Qari
Murottal Audio
اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ وَلَهُ الْحَمْدُ فِى الْاٰخِرَةِۗ وَهُوَ الْحَكِيْمُ الْخَبِيْرُ
al-ḥamdu lillāhil-lażī lahū mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍi wa lahul-ḥamdu fil-ākhirah(ti), wa huwal-ḥakīmul-khabīr(u).
Allah z pewnościōm poprawi twoje czyny i przebaczy twoje grzychy. A fto je podporzōndkowany Allahowi i Jego Posłańcowi, to richtich wygrywo ze wielgim zwyciynstwym.
يَعْلَمُ مَا يَلِجُ فِى الْاَرْضِ وَمَا يَخْرُجُ مِنْهَا وَمَا يَنْزِلُ مِنَ السَّمَاۤءِ وَمَا يَعْرُجُ فِيْهَاۗ وَهُوَ الرَّحِيْمُ الْغَفُوْرُ
ya‘lamu mā yaliju fil-arḍi wa mā yakhruju minhā wa mā yanzilu minas-samā'i wa mā ya‘ruju fīhā, wa huwar-raḥīmul-gafūr(u).
Richtich, My ôferowali wiadōmość do niebios, ziymie i gōr; ale kożdy niy chcioł wykōnować mandatu i tropiyli sie, iże go niy wykōnajōm (było to ciynżke), tōż mandat bōł wykōnowany bez ludzi. Richtich, ludzie sōm barzo niysprawiedliwi i barzo głupi,
وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَا تَأْتِيْنَا السَّاعَةُ ۗقُلْ بَلٰى وَرَبِّيْ لَتَأْتِيَنَّكُمْۙ عٰلِمِ الْغَيْبِۙ لَا يَعْزُبُ عَنْهُ مِثْقَالُ ذَرَّةٍ فِى السَّمٰوٰتِ وَلَا فِى الْاَرْضِ وَلَآ اَصْغَرُ مِنْ ذٰلِكَ وَلَآ اَكْبَرُ اِلَّا فِيْ كِتٰبٍ مُّبِيْنٍۙ
wa qālal-lażīna kafarū lā ta'tīnas-sā‘ah(tu), qul balā wa rabbī lata'tiyannakum, ‘ālimul-gaib(i), lā ya‘zubu ‘anhu miṡqālu żarratin fis-samāwāti wa lā fil-arḍi wa lā aṣgaru min żālika wa lā akbaru illā fī kitābim mubīn(in).
tak, coby Allah skoroł hipokrytōw, chopōw i kobiyt, wieloteistōw, chopōw i kobiyt; i Allah zaakceptuje pokajanie wierzōncych mężczyzn i żyńskich. A Allah je Przebaczajōncy, Nojbarzij Miłosierczy.
لِّيَجْزِيَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ مَّغْفِرَةٌ وَّرِزْقٌ كَرِيْمٌ
liyajziyal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāt(i), ulā'ika lahum magfiratuw wa rizqun karīm(un).
Chwŏlōm Allahowi, kery posiado to, co je na niebie i tego, co je na ziymi, a wszysko chwōlōm w życiu po śmierci Allahowi. I Ôn je Nojmōndriyjszy, Nojbarzij Akuratny.
وَالَّذِيْنَ سَعَوْ فِيْٓ اٰيٰتِنَا مُعٰجِزِيْنَ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ مِّنْ رِّجْزٍ اَلِيْمٌ
wal-lażīna sa‘au fī āyātinā mu‘ājizīna ulā'ika lahum ‘ażābum mir rijzin alīm(un).
Wie, co wchodzi na ziymia, co z nij wychodzi, co schodzi z nieba i co wznosi sie do nij. I Je Nojbarzij Miłosierczy, Nojbarzij Przebaczajōncy.
وَيَرَى الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ الَّذِيْٓ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ هُوَ الْحَقَّۙ وَيَهْدِيْٓ اِلٰى صِرَاطِ الْعَزِيْزِ الْحَمِيْدِ
wa yaral-lażīna ūtul-‘ilmal-lażī unzila ilaika mir rabbika huwal-ḥaqq(a), wa yahdī ilā ṣirāṭil-‘azīzil-ḥamīd(i).
A ci, kerzi niy wierzōm, godajōm: "Dziyń Gyrichtu niy przijdzie do nōm." Pedź: "Zdecydowanie przijdzie, bez mojigo Pana, kery zna niywidzialne, Godzina zdecydowanie przijdzie do ciebie. Niy ma nic ukrytego przed Nim, nawet tak ciynżkigo jak zarrah, eli to w niebie, eli na ziymi, myńsze ôd tego, eli srogsze, wszysko je (napisane) w klarownyj Ksiyndze (Lauhh)z,"
وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا هَلْ نَدُلُّكُمْ عَلٰى رَجُلٍ يُّنَبِّئُكُمْ اِذَا مُزِّقْتُمْ كُلَّ مُمَزَّقٍۙ اِنَّكُمْ لَفِيْ خَلْقٍ جَدِيْدٍۚ
wa qālal-lażīna kafarū hal nadullukum ‘alā rajuliy yunabbi'ukum iżā muzziqtum kulla mumazzaq(in), innakum lafī khalqin jadīd(in).
tak, coby Ôn (Allah) nadgrodzi tych, kerzi wierzōm i czyniōm dobre czyny. Dostanōm przebaczynie i zocne utrzimanie (niebo).
اَفْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اَمْ بِهٖ جِنَّةٌ ۗبَلِ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ فِى الْعَذَابِ وَالضَّلٰلِ الْبَعِيْدِ
aftarā ‘alallāhi każiban am bihī jinnah(tun), balil-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati fil-‘ażābi waḍ-ḍalālil-ba‘īd(i).
A ci, kerzi prōbujōm (sprzeciwiać sie) Naszym rzōndkōm w ôpinie, iże mogōm ôsłabić (zawadzić Naszo sztrofa), ciyrpiōm sztrofa, kero je barzo mōcno sztrofa.
اَفَلَمْ يَرَوْا اِلٰى مَا بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ مِّنَ السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِۗ اِنْ نَّشَأْ نَخْسِفْ بِهِمُ الْاَرْضَ اَوْ نُسْقِطْ عَلَيْهِمْ كِسَفًا مِّنَ السَّمَاۤءِۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّكُلِّ عَبْدٍ مُّنِيْبٍ ࣖ
afalam yarau ilā mā baina aidīhim wa mā khalfahum minas-samā'i wal-arḍ(i), in nasya' nakhsif bihimul-arḍa au nusqiṭ ‘alaihim kisafam minas-samā'(i), inna fī żālika la'āyatal likulli ‘abdim munīb(in).
A ci, kerym dostanōm wiedza (Ludzie Ksiyngi), sōm ôd ôpinie, iże (ôbjawiynia) wysłane do ciebie (Muhammada) ôd twojigo Pana sōm prawdziwe i kludzōm (ludzi) na ścieżka (Allaha) Nojmocniyjszego, Nojbarzij Chwŏlōnego.
۞ وَلَقَدْ اٰتَيْنَا دَاوٗدَ مِنَّا فَضْلًاۗ يٰجِبَالُ اَوِّبِيْ مَعَهٗ وَالطَّيْرَ ۚوَاَلَنَّا لَهُ الْحَدِيْدَۙ
wa laqad ātainā dāwūda minnā faḍlā(n), yā jibālu awwibī ma‘ahū waṭ-ṭair(a), wa alannā lahul-ḥadīd(a).
A niywierzōncy pedzieli (do swojich kamratōw): "Pokożōmy ci czowieka, kery ôgłoszo ci, iże kedy twoje ciało bydzie do kōńca zniszczōne, zdecydowanie (wznowisz sie) w nowym stworzyniu.
اَنِ اعْمَلْ سٰبِغٰتٍ وَّقَدِّرْ فِى السَّرْدِ وَاعْمَلُوْا صَالِحًاۗ اِنِّيْ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ
ani‘mal sābigātiw wa qaddir fis-sardi wa‘malū ṣāliḥā(n), innī bimā ta‘malūna baṣīr(un).
Wymyślo kłamstwa przeciwko Allahowi abo je szałyn?” (Niy), ale ci, kerzi niy wierzōm w życie po śmierci, sōm w moc srogszych mynōw i błyndach.
وَلِسُلَيْمٰنَ الرِّيْحَ غُدُوُّهَا شَهْرٌ وَّرَوَاحُهَا شَهْرٌۚ وَاَسَلْنَا لَهٗ عَيْنَ الْقِطْرِۗ وَمِنَ الْجِنِّ مَنْ يَّعْمَلُ بَيْنَ يَدَيْهِ بِاِذْنِ رَبِّهٖۗ وَمَنْ يَّزِغْ مِنْهُمْ عَنْ اَمْرِنَا نُذِقْهُ مِنْ عَذَابِ السَّعِيْرِ
wa lisulaimānar-rīḥa guduwwuhā syahruw wa rawāḥuhā syahr(un), wa asalnā lahū ‘ainal-qiṭr(i), wa minal-jinni may ya‘malu baina yadaihi bi'iżni rabbih(ī), wa may yazig minhum ‘an amrinā nużiqhu min ‘ażābis-sa‘īr(i).
Niy zwracajōm wiync uwogi na niebo i ziymia, kere sōm przed i za niymi? Keby My chcieli, zakopalibyśmy je w ziymi abo wysłalibyśmy na nich fragmynta z nieba. Richtich, w tym, iże richtich je znak (mocy Allaha) do kożdego sługi, kery wroco (do Niego).
يَعْمَلُوْنَ لَهٗ مَا يَشَاۤءُ مِنْ مَّحَارِيْبَ وَتَمَاثِيْلَ وَجِفَانٍ كَالْجَوَابِ وَقُدُوْرٍ رّٰسِيٰتٍۗ اِعْمَلُوْٓا اٰلَ دَاوٗدَ شُكْرًا ۗوَقَلِيْلٌ مِّنْ عِبَادِيَ الشَّكُوْرُ
ya‘malūna lahū mā yasyā'u mim maḥārība wa tamāṡīla wa jifānin kal-jawābi wa qudūrir-rāsiyāt(in), i‘malū āla dāwūda syukrā(n), wa qalīlum min ‘ibādiyasy-syakūr(u).
