażīna āmanū inna kaṡīram minal-aḥbāri war-ruhbāni laya'kulūna amwālan-nāsi bil-bāṭili wa yaṣuddūna ‘an sabīlillāh(i), wal-lażīna yaknizūnaż-żahaba wal-fiḍḍata wa lā yunfiqūnahā fī sabīlillāh(i), fa basysyirhum bi‘ażābin alīm(in).

ოჰ, მორწმუნეებო! მართლაც, ღვთისმოსავი ხალხიდან და მათი ბერებიდან ბევრი ცრუდ მიირთმევს ხალხის სიმდიდრეს და ალაჰის გზაზე აფერხებს მათ. ასევე ისინი, ვინც ოქროსა და ვერცხლს აგროვებენ და არ ხარჯავენ ალაჰის გზაზე, შემდეგ კი ახარეთ მათ, რომ მწარე სასჯელი ელით.

يَّوْمَ يُحْمٰى عَلَيْهَا فِيْ نَارِ جَهَنَّمَ فَتُكْوٰى بِهَا جِبَاهُهُمْ وَجُنُوْبُهُمْ وَظُهُوْرُهُمْۗ هٰذَا مَا كَنَزْتُمْ لِاَنْفُسِكُمْ فَذُوْقُوْا مَا كُنْتُمْ تَكْنِزُوْنَ

yauma yuḥmā ‘alaihā fī nāri jahannama fa tukwā bihā jibāhuhum wa junūbuhum wa ẓuhūruhum, hāżā mā kanaztum li'anfusikum fa żūqū mā kuntum taknizūn(a).

(გაიხსენეთ) ის დღე, როდესაც ოქრო და ვერცხლი ჯოჯოხეთში გააცხელეს, შემდეგ კი შუბლი, გვერდები და ზურგი დაუთოეს (და უთხრეს): „ეს თქვენი სიმდიდრეა, რომელიც თქვენთვის შეინახეთ, ამიტომ გასინჯეთ (შედეგი) ის, რაც შეინახეთ“.

اِنَّ عِدَّةَ الشُّهُوْرِ عِنْدَ اللّٰهِ اثْنَا عَشَرَ شَهْرًا فِيْ كِتٰبِ اللّٰهِ يَوْمَ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ مِنْهَآ اَرْبَعَةٌ حُرُمٌ ۗذٰلِكَ الدِّيْنُ الْقَيِّمُ ەۙ فَلَا تَظْلِمُوْا فِيْهِنَّ اَنْفُسَكُمْ وَقَاتِلُوا الْمُشْرِكِيْنَ كَاۤفَّةً كَمَا يُقَاتِلُوْنَكُمْ كَاۤفَّةً ۗوَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ مَعَ الْمُتَّقِيْنَ

inna ‘iddatasy-syuhūri ‘indallāhiṡnā ‘asyara syahran fī kitābillāhi yauma khalaqas-samāwāti wal-arḍa minhā arba‘atun ḥurum(un), żālikad-dīnul-qayyim(u), falā taẓlimū fīhinna anfusakum wa qātilul-musyrikīna kāffatan kamā yuqātilūnakum kāffah(tan), wa‘lamū annallāha ma‘al-muttaqīn(a).

ჭეშმარიტად, ალლაჰის მიხედვით თვეების რაოდენობა თორმეტია, როგორც ალლაჰის განკარგულებით, როდესაც მან შექმნა ცა და დედამიწა, რომელთაგან ოთხი ჰარამ თვეა. ეს არის ჭეშმარიტი რელიგიის განკარგულება, ამიტომ ნუ მოექცევით უსამართლოდ საკუთარ თავს (მეოთხე თვეში) და ებრძვით ყველა პოლითეისტს, როგორც ისინი ებრძვიან თქვენ ყველას. და იცოდეთ, რომ ალლაჰი ღვთისმოსავებთანაა.

اِنَّمَا النَّسِيْۤءُ زِيَادَةٌ فِى الْكُفْرِ يُضَلُّ بِهِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا يُحِلُّوْنَهٗ عَامًا وَّيُحَرِّمُوْنَهٗ عَامًا لِّيُوَاطِـُٔوْا عِدَّةَ مَا حَرَّمَ اللّٰهُ فَيُحِلُّوْا مَا حَرَّمَ اللّٰهُ ۗزُيِّنَ لَهُمْ سُوْۤءُ اَعْمَالِهِمْۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْكٰفِرِيْنَ ࣖ

innaman-nasī'u ziyādatun fil-kufri yuḍallu bihil-lażīna kafarū yuḥillūnahū ‘āmaw wa yuḥarrimūnahū ‘āmal liyuwāṭi'ū ‘iddata mā ḥarramallāhu fa yuḥillū mā ḥarramallāh(u), zuyyina lahum sū'u a‘mālihim, wallāhu lā yahdil-qaumal-kāfirīn(a).

სინამდვილეში, (ჰარამის თვის) გადადება მხოლოდ ურწმუნოებას ზრდის. ურწმუნოები ამით (გადადებით) შეცდომაში შეჰყავთ, ერთ წელს ჰალალს ხდიან და მეორე წელს ჰარამს, რათა დაემორჩილონ იმ რაოდენობის რამეებს, რაც ალაჰმა აკრძალა და ამავდროულად, ალაჰმა აკრძალა ის, რაც აკრძალა. (სატანამ) მათი ცუდი საქმეები ლამაზად წარმოაჩინა მათთვის. და ალაჰი არ უხელმძღვანელებს ურწმუნოებს.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَا لَكُمْ اِذَا قِيْلَ لَكُمُ انْفِرُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ اثَّاقَلْتُمْ اِلَى الْاَرْضِۗ اَرَضِيْتُمْ بِالْحَيٰوةِ الدُّنْيَا مِنَ الْاٰخِرَةِۚ فَمَا مَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا فِى الْاٰخِرَةِ اِلَّا قَلِيْلٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū mā lakum iżā qīla lakumunfirū fī sabīlillāhiṡ-ṡāqaltum ilal-arḍ(i), araḍītum bil-ḥayātid-dun-yā minal-ākhirah(ti), famā matā‘ul-ḥayātid-dun-yā fil-ākhirati illā qalīl(un).

ოჰ, მორწმუნეებო! რატომ, როცა გეუბნებიან: „წადი (იბრძოლე) ალლაჰის გზაზე“, რატომ გრძნობ თავს მძიმედ და გინდა იქ დარჩე, სადაც ხარ? ამქვეყნიური ცხოვრება გირჩევნიათ სიკვდილის შემდგომ ცხოვრებას? მიუხედავად იმისა, რომ ამქვეყნიური ცხოვრებით (სიცოცხლის შემდგომ ცხოვრებასთან შედარებით) მხოლოდ მცირეა სიამოვნება?

اِلَّا تَنْفِرُوْا يُعَذِّبْكُمْ عَذَابًا اَلِيْمًاۙ وَّيَسْتَبْدِلْ قَوْمًا غَيْرَكُمْ وَلَا تَضُرُّوْهُ شَيْـًٔاۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

illā tanfirū yu‘ażżibkum ‘ażāban alīmā(n), wa yastabdil qauman gairakum wa lā taḍurrūhu syai'ā(n), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

თუ არ წახვალთ (საბრძოლოდ), ალლაჰი უეჭველად დაგსჯით მტანჯველი სასჯელით და სხვა ხალხით შეგიცვლით და თქვენ მას არანაირ ზიანს არ მიაყენებთ. ალლაჰი ყველაფრის ყოვლისშემძლეა.

اِلَّا تَنْصُرُوْهُ فَقَدْ نَصَرَهُ اللّٰهُ اِذْ اَخْرَجَهُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا ثَانِيَ اثْنَيْنِ اِذْ هُمَا فِى الْغَارِ اِذْ يَقُوْلُ لِصَاحِبِهٖ لَا تَحْزَنْ اِنَّ اللّٰهَ مَعَنَاۚ فَاَنْزَلَ اللّٰهُ سَكِيْنَتَهٗ عَلَيْهِ وَاَيَّدَهٗ بِجُنُوْدٍ لَّمْ تَرَوْهَا وَجَعَلَ كَلِمَةَ الَّذِيْنَ كَفَرُوا السُّفْلٰىۗ وَكَلِمَةُ اللّٰهِ هِيَ الْعُلْيَاۗ وَاللّٰهُ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ

illā tanṣurūhu faqad naṣarahullāhu iż akhrajahul-lażīna kafarū ṡāniyaṡnaini iż humā fil-gāri iż yaqūlu liṣāḥibihī lā taḥzan innallāha ma‘anā, fa anzalallāhu sakīnatahū ‘alaihi wa ayyadahū bijunūdil lam tarauhā wa ja‘ala kalimatal-lażīna kafarus-suflā, wa kalimatullāhi hiyal-‘ulyā, wallāhu ‘azīzun ḥakīm(un).

შენ რომ არ დახმარებოდი მას (მუჰამედს), ალაჰი დაეხმარებოდა მას, როცა ურწმუნოებმა გააძევეს იგი (მექადან); როდესაც ის ორი ადამიანიდან ერთ-ერთი იყო, როცა ორივე გამოქვაბულში იმყოფებოდა, მაშინ უთხრა თავის მეგობარს: „ნუ დამწუხრდები, ჭეშმარიტად, ალაჰი ჩვენთანაა!“ ამიტომ ალაჰმა მშვიდობა მოუვლინა მას (მუჰამედს) და დაეხმარა ჯარით (ანგელოზებით), რომელიც შენ ვერ შენიშნე და დაამდაბლა ურწმუნოების ძახილი. და ეს არის ღვთის სიტყვა, რომელიც ამაღლებულია. ალაჰი ყოვლისშემძლეა, ყოვლისმცოდნეა.

اِنْفِرُوْا خِفَافًا وَّثِقَالًا وَّجَاهِدُوْا بِاَمْوَالِكُمْ وَاَنْفُسِكُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

infirū khifāfaw wa ṡiqālaw wa jāhidū bi'amwālikum wa anfusikum fī sabīlillāh(i), żālikum khairul lakum in kuntum ta‘lamūn(a).

წადი, მსუბუქად გრძნობ თავს თუ მძიმედ, და იბრძოლე შენი სიმდიდრითა და სულით ალლაჰის გზაზე. ეს უკეთესი იქნებოდა შენთვის, რომ იცოდე.

لَوْ كَانَ عَرَضًا قَرِيْبًا وَّسَفَرًا قَاصِدًا لَّاتَّبَعُوْكَ وَلٰكِنْۢ بَعُدَتْ عَلَيْهِمُ الشُّقَّةُۗ وَسَيَحْلِفُوْنَ بِاللّٰهِ لَوِ اسْتَطَعْنَا لَخَرَجْنَا مَعَكُمْۚ يُهْلِكُوْنَ اَنْفُسَهُمْۚ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ اِنَّهُمْ لَكٰذِبُوْنَ ࣖ

lau kāna ‘araḍan qarībaw wa safaran qāṣidal lattaba‘ūka wa lākim ba‘udat ‘alaihimusy-syuqqah(tu), wa sayaḥlifūna billāhi lawistaṭa‘nā lakharajnā ma‘akum, yuhlikūna anfusahum, wallāhu ya‘lamu innahum lakāżibūn(a).

თუ (რასაც თქვენ მათ უწოდებთ) ადვილი სარგებელის მოპოვებაა შესაძლებელი და მოგზაურობა არც ისე შორსაა, ისინი აუცილებლად გამოგყვებიან, მაგრამ დანიშნულების ადგილი მათთვის ძალიან შორს ჩანს. ისინი დაიფიცებენ (ალაჰის სახელით): „თუ შევძლებთ, აუცილებლად გამოგიყვებით!“ ისინი გაანადგურეს თავი და ალაჰმა იცოდა, რომ ისინი ნამდვილად მატყუარები იყვნენ.

عَفَا اللّٰهُ عَنْكَۚ لِمَ اَذِنْتَ لَهُمْ حَتّٰى يَتَبَيَّنَ لَكَ الَّذِيْنَ صَدَقُوْا وَتَعْلَمَ الْكٰذِبِيْنَ

‘afallāhu ‘ank(a), lima ażinta lahum ḥattā yatabayyana lakal-lażīna ṣadaqū wa ta‘lamal-kāżibīn(a).

