Q.S An-Naba (اَلنَّبَأ) - 40 Liczba rzōndkōw

عَمَّ يَتَسَاۤءَلُوْنَۚ

‘amma yatasā'alūn(a).

Jej tymu dniu tym, kerzi zaprzeczajōm (prawdy).

عَنِ النَّبَاِ الْعَظِيْمِۙ

‘anin naba'il-‘aẓīm(i).

Richtich, ci, kerzi sōm pobożni, sōm w ciyniu (ciynnych drzew rajowych) i (naôbkoło) źrōdeł,

الَّذِيْ هُمْ فِيْهِ مُخْتَلِفُوْنَۗ

allażī hum fīhi mukhtalifūn(a).

i ôwoce, kere im sie podobajōm.

كَلَّا سَيَعْلَمُوْنَۙ

kallā saya‘lamūn(a).

(Pedź im) "Jedz i pij z uciechōm jako nadgroda za to, co zrobiōłeś."

ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُوْنَ

Ṡumma kallā saya‘lamūn(a).

Richtich, tak nadgrodzamy tych, kerzi robiōm dobro.

اَلَمْ نَجْعَلِ الْاَرْضَ مِهٰدًاۙ

alam naj‘alil-arḍa mihādā(n).

Jej tymu dniu tym, kerzi zaprzeczajōm (prawdy).

وَّالْجِبَالَ اَوْتَادًاۖ

wal-jibāla autādā(n).

(Pedź do niywierzōncych): "Jedzcie i bōdźcie wesołymi (na świecie) przez jakiś czas, richtich ste niyposłusznymi ludźmi!"

وَّخَلَقْنٰكُمْ اَزْوَاجًاۙ

wa khalaqnākum azwājā(n).

Jej tymu dniu tym, kerzi zaprzeczajōm (prawdy).

وَّجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًاۙ

wa ja‘alnā naumakum subātā(n).

A kedy im powiydzie sie: „Bruk”, ôni niy pokłoniōm sie.

وَّجَعَلْنَا الَّيْلَ لِبَاسًاۙ

wa ja‘alnal-laila libāsā(n).

Jej tymu dniu tym, kerzi zaprzeczajōm (prawdy)!

وَّجَعَلْنَا النَّهَارَ مَعَاشًاۚ

wa ja‘alnan-nahāra ma‘āsyā(n).

Tak tōż w jake nauce (inksze aniżeli Koran) wierzōm?

وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًا شِدَادًاۙ

wa banainā fauqakum sab‘an syidādā(n).

Ô czym sie pytajōm?

وَّجَعَلْنَا سِرَاجًا وَّهَّاجًاۖ

wa ja‘alnā sirājaw wahhājā(n).

Ô wielgij nowince (dniu zmartwychstōnio),

وَّاَنْزَلْنَا مِنَ الْمُعْصِرٰتِ مَاۤءً ثَجَّاجًاۙ

wa anzalnā minal-mu‘ṣirāti mā'an ṡajjājā(n).

w tym przipadku rōżniōm sie.

لِّنُخْرِجَ بِهٖ حَبًّا وَّنَبَاتًاۙ

linukhrija bihī ḥabbaw wa nabātā(n).

Niy! Hned sie ôdkryjōm,

وَّجَنّٰتٍ اَلْفَافًاۗ

wa jannātin alfāfā(n).

zaś niy! Hned sie ôdkryjōm.

اِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ كَانَ مِيْقَاتًاۙ

inna yaumal-faṣli kāna mīqātā(n).

Czy niy uczyniyliśmy ziymie przestrzyństwym?

يَّوْمَ يُنْفَخُ فِى الصُّوْرِ فَتَأْتُوْنَ اَفْوَاجًاۙ

yauma yunfakhu fiṣ-ṣūri fa ta'tūna afwājā(n).

a gōry za stawki?

وَّفُتِحَتِ السَّمَاۤءُ فَكَانَتْ اَبْوَابًاۙ

wa futiḥatis-samā'u fa kānat abwābā(n).

