Q.S At-Taghabun (اَلتَّغَابُن) - 18 Liczba rzōndkōw

يُسَبِّحُ لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُۖ وَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

yusabbiḥu lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), lahul-mulku wa lahul-ḥamdu wa huwa ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

Dzieje sie tak, pōniywoż ôni richtich wierzili, potym stali sie niywierzōncymi, tōż jejich serca były zamknięte, tōż niy mogli pojōńć.

هُوَ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ فَمِنْكُمْ كَافِرٌ وَّمِنْكُمْ مُّؤْمِنٌۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ

huwal-lażī khalaqakum fa minkum kāfiruw wa minkum mu'min(un), wallāhu bimā ta‘malūna baṣīr(un).

A kedy je widzisz, jejich ciała ci zdziwiajōm. A jeźli ôni godają, to słuchasz, co ôni godajōm. Sōm jak ôpiyrane holc. Myśleli, iże kożdy kryk bōł skerowany na nich. Ôni sōm (prawdziwym) wrogym, tōż ôstrōż sie przed niymi; Allah zniszczōł je. Jak mogōm być ôdwrōcōne (ôd prowdy)?

خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ بِالْحَقِّ وَصَوَّرَكُمْ فَاَحْسَنَ صُوَرَكُمْۚ وَاِلَيْهِ الْمَصِيْرُ

khalaqas-samāwāti wal-arḍa bil-ḥaqqi wa ṣawwarakum fa'aḥsana ṣuwarakum, wa ilaihil-maṣīr(u).

A kedy im sie prawi: "Pōjdźcie (majcie wiara), coby Posłańca Allaha prosiōł za was ô przebaczynie", ôni patrzōm ôd siebie i widzisz, jak sie ôdwrocajōm, chwalić sie.

يَعْلَمُ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَيَعْلَمُ مَا تُسِرُّوْنَ وَمَا تُعْلِنُوْنَۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ

ya‘lamu mā fis-samāwāti wal-arḍi wa ya‘lamu mā tusirrūna wa mā tu‘linūn(a), wallāhu ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

To samo je do nich, eli ty (Muhammad) prosisz ô przebaczynie za nich abo niy prosisz ô przebaczynie za nich, Allah niy przebaczy im; Richtich, Allah niy kludzi złych.

اَلَمْ يَأْتِكُمْ نَبَؤُا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَبْلُ ۖفَذَاقُوْا وَبَالَ اَمْرِهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

alam ya'tikum naba'ul-lażīna kafarū min qabl(u), fa żāqū wabāla amrihim wa lahum ‘ażābun alīm(un).

Ci, kerzi pedzieli (do ludu Ansar): "Niy dajcie chary ludowi (Muhajirinōw), co sōm po strōnie Posłańca Allaha, podwiela niy rozproszōm sie (ôpuszczōm Posłańca Allaha)." Krōm iże skarby niebios i ziymie noleżōm do Allaha, hipokryty niy rozumiōm.

ذٰلِكَ بِاَنَّهٗ كَانَتْ تَّأْتِيْهِمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ فَقَالُوْٓا اَبَشَرٌ يَّهْدُوْنَنَاۖ فَكَفَرُوْا وَتَوَلَّوْا وَّاسْتَغْنَى اللّٰهُ ۗوَاللّٰهُ غَنِيٌّ حَمِيْدٌ

Żālika bi'annahū kānat ta'tīhim rusuluhum bil-bayyināti fa qālū abasyaruy yahdūnanā, fa kafarū wa tawallau wastagnallāh(u), wallāhu ganiyyun ḥamīd(un).

Pedzieli: "Richtich, jeźli wrōcymy do Mediny (wrōt z wojny Bani Mustalika), siylni ludzie na zicher wyciepnōm stamtōnd słabych ludzi." Krōm iże ta władza je ino dlo Allaha, Jego Posłańca i wiernych, hipokryty niy wiedōm.

زَعَمَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَنْ لَّنْ يُّبْعَثُوْاۗ قُلْ بَلٰى وَرَبِّيْ لَتُبْعَثُنَّ ثُمَّ لَتُنَبَّؤُنَّ بِمَا عَمِلْتُمْۗ وَذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرٌ

za‘amal-lażīna kafarū allay yub‘aṡū, qul balā wa rabbī latub‘aṡunna ṡumma latunabba'unna bimā ‘amiltum, wa żālika ‘alallāhi yasīr(un).

O wy, kerzi wierzicie! Niech wasze dobra i wasze dzieci niy ôdwrōcajōm was ôd pamiyńci ô Allahu. A fto to zrobi, to to sōm ludzie, co przegrywajōm.

فَاٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَالنُّوْرِ الَّذِيْٓ اَنْزَلْنَاۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ

fa āminū billāhi wa rasūlihī wan-nūril-lażī anzalnā, wallāhu bimā ta‘malūna khabīr(un).

I wydajcie czynść z tego, co my wam dałyśmy, zanim śmierć przijdzie do jednego z was; potym pedzioł (z żałościōm): "O mōj Panie, kebyś chcioł ôpōźnić moja (śmierć) jeszcze trocha czasu, to mōgbych dać miłośliwość i bōłbych postrzōd pobożnych."

يَوْمَ يَجْمَعُكُمْ لِيَوْمِ الْجَمْعِ ذٰلِكَ يَوْمُ التَّغَابُنِۗ وَمَنْ يُّؤْمِنْۢ بِاللّٰهِ وَيَعْمَلْ صَالِحًا يُّكَفِّرْ عَنْهُ سَيِّاٰتِهٖ وَيُدْخِلْهُ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًاۗ ذٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ

yauma yajma‘ukum liyaumil-jam‘i żālika yaumut-tagābun(i), wa may yu'mim billāhi wa ya‘mal ṣāliḥay yukaffir ‘anhu sayyi'ātihī wa yudkhilhu jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā abadā(n), żālikal-fauzul-‘aẓīm(u).