I richtich, My dali Dawudowi dar ôd Nas. (Pedzieli my): "O gōry i ptoki! Wywyższajcie sie wielokrotnie z Dawudym," i zmiynkszyli my mu żelazo,
فَلَمَّا قَضَيْنَا عَلَيْهِ الْمَوْتَ مَا دَلَّهُمْ عَلٰى مَوْتِهٖٓ اِلَّا دَاۤبَّةُ الْاَرْضِ تَأْكُلُ مِنْسَاَتَهٗ ۚفَلَمَّا خَرَّ تَبَيَّنَتِ الْجِنُّ اَنْ لَّوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ الْغَيْبَ مَا لَبِثُوْا فِى الْعَذَابِ الْمُهِيْنِۗ
falammā qaḍainā ‘alaihil-mauta mā dallahum ‘alā mautihī illā dābbatul-arḍi ta'kulu minsa'atah(ū), falammā kharra tabayyanatil-jinnu allau kānū ya‘lamūnal-gaiba mā labiṡū fil-‘ażābil-muhīn(i).
tj.) wykōnać srogi czynść zbroje i zmierzić pas; i robić dobre czyny. Richtich, ja sōm Wszechwidzōncy tego, co robisz.
لَقَدْ كَانَ لِسَبَاٍ فِيْ مَسْكَنِهِمْ اٰيَةٌ ۚجَنَّتٰنِ عَنْ يَّمِيْنٍ وَّشِمَالٍ ەۗ كُلُوْا مِنْ رِّزْقِ رَبِّكُمْ وَاشْكُرُوْا لَهٗ ۗبَلْدَةٌ طَيِّبَةٌ وَّرَبٌّ غَفُوْرٌ
laqad kāna lisaba'in fī maskanihim āyah(tun), jannatāni ‘ay yamīniw wa syimāl(in), kulū mir rizqi rabbikum wasykurū lah(ū), baldatun ṭayyibatuw wa rabbun gafūr(un).
I My (podporzōndkowali) wiatr do Sulaymana, kerego rajza rano była rōwno miesiōncznyj rajzie, a jego rajza po południu była rōwno miesiōncznyj rajzie (tyż) i My sprawiyliśmy dlo niego przepływ ciekłyj miedzi. A sōm niykere z djinōw, kerzi robiōm przed nim (pod jego kōntrolōm) ze zgody swojigo Pana. A fto z nich ôdbije sie ôd Naszego rozkazu, sprawiymy, coby ôn ciyrpi sztrofa płonōncego ôgnia Piekła.
فَاَعْرَضُوْا فَاَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ سَيْلَ الْعَرِمِ وَبَدَّلْنٰهُمْ بِجَنَّتَيْهِمْ جَنَّتَيْنِ ذَوَاتَيْ اُكُلٍ خَمْطٍ وَّاَثْلٍ وَّشَيْءٍ مِّنْ سِدْرٍ قَلِيْلٍ
fa a‘raḍū fa arsalnā ‘alaihim sailal-‘arimi wa baddalnāhum bijannataihim jannataini żawātai ukulin khamṭiw wa aṡliw wa syai'im min sidrin qalīl(in).
Ôni (dżyny) robiyli dlo Solomona podle tego, czego chcioł, w tym (robiyli) wysoke budōnki, statuy, talerze, kere były (tak sroge) jak baseny i garnki, kere ôstały (na kamieniu). Robić, ô familijo Dawuda, coby podziykować (Allahowi). I barzo mało z Mojich sług je wdziyncznych.
ذٰلِكَ جَزَيْنٰهُمْ بِمَا كَفَرُوْاۗ وَهَلْ نُجٰزِيْٓ اِلَّا الْكَفُوْرَ
Żālika jazaināhum bimā kafarū, wa hal nujāzī illal-kafūr(a).
Tak tōż, kej My ôd niego (Sulajmana) ustanowiyliśmy śmierć, nic niy pokozało im jego śmierci, ôkrōm termitōw, kere połknōły jego kij. Tak tōż, kej spad, djinny wiedzieli, iże jeźli poznajōm niywidzialne, niy ôstanōm w pokorzajōncych mōnach.
وَجَعَلْنَا بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ الْقُرَى الَّتِيْ بٰرَكْنَا فِيْهَا قُرًى ظَاهِرَةً وَّقَدَّرْنَا فِيْهَا السَّيْرَۗ سِيْرُوْا فِيْهَا لَيَالِيَ وَاَيَّامًا اٰمِنِيْنَ
wa ja‘alnā bainahum wa bainal-qural-latī bāraknā fīhā quran ẓāhirataw wa qaddarnā fihas-sair(a), sīrū fīhā layāliya wa ayyāman āminīn(a).
Richtich, do ludu Sabejskigo je znak (srogości Bożyj) w jejich zamiyszkaniu, mianowicie dwie zygrody po prawyj i po lewyj zajcie, (do nich pedziano było): "Jedzcie z utrzimanio (danego) bez waszego Pana i podziykujcie Mu. (Wōj kraj) je dobrym (kōmfortowym) krajym, w czasie kej (wōj Bōg) je."
فَقَالُوْا رَبَّنَا بٰعِدْ بَيْنَ اَسْفَارِنَا وَظَلَمُوْٓا اَنْفُسَهُمْ فَجَعَلْنٰهُمْ اَحَادِيْثَ وَمَزَّقْنٰهُمْ كُلَّ مُمَزَّقٍۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّكُلِّ صَبَّارٍ شَكُوْرٍ
fa qālū rabbanā bā‘id baina asfārinā wa ẓalamū anfusahum fa ja‘alnāhum aḥādīṡa wa mazzaqnāhum kulla mumazzaq(in), inna fī żālika la'āyātil likulli ṣabbārin syakūr(in).
