Revert to Islam, click here
איסלאם אל-האק: קאָראַן און האַדית
(אמתדיקער איסלאם)

Q.S אַלי אימראַן (آلِ عِمْرَان) - 200 נומער פון פערזן

(אימראַן'ס משפּחה)

Qari

Murottal Audio

1

الۤمّۤ

alif lām mīm.

אַליף לאַם מים.


2

اَللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّوْمُۗ

allāhu lā ilāha illā huwal-ḥayyul-qayyūm(u).

אַלאַ, עס איז נישטאָ קיין גאָט אַחוץ אים. דער אַלמעכטיקער, וואָס זאָרגט זיך שטענדיק פֿאַר (זיינע באַשעפֿענישן).


3

نَزَّلَ عَلَيْكَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ وَاَنْزَلَ التَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَۙ

nazzala ‘alaikal-kitāba bil-ḥaqqi muṣaddiqal limā baina yadaihi wa anzalat-taurāta wal-injīl(a).

ער האָט אַראָפּגעשיקט דאָס ספר (אַל-קוראַן) צו דיר (מוחמד) וואָס כּולל די אמת, באַשטעטיקט די פריערדיקע (ביכער), און האָט אַנטפּלעקט די תורה און די בשורה,


4

مِنْ قَبْلُ هُدًى لِّلنَّاسِ وَاَنْزَلَ الْفُرْقَانَ ەۗ اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيْدٌ ۗوَاللّٰهُ عَزِيْزٌ ذُو انْتِقَامٍۗ

min qablu hudal lin-nāsi wa anzalal-furqān(a), innal-lażīna kafarū bi āyātillāhi lahum ‘ażābun syadīd(un), wallāhu ‘azīzun żuntiqām(in).

פריער, אלס א וועגווייזער פאר מענטשהייט, און ער האט אנטפלעקט אל-פורקאן. טאקע, די וואס גלייבן נישט אין די פסוקים פון אללא וועלן ליידן א שווערע שטראף. אללא, דער אלמעכטיקער, האט שטראף.


5

اِنَّ اللّٰهَ لَا يَخْفٰى عَلَيْهِ شَيْءٌ فِى الْاَرْضِ وَلَا فِى السَّمَاۤءِ

innallāha lā yakhfā ‘alaihi syai'un fil-arḍi wa lā fis-samā'(i).

פֿאַר אַלאַה איז גאָרנישט פֿאַרבאָרגן אין דער ערד און אין הימלען.


6

هُوَ الَّذِيْ يُصَوِّرُكُمْ فِى الْاَرْحَامِ كَيْفَ يَشَاۤءُ ۗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

huwal-lażī yuṣawwirukum fil-arḥāmi kaifa yasyā'(u), lā ilāha illā huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

ער איז דער וואָס פֿאָרעמט דיך אין טראַכט לויט זײַן ווילן. עס איז נישטאָ קיין גאָט אַחוץ אים. דער אַלמעכטיקער, דער אַל-קלוגער.


7

هُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ عَلَيْكَ الْكِتٰبَ مِنْهُ اٰيٰتٌ مُّحْكَمٰتٌ هُنَّ اُمُّ الْكِتٰبِ وَاُخَرُ مُتَشٰبِهٰتٌ ۗ فَاَمَّا الَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُوْنَ مَا تَشَابَهَ مِنْهُ ابْتِغَاۤءَ الْفِتْنَةِ وَابْتِغَاۤءَ تَأْوِيْلِهٖۚ وَمَا يَعْلَمُ تَأْوِيْلَهٗٓ اِلَّا اللّٰهُ ۘوَالرّٰسِخُوْنَ فِى الْعِلْمِ يَقُوْلُوْنَ اٰمَنَّا بِهٖۙ كُلٌّ مِّنْ عِنْدِ رَبِّنَا ۚ وَمَا يَذَّكَّرُ اِلَّآ اُولُوا الْاَلْبَابِ

huwal-lażī anzala ‘alaikal-kitāba minhu āyātum muḥkamātun hunna ummul-kitābi wa ukharu mutasyābihāt(un), fa'ammal-lażīna fī qulūbihim zaigun fayattabi‘ūna mā tasyābaha minhubtigā'al-fitnati wabtigā'a ta'wīlih(ī), wa mā ya‘lamu ta'wīlahū illallāh(u), war-rāsikhūna fil-‘ilmi yaqūlūna āmannā bih(ī), kullum min ‘indi rabbinā, wa mā yażżakkaru illā ulul-albāb(i).

ער איז דער וואָס האָט אַראָפּגעשיקט דאָס ספר (אַל-קוראַן) צו דיר (מוחמד). צווישן זיי זענען דאָ פסוקים וואָס זענען אַבסאָלוטע, וואָס זענען די הויפּט פּונקטן פון דעם ספר (אַל-קוראַן) און אַנדערע וואָס זענען מתאַסיאַבהאַט. וואָס שייך די וואָס אין זייערע הערצער פלעגן זיך אָפּפירן, זיי גייען נאָך דעם מתאַסיאַבהאַט צו זוכן פֿאַרשמוצונג און צו זוכן זייער תּפֿילה, כאָטש קיינער ווייסט נישט זייער תּפֿילה אַחוץ אַלאַ. און די מיט טיפֿן וויסן זאָגן, "מיר גלויבן אין אים (דעם קוראַן), אַלץ איז פֿון אונדזער גאָט." קיינער קען נישט לערנען אַ לעקציע אַחוץ מענטשן וואָס פֿאַרשטייען.


8

رَبَّنَا لَا تُزِغْ قُلُوْبَنَا بَعْدَ اِذْ هَدَيْتَنَا وَهَبْ لَنَا مِنْ لَّدُنْكَ رَحْمَةً ۚاِنَّكَ اَنْتَ الْوَهَّابُ

rabbanā lā tuzig qulūbanā ba‘da iż hadaitanā wa hab lanā mil ladunka raḥmah(tan), innaka antal-wahhāb(u).

(זיי האָבן מתפלל געווען), "אונדזער גאָט, נײַג נישט אונדזערע הערצער צו פֿאַרפֿירערײַ נאָכדעם ווי דו האָסט אונדז געגעבן פֿירערשאַפֿט, און געב אונדז רחמנות פֿון דיר, באמת דו ביסט דער געבער."


9

رَبَّنَآ اِنَّكَ جَامِعُ النَّاسِ لِيَوْمٍ لَّا رَيْبَ فِيْهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يُخْلِفُ الْمِيْعَادَ ࣖ

rabbanā innaka jāmi‘un-nāsi liyaumil lā raiba fīh(i), innallāha lā yukhliful-mī‘ād(a).

"אונדזער האר, דו ביסט עס וואָס זאַמלט מענטשהייט אין אַ טאָג אין וועלכן עס איז קיין ספק נישט." טאַקע, אַלאַה ברעכט נישט קיין הבטחות.


