وَنَبِّئْهُمْ عَنْ ضَيْفِ اِبْرٰهِيْمَۘ
wa nabbi'hum ‘an ḍaifi ibrāhīm(a).
A rhowch wybod iddynt (Muhammad) am westai (angel) Ibrahim.
قَالَ فَمَا خَطْبُكُمْ اَيُّهَا الْمُرْسَلُوْنَ
qāla famā khaṭbukum ayyuhal-mursalūn(a).
Dywedodd ef (Ibrahim), “Beth yw eich busnes pwysig, O negeswyr?”
هَلْ اَتٰىكَ حَدِيْثُ ضَيْفِ اِبْرٰهِيْمَ الْمُكْرَمِيْنَۘ
hal atāka ḥadīṡu ḍaifi ibrāhīmal-mukramīn(a).
A yw'r stori wedi cyrraedd atoch chi (Muhammad) am westeion Ibrahim (yr angylion) a gafodd eu gogoneddu?
اِذْ دَخَلُوْا عَلَيْهِ فَقَالُوْا سَلٰمًا ۗقَالَ سَلٰمٌۚ قَوْمٌ مُّنْكَرُوْنَ
iż dakhalū ‘alaihi fa qālū salāmā(n), qāla salām(un), qaumum munkarūn(a).
(Cofiwch) pan ddaethant i mewn i'w le a dweud, “Salaman” (cyfarchion), dywedodd Abraham, “Salamun” (cyfarchion). Pobl nad oedd yn eu hadnabod oeddent.
فَرَاغَ اِلٰٓى اَهْلِهٖ فَجَاۤءَ بِعِجْلٍ سَمِيْنٍۙ
farāga ilā ahlihī fa jā'a bi‘ijlin samīn(in).
Felly aeth ef (Ibrahim) yn gyfrinachol i gyfarfod â'i deulu, yna daeth â chig llo brasterog (wedi'i rostio),
فَقَرَّبَهٗٓ اِلَيْهِمْۚ قَالَ اَلَا تَأْكُلُوْنَ
fa qarrabahū ilaihim, qāla alā ta'kulūn(a).
yna fe’i gweinodd iddyn nhw (ond nid oedden nhw eisiau bwyta). Dywedodd Ibrahim, “Pam na fwytewch chi?”