Ale ôni ôdwrōciyli sie, tōż wysłali my na nich srogi potop i zastōmpiyli my jejich dwie zygrody dwōma zygrodami zarośniyntymi (drzewami) przinoszōncymi gorzke ôwoce, drzewami Atsl i porōma drzewami Sidr.
وَلَقَدْ صَدَّقَ عَلَيْهِمْ اِبْلِيْسُ ظَنَّهٗ فَاتَّبَعُوْهُ اِلَّا فَرِيْقًا مِّنَ الْمُؤْمِنِيْنَ
wa laqad ṣaddaqa ‘alaihim iblīsu ẓannahū fattaba‘ūhu illā farīqam minal-mu'minīn(a).
Tak nadgrodziyli my jejich za jejich niywiara. I niy ôdwołujymy sztrofy (takij jak ta), ale ino na tych, kerzi sōm barzo niywierzōncy.
وَمَا كَانَ لَهٗ عَلَيْهِمْ مِّنْ سُلْطَانٍ اِلَّا لِنَعْلَمَ مَنْ يُّؤْمِنُ بِالْاٰخِرَةِ مِمَّنْ هُوَ مِنْهَا فِيْ شَكٍّ ۗوَرَبُّكَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ حَفِيْظٌ ࣖ
wa mā kāna lahū ‘alaihim min sulṭānin illā lina‘lama may yu'minu bil-ākhirati mimman huwa minhā fī syakk(in), wa rabbuka ‘alā kulli syai'in ḥafīẓ(un).
I uczyniyliśmy miyndzy niymi (ludym Saba') a krajami, kere bōgōwniyliśmy (Syam), pora sōmsiednich krajōw i ôkryślyliśmy miyndzy tymi krajami (ôdległości) rajzy. Chodźcie po tych ziymiach bezpiecznie w nocy i w dniu.
قُلِ ادْعُوا الَّذِيْنَ زَعَمْتُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِۚ لَا يَمْلِكُوْنَ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ فِى السَّمٰوٰتِ وَلَا فِى الْاَرْضِ وَمَا لَهُمْ فِيْهِمَا مِنْ شِرْكٍ وَّمَا لَهٗ مِنْهُمْ مِّنْ ظَهِيْرٍ
qulid‘ul-lażīna za‘amtum min dūnillāh(i), lā yamlikūna miṡqāla żarratin fis-samāwāti wa lā fil-arḍi wa mā lahum fīhimā min syirkiw wa mā lahū minhum min ẓahīr(in).
Tak tōż pedzieli: "Panie, zrobi naszo rajza daleko", i (to znaczy, ôni) ôbrzydziyli siebie; Tak tōż uczyniyli my je tymatym godki i zniszczyli my je do ziymie. Richtich, w tym, iże sōm richtich znaki (mocy Allaha) do kożdego, fto je cierpliwy i wdziynczny.
وَلَا تَنْفَعُ الشَّفَاعَةُ عِنْدَهٗٓ اِلَّا لِمَنْ اَذِنَ لَهٗ ۗحَتّٰىٓ اِذَا فُزِّعَ عَنْ قُلُوْبِهِمْ قَالُوْا مَاذَاۙ قَالَ رَبُّكُمْۗ قَالُوا الْحَقَّۚ وَهُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيْرُ
wa lā tanfa‘usy-syafā‘atu ‘indahū illā liman ażina lah(ū), ḥattā iżā fuzzi‘a ‘an qulūbihim qālū māżā, qāla rabbukum, qālul-ḥaqq(a), wa huwal-‘aliyyul-kabīr(u).
I richtich, Szatan mōg przekōnać jejich ô prowdzie swojich podyjzdrzyń, a tedy ôni
۞ قُلْ مَنْ يَّرْزُقُكُمْ مِّنَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ قُلِ اللّٰهُ ۙوَاِنَّآ اَوْ اِيَّاكُمْ لَعَلٰى هُدًى اَوْ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ
qul may yarzuqukum minas-samāwāti wal-arḍ(i), qulillāh(u), wa innā au iyyākum la‘alā hudan au fī ḍalālim mubīn(in).
I niy ma nad niymi władzy (ôd Szatana), ale ino coby My mogli rozrōżnić tych, kerzi wierzōm w istniynie życio po śmierci, a tych, kerzi durch majōm wōntpliwości w tym (życie po śmierci). A twōj Pan je Wszyskim Ôchrōnicielym wszyjskigo.
قُلْ لَّا تُسْـَٔلُوْنَ عَمَّآ اَجْرَمْنَا وَلَا نُسْـَٔلُ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ
qul lā tus'alūna ‘ammā ajramnā wa lā nus'alu ‘ammā ta‘malūn(a).
Pedź (Muhammad), "Wzywajcie tych, kerych uwożasz (za bogōw) inkszych aniżeli Allah! Niy majōm (władzy) nawet tak wiela jak zarra w niebiosach i ziymi, i niy majōm absolutnie żodnego udziału w (stworzyniu) niebios i ziymie i żodyn z nich niy je Mu pōmocnikiym."