ალლაჰი გაპატიებს შენ (ო, მუჰამედ). რატომ მიეცი მათ ნება (ომში არ წასულიყვნენ), სანამ არ გაირკვა, ვინ იყვნენ ჭეშმარიტები (აცილებდნენ) და სანამ არ გაიგებდი, ვინ იყვნენ მატყუარები?

لَا يَسْتَأْذِنُكَ الَّذِيْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ اَنْ يُّجَاهِدُوْا بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌۢ بِالْمُتَّقِيْنَ

lā yasta'żinukal-lażīna yu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhiri ay yujāhidū bi'amwālihim wa anfusihim, wallāhu ‘alīmum bil-muttaqīn(a).

ისინი, ვინც სწამთ ალაჰის და უკანასკნელი დღის, არ გთხოვენ ნებართვას (არ შემოგიერთდებიან) ჯიჰადში საბრძოლველად თავიანთი ქონებითა და სიცოცხლით. ალაჰი იცნობს ღვთისმოსავებს.

اِنَّمَا يَسْتَأْذِنُكَ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَارْتَابَتْ قُلُوْبُهُمْ فَهُمْ فِيْ رَيْبِهِمْ يَتَرَدَّدُوْنَ

innamā yasta'żinukal-lażīna lā yu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhiri wartābat qulūbuhum fahum fī raibihim yataraddadūn(a).

ჭეშმარიტად, შენგან (მუჰამედ) ნებართვას მხოლოდ ისინი გთხოვენ, ვისაც არ სწამს ალლაჰისა და უკანასკნელი დღის და მათი გულები ეჭვითაა სავსე, ამიტომაც ყოველთვის ეჭვით ირყევიან.

۞ وَلَوْ اَرَادُوا الْخُرُوْجَ لَاَعَدُّوْا لَهٗ عُدَّةً وَّلٰكِنْ كَرِهَ اللّٰهُ انْۢبِعَاثَهُمْ فَثَبَّطَهُمْ وَقِيْلَ اقْعُدُوْا مَعَ الْقٰعِدِيْنَ

wa lau arādul-khurūja la'a‘addū lahū ‘uddataw wa lākin karihallāhumbi‘āṡahum fa ṡabbaṭahum wa qīlaq‘udū ma‘al-qā‘idīn(a).

და თუ წასვლას აპირებდნენ, ამისთვის მოემზადებოდნენ, მაგრამ ალაჰს არ მოეწონა მათი წასვლა, ამიტომ შეასუსტა მათი სურვილი და ეთქვა (მათ): „დარჩით მათთან, ვინც უკან დარჩნენ“.

لَوْ خَرَجُوْا فِيْكُمْ مَّا زَادُوْكُمْ اِلَّا خَبَالًا وَّلَاَوْضَعُوْا خِلٰلَكُمْ يَبْغُوْنَكُمُ الْفِتْنَةَۚ وَفِيْكُمْ سَمّٰعُوْنَ لَهُمْۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌۢ بِالظّٰلِمِيْنَ

wa lau kharajū fīkum mā zādūkum illā khabālaw wa la'auḍa‘ū khilālakum yabgūnakumul-fitnah(ta), wa fīkum sammā‘ūna lahum, wallāhu ‘alīmum biẓ-ẓālimīn(a).

თუ ისინი თქვენთან ერთად წამოვლენ, ისინი ნამდვილად არ გაზრდიან თქვენს (ძალას), არამედ მხოლოდ ქაოსს შექმნიან და თქვენს რიგებში ნაპრალებში წინ წამოიწევენ, რათა ქაოსი შექმნან (თქვენს რიგებში), მაშინ როცა თქვენს შორის არიან ადამიანები, რომლებსაც ნამდვილად მოსწონთ მათი (სიტყვების) მოსმენა. ალლაჰი იცნობს უსამართლოებს.

لَقَدِ ابْتَغَوُا الْفِتْنَةَ مِنْ قَبْلُ وَقَلَّبُوْا لَكَ الْاُمُوْرَ حَتّٰى جَاۤءَ الْحَقُّ وَظَهَرَ اَمْرُ اللّٰهِ وَهُمْ كٰرِهُوْنَ

laqadibtagawul-fitnata min qablu wa qallabū lakal-umūra ḥattā jā'al-ḥaqqu wa ẓahara amrullāhi wa hum kārihūn(a).

მართლაც, მანამდე ისინი ცდილობდნენ თქვენთვის ქაოსის შექმნას და სხვადასხვა სახის ხრიკების მოწყობას (სიტუაციის შეცვლას), სანამ ჭეშმარიტება (ალაჰის დახმარება) არ მოვიდოდა და ალაჰის (რელიგიური) საქმეები არ გაიმარჯვებდა, მიუხედავად იმისა, რომ ეს მათ არ მოსწონდათ.

وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّقُوْلُ ائْذَنْ لِّيْ وَلَا تَفْتِنِّيْۗ اَلَا فِى الْفِتْنَةِ سَقَطُوْاۗ وَاِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحِيْطَةٌ ۢ بِالْكٰفِرِيْنَ

wa minhum may yaqūlu'żal lī wa lā taftinnī, alā fil-fitnati saqaṭū, wa inna jahannama lamuḥīṭatum bil-kāfirīn(a).

და მათ შორის არის ის, ვინც ამბობს: „მომეცი ნება (ომში არ წავიდე) და ნუ ჩავვარდები ცდუნებაში“. აჰა, ისინი ჩავარდნენ ცდუნებაში. და ჭეშმარიტად, ჯოჯოხეთი მოიცავს ურწმუნოებს.

اِنْ تُصِبْكَ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْۚ وَاِنْ تُصِبْكَ مُصِيْبَةٌ يَّقُوْلُوْا قَدْ اَخَذْنَآ اَمْرَنَا مِنْ قَبْلُ وَيَتَوَلَّوْا وَّهُمْ فَرِحُوْنَ

in tuṣibka ḥasanatun tasu'hum, wa in tuṣibka muṣībatuy yaqūlū qad akhażnā min qablu wa yatawallau wa hum fariḥūn(a).

თუ შენ (მუჰამედ) სიკეთეს მიიღებ, ისინი არ იქნებიან ბედნიერები; მაგრამ თუ უბედურება დაგემართება, იტყვიან: „მართლაც, თავიდანვე ვფრთხილობდით (ომში არ წავსულიყავით)“ და სიხარულით უკან იხევენ.

قُلْ لَّنْ يُّصِيْبَنَآ اِلَّا مَا كَتَبَ اللّٰهُ لَنَاۚ هُوَ مَوْلٰىنَا وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ

qul lay yuṣībanā illā mā kataballāhu lanā, huwa maulānā wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).

უთხარი (მუჰამედს): „არაფერი დაგვმართებს, გარდა იმისა, რაც ალაჰმა დაგვიწესა. ის ჩვენი მფარველია და მხოლოდ ალაჰს შეუძლიათ მორწმუნეების ნდობა“.

قُلْ هَلْ تَرَبَّصُوْنَ بِنَآ اِلَّآ اِحْدَى الْحُسْنَيَيْنِۗ وَنَحْنُ نَتَرَبَّصُ بِكُمْ اَنْ يُّصِيْبَكُمُ اللّٰهُ بِعَذَابٍ مِّنْ عِنْدِهٖٓ اَوْ بِاَيْدِيْنَاۖ فَتَرَبَّصُوْٓا اِنَّا مَعَكُمْ مُّتَرَبِّصُوْنَ

qul hal tarabbaṣūna binā illā iḥdal-ḥusnayain(i), wa naḥnu natarabbaṣu bikum ay yuṣībakumullāhu bi‘ażābim min ‘indihī au bi'aidīnā, fa tarabbaṣū innā ma‘akum mutarabbiṣūn(a).

უთხარი (ო, მუჰამედ): „თქვენ მხოლოდ ორი სიკეთიდან ერთს (გამარჯვებას ან მოწამეობრივ სიკვდილს) გველოდებით. ჩვენ კი თქვენგან ველოდებით, რომ ალლაჰი თავისით ან ჩვენი ხელით დაგსჯით. ასე რომ, მოიცადეთ, ჩვენც თქვენთან ერთად ველოდებით“.

قُلْ اَنْفِقُوْا طَوْعًا اَوْ كَرْهًا لَّنْ يُّتَقَبَّلَ مِنْكُمْ ۗاِنَّكُمْ كُنْتُمْ قَوْمًا فٰسِقِيْنَ

qul anfiqū ṭau‘an au karhal lay yutaqabbala minkum, innakum kuntum qauman fāsiqīn(a).

უთხარი (მუჰამედს): „გაეცით თქვენი ქონება ნებით თუ უნებლიეთ, მაგრამ (თქვენი შემოწირულობები) არ მიიღება. ჭეშმარიტად, თქვენ ბოროტი ხალხი ხართ.“

وَمَا مَنَعَهُمْ اَنْ تُقْبَلَ مِنْهُمْ نَفَقٰتُهُمْ اِلَّآ اَنَّهُمْ كَفَرُوْا بِاللّٰهِ وَبِرَسُوْلِهٖ وَلَا يَأْتُوْنَ الصَّلٰوةَ اِلَّا وَهُمْ كُسَالٰى وَلَا يُنْفِقُوْنَ اِلَّا وَهُمْ كٰرِهُوْنَ

wa mā mana‘ahum an tuqbala minhum nafaqātuhum illā annahum kafarū billāhi wa birasūlihī wa lā ya'tūnaṣ-ṣalāta illā wa hum kusālā wa lā yunfiqūna illā wa hum kārihūn(a).

და რაც ხელს უშლის მათ შემოწირულობების მიღებას, არის ის, რომ ისინი არ სწამთ ალლაჰისა და მისი შუამავლის, არ ასრულებენ ლოცვას, არამედ ზარმაცები არიან და არ ხარჯავენ თავიანთ (სიმდიდრეს), არამედ უხალისოდ (იძულებით) ასრულებენ.

فَلَا تُعْجِبْكَ اَمْوَالُهُمْ وَلَآ اَوْلَادُهُمْ ۗاِنَّمَا يُرِيْدُ اللّٰهُ لِيُعَذِّبَهُمْ بِهَا فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَتَزْهَقَ اَنْفُسُهُمْ وَهُمْ كٰفِرُوْنَ

falā tu‘jibka amwāluhum wa lā aulāduhum, innamā yurīdullāhu liyu‘ażżibahum bihā fil-ḥayātid-dun-yā wa tazhaqa anfusuhum wa hum kāfirūn(a).

მაშ, ნუ მოგხიბლავს მათი სიმდიდრე და შვილები, რადგან ალლაჰის განზრახვაა, დასაჯოს ისინი ამქვეყნიურ ცხოვრებაში და მოკვდნენ ურწმუნოებად.

وَيَحْلِفُوْنَ بِاللّٰهِ اِنَّهُمْ لَمِنْكُمْۗ وَمَا هُمْ مِّنْكُمْ وَلٰكِنَّهُمْ قَوْمٌ يَّفْرَقُوْنَ

wa yaḥlifūna billāhi innahum laminkum, wa mā hum minkum wa lākinnahum qaumuy yafraqūn(a).

და ისინი (თვალთმაქცები) ალლაჰს იფიცებენ, რომ თქვენგან არიან, მაგრამ ისინი თქვენგან არ არიან, არამედ ისინი თქვენი მოშიშნი ხალხია.

لَوْ يَجِدُوْنَ مَلْجَاً اَوْ مَغٰرٰتٍ اَوْ مُدَّخَلًا لَّوَلَّوْا اِلَيْهِ وَهُمْ يَجْمَحُوْنَ

lau yajidūna malja'an au magārātin au muddakhalal lawallau ilaihi wa hum yajmaḥūn(a).

თუ ისინი თავშესაფარს, გამოქვაბულებს ან ორმოებს (მიწაში) იპოვიან, ისინი იქ რაც შეიძლება სწრაფად გაიქცევიან.

وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّلْمِزُكَ فِى الصَّدَقٰتِۚ فَاِنْ اُعْطُوْا مِنْهَا رَضُوْا وَاِنْ لَّمْ يُعْطَوْا مِنْهَآ اِذَا هُمْ يَسْخَطُوْنَ

wa minhum may yalmizuka fiṣ-ṣadaqāt(i), fa in u‘ṭū minhā raḍū wa illam yu‘ṭau minhā iżā hum yaskhaṭūn(a).

და მათ შორის არიან ისეთებიც, რომლებიც გაკრიტიკებენ შენ ზაქათის (მოწყალების) განაწილების გამო; თუ მათ წილი მიეცემათ, კმაყოფილები არიან, მაგრამ თუ წილი არ მიეცემათ, გაბრაზდებიან.

وَلَوْ اَنَّهُمْ رَضُوْا مَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗۙ وَقَالُوْا حَسْبُنَا اللّٰهُ سَيُؤْتِيْنَا اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖ وَرَسُوْلُهٗٓ اِنَّآ اِلَى اللّٰهِ رٰغِبُوْنَ ࣖ

wa lau annahum raḍū mā ātāhumullāhu wa rasūluh(ū), wa qālū ḥasbunallāhu sayu'tīnallāhu min faḍlihī wa rasūluhū innā ilallāhi rāgibūn(a).

და თუ ისინი ნამდვილად კმაყოფილები იქნებოდნენ იმით, რაც მათ ალაჰმა და მისმა შუამავალმა მისცა და იტყოდნენ: „ალლაჰი საკმარისია ჩვენთვის, ალაჰი და მისი შუამავალი მოგვცემენ თავის წყალობას. ჭეშმარიტად, ჩვენ ვართ ისინი, ვინც ალაჰს ენდობიან“.

۞ اِنَّمَا الصَّدَقٰتُ لِلْفُقَرَاۤءِ وَالْمَسٰكِيْنِ وَالْعٰمِلِيْنَ عَلَيْهَا وَالْمُؤَلَّفَةِ قُلُوْبُهُمْ وَفِى الرِّقَابِ وَالْغٰرِمِيْنَ وَفِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَابْنِ السَّبِيْلِۗ فَرِيْضَةً مِّنَ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ

innamaṣ-ṣadaqātu lil-fuqarā'i wal-masākīni wal-‘āmilīna ‘alaihā wal-mu'allafati qulūbuhum wa fir-riqābi wal-gārimīna wa fī sabīlillāhi wabnis-sabīl(i), farīḍatam minallāh(i), wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).

მართლაც, ზაქათი მხოლოდ ღარიბებისთვის, გაჭირვებულებისთვის, ზაქატის ამკრეფებისთვის, მათთვის, ვისი გულიც დარბილებულია (მოქცეულია), მონების გასათავისუფლებლად, ვალში მყოფთა გასათავისუფლებლად, ალლაჰის საქმისთვის და გზაში მყოფთათვის, როგორც ალაჰის ვალდებულება. ალლაჰი ყოვლისმცოდნეა, ბრძენია.

وَمِنْهُمُ الَّذِيْنَ يُؤْذُوْنَ النَّبِيَّ وَيَقُوْلُوْنَ هُوَ اُذُنٌ ۗقُلْ اُذُنُ خَيْرٍ لَّكُمْ يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَيُؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنِيْنَ وَرَحْمَةٌ لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مِنْكُمْۗ وَالَّذِيْنَ يُؤْذُوْنَ رَسُوْلَ اللّٰهِ لَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

wa minhumul-lażīna yu'żūnan nabiyya wa yaqūlūna huwa użun(un), qul użunu khairil lakum yu'minu billāhi wa yu'minu lil-mu'minīna wa raḥmatul lil-lażīna āmanū minkum, wal-lażīna yu'żūna rasūlallāhi lahum ‘ażābun alīm(un).

და მათ (თვალთმაქცებს) შორის არიან ისეთებიც, ვინც შეურაცხყოფა მიაყენა წინასწარმეტყველს (მუჰამედს) და თქვეს: „წინასწარმეტყველმა ყველაფერი დაიჯერა, რაც გაიგო“. თქვი: „ის სჯერა ყველაფრის, რაც თქვენთვის კარგია, სჯერა ალაჰის, სჯერა მორწმუნეების და წყალობაა თქვენს შორის მორწმუნეებისთვის“. ხოლო ისინი, ვინც ალაჰის მოციქულს შეურაცხყოფენ, მტანჯველ სასჯელს განიცდიან.

يَحْلِفُوْنَ بِاللّٰهِ لَكُمْ لِيُرْضُوْكُمْ وَاللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗٓ اَحَقُّ اَنْ يُّرْضُوْهُ اِنْ كَانُوْا مُؤْمِنِيْنَ

yaḥlifūna billāhi lakum liyurḍūkum wallāhu wa rasūluhū aḥaqqu ay yurḍūhu in kānū mu'minīn(a).

ისინი ალაჰს (სახელით) გფიცავენ, რომ სიამოვნებას მოგანიჭებენ, მაშინ როცა ალაჰისა და მისი შუამავლისთვის უფრო მიზანშეწონილი იქნებოდა მისი მოწონების ძიება, თუ ისინი მორწმუნეები იქნებოდნენ.

اَلَمْ يَعْلَمُوْٓا اَنَّهٗ مَنْ يُّحَادِدِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ فَاَنَّ لَهٗ نَارَ جَهَنَّمَ خَالِدًا فِيْهَاۗ ذٰلِكَ الْخِزْيُ الْعَظِيْمُ

alam ya‘lamū annahū may yuḥādidillāha wa rasūlahū fa anna lahū nāru jahannama khālidan fīhā, żālikal khizyul-‘aẓīm(u).

განა არ იციან (თვალთმაქცებმა), რომ ვინც ეწინააღმდეგება ალლაჰს და მის შუამავალს, ჯოჯოხეთი მისთვისვეა ჯოჯოხეთი და იქ სამუდამოდ დარჩება. ეს დიდი შეურაცხყოფაა.

يَحْذَرُ الْمُنٰفِقُوْنَ اَنْ تُنَزَّلَ عَلَيْهِمْ سُوْرَةٌ تُنَبِّئُهُمْ بِمَا فِيْ قُلُوْبِهِمْۗ قُلِ اسْتَهْزِءُوْاۚ اِنَّ اللّٰهَ مُخْرِجٌ مَّا تَحْذَرُوْنَ

yaḥżarul-munāfiqūna an tunazzala ‘alaihim sūratun tunabbi'uhum bimā fī qulūbihim, qulistahzi'ū, innallāha mukhrijum mā taḥżarūn(a).

ამ თვალთმაქცებს ეშინიათ, რომ გამოცხადდება სურა, რომელიც ახსნის იმას, რაც მათ გულებშია დამალული. უთხარი (მათ): „განაგრძეთ (ალაჰის და მისი მაცნეს) დაცინვა!“ ჭეშმარიტად, ალაჰი გამოავლენს იმას, რისიც გეშინიათ.

وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ لَيَقُوْلُنَّ اِنَّمَا كُنَّا نَخُوْضُ وَنَلْعَبُۗ قُلْ اَبِاللّٰهِ وَاٰيٰتِهٖ وَرَسُوْلِهٖ كُنْتُمْ تَسْتَهْزِءُوْنَ

wa la'in sa'altahum layaqūlunna innamā kunnā nakhūḍū wa nal‘ab(u), qul abillāhi wa āyātihī wa rasūlihī kuntum tastahzi'ūn(a).

და თუ ჰკითხავ მათ, ისინი აუცილებლად გიპასუხებენ: „სინამდვილეში, ჩვენ უბრალოდ ვხუმრობდით და ვთამაშობდით“. უთხარი: „რატომ დასცინით ყოველთვის ალაჰს, მის აიათებს და მის მოციქულს?“

لَا تَعْتَذِرُوْا قَدْ كَفَرْتُمْ بَعْدَ اِيْمَانِكُمْ ۗ اِنْ نَّعْفُ عَنْ طَاۤىِٕفَةٍ مِّنْكُمْ نُعَذِّبْ طَاۤىِٕفَةً ۢ بِاَنَّهُمْ كَانُوْا مُجْرِمِيْنَ ࣖ

lā ta‘tażirū qad kafartum ba‘da īmānikum, in na‘fu ‘an ṭā'ifatim minkum nu‘ażżib ṭā'ifatam bi'annahum kānū mujrimīn(a).

თქვენ არ გჭირდებათ პატიების თხოვნა, რადგან ირწმუნეთ მას შემდეგ, რაც ურწმუნო გახდით. თუ ჩვენ ზოგიერთ თქვენგანს ვაპატიებთ (რადგან მოინანიეს), დანარჩენებსაც დავსჯით, რადგან ისინი ნამდვილად ცოდვილები არიან.

اَلْمُنٰفِقُوْنَ وَالْمُنٰفِقٰتُ بَعْضُهُمْ مِّنْۢ بَعْضٍۘ يَأْمُرُوْنَ بِالْمُنْكَرِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمَعْرُوْفِ وَيَقْبِضُوْنَ اَيْدِيَهُمْۗ نَسُوا اللّٰهَ فَنَسِيَهُمْ ۗ اِنَّ الْمُنٰفِقِيْنَ هُمُ الْفٰسِقُوْنَ

al-munāfiqūna wal-munāfiqātu ba‘ḍuhum mim ba‘ḍ(in), ya'murūna bil-munkari wa yanhauna ‘anil-ma‘rūfi wa yaqbiḍūna aidiyahum, nasullāha fa nasiyahum, innal-munāfiqīna humul-fāsiqūn(a).

თვალთმაქცნი, კაცები და ქალები, ერთნაირები არიან ერთმანეთთან, ისინი ბოროტებას ბრძანებენ და სიკეთეს უშლიან ხელს და ხელებს ძუნწად კრავენ. მათ დაივიწყეს ალაჰი, ამიტომ ალაჰმაც დაივიწყა ისინი. ჭეშმარიტად, თვალთმაქცნი ბოროტმოქმედები არიან.

وَعَدَ اللّٰهُ الْمُنٰفِقِيْنَ وَالْمُنٰفِقٰتِ وَالْكُفَّارَ نَارَ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۗ هِيَ حَسْبُهُمْ ۚوَلَعَنَهُمُ اللّٰهُ ۚوَلَهُمْ عَذَابٌ مُّقِيْمٌۙ

wa‘adallāhul-munāfiqīna wal-munāfiqāti wal-kuffāra nāra jahannama khālidīna fīhā, hiya ḥasbuhum, wa la‘anahumullāh(u), wa lahum ‘ażābum muqīm(un).

ალაჰი ჯოჯოხეთს ჰპირდება (ემუქრება) თვალთმაქცებსა და ურწმუნოებს მამაკაცებსა და ქალებს. ისინი იქ დარჩებიან. ეს (ჯოჯოხეთი) საკმარისია მათთვის. ალაჰმა დაწყევლა ისინი და ისინი მარადიულ სასჯელს მიიღებენ.

كَالَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ كَانُوْٓا اَشَدَّ مِنْكُمْ قُوَّةً وَّاَكْثَرَ اَمْوَالًا وَّاَوْلَادًاۗ فَاسْتَمْتَعُوْا بِخَلَاقِهِمْ فَاسْتَمْتَعْتُمْ بِخَلَاقِكُمْ كَمَا اسْتَمْتَعَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ بِخَلَاقِهِمْ وَخُضْتُمْ كَالَّذِيْ خَاضُوْاۗ اُولٰۤىِٕكَ حَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ ۚوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ

kal-lażīna min qablikum kānū asyadda minkum quwwataw wa akṡara amwālaw wa aulādā(n), fastamta‘ū bikhalāqihim fastamta‘tum bikhalāqikum kamastamta‘al-lażīna min qablikum bikhalāqihim wa khuḍtum kal-lażī khāḍū, ulā'ika ḥabiṭat a‘māluhum fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), ulā'ika humul-khāsirūn(a).

