Q.S מרים (مَرْيَم) - 98 נומער פון פערזן

كۤهٰيٰعۤصۤ ۚ

kāf hā yā ‘aīn ṣād.

קאַף האַ יאַ אַין שאַד

ذِكْرُ رَحْمَتِ رَبِّكَ عَبْدَهٗ زَكَرِيَّا ۚ

Żikru raḥmati rabbika ‘abdahū zakariyyā.

וואָס ווערט געלייענט איז) אַן דערקלערונג פון דער רחמנות פון דיין האר צו זיין קנעכט, זאַקאַריאַ,

اِذْ نَادٰى رَبَّهٗ نِدَاۤءً خَفِيًّا

iż nādā rabbahū nidā'an khafiyyā(n).

(נעמלעך) ווען ער דאווענט צו זיין האר מיט א ווייכער שטימע.

قَالَ رَبِّ اِنِّيْ وَهَنَ الْعَظْمُ مِنِّيْ وَاشْتَعَلَ الرَّأْسُ شَيْبًا وَّلَمْ اَكُنْۢ بِدُعَاۤىِٕكَ رَبِّ شَقِيًّا

qāla rabbi innī wahanal-‘aẓmu minnī wasyta‘alar-ra'su syaibaw wa lam akum bidu‘ā'ika rabbi syaqiyyā(n).

ער (זאַקאַריאַ) האָט געזאָגט, "אָה מיין גאָט, באמת זענען מיינע ביינער שוואַך און מיין קאָפּ איז אָנגעפילט מיט גרויע האָר, און איך בין קיינמאָל נישט געווען אַנטוישט אין דאַוונען צו דיר, אָה מיין גאָט.

وَاِنِّيْ خِفْتُ الْمَوَالِيَ مِنْ وَّرَاۤءِيْ وَكَانَتِ امْرَاَتِيْ عَاقِرًا فَهَبْ لِيْ مِنْ لَّدُنْكَ وَلِيًّا ۙ

wa innī khiftul-mawāliya miw warā'ī wa kānatimra'atī ‘āqiran fahab lī mil ladunka waliyyā(n).

און טאַקע, איך זאָרג זיך וועגן מײַנע קרובים נאָך מײַן טויט, און מײַן װײַב איז נישט קראַנק, אַלזאָ גיב מיר אַ קינד פֿון דײַן זײַט,

يَّرِثُنِيْ وَيَرِثُ مِنْ اٰلِ يَعْقُوْبَ وَاجْعَلْهُ رَبِّ رَضِيًّا

yariṡunī wa yariṡu min āli ya‘qūba waj‘alhu rabbi raḍiyyā(n).

ווער וועט מיך ירשענען און ירשענען פון דעם הויז פון יעקב; און מאַך אים, מיין גאָט, אַ געבענטשטן."

يٰزَكَرِيَّآ اِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلٰمِ ِۨاسْمُهٗ يَحْيٰىۙ لَمْ نَجْعَلْ لَّهٗ مِنْ قَبْلُ سَمِيًّا

yā zakariyyā innā nubasysyiruka bigulāminismuhū yaḥyā, lam naj‘al lahū min qablu samiyyā(n).

(אַלאַה האָט געזאָגט), "אָה זכריה! מיר געבן דיר גוטע נייעס וועגן אַ זון וועמענס נאָמען וועט זיין יחיא, וועמען מיר האָבן קיינמאָל פריער נישט געגעבן אַזאַ נאָמען."

قَالَ رَبِّ اَنّٰى يَكُوْنُ لِيْ غُلٰمٌ وَّكَانَتِ امْرَاَتِيْ عَاقِرًا وَّقَدْ بَلَغْتُ مِنَ الْكِبَرِ عِتِيًّا

qāla rabbi annā yakūnu lī gulāmuw wa kānatimra'atī ‘āqiraw wa qad balagtu minal-kibari ‘itiyyā(n).

ער (זאַקאַריאַ) האָט געזאָגט, "מיין האַר, ווי זאָל איך האָבן אַ קינד, ווען מיין ווייב איז עקרה און איך (אַליין) בין טאַקע זייער אַלט געוואָרן?"

قَالَ كَذٰلِكَۗ قَالَ رَبُّكَ هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٌ وَّقَدْ خَلَقْتُكَ مِنْ قَبْلُ وَلَمْ تَكُ شَيْـًٔا

qāla każālik(a), qāla rabbuka huwa ‘alayya hayyinuw wa qad khalaqtuka min qablu wa lam taku syai'ā(n).

(אַלאַה) האָט געזאָגט, "אַזוי איז עס." דיין גאָט האָט געזאָגט, "עס איז גרינג פֿאַר מיר; טאַקע, איך האָב דיך באַשאַפֿן פֿריִער, כאָטש (אין יענער צייט) האָסטו בכלל נישט געהאַט קיין פֿאָרעם."

قَالَ رَبِّ اجْعَلْ لِّيْٓ اٰيَةً ۗقَالَ اٰيَتُكَ اَلَّا تُكَلِّمَ النَّاسَ ثَلٰثَ لَيَالٍ سَوِيًّا

qāla rabbij‘al lī āyah(tan), qāla āyatuka allā tukalliman-nāsa ṡalāṡa layālin sawiyyā(n).

ער (זאַקאַריאַ) האָט געזאָגט, "אָה מיין גאָט, גיב מיר אַ סימן." (אַלאַ) האָט געזאָגט, "דיין סימן איז אַז דו קענסט נישט רעדן מיט מענטשן דריי נעכט, אפילו ווען דו ביסט געזונט."

فَخَرَجَ عَلٰى قَوْمِهٖ مِنَ الْمِحْرَابِ فَاَوْحٰٓى اِلَيْهِمْ اَنْ سَبِّحُوْا بُكْرَةً وَّعَشِيًّا

fa kharaja ‘alā qaumihī minal-miḥrābi fa auḥā ilaihim an sabbiḥū bukrataw wa ‘asyiyyā(n).

איז ער אַרויסגעגאַנגען פֿון מיהראב צו זײַן פֿאָלק, און האָט זיי גערופן: פֿאַרערלעכ זיך אין דער פֿרי און אין אָוונט.

يٰيَحْيٰى خُذِ الْكِتٰبَ بِقُوَّةٍ ۗوَاٰتَيْنٰهُ الْحُكْمَ صَبِيًّاۙ

yā yaḥyā khużil-kitāba biquwwah(tin), wa ātaināhul-ḥukma ṣabiyyā(n).

"אָה יחיא! נעמט (לערנט) דאָס ספר (תורה) ערנסט." און מיר האָבן אים (יחיא) געגעבן חכמה ווען ער איז נאָך געווען אַ קינד,

وَّحَنَانًا مِّنْ لَّدُنَّا وَزَكٰوةً ۗوَكَانَ تَقِيًّا ۙ

wa ḥanānam mil ladunnā wa zakāh(tan), wa kāna taqiyyā(n).