A Allah niy ôdłoży (śmierci) ôsoby, kej przijdzie czas śmierci. A Allah je Świadōmy tego, co robisz.

وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَكَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَآ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِ خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۗ وَبِئْسَ الْمَصِيْرُ ࣖ

wal-lażīna kafarū wa każżabū bi'āyātinā ulā'ika aṣḥābun-nāri khālidīna fīhā, wa bi'sal-maṣīr(u).

To, co je na niebie i to, co je na ziymi, dycki chwali Allaha; Do Niego przinoleżōm wszyske krōlestwa i do Niego (tyż) wszyske chwōle; i je Wszechmocny nad wszyskim.

مَآ اَصَابَ مِنْ مُّصِيْبَةٍ اِلَّا بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَمَنْ يُّؤْمِنْۢ بِاللّٰهِ يَهْدِ قَلْبَهٗ ۗوَاللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ

mā aṣāba mim muṣībatin illā bi'iżnillāh(i), wa may yu'mim billāhi yahdi qalbah(ū), wallāhu bikulli syai'in ‘alīm(un).

To Ôn was stworzōł, to postrzōd was sōm ci, kerzi niy wierzōm, a postrzōd was (tyż) sōm wierzōncy. A Allah je Wszechwidzōncy tego, co robisz.

وَاَطِيْعُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوا الرَّسُوْلَۚ فَاِنْ تَوَلَّيْتُمْ فَاِنَّمَا عَلٰى رَسُوْلِنَا الْبَلٰغُ الْمُبِيْنُ

wa aṭī‘ullāha wa aṭī‘ur-rasūl(a), fa'in tawallaitum fa innamā ‘alā rasūlinal-balāgul-mubīn(u).

Stworzōł niebo i ziymia z prawym (cylym), utworzōł twoja forma, a potym uczyszczōł twoja wyglōnd, a do Niego je powrōt.

اَللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۗ وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ

allāhu lā ilāha illā huw(a), wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).

Wie, co je na niebie i na ziymi, i wie, co skrywocie i co ôbjawiajōm. A Allah je Wszechwiedōncy wszyskich zawartości serca.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنَّ مِنْ اَزْوَاجِكُمْ وَاَوْلَادِكُمْ عَدُوًّا لَّكُمْ فَاحْذَرُوْهُمْۚ وَاِنْ تَعْفُوْا وَتَصْفَحُوْا وَتَغْفِرُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū inna min azwājikum wa aulādikum ‘aduwwal lakum faḥżarūhum, wa in ta‘fū wa taṣfaḥū wa tagfirū fa innallāha gafūrur raḥīm(un).

Czy wiadomości ô niywierzōncych niy dotarły wczasnij do was (niywierzōncych)? Tak tōż ôni ôdczuwali złe kōnsekwyncyje swojich czynōw i zniyśli mōcno sztrofa.

اِنَّمَآ اَمْوَالُكُمْ وَاَوْلَادُكُمْ فِتْنَةٌ ۗوَاللّٰهُ عِنْدَهٗٓ اَجْرٌ عَظِيْمٌ

innamā amwālukum wa aulādukum fitnah(tun), wallāhu ‘indahū ajrun ‘aẓīm(un).

Dzieje sie tak, pōniywoż kedy apostoły prziszli do nich (przinoszōnc) informacyje, pedzieli: "Czy (pasuje) ludzie, coby nos kludziyli?" Wtynczos zaprzeczyli i ôdwrōciyli sie; chocioż Allah niy potrzebuje (nich). A Allah je Nojbogatszy, Nojbarzij Chwŏlōny.

فَاتَّقُوا اللّٰهَ مَا اسْتَطَعْتُمْ وَاسْمَعُوْا وَاَطِيْعُوْا وَاَنْفِقُوْا خَيْرًا لِّاَنْفُسِكُمْۗ وَمَنْ يُّوْقَ شُحَّ نَفْسِهٖ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ

fattaqullāha mastaṭa‘tum wasma‘ū wa aṭī‘ū wa anfiqū khairal li'anfusikum, wa may yūqa syuḥḥa nafsihī fa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

Ci, kerzi niy wierzōm, myślōm, iże niy ôdstanōm sie. Pedź (Mahomet): "Niy tak, przi mojim Panie, z pewnościōm ôdstawisz, a wtynczos wszysko, co zrobiōłeś, bydzie ôdnotowane." I to je łacne dlo Allaha.

اِنْ تُقْرِضُوا اللّٰهَ قَرْضًا حَسَنًا يُّضٰعِفْهُ لَكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْۗ وَاللّٰهُ شَكُوْرٌ حَلِيْمٌۙ

in tuqriḍullāha qarḍan ḥasanay yuḍā‘ifhu lakum wa yagfir lakum, wallāhu syakūrun ḥalīm(un).

Wierzcie tōż w Allaha i Jego Posłańca i we światło (Koran), kere wysłali My. A Allah je barzo ôstrōżny do tego, co robisz.

عٰلِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ ࣖ

‘Ālimul-gaibi wasy-syahādatil-‘azīzul-ḥakīm(u).

(Pamiyńtaj) dziyń (kedy) Allah grōmadzi was razym w dziyń zgrōmadzynio, to je dziyń, kej felery sōm ujawniane. A fto wierzi w Allaha i czyni dobre czyny, Allah wymazuje jejich felery i wkludzi go do raja, pod kerym płynōm rzyki, ôn przebywo tam na wieki. To je wielge zwyciynstwo.