Revert to Islam, click here
Islam Al-Haq: Koran i Hadith
(Pravdziwy islam)

Q.S Az-Zukhruf (اَلزُّخْرُف) - 89 Liczba rzōndkōw

(Az-Zukhruf)

Qari

Murottal Audio

1

حٰمۤ ۚ

Ḥā mīm.

abo daje zorty mynskie i żyńske, i czyni jałownym, kogo chce. Je Wszechwiedōncy, Wszechmocny.


2

وَالْكِتٰبِ الْمُبِيْنِ ۙ

wal-kitābil-mubīn(i).

I niy pasuje do czowieka, coby Allah z nim godoł, chyba że bez ôbjawiynie abo za forankōm abo bez posłanie posłańca (anioła), a potym ôbjawianie mu ze Jego zgody, co chce. Richtich, Ôn je Nojwyższy, Nojmōndry.


3

اِنَّا جَعَلْنٰهُ قُرْاٰنًا عَرَبِيًّا لَّعَلَّكُمْ تَعْقِلُوْنَۚ

innā ja‘alnāhu qur'ānan ‘arabiyyal la‘allakum ta‘qilūn(a).

I tak ôbjawiyli my ci (Muhammadowi) ducha (Koranu) bez Nasze rozkaz. Wczasnij niy wiedzieliście, co to je Ksiynga (Al-Qur’an) i co to je wiara, ale My uczyniyli Koran światłym, z nim dowałyśmy przewodnictwo tymu, kogo chcieliśmy postrzōd Naszych sług. I prawdziwie, ty prawdziwie kludzisz (ludzi) na prosto ścieżka,


4

وَاِنَّهٗ فِيْٓ اُمِّ الْكِتٰبِ لَدَيْنَا لَعَلِيٌّ حَكِيْمٌ ۗ

wa innahū fī ummil-kitābi ladainā la‘aliyyun ḥakīm(un).

(To znaczy) drōga Allaha, do Niego przinoleży wszysko, co je na niebie i wszysko, co je na ziymi. Pamiytaj, wszyske sprawy wracajōm do Allaha.


5

اَفَنَضْرِبُ عَنْكُمُ الذِّكْرَ صَفْحًا اَنْ كُنْتُمْ قَوْمًا مُّسْرِفِيْنَ

afa naḍribu ‘ankumuż-żikra ṣafḥan an kuntum qaumam musrifīn(a).

Ha Mim


6

وَكَمْ اَرْسَلْنَا مِنْ نَّبِيٍّ فِى الْاَوَّلِيْنَ

wa kam arsalnā min nabiyyin fil-awwalīn(a).

Dlo klarownyj Ksiyngi (Al-Qur'an).


7

وَمَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ نَّبِيٍّ اِلَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

wa mā ya'tīhim min nabiyyin illā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

Stworzili my Koran po arabsku, cobyście zrozumieli.


8

فَاَهْلَكْنَآ اَشَدَّ مِنْهُمْ بَطْشًا وَّمَضٰى مَثَلُ الْاَوَّلِيْنَ

fa ahlaknā asyadda minhum baṭsyaw wa maḍā maṡalul-awwalīn(a).

I richtich Koran je w Ksiyndze Ummul (Lauh Mahfuzh) u Nas, prawdziwie (ô) wysokij wartości i połny mōndrości.


9

وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ مَّنْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ لَيَقُوْلُنَّ خَلَقَهُنَّ الْعَزِيْزُ الْعَلِيْمُۙ

wa la'in sa'altahum man khalaqas-samāwāti wal-arḍa layaqūlunna khalaqahunnal-‘azīzul-‘alīm(u).

Czy tōż przestanymy wysyłać ci versety (za ôstrzeżynie) Koranu, bo jesteś ludym, kery przestympuje?


10

الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الْاَرْضَ مَهْدًا وَّجَعَلَ لَكُمْ فِيْهَا سُبُلًا لَّعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَ ۚ

allażī ja‘ala lakumul-arḍa mahdaw wa ja‘ala lakum fīhā subulal la‘allakum tahtadūn(a).

I jak moc prorokōw wysłali My do piyrwyjszych ludōw.


11

وَالَّذِيْ نَزَّلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۢ بِقَدَرٍۚ فَاَنْشَرْنَا بِهٖ بَلْدَةً مَّيْتًا ۚ كَذٰلِكَ تُخْرَجُوْنَ

wal-lażī nazzala minas-samā'i mā'am biqadar(in), fa'ansyarnā bihī baldatam maitā(n), każālika tukhrajūn(a).

A kedy przichodziōł do nich prorok, dycki ś niego szydziyli.


12

وَالَّذِيْ خَلَقَ الْاَزْوَاجَ كُلَّهَا وَجَعَلَ لَكُمْ مِّنَ الْفُلْكِ وَالْاَنْعَامِ مَا تَرْكَبُوْنَۙ

wal-lażī khalaqal-azwāja kullahā wa ja‘ala lakum minal-fulki wal-an‘āmi mā tarkabūn(a).

Dlatego tego zniszczyli my tych, kerzi byli postrzōd nich srogsze siyły i przikłod piyrwyjszych ludōw przeszedł.


13

لِتَسْتَوٗا عَلٰى ظُهُوْرِهٖ ثُمَّ تَذْكُرُوْا نِعْمَةَ رَبِّكُمْ اِذَا اسْتَوَيْتُمْ عَلَيْهِ وَتَقُوْلُوْا سُبْحٰنَ الَّذِيْ سَخَّرَ لَنَا هٰذَا وَمَا كُنَّا لَهٗ مُقْرِنِيْنَۙ

litastawū ‘alā ẓuhūrihī ṡumma tażkurū ni‘mata rabbikum iżastawaitum ‘alaihi wa taqūlū subḥānal-lażī sakhkhara lanā hāżā wa mā kunnā lahū muqrinīn(a).

