Q.S Al-Hijr (اَلْحِجْر) - 99 Liczba rzōndkōw

الۤرٰ ۗتِلْكَ اٰيٰتُ الْكِتٰبِ وَقُرْاٰنٍ مُّبِيْنٍ ۔

alif lām rā, tilka āyātul-kitābi wa qur'ānim mubīn(in).

Alif lam ra. To (Sura) je (niykere z) wersōw (doskōnałyj) Ksiyngi, mianowicie (wersōw) Koranu, kere dowajōm wyklarowania.

رُبَمَا يَوَدُّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوْ كَانُوْا مُسْلِمِيْنَ

rubamā yawaddul-lażīna kafarū lau kānū muslimīn(a).

Niywiyrni czasami (niyskorzij w życiu po śmierci) pragnōm, coby wczasnij (na tym świecie) stali sie muzułmanami.

ذَرْهُمْ يَأْكُلُوْا وَيَتَمَتَّعُوْا وَيُلْهِهِمُ الْاَمَلُ فَسَوْفَ يَعْلَمُوْنَ

Żarhum ya'kulū wa yatamatta‘ū wa yulhihimul-amalu fa saufa ya‘lamūn(a).

Niech (na tym świecie) jedzōm i bawiōm sie i bydōm rozproszani bez swoje (prōżne) marzenia, niyskorzij poznajōm (kōnsekwyncyje swojich czynōw).

وَمَآ اَهْلَكْنَا مِنْ قَرْيَةٍ اِلَّا وَلَهَا كِتَابٌ مَّعْلُوْمٌ

wa mā ahlaknā min qaryatin illā wa lahā kitābum ma‘lūm(un).

I My niy zniszczōmy kraju, ale sōm na niego ustanowiōne przepisy.

مَا تَسْبِقُ مِنْ اُمَّةٍ اَجَلَهَا وَمَا يَسْتَأْخِرُوْنَ

mā tasbiqu min ummatin ajalahā wa mā yasta'khirūn(a).

Niy ma ludzi, kerzi mogōm poprzedzić swoja śmierć i niy mogōm (tyż) prosić ô (jeji) przełożynie.

وَقَالُوْا يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْ نُزِّلَ عَلَيْهِ الذِّكْرُ اِنَّكَ لَمَجْنُوْنٌ ۗ

wa qālū yā ayyuhal-lażī nuzzila ‘alaihiż-żikru innaka lamajnūn(un).

I pedzieli: "O czowiek, kerymu ôbjawiōł sie Koran, richtich ty (Mahomet) jesteś prawdziwie szalyńcym.

لَوْمَا تَأْتِيْنَا بِالْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

lau mā ta'tīnā bil-malā'ikati in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).

Czymu niy prziniōsłeś do nōm anioła, jeźli jesteś jednym z sprawiedliwych?"

مَا نُنَزِّلُ الْمَلٰۤىِٕكَةَ اِلَّا بِالْحَقِّ وَمَا كَانُوْٓا اِذًا مُّنْظَرِيْنَ

mā nunazzilul-malā'ikata illā bil-ḥaqqi wa mā kānū iżam munẓarīn(a).

Niy wysłali my anjōłōw ino z prowdōm (coby prziniyś sztrofa) i w tym czasie niy dostały im ôdwłoki

اِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَاِنَّا لَهٗ لَحٰفِظُوْنَ

innā naḥnu nazzalnaż-żikra wa innā lahū laḥāfiẓūn(a).

Richtich, to My wysłali Koran, i z pewnościōm My (tyż) go zachowujymy.

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ فِيْ شِيَعِ الْاَوَّلِيْنَ

wa laqad arsalnā min qablika fī syiya‘il-awwalīn(a).

I richtich, My wysłali (pora posłańcōw) przed Tobōm (Mahometem) do piyrwyjszych ludōw.

وَمَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

wa mā ya'tīhim mir rasūlin illā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

A kedy przichodziōł do nich posłanek, dycki ś niego szydziyli.

كَذٰلِكَ نَسْلُكُهٗ فِيْ قُلُوْبِ الْمُجْرِمِيْنَۙ

każālika naslukuhū fī qulūbil-mujrimīn(a).

Tak tōż wkludzamy go (wyśmiyw) do serc grzysznikōw

لَا يُؤْمِنُوْنَ بِهٖ وَقَدْ خَلَتْ سُنَّةُ الْاَوَّلِيْنَ

lā yu'minūna bihī wa qad khalat sunnatul-awwalīn(a).

niy wierzōm w niego (Koran), chocioż ôbrzyzanie Allaha przekozało piyrwyjszych ludzi.

