Q.S As-Sajda (اَلسَّجْدَة) - 30 Liczba rzōndkōw

الۤمّۤ ۗ

alif lām mīm.

A kedy sōm ôdwrōcōne bez wele sroge jak gōry, wzywajōm Allaha szczyro i szczyro wierzōm w Niego. Ale kedy Allah uratowoł jejich przed ôsiōngniyńciym ziymie, niykerzi z nich dalij chodziyli prostōm ścieżkōm. Ci, kerzi zaprzeczajōm Naszym rzōndkōm, sōm ino niywdziyncznymi zdrajcami.

تَنْزِيْلُ الْكِتٰبِ لَا رَيْبَ فِيْهِ مِنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَۗ

tanzīlul-kitābi lā raiba fīhi mir rabbil-‘ālamīn(a).

O ludzie! Boj sie swojigo Pana i boj sie dnia, kedy (kej) fater niy bōdzie mōg pōmōc swojimu dziecku, a dziecko niy bydzie w sztańdzie (tyż) pōmōc swojimu fatrowi w nojmyńszyj miarze. Richtich, ôbiecania Allaha sōm zdecydowanie prawdziwe, bezto nigdy niy ôszydzaj sie światowym życiym, ani niy ôszydzaj sie bez ôszydzajōncych w (posłuszności) Allahowi.

اَمْ يَقُوْلُوْنَ افْتَرٰىهُ ۚ بَلْ هُوَ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّكَ لِتُنْذِرَ قَوْمًا مَّآ اَتٰىهُمْ مِّنْ نَّذِيْرٍ مِّنْ قَبْلِكَ لَعَلَّهُمْ يَهْتَدُوْنَ

am yaqūlūnaftarāhu balhuwal-ḥaqqu mir rabbika litunżira qaumam mā atāhum min nażīrim min qablika la‘allahum yahtadūn(a).

Richtich, ino u Allaha je wiedza ô Dniu Gyrichtu; i Tyn, kery ôpuszczo dyszcz, i wie, co je w łōnach. I żodyn niy może wiedzieć (na zicher), co zrobi jutro. I żodyn niy może wiedzieć, kaj na ziymi umrzi. Richtich, Allah je Wszechwiedōncy, Wszechwiedōncy.

اَللّٰهُ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا فِيْ سِتَّةِ اَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوٰى عَلَى الْعَرْشِۗ مَا لَكُمْ مِّنْ دُوْنِهٖ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا شَفِيْعٍۗ اَفَلَا تَتَذَكَّرُوْنَ

allāhul-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa mā bainahumā fī sittati ayyāmin ṡummastawā ‘alal-‘arsy(i), mā lakum min dūnihī miw waliyyiw wa lā syafī‘(in), afalā tatażakkarūn(a).

Alif lam mim.

يُدَبِّرُ الْاَمْرَ مِنَ السَّمَاۤءِ اِلَى الْاَرْضِ ثُمَّ يَعْرُجُ اِلَيْهِ فِيْ يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهٗٓ اَلْفَ سَنَةٍ مِّمَّا تَعُدُّوْنَ

yudabbirul-amra minas-samā'i ilal-arḍi ṡumma ya‘ruju ilaihi fī yaumin kāna miqdāruhū alfa sanatim mimmā ta‘uddūn(a).

Niy ma wōntpliwości, co ôbjawiynie Koranu je ôd Pana wszyskich światōw.

ذٰلِكَ عٰلِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُۙ

Żālika ‘ālimul-gaibi wasy-syahādatil-‘azīzur-raḥīm(u).

Ale czymu ôni (niywierzōncy) godajōm: "Ôn (Mahomet) wymyślōł to." Niy, Koran je prowdōm (kero prziszła) ôd twojigo Pana, cobyś mōg ôstrzegać ludzi, kerych nikej niy byli nawiydzani bez nikogo, fto ci ôstrzeg przed tobōm; coby mogły dostać porady.

الَّذِيْٓ اَحْسَنَ كُلَّ شَيْءٍ خَلَقَهٗ وَبَدَاَ خَلْقَ الْاِنْسَانِ مِنْ طِيْنٍ

allażī aḥsana kulla syai'in khalaqahū wa bada'a khalqal-insāni min ṭīn(in).

Allah stworzōł niebo i ziymia i to, co je miyndzy niymi, w sześciu stoleciach, a potym przebywoł na 'Arsh. Dlo was niy ma nikogo, fto był pōmocnikiym abo postrzegajōncym, ôkrōm Niego. Wtynczos niy zwracasz uwogi?