(თქვენი, თვალთმაქცებისა და პოლითეისტების, მდგომარეობა) თქვენს წინამორბედთა მდგომარეობას ჰგავს, ისინი თქვენზე ძლიერები არიან, უფრო მეტი ქონება და შვილები ჰყავთ. ამიტომ, მათაც ისარგებლეს თავიანთი წილით და თქვენც ისარგებლეთ თქვენი წილით, როგორც მათ, ვინც თქვენამდე ისარგებლა მათი წილით და თქვენც ისევე ლაპარაკობთ (ცრუობებზე), როგორც ისინი საუბრობენ მათზე. მათი საქმეები ამქვეყნიურ და იმქვეყნიურ ცხოვრებაში ფუჭდება. ისინი არიან წაგებულნი.

اَلَمْ يَأْتِهِمْ نَبَاُ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ قَوْمِ نُوْحٍ وَّعَادٍ وَّثَمُوْدَ ەۙ وَقَوْمِ اِبْرٰهِيْمَ وَاَصْحٰبِ مَدْيَنَ وَالْمُؤْتَفِكٰتِۗ اَتَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِۚ فَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ

alam ya'tihim naba'ul-lażīna min qablihim qaumi nūḥiw wa ‘ādiw wa ṡamūd(a), wa qaumi ibrāhīma wa aṣḥābi madyana wal-mu'tafikāt(i), atathum rusuluhum bil-bayyināt(i), famā kānallāhu liyaẓlimahum wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).

განა არ მიუღწევიათ მათ (ამბები) მათ წინამორბედების შესახებ: (კერძოდ) ნოეს ხალხის, ადის ხალხის, სამუდის ხალხის, აბრაამის ხალხის, მადიანის ხალხის და განადგურებული ქვეყნების ხალხის შესახებ? მათთან მოვიდნენ მოციქულები ცხადი მტკიცებულებებით; ალლაჰმა არ უსამართლოდ აქცია მათ, არამედ ისინი საკუთარ თავს უსამართლოდ მოექცნენ.

وَالْمُؤْمِنُوْنَ وَالْمُؤْمِنٰتُ بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۘ يَأْمُرُوْنَ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُقِيْمُوْنَ الصَّلٰوةَ وَيُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَيُطِيْعُوْنَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ ۗاُولٰۤىِٕكَ سَيَرْحَمُهُمُ اللّٰهُ ۗاِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ

wal-mu'minūna wal-mu'minātu ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), ya'murūna bil-ma‘rūfi wa yanhauna ‘anil-munkari wa yuqīmūnaṣ-ṣalāta wa yu'tūnaz-zakāta wa yuṭī‘ūnallāha wa rasūlah(ū), ulā'ika sayarḥamuhumullāh(u), innallāha ‘azīzun ḥakīm(un).

და ისინი, ვინც ირწმუნა, კაცები და ქალები, ზოგი მათგანი სხვების დამხმარე ხდება. ისინი სიკეთეს უბრძანებენ და ბოროტებას კრძალავენ, ლოცვას აღასრულებენ, ზექათს იხდიან და ემორჩილებიან ალლაჰს და მის შუამავალს. ალლაჰი მათ შეწყალებას მისცემს. ჭეშმარიტად, ალლაჰი ყოვლისშემძლეა, ბრძენია.

وَعَدَ اللّٰهُ الْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُؤْمِنٰتِ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا وَمَسٰكِنَ طَيِّبَةً فِيْ جَنّٰتِ عَدْنٍ ۗوَرِضْوَانٌ مِّنَ اللّٰهِ اَكْبَرُ ۗذٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ ࣖ

wa‘adallāhul-mu'minīna wal-mu'mināti jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā wa masākina ṭayyibatan fī jannāti ‘adn(in), wa riḍwānum minallāhi akbar(u), żālika huwal-fauzul-‘aẓīm(u).

ალლაჰი აღუთქვა მორწმუნეებს, კაცებსა და ქალებს, რომ სამოთხეს მიიღებენ, რომლის ქვეშაც მდინარეები მოედინება, იქ მარადიულად დარჩებიან და ადნის სამოთხეში კარგ ადგილს დაიმკვიდრებენ. და ალლაჰის სიამოვნება უფრო დიდია. ეს დიდი გამარჯვებაა.

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ جَاهِدِ الْكُفَّارَ وَالْمُنٰفِقِيْنَ وَاغْلُظْ عَلَيْهِمْ ۗوَمَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُ وَبِئْسَ الْمَصِيْرُ

yā ayyuhan-nabiyyu jāhidil-kuffāra wal-munāfiqīna wagluẓ ‘alaihim, wa ma'wāhum jahannamu wa bi'sal-maṣīr(u).

ო, წინასწარმეტყველო! ებრძოლე ურწმუნოებსა და თვალთმაქცებს და მკაცრი იყავი მათ მიმართ! მათი ადგილი ჯოჯოხეთია. ეს კი ყველაზე ცუდი ადგილია დასაბრუნებლად.

يَحْلِفُوْنَ بِاللّٰهِ مَا قَالُوْا ۗوَلَقَدْ قَالُوْا كَلِمَةَ الْكُفْرِ وَكَفَرُوْا بَعْدَ اِسْلَامِهِمْ وَهَمُّوْا بِمَا لَمْ يَنَالُوْاۚ وَمَا نَقَمُوْٓا اِلَّآ اَنْ اَغْنٰىهُمُ اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗ مِنْ فَضْلِهٖ ۚفَاِنْ يَّتُوْبُوْا يَكُ خَيْرًا لَّهُمْ ۚوَاِنْ يَّتَوَلَّوْا يُعَذِّبْهُمُ اللّٰهُ عَذَابًا اَلِيْمًا فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ ۚوَمَا لَهُمْ فِى الْاَرْضِ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا نَصِيْرٍ

yaḥlifūna billāhi mā qālū, wa laqad qālū kalimatal-kufri wa kafarū ba‘da islāmihim wa hammū bimā lam yanālū, wa mā naqamū illā an agnāhumullāhu wa rasūluhū min faḍlih(ī), fa iy yatūbū yaku khairal lahum, wa iy yatawallau yu‘ażżibhumullāhu ‘ażāban alīman fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa mā lahum fil-arḍi miw waliyyiw wa lā naṣīr(in).

ისინი (თვალთმაქცები) ალაჰს (სახელით) იფიცებიან, რომ არ იტყვიან (რასაც მუჰამედი შეურაცხყოფს). მართლაც, ისინი ორგულობის სიტყვებს ამბობდნენ და ისლამის შემდეგ ურწმუნოებად იქცნენ და სურთ ის, რასაც ვერ მიაღწევენ და არ შეურაცხყოფდნენ (ალაჰს და მის მოციქულს), თუ ალაჰი და მისი მოციქული მათზე თავის წყალობას მოავლენდა. ასე რომ, თუ მოინანიებენ, მათთვის უკეთესია, ხოლო თუ ზურგს შეაქცევენ, ალაჰი მათ მწარე სასჯელით დასჯის ამქვეყნად და იმქვეყნად და მათ არ ეყოლებათ არც მფარველი და არც შემწე დედამიწაზე.

۞ وَمِنْهُمْ مَّنْ عٰهَدَ اللّٰهَ لَىِٕنْ اٰتٰىنَا مِنْ فَضْلِهٖ لَنَصَّدَّقَنَّ وَلَنَكُوْنَنَّ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ

wa minhum man ‘āhadallāha la'in ātānā min faḍlihī lanaṣṣaddaqanna wa lanakūnanna minaṣ-ṣāliḥīn(a).

და მათ შორის არიან ისეთებიც, რომლებმაც ალაჰს აღუთქვეს: „თუ ალაჰი თავისი წყალობიდან მოგვცემს, ჩვენ აუცილებლად გავცემთ მოწყალებას და ვიქნებით მართალთა შორის“.

فَلَمَّآ اٰتٰىهُمْ مِّنْ فَضْلِهٖ بَخِلُوْا بِهٖ وَتَوَلَّوْا وَّهُمْ مُّعْرِضُوْنَ

falammā ātāhum min faḍlihī bakhilū bihī wa tawallau wa hum mu‘riḍūn(a).

როდესაც ალლაჰმა მათ თავისი წყალობიდან მისცა, ისინი ძუნწები გახდნენ, ზურგი აქციეს და ყოველთვის ეწინააღმდეგებოდნენ (ჭეშმარიტებას).

فَاَعْقَبَهُمْ نِفَاقًا فِيْ قُلُوْبِهِمْ اِلٰى يَوْمِ يَلْقَوْنَهٗ بِمَآ اَخْلَفُوا اللّٰهَ مَا وَعَدُوْهُ وَبِمَا كَانُوْا يَكْذِبُوْنَ

fa a‘qabahum nifāqan fī qulūbihim ilā yaumi yalqaunahū bimā akhlafullāha mā wa‘adūhu wa bimā kānū yakżibūn(a).

ამიტომ ალლაჰმა თვალთმაქცობა ჩათესა მათ გულებში მანამ, სანამ მას არ შეხვდებოდნენ, რადგან დაარღვიეს მისთვის მიცემული აღთქმა და იტყუებოდნენ.

اَلَمْ يَعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ سِرَّهُمْ وَنَجْوٰىهُمْ وَاَنَّ اللّٰهَ عَلَّامُ الْغُيُوْبِ

alam ya‘lamū annallāha ya‘lamu sirrahum wa najwāhum wa annallāha ‘allāmul-guyūb(i).

განა არ იციან, რომ ალლაჰმა იცის მათი საიდუმლოებები და მათი ჩურჩული, და რომ ალლაჰმა იცის ყველაფერი, რაც უხილავია?

اَلَّذِيْنَ يَلْمِزُوْنَ الْمُطَّوِّعِيْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ فِى الصَّدَقٰتِ وَالَّذِيْنَ لَا يَجِدُوْنَ اِلَّا جُهْدَهُمْ فَيَسْخَرُوْنَ مِنْهُمْ ۗسَخِرَ اللّٰهُ مِنْهُمْ ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

allażīna yalmizūnal-muṭṭawwi‘īna minal-mu'minīna fiṣ-ṣadaqāti wal-lażīna lā yajidūna illā juhdahum fa yaskharūna minhum, sakhirallāhu minhum, wa lahum ‘ażābun alīm(un).

(თვალთმაქცები) ისინი არიან, ვინც აკრიტიკებენ მორწმუნეებს, რომლებიც ნებაყოფლობით გასცემენ მოწყალებას და ვინც (გმობს) მათ, ვინც (მოწყალებას) მხოლოდ იმდენს იღებს, რამდენსაც შეუძლია, შემდეგ კი ეს თვალთმაქცები შეურაცხყოფენ მათ. ალლაჰი შურს იძიებს მათი შეურაცხყოფისთვის და ისინი მწარე სასჯელს განიცდიან.

اِسْتَغْفِرْ لَهُمْ اَوْ لَا تَسْتَغْفِرْ لَهُمْۗ اِنْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ سَبْعِيْنَ مَرَّةً فَلَنْ يَّغْفِرَ اللّٰهُ لَهُمْ ۗذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَفَرُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْفٰسِقِيْنَ ࣖ

istagfir lahum au lā tastagfir lahum, in tastagfir lahum sab‘īna marratan falay yagfirallāhu lahum, żālika bi'annahum kafarū billāhi wa rasūlih(ī), wallāhu lā yahdil-qaumal-fāsiqīn(a).

(ეს იგივეა) შენ (მუჰამედ) ითხოვ მათთვის პატიებას თუ არ ითხოვ მათთვის პატიებას. სამოცდაათჯერაც კი რომ ითხოვო მათთვის პატიება, ალაჰი არ აპატიებს მათ. ეს იმიტომ ხდება, რომ ისინი არ სწამთ ალაჰისა და მისი შუამავლის. ალაჰი არ უხელმძღვანელებს ბოროტმოქმედებს.

فَرِحَ الْمُخَلَّفُوْنَ بِمَقْعَدِهِمْ خِلٰفَ رَسُوْلِ اللّٰهِ وَكَرِهُوْٓا اَنْ يُّجَاهِدُوْا بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَقَالُوْا لَا تَنْفِرُوْا فِى الْحَرِّۗ قُلْ نَارُ جَهَنَّمَ اَشَدُّ حَرًّاۗ لَوْ كَانُوْا يَفْقَهُوْنَ

fariḥal-mukhallafūna bimaq‘adihim khilāfa rasūlillāhi wa karihū ay yujāhidū bi'amwālihim wa anfusihim fī sabīlillāhi wa qālū lā tanfirū fil-ḥarr(i), qul nāru jahannama asyaddu ḥarrā(n), lau kānū yafqahūn(a).