און (מיר מאַכן) רחמנות (צו אַנדערע) פֿון אונדז און ריין (פֿון זינד). און ער איז אויך אַ פֿרוםער מענטש,

وَّبَرًّاۢ بِوَالِدَيْهِ وَلَمْ يَكُنْ جَبَّارًا عَصِيًّا

wa barram biwālidaihi wa lam yakun jabbāran ‘aṣiyyā(n).

און איז געווען זייער געטרייַ צו זיינע עלטערן, און ער איז נישט געווען קיין אַראָגאַנטער מענטש (און אויך נישט) קיין ווידערשפּעניקער מענטש.

وَسَلٰمٌ عَلَيْهِ يَوْمَ وُلِدَ وَيَوْمَ يَمُوْتُ وَيَوْمَ يُبْعَثُ حَيًّا ࣖ

wa salāmun ‘alaihi yauma wulida wa yauma yamūtu wa yauma yub‘aṡu ḥayyā(n).

און הצלחה זאָל אים זײַן אין דעם טאָג וואָס ער איז געבוירן געוואָרן, אין דעם טאָג וואָס ער איז געשטאָרבן, און אין דעם טאָג וואָס ער איז אויפגעשטאנען צום לעבן.

وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ مَرْيَمَۘ اِذِ انْتَبَذَتْ مِنْ اَهْلِهَا مَكَانًا شَرْقِيًّا ۙ

ważkur fil-kitābi maryam(a), iżintabażat min ahlihā makānan syarqiyyā(n).

און דערצייל (מוחמד) די מעשה פון מרים אין ספר (אל-קוראן), (נעמלעך) ווען זי האט זיך פארטריבן פון איר משפּחה צו א פלאץ צו מזרח (בייטולמקדס),

فَاتَّخَذَتْ مِنْ دُوْنِهِمْ حِجَابًاۗ فَاَرْسَلْنَآ اِلَيْهَا رُوْحَنَا فَتَمَثَّلَ لَهَا بَشَرًا سَوِيًّا

fattakhażat min dūnihim ḥijābā(n), fa arsalnā ilaihā rūḥanā fa tamaṡṡala lahā basyaran sawiyyā(n).

דעמאָלט האָט ער אַרויפֿגעלייגט אַ פֿאָרהאַנג (וואָס האָט אים באַשיצט) פֿון זיי; דעמאָלט האָבן מיר געשיקט אונדזער גײַסט (דזשיבריל) צו אים, אַזוי ער איז פֿאַר אים דערשינען אין אַ פֿולשטענדיקער מענטשלעכער פֿאָרעם.

قَالَتْ اِنِّيْٓ اَعُوْذُ بِالرَّحْمٰنِ مِنْكَ اِنْ كُنْتَ تَقِيًّا

qālat innī a‘ūżu bir-raḥmāni minka in kunta taqiyyā(n).

זי (מרים) האט געזאגט, "טאקע, איך זוך מקלט אין גאָט, דעם מערסטן רחמנותדיקן, קעגן דיר, אויב דו ביסט אַ פרומער מענטש."

قَالَ اِنَّمَآ اَنَا۠ رَسُوْلُ رَبِّكِۖ لِاَهَبَ لَكِ غُلٰمًا زَكِيًّا

qāla innamā ana rasūlu rabbik(a), li'ahaba laki gulāman zakiyyā(n).

ער (דזשיבריל) האט געזאגט, "טאקע, איך בין נאר א שליח פון אייער האר, צו איבערגעבן אייך די מתנה פון א הייליקן זון."

قَالَتْ اَنّٰى يَكُوْنُ لِيْ غُلٰمٌ وَّلَمْ يَمْسَسْنِيْ بَشَرٌ وَّلَمْ اَكُ بَغِيًّا

qālat annā yakūnu lī gulāmuw wa lam yamsasnī basyaruw wa lam aku bagiyyā(n).

זי (מרים) האָט געזאָגט, "ווי קען איך האָבן אַ זון ווען קיין מאַן האָט מיך קיינמאָל נישט אָנגערירט און איך בין נישט קיין אומרעכטע פרוי!"

قَالَ كَذٰلِكِۚ قَالَ رَبُّكِ هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٌۚ وَلِنَجْعَلَهٗٓ اٰيَةً لِّلنَّاسِ وَرَحْمَةً مِّنَّاۚ وَكَانَ اَمْرًا مَّقْضِيًّا

qāla każālik(a), qāla rabbuka huwa ‘alayya hayyin(un), wa linaj‘alahū āyatal lin-nāsi wa raḥmatam minnā, wa kāna amram maqḍiyyā(n).

ער (דזשיבריל) האט געזאגט, "אזוי איז עס." אייער האר האט געזאגט, "דאס איז גרינג פאר מיר, און אז מיר זאלן עס מאכן א סימן (פון אללא'ס גרויסקייט) פאר מענטשהייט און אלס א רחמנות פון אונז; און דאס איז א זאך וואס איז (שוין) באשלאסן."

۞ فَحَمَلَتْهُ فَانْتَبَذَتْ بِهٖ مَكَانًا قَصِيًّا

fa ḥamalathu fantabażat bihī makānan qaṣiyyā(n).

אַזוי איז זי (מרים) שוואַנגער געוואָרן, און דערנאָך האָט זי זיך פֿאַרטריבן מיט איר רחם צו אַ ווײַטן אָרט.

فَاَجَاۤءَهَا الْمَخَاضُ اِلٰى جِذْعِ النَّخْلَةِۚ قَالَتْ يٰلَيْتَنِيْ مِتُّ قَبْلَ هٰذَا وَكُنْتُ نَسْيًا مَّنْسِيًّا

fa ajā'ahal-makhāḍu ilā jiz‘in nakhlah(ti), qālat yā laitanī mittu qabla hāżā wa kuntu nas-yam mansiyyā(n).

דעמאָלט האָט דער ווייטיק פֿון געבורט זי געצווינגען (צו זיך אָנליינען) אויף דער באַזע פֿון אַ דאַטלבוים, זי (מרים) האָט געזאָגט, "אָה, ווי (גוט) איך בין געשטאָרבן פֿאַר דעם, און איך בין געוואָרן עמעצער וואָס מען האָט נישט באַמערקט און פֿאַרגעסן."

فَنَادٰىهَا مِنْ تَحْتِهَآ اَلَّا تَحْزَنِيْ قَدْ جَعَلَ رَبُّكِ تَحْتَكِ سَرِيًّا

fa nādāhā min taḥtihā allā taḥzanī qad ja‘ala rabbuki taḥtaki sariyyā(n).

האָט ער (דזשיבריל) געשריגן צו אים פֿון אַ נידעריקן אָרט, "זײַ נישט טרויעריק, טאַקע דײַן גאָט האָט געמאַכט אַ טײַך אונטער דיר.