ثُمَّ جَعَلَ نَسْلَهٗ مِنْ سُلٰلَةٍ مِّنْ مَّاۤءٍ مَّهِيْنٍ ۚ

Ṡumma ja‘ala naslahū min sulālatim mim mā'im mahīn(in).

Ôn reguluje wszyske sprawy ôd nieba do ziymie, a potym (sprawy) wznoszōm sie do Niego w jednym dniu, kerego dugość (dugość) wynosi tysiōnc lot podle twojich rachōnkōw.

ثُمَّ سَوّٰىهُ وَنَفَخَ فِيْهِ مِنْ رُّوْحِهٖ وَجَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَالْاَبْصَارَ وَالْاَفْـِٕدَةَۗ قَلِيْلًا مَّا تَشْكُرُوْنَ

Ṡumma sawwāhu wa nafakha fīhi mir rūḥihī wa ja‘ala lakumus-sam‘a wal-abṣāra wal-af'idah(ta), qalīlam mā tasykurūn(a).

To je Bōg, kery zna niywidzialne i rzeczywiste, Wszechmocny, NojbarzijMiłosierczy.

وَقَالُوْٓا ءَاِذَا ضَلَلْنَا فِى الْاَرْضِ ءَاِنَّا لَفِيْ خَلْقٍ جَدِيْدٍ ەۗ بَلْ هُمْ بِلِقَاۤءِ رَبِّهِمْ كٰفِرُوْنَ

wa qālū a'iżā ḍalalnā fil-arḍi a'innā lafī khalqin jadīd(in), bal hum biliqā'i rabbihim kāfirūn(a).

Kto upiynkszoł wszysko, co stworzōł i kery zaczōn stworzynie czowieka z ziymie,

۞ قُلْ يَتَوَفّٰىكُمْ مَّلَكُ الْمَوْتِ الَّذِيْ وُكِّلَ بِكُمْ ثُمَّ اِلٰى رَبِّكُمْ تُرْجَعُوْنَ ࣖ

qul yatawaffākum malakul-mautil-lażī wukkila bikum ṡumma ilā rabbikum turja‘ūn(a).

potym stworzōł swoje potōmstwo z istoty niskij wody (nasiynio).

وَلَوْ تَرٰىٓ اِذِ الْمُجْرِمُوْنَ نَاكِسُوْا رُءُوْسِهِمْ عِنْدَ رَبِّهِمْۗ رَبَّنَآ اَبْصَرْنَا وَسَمِعْنَا فَارْجِعْنَا نَعْمَلْ صَالِحًا اِنَّا مُوْقِنُوْنَ

wa lau tarā iżil-mujrimūna nākisū ru'ūsihim ‘inda rabbihim, rabbanā abṣarnā wa sami‘nā farji‘nā na‘mal ṣāliḥan innā mūqinūn(a).

Wtynczos doskōnalōł ja i wdychoł Swōj duch (stworzynie) w jeji (ciało) i stworzōł dlo cie słuch, zobōr i serce, (ale) byłeś barzo mało wdziynczny.

وَلَوْ شِئْنَا لَاٰتَيْنَا كُلَّ نَفْسٍ هُدٰىهَا وَلٰكِنْ حَقَّ الْقَوْلُ مِنِّيْ لَاَمْلَـَٔنَّ جَهَنَّمَ مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ اَجْمَعِيْنَ

wa lau syi'nā la'ātainā kulla nafsin hudāhā wa lākin ḥaqqal-qaulu minnī la'amla'anna jahannama minal-jinnati wan-nāsi ajma‘īn(a).

I pedzieli: "Kedy zniknōmy (zniszczymy) na ziymi, bydymy w nowym stworzyniu?" Ôni nawet zaprzeczajōm trefiyniu swojigo Boga.

فَذُوْقُوْا بِمَا نَسِيْتُمْ لِقَاۤءَ يَوْمِكُمْ هٰذَاۚ اِنَّا نَسِيْنٰكُمْ وَذُوْقُوْا عَذَابَ الْخُلْدِ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

fa żūqū bimā nasītum liqā'a yaumikum hāżā, innā nasīnākum wa żūqū ‘ażābal-khuldi bimā kuntum ta‘malūn(a).

Pedź: "Anjel śmierci, kerymu bōł powierzōny (zabrać ci życie), zabije ci, a potym do swojigo Pana wrōcisz sie."

اِنَّمَا يُؤْمِنُ بِاٰيٰتِنَا الَّذِيْنَ اِذَا ذُكِّرُوْا بِهَا خَرُّوْا سُجَّدًا وَّسَبَّحُوْا بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ ۩

innamā yu'minu bi'āyātinal-lażīna iżā żukkirū bihā kharrū sujjadaw wa sabbaḥū biḥamdi rabbihim wa hum lā yastakbirūn(a).