10

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَنْ تُغْنِيَ عَنْهُمْ اَمْوَالُهُمْ وَلَآ اَوْلَادُهُمْ مِّنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمْ وَقُوْدُ النَّارِۗ

innal-lażīna kafarū lan tugniya ‘anhum amwāluhum wa lā aulāduhum minallāhi syai'ā(n), wa ulā'ika hum waqūdun-nār(i).

טאַקע, פֿאַר די וואָס נישט גלויבן, וועלן זייערע פאַרמעגן און קינדער נישט זיין נוצלעך פֿאַר גאָטס שטראָף. און זיי (ווערן) ברענשטאָף פֿאַר דעם פֿײַער פֿון גיהנום.


11

كَدَأْبِ اٰلِ فِرْعَوْنَۙ وَالَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْۗ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۚ فَاَخَذَهُمُ اللّٰهُ بِذُنُوْبِهِمْ ۗ وَاللّٰهُ شَدِيْدُ الْعِقَابِ

kada'bi āli fir‘aun(a), wal-lażīna min qablihim, każżabū bi'āyātinā, fa'akhażahumullāhu biżunūbihim, wallāhu syadīdul-‘iqāb(i).

(זייער מצב) איז געווען ווי דער מצב פון די נאכפאלגער פון פרעה און די פאר זיי. זיי האבן געלייקנט אונדזערע פסוקים, האט גאט זיי באשטראפט פאר זייערע זינד. גאט איז זייער שטרענג אין שטראף.


12

قُلْ لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوْا سَتُغْلَبُوْنَ وَتُحْشَرُوْنَ اِلٰى جَهَنَّمَ ۗ وَبِئْسَ الْمِهَادُ

qul lil-lażīna kafarū satuglabūna wa tuḥsyarūna ilā jahannam(a), wa bi'sal-mihād(u).

זאָגט (אָ מוכאַמאַד) צו די נישט-גלייבנדיקע, "איר וועט זיכער באַזיגט ווערן און געטריבן ווערן אין גיהנום. און וואָס פֿאַר אַ שלעכטע וואוינונג דאָס איז."


13

قَدْ كَانَ لَكُمْ اٰيَةٌ فِيْ فِئَتَيْنِ الْتَقَتَا ۗفِئَةٌ تُقَاتِلُ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَاُخْرٰى كَافِرَةٌ يَّرَوْنَهُمْ مِّثْلَيْهِمْ رَأْيَ الْعَيْنِ ۗوَاللّٰهُ يُؤَيِّدُ بِنَصْرِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَعِبْرَةً لِّاُولِى الْاَبْصَارِ

qad kāna lakum āyatun fī fi'atainil taqatā, fi'atun tuqātilu fī sabīlillāhi wa ukhrā kāfiratuy yaraunahum miṡlaihim ra'yal-‘ain(i), wallāhu yu'ayyidu binaṣrihī may yasyā'(u), inna fī żālika la‘ibratal li'ulil-abṣār(i).

טאקע, עס איז געווען א סימן פאר דיר אין די צוויי גרופעס וואס שטייען איינער קעגן דעם אנדערן. איין גרופע קעמפט אויפן וועג פון גאט און די אנדערע (גרופע) פון נישט-גלייבנדיקע זעען מיט זייערע אייגענע אויגן אז זיי (די מוסולמענער גרופע) זענען צוויי מאל אזוי שטארק ווי זיי. גאט שטארקט מיט זיין הילף וועמען ער וויל. טאקע, אין דעם איז דא א לעקציע פאר די וואס האבן זעאונג (אויגן פון הארץ).


14

زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَوٰتِ مِنَ النِّسَاۤءِ وَالْبَنِيْنَ وَالْقَنَاطِيْرِ الْمُقَنْطَرَةِ مِنَ الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ وَالْخَيْلِ الْمُسَوَّمَةِ وَالْاَنْعَامِ وَالْحَرْثِ ۗ ذٰلِكَ مَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۗوَاللّٰهُ عِنْدَهٗ حُسْنُ الْمَاٰبِ

zuyyina lin-nāsi ḥubbusy-syahawāti minan-nisā'i wal-banīna wal-qanāṭīril-muqanṭarati minaż-żahabi wal-fiḍḍati wal-khailil-musawwamati wal-an‘āmi wal-ḥarṡ(i), żālika matā‘ul-ḥayātid-dun-yā, wallāhu ‘indahū ḥusnul-ma'āb(i).

ליבע צו וואָס מען וויל ווערט שיין געמאַכט אין די אויגן פון מענער: פרויען, קינדער, הויפנס גאָלד און זילבער, אויסגעקליבענע פערד, בהמות און באַאַרבעטע פעלדער. דאָס זענען די פאַרגעניגן פון לעבן אויף דער ערד, און מיט אַלאַ איז דער בעסטער אָרט זיך אומצוקערן.


15

۞ قُلْ اَؤُنَبِّئُكُمْ بِخَيْرٍ مِّنْ ذٰلِكُمْ ۗ لِلَّذِيْنَ اتَّقَوْا عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنّٰتٌ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا وَاَزْوَاجٌ مُّطَهَّرَةٌ وَّرِضْوَانٌ مِّنَ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ بَصِيْرٌۢ بِالْعِبَادِۚ

qul a'unabbi'ukum bikhairim min żālikum, lil-lażīnattaqau ‘inda rabbihim jannātun tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā wa azwājum muṭahharatuw wa riḍwānum minallāh(i), wallāhu baṣīrum bil-‘ibād(i).

זאָג, "זאָל איך דיר זאָגן עפּעס בעסערס ווי דאָס?" ווײַל די צדיקים מיט זייער האַר זענען גערטנער אונטער וועלכע טייכן פליסן, וואו זיי וועלן וואוינען אויף אייביק, און ריינע חתנים און די גוטע וואוילזיין פון אַלאַה. און אַלאַה זעט זיינע קנעכט.


16

اَلَّذِيْنَ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَآ اِنَّنَآ اٰمَنَّا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوْبَنَا وَقِنَا عَذَابَ النَّارِۚ

allażīna yaqūlūna rabbanā innanā āmannā fagfir lanā żunūbanā wa qinā ‘ażāban-nār(i).

(נעמלעך) די וואָס דאַוונען, "אונדזער האר, מיר גלויבן באמת, אַזוי מוחל אונדז אונדזערע זינד און באַשיצ אונדז פון דער שטראָף פון גיהנום.


17

اَلصّٰبِرِيْنَ وَالصّٰدِقِيْنَ وَالْقٰنِتِيْنَ وَالْمُنْفِقِيْنَ وَالْمُسْتَغْفِرِيْنَ بِالْاَسْحَارِ

aṣ-ṣābirīna waṣ-ṣādiqīna wal-qāniṭīna wal-munfiqīna wal-mustagfirīna bil-asḥār(i).

(אויך) דער געדולדיקער מענטש, דער צדיק, דער געהארכזאמער, דער מענטש וואָס גיט אַוועק זיין עשירות, און דער מענטש וואָס בעט פֿאַר מחילה פֿאַר דער זון.