وَهُزِّيْٓ اِلَيْكِ بِجِذْعِ النَّخْلَةِ تُسٰقِطْ عَلَيْكِ رُطَبًا جَنِيًّا ۖ

wa huzzī ilaiki bijiz‘in-nakhlati tusāqiṭ ‘alaiki ruṭaban janiyyā(n).

און שאָקל דעם פֿוס פֿון דער פּאַלמע צו דיר, עס וועט אַראָפּלאָזן רייפֿע דאַטעס אויף דיר.

فَكُلِيْ وَاشْرَبِيْ وَقَرِّيْ عَيْنًا ۚفَاِمَّا تَرَيِنَّ مِنَ الْبَشَرِ اَحَدًاۙ فَقُوْلِيْٓ اِنِّيْ نَذَرْتُ لِلرَّحْمٰنِ صَوْمًا فَلَنْ اُكَلِّمَ الْيَوْمَ اِنْسِيًّا ۚ

fa kulī wasyrabī wa qarrī ‘ainā(n), fa immā tarayinna minal-basyari aḥadā(n), fa qūlī innī nażartu lir-raḥmāni ṣauman falan ukallimal-yauma insiyyā(n).

אַלזאָ עסט, טרינקט און זײַט פֿריילעך. אויב איר זעט עמעצן, זאָגט: "טאַקע, איך האָב זיך פֿאַרשוואָרן צו פֿאַסטן פֿאַר גאָט, דעם רחמנותדיקסטן, אַלזאָ וועל איך נישט רעדן מיט קיינעם הײַנט."

فَاَتَتْ بِهٖ قَوْمَهَا تَحْمِلُهٗ ۗقَالُوْا يٰمَرْيَمُ لَقَدْ جِئْتِ شَيْـًٔا فَرِيًّا

fa atat bihī qaumahā taḥmiluh(ū), qālū yā maryamu laqad ji'ti syai'an fariyyā(n).

דעמאָלט האָט זי (מרים) אים (דאָס בעיבי) גענומען צו אירע מענטשן, אים האַלטנדיק. זיי (איר פאָלק) האָבן געזאָגט, "אָה מרים! טאַקע, דו האָסט עפּעס זייער שלעכטס געבראַכט."

يٰٓاُخْتَ هٰرُوْنَ مَا كَانَ اَبُوْكِ امْرَاَ سَوْءٍ وَّمَا كَانَتْ اُمُّكِ بَغِيًّا ۖ

yā ukhta hārūna kāna abūkimra'a sau'iw wa mā kānat ummuki bagiyyā(n).

אָ שוועסטער פֿון האַרון (מרים)! דיין טאַטע איז נישט קיין שלעכטער מענטש און דיין מאַמע איז נישט קיין נואפֿטע."

فَاَشَارَتْ اِلَيْهِۗ قَالُوْا كَيْفَ نُكَلِّمُ مَنْ كَانَ فِى الْمَهْدِ صَبِيًّا

fa asyārat ilaīh(i), qālū kaifa nukallimu man kāna fil-mahdi ṣabiyyā(n).

האָט זי (מרים) געוויזן אויף איר (קינד). זיי האָבן געזאָגט, "ווי וועלן מיר רעדן צו אַ קליין קינד וואָס איז נאָך אין אַ שווינג?"

قَالَ اِنِّيْ عَبْدُ اللّٰهِ ۗاٰتٰنِيَ الْكِتٰبَ وَجَعَلَنِيْ نَبِيًّا ۙ

qāla innī ‘abdullāh(i), ātāniyal-kitāba wa ja‘alanī nabiyyā(n).

ער (ישעא) האט געזאגט, "טאקע בין איך א קנעכט פון אללא, ער האט מיר געגעבן דאס ספר (אינדזשיל) און ער האט מיך געמאכט א נביא.

وَّجَعَلَنِيْ مُبٰرَكًا اَيْنَ مَا كُنْتُۖ وَاَوْصٰنِيْ بِالصَّلٰوةِ وَالزَّكٰوةِ مَا دُمْتُ حَيًّا ۖ

wa ja‘alanī mubārakan aina mā kunt(u), wa auṣānī biṣ-ṣalāti waz-zakāti mā dumtu ḥayyā(n).

און ער האט מיך געבענטשט געמאכט וואו איך בין נאָר, און ער האט מיר באַפֿױלן תּפֿילה און זכּאת ווי לאַנג איך לעב.

وَّبَرًّاۢ بِوَالِدَتِيْ وَلَمْ يَجْعَلْنِيْ جَبَّارًا شَقِيًّا

wa barram biwālidatī wa lam yaj‘alnī jabbāran syaqiyyā(n).

און געטרייַ צו מײַן מאַמען, און ער האָט מיך נישט געמאַכט אַראָגאַנט אָדער עלענד.

وَالسَّلٰمُ عَلَيَّ يَوْمَ وُلِدْتُّ وَيَوْمَ اَمُوْتُ وَيَوْمَ اُبْعَثُ حَيًّا

was-salāmu ‘alayya yauma wulittu wa yauma amūtu wa yauma ub‘aṡu ḥayyā(n).

און שלום זאָל זײַן אויף מיר אין דעם טאָג וואָס איך בין געבוירן געוואָרן, און אין דעם טאָג וואָס איך שטאַרב, און אין דעם טאָג וואָס איך ווער אויפגעוועקט צום לעבן ווידער."

ذٰلِكَ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ ۚقَوْلَ الْحَقِّ الَّذِيْ فِيْهِ يَمْتَرُوْنَ

Żālika ‘īsabnu maryam(a), qaulal-ḥaqqil-lażī fīhi yamtarūn(a).

דאָס איז געווען יאָשקע, זון פֿון מרים, (וואָס האָט געזאָגט) די אמתע ווערטער, די אמת פֿון וועלכע זיי האָבן געצווייפֿלט

مَا كَانَ لِلّٰهِ اَنْ يَّتَّخِذَ مِنْ وَّلَدٍ سُبْحٰنَهٗ ۗاِذَا قَضٰٓى اَمْرًا فَاِنَّمَا يَقُوْلُ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ ۗ

mā kāna lillāhi ay yattakhiża miw waladin subḥānah(ū), iżā qaḍā amran fa innamā yaqūlu lahū kun fa yakūn(u).

עס פּאַסט נישט פֿאַר אַלאַה צו האָבן קינדער, כבוד זאָל זײַן אים. ווען ער וויל עפּעס באַפֿעלן, זאָגט ער פשוט צו אים, "זײַ!" אַזוי איז עס.

وَاِنَّ اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبُّكُمْ فَاعْبُدُوْهُ ۗهٰذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيْمٌ

wa innallāha rabbī wa rabbukum fa‘budūh(u), hāżā ṣirāṭum mustaqīm(un).