وَلَوْ فَتَحْنَا عَلَيْهِمْ بَابًا مِّنَ السَّمَاۤءِ فَظَلُّوْا فِيْهِ يَعْرُجُوْنَۙ

wa lau fataḥnā ‘alaihim bābam minas-samā'i fa ẓallū fīhi ya‘rujūn(a).

A jeźli ôtworzymy im jedne z drzwi nieba, to ôni dalij wznoszōm sie do nij,

لَقَالُوْٓا اِنَّمَا سُكِّرَتْ اَبْصَارُنَا بَلْ نَحْنُ قَوْمٌ مَّسْحُوْرُوْنَ ࣖ

laqālū innamā sukkirat abṣārunā bal naḥnu qaumum masḥūrūn(a).

ôczywiście pedzieli: "Richtich, naszo wizyjo je zachmurzōno, w ryalności my sōm tymi, kerych tyko magijo."

وَلَقَدْ جَعَلْنَا فِى السَّمَاۤءِ بُرُوْجًا وَّزَيَّنّٰهَا لِلنّٰظِرِيْنَۙ

wa laqad ja‘alnā fis-samā'i burūjaw wa zayyannāhā lin-nāẓirīn(a).

I richtich, stworzili my grōmady gwiozd na niebie i sprawiyli my, coby wydowały sie piynkne tym, kerzi na nie patrzōm.

وَحَفِظْنٰهَا مِنْ كُلِّ شَيْطٰنٍ رَّجِيْمٍۙ

wa ḥafiẓnāhā min kulli syaiṭānir rajīm(in).

i chrōnimy go przed kożdym przeklōnōnym (kłopotym) diabłym,

اِلَّا مَنِ اسْتَرَقَ السَّمْعَ فَاَتْبَعَهٗ شِهَابٌ مُّبِيْنٌ

illā manistaraqas-sam‘a fa atba‘ahū syihābum mubīn(un).

z wyjōntkym (szatana), kery kradzie (nowisty), kere idzie usłyszeć (ôd anjelōw), a potym je prześcigany bez wybuch jasnego ôgnia.

وَالْاَرْضَ مَدَدْنٰهَا وَاَلْقَيْنَا فِيْهَا رَوَاسِيَ وَاَنْۢبَتْنَا فِيْهَا مِنْ كُلِّ شَيْءٍ مَّوْزُوْنٍ

wal-arḍa madadnāhā wa alqainā fīhā rawāsiya wa ambatnā fīhā min kulli syai'im mauzūn(in).

I rozproszyliśmy ziymia i ôsadziyliśmy na nij gōry i chowalimy tam wszysko podle jeji srogości.

وَجَعَلْنَا لَكُمْ فِيْهَا مَعَايِشَ وَمَنْ لَّسْتُمْ لَهٗ بِرٰزِقِيْنَ

wa ja‘alnā lakum fīhā ma‘āyisya wa mal lastum lahū birāziqīn(a).

I stworzili my w nich źrōdła życio do waszych potrzeb, i (stworzili my tyż) stworzynia, kerych utrzimanie niy jesteś.

وَاِنْ مِّنْ شَيْءٍ اِلَّا عِنْدَنَا خَزَاۤىِٕنُهٗ وَمَا نُنَزِّلُهٗٓ اِلَّا بِقَدَرٍ مَّعْلُوْمٍ

wa im min syai'in illā ‘indanā khazā'inuhū wa mā nunazziluhū illā biqadarim ma‘lūm(un).

I niy ma nic ôkrōm po strōnie Kami jego skarbōw; Niy zmyńszyliśmy go ale do pewnyj srogości.

وَاَرْسَلْنَا الرِّيٰحَ لَوَاقِحَ فَاَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَسْقَيْنٰكُمُوْهُۚ وَمَآ اَنْتُمْ لَهٗ بِخٰزِنِيْنَ

wa arsalnar-riyāḥa lawāqiha fa anzalnā minas-samā'i mā'an fa asqainākumūh(u), wa mā antum lahū bikhāzinīn(a).

I wysłali my wiatr na manżelstwo i wysłali my dyszcz z nieba, a potym dali my wam ôd niego pić, a niy wy jōm utrzimowali.