18

شَهِدَ اللّٰهُ اَنَّهٗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۙ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ وَاُولُوا الْعِلْمِ قَاۤىِٕمًاۢ بِالْقِسْطِۗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

syahidallāhu annahū lā ilāha illā huw(a), wal-malā'ikatu wa ulul-‘ilmi qā'imam bil-qisṭ(i), lā ilāha illā huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

אַלאַה דערקלערט אַז עס איז נישטאָ קיין גאָט אַחוץ אים; (אויך) מלאכים און מענטשן פון וויסן וואָס האַלטן אויף גערעכטיקייט, עס איז נישטאָ קיין גאָט אַחוץ אים, דער אַלמעכטיקער, דער אַל-קלוגער.


19

اِنَّ الدِّيْنَ عِنْدَ اللّٰهِ الْاِسْلَامُ ۗ وَمَا اخْتَلَفَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ اِلَّا مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَهُمُ الْعِلْمُ بَغْيًاۢ بَيْنَهُمْ ۗوَمَنْ يَّكْفُرْ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ فَاِنَّ اللّٰهَ سَرِيْعُ الْحِسَابِ

innad-dīna ‘indallāhil-islām(u), wa makhtalafal-lażīna ūtul-kitāba illā mim ba‘di mā jā'ahumul-‘ilmu bagyam bainahum, wa may yakfur bi'āyātillāhi fa innallāha sarī‘ul-ḥisāb(i).

טאקע, די רעליגיע ביי אַלאַה איז איסלאַם. די וועמען מען האָט געגעבן דאָס ספר האָבן זיך נישט פֿאַרשיידן אַחוץ נאָכדעם וואָס זיי האָבן באַקומען וויסן, פֿון קנאה צווישן זיך. ווער עס יז וואָס גלויבט נישט אין די פסוקים פֿון אַלאַה, דעמאָלט טאַקע, אַלאַה איז שנעל אין רעכענען.


20

فَاِنْ حَاۤجُّوْكَ فَقُلْ اَسْلَمْتُ وَجْهِيَ لِلّٰهِ وَمَنِ اتَّبَعَنِ ۗوَقُلْ لِّلَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ وَالْاُمِّيّٖنَ ءَاَسْلَمْتُمْ ۗ فَاِنْ اَسْلَمُوْا فَقَدِ اهْتَدَوْا ۚ وَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّمَا عَلَيْكَ الْبَلٰغُ ۗ وَاللّٰهُ بَصِيْرٌۢ بِالْعِبَادِ ࣖ

fa'in ḥājjūka fa qul aslamtu wajhiya lillāhi wa manittaba‘an(i), wa qul lil-lażīna ūtul-kitāba wal-ummiyyīna a'aslamtum, fa'in aslamū faqadihtadau, wa in tawallau fa'innamā ‘alaikal-balāg(u), wallāhu baṣīrum bil-‘ibād(i).

דעמאָלט אויב זיי קריגן זיך מיט דיר (מוחמד), זאָג, "איך אונטערגעב זיך צו אַלאַה און (אַזוי טוען) די וואָס גייען מיר נאָך." און זאָג צו די וועמען מען האָט געגעבן דאָס בוך און צו די אנאַלפאַבעטן, "האָט איר זיך מגייר געווען צום איסלאַם?" אויב זיי מגיירען זיך צום איסלאַם, מיינט עס אַז זיי האָבן באַקומען אנווייזונגען, אָבער אויב זיי דרייען זיך אַוועק, דאַן איז דיין פליכט נאָר עס צו איבערגעבן. און אַלאַ איז אַל-זעענדיק פון זיינע קנעכט.


21

اِنَّ الَّذِيْنَ يَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَيَقْتُلُوْنَ النَّبِيّٖنَ بِغَيْرِحَقٍّۖ وَّيَقْتُلُوْنَ الَّذِيْنَ يَأْمُرُوْنَ بِالْقِسْطِ مِنَ النَّاسِۙ فَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ اَلِيْمٍ

innal-lażīna yakfurūna bi'āyātillāhi wa yaqtulūnan nabiyyīna bigairi ḥaqq(in), wa yaqtulūnal-lażīna ya'murūna bil-qisṭi minan-nās(i), fabasysyirhum bi‘ażābin alīm(in).

טאקע, די וואָס לייקענען די פסוקים פון אַלאַה און טייטן די נביאים אָן רעכט (גערעכטע סיבה) און טייטן מענטשן וואָס זאָגן מענטשן צו טאָן גערעכטיקייט, ברענגען זיי די גוטע נייַעס, וואָס איז אַ ווייטיקדיקע שטראָף.


22

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ حَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ ۖ وَمَا لَهُمْ مِّنْ نّٰصِرِيْنَ

ulā'ikal-lażīna ḥabiṭat a‘māluhum fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa mā lahum min nāṣirīn(a).

דאָס זענען די מענטשן וועמענס אַרבעט אין דער וועלט און אין דער וועלט וואָס גייט ווייטער איז אומזיסט, און זיי האָבן קיין העלפער נישט.


23

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ اُوْتُوْا نَصِيْبًا مِّنَ الْكِتٰبِ يُدْعَوْنَ اِلٰى كِتٰبِ اللّٰهِ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ يَتَوَلّٰى فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ وَهُمْ مُّعْرِضُوْنَ

alam tara ilal-lażīna ūtū naṣībam minal-kitābi yud‘auna ilā kitābillāhi liyaḥkuma bainahum ṡumma yatawallā farīqum minhum wa hum mu‘riḍūn(a).

האָט איר נישט באַטראַכט די וואָס מען האָט געגעבן אַ טייל פֿון דעם בוך (תּורה)? זיי זענען גערופֿן געוואָרן צום בוך פֿון אַלאַה צו משפּטן צווישן זיך. דערנאָך האָט אַ גרופּע פֿון זיי זיך אָפּגעקערט, אָפּוואַרפֿנדיק (די אמת).


24

ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ قَالُوْا لَنْ تَمَسَّنَا النَّارُ اِلَّآ اَيَّامًا مَّعْدُوْدٰتٍ ۖ وَّغَرَّهُمْ فِيْ دِيْنِهِمْ مَّا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ

Żālika bi'annahum qālū lan tamassanan nāru illā ayyāmam ma‘dūdāt(in), wa garrahum fī dīnihim mā kānū yaftarūn(a).

דאָס איז ווײַל זיי האָבן געזאָגט, "דאָס פֿײַער פֿון גיהנום וועט אונדז נישט אָנרירן אַחוץ פֿאַר אַ פּאָר טעג." זיי זענען פֿאַרפֿירט געוואָרן אין זייער רעליגיע דורך וואָס זיי האָבן אויסגעטראַכט.


25

فَكَيْفَ اِذَا جَمَعْنٰهُمْ لِيَوْمٍ لَّا رَيْبَ فِيْهِۗ وَوُفِّيَتْ كُلُّ نَفْسٍ مَّا كَسَبَتْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

fakaifa iżā jama‘nāhum liyaumil lā raiba fīh(i), wa wuffiyat kullu nafsim mā kasabat wa hum lā yuẓlamūn(a).