A My stworzili my was w porach,

وَّسُيِّرَتِ الْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًاۗ

wa suyyiratil-jibālu fa kānat sarābā(n).

i My uczyniyliśmy twoj snōm ôdpoczynkiym,

اِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًاۙ

inna jahannama kānat mirṣādā(n).

i uczyniyli my noc ôblyczyniym,

لِّلطّٰغِيْنَ مَاٰبًاۙ

liṭ-ṭāgīna ma'ābā(n).

i uczyniyli my tyn dziyń postrzodkym zarobianio na życie,

لّٰبِثِيْنَ فِيْهَآ اَحْقَابًاۚ

lābiṡīna fīhā aḥqābā(n).

i My zbudowali nad wami siedym solidnych (niebios),

لَا يَذُوْقُوْنَ فِيْهَا بَرْدًا وَّلَا شَرَابًاۙ

lā yażūqūna fīhā bardaw wa lā syarābā(n).

i stworzili my jasno łampa (słōńce),

اِلَّا حَمِيْمًا وَّغَسَّاقًاۙ

illā ḥamīmaw wa gassāqā(n).

i wysłali my z ôbłokōw płynny dyszcz,

جَزَاۤءً وِّفَاقًاۗ

jazā'aw wifāqā(n).

tak, cobyśmy mogli z nim uprawiać zboże i rośliny,

اِنَّهُمْ كَانُوْا لَا يَرْجُوْنَ حِسَابًاۙ

innahum kānū lā yarjūna ḥisābā(n).

i ciyniste zygrody.

وَّكَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا كِذَّابًاۗ

wa każżabū bi'āyātinā kiżżābā(n).

Richtich, dziyń gyrichtu je wyznaczōnym czasym,

وَكُلَّ شَيْءٍ اَحْصَيْنٰهُ كِتٰبًاۙ

wa kulla syai'in aḥṣaināhu kitābā(n).

(to znaczy) w dziyń (kedy) dźwigła trōmpetka, prziszliście tłumami,

فَذُوْقُوْا فَلَنْ نَّزِيْدَكُمْ اِلَّا عَذَابًا ࣖ

fa żūqū falan nazīdakum illā ‘ażābā(n)

i niebo ôtworziło sie, a tam było pora drzwi.

اِنَّ لِلْمُتَّقِيْنَ مَفَازًاۙ

inna lil-muttaqīna mafāzā(n).

a gōry były tak, co stały sie mirażami.

حَدَاۤىِٕقَ وَاَعْنَابًاۙ

Ḥadā'iqa wa a‘nābā(n).

Richtich, Piekło (piekło) je (jako) czarowanym placym (dlo wartownikōw, kerzi ôglōndajōm nad zawartościōm piekła),

وَّكَوَاعِبَ اَتْرَابًاۙ

wa kawā‘iba atrābā(n).

stać sie placym powrotu dlo ludzi, co wychodzōm za granice.

وَّكَأْسًا دِهَاقًاۗ

wa ka'san dihāqā(n).

Miyszkali tam ôd dugigo czasu,

لَا يَسْمَعُوْنَ فِيْهَا لَغْوًا وَّلَا كِذّٰبًا

lā yasma‘ūna fīhā lagwaw wa lā kiżżābā(n).

niy czujōm w nim chłōdności i niy (ani niy dostanōm) pić,

جَزَاۤءً مِّنْ رَّبِّكَ عَطَاۤءً حِسَابًاۙ

jazā'am mir rabbika ‘aṭā'an ḥisābā(n).

ôkrōm wrōnczōncyj wody i gnojōw,

رَّبِّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا الرَّحْمٰنِ لَا يَمْلِكُوْنَ مِنْهُ خِطَابًاۚ

rabbis-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumar-raḥmāni lā yamlikūna minhu khiṭābā(n).

jako ôdpednio ôdpłata.

يَوْمَ يَقُوْمُ الرُّوْحُ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ صَفًّاۙ لَّا يَتَكَلَّمُوْنَ اِلَّا مَنْ اَذِنَ لَهُ الرَّحْمٰنُ وَقَالَ صَوَابًا

yauma yaqūmur-rūḥu wal-malā'ikatu ṣaffā(n), lā yatakallamūna illā man ażina lahur-raḥmānu wa qāla ṣawābā(n).

Po prowdzie w przeszłości nikej niy ôczekowali rachōnkōw.

ذٰلِكَ الْيَوْمُ الْحَقُّۚ فَمَنْ شَاۤءَ اتَّخَذَ اِلٰى رَبِّهٖ مَاٰبًا

Żālikal-yaumul-ḥaqq(u), faman syā'attakhaża ilā rabbihī ma'ābā(n).

I ôni do kōńca ukrziwili Nasze versety.

اِنَّآ اَنْذَرْنٰكُمْ عَذَابًا قَرِيْبًا ەۙ يَّوْمَ يَنْظُرُ الْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُوْلُ الْكٰفِرُ يٰلَيْتَنِيْ كُنْتُ تُرٰبًا ࣖ

innā anżarnākum ‘ażāban qarībā(n), yauma yanẓurul-mar'u mā qaddamat yadāhu wa yaqūlul-kāfiru yā laitanī kuntu turābā(n).

A My wszysko zapisali w Ksiyndze (ksiōnżka zopisōw ludzkich praktyk).