وَاِنَّا لَنَحْنُ نُحْيٖ وَنُمِيْتُ وَنَحْنُ الْوٰرِثُوْنَ

wa innā lanaḥnu nuḥyī wa numītu wa naḥnul-wāriṡūn(a).

I richtich, My sōm tymi, kerzi dowajōm życie i sprawiajōm śmierć i My sōm tymi, kerzi erbujōm.

وَلَقَدْ عَلِمْنَا الْمُسْتَقْدِمِيْنَ مِنْكُمْ وَلَقَدْ عَلِمْنَا الْمُسْتَأْخِرِيْنَ

wa laqad ‘alimnal-mustaqdimīna minkum wa laqad ‘alimnal-musta'khirīn(a).

I richtich, znamy piyrsze przed tobōm i znamy tyż te ôstatnie.

وَاِنَّ رَبَّكَ هُوَ يَحْشُرُهُمْۗ اِنَّهٗ حَكِيْمٌ عَلِيْمٌ ࣖ

wa inna rabbaka huwa yaḥsyuruhum, innahū ḥakīmun ‘alīm(un).

I richtich, twōj Pan, ôn je grōmadzi. Richtich, Je Wszechmōndry, Wszechwiedōncy.

وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ مِنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍۚ

wa laqad khalaqnal-insāna min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).

I richtich, stworzili my czowieka (Adama) ze suchyj gliny z czornego marza, keremu nadano forma.

وَالْجَاۤنَّ خَلَقْنٰهُ مِنْ قَبْلُ مِنْ نَّارِ السَّمُوْمِ

wal-jānna khalaqnāhu min qablu min nāris-samūm(i).

I My stworzili my dżini przed (Adamym) z barzo gorkigo ôgnia.

وَاِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنِّيْ خَالِقٌۢ بَشَرًا مِّنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍۚ

wa iż qāla rabbuka lil-malā'ikati innī khāliqum basyaram min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).

I (pamiytaj), kedy twōj Pan pedzioł do anjōłōw: „Richtich, stworzōm czowieka ze suchyj gliny z czornego marza, keremu nadano forma.

فَاِذَا سَوَّيْتُهٗ وَنَفَخْتُ فِيْهِ مِنْ رُّوْحِيْ فَقَعُوْا لَهٗ سٰجِدِيْنَ

fa iżā sawwaituhū wa nafakhtu fīhi mir rūḥī fa qa‘ū lahū sājidīn(a).

Tak tōż, kej doskōnalōłbych (wydarzenie) i wdychnōłbych w niego Mojego ducha (stworzynie), to poklōń sie przed nim, klōnōnc sie."

فَسَجَدَ الْمَلٰۤىِٕكَةُ كُلُّهُمْ اَجْمَعُوْنَۙ

fa sajadal-malā'ikatu kulluhum ajma‘ūn(a).

Tak tōż wszyjscy anjeli pokłoniyli sie razym,

اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ اَبٰىٓ اَنْ يَّكُوْنَ مَعَ السّٰجِدِيْنَ

illā iblīs(a), abā ay yakūna ma‘as-sājidīn(a).

z wyjōntkym Diabła. Niy chcioł prziłōnczyć sie do (anjōłōw), kerzi klōnli sie.

قَالَ يٰٓاِبْلِيْسُ مَا لَكَ اَلَّا تَكُوْنَ مَعَ السّٰجِدِيْنَ

qāla yā iblīsu mā laka allā takūna ma‘as-sājidīn(a).

Ôn (Allah) pedzioł: "O Szatan! Czymu (niy prziłōnczysz sie) pokłonisz sie z niymi?"

قَالَ لَمْ اَكُنْ لِّاَسْجُدَ لِبَشَرٍ خَلَقْتَهٗ مِنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍ

qāla lam akul li'asjuda libasyarin khalaqtahū min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).

Ôn (Iblis) pedzioł: "Nikej niy pokłoniōm sie czowieku, kerego stworzōłeś ze suchyj gliny z czornego marza, kerymu nadano forma."

قَالَ فَاخْرُجْ مِنْهَا فَاِنَّكَ رَجِيْمٌۙ

qāla fakhruj minhā fa innaka rajīm(un).

Ôn (Allah) pedzioł: "(Tedy) wyjdź z nieba, bo richtich jesteś przeklōnōny,

وَّاِنَّ عَلَيْكَ اللَّعْنَةَ اِلٰى يَوْمِ الدِّيْنِ

wa inna ‘alaikal-la‘nata ilā yaumid-dīn(i).

i richtich klōnstwo ôstanie na ciebie aże do Dnia Zmartwychstōnio."