וואָס אויב מיר זאַמלען זיי צוזאַמען אין אַ טאָג (פון תחיית המתים) וועמענס קומען איז אָן קיין ספק, און יעדע נשמה באַקומט איר פולע באַלוינונג פֿאַר וואָס זי האָט פֿאַרדינט, און זיי ווערן נישט באַליידיקט?


26

قُلِ اللّٰهُمَّ مٰلِكَ الْمُلْكِ تُؤْتِى الْمُلْكَ مَنْ تَشَاۤءُ وَتَنْزِعُ الْمُلْكَ مِمَّنْ تَشَاۤءُۖ وَتُعِزُّ مَنْ تَشَاۤءُ وَتُذِلُّ مَنْ تَشَاۤءُ ۗ بِيَدِكَ الْخَيْرُ ۗ اِنَّكَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

qulillāhumma mālikal-mulki tu'til-mulka man tasyā'u wa tanzi‘ul-mulka mim man tasyā'(u), wa tu‘izzu man tasyā'u wa tużillu man tasyā'(u), biyadikal-khair(u), innaka ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

זאָג (מוחמד), "אָ גאָט פֿון מאַכט, דו גיבסט מאַכט צו וועמען דו ווילסט, און דו נעמסט אַוועק מאַכט פֿון וועמען דו ווילסט. דו דערהייבסט וועמען דו ווילסט און דו דערנידעריגסט וועמען דו ווילסט. אין דיין האַנט איז אַלע גוטסקייט. טאַקע, דו ביסט דער אַלמעכטיקער איבער אַלע זאַכן.


27

تُوْلِجُ الَّيْلَ فِى النَّهَارِ وَتُوْلِجُ النَّهَارَ فِى الَّيْلِ وَتُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَتُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّ وَتَرْزُقُ مَنْ تَشَاۤءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ

tūlijul-laila fin-nahāri wa tūlijun-nahāra fil-laili wa tukhrijul-ḥayya minal-mayyiti wa tukhrijul-mayyita minal-ḥayyi wa tarzuqu man tasyā'u bigairi ḥisāb(in).

דו שטעלסט די נאכט אין טאג און דו שטעלסט דעם טאג אין נאכט. און דו ברענגסט ארויס די לעבעדיגע פון די טויטע, און דו ברענגסט ארויס די טויטע פון די לעבעדיגע. און דו גיבסט שפייז וועמען דו ווילסט אן קיין חשבון.


28

لَا يَتَّخِذِ الْمُؤْمِنُوْنَ الْكٰفِرِيْنَ اَوْلِيَاۤءَ مِنْ دُوْنِ الْمُؤْمِنِيْنَۚ وَمَنْ يَّفْعَلْ ذٰلِكَ فَلَيْسَ مِنَ اللّٰهِ فِيْ شَيْءٍ اِلَّآ اَنْ تَتَّقُوْا مِنْهُمْ تُقٰىةً ۗ وَيُحَذِّرُكُمُ اللّٰهُ نَفْسَهٗ ۗ وَاِلَى اللّٰهِ الْمَصِيْرُ

lā yattakhiżil-mu'minūnal-kāfirīna auliyā'a min dūnil-mu'minīn(a), wa may yaf‘al żālika falaisa minallāhi fī syai'(in), illā an tattaqū minhum tuqāh(tan), wa yuḥażżirukumullāhu nafsah(ū), wa ilallāhil-maṣīr(u).

לאָזט נישט די גלויביגע נעמען די נישט-גליביגע ווי זייערע פירער, נאָר די גלויביגע. ווער עס טוט דאָס וועט גאָרנישט האָבן פון אַלאַה אַחוץ ווי אַ מיטל צו באַשיצן זיך קעגן דעם וואָס איר שרעקט זיך פון זיי. און אַלאַה וואָרנט אייך וועגן זיך, און צו אים איז די לעצטע צוריקקער.


29

قُلْ اِنْ تُخْفُوْا مَا فِيْ صُدُوْرِكُمْ اَوْ تُبْدُوْهُ يَعْلَمْهُ اللّٰهُ ۗوَيَعْلَمُ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

qul in tukhfū mā fī ṣudūrikum au tubdūhu ya‘lamhullāh(u), wa ya‘lamu mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

זאָג, "אויב דו באַהאַלטסט וואָס איז אין דיין האַרצן אָדער אַנטפּלעקט עס, וועט אַלאַה זיכער וויסן עס." ער ווייסט וואָס איז אין הימל און וואָס איז אויף דער ערד. אַלאַה איז אַלמעכטיקער איבער אַלץ.


30

يَوْمَ تَجِدُ كُلُّ نَفْسٍ مَّا عَمِلَتْ مِنْ خَيْرٍ مُّحْضَرًا ۛوَمَا عَمِلَتْ مِنْ سُوْۤءٍ ۛ تَوَدُّ لَوْ اَنَّ بَيْنَهَا وَبَيْنَهٗٓ اَمَدًاۢ بَعِيْدًا ۗوَيُحَذِّرُكُمُ اللّٰهُ نَفْسَهٗ ۗوَاللّٰهُ رَءُوْفٌۢ بِالْعِبَادِ ࣖ

yauma tajidu kullu nafsim mā ‘amilat min khairim muḥḍarā(n), wa mā ‘amilat min sū'(in), tawaddu lau anna bainahā wa bainahū amadam ba‘īdā(n), wa yuḥażżirukumullāhu nafsah(ū), wallāhu ra'ūfum bil-‘ibād(i).

(געדענקט) דעם טאָג (ווען) יעדע נשמה באַקומט (באַצאָלונג) פֿאַר די גוטע מעשים וואָס זי האָט געטאָן, (ווי אויך באַצאָלונג) פֿאַר די שלעכטס וואָס זי האָט געטאָן. ער האָט געהאָפט אַז עס וועט זיין אַ לאַנגע דיסטאַנץ צווישן אים און יענעם (טאָג). און אַלאַה וואָרנט אייך וועגן זיך (פּייניגן). אַלאַה איז מערסט רחמנותדיק צו זיינע קנעכט.


31

قُلْ اِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّوْنَ اللّٰهَ فَاتَّبِعُوْنِيْ يُحْبِبْكُمُ اللّٰهُ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوْبَكُمْ ۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

qul in kuntum tuḥibbūnallāha fattabi‘ūnī yuḥbibkumullāhu wa yagfir lakum żunūbakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).

זאָג (מוחמד), "אויב איר ליבט אַלאַה, פֿאָלגט מיר, אַלאַה וועט אייך ליב האָבן און מוחל זיין אייערע זינד." אַלאַה איז מוחל, דערבאַרמענדיק.


32

قُلْ اَطِيْعُوا اللّٰهَ وَالرَّسُوْلَ ۚ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْكٰفِرِيْنَ

qul aṭī‘ullāha war-rasūl(a), fa'in tawallau fa innallāha lā yuḥibbul-kāfirīn(a).

זאָג (אָ מוכאַמאַד), "פֿאָלג גאָט און דעם שליח. אָבער אויב איר קערט זיך אַוועק, זאָלט איר וויסן אַז גאָט ליבט נישט די נישט-גלויביקע."