A jeźli spytasz jejich: "Kto stworzōł niebo i ziymia?" Na zicher ôdpowiedōm: "Wszysko ôstało stworzōne bez Wszechmocnego, Wszechwiedōncego."


14

وَاِنَّآ اِلٰى رَبِّنَا لَمُنْقَلِبُوْنَ

wa innā ilā rabbinā lamunqalibūn(a).

Kto uczyniōł dlo was ziymia za miyszkanie i uczyniōł dlo was ścieżki na ziymi, cobyście byli kludzōni.


15

وَجَعَلُوْا لَهٗ مِنْ عِبَادِهٖ جُزْءًا ۗاِنَّ الْاِنْسَانَ لَكَفُوْرٌ مُّبِيْنٌ ۗ ࣖ

wa ja‘alū lahū min ‘ibādihī juz'ā(n), innal-insāna lakafūrum mubīn(un).

I To, kery spuszczo woda z nieba we ôdpednij miarze, i z niōm ôżywiōmy martwo ziymia. Tak bydziecie wydobycie (z grobowcōw).


16

اَمِ اتَّخَذَ مِمَّا يَخْلُقُ بَنٰتٍ وَّاَصْفٰىكُمْ بِالْبَنِيْنَ ۗ

amittakhażū mimmā yakhluqu banātiw wa aṣfākum bil-banīn(a).

I Tyn, kery stworzōł wszysko w porach i stworzōł dlo was szify i bydło, na kerych jeździcie.


17

وَاِذَا بُشِّرَ اَحَدُهُمْ بِمَا ضَرَبَ لِلرَّحْمٰنِ مَثَلًا ظَلَّ وَجْهُهٗ مُسْوَدًّا وَّهُوَ كَظِيْمٌ

wa iżā busysyira aḥaduhum bimā ḍaraba lir-raḥmāni maṡalan ẓalla wajhuhū muswaddaw wa huwa kaẓīm(un).

Coby siedzieć na jejich plecach i pamiyntać ô łaskawości swojigo Pana, kej siedzieli na nich; i cobyście mogli pedzieć: "Sława Temu, Kery podporzōndkowoł nōm to, choć my niy byliśmy w sztańdzie go kōntrolować,


18

اَوَمَنْ يُّنَشَّؤُا فِى الْحِلْيَةِ وَهُوَ فِى الْخِصَامِ غَيْرُ مُبِيْنٍ

awamay yunasysya'u fil-ḥilyati wa huwa fil-khiṣāmi gairu mubīn(in).

i richtich, do naszego Pana wrōcymy."


19

وَجَعَلُوا الْمَلٰۤىِٕكَةَ الَّذِيْنَ هُمْ عِبٰدُ الرَّحْمٰنِ اِنَاثًا ۗ اَشَهِدُوْا خَلْقَهُمْ ۗسَتُكْتَبُ شَهَادَتُهُمْ وَيُسْـَٔلُوْنَ

wa ja‘alul-malā'ikatal-lażīna hum ‘ibādur raḥmāni ināṡā(n), asyahidū khalqahum, satuktabu syahādatuhum wa yus'alūn(a).

I czyniōm niykerych z Jego sług tajlōm Niego. Richtich, ludzkość je ôczywiście niywdziynczno.


20

وَقَالُوْا لَوْ شَاۤءَ الرَّحْمٰنُ مَا عَبَدْنٰهُمْ ۗمَا لَهُمْ بِذٰلِكَ مِنْ عِلْمٍ اِنْ هُمْ اِلَّا يَخْرُصُوْنَۗ

wa qālū lau syā'ar-raḥmānu mā ‘abadnāhum, mā lahum biżālika min ‘ilm(in), in hum illā yakhruṣūn(a).

Czy winno weznōńć cera ôd tych, kerych stworzōł, i dać ci synka?


21

اَمْ اٰتَيْنٰهُمْ كِتٰبًا مِّنْ قَبْلِهٖ فَهُمْ بِهٖ مُسْتَمْسِكُوْنَ

am ātaināhum kitābam min qablihī fahum bihī mustamsikūn(a).

A kedy jedyn z nich dostowo dobro nowina ô tym, co je uczyniynte przikładym dlo Nojbarzij Żywnego, jego gyzicht stowo sie śmiertelnie czorny ôd żalu (i gniewu).


22

بَلْ قَالُوْٓا اِنَّا وَجَدْنَآ اٰبَاۤءَنَا عَلٰٓى اُمَّةٍ وَّاِنَّا عَلٰٓى اٰثٰرِهِمْ مُّهْتَدُوْنَ

bal qālū innā wajadnā ābā'anā ‘alā ummatiw wa innā ‘alā āṡārihim muhtadūn(a).

I eli je to ôdpowiednie (być dzieckym Bożym) do kogoś, fto bōł wychowany za ôzdoba, w czasie kej niy może podać klarownych i klarownych powodōw w argumentie?


23

وَكَذٰلِكَ مَآ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ فِيْ قَرْيَةٍ مِّنْ نَّذِيْرٍۙ اِلَّا قَالَ مُتْرَفُوْهَآ ۙاِنَّا وَجَدْنَآ اٰبَاۤءَنَا عَلٰٓى اُمَّةٍ وَّاِنَّا عَلٰٓى اٰثٰرِهِمْ مُّقْتَدُوْنَ

wa każālika mā arsalnā min qablika fī qaryatim min nażīr(in), illā qāla mutrafūhā, innā wajadnā ābā'anā ‘alā ummatiw wa innā ‘alā āṡārihim muqtadūn(a).