(ישעא האט געזאגט), "און טאקע אללא איז מיין האר און אייער האר, טא דינט אים. דאס איז דער גלייכער וועג."

فَاخْتَلَفَ الْاَحْزَابُ مِنْۢ بَيْنِهِمْۚ فَوَيْلٌ لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ مَّشْهَدِ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

fakhtalafal-aḥzābu mim bainihim, fa wailul lil-lażīna kafarū mim masyhadi yaumin ‘aẓīm(in).

אַזוי די גרופּעס (וואָס האָבן עקזיסטירט) צווישן זיי (יידן און קריסטן) האָבן זיך פֿאַרשיידן. אַזוי וויי די וואָס גלויבן נישט ווען זיי וועלן זען דעם גרויסן טאָג!

اَسْمِعْ بِهِمْ وَاَبْصِرْۙ يَوْمَ يَأْتُوْنَنَا لٰكِنِ الظّٰلِمُوْنَ الْيَوْمَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

asmi‘ bihim wa abṣir, yauma ya'tūnanā lākiniẓ-ẓālimūnal-yauma fī ḍalālim mubīn(in).

ווי שאַרף זייער הערן איז געווען און ווי קלאָר זייער זעאונג איז געווען אין דעם טאָג וואָס זיי זענען געקומען צו אונדז. אָבער די שלעכטע היינט (אין דער וועלט) זענען אין קלאָרן טעות.

وَاَنْذِرْهُمْ يَوْمَ الْحَسْرَةِ اِذْ قُضِيَ الْاَمْرُۘ وَهُمْ فِيْ غَفْلَةٍ وَّهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَ

wa anżirhum yaumal-ḥasrati iż quḍiyal-amr(u), wa hum fī gaflatiw wa hum lā yu'minūn(a).

און וואָרנט זיי (אָ מוכאַמאַד) וועגן דעם טאָג פון חרטה, ווען אַלע ענינים וועלן באַשלאָסן ווערן בשעת זיי זענען אין אומפֿאָרזיכטיקייט און גלויבן נישט.

اِنَّا نَحْنُ نَرِثُ الْاَرْضَ وَمَنْ عَلَيْهَا وَاِلَيْنَا يُرْجَعُوْنَ ࣖ

innā naḥnu nariṡul-arḍa wa man ‘alaihā wa ilainā yurja‘ūn(a).

טאַקע, מיר זענען די וואָס ירשענען די ערד און אַלץ וואָס איז אויף איר, און צו אונדז אַליין וועלן זיי צוריקגעקערט ווערן.

وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ اِبْرٰهِيْمَ ەۗ اِنَّهٗ كَانَ صِدِّيْقًا نَّبِيًّا

ważkur fil-kitābi ibrāhīm(a), innahū kāna ṣiddīqan nabiyyā(n).

און דערצייל (מוחמד) די מעשה פון אברהם אין ספר (אל-קוראן), טאקע ער איז געווען א זייער צדיק, א נביא.

اِذْ قَالَ لِاَبِيْهِ يٰٓاَبَتِ لِمَ تَعْبُدُ مَا لَا يَسْمَعُ وَلَا يُبْصِرُ وَلَا يُغْنِيْ عَنْكَ شَيْـًٔا

iż qāla li'abīhi yā abati lima ta‘budu mā lā yasma‘u wa lā yubṣiru wa lā yugnī ‘anka syai'ā(n).

(געדענק) ווען ער (אברהם) האט געזאגט צו זיין טאטן, "אוי מיין טאטע! פארוואס דינסטו עפעס וואס הערט נישט, זעט נישט, און קען דיר נישט העלפן אפילו אין די מינדסטע?

يٰٓاَبَتِ اِنِّيْ قَدْ جَاۤءَنِيْ مِنَ الْعِلْمِ مَا لَمْ يَأْتِكَ فَاتَّبِعْنِيْٓ اَهْدِكَ صِرَاطًا سَوِيًّا

yā abati innī qad jā'anī minal-‘ilmi mā lam ya'tika fattabi‘nī ahdika ṣirāṭan sawiyyā(n).

אָה, מײַן טאַטע! טאַקע, עס איז מיר אָנגעקומען עפּעס וויסן וואָס איז דיר נישט געגעבן געוואָרן, אַזוי פֿאָלג מיר, און איך וועל דיר ווײַזן דעם גלייכן וועג.

يٰٓاَبَتِ لَا تَعْبُدِ الشَّيْطٰنَۗ اِنَّ الشَّيْطٰنَ كَانَ لِلرَّحْمٰنِ عَصِيًّا

yā abati lā ta‘budisy-syaiṭān(a), innasy-syaiṭāna kāna lir-raḥmāni ‘aṣiyyā(n).

מיין טאַטע! דו זאָלסט נישט דינען דעם שטן. טאַקע, דער שטן איז נישט געפֿאָלגזאַם גאָט, דעם רחמנותדיקסטן.

يٰٓاَبَتِ اِنِّيْٓ اَخَافُ اَنْ يَّمَسَّكَ عَذَابٌ مِّنَ الرَّحْمٰنِ فَتَكُوْنَ لِلشَّيْطٰنِ وَلِيًّا

yā abati innī akhāfu ay yamassaka ‘ażābum minar-raḥmāni fa takūna lisy-syaiṭāni waliyyā(n).

אָה, מײַן טאַטע! איך בין טאַקע באַזאָרגט אַז דו וועסט ווערן געטראָפן מיט שטראָף פֿון דעם רחמנותדיקסטן גאָט, כּדי דו זאָלסט ווערן פֿרײַנד מיטן שטן.

قَالَ اَرَاغِبٌ اَنْتَ عَنْ اٰلِهَتِيْ يٰٓاِبْرٰهِيْمُ ۚ لَىِٕنْ لَّمْ تَنْتَهِ لَاَرْجُمَنَّكَ وَاهْجُرْنِيْ مَلِيًّا

qāla arāgibun anta ‘an ālihatī yā ibrāhīm(u), la'illam tantahi la'arjumannaka wahjurnī maliyyā(n).

ער (זיין פאטער) האט געזאגט, "האסט דו מיינע געטער, איברהים? אויב דו וועסט נישט אויפהערן, וועל איך דיך זיכער שטיינערן, לאָז מיך אָפּ אויף אַ לאַנגע צייט."

قَالَ سَلٰمٌ عَلَيْكَۚ سَاَسْتَغْفِرُ لَكَ رَبِّيْۗ اِنَّهٗ كَانَ بِيْ حَفِيًّا

qāla salāmun ‘alaik(a), sa'astagfiru laka rabbī, innahū kāna bī ḥafiyyā(n).

ער (איברהים) האט געזאגט, "שלום זאל זיין אויף דיר, איך וועל בעטן מחילה פאר דיר פון מיין האר. טאקע, ער איז זייער גוט צו מיר.

