الۤمّۤ ۗ

alif lām mīm.

אַליף לאַם מים.

تَنْزِيْلُ الْكِتٰبِ لَا رَيْبَ فِيْهِ مِنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَۗ

tanzīlul-kitābi lā raiba fīhi mir rabbil-‘ālamīn(a).

עס איז נישטאָ קיין ספק וועגן דער התגלות פון קוראן, פון דעם האר פון די וועלטן.

اَمْ يَقُوْلُوْنَ افْتَرٰىهُ ۚ بَلْ هُوَ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّكَ لِتُنْذِرَ قَوْمًا مَّآ اَتٰىهُمْ مِّنْ نَّذِيْرٍ مِّنْ قَبْلِكَ لَعَلَّهُمْ يَهْتَدُوْنَ

am yaqūlūnaftarāhu balhuwal-ḥaqqu mir rabbika litunżira qaumam mā atāhum min nażīrim min qablika la‘allahum yahtadūn(a).

אבער פארוואס זאגן זיי (די נישט-גלייביקע), "ער (מוחמד) האט עס אויסגעטראכט." ניין, דער קוראן איז די אמת (וואס איז געקומען) פון אייער האר, כדי איר זאלט ווארענען מענטשן וואס זענען קיינמאל נישט באזוכט געווארן דורך קיינעם וואס האט אייך געווארנט פאר אייך; כדי זיי זאלן באקומען אנווייזונג.

اَللّٰهُ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا فِيْ سِتَّةِ اَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوٰى عَلَى الْعَرْشِۗ مَا لَكُمْ مِّنْ دُوْنِهٖ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا شَفِيْعٍۗ اَفَلَا تَتَذَكَّرُوْنَ

allāhul-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa mā bainahumā fī sittati ayyāmin ṡummastawā ‘alal-‘arsy(i), mā lakum min dūnihī miw waliyyiw wa lā syafī‘(in), afalā tatażakkarūn(a).

אַלאַ איז ער וואָס האָט באַשאַפן די הימלען און די ערד און אַלץ וואָס איז צווישן זיי אין זעקס טעג, און דערנאָך האָט ער זיך באַזעצט אויף דעם טראָן. דו האָסט נישט קיין העלפער אָדער פֿאַרמיטלער אַחוץ אים. וועסטו דעמאָלט נישט זען?

يُدَبِّرُ الْاَمْرَ مِنَ السَّمَاۤءِ اِلَى الْاَرْضِ ثُمَّ يَعْرُجُ اِلَيْهِ فِيْ يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهٗٓ اَلْفَ سَنَةٍ مِّمَّا تَعُدُّوْنَ

yudabbirul-amra minas-samā'i ilal-arḍi ṡumma ya‘ruju ilaihi fī yaumin kāna miqdāruhū alfa sanatim mimmā ta‘uddūn(a).

ער רעגולירט אַלע ענינים פֿון הימל ביז ערד, און דערנאָך (ענינים) גייען אַרויף צו אים אין איין טאָג וועמענס לענג (לענג) איז טויזנט יאָר לויט אייערע חשבונות.

ذٰلِكَ عٰلِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُۙ

Żālika ‘ālimul-gaibi wasy-syahādatil-‘azīzur-raḥīm(u).

דאָס איז גאָט וואָס ווייסט דאָס אומגעזעענע און דאָס עכטע, דער אַלמעכטיקער, דער רחמנותדיקסטער.

الَّذِيْٓ اَحْسَنَ كُلَّ شَيْءٍ خَلَقَهٗ وَبَدَاَ خَلْقَ الْاِنْسَانِ مِنْ طِيْنٍ

allażī aḥsana kulla syai'in khalaqahū wa bada'a khalqal-insāni min ṭīn(in).

