وَنَبِّئْهُمْ عَنْ ضَيْفِ اِبْرٰهِيْمَۘ
wa nabbi'hum ‘an ḍaifi ibrāhīm(a).
און אינפאָרמיר זיי (מוחמד) וועגן אברהם'ס גאַסט (מלאך).
قَالَ فَمَا خَطْبُكُمْ اَيُّهَا الْمُرْسَلُوْنَ
qāla famā khaṭbukum ayyuhal-mursalūn(a).
ער (אברהם) האט געזאגט, "וואָס איז אייער וויכטיקע זאַך, אָ שליחים?"
هَلْ اَتٰىكَ حَدِيْثُ ضَيْفِ اِبْرٰهِيْمَ الْمُكْرَمِيْنَۘ
hal atāka ḥadīṡu ḍaifi ibrāhīmal-mukramīn(a).
האט די מעשה אייך (מוחמד) דערגרייכט וועגן די געסט פון אברהם (די מלאכים) וואָס זענען געוואָרן פארהערלעכט?
اِذْ دَخَلُوْا عَلَيْهِ فَقَالُوْا سَلٰمًا ۗقَالَ سَلٰمٌۚ قَوْمٌ مُّنْكَرُوْنَ
iż dakhalū ‘alaihi fa qālū salāmā(n), qāla salām(un), qaumum munkarūn(a).
(געדענקט) ווען זיי זענען אריין אין זיין אָרט און געזאָגט, "סאַלאַמאַן" (שלום עליכם), האָט אַבֿרהם געזאָגט, "סאַלאַמון" (שלום עליכם). (זיי זענען געווען) מענטשן וואָס ער האָט נישט געקענט.
فَرَاغَ اِلٰٓى اَهْلِهٖ فَجَاۤءَ بِعِجْلٍ سَمِيْنٍۙ
farāga ilā ahlihī fa jā'a bi‘ijlin samīn(in).
איז ער (איברהים) געגאנגען אין געהיים טרעפן זיין משפּחה, דערנאָך האָט ער געבראַכט דאָס פלייש פֿון אַ פֿעטן (געבראָטן) קאַלב,
فَقَرَّبَهٗٓ اِلَيْهِمْۚ قَالَ اَلَا تَأْكُلُوْنَ
fa qarrabahū ilaihim, qāla alā ta'kulūn(a).
דעמאָלט האָט ער עס זיי געגעבן (אָבער זיי האָבן נישט געוואָלט עסן). אברהם האָט געזאָגט, "פֿאַרוואָס עסט איר נישט?"