33

۞ اِنَّ اللّٰهَ اصْطَفٰىٓ اٰدَمَ وَنُوْحًا وَّاٰلَ اِبْرٰهِيْمَ وَاٰلَ عِمْرٰنَ عَلَى الْعٰلَمِيْنَۙ

innallāhaṣṭafā ādama wa nūḥaw wa āla ibrāhīma wa āla ‘imrāna ‘alal-‘ālamīn(a).

טאַקע, אַלאַה האָט אויסגעקליבן אדם, נח, די משפּחה פֿון אַבֿרהם און די משפּחה פֿון אימראַן איבער אַלע מענטשן (אין זייערע צייטן),


34

ذُرِّيَّةً ۢ بَعْضُهَا مِنْۢ بَعْضٍۗ وَاللّٰهُ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌۚ

Żurriyyatam ba‘ḍuhā mim ba‘ḍ(in), wallāhu samī‘un ‘alīm(un).

(ווי) איין דור, עטלעכע פון זיי זענען (נאכקומען) פון אנדערע. אַלאַה איז אַל-הערנדיק, אַל-וויסנדיק.


35

اِذْ قَالَتِ امْرَاَتُ عِمْرٰنَ رَبِّ اِنِّيْ نَذَرْتُ لَكَ مَا فِيْ بَطْنِيْ مُحَرَّرًا فَتَقَبَّلْ مِنِّيْ ۚ اِنَّكَ اَنْتَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

iż qālatimra'atu ‘imrāna rabbi innī nażartu laka mā fī baṭnī muḥarraran fataqabbal minnī, innaka antas-samī‘ul-‘alīm(u).

(געדענקט), ווען אימראן'ס ווייב האט געזאגט, "אוי מיין האר, איך מאַך טאַקע אַ נדר צו דיר, וואָס אימער (פיטער) אין מיין בויך (וועט שפּעטער) ווערן אַ קנעכט וואָס דינט (דיר), אַקסעפּטיר (דעם נדר) פון מיר. טאַקע, דו ביסט דער אַל-הערנדיקער, אַל-וויסנדיקער."


36

فَلَمَّا وَضَعَتْهَا قَالَتْ رَبِّ اِنِّيْ وَضَعْتُهَآ اُنْثٰىۗ وَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا وَضَعَتْۗ وَلَيْسَ الذَّكَرُ كَالْاُنْثٰى ۚ وَاِنِّيْ سَمَّيْتُهَا مَرْيَمَ وَاِنِّيْٓ اُعِيْذُهَا بِكَ وَذُرِّيَّتَهَا مِنَ الشَّيْطٰنِ الرَّجِيْمِ

falammā waḍa‘athā qālat rabbi innī waḍa‘tuhā unṡā, wallāhu a‘lamu bimā waḍa‘at, wa laisaż-żakaru kal-unṡā, wa innī sammaituhā maryama wa innī u‘īżuhā bika wa żurriyyatahā minasy-syaiṭānir-rajīm(i).

אַלזאָ ווען זי האָט זי געבוירן, האָט זי געזאָגט, "אָה מיין גאָט, איך האָב געבוירן אַ טאָכטער." כאָטש אַלאַ ווייסט בעסטער וואָס ער האָט געבוירן, און מענער זענען נישט די זעלבע ווי פרויען. "און איך האָב איר געגעבן דעם נאָמען מרים, און איך בעט דיין שוץ פֿאַר איר און אירע קינדער און אייניקלעך פֿון (דער אײַנמישונג פֿון) דעם פֿאַרשאָלטענעם טײַוול."


37

فَتَقَبَّلَهَا رَبُّهَا بِقَبُوْلٍ حَسَنٍ وَّاَنْۢبَتَهَا نَبَاتًا حَسَنًاۖ وَّكَفَّلَهَا زَكَرِيَّا ۗ كُلَّمَا دَخَلَ عَلَيْهَا زَكَرِيَّا الْمِحْرَابَۙ وَجَدَ عِنْدَهَا رِزْقًا ۚ قَالَ يٰمَرْيَمُ اَنّٰى لَكِ هٰذَا ۗ قَالَتْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ يَرْزُقُ مَنْ يَّشَاۤءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ

fataqabbalahā rabbuhā biqabūlin ḥasaniw wa ambatahā nabātan ḥasanā(n), wa kaffalahā zakariyyā, kullamā dakhala ‘alaihā zakariyyal-miḥrāba wajada ‘indahā rizqā(n), qāla yā maryama annā laki hāżā, qālat huwa min ‘indillāh(i), innallāha yarzuqu may yasyā'u bigairi ḥisāb(in).

האָט ער (אַלאַה) אים אָנגענומען מיט גוטער אַקצעפּטאַנס, אים אויפגעצויגן מיט גוטן וואוקס און איבערגעגעבן זיין זאָרג צו זאַקרייַאַ. יעדעס מאָל ווען זאַקרייַאַ איז געקומען אים זען אין מיהראַב (ספּעציעלער צימער פֿאַר דינען גאָט), האָט ער געפֿונען עסן לעבן אים. ער האָט געזאָגט, "אָה מרים! פֿון וואַנען האָסטו דאָס באַקומען?" זי (מרים) האָט געענטפֿערט, "עס איז פֿון אַלאַה." טאַקע, אַלאַה גיט שפּייז צו וועמען ער וויל אָן קיין חשבון.


38

هُنَالِكَ دَعَا زَكَرِيَّا رَبَّهٗ ۚ قَالَ رَبِّ هَبْ لِيْ مِنْ لَّدُنْكَ ذُرِّيَّةً طَيِّبَةً ۚ اِنَّكَ سَمِيْعُ الدُّعَاۤءِ

hunālika da‘ā zakariyyā rabbahū qāla rabbi hab lī mil ladunka żurriyyatan ṭayyibah(tan), innaka samī‘ud-du‘ā'(i).

דאָרטן האָט זאַקאַריאַ געבעטן צו זײַן גאָט. ער האָט געזאָגט, "אָה, מײַן האַר, גיב מיר גוטע קינדער פֿון דײַן זײַט, טאַקע דו ביסט דער וואָס הערט תּפֿילות."


39

فَنَادَتْهُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ وَهُوَ قَاۤىِٕمٌ يُّصَلِّيْ فِى الْمِحْرَابِۙ اَنَّ اللّٰهَ يُبَشِّرُكَ بِيَحْيٰى مُصَدِّقًاۢ بِكَلِمَةٍ مِّنَ اللّٰهِ وَسَيِّدًا وَّحَصُوْرًا وَّنَبِيًّا مِّنَ الصّٰلِحِيْنَ

fanādathul-malā'ikatu wa huwa qā'imuy yuṣallī fil-miḥrāb(i), annallāha yubasysyiruka biyaḥyā muṣaddiqam bikalimatim minallāhi wa sayyidaw wa ḥaṣūraw wa nabiyyam minaṣ-ṣāliḥīn(a).

