وَنَبِّئْهُمْ عَنْ ضَيْفِ اِبْرٰهِيْمَۘ
wa nabbi'hum ‘an ḍaifi ibrāhīm(a).
Akkasumas waa’ee keessummaa (malaayikaa) Ibraahim (Muhammad) isaanitti beeksisa.
قَالَ فَمَا خَطْبُكُمْ اَيُّهَا الْمُرْسَلُوْنَ
qāla famā khaṭbukum ayyuhal-mursalūn(a).
Innis (Ibrahiim) “Yaa ergamtoota dhimma keessan inni guddaan maali?”
هَلْ اَتٰىكَ حَدِيْثُ ضَيْفِ اِبْرٰهِيْمَ الْمُكْرَمِيْنَۘ
hal atāka ḥadīṡu ḍaifi ibrāhīmal-mukramīn(a).
Seenaan keessummoota Ibraahim (malaayikaa) ulfina argatan keessaa isin (Muhammad) ga'ee jiraa?
اِذْ دَخَلُوْا عَلَيْهِ فَقَالُوْا سَلٰمًا ۗقَالَ سَلٰمٌۚ قَوْمٌ مُّنْكَرُوْنَ
iż dakhalū ‘alaihi fa qālū salāmā(n), qāla salām(un), qaumum munkarūn(a).
(Yaadadhaa) yeroo isaan bakka isaa seenanii “Salaman” (nagaa) jedhaniin, Abrahaam “Salaamoon” (nagaa) jedhe. (Isaan) namoota inni hin beekne turan.
فَرَاغَ اِلٰٓى اَهْلِهٖ فَجَاۤءَ بِعِجْلٍ سَمِيْنٍۙ
farāga ilā ahlihī fa jā'a bi‘ijlin samīn(in).
Kanaaf inni (Ibrahiim) dhoksaan maatii isaa qunnamuuf deeme, sana booda foon re'ee furdaa (biyyee) fidee dhufe, .
فَقَرَّبَهٗٓ اِلَيْهِمْۚ قَالَ اَلَا تَأْكُلُوْنَ
fa qarrabahū ilaihim, qāla alā ta'kulūn(a).
achiis isaanitti dhiheesse (garuu isaan nyaachuu hin barbaanne). Ibraahim, “Maaliif hin nyaattu” jedheen.