ווער האָט פֿאַרשענערט אַלץ וואָס ער האָט באַשאַפֿן און ווער האָט אָנגעהויבן די שאַפֿונג פֿון מענטש פֿון ליים,

ثُمَّ جَعَلَ نَسْلَهٗ مِنْ سُلٰلَةٍ مِّنْ مَّاۤءٍ مَّهِيْنٍ ۚ

Ṡumma ja‘ala naslahū min sulālatim mim mā'im mahīn(in).

דעמאָלט האָט ער געמאַכט זײַן קינדער פֿון דער עסענץ פֿון נידעריק וואַסער (זיירע).

ثُمَّ سَوّٰىهُ وَنَفَخَ فِيْهِ مِنْ رُّوْحِهٖ وَجَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَالْاَبْصَارَ وَالْاَفْـِٕدَةَۗ قَلِيْلًا مَّا تَشْكُرُوْنَ

Ṡumma sawwāhu wa nafakha fīhi mir rūḥihī wa ja‘ala lakumus-sam‘a wal-abṣāra wal-af'idah(ta), qalīlam mā tasykurūn(a).

דעמאָלט האָט ער עס פאַרפֿולקאָמט און האָט אַרײַנגעבלאָזן זײַן גײַסט (באַשאַפֿונג) אין זײַן (קערפּער) און ער האָט באַשאַפֿן הערן, זען און האַרץ פֿאַר דיר, (אָבער) דו ביסט געווען זייער ווייניק דאַנקבאַר.

وَقَالُوْٓا ءَاِذَا ضَلَلْنَا فِى الْاَرْضِ ءَاِنَّا لَفِيْ خَلْقٍ جَدِيْدٍ ەۗ بَلْ هُمْ بِلِقَاۤءِ رَبِّهِمْ كٰفِرُوْنَ

wa qālū a'iżā ḍalalnā fil-arḍi a'innā lafī khalqin jadīd(in), bal hum biliqā'i rabbihim kāfirūn(a).

און זיי האָבן געזאָגט, "ווען מיר וועלן פֿאַרשוואונדן (חרוב ווערן) אין דער ערד, וועלן מיר זײַן אין אַ נײַער בריאה?" זיי לייקענען אַפֿילו אַז זיי האָבן זיך באַגעגנט מיט זייער גאָט.

۞ قُلْ يَتَوَفّٰىكُمْ مَّلَكُ الْمَوْتِ الَّذِيْ وُكِّلَ بِكُمْ ثُمَّ اِلٰى رَبِّكُمْ تُرْجَعُوْنَ ࣖ

qul yatawaffākum malakul-mautil-lażī wukkila bikum ṡumma ilā rabbikum turja‘ūn(a).

זאָג, "דער מלאך המות וועמען מען האָט אים איבערגעגעבן צו (נעמען דיין לעבן) וועט דיך אומברענגען, און דערנאָך וועסטו צוריקגעקערט ווערן צו דיין האר."

وَلَوْ تَرٰىٓ اِذِ الْمُجْرِمُوْنَ نَاكِسُوْا رُءُوْسِهِمْ عِنْدَ رَبِّهِمْۗ رَبَّنَآ اَبْصَرْنَا وَسَمِعْنَا فَارْجِعْنَا نَعْمَلْ صَالِحًا اِنَّا مُوْقِنُوْنَ

wa lau tarā iżil-mujrimūna nākisū ru'ūsihim ‘inda rabbihim, rabbanā abṣarnā wa sami‘nā farji‘nā na‘mal ṣāliḥan innā mūqinūn(a).

און (וואָס פֿאַר אַ שרעק), אויב איר וואָלט געזען די זינדיקע בייגן זייערע קעפּ פֿאַר זייער גאָט, (האָבן זיי געזאָגט), "אונדזער גאָט, מיר האָבן געזען און געהערט, אַזוי ברענגט אונדז צוריק (צו דער וועלט), זיכער וועלן מיר טאָן גוטע מעשים. טאַקע, מיר זענען אַ פאָלק וואָס גלויבט."