I uczyniyli anjōłōw sług (Allaha) Nojbarzij Życzliwego za kobiyty. Byli świodkami stworzynio (anjōłōw)? Niyskorzij jejich zeznania bydōm zapisane i ôni bydōm pociōngniyńci do ôdpedzialności.


24

۞ قٰلَ اَوَلَوْ جِئْتُكُمْ بِاَهْدٰى مِمَّا وَجَدْتُّمْ عَلَيْهِ اٰبَاۤءَكُمْۗ قَالُوْٓا اِنَّا بِمَآ اُرْسِلْتُمْ بِهٖ كٰفِرُوْنَ

qāla awalau ji'tukum bi'ahdā mimmā wajattum ‘alaihi ābā'akum, qālū innā bimā ursiltum bihī kāfirūn(a).

I ôni pedzieli: "Keby (Allah) NojbarzijMiłośny chcioł, niy czczylibymy jejich (anjōłōw)." Niy majōm ô tym nojmyńszyj wiedze. To nic inkszygo jak ino przipuszczanie.


25

فَانْتَقَمْنَا مِنْهُمْ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِيْنَ ࣖ

fantaqamnā minhum fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-mukażżibīn(a).

Abo dalimy im wczasnij ksiōnżka, a ôni sie jij prziłōnczyli?


26

وَاِذْ قَالَ اِبْرٰهِيْمُ لِاَبِيْهِ وَقَوْمِهٖٓ اِنَّنِيْ بَرَاۤءٌ مِّمَّا تَعْبُدُوْنَۙ

wa iż qāla ibrāhīmu li'abīhi wa qaumihī innanī barā'um mimmā ta‘budūn(a).

Pedzieli nawet: "Richtich, ôdkryli my, iże nasze praôjce przilygali sie do religije i ôstali my skerowane, coby podōnżać jejich śladami."


27

اِلَّا الَّذِيْ فَطَرَنِيْ فَاِنَّهٗ سَيَهْدِيْنِ

illāl-lażī faṭaranī fa'innahū sayahdīn(i).

I podobnie, kej posłali my ôstrzegacza przed tobōm (Mahometem) w jakimś kraju, ludzie, kerzi żyli w luksusie (w tym kraju), dycki godali: "Richtich, znojdymy naszych praôjcōw podōnżajōncych za (religijōm) i richtich jemy ino podōnżajōncymi za jejich śladami."


28

وَجَعَلَهَا كَلِمَةً ۢ بَاقِيَةً فِيْ عَقِبِهٖ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَۗ

wa ja‘alahā kalimatam bāqiyatan fī ‘aqibihī la‘allahum yarji‘ūn(a).

(Apostoł) pedzioł: "Bydziesz (ty tyż podōnżać za niōm), nawet jeźli prziwiozōm ci (religijo), kero je lepszo aniżeli to, co dostaliście z (religije), keryj przilygali wasze praôjce." Ôdpowiedzieli: "Richtich, zaprzeczōmy (religiji), kero ôstało ci nakozano przekozać."


29

بَلْ مَتَّعْتُ هٰٓؤُلَاۤءِ وَاٰبَاۤءَهُمْ حَتّٰى جَاۤءَهُمُ الْحَقُّ وَرَسُوْلٌ مُّبِيْنٌ

bal matta‘tu hā'ulā'i wa ābā'ahum ḥattā jā'ahumul-ḥaqqu wa rasūlum mubīn(un).

Wtynczos zniszczyli my je, tōż zobŏczcie, co sie stanie z tymi, kerzi zaprzeczajōm (prawdzie).


30

وَلَمَّا جَاۤءَهُمُ الْحَقُّ قَالُوْا هٰذَا سِحْرٌ وَّاِنَّا بِهٖ كٰفِرُوْنَ

wa lammā jā'ahumul-ḥaqqu qālū hāżā siḥruw wa innā bihī kāfirūn(a).

I (pamiytajcie), kedy Abraham pedzioł do swojigo fatra i swojigo ludu: "Richtich, sōm ôdłōnczōny ôd tego, co czczōm sie,


31

وَقَالُوْا لَوْلَا نُزِّلَ هٰذَا الْقُرْاٰنُ عَلٰى رَجُلٍ مِّنَ الْقَرْيَتَيْنِ عَظِيْمٍ

wa qālū lau lā nuzzila hāżal-qur'ānu ‘alā rajulim minal-qaryataini ‘aẓīm(in).

ôkrōm Allaha, kery mnie stworzōł; bo richtich, Ôn mnie kludzi."


32

اَهُمْ يَقْسِمُوْنَ رَحْمَتَ رَبِّكَۗ نَحْنُ قَسَمْنَا بَيْنَهُمْ مَّعِيْشَتَهُمْ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۙ وَرَفَعْنَا بَعْضَهُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجٰتٍ لِّيَتَّخِذَ بَعْضُهُمْ بَعْضًا سُخْرِيًّا ۗوَرَحْمَتُ رَبِّكَ خَيْرٌ مِّمَّا يَجْمَعُوْنَ

ahum yaqsimūna raḥmata rabbik(a), naḥnu qasamnā bainahum ma‘īsyatahum fil-ḥayātid-dun-yā, wa rafa‘nā ba‘ḍahum fauqa ba‘ḍin darajātil liyattakhiża ba‘ḍuhum ba‘ḍan sukhriyyā(n), wa raḥmatu rabbika khairum mimmā yajma‘ūn(a).