ვინც უკან დარჩა (ომში არ მონაწილეობდა), სიამოვნებით ისხდნენ მშვიდად ალლაჰის მაცნეს (მშვიდობა იყოს მასზე) შემდეგ. მათ არ მოსწონდათ ჯიჰადი თავიანთი სიმდიდრითა და ცხოვრებით ალლაჰის გზაზე და ამბობდნენ: „ნუ წახვალთ (საბრძოლოდ) ამ სიცხეში“. უთხარი (ო, მუჰამედ): „ჯოჯოხეთის ცეცხლი უფრო ცხელია“, ნეტავ სცოდნოდათ.

فَلْيَضْحَكُوْا قَلِيْلًا وَّلْيَبْكُوْا كَثِيْرًاۚ جَزَاۤءًۢ بِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ

falyaḍḥakū qalīlaw walyabkū kaṡīrā(n), jazā'am bimā kānū yaksibūn(a).

ასე რომ, ცოტა იცინონ და ბევრი იტირონ, იმის საპასუხოდ, რასაც ყოველთვის აკეთებენ.

فَاِنْ رَّجَعَكَ اللّٰهُ اِلٰى طَاۤىِٕفَةٍ مِّنْهُمْ فَاسْتَأْذَنُوْكَ لِلْخُرُوْجِ فَقُلْ لَّنْ تَخْرُجُوْا مَعِيَ اَبَدًا وَّلَنْ تُقَاتِلُوْا مَعِيَ عَدُوًّاۗ اِنَّكُمْ رَضِيْتُمْ بِالْقُعُوْدِ اَوَّلَ مَرَّةٍۗ فَاقْعُدُوْا مَعَ الْخٰلِفِيْنَ

fa ir raja‘akallāhu ilā ṭā'ifatim minhum fasta'żanūka lil-khurūji faqul lan takhrujū ma‘iya abadaw wa lan tuqātilū ma‘iya ‘aduwwā(n), innakum raḍītum bil-qu‘ūdi awwala marrah(tin), faq‘udū ma‘al-khālifīn(a).

თუ ალლაჰი დაგაბრუნებს (მუჰამედ) მათ ჯგუფთან (თვალთმაქცებთან), ისინი გთხოვენ ნებართვას (საბრძოლოდ) გასვლისა და შემდეგ უთხარი: „შენ ვერ გახვალ ჩემთან სამუდამოდ და ვერ შეებრძოლები მტერს ჩემთან ერთად. სინამდვილეში, თავიდანვე მზად იყავი, რომ არ წასულიყავი (საბრძოლოდ). ამიტომ დაჯექი მათთან, ვინც არ მიდის (საბრძოლოდ).“

وَلَا تُصَلِّ عَلٰٓى اَحَدٍ مِّنْهُمْ مَّاتَ اَبَدًا وَّلَا تَقُمْ عَلٰى قَبْرِهٖۗ اِنَّهُمْ كَفَرُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَمَاتُوْا وَهُمْ فٰسِقُوْنَ

wa lā tuṣalli ‘alā aḥadim minhum māta abadaw wa lā taqum ‘alā qabrih(ī), innahum kafarū billāhi wa rasūlihī wa mātū wa hum fāsiqūn(a).

და ნუ ილოცებ შენ (მუჰამედ) მათთვის, ვინც მათ შორის (თვალთმაქცთაგან) მოკვდება, არასდროს და ნუ დგახარ (ილოცებ) მის საფლავთან? მართლაც, ისინი არ ირწმუნეს ალლაჰი და მისი შუამავალი და დაიღუპნენ უსამართლო მდგომარეობაში.

وَلَا تُعْجِبْكَ اَمْوَالُهُمْ وَاَوْلَادُهُمْۗ اِنَّمَا يُرِيْدُ اللّٰهُ اَنْ يُّعَذِّبَهُمْ بِهَا فِى الدُّنْيَا وَتَزْهَقَ اَنْفُسُهُمْ وَهُمْ كٰفِرُوْنَ

wa lā tu‘jibka amwāluhum wa lā aulāduhum, innamā yurīdullāhu ay yu‘ażżibahum bihā fid-dun-yā wa tazhaqa anfusuhum wa hum kāfirūn(a).

და ნუ გაოცდები შენ (მუჰამედ) მათი სიმდიდრითა და შვილებით? ჭეშმარიტად, ალლაჰს სურს ამქვეყნად მათი დატანჯვა და მათი სიცოცხლის დაღუპვა, სანამ ისინი ურწმუნოებაში იქნებიან.

وَاِذَآ اُنْزِلَتْ سُوْرَةٌ اَنْ اٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَجَاهِدُوْا مَعَ رَسُوْلِهِ اسْتَأْذَنَكَ اُولُوا الطَّوْلِ مِنْهُمْ وَقَالُوْا ذَرْنَا نَكُنْ مَّعَ الْقٰعِدِيْنَ

wa iżā unzilat sūratun an āminū billāhi wa jāhidū ma‘a rasūlihista'żanaka uluṭ-ṭauli minhum wa qālū żarnā nakum ma‘al-qā‘idīn(a).

და თუ სურა (რომელიც თვალთმაქცებს უბრძანებს) მოევლინება: „ირწმუნეთ ალლაჰი და იბრძოლეთ მის შუამავალთან ერთად“, უეჭველად, მათგან მდიდრები და გავლენიანები გთხოვენ ნებართვას (არ იბრძოლონ) და იტყვიან: „მოგვეცი საშუალება, ვიყოთ მათთან, ვინც ზის (სახლში რჩება)“.

رَضُوْا بِاَنْ يَّكُوْنُوْا مَعَ الْخَوَالِفِ وَطُبِعَ عَلٰى قُلُوْبِهِمْ فَهُمْ لَا يَفْقَهُوْنَ

raḍū bi'ay yakūnū ma‘al-khawālifi wa ṭubi‘a ‘alā qulūbihim fahum lā yafqahūn(a).

ისინი მზად არიან იყვნენ იმ ადამიანებთან, რომლებიც ომში არ მიდიან და მათი გულები დაკეტილია, ამიტომ ისინი ვერ ხვდებიან (რწმენისა და ჯიჰადის სიხარულს).

لٰكِنِ الرَّسُوْلُ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗ جَاهَدُوْا بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْۗ وَاُولٰۤىِٕكَ لَهُمُ الْخَيْرٰتُ ۖوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ

lākinir-rasūlu wal-lażīna āmanū ma‘ahū jāhadū bi'amwālihim wa anfusihim, wa ulā'ika lahumul-khairāt(u), wa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

მაგრამ შუამავალმა და მათ, ვინც მასთან ერთად ირწმუნა, (ისინი) ჯიჰადს თავიანთი ქონებითა და სიცოცხლით იბრძოდნენ და სიკეთეს მიაღწიეს. ისინი იღბლიანები არიან.

اَعَدَّ اللّٰهُ لَهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۗ ذٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ ࣖ

a‘addallāhu lahum jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā, żālikal-fauzul-‘aẓīm(u).

ალლაჰმა მათთვის სამოთხეები მოამზადა, რომელთა ქვეშაც მდინარეები მოედინება, იქ სამუდამოდ დარჩებიან. ეს დიდი გამარჯვებაა.

وَجَاۤءَ الْمُعَذِّرُوْنَ مِنَ الْاَعْرَابِ لِيُؤْذَنَ لَهُمْ وَقَعَدَ الَّذِيْنَ كَذَبُوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ ۗسَيُصِيْبُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

wa jā'al-mu‘ażżirūna minal-a‘rābi liyu'żana lahum wa qa‘adal-lażīna każabullāha wa rasūlah(ū), sayuṣībul-lażīna kafarū minhum ‘ażābun alīm(un).

და ბედუინთაგან არაბები მივიდნენ (წინასწარმეტყველთან) და მიზეზებს აძლევდნენ, რათა ნება დაერთოთ (ომში არ წასულიყვნენ), ხოლო ისინი, ვინც ალაჰს და მის მაცნეს ატყუებდნენ, ჩუმად ისხდნენ. მომავალში, მათგან ურწმუნოებს მწარე სასჯელი ელით.

لَيْسَ عَلَى الضُّعَفَاۤءِ وَلَا عَلَى الْمَرْضٰى وَلَا عَلَى الَّذِيْنَ لَا يَجِدُوْنَ مَا يُنْفِقُوْنَ حَرَجٌ اِذَا نَصَحُوْا لِلّٰهِ وَرَسُوْلِهٖۗ مَا عَلَى الْمُحْسِنِيْنَ مِنْ سَبِيْلٍ ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌۙ

laisa ‘alaḍ-ḍu‘afā'i wa lā ‘alal-marḍā wa lā ‘alal-lażīna lā yajidūna mā yunfiqūna ḥarajun iżā naṣaḥū lillāhi wa rasūlih(ī), mā ‘alal-muḥsinīna min sabīl(in), wallāhu gafūrur raḥīm(un).

ცოდვა არ არსებობს (ომში არ წასვლისთვის) სუსტებისთვის, ავადმყოფებისთვის და მათთვის, ვისაც არ აქვს ის, რაც დახარჯავს, თუ ისინი გულწრფელები არიან ალლაჰისა და მისი შუამავლის მიმართ. არანაირი მიზეზი არ არსებობს იმისთვის, რომ დავადანაშაულოთ ​​ისინი, ვინც სიკეთეს აკეთებენ. და ალლაჰი მიმტევებელია, მოწყალეა.

وَّلَا عَلَى الَّذِيْنَ اِذَا مَآ اَتَوْكَ لِتَحْمِلَهُمْ قُلْتَ لَآ اَجِدُ مَآ اَحْمِلُكُمْ عَلَيْهِ ۖتَوَلَّوْا وَّاَعْيُنُهُمْ تَفِيْضُ مِنَ الدَّمْعِ حَزَنًا اَلَّا يَجِدُوْا مَا يُنْفِقُوْنَۗ

wa lā ‘alal-lażīna iżā mā atauka litaḥmilahum qulta lā ajidu mā aḥmilukum ‘alaih(i), tawallau wa a‘yunuhum tafīḍu minad dam‘i ḥazanan allā yajidū mā yunfiqūn(a).

და არ არსებობს (და არც ცოდვა) მათთვის, ვინც შენთან (მუჰამედ) მოდის, რომ მისცე მათ მანქანა, შემდეგ კი უთხრა: „მე არ მქონია მანქანა, რომ წაგიყვანო“, შემდეგ კი ისინი დაბრუნდებიან, თვალებიდან ცრემლები სდის, რადგან მოწყენილნი არიან, რადგან არ მიიღეს ის, რაც (ომში წასასვლელად) უნდა დახარჯონ.

۞ اِنَّمَا السَّبِيْلُ عَلَى الَّذِيْنَ يَسْتَأْذِنُوْنَكَ وَهُمْ اَغْنِيَاۤءُۚ رَضُوْا بِاَنْ يَّكُوْنُوْا مَعَ الْخَوَالِفِۙ وَطَبَعَ اللّٰهُ عَلٰى قُلُوْبِهِمْ فَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ ۔

innamas-sabīlu ‘alal-lażīna yasta'żinūnaka wa hum agniyā'(u), raḍū bi'ay yakūnū ma‘al-khawālif(i), wa ṭaba‘allāhu ‘alā qulūbihim fahum lā ya‘lamūn(a).

სინამდვილეში, (დადანაშაულება) მხოლოდ მათ ეკისრებათ, ვინც ნებართვა გთხოვათ (ომში არ წასულიყვნენ), მიუხედავად იმისა, რომ მდიდრები იყვნენ. ისინი მზად არიან იყვნენ იმ ადამიანებთან, რომლებიც არ იბრძვიან და ალაჰმა ჩაკეტა მათი გულები, ამიტომ არ იციან (მათი ქმედებების შედეგები).