דעמאָלט האָבן אים די מלאכים גערופן, בשעת ער איז געשטאַנען דאַוונען אין מיהראַב, "אַלאַה ברענגט דיר גוטע נייעס מיט (דער געבורט פון) יחיאַ, וואָס באַשטעטיקט אַ זאַץ (וואָרט) פון אַלאַה, אַ מוסטער, וואָס קען זיך צוריקהאַלטן (פון תאווה) און אַ נביא צווישן די פֿרומע."


40

قَالَ رَبِّ اَنّٰى يَكُوْنُ لِيْ غُلٰمٌ وَّقَدْ بَلَغَنِيَ الْكِبَرُ وَامْرَاَتِيْ عَاقِرٌ ۗ قَالَ كَذٰلِكَ اللّٰهُ يَفْعَلُ مَا يَشَاۤءُ

qāla rabbi annā yakūnu lī gulāmuw wa qad balaganīyal-kibaru wamra'atī ‘āqir(un), qāla każālikallāhu yaf‘alu mā yasyā'(u).

ער (זאַקאַריאַ) האָט געזאָגט, "אָה מיין גאָט, ווי קען איך האָבן קינדער ווען איך בין אַזוי אַלט און מיין ווייב איז עקרה?" ער (אַלאַה) האָט געזאָגט, "אַזוי טוט אַלאַה וואָס ער וויל."


41

قَالَ رَبِّ اجْعَلْ لِّيْٓ اٰيَةً ۗ قَالَ اٰيَتُكَ اَلَّا تُكَلِّمَ النَّاسَ ثَلٰثَةَ اَيَّامٍ اِلَّا رَمْزًا ۗ وَاذْكُرْ رَّبَّكَ كَثِيْرًا وَّسَبِّحْ بِالْعَشِيِّ وَالْاِبْكَارِ ࣖ

qāla rabbij‘al lī āyah(tan), qāla āyatuka allā tukalliman-nāsa ṡalāṡata ayyāmin illā ramzā(n), ważkur rabbaka kaṡīraw wa sabbiḥ bil-‘asyiyyi wal-ibkār(i).

ער (זאַקאַריאַ) האָט געזאָגט, "אָה מיין גאָט, גיב מיר אַ סימן." אַלאַה האָט געזאָגט, "אַ סימן פֿאַר דיר איז אַז דו רעדסט נישט צו מענטשן דריי טעג, אַחוץ מיט סימנים. און דערמאָן (דעם נאָמען) פֿון דיין גאָט אַ סך, און לויבט אים אין אָוונט און אין דער פֿרי."


42

وَاِذْ قَالَتِ الْمَلٰۤىِٕكَةُ يٰمَرْيَمُ اِنَّ اللّٰهَ اصْطَفٰىكِ وَطَهَّرَكِ وَاصْطَفٰىكِ عَلٰى نِسَاۤءِ الْعٰلَمِيْنَ

wa iż qālatil-malā'ikatu yā maryama innallāhaṣṭafāki wa ṭahharaki waṣṭafāki ‘alā nisā'il-‘ālamīn(a).

און (געדענקט) ווען די מלאכים האבן געזאגט, "אָה מרים! טאַקע, אַלאַה האט דיר אויסגעקליבן, דיך רייניקט, און דיך געגעבן די הויפּטשטע כּוח העכער אַלע פרויען אין אַלע וועלטן (אין יענער צייט).


43

يٰمَرْيَمُ اقْنُتِيْ لِرَبِّكِ وَاسْجُدِيْ وَارْكَعِيْ مَعَ الرّٰكِعِيْنَ

yā maryamuqnutī lirabbiki wasjudī warka‘ī ma‘ar-rāki‘īn(a).

אָ מרים! פאָלג דיין גאָט, בוי זיך און בייג זיך מיט די וואָס בייגן זיך.


44

ذٰلِكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ الْغَيْبِ نُوْحِيْهِ اِلَيْكَ ۗوَمَا كُنْتَ لَدَيْهِمْ اِذْ يُلْقُوْنَ اَقْلَامَهُمْ اَيُّهُمْ يَكْفُلُ مَرْيَمَۖ وَمَا كُنْتَ لَدَيْهِمْ اِذْ يَخْتَصِمُوْنَ

Żālika min ambā'il-gaibi nūḥīhi ilaik(a), wa mā kunta ladaihim iż yulqūna aqlāmahum ayyuhum yakfulu maryam(a), wa mā kunta ladaihim iż yakhtaṣimūn(a).

דאָס איז עטלעכע פֿון די אומגעזעענע נייעס וואָס מיר האָבן דיר (מוחמד) אַנטפּלעקט, כאָטש דו ביסט נישט געווען מיט זיי ווען זיי האָבן געוואָרפן זייערע פּען (צו ציען גורל) ווער פֿון זיי וועט האַלטן מרים. און דו ביסט נישט געווען מיט זיי ווען זיי האָבן זיך געקריגט.


45

اِذْ قَالَتِ الْمَلٰۤىِٕكَةُ يٰمَرْيَمُ اِنَّ اللّٰهَ يُبَشِّرُكِ بِكَلِمَةٍ مِّنْهُۖ اسْمُهُ الْمَسِيْحُ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ وَجِيْهًا فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ وَمِنَ الْمُقَرَّبِيْنَۙ

iż qālatil-malā'ikatu yā maryama innallāha yubasysyiruki bikalimatim minhusmuhul-masīḥu ‘īsabnu maryama wajīhan fid-dun-yā wal-ākhirati wa minal-muqarrabīn(a).

(געדענקט) ווען די מלאכים האבן געזאגט, "אָה מרים! אַלאַה גיט דיר גוטע נייעס פון אַ וואָרט פון אים, וועמענס נאָמען וועט זיין דער משיח, יאָשקע, זון פון מרים, באַרימט אין דער וועלט און אין דער וועלט וואָס וועט קומען, און איינער פון די וואָס ווערן געבראַכט נאָענט (צו אַלאַה).


46

وَيُكَلِّمُ النَّاسَ فِى الْمَهْدِ وَكَهْلًا وَّمِنَ الصّٰلِحِيْنَ

wa yukallimun nāsa fil-mahdi wa kahlaw wa minaṣ-ṣāliḥīn(a).

און ער האָט גערעדט צו מענטשן (בשעת) אין דער וויגעלע און ווען ער איז געווען פולשטענדיק אויפגעוואקסן, און ער איז געווען צווישן די צדיקים."


47

قَالَتْ رَبِّ اَنّٰى يَكُوْنُ لِيْ وَلَدٌ وَّلَمْ يَمْسَسْنِيْ بَشَرٌ ۗ قَالَ كَذٰلِكِ اللّٰهُ يَخْلُقُ مَا يَشَاۤءُ ۗاِذَا قَضٰٓى اَمْرًا فَاِنَّمَا يَقُوْلُ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ

qālat rabbi annā yakūnu lī waladuw wa lam yamsasnī basyar(un), qāla każālikillāhu yakhluqu mā yasyā'(u), iżā qaḍā amran fa'innamā yaqūlu lahū kun fayakūn(u).

