Q.S Al-Kijamah (اَلْقِيَامَة) - 40 Liczba rzōndkōw

لَآ اُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيٰمَةِۙ

lā uqsimu biyaumil-qiyāmah(ti).

i my zaprzeczōmy dziyń gyrichtu,

وَلَآ اُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ

wa lā uqsimu bin nafsil-lawwāmah(ti).

do czasu, kej śmierć przijdzie do nōm."

اَيَحْسَبُ الْاِنْسَانُ اَلَّنْ نَّجْمَعَ عِظَامَهٗ ۗ

ayaḥsabul-insānu allan najma‘a ‘iẓāmah(ū).

Tak tōż postrzeganie (pōmoc) tych, kerzi postrzegajōm, niy ma już do nich przidajne.

بَلٰى قٰدِرِيْنَ عَلٰٓى اَنْ نُّسَوِّيَ بَنَانَهٗ

balā qādirīna ‘alā an nusawwiya banānah(ū).

Czymu wiync ôni (niywierzōncy) ôdwrōciyli sie ôd ôstrzeżynio (Ôd Allaha)?

بَلْ يُرِيْدُ الْاِنْسَانُ لِيَفْجُرَ اَمَامَهٗۚ

bal yurīdul-insānu liyafjura amāmah(ū).

jakby były dzike ôsły, kere biygały zaskoczōne,

يَسْـَٔلُ اَيَّانَ يَوْمُ الْقِيٰمَةِۗ

yas'alu ayyāna yaumul-qiyāmah(ti).

biyg ôd lwa.

فَاِذَا بَرِقَ الْبَصَرُۙ

fa iżā bariqal-baṣar(u).

Po prowdzie kożdy z nich chcioł, coby mu dostali ôdewrzōne strōny (ksiōnżki).

وَخَسَفَ الْقَمَرُۙ

wa khasafal-qamar(u).

Niy! Aktualnie niy bojōm sie życio po śmierci.

وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُۙ

wa jumi‘asy-syamsu wal-qamar(u).

Niy! Richtich (Koran) je prawdziwie ôstrzeżyniym.

يَقُوْلُ الْاِنْسَانُ يَوْمَىِٕذٍ اَيْنَ الْمَفَرُّۚ

yaqūlul-insānu yauma'iżin ainal-mafarr(u).

Tak że fto tego chce, to ôczywiście weźnie z tego lekcyjo.

كَلَّا لَا وَزَرَۗ

kallā lā wazar(a).

I niy uczōm sie ôd niego (Koranu), bodej, że (jeźli) Allah tego chce. Je Bōgym, kery zasługuje (nas) na bojōnc sie Go i kery mo prawo do przebaczynio.

اِلٰى رَبِّكَ يَوْمَىِٕذِ ِۨالْمُسْتَقَرُّۗ

ilā rabbika yauma'iżinil-mustaqarr(u).

Przysiyngajōm sie przi Dniu Zmartwychstōnio,

يُنَبَّؤُا الْاِنْسَانُ يَوْمَىِٕذٍۢ بِمَا قَدَّمَ وَاَخَّرَۗ

yunabba'ul-insānu yauma'iżim bimā qaddama wa akhkhar(a).

i przisieknōm sie przi samo-ukarzanyj duszy.

بَلِ الْاِنْسَانُ عَلٰى نَفْسِهٖ بَصِيْرَةٌۙ

balil-insānu ‘alā nafsihī baṣīrah(tun).

Czy czowiek myśli, iże niy grōmadzimy jego kości?

وَّلَوْ اَلْقٰى مَعَاذِيْرَهٗۗ

wa lau alqā ma‘āżīrah(ū).

Jemy nawet w sztańdzie perfekt łōnczyć jego palce.

لَا تُحَرِّكْ بِهٖ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهٖۗ

lā tuḥarrik bihī lisānaka lita‘jala bih(ī).

Ale czowiek pragnie durch czynić grzychy.

اِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهٗ وَقُرْاٰنَهٗ ۚ

inna ‘alainā jam‘ahū wa qur'ānah(ū).

Pyto: "Kedy bydzie Godzina?"

فَاِذَا قَرَأْنٰهُ فَاتَّبِعْ قُرْاٰنَهٗ ۚ

fa iżā qara'nāhu fattabi‘ qur'ānah(ū).

Tak że kedy ôczy sōm ôdewrzōne (we strachu),

ثُمَّ اِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهٗ ۗ

Ṡumma inna ‘alainā bayānah(ū).

a miesiōnczek blanknōł,

كَلَّا بَلْ تُحِبُّوْنَ الْعَاجِلَةَۙ

kallā bal tuḥibbūnal-‘ājilah(ta).

a słōńce i miesiōnczek sōm grōmadzōne,

وَتَذَرُوْنَ الْاٰخِرَةَۗ

wa tażarūnal-‘ākhirah(ta).

w tym Dniu czowiek powiy: "Gdzie je schrōniynie?"