I (Abraham) uczyniōł go trwałym słowym dlo swojich potōmnych, coby wrōciyli (do niego).


33

وَلَوْلَآ اَنْ يَّكُوْنَ النَّاسُ اُمَّةً وَّاحِدَةً لَّجَعَلْنَا لِمَنْ يَّكْفُرُ بِالرَّحْمٰنِ لِبُيُوْتِهِمْ سُقُفًا مِّنْ فِضَّةٍ وَّمَعَارِجَ عَلَيْهَا يَظْهَرُوْنَۙ

wa lau lā ay yakūnan-nāsu ummataw wāḥidatal laja‘alnā limay yakfuru bir-raḥmāni libuyūtihim suqufam min fiḍḍatiw wa ma‘ārija ‘alaihā yaẓharūn(a).

W ryalności zapewniołch im i jejich ôjcōm uciecha, podwiela niy prziszła do nich prowda (Koran) społym z Posłanym, kery ja wyklarowoł.


34

وَلِبُيُوْتِهِمْ اَبْوَابًا وَّسُرُرًا عَلَيْهَا يَتَّكِـُٔوْنَۙ

wa libuyūtihim abwābaw wa sururan ‘alaihā yattaki'ūn(a).

Ale kedy prowda (Koran) prziszła do nich, pedzieli: "To je magijo, i richtich my jij zaprzeczōmy."


35

وَزُخْرُفًاۗ وَاِنْ كُلُّ ذٰلِكَ لَمَّا مَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۗوَالْاٰخِرَةُ عِنْدَ رَبِّكَ لِلْمُتَّقِيْنَ ࣖ

wa zukhrufā(n), wa in kullu żālika lammā matā‘ul-ḥayātid-dun-yā, wal-ākhiratu ‘inda rabbika lil-muttaqīn(a).

I ôni (tyż) pedzieli: "Czymu tyn Koran niy bōł wysłany do wielgigo (bogatego i wpływowego) czowieka z jednego z tych dwōch miast (Mekka i Taif)?"


36

وَمَنْ يَّعْشُ عَنْ ذِكْرِ الرَّحْمٰنِ نُقَيِّضْ لَهٗ شَيْطٰنًا فَهُوَ لَهٗ قَرِيْنٌ

wa may ya‘syu ‘an żikrir-raḥmāni nuqayyiḍ lahū syaiṭānan fahuwa lahū qarīn(un).

Czy ôni rozdzielajōm łaskawość twojigo Pana? My ôkryślōmy jejich postrzodki utrzimanio w życiu tego świata, a niykere z nich uniyśmy nad inkszymi stopniami, coby niykere z nich mogły prziniyś profit inkszym. A łaskawość twojigo Pana je lepszo aniżeli to, co ôni zbiyrajōm.


37

وَاِنَّهُمْ لَيَصُدُّوْنَهُمْ عَنِ السَّبِيْلِ وَيَحْسَبُوْنَ اَنَّهُمْ مُّهْتَدُوْنَ

wa innahum layaṣuddūnahum ‘anis-sabīli wa yaḥsabūna annahum muhtadūn(a).

A keby niy zapobiygali ludziōm stać sie jednym ludym (w niywierze), zrobiylibyśmy tym, kerzi niy wierzōm w (Allaha) NojMiłośniyjszego, strzybrne dachy jejich dōmōw, jak tyż drabiny, na kere spinajōm sie,


38

حَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءَنَا قَالَ يٰلَيْتَ بَيْنِيْ وَبَيْنَكَ بُعْدَ الْمَشْرِقَيْنِ فَبِئْسَ الْقَرِيْنُ

Ḥattā iżā jā'anā qāla yā laita bainī wa bainaka bu‘dal-masyriqaini fa bi'sal-qarīn(u).

i (zrobiyli my tyż) (strzybrne) dźwiyrze do jejich dōmōw, i (tyż) kanapy, na kerych ôni leżōm,


39

وَلَنْ يَّنْفَعَكُمُ الْيَوْمَ اِذْ ظَّلَمْتُمْ اَنَّكُمْ فِى الْعَذَابِ مُشْتَرِكُوْنَ

wa lay yanfa‘akumul-yauma iẓ ẓalamtum annakum fil-‘ażābi musytarikūn(a).

i (Robiymy tyż) biżuteryjo ze złota. I to wszysko je nic inkszygo jak uciechy światowego życio, w czasie kej życie po śmierci z twojim Panym je zarezerwowane dlo tych, kerzi sōm pobożni.


40

اَفَاَنْتَ تُسْمِعُ الصُّمَّ اَوْ تَهْدِى الْعُمْيَ وَمَنْ كَانَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

afa anta tusmi‘uṣ-ṣumma au tahdil-‘umya wa man kāna fī ḍalālim mubīn(in).

A fto ôdwrōci sie ôd nauki Allaha, Nojbarzij Miłośliwego (Koran), pozwalamy Szatanowi (wprowadzić go na błynd) i stowōmy sie jego intymnym kamratym.


41

فَاِمَّا نَذْهَبَنَّ بِكَ فَاِنَّا مِنْهُمْ مُّنْتَقِمُوْنَۙ

fa immā nażhabanna bika fa innā minhum muntaqimūn(a).

I richtich, ôni (diabły) richtich utrudniajōm im prawo sztreka, w czasie kej myślōm, iże sōm kerowane.


42

اَوْ نُرِيَنَّكَ الَّذِيْ وَعَدْنٰهُمْ فَاِنَّا عَلَيْهِمْ مُّقْتَدِرُوْنَ

au nuriyannakal-lażī wa‘adnāhum fa'innā ‘alaihim muqtadirūn(a).