זי (מרים) האט געזאגט, "אוי מיין האר, ווי איז עס מעגלעך אז איך וועל האבן קינדער, ווען קיין מאן האט מיך נישט אנגערירט?" ער (אללא) האט געזאגט, "אללא שאפט וואס ער וויל. ווען ער וויל עפעס באשטימען, זאגט ער נאר צו דעם, "זאל זיין!" איז דאס וואס עס איז.


48

وَيُعَلِّمُهُ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَالتَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَۚ

wa ya‘allimuhul-kitāba wal-ḥikmata wat-taurāta wal-injīl(a).

און ער (אַלאַה) האָט אים (ישעיה) געלערנט דאָס בוך, חכמה, תורה און בשורה.


49

وَرَسُوْلًا اِلٰى بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ەۙ اَنِّيْ قَدْ جِئْتُكُمْ بِاٰيَةٍ مِّنْ رَّبِّكُمْ ۙاَنِّيْٓ اَخْلُقُ لَكُمْ مِّنَ الطِّيْنِ كَهَيْـَٔةِ الطَّيْرِ فَاَنْفُخُ فِيْهِ فَيَكُوْنُ طَيْرًاۢ بِاِذْنِ اللّٰهِ ۚوَاُبْرِئُ الْاَكْمَهَ وَالْاَبْرَصَ وَاُحْيِ الْمَوْتٰى بِاِذْنِ اللّٰهِ ۚوَاُنَبِّئُكُمْ بِمَا تَأْكُلُوْنَ وَمَا تَدَّخِرُوْنَ ۙفِيْ بُيُوْتِكُمْ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَۚ

wa rasūlan ilā banī isrā'īl(a), annī qad ji'tukum bi'āyatim mir rabbikum, annī akhluqu lakum minaṭ-ṭīni kahai'atiṭ-ṭairi fa'anfukhu fihi fayakūnu ṭairam bi'iżnillāh(i), wa ubarri'ul-akmaha wal-abraṣa wa uḥyil-mautā bi'iżnillāh(i), wa unabbi'ukum bimā ta'kulūna wa mā taddakhirūna fī buyūtikum, inna fī żālika la'āyatal lakum in kuntum mu'minīn(a).

און ווי דער שליח צו די קינדער פון ישראל (האט ער געזאגט), "איך בין געקומען צו אייך מיט א צייכן (נס) פון אייער האר, דאס הייסט, איך האב געמאכט פאר אייך (עפעס) פון דער ערד געפארמט ווי א פויגל, דערנאך האב איך געבלאזן אויף אים, און עס איז געווארן א פויגל מיט דער דערלויבעניש פון אללא. און איך האב געהיילט מענטשן וואס זענען געווען בלינד פון געבורט און מענטשן וואס האבן געהאט צרעת. און איך האב געגעבן לעבן צו די טויטע מיט דער דערלויבעניש פון אללא, און איך זאג אייך וואס איר עסט און וואס איר האלט אין אייער הויז. באמת אין דעם איז דא א צייכן (די אמת פון מיין שליחות) פאר אייך, אויב איר זענט גלויביקע.


50

وَمُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيَّ مِنَ التَّوْرٰىةِ وَلِاُحِلَّ لَكُمْ بَعْضَ الَّذِيْ حُرِّمَ عَلَيْكُمْ وَجِئْتُكُمْ بِاٰيَةٍ مِّنْ رَّبِّكُمْۗ فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ

wa muṣaddiqal limā baina yadayya minat-taurāti wa li'uḥilla lakum ba‘ḍal-lażī ḥurrima ‘alaikum wa ji'tukum bi'āyatim mir rabbikum, fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

און ווי איינער וואָס באַשטעטיקט די תורה וואָס איז געקומען פֿאַר מיר, און אַז איך זאָל אייך לאָזן עפּעס פֿון וואָס איז אייך פֿאַרווערט געוואָרן. און איך קום צו אייך ברענגענדיק אַ צייכן (נס) פֿון אייער גאָט. דעריבער, מורא האָט פֿאַר גאָט און פֿאָלגט מיר.


51

اِنَّ اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبُّكُمْ فَاعْبُدُوْهُ ۗهٰذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيْمٌ

innallāha rabbī wa rabbukum fa‘budūh(u), hāżā ṣirāṭum mustaqīm(un).

טאַקע, אַלאַ איז מיין גאָט און אייער גאָט, זאָלט איר אים דינען. דאָס איז דער גלייכער וועג.


52

۞ فَلَمَّآ اَحَسَّ عِيْسٰى مِنْهُمُ الْكُفْرَ قَالَ مَنْ اَنْصَارِيْٓ اِلَى اللّٰهِ ۗ قَالَ الْحَوَارِيُّوْنَ نَحْنُ اَنْصَارُ اللّٰهِ ۚ اٰمَنَّا بِاللّٰهِ ۚ وَاشْهَدْ بِاَنَّا مُسْلِمُوْنَ

falammā aḥassa ‘īsā minhumul-kufra qāla man anṣārī ilallāh(i), qālal-ḥawāriyyūna naḥnu anṣārullāh(i), āmannā billāh(i), wasyhad bi'annā muslimūn(a).

אַלזאָ ווען יאָשקע האָט געשפּירט זייער (די קינדער פֿון ישׂראל) אומפֿאָלגזאַמקייט, האָט ער געזאָגט, "ווער וועט זיין אַ העלפֿער פֿאַר (באַשטעטיקן די רעליגיע פֿון) אַלאַ?" די האַוואַריון (געטרייע פֿרײַנד) האָבן געענטפֿערט, "מיר זענען אַלאַהס (רעליגיעזע) העלפֿער. מיר גלויבן אין אַלאַה, און מיר עדות זאָגן אַז מיר זענען מוסולמענער.


53

رَبَّنَآ اٰمَنَّا بِمَآ اَنْزَلْتَ وَاتَّبَعْنَا الرَّسُوْلَ فَاكْتُبْنَا مَعَ الشّٰهِدِيْنَ

rabbanā āmannā bimā anzalta wattaba‘nar-rasūla faktubnā ma‘asy-syāhidīn(a).

אונדזער האר, מיר האָבן געגלייבט אין וואָס דו האָסט אַנטפּלעקט און מיר זענען נאָכגעגאַנגען דעם שליח, דעריבער שטעל אונדז צווישן דער גרופּע מענטשן וואָס זענען עדות."


54

وَمَكَرُوْا وَمَكَرَ اللّٰهُ ۗوَاللّٰهُ خَيْرُ الْمٰكِرِيْنَ ࣖ

wa makarū wa makarallāh(u), wallāhu khairul-mākirīn(a).

און זיי (די נישט-גלויבער) האָבן גענאַרט, האָט אַלאַה זיך גענומען נקמה אויף די גענאַרט. און אַלאַה איז דער בעסטער נקמה-נעמער פון גניבה.


