وَنَبِّئْهُمْ عَنْ ضَيْفِ اِبْرٰهِيْمَۘ
wa nabbi'hum ‘an ḍaifi ibrāhīm(a).
Ha kelaouiñ (Muhammad) dezho diwar-benn gweladenner (ael) Ibrahim.
قَالَ فَمَا خَطْبُكُمْ اَيُّهَا الْمُرْسَلُوْنَ
qāla famā khaṭbukum ayyuhal-mursalūn(a).
Eñ (Ibrahim) a lavaras, “Petra eo ho labour pouezus, o kannaded?”
هَلْ اَتٰىكَ حَدِيْثُ ضَيْفِ اِبْرٰهِيْمَ الْمُكْرَمِيْنَۘ
hal atāka ḥadīṡu ḍaifi ibrāhīmal-mukramīn(a).
Ha degouezhet eo bet an istor ganeoc'h (Muhammad) eus gweladennerien Ibrahim (an aeled) a oa bet meuleudiet ?
اِذْ دَخَلُوْا عَلَيْهِ فَقَالُوْا سَلٰمًا ۗقَالَ سَلٰمٌۚ قَوْمٌ مُّنْكَرُوْنَ
iż dakhalū ‘alaihi fa qālū salāmā(n), qāla salām(un), qaumum munkarūn(a).
(Soñjit) pa'z ejont e-barzh e lec'h ha pa lavarjont "Salaman" (salud), Ibrahim a respontas "Salamun" (salud). Tud n'anaveze ket e oant.
فَرَاغَ اِلٰٓى اَهْلِهٖ فَجَاۤءَ بِعِجْلٍ سَمِيْنٍۙ
farāga ilā ahlihī fa jā'a bi‘ijlin samīn(in).
Setu ez eas (Ibrahim) e-kuzh da gavout e familh, ha goude-se e tegasas dezhañ kig ul leue lard (devet),
فَقَرَّبَهٗٓ اِلَيْهِمْۚ قَالَ اَلَا تَأْكُلُوْنَ
fa qarrabahū ilaihim, qāla alā ta'kulūn(a).
neuze e servijas dezo (met ne felle ket dezho dibri). Ibrahim a lavaras, “Perak ne zebrit ket.”