Tak, coby kedy ci, kerzi ôdwrocajōm sie, przijdōm do Nos (w Dziyń Zmartwychstōnio), pedzioł: "O! Keby (ôdległość) miyndzy mnōm a tobym była jak ôdległość miyndzy weschodym a zachodym! Richtich (diabło je) nojzłym kamratym (dlo ludzi)."


43

فَاسْتَمْسِكْ بِالَّذِيْٓ اُوْحِيَ اِلَيْكَ ۚاِنَّكَ عَلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

fastamsik bil-lażī ūḥiya ilaik(a), innaka ‘alā ṣirāṭim mustaqīm(in).

I (twojo nadzieja) nikej ci niy prziniesie profitu w tym dniu, bo ôbrzyndziōłeś (sobie). Richtich, zasługujecie na to, coby być razym w tym mynku.


44

وَاِنَّهٗ لَذِكْرٌ لَّكَ وَلِقَوْمِكَ ۚوَسَوْفَ تُسْـَٔلُوْنَ

wa innahū lażikrul laka wa liqaumik(a), wa saufa tus'alūn(a).

Tak tōż jesteś (Muhammad) w sztańdzie sprawić, coby głucho ôsoba usłyszała, abo (możesz) dować przewodnictwo ôsobie, kero je ślepo (w sercu) i ôsobie, kero ôstowo w ôczywistym błyńdzie?


45

وَسْـَٔلْ مَنْ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رُّسُلِنَآ ۖ اَجَعَلْنَا مِنْ دُوْنِ الرَّحْمٰنِ اٰلِهَةً يُّعْبَدُوْنَ ࣖ

was'al man arsalnā min qablika mir rusulinā, aja‘alnā min dūnir-raḥmāni ālihatay yu‘badūn(a).

Tak że richtich, kebyśmy przekozali ci (przed ôsiōngniyńciym zwyciynstwa), to richtich, durch bydymy im sztrofa (w życiu po śmierci)


46

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا مُوْسٰى بِاٰيٰتِنَآ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖ فَقَالَ اِنِّيْ رَسُوْلُ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ

wa laqad arsalnā mūsā bi'āyātinā ilā fir‘auna wa mala'ihī fa qāla innī rasūlu rabbil-‘ālamīn(a).

abo Pokożymy ci (sztrofa), kerōm im im grozili. Tak że richtich, My majymy władza nad niymi.


47

فَلَمَّا جَاۤءَهُمْ بِاٰيٰتِنَآ اِذَا هُمْ مِّنْهَا يَضْحَكُوْنَ

falammā jā'ahum bi'āyātinā iżā hum minhā yaḍḥakūn(a).

Tak tōż trzymaj sie (religije), kero ôstała ci ôbjawiōno. Richtich, jesteś na prostyj ścieżce.


48

وَمَا نُرِيْهِمْ مِّنْ اٰيَةٍ اِلَّا هِيَ اَكْبَرُ مِنْ اُخْتِهَاۗ وَاَخَذْنٰهُمْ بِالْعَذَابِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ

wa mā nurīhim min āyatin illā hiya akbaru min ukhtihā, wa akhażnāhum bil-‘ażābi la‘allahum yarji‘ūn(a).

I richtich, Koran je prawdziwie ôstrzeżyniym dlo ciebie i dlo twojigo ludu, a pewnego dnia bydziesz pociōngniynty do ôdpedzialności.


49

وَقَالُوْا يٰٓاَيُّهَ السَّاحِرُ ادْعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِنْدَكَۚ اِنَّنَا لَمُهْتَدُوْنَ

wa qālū yā ayyuhas-sāḥirud‘u lanā rabbaka bimā ‘ahida ‘indak(a), innanā lamuhtadūn(a).

I pytaj (Muhammada) Naszych posłańcōw, kerych posłali my przed tobōm: "Czy wyznaczyli my do czczynio jakigoś boga inkszygo aniżeli (Allah) NojbarzijMiłosierny?"


50

فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُمُ الْعَذَابَ اِذَا هُمْ يَنْكُثُوْنَ

falammā kasyafnā ‘anhumul-‘ażāba iżā hum yankuṡūn(a).

I richtich, My posłali Mojżesza z Naszymi cudami do faraōna i prziwōdcōw jego ludu. Tak tōż ôn (Mojżesz) pedzioł: "Richtich jōn sōm posłanym ôd Pana wszyskich światōw."


51

وَنَادٰى فِرْعَوْنُ فِيْ قَوْمِهٖ قَالَ يٰقَوْمِ اَلَيْسَ لِيْ مُلْكُ مِصْرَ وَهٰذِهِ الْاَنْهٰرُ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِيْۚ اَفَلَا تُبْصِرُوْنَۗ

wa nādā fir‘aunu fī qaumihī qāla yā qaumi alaisa lī mulku miṣra wa hāżihil-anhāru tajrī min taḥtī, afalā tubṣirūn(a).

Tak że kedy ôn (Mojżesz) prziszoł do nich przinoszōnc Nasze cuda, zaroz śmiyli sie z niego.


52

اَمْ اَنَا۠ خَيْرٌ مِّنْ هٰذَا الَّذِيْ هُوَ مَهِيْنٌ ەۙ وَّلَا يَكَادُ يُبِيْنُ

am ana khairum min hāżal-lażī huwa mahīn(un), wa lā yakādu yubīn(u).

I niy pokozali my im cudu, bodej, że (cud) bōł srogszy ôd (piyrwyjszych) cudów. I ôddali my im sztrofa, coby wrōciyli (na prawo sztreka).