قُلْ يَجْمَعُ بَيْنَنَا رَبُّنَا ثُمَّ يَفْتَحُ بَيْنَنَا بِالْحَقِّۗ وَهُوَ الْفَتَّاحُ الْعَلِيْمُ
qul yajma‘u bainanā rabbunā ṡumma yaftaḥu bainanā bil-ḥaqq(i), wa huwal-fattāḥul-‘alīm(u).
A postrzeganie (pōmoc) ôd Niego je przidajne ino tym, kerym przizwolōł (coby zdobyć to postrzeganie). Tak tōż, kej strach je usuniynty z jejich serc, ôni godajōm: "Co pedzioł twōj Pan?" Ôdpowiedzieli: "(Słowa) sōm prawdziwe", a Ôn je Nojwyższy, Nojsrogszy.
قُلْ اَرُوْنِيَ الَّذِيْنَ اَلْحَقْتُمْ بِهٖ شُرَكَاۤءَ كَلَّا ۗبَلْ هُوَ اللّٰهُ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ
qul arūniyal-lażīna alḥaqtum bihī syurakā'a kallā, bal huwallāhul-‘azīzul-ḥakīm(u).
Pedź (Mahomet): "Kto daje ci żywiynie z niebios i ziymie?" Godaj: "Allah", a richtich my abo ty (politeisty), z pewnościōm bydymy w prowdzie abo w ôczywistym błyńdzie.
وَمَآ اَرْسَلْنٰكَ اِلَّا كَاۤفَّةً لِّلنَّاسِ بَشِيْرًا وَّنَذِيْرًا وَّلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْنَ
wa mā arsalnāka illā kāffatal lin-nāsi basyīraw wa nażīraw wa lākinna akṡaran-nāsi lā ya‘lamūn(a).
Pedź: "Niy bydziesz trzimany za to, co robimy, i my niy bydymy trzimani za to, co robisz."
وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هٰذَا الْوَعْدُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
wa yaqūlūna matā hāżal-wa‘du in kuntum ṣādiqīn(a).
Pedź: "Nasz Pan grōmadzi nos wszyskich razym, a potym noleżnie decyduje miyndzy nami. I je Wszechdecydujōncy, Wszechwiedōncy."
قُلْ لَّكُمْ مِّيْعَادُ يَوْمٍ لَّا تَسْتَأْخِرُوْنَ عَنْهُ سَاعَةً وَّلَا تَسْتَقْدِمُوْنَ ࣖ
qul lakum mī‘ādu yaumil lā tasta'khirūna ‘anhu sā‘ataw wa lā tastaqdimūn(a).
Pedź: "Pokaż mi czczynie, kere przipisujesz Mu jako (Jego) partnyrowi, to niymożebne! W ryalności, Ôn je Allah, Wszechmocny, Wszechmōndry."
وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَنْ نُّؤْمِنَ بِهٰذَا الْقُرْاٰنِ وَلَا بِالَّذِيْ بَيْنَ يَدَيْهِۗ وَلَوْ تَرٰىٓ اِذِ الظّٰلِمُوْنَ مَوْقُوْفُوْنَ عِنْدَ رَبِّهِمْۖ يَرْجِعُ بَعْضُهُمْ اِلٰى بَعْضِ ِۨالْقَوْلَۚ يَقُوْلُ الَّذِيْنَ اسْتُضْعِفُوْا لِلَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْا لَوْلَآ اَنْتُمْ لَكُنَّا مُؤْمِنِيْنَ
wa qālal-lażīna kafarū lan nu'mina bihāżal-qur'āni wa lā bil-lażī baina yadaih(i), wa lau tarā iżiẓ-ẓālimūna mauqūfūna ‘inda rabbihim, yarji‘u ba‘ḍuhum ilā ba‘ḍinil-qaul(a), yaqūlul-lażīnastuḍ‘ifū lil-lażīnastakbarū lau lā antum lakunnā mu'minīn(a).
I niy posłali my ci (Mahometa), ale do cołkigo ludzkości za nosiciela dobryj nowiny i za ôstrzegacza, ale wiynkszość ludzi niy wie.
قَالَ الَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْا لِلَّذِيْنَ اسْتُضْعِفُوْٓا اَنَحْنُ صَدَدْنٰكُمْ عَنِ الْهُدٰى بَعْدَ اِذْ جَاۤءَكُمْ بَلْ كُنْتُمْ مُّجْرِمِيْنَ
qālal-lażīnastakbarū lil-lażīnastuḍ‘ifū anaḥnu ṣadadnākum ‘anil-hudā ba‘da iż jā'akum bal kuntum mujrimīn(a).
I ôni pedzieli: "Kedy przijdzie ta ôbiecynie, jeźli jesteś prawdziwy?"