وَاَعْتَزِلُكُمْ وَمَا تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَاَدْعُوْا رَبِّيْۖ عَسٰٓى اَلَّآ اَكُوْنَ بِدُعَاۤءِ رَبِّيْ شَقِيًّا

wa a‘tazilukum wa mā tad‘ūna min dūnillāhi wa ad‘ū rabbī, ‘asā allā akūna bidu‘ā'i rabbī syaqiyyā(n).

און איך וועל זיך אָפּטיילן פֿון דיר און פֿון וואָס דו דינעןסט אַחוץ אַלאַ, און איך וועל דאַוונען צו מיין האַר, איך האָף אַז איך וועל נישט ווערן אַנטוישט פֿון דאַוונען צו מיין האַר."

فَلَمَّا اعْتَزَلَهُمْ وَمَا يَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۙوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَۗ وَكُلًّا جَعَلْنَا نَبِيًّا

falamma‘tazalahum wa mā ya‘budūna min dūnillāh(i), wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūb(a), wa kullan ja‘alnā nabiyyā(n).

אַלזאָ ווען ער (איברהים) האָט זיך אָפּגעטיילט פֿון זיי און פֿון וואָס זיי האָבן געדינט אַחוץ אַלאַ, האָבן מיר אים געגעבן יצחק און יעקבֿ, און מיר האָבן יעדן פֿון זיי באַשטימט צו זײַן אַ נביא.

وَوَهَبْنَا لَهُمْ مِّنْ رَّحْمَتِنَا وَجَعَلْنَا لَهُمْ لِسَانَ صِدْقٍ عَلِيًّا ࣖ

wa wahabnā lahum mir raḥmatinā wa ja‘alnā lahum lisāna ṣidqin ‘aliyyā(n).

און מיר האָבן זיי געגעבן אונדזער רחמנות און מיר האָבן זיי געמאַכט גוטע און איידעלע ווערטער.

وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ مُوْسٰٓىۖ اِنَّهٗ كَانَ مُخْلَصًا وَّكَانَ رَسُوْلًا نَّبِيًّا

ważkur fil-kitābi mūsā, innahū kāna mukhlaṣaw wa kāna rasūlan nabiyyā(n).

און דערצייל (מוחמד), די מעשה פון משה אין ספר (אל-קוראן). ער איז באמת געווען אן אויסדערוויילטער, אן שליח און נביא.

وَنَادَيْنٰهُ مِنْ جَانِبِ الطُّوْرِ الْاَيْمَنِ وَقَرَّبْنٰهُ نَجِيًّا

wa nādaināhu min jānibiṭ-ṭūril-aimani wa qarrabnāhu najiyyā(n).

און מיר האָבן אים גערופן פֿון דער רעכטער זײַט פֿון באַרג (סיני) און מיר האָבן אים געבראַכט נאָענט פֿאַר אַ שמועס.

وَوَهَبْنَا لَهٗ مِنْ رَّحْمَتِنَآ اَخَاهُ هٰرُوْنَ نَبِيًّا

wa wahabnā lahū mir raḥmatinā akhāhu hārūna nabiyyā(n).

און מיר האָבן אים געגעבן אונדזער רחמנות, אַז זײַן ברודער אהרן זאָל ווערן אַ נביא.

وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ اِسْمٰعِيْلَ ۖاِنَّهٗ كَانَ صَادِقَ الْوَعْدِ وَكَانَ رَسُوْلًا نَّبِيًّا ۚ

ważkur fil-kitābi ismā‘īl(a), innahū kāna ṣādiqal-wa‘di wa kāna rasūlan nabiyyā(n).

און דערצייל (מוחמד), די מעשה פון ישמעאל אין ספר (אל-קוראן). ער איז באמת געווען א מענטש פון זיין ווארט, א שליח און נביא.

وَكَانَ يَأْمُرُ اَهْلَهٗ بِالصَّلٰوةِ وَالزَّكٰوةِۖ وَكَانَ عِنْدَ رَبِّهٖ مَرْضِيًّا

wa kāna ya'muru ahlahū biṣ-ṣalāti waz-zakāh(ti), wa kāna ‘inda rabbihī marḍiyyā(n).

און ער האָט באַפֿױלן זײַן משפּחה צו (דאַוונען) און (צאָלן) זכּאת, און ער איז געווען אַ מענטש וואָס איז געווען צופֿרידן מיט זײַן האַר.

وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ اِدْرِيْسَۖ اِنَّهٗ كَانَ صِدِّيْقًا نَّبِيًّا ۙ

ważkur fil-kitābi idrīs(a), innahū kāna ṣādiqan nabiyyā(n).

און דערצייל (מוחמד) די מעשה פון אידריס אין ספר (אל-קוראן). טאקע, ער איז געווען א מענטש וואס האט ליב געהאט די אמת און איז געווען א נביא.

وَّرَفَعْنٰهُ مَكَانًا عَلِيًّا

wa rafa‘nāhu makānan ‘aliyyā(n).

און מיר האָבן אים אויפגעהויבן צו אַ הויכער ווירדע.

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ مِّنَ النَّبِيّٖنَ مِنْ ذُرِّيَّةِ اٰدَمَ وَمِمَّنْ حَمَلْنَا مَعَ نُوْحٍۖ وَّمِنْ ذُرِّيَّةِ اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْرَاۤءِيْلَ ۖوَمِمَّنْ هَدَيْنَا وَاجْتَبَيْنَاۗ اِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُ الرَّحْمٰنِ خَرُّوْا سُجَّدًا وَّبُكِيًّا ۩

ulā'ikal-lażīna an‘amallāhu ‘alaihim minan-nabiyyīna min żurriyyati ādama wa mimman ḥamalnā ma‘a nūḥ(in), wa min żurriyyati ibrāhīma wa isrā'īl(a), wa mimman hadainā wajtabainā, iżā tutlā ‘alaihim āyātur-raḥmāni kharrū sujjadaw wa bukiyyā(n).

דאָס זענען די מענטשן צו וועמען אַלאַה האָט געגעבן טובה, נעמליך פֿון (דער קלאַס פֿון) די נביאים, פֿון די קינדער פֿון אָדם, און פֿון די וועמען מיר האָבן געבראַכט (אין שיף) מיט נח, און פֿון די קינדער פֿון אַבֿרהם און ישׂראל (יעקב) און פֿון די וועמען מיר האָבן געפֿירט און מיר האָבן אויסגעקליבן. ווען די פסוקים פֿון אַלאַה, דעם רחמנותדיקסטן, ווערן זיי געזאָגט, בייגן זיי זיך און וויינען.