53

فَلَوْلَآ اُلْقِيَ عَلَيْهِ اَسْوِرَةٌ مِّنْ ذَهَبٍ اَوْ جَاۤءَ مَعَهُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ مُقْتَرِنِيْنَ

falau lā ulqiya ‘alaihi aswiratum min żahabin au jā'a ma‘ahul-malā'ikatu muqtarinīn(a).

I ôni pedzieli: "O magicz! Modli sie do twojigo Pana, coby (uwolniōł) nos podle tego, co ci ôbiecowoł; richtich my (jeźli twoje rzykanie ôstanie ôdpowiedziane) bydymy tymi, kerzi sōm kludzōne."


54

فَاسْتَخَفَّ قَوْمَهٗ فَاَطَاعُوْهُ ۗاِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمًا فٰسِقِيْنَ

fastakhaffa qaumahū fa aṭā‘ūh(u), innahum kānū qauman fāsiqīn(a).

Tak że kedy usuniyli my ôd nich sztrofa, zaroz (tyż) ôni złōmali swoja ôbiecynie.


55

فَلَمَّآ اٰسَفُوْنَا انْتَقَمْنَا مِنْهُمْ فَاَغْرَقْنٰهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ

falammā āsafūnantaqamnā minhum fa agraqnāhum ajma‘īn(a).

I faraōn wzywoł do swojigo ludu (w czasie) godajōnc: "O mōj lud! Czy krōlestwo Egiptu niy ma moje i (niy) te rzyki płynōm pod mnōm; niy widzisz?


56

فَجَعَلْنٰهُمْ سَلَفًا وَّمَثَلًا لِّلْاٰخِرِيْنَ ࣖ

fa ja‘alnāhum salafaw wa maṡalal lil-ākhirīn(a).

Czy niy sōm lepszy ôd tego czowieka (Mojżesza), kery je niski i kery ôd niyj może wyklarować (jego słowa)?


57

۞ وَلَمَّا ضُرِبَ ابْنُ مَرْيَمَ مَثَلًا اِذَا قَوْمُكَ مِنْهُ يَصِدُّوْنَ

wa lammā ḍuribabnu maryama maṡalan iżā qaumuka minhu yaṣiddūn(a).

Czymu wiync niy bōł (Mojżesz) ôblyczōny złotych bransolet abo niy mioł z nim anioła, coby mu towarziszyć?”


58

وَقَالُوْٓا ءَاٰلِهَتُنَا خَيْرٌ اَمْ هُوَ ۗمَا ضَرَبُوْهُ لَكَ اِلَّا جَدَلًا ۗبَلْ هُمْ قَوْمٌ خَصِمُوْنَ

wa qālū a'ālihatunā khairun am huw(a), mā ḍarabūhu laka illā jadalā(n), bal hum qaumun khaṣimūn(a).

Tak (faraōn) tymi słowami wpłynōł na swōj lud, tak co ôni byli mu podporzōndkowani. Richtich, ôni sōm złym ludym.


59

اِنْ هُوَ اِلَّا عَبْدٌ اَنْعَمْنَا عَلَيْهِ وَجَعَلْنٰهُ مَثَلًا لِّبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۗ

in huwa illā ‘abdun an‘amnā ‘alaihi wa ja‘alnāhu maṡalal libanī isrā'īl(a).

Tak że kedy ôni Nos rozgniywali, skorali my jejich, a potym utopiyli my jejich wszyskich (w morzu),


60

وَلَوْ نَشَاۤءُ لَجَعَلْنَا مِنْكُمْ مَّلٰۤىِٕكَةً فِى الْاَرْضِ يَخْلُفُوْنَ

wa lau nasyā'u laja‘alnā minkum malā'ikatan fil-arḍi yakhlufūn(a).

Tak tōż uczyniyliśmy z nich piyrwyjszych (ludōw) i lekcyjo dlo tych, kerzi prziszli po tym.


61

وَاِنَّهٗ لَعِلْمٌ لِّلسَّاعَةِ فَلَا تَمْتَرُنَّ بِهَا وَاتَّبِعُوْنِۗ هٰذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيْمٌ

wa innahū la‘ilmul lis-sā‘ati falā tamtarunna bihā wattabi‘ūn(i), hāżā ṣirāṭum mustaqīm(un).

A kedy syn Maryam (Isa) bōł użyty za przikłod, narŏz wasz lud (plemiōn Korajszōw) ś niego uwielbioł.


62

وَلَا يَصُدَّنَّكُمُ الشَّيْطٰنُۚ اِنَّهٗ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ

wa lā yaṣuddannakumusy-syaiṭān(u), innahū lakum ‘aduwwum mubīn(un).

I pedzieli: "Kto je lepsze, nasze bogōw abo ôn (Iza)?" Niy dali ci (przipowieści) ale ino z zamiarym argumentowanio, w ryalności sōm ludym, kery lubi sie kłōcić.


63

وَلَمَّا جَاۤءَ عِيْسٰى بِالْبَيِّنٰتِ قَالَ قَدْ جِئْتُكُمْ بِالْحِكْمَةِ وَلِاُبَيِّنَ لَكُمْ بَعْضَ الَّذِيْ تَخْتَلِفُوْنَ فِيْهِۚ فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ

wa lammā jā'a ‘īsā bil-bayyināti qāla qad ji'tukum bil-ḥikmati wa li'ubayyina lakum ba‘ḍal-lażī takhtalifūna fīh(i), fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

Ôn (Iza) bōł niczym inkszym jak sługōm, kerymu ôddaliśmy mu łaskawość (proroctwo) i uczyniyliśmy go przikładym lekcyje dlo Dzieci Izraela.