وَقَالَ الَّذِيْنَ اسْتُضْعِفُوْا لِلَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْا بَلْ مَكْرُ الَّيْلِ وَالنَّهَارِ اِذْ تَأْمُرُوْنَنَآ اَنْ نَّكْفُرَ بِاللّٰهِ وَنَجْعَلَ لَهٗٓ اَنْدَادًا ۗوَاَسَرُّوا النَّدَامَةَ لَمَّا رَاَوُا الْعَذَابَۗ وَجَعَلْنَا الْاَغْلٰلَ فِيْٓ اَعْنَاقِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۗ هَلْ يُجْزَوْنَ اِلَّا مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ
wa qālal-lażīnastuḍ‘ifū lil-lażīnastakbarū bal makrul-laili wan-nahāri iż ta'murūnanā an nakfura billāhi wa naj‘ala lahū andādā(n), wa asarrun-nadāmata lammā ra'awul-‘ażāb(a), wa ja‘alnal-aglāla fī a‘nāqil-lażīna kafarū, hal yujzauna illā mā kānū ya‘malūn(a).
Pedź: "Dlo ciebie je dziyń, kery bōł ôbiecany (Dziyń Gyrichtu), niy możesz prosić ô ôpōźniynie abo prziśpiyszynie bez chwilka."
وَمَآ اَرْسَلْنَا فِيْ قَرْيَةٍ مِّنْ نَّذِيْرٍ اِلَّا قَالَ مُتْرَفُوْهَآ ۙاِنَّا بِمَآ اُرْسِلْتُمْ بِهٖ كٰفِرُوْنَ
wa mā arsalnā min qaryatim min nażīrin illā qāla mutrafūhā, innā bimā ursiltum bihī kāfirūn(a).
A ci, kerzi niy wierzōm, godajōm: "Niy wierzimy ani w tyn Koran ani (ani) w piyrwyjszo Ksiynga." I (jak straszne) jeźli widzisz, iże kedy złoczyńcy sōm przikludzani przed swojim Panym, niykerzi z nich wracajōm swoje słowa do inkszych; Ludzie uwożani za słabych godajōm do ludzi aroganckich: "Keby niy was, stalibyśmy sie wierzōncymi."
وَقَالُوْا نَحْنُ اَكْثَرُ اَمْوَالًا وَّاَوْلَادًاۙ وَّمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِيْنَ
wa qālū naḥnu akṡaru amwālaw wa aulādā(n), wa mā naḥnu bimu‘ażżabīn(a).
Ci, kerzi sōm dumni, godajōm tym, kerzi sōm uwożani za słabych: "My byli tymi, kerzi niy dozwolyli ci na dostanie przewodnictwa po tym, jak przewodnictwo prziszło do ciebie? (Niy!) Faktycznie wy sōm sōm ci, kerzi grzyszōm."
قُلْ اِنَّ رَبِّيْ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيَقْدِرُ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْنَ ࣖ
qul inna rabbī yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u wa yaqdiru wa lākinna akṡaran-nāsi lā ya‘lamūn(a).
A ci, kerzi sōm uwożani za słabe, godajōm tym, kerzi sōm arogancki: "(Niy!) To je richtich (wasz) ôszydy w czasie nocy i dnia (co nos utrudnio), kedy wzywocie nos, coby niy wierzić w Allaha i stać sie z Nim partnyrami." Wyrazili żałowanie, kedy widzieli zagłady. I ôbłożymy kajōntki na karku tych, kerzi niy wierzōm. Niy sōm nadgrodzane, ale podle tego, co zrobiyli.
وَمَآ اَمْوَالُكُمْ وَلَآ اَوْلَادُكُمْ بِالَّتِيْ تُقَرِّبُكُمْ عِنْدَنَا زُلْفٰىٓ اِلَّا مَنْ اٰمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًاۙ فَاُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ جَزَاۤءُ الضِّعْفِ بِمَا عَمِلُوْا وَهُمْ فِى الْغُرُفٰتِ اٰمِنُوْنَ
wa mā amwālukum wa lā aulādukum bil-latī tuqarribukum ‘indanā zulfā illā man āmana wa ‘amila ṣāliḥā(n), fa'ulā'ika lahum jazā'uḍ-ḍi‘fi bimā ‘amilū wa hum fil-gurufāti āminūn(a).
I kożdy roz, kej wysyłali my ôstrzegacza do jakigoś kraju, ludzie, kerzi żyli w luksusu (w tym kraju), godali: "Doimyntnie zaprzeczōmy tymu, co ty pedziołeś za posłańca."
وَالَّذِيْنَ يَسْعَوْنَ فِيْٓ اٰيٰتِنَا مُعٰجِزِيْنَ اُولٰۤىِٕكَ فِى الْعَذَابِ مُحْضَرُوْنَ
wal-lażīna yas‘auna fī āyātinā mu‘ājizīna ulā'ika fil-‘ażābi muḥḍarūn(a).
I pedzieli: "Mōmy wiyncyj bogactwa i dzieci (aniż ty) i niy bydymy skozani."
قُلْ اِنَّ رَبِّيْ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖ وَيَقْدِرُ لَهٗ ۗوَمَآ اَنْفَقْتُمْ مِّنْ شَيْءٍ فَهُوَ يُخْلِفُهٗ ۚوَهُوَ خَيْرُ الرّٰزِقِيْنَ
qul inna rabbī yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u min ‘ibādihī wa yaqdiru lah(ū), wa mā anfaqtum min syai'in fahuwa yukhlifuh(ū), wa huwa khairur-rāziqīn(a).
Pedź: "Richtich, mōj Pan rozszyrzo utrzimanie dlo kogo chce i ôgraniczo je (dlo kogo chce), ale wiynkszość ludzi niy wie."