۞ فَخَلَفَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ اَضَاعُوا الصَّلٰوةَ وَاتَّبَعُوا الشَّهَوٰتِ فَسَوْفَ يَلْقَوْنَ غَيًّا ۙ

fa khalafa mim ba‘dihim khalfun aḍā‘uṣ-ṣalāta wattaba‘usy-syahawāti fa saufa yalqauna gayyā(n).

דעמאָלט וועלן קומען נאָך זיי יורשים וואָס פֿאַרלאָזן תּפֿילה און פֿאָלגן זייערע אייגענע תאוות, אַזוי וועלן זיי פֿאַרפֿעלן,

اِلَّا مَنْ تَابَ وَاٰمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَاُولٰۤىِٕكَ يَدْخُلُوْنَ الْجَنَّةَ وَلَا يُظْلَمُوْنَ شَيْـًٔا ۙ

illā man tāba wa āmana wa ‘amila ṣāliḥan fa ulā'ika yadkhulūnal-jannata wa lā yuẓlamūna syai'ā(n).

אחוץ די וואָס תשובה טאָן, גלויבן און טאָן גוטע מעשים, ווייל זיי וועלן אַרײַן אין גן עדן און וועלן נישט געטאָן ווערן קיין שלעכטס אין גאַנצן.

جَنّٰتِ عَدْنِ ِۨالَّتِيْ وَعَدَ الرَّحْمٰنُ عِبَادَهٗ بِالْغَيْبِۗ اِنَّهٗ كَانَ وَعْدُهٗ مَأْتِيًّا

jannāti ‘adninil-latī wa‘adar-raḥmānu ‘ibādahū bil-gaib(i), innahū kāna wa‘duhū ma'tiyyā(n).

נעמליך הימל 'אדן וואס איז צוגעזאגט געווארן דורך דעם מערסטן רחמנותדיקן גאט צו זיינע קנעכט, אפילו ווען (הימל) איז נישט קענטיק. טאקע, (גאט'ס צוזאג) וועט זיכער מקוים ווערן.

لَا يَسْمَعُوْنَ فِيْهَا لَغْوًا اِلَّا سَلٰمًاۗ وَلَهُمْ رِزْقُهُمْ فِيْهَا بُكْرَةً وَّعَشِيًّا

lā yasma‘ūna fīhā lagwan illā salāmā(n), wa lahum rizquhum fīhā bukrataw wa ‘asyiyyā(n).

אין אים הערן זיי קיין אומניצלעכע ווערטער נישט, אַחוץ באַגריסונגען. און אין אים איז דאָ עסן פֿאַר זיי מאָרגן און אָוונט.

تِلْكَ الْجَنَّةُ الَّتِيْ نُوْرِثُ مِنْ عِبَادِنَا مَنْ كَانَ تَقِيًّا

tilkal-jannatul-latī nūriṡu min ‘ibādinā man kāna taqiyyā(n).

דאָס איז דער גן עדן וואָס מיר וועלן איבערלאָזן צו אונדזערע קנעכט וואָס זענען שטענדיק פרום.

وَمَا نَتَنَزَّلُ اِلَّا بِاَمْرِ رَبِّكَۚ لَهٗ مَا بَيْنَ اَيْدِيْنَا وَمَا خَلْفَنَا وَمَا بَيْنَ ذٰلِكَ وَمَا كَانَ رَبُّكَ نَسِيًّا ۚ

wa mā natanazzalu illā bi'amri rabbik(a), lahū mā baina aidīnā wa mā khalfanā wa mā baina żālika wa mā kāna rabbuka nasiyyā(n).

און מיר (דזשיבריל) זענען נישט אַראָפּגעגאַנגען, אַחוץ אויף דעם באַפֿעל פֿון דיין גאָט. צו אים געהערט אַלץ וואָס איז פֿאַר אונדז, אַלץ וואָס איז הינטער אונדז, און אַלץ וואָס איז צווישן זיי, און דיין גאָט פֿאַרגעסט נישט.

رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا فَاعْبُدْهُ وَاصْطَبِرْ لِعِبَادَتِهٖۗ هَلْ تَعْلَمُ لَهٗ سَمِيًّا ࣖ

rabbus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumā fa‘budhu waṣṭabir li‘ibādatih(ī), hal ta‘lamu lahū samiyyā(n).

(ער איז) דער האר (וואס קאנטראלירט) די הימלען און די ערד און אלעס צווישן זיי, טא דינען אים און זייט פעסט אין דינען אים. ווייסט איר אז עס איז דא עפעס גלייך צו אים?

وَيَقُوْلُ الْاِنْسَانُ ءَاِذَا مَا مِتُّ لَسَوْفَ اُخْرَجُ حَيًّا

wa yaqūlul-insānu a'iżā mā mittu lasaufa ukhraju ḥayyā(n).

און מענטשן (נישט-גלייביקע) זאגן, "איז עס אמת אז ווען איך שטארב, וועל איך איין טאג טאקע אויפשטיין צום לעבן נאכאמאל?"

اَوَلَا يَذْكُرُ الْاِنْسَانُ اَنَّا خَلَقْنٰهُ مِنْ قَبْلُ وَلَمْ يَكُ شَيْـًٔا

awalā yażkurul-insānu annā khalaqnāhu min qablu wa lam yaku syai'ā(n).

און באַטראַכט דער מענטש נישט, אַז מיר האָבן אים פריער באַשאַפֿן, ווען ער איז גאָרנישט געווען?

فَوَرَبِّكَ لَنَحْشُرَنَّهُمْ وَالشَّيٰطِيْنَ ثُمَّ لَنُحْضِرَنَّهُمْ حَوْلَ جَهَنَّمَ جِثِيًّا

fa wa rabbika lanaḥsyurannahum wasy-syayāṭīna ṡumma lanuḥḍirannahum ḥaula jahannama jiṡiyyā(n).

אַלזאָ, ביי אייער גאָט, וועלן מיר זיי טאַקע צוזאַמענזאַמלען מיטן שטן, און דערנאָך וועלן מיר זיי זיכער ברענגען אויף זייערע קני אין גיהנום.

ثُمَّ لَنَنْزِعَنَّ مِنْ كُلِّ شِيْعَةٍ اَيُّهُمْ اَشَدُّ عَلَى الرَّحْمٰنِ عِتِيًّا ۚ

Ṡumma lananzi‘anna min kulli syī‘atin ayyuhum asyaddu ‘alar-raḥmāni ‘itiyyā(n).

דעמאלט וועלן מיר זיכער ארויסנעמען פון יעדער גרופע די צווישן זיי וואָס זענען די מערסטע אומגעפֿאָלגזאַם צו גאָט, דעם מערסטן רחמנותדיקן.

ثُمَّ لَنَحْنُ اَعْلَمُ بِالَّذِيْنَ هُمْ اَوْلٰى بِهَا صِلِيًّا

Ṡumma lanaḥnu a‘lamu bil-lażīna hum aulā bihā ṣiliyyā(n).