يَعْتَذِرُوْنَ اِلَيْكُمْ اِذَا رَجَعْتُمْ اِلَيْهِمْ ۗ قُلْ لَّا تَعْتَذِرُوْا لَنْ نُّؤْمِنَ لَكُمْ قَدْ نَبَّاَنَا اللّٰهُ مِنْ اَخْبَارِكُمْ وَسَيَرَى اللّٰهُ عَمَلَكُمْ وَرَسُوْلُهٗ ثُمَّ تُرَدُّوْنَ اِلٰى عٰلِمِ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

ya‘tażirūna ilaikum iżā raja‘tum ilaihim, qul lā ta‘tażirū lan nu'mina lakum qad nabba'anallāhu min akhbārikum wa sayarallāhu ‘amalakum wa rasūluhū ṡumma turaddūna ilā ‘ālimil-gaibi wasy-syahādati fa yunabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).

ისინი (თვალთმაქცები, რომლებიც ომში არ მონაწილეობდნენ), აგიხსნიან მიზეზებს, როცა მათთან დაბრუნდები. უთხარი (მუჰამედს): „ნუ იმართლებ თავს; ჩვენ აღარ გჯერათ თქვენი, მართლაც, ალაჰმა გვაცნობა თქვენი ამბები. და ალაჰი დაინახავს თქვენს საქმეს, ისევე როგორც მისი შუამავალი, შემდეგ თქვენ დაუბრუნდებით (ალაჰს), ყოვლისმცოდნეს ყოველგვარი უხილავისა და ჭეშმარიტისა, შემდეგ კი ის გაცნობებთ, რაც გააკეთეთ“.

سَيَحْلِفُوْنَ بِاللّٰهِ لَكُمْ اِذَا انْقَلَبْتُمْ اِلَيْهِمْ لِتُعْرِضُوْا عَنْهُمْ ۗ فَاَعْرِضُوْا عَنْهُمْ ۗ اِنَّهُمْ رِجْسٌۙ وَّمَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُ جَزَاۤءً ۢبِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ

sayaḥlifūna billāhi lakum iżanqalabtum ilaihim litu‘riḍū ‘anhum, fa a‘riḍū ‘anhum, innahum rijs(un), wa ma'wāhum jahannamu jazā'am bimā kānū yaksibūn(a).

როდესაც მათთან დაბრუნდები, ისინი ალლაჰის სახელით დაგფიცებენ, რომ ზურგს შეაქცევ მათ. ამიტომ, ზურგი შეგიქციეთ, რადგან მათ სულები უწმინდურია და მათი ადგილი ჯოჯოხეთია, როგორც სასჯელი მათ მიერ ჩადენილი დანაშაულისთვის.

يَحْلِفُوْنَ لَكُمْ لِتَرْضَوْا عَنْهُمْ ۚفَاِنْ تَرْضَوْا عَنْهُمْ فَاِنَّ اللّٰهَ لَا يَرْضٰى عَنِ الْقَوْمِ الْفٰسِقِيْنَ

yaḥlifūna lakum litarḍau ‘anhum, fa in tarḍau ‘anhum fa innallāha lā yarḍā ‘anil-qaumil-fāsiqīn(a).

ისინი დაგფიცებენ, რომ მათ მიიღებ. მაგრამ მაშინაც კი, თუ მათ მიიღებ, ალაჰი არ იქნება კმაყოფილი ბოროტებით.

اَلْاَعْرَابُ اَشَدُّ كُفْرًا وَّنِفَاقًا وَّاَجْدَرُ اَلَّا يَعْلَمُوْا حُدُوْدَ مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ عَلٰى رَسُوْلِهٖ ۗوَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ

al-a‘rābu asyaddu kufraw wa nifāqaw wa ajdaru allā ya‘lamū ḥudūda mā anzalallāhu ‘alā rasūlih(ī), wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).

ბედუინ არაბებს უფრო ძლიერი ურწმუნოება და თვალთმაქცობა ახასიათებთ და ძალიან ბუნებრივია, რომ მათ არ იციან კანონები, რომლებიც ალაჰმა თავის მაცნეს გაუცხადა. ალაჰი ყოვლისმცოდნეა, ბრძენია.

وَمِنَ الْاَعْرَابِ مَنْ يَّتَّخِذُ مَا يُنْفِقُ مَغْرَمًا وَّيَتَرَبَّصُ بِكُمُ الدَّوَاۤىِٕرَ ۗعَلَيْهِمْ دَاۤىِٕرَةُ السَّوْءِ ۗوَاللّٰهُ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ

wa minal-a‘rābi may yattakhiżu mā yunfiqu magramaw wa yatarabbaṣu bikumud-dawā'ir(a), ‘alaihim dā'iratus-sau'(i), wallāhu samī‘un ‘alīm(un).

და ბედუინ არაბებს შორის არიან ისეთებიც, რომლებიც თავიანთ (ალაჰის გზაზე) ხარჯვას დანაკარგად მიიჩნევენ; ისინი ელოდებიან საფრთხეს, რომელიც თავს დაგატყდებათ, ისინი არიან, ვისაც საფრთხე დაატყდება თავს. ალლაჰი ყოვლისმსმენია, ყოვლისმცოდნეა.

وَمِنَ الْاَعْرَابِ مَنْ يُّؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَيَتَّخِذُ مَا يُنْفِقُ قُرُبٰتٍ عِنْدَ اللّٰهِ وَصَلَوٰتِ الرَّسُوْلِ ۗ اَلَآ اِنَّهَا قُرْبَةٌ لَّهُمْ ۗ سَيُدْخِلُهُمُ اللّٰهُ فِيْ رَحْمَتِهٖ ۗاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

wa minal-a‘rābi may yu'minu billāhi wal-yaumil-ākhiri wa yattakhiżu mā yunfiqu qurubātin ‘indallāhi wa ṣalawātir-rasūl(i), alā innahā qurbatul lahum, sayudkhiluhumullāhu fī raḥmatih(ī), innallāha gafūrur raḥīm(un).

და ბედუინ არაბებს შორის არიან ისეთებიც, რომლებიც სწამთ ალაჰისა და უკანასკნელი დღისა და რასაც ხარჯავენ (ალაჰის გზაზე) ალაჰთან დაახლოების და შუამავლის ლოცვა-ვედრების მიღების გზად მიიჩნევენ. იცოდეთ, რომ გაცემა მათთვის (ალაჰთან) დაახლოების გზაა. შემდეგ ალაჰი შეიყვანს მათ თავის წყალობაში (სამოთხეში). ჭეშმარიტად, ალაჰი მიმტევებელია, მოწყალე.

وَالسّٰبِقُوْنَ الْاَوَّلُوْنَ مِنَ الْمُهٰجِرِيْنَ وَالْاَنْصَارِ وَالَّذِيْنَ اتَّبَعُوْهُمْ بِاِحْسَانٍۙ رَّضِيَ اللّٰهُ عَنْهُمْ وَرَضُوْا عَنْهُ وَاَعَدَّ لَهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ تَحْتَهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًا ۗذٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ

was-sābiqūnal-awwalūna minal-muhājirīna wal-anṣāri wal-lażīnattaba‘ūhum bi'iḥsān(in), raḍiyallāhu ‘anhum wa raḍū ‘anhu wa a‘adda lahum jannātin tajrī taḥtahal-anhāru khālidīna fīhā abadā(n), żālikal-fauzul-‘aẓīm(u).

და ვინც პირველები (მიიღეს ისლამი) მუჰაჯირინებსა და ანსარებს შორის და ვინც მათ მიჰყვა, ალლაჰი კმაყოფილი იყო მათით და ისინიც კმაყოფილი იყვნენ ალლაჰით. ალლაჰმა მოუმზადა მათ სამოთხეები, რომელთა ქვეშაც მდინარეები მოედინება. ისინი იქ სამუდამოდ დარჩებიან. ეს დიდი გამარჯვებაა.

وَمِمَّنْ حَوْلَكُمْ مِّنَ الْاَعْرَابِ مُنٰفِقُوْنَ ۗوَمِنْ اَهْلِ الْمَدِيْنَةِ مَرَدُوْا عَلَى النِّفَاقِۗ لَا تَعْلَمُهُمْۗ نَحْنُ نَعْلَمُهُمْۗ سَنُعَذِّبُهُمْ مَّرَّتَيْنِ ثُمَّ يُرَدُّوْنَ اِلٰى عَذَابٍ عَظِيْمٍ ۚ

wa mimman ḥaulakum minal-a‘rābi munāfiqūn(a),wa min ahlil-madīnati maradū ‘alan nifāq(i), lā ta‘lamuhum, naḥnu na‘lamuhum, sanu‘ażżibuhum marrataini ṡumma yuraddūna ilā ‘ażābin ‘aẓīm(in).

და თქვენს ირგვლივ მცხოვრებ ბედუინებს შორის არიან თვალთმაქცები. და მედინას მკვიდრთა შორის არიან თვალთმაქცები, რომლებიც უკიდურესად თვალთმაქცობენ. შენ (ო, მუჰამედ) არ იცნობ მათ, მაგრამ ჩვენ ვიცნობთ მათ. ჩვენ ორჯერ დავსჯით მათ, შემდეგ კი დიდ სატანჯველში დაბრუნდებიან.

وَاٰخَرُوْنَ اعْتَرَفُوْا بِذُنُوْبِهِمْ خَلَطُوْا عَمَلًا صَالِحًا وَّاٰخَرَ سَيِّئًاۗ عَسَى اللّٰهُ اَنْ يَّتُوْبَ عَلَيْهِمْۗ اِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

wa ākharūna‘tarafū biżunūbihim khalaṭū ‘amalan ṣāliḥaw wa ākhara sayyi'ā(n), ‘asallāhu ay yatūba ‘alaihim, innallāha gafūrur raḥīm(un).

და (ასევე არიან) სხვა ადამიანებიც, რომლებიც აღიარებენ თავიანთ ცოდვებს, ისინი კეთილ საქმეს სხვა ცუდ საქმეებთან ურევენ. იმედია, ალლაჰი მიიღებს მათ მონანიებას. ჭეშმარიტად, ალლაჰი მიმტევებელია, მოწყალე.

خُذْ مِنْ اَمْوَالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ وَتُزَكِّيْهِمْ بِهَا وَصَلِّ عَلَيْهِمْۗ اِنَّ صَلٰوتَكَ سَكَنٌ لَّهُمْۗ وَاللّٰهُ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ

khuż min amwālihim ṣadaqatan tuṭahhiruhum wa tuzakkīhim bihā wa ṣalli ‘alaihim, inna ṣalātaka sakanul lahum, wallāhu samī‘un ‘alīm(un).

აიღე ზექათი მათი სიმდიდრიდან, რათა განწმინდო და გაწმინდო ისინი და ილოცე მათთვის, რადგან შენი ლოცვა მათთვის სულის სიმშვიდეს მოაქვს. ალლაჰი ყოვლისმსმენი და ყოვლისმცოდნეა.

اَلَمْ يَعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ هُوَ يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهٖ وَيَأْخُذُ الصَّدَقٰتِ وَاَنَّ اللّٰهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيْمُ

alam ya‘lamū annallāha huwa yaqbalut-taubata ‘an ‘ibādihī wa ya'khużuṣ-ṣadaqāti wa annallāha huwat-tawwābur-raḥīm(u).

ნუთუ არ იციან, რომ ალლაჰი იღებს თავისი მსახურთა მონანიებას და იღებს მათ მოწყალებას, და რომ ალლაჰი მონანიების მიმღებია, მოწყალე?

وَقُلِ اعْمَلُوْا فَسَيَرَى اللّٰهُ عَمَلَكُمْ وَرَسُوْلُهٗ وَالْمُؤْمِنُوْنَۗ وَسَتُرَدُّوْنَ اِلٰى عٰلِمِ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَۚ

wa quli‘malū fa sayarallāhu ‘amalakum wa rasūluhū wal-mu'minūn(a), wa saturaddūna ilā ‘ālimil-gaibi wasy-syahādati fa yunabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).

და თქვი: „იშრომე და ალლაჰი დაინახავს შენს საქმეს, ასევე მისი შუამავალი და მორწმუნეები. და თქვენ დაუბრუნდებით უხილავისა და ხილულის მცოდნეს და ის გაცნობებთ იმას, რასაც აკეთებდით“.