I (jak groźba), jeźli widzieliście tych grzysznikōw skłoniajōncych gowy przed swojim Panym, (pedzieli): "Panie, widzieli my i słyszeli, tōż wrōć nos (do świata), z pewnościōm zrobiymy dobre czyny. Richtich, my jemy ludym, kery wierzi."

تَتَجَافٰى جُنُوْبُهُمْ عَنِ الْمَضَاجِعِ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ خَوْفًا وَّطَمَعًاۖ وَّمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَ

tatajāfā junūbuhum ‘anil-maḍāji‘i yad‘ūna rabbahum khaufaw wa ṭama‘ā(n), wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).

A keby my chcieli, dalibyśmy kożdyj duszy przewodnictwo (za) to, ale słowo (dekret) ôstało ôd Mnie wypowiedziane: "Z pewnościōm wypołniōm Piekło dzynami i ludźmi razym."

فَلَا تَعْلَمُ نَفْسٌ مَّآ اُخْفِيَ لَهُمْ مِّنْ قُرَّةِ اَعْيُنٍۚ جَزَاۤءًۢ بِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

falā ta‘lamu nafsum mā ukhfiya lahum min qurrati a‘yun(in), jazā'am bimā kānū ya‘malūn(a).

Tak tōż czuj sie za Tobōm (tōm sztrofōm), bo zaniydbałeś spotkanie ze swojim dniym (Dziyń Gyrichtu), richtich My tyż zaniydbałyśmy ciebi i ôdczuwamy wieczno sztrofa za to, co zrobiōłeś."

اَفَمَنْ كَانَ مُؤْمِنًا كَمَنْ كَانَ فَاسِقًاۗ لَا يَسْتَوٗنَ

afaman kāna mu'minan kaman kāna fāsiqā(n), lā yastawūn(a).

Ci, kerzi wierzōm w Nasze versety, to ino ci, kerzi, kej przipomina sie ô nich (Nasze versety), pokłoniajōm sie i uwielbiajōm siebie i chwalōm swojigo Pana, a niy chwaliōm sie.

اَمَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ فَلَهُمْ جَنّٰتُ الْمَأْوٰىۖ نُزُلًا ۢبِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

ammal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti falahum jannātul-ma'wā, nuzulam bimā kānū ya‘malūn(a).

Jejich żołōndki sōm daleko ôd swojich lyżkōw, rzykajōm sie do swojigo Pana ze strachym i nadziejōm, i przepyndzajōm tajla utrzimanio, jake im dałyśmy.

وَاَمَّا الَّذِيْنَ فَسَقُوْا فَمَأْوٰىهُمُ النَّارُ كُلَّمَآ اَرَادُوْٓا اَنْ يَّخْرُجُوْا مِنْهَآ اُعِيْدُوْا فِيْهَا وَقِيْلَ لَهُمْ ذُوْقُوْا عَذَابَ النَّارِ الَّذِيْ كُنْتُمْ بِهٖ تُكَذِّبُوْنَ

wa ammal-lażīna fasaqū fa ma'wākumun nāru kullamā arādū ay yakhrujū minhā u‘īdū fīhā wa qīla lahum żūqū ‘ażāban nāril-lażī kuntum bihī tukażżibūn(a).

Tak że żodyn niy wie, co je dlo nich skryte, mianowicie (roztōmajte usługi), kere ukōntyntujōm serce w pōmianach za to, co robiōm.

وَلَنُذِيْقَنَّهُمْ مِّنَ الْعَذَابِ الْاَدْنٰى دُوْنَ الْعَذَابِ الْاَكْبَرِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ

wa lanużīqannahum minal-‘ażābil-adnā dūnal-‘ażābil-akbari la‘allahum yarji‘ūn(a).

Tak że wierzōncy sōm jak zli ludzie (niywierzōncy)? Niy sōm take same.

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ ذُكِّرَ بِاٰيٰتِ رَبِّهٖ ثُمَّ اَعْرَضَ عَنْهَا ۗاِنَّا مِنَ الْمُجْرِمِيْنَ مُنْتَقِمُوْنَ ࣖ

wa man aẓlamu mimman żukkira bi'āyāti rabbihī ṡumma a‘raḍa ‘anhā, innā minal-mujrimīna muntaqimūn(a).

Co do tych, kerzi wierzōm i robiōm dobre czyny, bydōm mieli niebo, coby w nich żyć, za nadgroda za to, co zrobiyli.