قَالَ رَبِّ فَاَنْظِرْنِيْٓ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَ

qāla rabbi fa anẓirnī ilā yaumi yub‘aṡūn(a).

Ôn (diabło) pedzioł: "O mōj Panie, (jeźli tak je), to daj mi ôpōźniynie do dnia (ludzi) zmartwychstōnio."

قَالَ فَاِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِيْنَۙ

qāla fa innaka minal-munẓarīn(a).

Allah prawi: "(Dobrze) to richtich jesteś postrzōd tych, co dostali ôpōźniynie,

اِلٰى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُوْمِ

ilā yaumil-waqtil-ma‘lūm(i).

do wyznaczōnego dnia (dnia śmierci).”

قَالَ رَبِّ بِمَآ اَغْوَيْتَنِيْ لَاُزَيِّنَنَّ لَهُمْ فِى الْاَرْضِ وَلَاُغْوِيَنَّهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ

qāla rabbi bimā agwaitanī la'uzayyinanna lahum fil-arḍi wa la'ugwiyannahum ajma‘īn(a).

Ôn (Iblis) pedzioł: "Moj Panie, pōniywoż Ty postanowiōłeś, iże sōm błyndny, z istościōm sprawiōm (zło) wydować sie piyknym tym, co sōm na ziymi, i wkludzōm jejich wszyskich na błynd,

اِلَّا عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِيْنَ

illā ‘ibādaka minhumul-mukhlaṣīn(a).

chyba że Twojich sług, kerzi sōm ôbrani postrzōd nich.”

قَالَ هٰذَا صِرَاطٌ عَلَيَّ مُسْتَقِيْمٌ

qāla hāżā ṣirāṭun ‘alayya mustaqīm(un).

Ôn (Allah) pedzioł: "To je prosto sztreka (kludzōnco) do Mi."

اِنَّ عِبَادِيْ لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطٰنٌ اِلَّا مَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْغَاوِيْنَ

inna ‘ibādī laisa laka ‘alaihim sulṭānun illā manittaba‘aka minal-gāwīn(a).

Richtich, ty (Iblis) niy masz władzy nad Mojimi sługami, chyba że tych, kerzi sōm za Tobōm, mianowicie tych, kerzi sōm błyndni.

وَاِنَّ جَهَنَّمَ لَمَوْعِدُهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ

wa inna jahannama lamau‘iduhum ajma‘īn(a).

I richtich, Piekło je prawdziwie (miyjsce), kere było ôbiecane wszyskim im (ôdpowiednikōm diabła).

لَهَا سَبْعَةُ اَبْوَابٍۗ لِكُلِّ بَابٍ مِّنْهُمْ جُزْءٌ مَّقْسُوْمٌ ࣖ

lahā sab‘atu abwāb(in), likulli bābim minhum juz'um maqsūm(un).

(Piekło) mo siedym drzwi. Kożde drzwi (były przipisane) do ôkryślōnyj grupy z nich.

اِنَّ الْمُتَّقِيْنَ فِيْ جَنّٰتٍ وَّعُيُوْنٍۗ

innal-muttaqīna fī jannātiw wa ‘uyūn(in).

Richtich, ôsoba pobożno je w rajach (zygrodach) i (blisko) źrōdeł (płynōncych) wod.

اُدْخُلُوْهَا بِسَلٰمٍ اٰمِنِيْنَ

udkhulūhā bisalāmin āminīn(a).

(Allah prawi), "Wejdź do niego w pokoju i bezpiyczyństwie."

وَنَزَعْنَا مَا فِيْ صُدُوْرِهِمْ مِّنْ غِلٍّ اِخْوَانًا عَلٰى سُرُرٍ مُّتَقٰبِلِيْنَ

wa naza‘nā mā fī ṣudūrihim min gillin ikhwānan ‘alā sururim mutaqābilīn(a).

I usuniyliśmy wszyske uczucia wrażynio w jejich sercach; czuli sie jak bracia, siedzōnc gymba w gymba na kanapie.

لَا يَمَسُّهُمْ فِيْهَا نَصَبٌ وَّمَا هُمْ مِّنْهَا بِمُخْرَجِيْنَ

lā yamassuhum fīhā naṣabuw wa mā hum minhā bimukhrajīn(a).