وَاٰخَرُوْنَ مُرْجَوْنَ لِاَمْرِ اللّٰهِ اِمَّا يُعَذِّبُهُمْ وَاِمَّا يَتُوْبُ عَلَيْهِمْۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ

wa ākharūna murjaunal li'amrillāhi immā yu‘ażżibuhum wa immā yatūbu ‘alaihim, wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).

და არიან სხვა ადამიანებიც, რომლებიც ალლაჰის გადაწყვეტილებამდე არიან გაძევებულნი; იქნებ ალლაჰმა დასაჯოს ისინი და შესაძლოა ალლაჰმა მიიღოს მათი მონანიება. ალლაჰი ყოვლისმცოდნეა, ბრძენია.

وَالَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا مَسْجِدًا ضِرَارًا وَّكُفْرًا وَّتَفْرِيْقًاۢ بَيْنَ الْمُؤْمِنِيْنَ وَاِرْصَادًا لِّمَنْ حَارَبَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ مِنْ قَبْلُ ۗوَلَيَحْلِفُنَّ اِنْ اَرَدْنَآ اِلَّا الْحُسْنٰىۗ وَاللّٰهُ يَشْهَدُ اِنَّهُمْ لَكٰذِبُوْنَ

wal-lażīnattakhażū masjidan ḍirāraw wa kufraw wa tafrīqam bainal-mu'minīna wa irṣādal liman ḥāraballāha wa rasūlahū min qabl(u), wa layaḥlifunna in aradnā illal-ḥusnā, wallāhu yasyhadu innahum lakāżibūn(a).

და (თვალთმაქცთა შორის) არიან ისეთებიც, ვინც მეჩეთებს აშენებენ, რათა ზიანი მიაყენონ (მორწმუნეებს), ურწმუნოებისთვის და მორწმუნეებს შორის განხეთქილება დაელოდონ მათ მოსვლას, ვინც დიდი ხნის წინ ებრძოდა ალლაჰს და მის შუამავალს. ისინი, უეჭველად, იფიცებიან: „ჩვენ მხოლოდ სიკეთე გვსურს!“ და ალლაჰი მოწმობს, რომ ისინი მატყუარები არიან (ფიცში).

لَا تَقُمْ فِيْهِ اَبَدًاۗ لَمَسْجِدٌ اُسِّسَ عَلَى التَّقْوٰى مِنْ اَوَّلِ يَوْمٍ اَحَقُّ اَنْ تَقُوْمَ فِيْهِۗ فِيْهِ رِجَالٌ يُّحِبُّوْنَ اَنْ يَّتَطَهَّرُوْاۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُطَّهِّرِيْنَ

lā taqum fīhi abadā(n), lamasjidun ussisa ‘alat-taqwā min awwali yaumin aḥaqqu an taqūma fīh(i), fīhi rijāluy yuḥibbūna ay yataṭahharū, wallāhu yuḥibbul-muṭṭahhirīn(a).

ნუ ილოცებ მეჩეთში სამუდამოდ. მართლაც, მეჩეთში, რომელიც ღვთისმოსაობაზეა დაარსებული, პირველივე დღიდან უფრო მიზანშეწონილია მასში ლოცვა. შიგნით არიან ადამიანები, რომლებსაც საკუთარი თავის განწმენდა სურთ. ალაჰს უყვარს სუფთა ადამიანები.

اَفَمَنْ اَسَّسَ بُنْيَانَهٗ عَلٰى تَقْوٰى مِنَ اللّٰهِ وَرِضْوَانٍ خَيْرٌ اَمْ مَّنْ اَسَّسَ بُنْيَانَهٗ عَلٰى شَفَا جُرُفٍ هَارٍ فَانْهَارَ بِهٖ فِيْ نَارِ جَهَنَّمَۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ

afaman assasa bun-yānahū ‘alā taqwā minallāhi wa riḍwānin khairun am man assasa bun-yānahū ‘alā syafā jurufin hārin fanhāra bihī fī nāri jahannam(a), wallāhu lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

მაშ, უკეთესები არიან ისინი, ვინც მეჩეთებს ალლაჰისადმი ღვთისმოსაობითა და მისი სიამოვნებით აშენებენ, თუ ისინი, ვინც თავიანთ შენობებს კლდის პირას აშენებენ და შემდეგ (შენობა) მათთან ერთად ჯოჯოხეთში ექცევა? ალლაჰი არ წარმართავს უსამართლო ხალხს.

لَا يَزَالُ بُنْيَانُهُمُ الَّذِيْ بَنَوْا رِيْبَةً فِيْ قُلُوْبِهِمْ اِلَّآ اَنْ تَقَطَّعَ قُلُوْبُهُمْۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ ࣖ

lā yazālu bun-yānuhumul-lażī banau rībatan fī qulūbihim illā an taqaṭṭa‘a qulūbuhum, wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).

მათ მიერ აშენებული შენობა ყოველთვის ეჭვის საგანი იყო მათ გულებში, სანამ გული არ გატყდათ. და ალლაჰი ყოვლისმცოდნეა, ბრძენია.

۞ اِنَّ اللّٰهَ اشْتَرٰى مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ اَنْفُسَهُمْ وَاَمْوَالَهُمْ بِاَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَۗ يُقَاتِلُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ فَيَقْتُلُوْنَ وَيُقْتَلُوْنَ وَعْدًا عَلَيْهِ حَقًّا فِى التَّوْرٰىةِ وَالْاِنْجِيْلِ وَالْقُرْاٰنِۗ وَمَنْ اَوْفٰى بِعَهْدِهٖ مِنَ اللّٰهِ فَاسْتَبْشِرُوْا بِبَيْعِكُمُ الَّذِيْ بَايَعْتُمْ بِهٖۗ وَذٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ

innallāhasytarā minal-mu'minīna anfusahum wa amwālahum bi'anna lahumul-jannah(ta), yuqātilūna fī sabīlillāhi fa yaqtulūna wa yuqtalūna wa‘dan ‘alaihi ḥaqqan fit-taurāti wal-injīli wal-qur'ān(i), wa man aufā bi‘ahdihī minallāhi fastabsyirū bibai‘ikumul-lażī bāya‘tum bih(ī), wa żālika huwal-fauzul-‘aẓīm(u).

ჭეშმარიტად, ალაჰმა მორწმუნეებისგან იყიდა მათი სიცოცხლეც და ქონებაც სამოთხის მინიჭებით. ისინი იბრძვიან ალაჰის გზაზე, რათა მოკლან ან დაიღუპონ, როგორც ეს ალაჰის ჭეშმარიტი აღთქმაა თორაში, სახარებასა და ყურანში. და ვინ ასრულებს თავის აღთქმებს ალაჰზე უკეთ? ასე რომ, კმაყოფილი იყავით თქვენი ვაჭრობით და ეს არის დიდი გამარჯვება.

اَلتَّاۤىِٕبُوْنَ الْعٰبِدُوْنَ الْحٰمِدُوْنَ السَّاۤىِٕحُوْنَ الرّٰكِعُوْنَ السّٰجِدُوْنَ الْاٰمِرُوْنَ بِالْمَعْرُوْفِ وَالنَّاهُوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَالْحٰفِظُوْنَ لِحُدُوْدِ اللّٰهِ ۗوَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِيْنَ

at tā'ibūnal-‘ābidul-ḥāmidūnas-sā'iḥūnar-rāki‘ūnas-sājidūnal-āmirūna bil-ma‘rūfi wan-nāhūna ‘anil-munkari wal-ḥāfiẓūna liḥudūdillāh(i), wa basysyiril-mu'minīn(a).

ისინი არიან ისინი, ვინც მოინანიებენ, სცემენ თაყვანს, ადიდებენ (ალაჰს), დახეტიალობენ (ცოდნისა და რელიგიის გულისთვის), ქედს იხრიან, თაყვანს სცემენ, ბრძანებენ სიკეთეს და ხელს უშლიან ბოროტებას და იცავენ ალაჰის კანონებს. და ბედნიერებს ხდიან მათ, ვინც ირწმუნებს.

مَا كَانَ لِلنَّبِيِّ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنْ يَّسْتَغْفِرُوْا لِلْمُشْرِكِيْنَ وَلَوْ كَانُوْٓا اُولِيْ قُرْبٰى مِنْۢ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمْ اَنَّهُمْ اَصْحٰبُ الْجَحِيْمِ

mā kāna lin-nabiyyi wal-lażīna āmanū ay yastagfirū lil-musyrikīna wa lau kānū ulī qurbā mim ba‘di mā tabayyana lahum annahum aṣḥābul-jaḥīm(i).

არ შეეფერება წინასწარმეტყველს და მორწმუნეებს, ითხოვონ პატიება (ალაჰისგან) პოლითეისტებისთვის, თუნდაც ისინი მათი ნათესავები იყვნენ, მას შემდეგ, რაც მათთვის ცხადი გახდა, რომ პოლითეისტები ჯოჯოხეთის მკვიდრნი არიან.

وَمَا كَانَ اسْتِغْفَارُ اِبْرٰهِيْمَ لِاَبِيْهِ اِلَّا عَنْ مَّوْعِدَةٍ وَّعَدَهَآ اِيَّاهُۚ فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهٗٓ اَنَّهٗ عَدُوٌّ لِّلّٰهِ تَبَرَّاَ مِنْهُۗ اِنَّ اِبْرٰهِيْمَ لَاَوَّاهٌ حَلِيْمٌ

wa mā kānastigfāru ibrāhīma li'abīhi illā ‘am mau‘idatiw wa‘adahā iyyāh(u), falammā tabayyana lahū annahū ‘aduwwul lillāhi tabarra'a minh(u), inna ibrāhīma la'awwāhun ḥalīm(un).

რაც შეეხება იბრაჰიმის მიერ მამამისისთვის პატიების თხოვნას (ალაჰისადმი), ეს სხვა არაფერი იყო, თუ არა მამამისისთვის მიცემული აღთქმის გამო. ამიტომ, როდესაც აბრაამისთვის ნათელი გახდა, რომ მამამისი ალაჰის მტერი იყო, აბრაამი მას დაშორდა. მართლაც, იბრაჰიმი ძალიან ნაზი და კეთილი ადამიანი იყო.

وَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيُضِلَّ قَوْمًاۢ بَعْدَ اِذْ هَدٰىهُمْ حَتّٰى يُبَيِّنَ لَهُمْ مَّا يَتَّقُوْنَۗ اِنَّ اللّٰهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ

wa mā kānallāhu liyuḍilla qaumam ba‘da iż hadāhum ḥattā yubayyina lahum mā yattaqūn(a), innallāha bikulli syai'in ‘alīm(un).

და ალლაჰი არასდროს აცდუნებს ხალხს გზას მას შემდეგ, რაც მისცა მათ სწორი გზა, რათა ცხადი გახდეს მათთვის, თუ რას უნდა მოერიდონ. ჭეშმარიტად, ალლაჰი ყველაფრის მცოდნეა.

اِنَّ اللّٰهَ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ يُحْيٖ وَيُمِيْتُۗ وَمَا لَكُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا نَصِيْرٍ

innallāha lahū mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), yuḥyī wa yumīt(u), wa mā lakum min dūnillāhi miw waliyyiw wa lā naṣīr(in).

ჭეშმარიტად, ალლაჰს ეკუთვნის ცათა და მიწის ძალა, ის აცოცხლებს და კლავს. თქვენ არ გყავთ არც მფარველი და არც შემწე, გარდა ალლაჰისა.

لَقَدْ تَّابَ اللّٰهُ عَلَى النَّبِيِّ وَالْمُهٰجِرِيْنَ وَالْاَنْصَارِ الَّذِيْنَ اتَّبَعُوْهُ فِيْ سَاعَةِ الْعُسْرَةِ مِنْۢ بَعْدِ مَا كَادَ يَزِيْغُ قُلُوْبُ فَرِيْقٍ مِّنْهُمْ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْۗ اِنَّهٗ بِهِمْ رَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ ۙ

laqat tāballāhu ‘alan-nabiyyi wal-muhājirīna wal-anṣāril-lażīnattaba‘ūhu fī sā‘atil-‘usrati mim ba‘di mā kāda yazīgu qulūbu farīqim minhum ṡumma tāba ‘alaihim, innahū bihim ra'ūfur raḥīm(un).