דערצו, מיר ווייסן בעסטער ווער זאָל (אַרײַנגעלייגט) ווערן אין גיהנום.

وَاِنْ مِّنْكُمْ اِلَّا وَارِدُهَا ۚ كَانَ عَلٰى رَبِّكَ حَتْمًا مَّقْضِيًّا ۚ

wa im minkum illā wāriduhā, kāna ‘alā rabbika ḥatmam maqḍiyyā(n).

און עס איז נישט איינער צווישן אייך וואָס וועט נישט קומען צו אים (גיהנום). דאָס איז אַ באַשלוס מיט אייער גאָט.

ثُمَّ نُنَجِّى الَّذِيْنَ اتَّقَوْا وَّنَذَرُ الظّٰلِمِيْنَ فِيْهَا جِثِيًّا

Ṡumma nunajjil-lażīnattaqau wa nażaruẓ-ẓālimīna fīhā jiṡiyyā(n).

דעמאָלט וועלן מיר ראַטעווען די פרומע מענטשן און לאָזן די שלעכטע אין (גיהנום) אויף זייערע קני.

وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُنَا بَيِّنٰتٍ قَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓاۙ اَيُّ الْفَرِيْقَيْنِ خَيْرٌ مَّقَامًا وَّاَحْسَنُ نَدِيًّا

wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā bayyinātin qālal-lażīna kafarū lil-lażīna āmanū, ayyul-farīqaini khairum maqāmaw wa aḥsanu nadiyyā(n).

און ווען אונדזערע קלאָרע פסוקים זענען זיי געזאָגט געוואָרן (די באַדייטונג), האָבן די וואָס האָבן נישט געגלויבט געזאָגט צו די וואָס האָבן געגלויבט, "וועלכע פון די צוויי גרופּעס האָט אַ בעסער אָרט צו וואוינען אין און אַ שענערן אָרט פֿאַר זייערע טרעפֿונגען?"

وَكَمْ اَهْلَكْنَا قَبْلَهُمْ مِّنْ قَرْنٍ هُمْ اَحْسَنُ اَثَاثًا وَّرِءْيًا

wa kam ahlaknā qablahum min qarnin hum aḥsanu aṡāṡaw wa ri'yā(n).

און וויפיל מענטשן (נישט-גלייבנדיקע) האבן מיר פארניכטעט פאר זיי, אפילו כאטש זיי האבן געהאט בעסערע הויזגעזינד כלים און זענען געווען (מער אנגענעם) פארן אויג.

قُلْ مَنْ كَانَ فِى الضَّلٰلَةِ فَلْيَمْدُدْ لَهُ الرَّحْمٰنُ مَدًّا ەۚ حَتّٰىٓ اِذَا رَاَوْا مَا يُوْعَدُوْنَ اِمَّا الْعَذَابَ وَاِمَّا السَّاعَةَ ۗفَسَيَعْلَمُوْنَ مَنْ هُوَ شَرٌّ مَّكَانًا وَّاَضْعَفُ جُنْدًا

qul man kāna fiḍ-ḍalālati falyamdud lahur-raḥmānu maddā(n), ḥattā iżā ra'au mā yū‘adūna immal-‘ażāba wa immas-sā‘ata fa saya‘lamūna man huwa syarrum makānaw wa aḍ‘afu jundā(n).

זאָג (מוחמד), "ווער עס מאַכט אַ טעות, זאָל גאָט, דער רחמנותדיקער, אים פֿאַרלענגערן (די צייט), כּדי ווען זיי וועלן זען וואָס ווערט געסטראשעט קעגן זיי, צי שטראָף צי יום הדין, וועלן זיי וויסן ווער איז אין אַ ערגערער לאַגע און וועמענס אַרמיי איז שוואַכער."

وَيَزِيْدُ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اهْتَدَوْا هُدًىۗ وَالْبٰقِيٰتُ الصّٰلِحٰتُ خَيْرٌ عِنْدَ رَبِّكَ ثَوَابًا وَّخَيْرٌ مَّرَدًّا

wa yazīdullāhul-lażīnahtadau hudā(n), wal-bāqiyātuṣ-ṣāliḥātu khairun ‘inda rabbika ṡawābaw wa khairum maraddā(n).

און אַלאַה וועט פֿאַרמערן די הדרכה צו די וואָס האָבן באַקומען הדרכה. און אייביקע גוטע מעשים וועלן האָבן אַ בעסערע באַלוינונג מיט דיין גאָט און אַ בעסערן רעזולטאַט.

اَفَرَاَيْتَ الَّذِيْ كَفَرَ بِاٰيٰتِنَا وَقَالَ لَاُوْتَيَنَّ مَالًا وَّوَلَدًا ۗ

afa ra'aital-lażī kafara bi'āyātinā wa qāla la'ūtayanna mālaw wa waladā(n).

האָסטו דעמאָלט געזען אַ מענטש וואָס לייקנט אונדזערע פסוקים און ער זאָגט: "מיר וועט זיכער געגעבן ווערן עשירות און קינדער."

اَطَّلَعَ الْغَيْبَ اَمِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمٰنِ عَهْدًا ۙ

aṭṭala‘al-gaiba amittakhaża ‘indar-raḥmāni ‘ahdā(n).

האט ער געזען דאָס אומגעזעענע, אדער האט ער געמאַכט אַ בונד מיט גאָט, דעם רחמנותדיקסטן?

كَلَّا ۗسَنَكْتُبُ مَا يَقُوْلُ وَنَمُدُّ لَهٗ مِنَ الْعَذَابِ مَدًّا ۙ

kallā, sanaktubu mā yaqūlu wa namuddu lahū minal-‘ażābi maddā(n).

זיכער נישט! מיר וועלן אויפשרייבן וואָס ער האָט געזאָגט, און מיר וועלן אים פֿאַרלענגערן די שטראָף אין גאַנצן,

وَّنَرِثُهٗ مَا يَقُوْلُ وَيَأْتِيْنَا فَرْدًا

wa nariṡuhū mā yaqūlu wa ya'tīnā fardā(n).

און מיר וועלן ירשענען וואָס ער האָט געזאָגט, און ער וועט קומען צו אונדז אַליין.

وَاتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اٰلِهَةً لِّيَكُوْنُوْا لَهُمْ عِزًّا ۙ

wattakhażū min dūnillāhi ālihatal liyakūnū lahum ‘izzā(n).

און זיי האָבן אויסגעקליבן אַנדערע געטער ווי אַלאַה, כּדי די געטער זאָלן זיין זייערע באַשיצער.

كَلَّا ۗسَيَكْفُرُوْنَ بِعِبَادَتِهِمْ وَيَكُوْنُوْنَ عَلَيْهِمْ ضِدًّا ࣖ

kallā, sayakfurūna bi‘ibādatihim wa yakūnūna ‘alaihim ḍiddā(n).