64

اِنَّ اللّٰهَ هُوَ رَبِّيْ وَرَبُّكُمْ فَاعْبُدُوْهُۗ هٰذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيْمٌ

innallāha huwa rabbī wa rabbukum fa‘budūh(u), hāżā ṣirāṭum mustaqīm(un).

A keby my chcieli, uczyniylibyśmy postrzōd was anjōłōw (z gyneracyje na gyneracyjo) za waszych zastympcōw na ziymi.


65

فَاخْتَلَفَ الْاَحْزَابُ مِنْۢ بَيْنِهِمْ ۚفَوَيْلٌ لِّلَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْ عَذَابِ يَوْمٍ اَلِيْمٍ

fakhtalafal-aḥzābu mim bainihim, fawailul lil-lażīna ẓalamūmin ‘ażābi yaumin alīm(in).

I richtich, ôn (Iza) je prawdziwie znakym nadchodzynio Godziny. Niy bōdźcie tōż w wōntpiyniach w tym (Dniu Sęgōw) i podōnżajcie za Mnōm. To je prosto sztreka.


66

هَلْ يَنْظُرُوْنَ اِلَّا السَّاعَةَ اَنْ تَأْتِيَهُمْ بَغْتَةً وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ

hal yanẓurūna illas-sā‘ata an ta'tiyahum bagtataw wa hum lā yasy‘urūn(a).

I nikej niy bōdź ôdwrōcōny bez Szatana; Richtich, Szatan je dlo cie prawdziwym wrogym.


67

اَلْاَخِلَّاۤءُ يَوْمَىِٕذٍۢ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ اِلَّا الْمُتَّقِيْنَ ۗ ࣖ

al-akhillā'u yauma'iżim ba‘ḍuhum liba‘ḍin ‘aduwwun illal-muttaqīn(a).

A kedy Jezus prziszoł z informacyjōm, pedzioł: "Richtich, prziszołch do was z mōndrościōm i coby wyklarować wam coś z tego, ô czym sie sprzeciwiajcie, tōż bojcie sie Allaha i podporzōndkować sie mi.


68

يٰعِبَادِ لَاخَوْفٌ عَلَيْكُمُ الْيَوْمَ وَلَآ اَنْتُمْ تَحْزَنُوْنَۚ

yā ‘ibādi lā khaufun ‘alaikumul-yauma wa lā antum taḥzanūn(a).

Prawdopodobnie Allah, Ôn je moim Panym i twojim Panym, tōż czcz Go. To je prosto sztreka.”


69

اَلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِاٰيٰتِنَا وَكَانُوْا مُسْلِمِيْنَۚ

allażīna āmanū bi'āyātinā wa kānū muslimīn(a).

Ale grupy (kere sōm) rōżniōm sie miyndzy sobōm, tōż żało złoczyńcōm skirz sztrofy w mōcny dziyń (Dziyń Szczyt).


70

اُدْخُلُوا الْجَنَّةَ اَنْتُمْ وَاَزْوَاجُكُمْ تُحْبَرُوْنَ

udkhulul-jannata antum wa azwājukum tuḥbarūn(a).

Czykajōm ino, coby narŏz przijdzie do nich Dziyń Skōńczynio, a sie tego niy zdadzōm sie sprawa?


71

يُطَافُ عَلَيْهِمْ بِصِحَافٍ مِّنْ ذَهَبٍ وَّاَكْوَابٍ ۚوَفِيْهَا مَا تَشْتَهِيْهِ الْاَنْفُسُ وَتَلَذُّ الْاَعْيُنُ ۚوَاَنْتُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَۚ

yuṭāfu ‘alaihim biṣiḥāfim min żahabiw wa akwāb(in), wa fīhā mā tasytahīhil-anfusu wa talażżul-a‘yun(u), wa antum fīhā khālidūn(a).

Kamraty Bosom w tym dniu byli wzajymnie wrogościowe, z wyjōntkym tych, kerzi byli pobożni.


72

وَتِلْكَ الْجَنَّةُ الَّتِيْٓ اُوْرِثْتُمُوْهَا بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

wa tilkal-jannatul-latī ūriṡtumūhā bimā kuntum ta‘malūn(a).

"O Moje sługi! W tym dniu niy bydzie dlo was strachu ani niy bōdziecie żałować.


73

لَكُمْ فِيْهَا فَاكِهَةٌ كَثِيْرَةٌ مِّنْهَا تَأْكُلُوْنَ

lakum fīhā fākihatun kaṡīratum minhā ta'kulūn(a).

(Mianowicie) ci, kerzi wierzōm w Nasze versety i podporzōndkujōm sie.


74

اِنَّ الْمُجْرِمِيْنَ فِيْ عَذَابِ جَهَنَّمَ خٰلِدُوْنَۖ

innal-mujrimīna fī ‘ażābi jahannama khālidūn(a).

Wejdź do nieba, ty i twōj partner bydziecie szczyńśliwi."


75

لَا يُفَتَّرُ عَنْهُمْ وَهُمْ فِيْهِ مُبْلِسُوْنَ ۚ

lā yufattaru ‘anhum wa hum fīhi mublisūn(a).

Były przekozane naôbkoło złotych talerzōw i szklankōw, a w niebie było wszysko, czego pragniyło serce i wszysko, co przijymło ôko. I ty ôstaniesz w nim.


76

وَمَا ظَلَمْنٰهُمْ وَلٰكِنْ كَانُوْا هُمُ الظّٰلِمِيْنَ

wa mā ẓalamnāhum wa lākin kānū humuẓ-ẓālimīn(a).

A to je niebo, kere bydzie ôd ciebie erbniynte skirz dobrych czynōw, kere zrobiōłeś.