وَيَوْمَ يَحْشُرُهُمْ جَمِيْعًا ثُمَّ يَقُوْلُ لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اَهٰٓؤُلَاۤءِ اِيَّاكُمْ كَانُوْا يَعْبُدُوْنَ
wa yauma yaḥsyuruhum jamī‘an ṡumma yaqūlu lil-malā'ikati ahā'ulā'i iyyākum kānū ya‘budūn(a).
I niy to wasze bogactwo ani wasze dzieci przibliżajōm was do Nas; ale ci, kerzi wierzōm i robiōm dobre czyny, to ci, kerzi dostanōm dwojisto nadgroda za to, co zrobiyli; i sōm bezpieczne i zdrowe we wysokich placach (w niebie).
قَالُوْا سُبْحٰنَكَ اَنْتَ وَلِيُّنَا مِنْ دُوْنِهِمْ ۚبَلْ كَانُوْا يَعْبُدُوْنَ الْجِنَّ اَكْثَرُهُمْ بِهِمْ مُّؤْمِنُوْنَ
qālū subḥānaka anta waliyyunā min dūnihim, bal kānū ya‘budūnal-jinna akṡaruhum bihim mu'minūn(a).
A ci, kerzi prōbujōm przeciwstawić sie Naszym rzōndkōm, coby ôsłabić (zawadzić Naszo sztrofa), bydōm wrażani pod sztrofa.
فَالْيَوْمَ لَا يَمْلِكُ بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ نَّفْعًا وَّلَا ضَرًّا ۗوَنَقُوْلُ لِلَّذِيْنَ ظَلَمُوْا ذُوْقُوْا عَذَابَ النَّارِ الَّتِيْ كُنْتُمْ بِهَا تُكَذِّبُوْنَ
fal-yauma lā yamliku ba‘ḍukum liba‘ḍin naf‘aw wa ḍarrā(n), wa naqūlu lil-lażīna ẓalamū żūqū ‘ażāban-nāril-latī kuntum bihā tukażżibūn(a).
Godaj: "Richtich, mōj Pan rozszyrzo utrzimanie i ôgraniczo je do kogo chce postrzōd Swojich sług." A co ino wydasz, Allah je zastōmpi i Ôn je nojlepszym dostowcōm utrzimanio.
وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُنَا بَيِّنٰتٍ قَالُوْا مَا هٰذَآ اِلَّا رَجُلٌ يُّرِيْدُ اَنْ يَّصُدَّكُمْ عَمَّا كَانَ يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُكُمْ ۚوَقَالُوْا مَا هٰذَآ اِلَّآ اِفْكٌ مُّفْتَرًىۗ وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلْحَقِّ لَمَّا جَاۤءَهُمْۙ اِنْ هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ
wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā bayyinātin qālū mā hāżā illā rajuluy yurīdu ay yaṣuddakum ‘ammā kāna ya‘budu ābā'ukum, wa qālū mā hāżā illā ifkum muftarā(n), wa qālal-lażīna kafarū lil-ḥaqqi lammā jā'ahum, in hāżā illā siḥrum mubīn(un).
I (pamiyńtaj) w dziyń (kej) Allah grōmadziōł jejich wszyskich, to pedzioł do anjōłōw: "Czy ôni ci wczasnij czczyli?"
وَمَآ اٰتَيْنٰهُمْ مِّنْ كُتُبٍ يَّدْرُسُوْنَهَا وَمَآ اَرْسَلْنَآ اِلَيْهِمْ قَبْلَكَ مِنْ نَّذِيْرٍۗ
wa mā ātaināhum min kutubiy yadrusūnahā wa mā arsalnā ilaihim qablaka min nażīr(in).
Anjele ôdpowiedzieli: "Sława Tobie. Ty jesteś naszym patrōnym, a niy ôni; w ryalności ôni czciyli dżina; wiynkszość z nich wierzi w dżina."
وَكَذَّبَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْۙ وَمَا بَلَغُوْا مِعْشَارَ مَآ اٰتَيْنٰهُمْ فَكَذَّبُوْا رُسُلِيْۗ فَكَيْفَ كَانَ نَكِيْرِ ࣖ
wa każżabal-lażīna min qablihim, wa mā balagū mi‘syāra mā ātaināhum fakażżabū rusulī, fakaifa kāna nakīr(i).
Tak tōż dzisiej niykerzi z was niy majōm siyły (prziniyś) korziści ani (ôpōr) szkody inkszym. I pedzieli my do złoczyńcōw: "Skuszcie ôd siebie sztrofa piekła, keryj wczasnij zaprzeczyliście."
۞ قُلْ اِنَّمَآ اَعِظُكُمْ بِوَاحِدَةٍۚ اَنْ تَقُوْمُوْا لِلّٰهِ مَثْنٰى وَفُرَادٰى ثُمَّ تَتَفَكَّرُوْاۗ مَا بِصَاحِبِكُمْ مِّنْ جِنَّةٍۗ اِنْ هُوَ اِلَّا نَذِيْرٌ لَّكُمْ بَيْنَ يَدَيْ عَذَابٍ شَدِيْدٍ
qul innamā a‘iẓukum biwāḥidah(tin), an taqūmū lillāhi maṡnā wa furādā ṡumma tatafakkarū, mā biṣāḥibikum min jinnah(tin), in huwa illā nażīrul lakum baina yadai ‘ażābin syadīd(in).