Niy czujōm sie w nim pōmōni i niy bydōm z niego wyciepniyńci.

۞ نَبِّئْ عِبَادِيْٓ اَنِّيْٓ اَنَا الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُۙ

nabbi' ‘ibādī annī anal-gafūrur-raḥīm(u).

Pedź Mojim sługōm, co Ja sōm Nojbarzij Przebaczajōncy, Nojbarzij Miłosierczy,

وَاَنَّ عَذَابِيْ هُوَ الْعَذَابُ الْاَلِيْمُ

wa anna ‘ażābī huwal-‘ażābul-alīm(u).

i richtich Mojo sztrofa je barzo mōcno sztrofa.

وَنَبِّئْهُمْ عَنْ ضَيْفِ اِبْرٰهِيْمَۘ

wa nabbi'hum ‘an ḍaifi ibrāhīm(a).

I informuj (Muhammada) jejich ô gościu (aniolu) Ibrahima.

اِذْ دَخَلُوْا عَلَيْهِ فَقَالُوْا سَلٰمًاۗ قَالَ اِنَّا مِنْكُمْ وَجِلُوْنَ

iż dakhalū ‘alaihi fa qālū salāmā(n), qāla innā minkum wajilūn(a).

Kedy weszli do miyjsca, to pedzieli: „Pozdrowiajōm.” Ôn (Ibrahim) pedzioł: „My sie ciebie richtich bojymy.”

قَالُوْا لَا تَوْجَلْ اِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلٰمٍ عَلِيْمٍ

qālū lā taujal innā nubasysyiruka bigulāmin ‘alīm(in).

(Ôni) pedzieli: "Niy boj sie, richtich dowamy ci dobro nowina ô (narodzyniu) syna (kery bydzie) chytrym czowiekiym (Izaakiym)."

قَالَ اَبَشَّرْتُمُوْنِيْ عَلٰٓى اَنْ مَّسَّنِيَ الْكِبَرُ فَبِمَ تُبَشِّرُوْنَ

qāla abasysyartumūnī ‘alā am massaniyal-kibaru fa bima tubasysyirūn(a).

Ôn (Ibrahim) pedzioł: "Je prawo, iże dałeś mi dobro nowina, chocioż bōłch stary, to (w jaki spōsōb) dałeś to (dobro nowina)?"

قَالُوْا بَشَّرْنٰكَ بِالْحَقِّ فَلَا تَكُنْ مِّنَ الْقٰنِطِيْنَ

qālū basysyarnāka bil-ḥaqqi falā takum minal-qāniṭīn(a).

(Ôni) ôdpowiedzieli: "Przekazujymy wam dobro nowina prawidłowo, bezto niy bōdźcie postrzōd tych, kerzi rozczarujōm sie."

قَالَ وَمَنْ يَّقْنَطُ مِنْ رَّحْمَةِ رَبِّهٖٓ اِلَّا الضَّاۤلُّوْنَ

qāla wa may yaqnaṭu mir raḥmati rabbihī illaḍ-ḍāllūn(a).

Ôn (Ibrahim) pedzioł: „Niykożdy niy rozczuwo sie ôd łaskawości swojigo Pana, chyba że ci, kerzi błyndniōm.”

قَالَ فَمَا خَطْبُكُمْ اَيُّهَا الْمُرْسَلُوْنَ

qāla famā khaṭbukum ayyuhal-mursalūn(a).

Ôn (Ibrahim) pedzioł: „Jako je waszo wożno sprawa, ô posłańcy?”

قَالُوْٓا اِنَّآ اُرْسِلْنَآ اِلٰى قَوْمٍ مُّجْرِمِيْنَۙ

qālū innā ursilnā ilā qaumim mujrimīn(a).

(Ôni) ôdpowiedzieli: "Richtich, byli my posłani do grzysznego ludu,

اِلَّآ اٰلَ لُوْطٍۗ اِنَّا لَمُنَجُّوْهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ

illā āla lūṭ(in), innā lamunajjūhum ajma‘īn(a).

z wyjōntkym śladōwcōw Luta. Richtich, z pewnościōm jejich wszyskich uratujymy,

اِلَّا امْرَاَتَهٗ قَدَّرْنَآ اِنَّهَا لَمِنَ الْغٰبِرِيْنَ ࣖ

illamra'atahū qaddarnā innahā laminal-gābirīn(a).

ôkrōm jego ślubnyj, ustalili my, iże je postrzōd tych, co ôstali za siebie (społym z inkszymi niywierzōncymi).”