وُجُوْهٌ يَّوْمَىِٕذٍ نَّاضِرَةٌۙ

wujūhuy yauma'iżin nāḍirah(tun).

Niy! Niy ma schrōniynio!

اِلٰى رَبِّهَا نَاظِرَةٌ ۚ

ilā rabbihā nāẓirah(tun).

Ino do twojigo Pana bydzie powrōt w tym Dniu.

وَوُجُوْهٌ يَّوْمَىِٕذٍۢ بَاسِرَةٌۙ

wa wujūhuy yauma'iżim bāsirah(tun).

W tym Dniu czowiek bydzie informowany ô tym, co zarobiōł i co zaniydboł.

تَظُنُّ اَنْ يُّفْعَلَ بِهَا فَاقِرَةٌ ۗ

taẓunnu ay yuf‘ala bihā fāqirah(tun).

Richtich, czowiek bydzie świodkym przeciwko sobie,

كَلَّآ اِذَا بَلَغَتِ التَّرَاقِيَۙ

kallā iżā balagatit-tarāqiy(a).

nawet jeźli czyni usprawiedliwiynia.

وَقِيْلَ مَنْ ۜرَاقٍۙ

wa qīla man…rāq(in).

Niy ruszaj jynzykym (coby recytować Koran), coby go przispieszyć (coby ôpanować).

وَّظَنَّ اَنَّهُ الْفِرَاقُۙ

wa ẓanna annahul-firāq(u).

Richtich, My go grōmadzimy (w twojich łonach) i recytujymy. Kedy skōńczymy go recytować, to śledźcie jego recytacyje. Wtynczos, richtich, wyklarujymy to klarownie.

وَالْتَفَّتِ السَّاقُ بِالسَّاقِۙ

waltaffatis-sāqu bis-sāq(i).

Niy! Radszyj kochasz życie tego świata, a zaniydbajesz życie ôstateczne.

اِلٰى رَبِّكَ يَوْمَىِٕذِ ِۨالْمَسَاقُ ۗ ࣖ

ilā rabbika yauma'iżinil-masāq(u).

Gyzichty wiernych w tym Dniu bydōm prōmiyniujōnce, patrzōnc na swojigo Pana.

فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلّٰىۙ

falā ṣaddaqa wa lā ṣallā.

A gyzichty niywierzōncych w tym Dniu bydōm ćmawe, wiedzōnc, iże straszny niyszczyńście ôdpadnie na nich.

وَلٰكِنْ كَذَّبَ وَتَوَلّٰىۙ

wa lākin każżaba wa tawallā.

i ignorować (życie) życio po śmierci.

ثُمَّ ذَهَبَ اِلٰٓى اَهْلِهٖ يَتَمَطّٰىۗ

Ṡumma żahaba ilā ahlihī yatamaṭṭā.

Gyzichty (wiernych) w tym dniu były prōmiyniujōnce,

اَوْلٰى لَكَ فَاَوْلٰىۙ

aulā laka fa'aulā.

patrzōnc na Boga.

ثُمَّ اَوْلٰى لَكَ فَاَوْلٰىۗ

Ṡumma aulā laka fa'aulā.

A gyzichty (niywierzōncych) w tym dniu były ćmawe,

اَيَحْسَبُ الْاِنْسَانُ اَنْ يُّتْرَكَ سُدًىۗ

ayaḥsabul-insānu ay yutraka sudā(n).

byli pewni, iże straszno niyszczyńście ôdpadnie z nim.

اَلَمْ يَكُ نُطْفَةً مِّنْ مَّنِيٍّ يُّمْنٰى

alam yaku nuṭfatam mim maniyyiy yumnā.

Niy! Kedy (życie) ôsiōngnie garło,

ثُمَّ كَانَ عَلَقَةً فَخَلَقَ فَسَوّٰىۙ

Ṡumma kāna ‘alaqatan fa khalaqa fa sawwā.

i było (mu) pedziane: "Kto może uzdrowić?"

فَجَعَلَ مِنْهُ الزَّوْجَيْنِ الذَّكَرَ وَالْاُنْثٰىۗ

fa ja‘ala minhuz-zaujainiż-żakara wal-unṡā.

I bōł pewny, iże nadszedł czas pożegnać sie (ze światym),

اَلَيْسَ ذٰلِكَ بِقٰدِرٍ عَلٰٓى اَنْ يُّحْيِ َۧ الْمَوْتٰى ࣖ

alaisa żālika biqādirin ‘alā ay yuḥyiyal-mautā.

i połōnczōne łydko (po lewyj) z łydkym (po prawyj),