وَلَوْ شِئْنَا لَاٰتَيْنَا كُلَّ نَفْسٍ هُدٰىهَا وَلٰكِنْ حَقَّ الْقَوْلُ مِنِّيْ لَاَمْلَـَٔنَّ جَهَنَّمَ مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ اَجْمَعِيْنَ

wa lau syi'nā la'ātainā kulla nafsin hudāhā wa lākin ḥaqqal-qaulu minnī la'amla'anna jahannama minal-jinnati wan-nāsi ajma‘īn(a).

און אויב מיר וואָלטן געוואָלט, וואָלטן מיר געגעבן יעדער נשמה אנווייזונג (דערפאַר), אָבער אַ וואָרט (באַשלוס) איז באַפֿוילן געוואָרן פֿון מיר, "איך וועל זיכער אָנפֿילן גיהנום מיט דזשין און מענטשן צוזאַמען."

فَذُوْقُوْا بِمَا نَسِيْتُمْ لِقَاۤءَ يَوْمِكُمْ هٰذَاۚ اِنَّا نَسِيْنٰكُمْ وَذُوْقُوْا عَذَابَ الْخُلْدِ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

fa żūqū bimā nasītum liqā'a yaumikum hāżā, innā nasīnākum wa żūqū ‘ażābal-khuldi bimā kuntum ta‘malūn(a).

אַזוי פילט מיט דיר (די שטראָף) ווײַל דו האסט פארנאכלעסיגט צו טרעפן דיין טאָג (דעם טאָג פון משפט), טאַקע מיר האָבן דיר אויך פארנאכלעסיגט און פילן די אייביקע שטראָף, פֿאַר וואָס דו האסט געטאָן."

اِنَّمَا يُؤْمِنُ بِاٰيٰتِنَا الَّذِيْنَ اِذَا ذُكِّرُوْا بِهَا خَرُّوْا سُجَّدًا وَّسَبَّحُوْا بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ ۩

innamā yu'minu bi'āyātinal-lażīna iżā żukkirū bihā kharrū sujjadaw wa sabbaḥū biḥamdi rabbihim wa hum lā yastakbirūn(a).

די וואָס גלויבן אין אונדזערע פסוקים זענען נאָר די וואָס, ווען מען דערמאָנט זיי (אונדזערע פסוקים), בוקן זיך און פֿאַרהערלעכן זיך און לויבן זייער גאָט, און זיי באַרימען זיך נישט.

تَتَجَافٰى جُنُوْبُهُمْ عَنِ الْمَضَاجِعِ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ خَوْفًا وَّطَمَعًاۖ وَّمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَ

tatajāfā junūbuhum ‘anil-maḍāji‘i yad‘ūna rabbahum khaufaw wa ṭama‘ā(n), wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).

זייערע מאָגן זענען ווייט פון זייערע בעטן, זיי דאַוונען צו זייער גאָט מיט מורא און האָפענונג, און זיי פאַרברענגען אַ טייל פון דער פרנסה וואָס מיר האָבן זיי געגעבן.

فَلَا تَعْلَمُ نَفْسٌ مَّآ اُخْفِيَ لَهُمْ مِّنْ قُرَّةِ اَعْيُنٍۚ جَزَاۤءًۢ بِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

falā ta‘lamu nafsum mā ukhfiya lahum min qurrati a‘yun(in), jazā'am bimā kānū ya‘malūn(a).

אַזוי ווייסט קיינער נישט וואָס איז באַהאַלטן פֿאַר זיי פֿון (פֿאַרשידענע ברכות) וואָס באַפֿרידיקן זייערע הערצער ווי אַ באַלוינונג פֿאַר וואָס זיי טוען.

اَفَمَنْ كَانَ مُؤْمِنًا كَمَنْ كَانَ فَاسِقًاۗ لَا يَسْتَوٗنَ

afaman kāna mu'minan kaman kāna fāsiqā(n), lā yastawūn(a).