فَلَمَّا جَاۤءَ اٰلَ لُوْطِ ِۨالْمُرْسَلُوْنَۙ

falammā jā'a āla lūṭinil-mursalūn(a).

Tak tōż, kej posłanek prziszoł do śladōwcōw Luta,

قَالَ اِنَّكُمْ قَوْمٌ مُّنْكَرُوْنَ

qāla innakum qaumum munkarūn(a).

ôn (Lut) pedzioł: "Richtich jesteś kimś, kerego niy znamy."

قَالُوْا بَلْ جِئْنٰكَ بِمَا كَانُوْا فِيْهِ يَمْتَرُوْنَ

qālū bal ji'nāka bimā kānū fīhi yamtarūn(a).

(Posłańcy) ôdpowiedzieli: "W ryalności prziszli my do was przinoszōnc sztrofa, keryj ôni dycki zaprzeczali

وَاَتَيْنٰكَ بِالْحَقِّ وَاِنَّا لَصٰدِقُوْنَ

wa ataināka bil-ḥaqqi wa innā laṣādiqūn(a).

I my przichodzimy do Ciebie przinoszōnc prowda i richtich, my sōm ludym prawdziwym.

فَاَسْرِ بِاَهْلِكَ بِقِطْعٍ مِّنَ الَّيْلِ وَاتَّبِعْ اَدْبَارَهُمْ وَلَا يَلْتَفِتْ مِنْكُمْ اَحَدٌ وَّامْضُوْا حَيْثُ تُؤْمَرُوْنَ

fa asri bi'ahlika biqiṭ‘im minal-laili wattabi‘ adbārahum wa lā yaltafit minkum aḥaduw wamḍū ḥaiṡu tu'marūn(a).

Tak tōż wyjdź pod kōniec wieczoru ze swojōm familijōm i podōnż za niymi za niymi. Niy dozwolajcie, coby żodyn z was ôdwrōciōł sie i kōntynuuje swoja rajza do miyjsca, do kerego wam nakozano."

وَقَضَيْنَآ اِلَيْهِ ذٰلِكَ الْاَمْرَ اَنَّ دَابِرَ هٰٓؤُلَاۤءِ مَقْطُوْعٌ مُّصْبِحِيْنَ

wa qaḍainā ilaihi żālikal-amra anna dābira hā'ulā'i maqṭū‘um muṣbiḥīn(a).

I My rozsōndziyliśmy ôd niego (Luta), co w kōńcu bydōm zniszczōne ôd świtu.

وَجَاۤءَ اَهْلُ الْمَدِيْنَةِ يَسْتَبْشِرُوْنَ

wa jā'a ahlul-madīnati yastabsyirūn(a).

A lud miasta przichodziōł (do dōmu Luta) ze radościōm (skirz przibycio gościa).

قَالَ اِنَّ هٰٓؤُلَاۤءِ ضَيْفِيْ فَلَا تَفْضَحُوْنِۙ

qāla inna hā'ulā'i ḍaifī falā tafḍaḥūn(i).

Ôn (Lut) pedzioł: "Richtich sōm ôni moji goście; bezto niy czynij mi gańby,

وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَلَا تُخْزُوْنِ

wattaqullāha wa lā tukhzūn(i).

I boj sie Allaha i niy ôbrzyndzaj mnie."

قَالُوْٓا اَوَلَمْ نَنْهَكَ عَنِ الْعٰلَمِيْنَ

qālū awalam nanhaka ‘anil-‘ālamīn(a).

(Ôni) pedzieli: “Czy niy zabrōniyli my ci (ôchrōny) ludzi?”

قَالَ هٰٓؤُلَاۤءِ بَنٰتِيْٓ اِنْ كُنْتُمْ فٰعِلِيْنَۗ

qāla hā'ulā'i banātī in kuntum fā‘ilīn(a).

Ôn (Lut) pedzioł: "To sōm cery mojigo (kroju) (zaślubij sie z niymi), jeźli chcesz to zrobić."

لَعَمْرُكَ اِنَّهُمْ لَفِيْ سَكْرَتِهِمْ يَعْمَهُوْنَ

la‘amruka innahum lafī sakratihim ya‘mahūn(a).

(Allah pedzioł), "Do twojigo wieku (Muhammad), richtich, sōm ôni ôbciōngniyńci pijactwym (błyndnym skeraniym)."

فَاَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ مُشْرِقِيْنَۙ

fa akhażathumuṣ-ṣaiḥatu musyriqīn(a).

Tak tōż ôstały zniszczōne bez głośny grzmot, kej słōńce zamierzało wschodzić.

فَجَعَلْنَا عَالِيَهَا سَافِلَهَا وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ حِجَارَةً مِّنْ سِجِّيْلٍ

fa ja‘alnā ‘āliyahā sāfilahā wa amṭarnā ‘alaihim ḥijāratam min sijjīl(in).

Tak tōż ôbrōciyli my (ziymia) do gōry nogami i ôbsypali my je kamyniami z twardyj ziymie.

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّلْمُتَوَسِّمِيْنَۙ

inna fī żālika la'āyātil lil-mutawassimīn(a).

Richtich, w tym, co sōm prawdziwie znaki (mocy Allaha) do tych, kerzi zwracajōm uwoga na znaki,

وَاِنَّهَا لَبِسَبِيْلٍ مُّقِيْمٍ

wa innahā labisabīlim muqīm(in).

i richtich, (kroj) tak naprowda leży na drōdze, kero je durch (przejzdowano bez ludzi).

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّلْمُؤْمِنِيْنَۗ

inna fī żālika la'āyatal lil-mu'minīn(a).

Richtich, w tym je prawdziwie znak (mocy Allaha) do tych, kerzi wierzōm.

وَاِنْ كَانَ اَصْحٰبُ الْاَيْكَةِ لَظٰلِمِيْنَۙ

wa in kāna aṣḥābul-aikati laẓālimīn(a).

I richtich lud z Aiki je prawdziwie niysprawiedliwym ludym

فَانْتَقَمْنَا مِنْهُمْۘ وَاِنَّهُمَا لَبِاِمَامٍ مُّبِيْنٍۗ ࣖ

fantaqamnā minhum, wa innahumā labi'imāmim mubīn(in).

tak My je zniszczyli. A faktycznie ôba (kroje) sōm położōne na jednyj autostradzie.

وَلَقَدْ كَذَّبَ اَصْحٰبُ الْحِجْرِ الْمُرْسَلِيْنَۙ

wa laqad każżaba aṣḥābul-ḥijril-mursalīn(a).

I prawdziwie lud kraju Hijru do kōńca ôszydziōł (swojich) posłańcōw,

وَاٰتَيْنٰهُمْ اٰيٰتِنَا فَكَانُوْا عَنْهَا مُعْرِضِيْنَۙ

wa ātaināhum āyātinā fa kānū ‘anhā mu‘riḍīn(a).

i My prziniosłymy im Nasze znaki (mocy), ale ôni dycki ôdwrocajōm sie ôd nich,

وَكَانُوْا يَنْحِتُوْنَ مِنَ الْجِبَالِ بُيُوْتًا اٰمِنِيْنَ

wa kānū yanḥitūna minal-jibāli buyūtan āminīn(a).

i rzeźbiyli dōmy ze skoły, (w kerych miyszkali) z poczuciym bezpiyczyństwa.

فَاَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ مُصْبِحِيْنَۙ

fa akhażathumuṣ-ṣaiḥatu muṣbiḥīn(a).

Potym ôstały zniszczōne bez głośny szum, kery rano grzmotowoł,

فَمَآ اَغْنٰى عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَۗ

famā agnā ‘anhum mā kānū yaksibūn(a).

tak, iże je dlo nich bezużyteczne, co ôni robiyli.

وَمَا خَلَقْنَا السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَآ اِلَّا بِالْحَقِّۗ وَاِنَّ السَّاعَةَ لَاٰتِيَةٌ فَاصْفَحِ الصَّفْحَ الْجَمِيْلَ

wa mā khalaqnas-samāwāti wal-arḍa wa mā bainahumā illā bil-ḥaqq(i), wa innas-sā‘ata la'ātiyatun faṣfaḥiṣ-ṣafḥal-jamīl(a).

I niy stworzili my niebios, ziymie i tego, co je miyndzy niymi, ale z prowdōm. I richtich, Apokalipsa zdecydowanie przijdzie, tōż przebacz (im) w dobry spōsōb.

اِنَّ رَبَّكَ هُوَ الْخَلّٰقُ الْعَلِيْمُ

inna rabbaka huwal-khallāqul-‘alīm(u).

Richtich, twōj Pań, Ôn je Wszechstwōrcōm, Wszechwiedōncym.