A kedy przeczytano im Nasze klarowne versety, ôni pedzieli: "Ta ôsoba niy chce nic wiyncyj aniżeli zapobiygać ci tymu, co czciyli wasze praôjce", i pedzieli: "To (Koran) je nic inkszygo jak wymyślōno kłamstwo." A niywierzōncy pedzieli ô prowdzie, kedy prowda (Koran) prziszła do nich: "To je nic inkszygo jak klarowno magijo."
قُلْ مَا سَاَلْتُكُمْ مِّنْ اَجْرٍ فَهُوَ لَكُمْۗ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلَى اللّٰهِ ۚوَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدٌ
qul mā sa'altukum min ajrin fahuwa lakum, in ajriya illā ‘alallāh(i), wa huwa ‘alā kulli syai'in syahīd(un).
I nikej niy dali my im ksiōnżek, kere czytali, i nikej niy posłali my im ôstrzegacza przed tobōm (Mahometem).
قُلْ اِنَّ رَبِّيْ يَقْذِفُ بِالْحَقِّۚ عَلَّامُ الْغُيُوْبِ
qul inna rabbī yaqżifu bil-ḥaqq(i), ‘allāmul-guyūb(i).
A ci przed niymi skłamali (apostoły), w czasie kej ci (niywiyrni z Mekki) niy dostały jeszcze dziesiōntyj czynści tego, co My daliśmy tym przed niymi, ale skłamali Mojich apostołōw. Tak (zobŏcz) jak straszne sōm kōnsekwyncyje Mojigo gniewu.
قُلْ جَاۤءَ الْحَقُّ وَمَا يُبْدِئُ الْبَاطِلُ وَمَا يُعِيْدُ
qul jā'al-ḥaqqu wa mā yubdi'ul-bāṭilu wa mā yu‘īd(u).
Pedź: "Chcōm ci ôstrzegać ino jednyj rzeczy, a mianowicie, co stawisz czoła Allahowi (szczyro) po dwōch abo ôsobno, a potym myślisz (ô Mahomecie). Twōj kamrat niy ma w nojmyńszyj miarze szalyny. Je niczym inkszym jak ôstrzeżyniym do ciebie przed (stawiyniym czoła) surowyj sztrofy."
قُلْ اِنْ ضَلَلْتُ فَاِنَّمَآ اَضِلُّ عَلٰى نَفْسِيْۚ وَاِنِ اهْتَدَيْتُ فَبِمَا يُوْحِيْٓ اِلَيَّ رَبِّيْۗ اِنَّهٗ سَمِيْعٌ قَرِيْبٌ
qul in ḍalaltu fa'innamā aḍillu ‘alā nafsī, wa inihtadaitu fabimā yūḥī ilayya rabbī, innahū samī‘un qarīb(un).
Pedź (Muhammad), "Jako ino nadgroda proszōm ôd ciebie, to je dlo ciebie. Mojo nadgroda je ino ôd Allaha, a Ôn je Wszechwiedōncy wszyskigo."
وَلَوْ تَرٰىٓ اِذْ فَزِعُوْا فَلَا فَوْتَ وَاُخِذُوْا مِنْ مَّكَانٍ قَرِيْبٍۙ
wa lau tarā iż fazi‘ū falā fauta wa ukhiżū mim makānin qarīb(in).
Pedź: "Richtich, mōj Pan ôbjawio prowda. Je Wszechwiedōncy wszyjskigo niywidzialnego."
وَّقَالُوْٓا اٰمَنَّا بِهٖۚ وَاَنّٰى لَهُمُ التَّنَاوُشُ مِنْ مَّكَانٍۢ بَعِيْدٍۚ
wa qālū āmannā bih(ī), wa annā lahumut-tanāwusyu mim makānim ba‘īd(in).
Godaj: "Prowda prziszła, a fałsz niy zacznie sie i niy (ani sie) niy powtōrzi."
وَقَدْ كَفَرُوْا بِهٖ مِنْ قَبْلُۚ وَيَقْذِفُوْنَ بِالْغَيْبِ مِنْ مَّكَانٍۢ بَعِيْدٍۚ
wa qad kafarū bihī min qabl(u), wa yaqżifūna bil-gaibi mim makānim ba‘īd(in).
Pedź: "Jeźli błyndōm, to richtich błyndōm dlo siebie; a jeźli dostanōm przewodnictwo, to skirz tego, co mi ôbjawiōł mōj Pan. Richtich, Je Wszechsłuchajōncy, Wszechbliski."
وَحِيْلَ بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ مَا يَشْتَهُوْنَۙ كَمَا فُعِلَ بِاَشْيَاعِهِمْ مِّنْ قَبْلُۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا فِيْ شَكٍّ مُّرِيْبٍ ࣖ
wa ḥīla bainahum wa baina mā yasytahūn(a), kamā fu‘ila bi'asy-yā‘ihim min qabl(u), innahum fī syakkim murīb(in).
I (jak straszne) kebyś widzioł jejich (niywierzōncych) ôgōrzōnych strachym (w Dzień Zmartwychstōnio); wtynczos niy mogli uciec i byli chycyni z pobliskigo miyjsca (by brać do piekla),