זענען גלויביגע ווי שלעכטע מענטשן (נישט גלויביגע)? זיי זענען נישט די זעלבע.

اَمَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ فَلَهُمْ جَنّٰتُ الْمَأْوٰىۖ نُزُلًا ۢبِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

ammal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti falahum jannātul-ma'wā, nuzulam bimā kānū ya‘malūn(a).

וואָס שייך די וואָס גלויבן און טוען גוטע מעשים, וועלן זיי האָבן הימלען צו לעבן אין, ווי אַ באַלוינונג פֿאַר וואָס זיי האָבן געטאָן.

وَاَمَّا الَّذِيْنَ فَسَقُوْا فَمَأْوٰىهُمُ النَّارُ كُلَّمَآ اَرَادُوْٓا اَنْ يَّخْرُجُوْا مِنْهَآ اُعِيْدُوْا فِيْهَا وَقِيْلَ لَهُمْ ذُوْقُوْا عَذَابَ النَّارِ الَّذِيْ كُنْتُمْ بِهٖ تُكَذِّبُوْنَ

wa ammal-lażīna fasaqū fa ma'wākumun nāru kullamā arādū ay yakhrujū minhā u‘īdū fīhā wa qīla lahum żūqū ‘ażāban nāril-lażī kuntum bihī tukażżibūn(a).

און וואָס שייך די וואָס זענען שלעכט (כופרים), זייער וואוינונג איז גיהנום. יעדעס מאָל ווען זיי ווילן אַרויסגיין פון דאָרט, ווערן זיי צוריקגעקערט (ווידער) אַרײַן און מען זאָגט צו זיי, "פאַרזוכט די שטראָף פון גיהנום וואָס איר האָט פריער געלייקנט."

وَلَنُذِيْقَنَّهُمْ مِّنَ الْعَذَابِ الْاَدْنٰى دُوْنَ الْعَذَابِ الْاَكْبَرِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ

wa lanużīqannahum minal-‘ażābil-adnā dūnal-‘ażābil-akbari la‘allahum yarji‘ūn(a).

און מיר וועלן זיכער אויסברענגען אויף זיי עטלעכע פון די נענטסטע שטראָף (אין דער וועלט) איידער די גרעסערע שטראָף (אין יענער וועלט), כדי זיי זאָלן זיך אומקערן (צום ריכטיקן וועג).

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ ذُكِّرَ بِاٰيٰتِ رَبِّهٖ ثُمَّ اَعْرَضَ عَنْهَا ۗاِنَّا مِنَ الْمُجْرِمِيْنَ مُنْتَقِمُوْنَ ࣖ

wa man aẓlamu mimman żukkira bi'āyāti rabbihī ṡumma a‘raḍa ‘anhā, innā minal-mujrimīna muntaqimūn(a).

און ווער איז מער אומגערעכט ווי איינער וואָס איז געוואָרנט געוואָרן דורך די פסוקים פון זיין גאָט, און דערנאָך דרייט זיך אַוועק פון זיי? יאָ, מיר וועלן באַלוינען די וואָס זינדיקן.

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ فَلَا تَكُنْ فِيْ مِرْيَةٍ مِّنْ لِّقَاۤىِٕهٖ وَجَعَلْنٰهُ هُدًى لِّبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَۚ

wa laqad ātainā mūsal-kitāba falā takun fī miryatim mil liqā'ihī wa ja‘alnāhu hudal libanī isrā'īl(a).

און טאַקע, מיר האָבן געגעבן דאָס ספר (תורה) צו משהן, זאָלסטו (מוחמד) נישט צווייפלען עס (דעם קוראַן) צו אָננעמען, און מיר האָבן געמאַכט דאָס ספר (תורה) אַ וועגווייַזער פֿאַר די קינדער פֿון ישׂראל.