وَلَقَدْ اٰتَيْنٰكَ سَبْعًا مِّنَ الْمَثَانِيْ وَالْقُرْاٰنَ الْعَظِيْمَ

wa laqad ātaināka sab‘am minal-maṡānī wal-qur'ānal-‘aẓīm(a).

I richtich, My dałyśmy ci siedym (wersōw), kere sōm (recytowane) powtarzajōnco sie, jak tyż wielgi Koran.

لَا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ اِلٰى مَا مَتَّعْنَا بِهٖٓ اَزْوَاجًا مِّنْهُمْ وَلَا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَاخْفِضْ جَنَاحَكَ لِلْمُؤْمِنِيْنَ

lā tamuddanna ‘ainaika ilā mā matta‘nā bihī azwājam minhum wa lā taḥzan ‘alaihim wakhfiḍ janāḥaka lil-mu'minīn(a).

Nikej niy ôdwrocaj swojigo wzglyndu na uciechy życio, kere dałyśmy niykerym grupōm z nich (niywierzōncym), i niy bōdź smutny wobec nich i bōdź pokorny wobec tych, kerzi wierzōm.

وَقُلْ اِنِّيْٓ اَنَا النَّذِيْرُ الْمُبِيْنُۚ

wa qul innī anan-nażīrul-mubīn(u).

I pedź (Muhammad): "Richtich jōn sōm klarownym ôstrzegajōncym."

كَمَآ اَنْزَلْنَا عَلَى الْمُقْتَسِمِيْنَۙ

kamā anzalnā ‘alal-muqtasimīn(a).

Jak (dali my ôstrzeżynie), wysłali my (sztrofa) do tych, kerzi zortujōm (Ksiynga Allaha),

الَّذِيْنَ جَعَلُوا الْقُرْاٰنَ عِضِيْنَ

allażīna ja‘alul-qur'āna ‘iḍīn(a).

(mianowicie) ludzie, kerzi stworzili Koran, byli potajlowani.

فَوَرَبِّكَ لَنَسْـَٔلَنَّهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ

fa wa rabbika lanas'alannahum ajma‘īn(a).

Tak tōż bez twojigo Pana, zdecydowanie zapytujymy jejich wszyskich,

عَمَّا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

‘ammā kānū ya‘malūn(a).

ô tym, co wczasnij zrobiyli.

فَاصْدَعْ بِمَا تُؤْمَرُ وَاَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِيْنَ

faṣda‘ bimā tu'maru wa a‘riḍ ‘anil-musyrikīn(a).

Tak tōż przekazuj (Muhammadowi) ôtwarcie wszysko, co je (ci) nakozane i ôdwrōć sie ôd wieloteistōw.

اِنَّا كَفَيْنٰكَ الْمُسْتَهْزِءِيْنَۙ

innā kafainākal-mustahzi'īn(a).

Richtich, chrōnimy ci (Mahometa) przed (złym) tych, kerzi wyśmiywajōm ci (ciebi),

الَّذِيْنَ يَجْعَلُوْنَ مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَۚ فَسَوْفَ يَعْلَمُوْنَ

allażīna yaj‘alūna ma‘allāhi ilāhan ākhar(a), fa saufa ya‘lamūn(a).

(mianowicie) ludzie, kerzi uwożajōm za istniynie bogōw inkszych aniżeli Allah; niyskorzij poznajōm (kōnsekwyncyje).

وَلَقَدْ نَعْلَمُ اَنَّكَ يَضِيْقُ صَدْرُكَ بِمَا يَقُوْلُوْنَۙ

wa laqad na‘lamu annaka yaḍīqu ṣadruka bimā yaqūlūn(a).

I richtich, Wiymy, iże twoja klatka piersiowo stowo sie wōnsko skirz tego, co ôni godajōm

فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَكُنْ مِّنَ السّٰجِدِيْنَۙ

fa sabbiḥ biḥamdi rabbika wa kum minas-sājidīn(a).

Tak tōż uwielbij siebie, chwalōnc swojigo Pana i bōdź postrzōd tych, kerzi klōnajōm sie (rzykanie),

وَاعْبُدْ رَبَّكَ حَتّٰى يَأْتِيَكَ الْيَقِيْنُ ࣖࣖ

wa‘bud rabbaka ḥattā ya'tiyakal-yaqīn(u).

I czcz swojigo Pana, do czasu, kej pewność (śmierć) przijdzie do ciebie.