ჭეშმარიტად, ალაჰმა მიიღო წინასწარმეტყველის, მუჰაჯირინებისა და ანსარების მონანიება, რომლებიც რთულ დროს მიჰყვნენ წინასწარმეტყველს, მას შემდეგ, რაც მათი ჯგუფის გულები თითქმის გადაუხვიეს, შემდეგ ალაჰმა მიიღო მათი მონანიება. ჭეშმარიტად, ალაჰი მოწყალეა, მოწყალეა მათ მიმართ.

وَّعَلَى الثَّلٰثَةِ الَّذِيْنَ خُلِّفُوْاۗ حَتّٰٓى اِذَا ضَاقَتْ عَلَيْهِمُ الْاَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ وَضَاقَتْ عَلَيْهِمْ اَنْفُسُهُمْ وَظَنُّوْٓا اَنْ لَّا مَلْجَاَ مِنَ اللّٰهِ اِلَّآ اِلَيْهِۗ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْ لِيَتُوْبُوْاۗ اِنَّ اللّٰهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيْمُ ࣖ

wa ‘alaṡ-ṡalāṡatil-lażīna khullifū, ḥattā iżā ḍāqat ‘alaihimul-arḍu bimā raḥubat wa ḍāqat ‘alaihim anfusuhum wa ẓannū allā malja'a minallāhi illā ilaih(i), ṡumma tāba ‘alaihim liyatūbū, innallāha huwat-tawwābur-raḥīm(u).

და სამს, ვინც დარჩა. სანამ დედამიწა მათთვის ვიწროდ არ მოეჩვენა, თუმცა ფართო იყო, და მათი სულები შევიწროებული არ გახდა მათთვის და მიხვდნენ, რომ ალლაჰისგან თავშესაფარი არ იყო მის გარდა, მაშინ ალლაჰმა მიიღო მათი მონანიება, რათა ისინი დარჩნენ მონანიებაში. ჭეშმარიტად, ალლაჰი მონანიების მიმღებია, მოწყალე.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ وَكُوْنُوْا مَعَ الصّٰدِقِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanuttaqullāha wa kūnū ma‘aṣ-ṣādiqīn(a).

ოჰ, მორწმუნეებო, გეშინოდეთ ალლაჰის და იყავით მართალთა შორის.

مَا كَانَ لِاَهْلِ الْمَدِيْنَةِ وَمَنْ حَوْلَهُمْ مِّنَ الْاَعْرَابِ اَنْ يَّتَخَلَّفُوْا عَنْ رَّسُوْلِ اللّٰهِ وَلَا يَرْغَبُوْا بِاَنْفُسِهِمْ عَنْ نَّفْسِهٖۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ لَا يُصِيْبُهُمْ ظَمَاٌ وَّلَا نَصَبٌ وَّلَا مَخْمَصَةٌ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَلَا يَطَـُٔوْنَ مَوْطِئًا يَّغِيْظُ الْكُفَّارَ وَلَا يَنَالُوْنَ مِنْ عَدُوٍّ نَّيْلًا اِلَّا كُتِبَ لَهُمْ بِهٖ عَمَلٌ صَالِحٌۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُضِيْعُ اَجْرَ الْمُحْسِنِيْنَ

mā kāna li'ahlil-madīnati wa man ḥaulahum minal-a‘rābi ay yatakhallafū ‘ar rasūlillāhi wa lā yargabū bi'anfusihim ‘an nafsih(ī), żālika bi'annahum lā yuṣībuhum ẓama'uw wa lā naṣabuw wa lā makhmaṣatun fī sabīlillāhi wa lā yaṭa'ūna mauṭi'ay yagīẓul-kuffāra wa lā yanālūna min ‘aduwwin nailan illā kutiba lahum bihī ‘amalun ṣāliḥ(un), innallāha lā yuḍī‘u ajral-muḥsinīn(a).

მედინას მაცხოვრებლებსა და მათ გარშემო მცხოვრებ ბედუინებს არ შეეფერებათ, რომ არ გაჰყვნენ ალლაჰის მოციქულს (ომში) და არც საკუთარი თავის სიყვარულს შეეფერებათ, ვიდრე ალლაჰის მოციქულის. ეს იმიტომ ხდება, რომ ისინი არ განიცდიან წყურვილს, დაღლილობას ან შიმშილს ალლაჰის გზაზე და არც ისეთ ადგილას დადიან, რომელიც ურწმუნოების რისხვას იწვევს და არც მტერს ზიანს აყენებენ, გარდა იმისა, რომ ეს მათთვის კეთილ საქმედ ჩაითვლება. ჭეშმარიტად, ალლაჰი არ კარგავს სიკეთის მოქმედთა ჯილდოს.

وَلَا يُنْفِقُوْنَ نَفَقَةً صَغِيْرَةً وَّلَا كَبِيْرَةً وَّلَا يَقْطَعُوْنَ وَادِيًا اِلَّا كُتِبَ لَهُمْ لِيَجْزِيَهُمُ اللّٰهُ اَحْسَنَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

wa lā yunfiqūna nafaqatan ṣagīrataw wa lā kabīrataw wa lā yaqṭa‘ūna wādiyan illā kutiba lahum liyajziyahumullāhu aḥsana mā kānū ya‘malūn(a).

და ისინი არ გასცემენ მოწყალებას, არც მცირეს და არც დიდს და არც ხეობას გადაკვეთენ (ჯიჰადის დროს), გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც ეს მათთვის (კეთილ საქმედ) არის დაწერილი, რათა ალლაჰმა დააჯილდოოს ისინი იმაზე უკეთესით, ვიდრე ისინი აკეთებდნენ.

۞ وَمَا كَانَ الْمُؤْمِنُوْنَ لِيَنْفِرُوْا كَاۤفَّةًۗ فَلَوْلَا نَفَرَ مِنْ كُلِّ فِرْقَةٍ مِّنْهُمْ طَاۤىِٕفَةٌ لِّيَتَفَقَّهُوْا فِى الدِّيْنِ وَلِيُنْذِرُوْا قَوْمَهُمْ اِذَا رَجَعُوْٓا اِلَيْهِمْ لَعَلَّهُمْ يَحْذَرُوْنَ ࣖ

wa mā kānal-mu'minūna liyanfirū kāffah(tan), falau lā nafara min kulli firqatim minhum ṭā'ifatul liyatafaqqahū fid-dīni wa liyunżirū qaumahum iżā raja‘ū ilaihim la‘allahum yaḥżarūn(a).

და არ არის შესაფერისი მორწმუნეებისთვის ყველა (ბრძოლის ველზე) წასვლა. რატომ არ მიდის თითოეული ჯგუფიდან ზოგიერთი, რათა გაიღრმავოს რელიგიური ცოდნა და გააფრთხილოს თავისი ხალხი დაბრუნებისას, რათა მათ შეძლონ საკუთარი თავის დაცვა?

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا قَاتِلُوا الَّذِيْنَ يَلُوْنَكُمْ مِّنَ الْكُفَّارِ وَلْيَجِدُوْا فِيْكُمْ غِلْظَةًۗ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ مَعَ الْمُتَّقِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū qātilul-lażīna yalūnakum minal-kuffāri wal-yajidū fīkum gilẓah(tan), wa‘lamū annallāha ma‘al-muttaqīn(a).

ჰეი, მორწმუნეებო, ებრძოლეთ თქვენს გარშემო მყოფ ურწმუნოებს და აგრძნობინეთ მათ თქვენი სიმტკიცე და იცოდეთ, რომ ალლაჰი ღვთისმოსავებთანაა.

وَاِذَا مَآ اُنْزِلَتْ سُوْرَةٌ فَمِنْهُمْ مَّنْ يَّقُوْلُ اَيُّكُمْ زَادَتْهُ هٰذِهٖٓ اِيْمَانًاۚ فَاَمَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا فَزَادَتْهُمْ اِيْمَانًا وَّهُمْ يَسْتَبْشِرُوْنَ

wa iżā mā unzilat sūratun fa minhum may yaqūlu ayyukum zādathu hāżihī īmānā(n), fa ammal-lażīna āmanū fa zādathum īmānaw wa hum yastabsyirūn(a).

და როდესაც სურა გამოცხადდა, მაშინ მათ შორის (თვალთმაქცებს) იყვნენ ისეთებიც, რომლებმაც თქვეს: „რომელმა თქვენგანმა გაზარდა რწმენა (ამ სურას გამოცხადებით)?“ რაც შეეხება მათ, ვინც ირწმუნა, ეს სურა ზრდის მათ რწმენას და ისინი ბედნიერები არიან.

وَاَمَّا الَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ فَزَادَتْهُمْ رِجْسًا اِلٰى رِجْسِهِمْ وَمَاتُوْا وَهُمْ كٰفِرُوْنَ

wa ammal-lażīna fī qulūbihim maraḍun fa zādathum rijsan ilā rijsihim wa mātū wa hum kāfirūn(a).

ხოლო მათ, ვისაც გულებში დაავადება აქვთ, (ამ სურათი) მათი არსებული ურწმუნოება გაიზრდება და ისინი ურწმუნოებად მოკვდებიან.

اَوَلَا يَرَوْنَ اَنَّهُمْ يُفْتَنُوْنَ فِيْ كُلِّ عَامٍ مَّرَّةً اَوْ مَرَّتَيْنِ ثُمَّ لَا يَتُوْبُوْنَ وَلَا هُمْ يَذَّكَّرُوْنَ

awalā yarauna annahum yuftanūna fī kulli ‘āmim marrataini ṡumma lā yatūbūna wa lā hum yażżakkarūn(a).

და განა ვერ ხედავენ, რომ წელიწადში ერთხელ ან ორჯერ გამოცდას განიცდიან, მაგრამ არც მოინანიებენ და არც ყურადღებას აქცევენ?

وَاِذَا مَآ اُنْزِلَتْ سُوْرَةٌ نَّظَرَ بَعْضُهُمْ اِلٰى بَعْضٍۗ هَلْ يَرٰىكُمْ مِّنْ اَحَدٍ ثُمَّ انْصَرَفُوْاۗ صَرَفَ اللّٰهُ قُلُوْبَهُمْ بِاَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَفْقَهُوْنَ

wa iżā mā unzilat sūratun naẓara ba‘ḍuhum ilā ba‘ḍ(in), hal yarākum min aḥadin ṡummanṣarafū, ṣarafallāhu qulūbahum bi'annahum qaumul lā yafqahūn(a).

და როდესაც სურა გამოცხადდა, ერთმანეთს გადახედეს (და თქვეს): „არის ვინმე (მუსლიმთაგან) ვინც გხედავთ?“ ამის შემდეგ წავიდნენ. ალაჰმა მათი გულები გადააბრუნა, რადგან ისინი უგონო ხალხი იყვნენ.

لَقَدْ جَاۤءَكُمْ رَسُوْلٌ مِّنْ اَنْفُسِكُمْ عَزِيْزٌ عَلَيْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِيْصٌ عَلَيْكُمْ بِالْمُؤْمِنِيْنَ رَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ

laqad jā'akum rasūlum min anfusikum ‘azīzun ‘alaihi mā ‘anittum ḥarīṣun ‘alaikum bil-mu'minīna ra'ūfur raḥīm(un).

ჭეშმარიტად, თქვენთან მოვიდა თქვენივე ხალხიდან მაცნე, რომელსაც მძიმე ტანჯვა აწუხებთ, (მას) ნამდვილად სურს თქვენთვის (რწმენა და ხსნა), კეთილი და მოწყალეა მორწმუნეთა მიმართ.

فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِيَ اللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ ۗ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيْمِ ࣖ

fa in tawallau faqul ḥasbiyallāhu lā ilāha illā huw(a), ‘alaihi tawakkaltu wa huwa rabbul-‘arsyil-‘aẓīm(i).

თუ ისინი ზურგს შეაქცევენ (რწმენას), მაშინ თქვი (ო, მუჰამედ): „ალლაჰი საკმარისია ჩემთვის, არ არსებობს სხვა ღვთაება მის გარდა. მას ვენდობი და ის არის დიდი ტახტის მბრძანებელი“.