وَجَعَلْنَا مِنْهُمْ اَىِٕمَّةً يَّهْدُوْنَ بِاَمْرِنَا لَمَّا صَبَرُوْاۗ وَكَانُوْا بِاٰيٰتِنَا يُوْقِنُوْنَ

wa ja‘alnā minhum a'immatay yahdūna bi'amrinā lammā ṣabarū, wa kānū bi'āyātinā yūqinūn(a).

און מיר האָבן צווישן זיי געמאַכט פירער וואָס זאָלן זיי פירן לויט אונדזערע מצוות ווי לאַנג ווי זיי זענען געדולדיק. זיי גלויבן אין אונדזערע פסוקים.

اِنَّ رَبَّكَ هُوَ يَفْصِلُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فِيْمَا كَانُوْا فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ

inna rabbaka huwa yafṣilu bainahum yaumal-qiyāmati fīmā kānū fīhi yakhtalifūn(a).

טאַקע, דיין גאָט איז ער וואָס וועט באַשליסן צווישן זיי אין טאָג פון תחיית המתים וועגן וואָס זיי האָבן פריער געקריגט וועגן אים.

اَوَلَمْ يَهْدِ لَهُمْ كَمْ اَهْلَكْنَا مِنْ قَبْلِهِمْ مِّنَ الْقُرُوْنِ يَمْشُوْنَ فِيْ مَسٰكِنِهِمْ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍۗ اَفَلَا يَسْمَعُوْنَ

awalam yahdi lahum kam ahlaknā min qablihim minal-qurūni yamsyūna fī masākinihim, inna fī żālika la'āyāt(in), afalā yasma‘ūn(a).

און איז עס נישט אַ סימן פֿאַר זיי, וויפֿל פֿעלקער פֿאַר זיי מיר האָבן פֿאַרניכטעט, בשעת זיי אַליין זענען געגאַנגען אין זייערע וואוינונגען? טאַקע, אין דעם זענען דאָ סימנים (פֿון אַלאַה'ס מאַכט). הערן זיי נישט צו (אָפּמערקן)?

اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّا نَسُوْقُ الْمَاۤءَ اِلَى الْاَرْضِ الْجُرُزِ فَنُخْرِجُ بِهٖ زَرْعًا تَأْكُلُ مِنْهُ اَنْعَامُهُمْ وَاَنْفُسُهُمْۗ اَفَلَا يُبْصِرُوْنَ

awalam yarau annā nasūqul-mā'a ilal-arḍil juruzi fanukhriju bihī zar‘an ta'kulu minhu an‘āmuhum wa anfushum, afalā yubṣirūn(a).

זען זיי נישט אַז מיר ריכטן (וואלקנס מיט) וואַסער צו דער וויסט לאַנד, און דערנאָך ברענגען מיר ארויס (מיט אים) גערעטענישן כּדי זייערע בהמות און זיי אַליין זאָלן קענען עסן דערפון? זען זיי אַלזאָ נישט?

وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هٰذَا الْفَتْحُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa yaqūlūna matā hāżal-fatḥu in kuntum ṣādiqīn(a).

און זיי פרעגן, "ווען וועט דער זיג (קומען) אויב איר זענט אמת?"

قُلْ يَوْمَ الْفَتْحِ لَا يَنْفَعُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِيْمَانُهُمْ وَلَا هُمْ يُنْظَرُوْنَ

qul yaumal-fatḥi lā yanfa‘ul-lażīna kafarū īmānuhum wa lā hum yunẓarūn(a).

זאָג, "אין טאָג פֿון זיג וועט זייער גלויבן מער נישט זײַן נוצלעך פֿאַר די נישט-גלײַביגע און מען וועט זיי נישט געבן קיין אָפּרו."

فَاَعْرِضْ عَنْهُمْ وَانْتَظِرْ اِنَّهُمْ مُّنْتَظِرُوْنَ ࣖ

fa a‘riḍ ‘anhum wantaẓir innahum muntaẓirūn(a).

אַזוי דריי זיך אַוועק פון זיי און וואַרט, טאַקע זיי וואַרטן (אויך).