وَنَبِّئْهُمْ عَنْ ضَيْفِ اِبْرٰهِيْمَۘ
wa nabbi'hum ‘an ḍaifi ibrāhīm(a).
ते (मुहम्मद) उनेंगी इब्राहिम दे मेहमान (फरिश्ता) दे बारे च जानकारी देओ।
قَالَ فَمَا خَطْبُكُمْ اَيُّهَا الْمُرْسَلُوْنَ
qāla famā khaṭbukum ayyuhal-mursalūn(a).
उने (इब्राहिम) आख्या, “हे दूत, तुंदा केह् जरूरी धंधा ऐ?”
هَلْ اَتٰىكَ حَدِيْثُ ضَيْفِ اِبْرٰهِيْمَ الْمُكْرَمِيْنَۘ
hal atāka ḥadīṡu ḍaifi ibrāhīmal-mukramīn(a).
क्या इब्राहिम (फरिश्ते) दे मेहमानें दी कहानी तुहाडे (मुहम्मद) तक पहुंच गई है जिन्हां दी महिमा हो गई?
اِذْ دَخَلُوْا عَلَيْهِ فَقَالُوْا سَلٰمًا ۗقَالَ سَلٰمٌۚ قَوْمٌ مُّنْكَرُوْنَ
iż dakhalū ‘alaihi fa qālū salāmā(n), qāla salām(un), qaumum munkarūn(a).
(याद रखो) जदुं ओह़ उदे थाह़र च दाखल ह़ोई गे ते "सलमान" (नमस्कार) ग् लाया, तां अब्राह़म ने ग् लाया, "सलामून" (नमस्कार)। (ओह) ऐसे लोक सन जिन्हां नूं ओह नहीं जानदा सी।
فَرَاغَ اِلٰٓى اَهْلِهٖ فَجَاۤءَ بِعِجْلٍ سَمِيْنٍۙ
farāga ilā ahlihī fa jā'a bi‘ijlin samīn(in).
इस करिए ओह (इब्राहिम) चुपके-चुपके अपने परिवार कन्ने मिलने चली गेया, फिर इक मोटे (भुनेया) बछड़े दा मांस लेई आया,
فَقَرَّبَهٗٓ اِلَيْهِمْۚ قَالَ اَلَا تَأْكُلُوْنَ
fa qarrabahū ilaihim, qāla alā ta'kulūn(a).
फिरी उनेंगी परोसेआ (पर उनेंगी खाने दा मन नेई हा)। इब्राहिम ने आख्या, “तुस क्यों नहीं खांदे।”