זיכער נישט! שפּעטער וועלן זיי (די מתפללים) לייקענען זייער דינסט פון אים, און וועלן ווערן שונאים צו זיי.

اَلَمْ تَرَ اَنَّآ اَرْسَلْنَا الشَّيٰطِيْنَ عَلَى الْكٰفِرِيْنَ تَؤُزُّهُمْ اَزًّا ۙ

alam tara annā arsalnasy-syayāṭīna ‘alal-kāfirīna ta'uzzuhum azzā(n).

זעט איר נישט אַז מיר האָבן געשיקט די שדים צו די נישט-גלויבער צו זיי ערנסט אָנרייצן (צו זינדיקן)?

فَلَا تَعْجَلْ عَلَيْهِمْۗ اِنَّمَا نَعُدُّ لَهُمْ عَدًّا ۗ

falā ta‘jal ‘alaihim, innamā na‘uddu lahum ‘addā(n).

זייט נישט אײַלנדיק (אין רופן פֿאַר שטראָף) קעגן זיי, ווײַל מיר האָבן פֿאַר זיי אויסגערעכנט מיט אַ פּינקטלעכער חשבון (דעם קומען פֿון טאָג פֿון יסורים).

يَوْمَ نَحْشُرُ الْمُتَّقِيْنَ اِلَى الرَّحْمٰنِ وَفْدًا

yauma naḥsyurul-muttaqīna ilar-raḥmāni wafdā(n).

(געדענקט) דעם טאָג (ווען) מיר האָבן פֿאַרזאַמלט די וואָס האָבן מורא געהאַט (פֿאַר גאָט) דעם רחמנותדיקסטן, ווי אַן ערלעכע קאַראַוואַן,

وَنَسُوْقُ الْمُجْرِمِيْنَ اِلٰى جَهَنَّمَ وِرْدًا ۘ

wa nasūqul-mujrimīna ilā jahannama wirdā(n).

און מיר וועלן טרייבן די אומגעפֿאָלגרײַכע אין גיהנום אין אַ צושטאַנד פֿון דאָרשט.

لَا يَمْلِكُوْنَ الشَّفَاعَةَ اِلَّا مَنِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمٰنِ عَهْدًا ۘ

lā yamlikūnasy-syafā‘ata illā manittakhaża ‘indar-raḥmāni ‘ahdā(n).

זיי האָבן נישט קיין רעכט צו הילף, אַחוץ די וואָס האָבן געשלאָסן אַ בונד מיט (אַלאַה) דעם רחמנותדיקסטן.

وَقَالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمٰنُ وَلَدًا ۗ

wa qāluttakhażar-raḥmānu waladā(n).

און זיי האָבן געזאָגט, "(אַלאַה) דער רחמנותדיקער האָט אַ קינד."

لَقَدْ جِئْتُمْ شَيْـًٔا اِدًّا ۙ

laqad ji'tum syai'an iddā(n).

טאַקע, דו האסט געבראַכט עפּעס זייער פאַלש,

تَكَادُ السَّمٰوٰتُ يَتَفَطَّرْنَ مِنْهُ وَتَنْشَقُّ الْاَرْضُ وَتَخِرُّ الْجِبَالُ هَدًّا ۙ

takādus-samāwātu yatafaṭṭarna minhu wa tansyaqqul-arḍu wa takhirrul-jibālu haddā(n).

די הימלען זענען כּמעט צעריסן געוואָרן, און די ערד האָט זיך געעפֿנט, און די בערג זענען צוזאַמענגעפֿאַלן (צוליב יענער רעדע),

اَنْ دَعَوْا لِلرَّحْمٰنِ وَلَدًا ۚ

an da‘au lir-raḥmāni waladā(n).

ווייל זיי באַטראַכטן (אַלאַה) דעם מערסטן רחמנותדיקן צו האָבן קינדער.

وَمَا يَنْۢبَغِيْ لِلرَّحْمٰنِ اَنْ يَّتَّخِذَ وَلَدًا ۗ

wa mā yambagī lir-raḥmāni ay yattakhiża waladā(n).

און עס איז אוממעגלעך פאר (אללא) דעם רחמנותדיקסטן צו האבן קינדער.

اِنْ كُلُّ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ اِلَّآ اٰتِى الرَّحْمٰنِ عَبْدًا ۗ

in kullu man fis-samāwāti wal-arḍi illā ātir-raḥmāni ‘abdā(n).

עס איז נישטאָ קיינער אין הימל און אויף דער ערד וואָס וועט נישט קומען צו (אַלאַה) דעם רחמנותדיקן ווי אַ קנעכט.

لَقَدْ اَحْصٰىهُمْ وَعَدَّهُمْ عَدًّا ۗ

laqad aḥṣāhum wa ‘addahum ‘addā(n).

ער (אַלאַה) האָט טאַקע באַשטימט זייער צאָל און זיי געציילט מיט אַ פּינקטלעכער צייל.

وَكُلُّهُمْ اٰتِيْهِ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فَرْدًا

wa kulluhum ātīhi yaumal-qiyāmati fardā(n).

און יעדער פון זיי וועט קומען צו אַלאַה באַזונדער אין טאָג פון תחיית המתים.

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ سَيَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمٰنُ وُدًّا

innal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti sayaj‘alu lahumur-raḥmānu wuddā(n).

טאקע, די וואָס גלויבן און טוען גוטע מעשים, שפּעטער וועט (אַלאַה) דער רחמנותדיקער אַריינברענגען רחמנות (אין זייערע הערצער).

فَاِنَّمَا يَسَّرْنٰهُ بِلِسَانِكَ لِتُبَشِّرَ بِهِ الْمُتَّقِيْنَ وَتُنْذِرَ بِهٖ قَوْمًا لُّدًّا

fa innamā yassarnāhu bilisānika litubasysyira bihil-muttaqīna wa tunżira bihī qaumal luddā(n).

טאַקע, מיר האָבן עס (דעם קוראַן) גרינג געמאַכט אין אייער שפּראַך (מוחמד), כּדי מיט איר זאָלט איר קענען געבן גוטע נייעס צו די וואָס זענען פֿרומע, און כּדי איר זאָלט קענען וואָרענען די ווידערשפּרעכנדיקע מענטשן.

وَكَمْ اَهْلَكْنَا قَبْلَهُمْ مِّنْ قَرْنٍۗ هَلْ تُحِسُّ مِنْهُمْ مِّنْ اَحَدٍ اَوْ تَسْمَعُ لَهُمْ رِكْزًا ࣖ

wa kam ahlaknā qablahum min qarn(in), hal tuḥissu minhum min aḥadin au tasma‘u lahum rikzā(n).

און וויפיל פעלקער האבן מיר פארניכטעט פאר זיי? האסטו (מוחמד) געזען איינעם פון זיי אדער האסטו געהערט זייערע געפלעסטער?