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ فَلَا تَكُنْ فِيْ مِرْيَةٍ مِّنْ لِّقَاۤىِٕهٖ وَجَعَلْنٰهُ هُدًى لِّبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَۚ

wa laqad ātainā mūsal-kitāba falā takun fī miryatim mil liqā'ihī wa ja‘alnāhu hudal libanī isrā'īl(a).

A co do tych, kerzi sōm złymi (niywiyrnymi), jejich miyszkaniym je piekło. Kożdy roz, kej chcōm z niego wyjść, sōm wracani (zaś) do niego i godo sie im: "Skuszcie sztrofa piekla, keryj wczasnij zaprzeczyliście."

وَجَعَلْنَا مِنْهُمْ اَىِٕمَّةً يَّهْدُوْنَ بِاَمْرِنَا لَمَّا صَبَرُوْاۗ وَكَانُوْا بِاٰيٰتِنَا يُوْقِنُوْنَ

wa ja‘alnā minhum a'immatay yahdūna bi'amrinā lammā ṣabarū, wa kānū bi'āyātinā yūqinūn(a).

I z pewnościōm ôdłożymy im jedna z nojbliższych sztrof (na tym świecie) przed srogszōm sztrofōm (w życiu po śmierci), coby wrōciyli (na prawo sztreka).

اِنَّ رَبَّكَ هُوَ يَفْصِلُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فِيْمَا كَانُوْا فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ

inna rabbaka huwa yafṣilu bainahum yaumal-qiyāmati fīmā kānū fīhi yakhtalifūn(a).

A fto je barzij niysprawiedliwy aniżeli ftoś, fto bōł ôstrzegōny bez versety swojigo Pana, a potym ôdwroco sie ôd nich? Richtich, nadgrodzimy tych, kerzi grzyszōm.

اَوَلَمْ يَهْدِ لَهُمْ كَمْ اَهْلَكْنَا مِنْ قَبْلِهِمْ مِّنَ الْقُرُوْنِ يَمْشُوْنَ فِيْ مَسٰكِنِهِمْ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍۗ اَفَلَا يَسْمَعُوْنَ

awalam yahdi lahum kam ahlaknā min qablihim minal-qurūni yamsyūna fī masākinihim, inna fī żālika la'āyāt(in), afalā yasma‘ūn(a).

I richtich, My dały Ksiynga (Tora) Mojżeszowi, tōż niy waruj sie (Mahomet) przijmnōńć jij (Koran) i My uczyniyli Ksiynga (Tora) przewodnikiym dlo Dzieci Izraela.

اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّا نَسُوْقُ الْمَاۤءَ اِلَى الْاَرْضِ الْجُرُزِ فَنُخْرِجُ بِهٖ زَرْعًا تَأْكُلُ مِنْهُ اَنْعَامُهُمْ وَاَنْفُسُهُمْۗ اَفَلَا يُبْصِرُوْنَ

awalam yarau annā nasūqul-mā'a ilal-arḍil juruzi fanukhriju bihī zar‘an ta'kulu minhu an‘āmuhum wa anfushum, afalā yubṣirūn(a).

I stworzili my postrzōd nich prziwōdcōw, kerzi kludziyliby jejich podle Naszych rozkazōw, tak dugo, jak ôni byli cierpliwi. Wierzōm w Nasze versety.

وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هٰذَا الْفَتْحُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa yaqūlūna matā hāżal-fatḥu in kuntum ṣādiqīn(a).

Richtich, twōj Pan je Tyn, kery w Dniu Zmartwychstōnio decyduje miyndzy niymi ô tym, co wczasnij ô Nim sprzeciwiali sie.

قُلْ يَوْمَ الْفَتْحِ لَا يَنْفَعُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِيْمَانُهُمْ وَلَا هُمْ يُنْظَرُوْنَ

qul yaumal-fatḥi lā yanfa‘ul-lażīna kafarū īmānuhum wa lā hum yunẓarūn(a).

I niy ma to im znak, jak moc ludōw przed niymi zniszczyliśmy, w czasie kej ôni sami chodziyli we swojich miyszkaniach. Richtich, w tym sōm znaki (mocy Allaha). Niy słuchajōm (niy zwracajōm uwogi)?

فَاَعْرِضْ عَنْهُمْ وَانْتَظِرْ اِنَّهُمْ مُّنْتَظِرُوْنَ ࣖ

fa a‘riḍ ‘anhum wantaẓir innahum muntaẓirūn(a).

I czy niy zauważyli, iże skerowałyśmy (zawiyrajōnce ôbłoki) woda na jałowo ziymia, a potym sprawiylimy rośliny (z wodōm dyszczowōm), coby jejich zwiyrzynta i ône sami mogły z nij jeść. Czymu wiync niy zwracajōm uwogi?