77

وَنَادَوْا يٰمٰلِكُ لِيَقْضِ عَلَيْنَا رَبُّكَۗ قَالَ اِنَّكُمْ مّٰكِثُوْنَ

wa nādau yā māliku liyaqḍi ‘alainā rabbuk(a), qāla innakum mākiṡūn(a).

W niebie je dlo ciebie mocka ôwocōw, z kerych niykere zjesz.


78

لَقَدْ جِئْنٰكُمْ بِالْحَقِّ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَكُمْ لِلْحَقِّ كٰرِهُوْنَ

laqad ji'nākum bil-ḥaqqi wa lākinna akṡarakum lil-ḥaqqi kārihūn(a).

Richtich, ci, kerzi grzyszōm, ôstanōm wiecznie w mōnach piekla.


79

اَمْ اَبْرَمُوْٓا اَمْرًا فَاِنَّا مُبْرِمُوْنَۚ

am abramū amran fa innā mubrimūn(a).

Niy ôstało im ôdłagodzōne (sztrofa), i ôni w nij rozczarujōm sie.


80

اَمْ يَحْسَبُوْنَ اَنَّا لَا نَسْمَعُ سِرَّهُمْ وَنَجْوٰىهُمْ ۗ بَلٰى وَرُسُلُنَا لَدَيْهِمْ يَكْتُبُوْنَ

am yaḥsabūna annā lā nasma‘u sirrahum wa najwāhum, balā wa rusulunā ladaihim yaktubūn(a).

I niy ôbrzyndziyli my im, ale ôni ôbrzyndziyli sobie samym.


81

قُلْ اِنْ كَانَ لِلرَّحْمٰنِ وَلَدٌ ۖفَاَنَا۠ اَوَّلُ الْعٰبِدِيْنَ

qul in kāna lir-raḥmāni walad(un), fa ana awwalul-‘ābidīn(a).

I ôni krzykali: "O (Anjel) Malik! Niech twōj Pan sprawi, iże umrzimy." Ôdpowiedzioł: "Richtich, ôstaniesz (w tym Ôgniu)."


82

سُبْحٰنَ رَبِّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ رَبِّ الْعَرْشِ عَمَّا يَصِفُوْنَ

subḥāna rabbis-samāwāti wal-arḍi rabbil-‘arsyi ‘ammā yaṣifūn(a).

Richtich, prziszli my do was z prowdōm, ale wiynkszość z was niynawidzi jij.


83

فَذَرْهُمْ يَخُوْضُوْا وَيَلْعَبُوْا حَتّٰى يُلٰقُوْا يَوْمَهُمُ الَّذِيْ يُوْعَدُوْنَ

fa żarhum yakhūḍū wa yal‘abū ḥattā yulāqū yaumahumul-lażī yū‘adūn(a).

Abo ôni ôbrobiyli plan, ale my ôbrobiyliśmy plan.


84

وَهُوَ الَّذِيْ فِى السَّمَاۤءِ اِلٰهٌ وَّ فِى الْاَرْضِ اِلٰهٌ ۗوَهُوَ الْحَكِيْمُ الْعَلِيْمُ

wa huwal-lażī fis-samā'i ilāhuw wa fil-arḍi ilāh(un), wa huwal-ḥakīmul-‘alīm(u).

Abo myślōm, iże niy słyszymy jejich sekretōw i szeptōw? Richtich, słyszymy, a Nasze posłane (anjele) dycki nagrowajōm to z niymi.


85

وَتَبٰرَكَ الَّذِيْ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۚوَعِنْدَهٗ عِلْمُ السَّاعَةِۚ وَاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

wa tabārakal-lażī lahū mulkus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumā, wa ‘indahū ‘ilmus-sā‘ah(ti), wa ilaihi turja‘ūn(a).

Abo planowali (złe) ôszydy, to richtich My planowali (pokōnać jejich ôszydy).


86

وَلَا يَمْلِكُ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهِ الشَّفَاعَةَ اِلَّا مَنْ شَهِدَ بِالْحَقِّ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ

wa lā yamlikul-lażīna yad‘ūna min dūnihisy-syafā‘ata illā man syahida bil-ḥaqqi wa hum ya‘lamūn(a).

Abo myślōm, iże niy słyszymy jejich sekretōw i szeptōw? W ryalności (Słyszymy), a Nasze posłane (anjele) dycki nagrujōm z niymi.


87

وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ مَّنْ خَلَقَهُمْ لَيَقُوْلُنَّ اللّٰهُ فَاَنّٰى يُؤْفَكُوْنَۙ

wa la'in sa'altahum man khalaqahum layaqūlunnallāhu fa annā yu'fakūn(a).

Pedź (Mahomet): "Jeźli je prawo, iże NojbarzijMiłosierny Bōg mo dziecko, to ja sōm tyn, kery piyrszy uwielbiōł (dzieciecko).


88

وَقِيْلِهٖ يٰرَبِّ اِنَّ هٰٓؤُلَاۤءِ قَوْمٌ لَّا يُؤْمِنُوْنَۘ

wa qīlihī yā rabbi inna hā'ulā'i qaumul lā yu'minūn(a).

Chwała Panu niebios i ziymie, Panu Trōnu, ôd tego, co ôni przipisujōm."


89

فَاصْفَحْ عَنْهُمْ وَقُلْ سَلٰمٌۗ فَسَوْفَ يَعْلَمُوْنَ ࣖ

faṣfaḥ ‘anhum wa qul salām(un), fa saufa ya‘lamūn(a).

Niech tōż zatopiōm sie (w błyńdzie) i bawiōm sie, aże spotkajōm ôbiecany im dziyń.