55

اِذْ قَالَ اللّٰهُ يٰعِيْسٰٓى اِنِّيْ مُتَوَفِّيْكَ وَرَافِعُكَ اِلَيَّ وَمُطَهِّرُكَ مِنَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَجَاعِلُ الَّذِيْنَ اتَّبَعُوْكَ فَوْقَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ ۚ ثُمَّ اِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَاَحْكُمُ بَيْنَكُمْ فِيْمَا كُنْتُمْ فِيْهِ تَخْتَلِفُوْنَ

iż qālallāhu yā ‘īsā innī mutawaffīka wa rāfi‘uka ilayya wa muṭahhiruka minal-lażīna kafarū wa jā‘ilul-lażīnattaba‘ūka fauqal-lażīna kafarū ilā yaumil-qiyāmah(ti), ṡumma ilayya marji‘ukum fa aḥkumu bainakum fīmā kuntum fīhi takhtalifūn(a).

(געדענקט), ווען אַלאַה האָט געזאָגט, "אָה יאָשקע! איך האָב דיך גענומען און דיך אויפֿגעהויבן צו מיר, און דיך אויסגערייניקט פֿון די וואָס האָבן נישט געגלויבט, און די וואָס זענען דיר נאָכגעגאַנגען געמאַכט העכער די וואָס האָבן נישט געגלויבט ביזן טאָג פֿון תחיית המתים. דערנאָך וועסטו זיך אומקערן צו מיר, דערנאָך וועל איך דיר געבן אַ באַשלוס וועגן וואָס דו קריגסט זיך."


56

فَاَمَّا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فَاُعَذِّبُهُمْ عَذَابًا شَدِيْدًا فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِۖ وَمَا لَهُمْ مِّنْ نّٰصِرِيْنَ

fa ammal-lażīna kafarū fa u‘ażżibuhum ‘ażāban syadīdan fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa mā lahum min nāṣirīn(a).

אַזוי וואָס שייך די וואָס גלויבן נישט, וועל איך זיי באַשטראָפן מיט אַ זייער שטרענגער שטראָף אין דער דאָזיקער וועלט און אין דער וועלט וואָס וועט קומען, בשעת זיי וועלן נישט האָבן קיין העלפער.


57

وَاَمَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ فَيُوَفِّيْهِمْ اُجُوْرَهُمْ ۗ وَاللّٰهُ لَا يُحِبُّ الظّٰلِمِيْنَ

wa ammal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti fa yuwaffīhim ujūrahum, wallāhu lā yuḥibbuẓ-ẓālimīn(a).

און וואָס שייך די וואָס גלויבן און טוען גוטע מעשים, וועט ער זיי באַלוינען פּערפֿעקט. און אַלאַה האָט נישט ליב די וואָס טוען שלעכטס.


58

ذٰلِكَ نَتْلُوْهُ عَلَيْكَ مِنَ الْاٰيٰتِ وَالذِّكْرِ الْحَكِيْمِ

Żālika natlūhu ‘alaika minal-āyāti waż-żikril-ḥakīm(i).

אזוי לייענען מיר אייך (מוחמד) עטלעכע פסוקים און וואָרענונגען וואָס זענען פול מיט חכמה.


59

اِنَّ مَثَلَ عِيْسٰى عِنْدَ اللّٰهِ كَمَثَلِ اٰدَمَ ۗ خَلَقَهٗ مِنْ تُرَابٍ ثُمَّ قَالَ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ

inna maṡala ‘īsā ‘indallāhi kamaṡali ādam(a), khalaqahū min turābin ṡumma qāla lahū kun fayakūn(u).

טאקע, די משל (שאַפונג) פון יאָשקע פֿאַר אַלאַה, איז ווי (די שאַפונג פון) אדם. ער האָט עס באַשאַפן פֿון ערד, און דערנאָך האָט ער צו אים געזאָגט, "זײַ!" אַזוי איז עס.


60

اَلْحَقُّ مِنْ رَّبِّكَ فَلَا تَكُنْ مِّنَ الْمُمْتَرِيْنَ

al-ḥaqqu mir rabbika falā takum minal-mumtarīn(a).

די אמת איז פון דיין האר, דעריבער זאָלסטו נישט זיין צווישן די צווייפלער.


61

فَمَنْ حَاۤجَّكَ فِيْهِ مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ اَبْنَاۤءَنَا وَاَبْنَاۤءَكُمْ وَنِسَاۤءَنَا وَنِسَاۤءَكُمْ وَاَنْفُسَنَا وَاَنْفُسَكُمْۗ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَّعْنَتَ اللّٰهِ عَلَى الْكٰذِبِيْنَ

faman ḥājjaka fīhi mim ba‘di mā jā'aka minal-‘ilmi faqul ta‘ālau nad‘u abnā'anā wa abnā'akum wa nisā'anā wa nisā'akum wa anfusanā wa anfusakum, ṡumma nabtahil fanaj‘al la‘natallāhi ‘alal-kāżibīn(a).

ווער עס קריגט זיך מיט דיר אין דעם ענין נאכדעם וואס דו האסט באקומען וויסן, זאג (מוחמד), "לאמיר רופן אונזערע קינדער און דיינע קינדער, אונזערע ווייבער און דיינע ווייבער, זיך אליין און דיר אויך, דאן לאמיר מאכן א חילוק כדי דער קללה פון אללא זאל פאלן אויף די וואס ליגן."


62

اِنَّ هٰذَا لَهُوَ الْقَصَصُ الْحَقُّ ۚ وَمَا مِنْ اِلٰهٍ اِلَّا اللّٰهُ ۗوَاِنَّ اللّٰهَ لَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

inna hāżā lahuwal-qaṣaṣul-ḥaqq(u), wa mā min ilāhin illallāh(u), wa innallāha lahuwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

באמת, דאָס איז אַן אמתע מעשה. עס איז נישטאָ קיין גאָט אַחוץ אַלאַ, און טאַקע, אַלאַ איז אַלמעכטיק, אַל-קלוג.


63

فَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ ۢبِالْمُفْسِدِيْنَ ࣖ

fa in tawallau fa innallāha ‘alīmum bil-mufsidīn(a).

אויב זיי וועלן זיך אָפּקערן, זאָלט איר וויסן אַז אַלאַה ווייסט אַלץ וועגן די וואָס טוען שלעכטס.


64

قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ تَعَالَوْا اِلٰى كَلِمَةٍ سَوَاۤءٍۢ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ اَلَّا نَعْبُدَ اِلَّا اللّٰهَ وَلَا نُشْرِكَ بِهٖ شَيْـًٔا وَّلَا يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا اَرْبَابًا مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُوْلُوا اشْهَدُوْا بِاَنَّا مُسْلِمُوْنَ

qul yā ahlal-kitābi ta‘ālau ilā kalimatin sawā'im bainanā wa bainakum allā na‘buda illallāha wa lā nusyrika bihī syai'aw wa lā yattakhiża ba‘ḍunā ba‘ḍan arbābam min dūnillāh(i), fa in tawallau fa qūlusyhadū bi'annā muslimūn(a).

זאָג (אָ מוכאַמאַד), "אָ מענטשן פון דעם בוך! קומט צו אַ וואָרט וואָס איז געוויינטלעך צווישן אונדז און אײַך: אַז מיר דינען קיינעם נישט אַחוץ אַלאַ און מיר פֿאַרבינדן קיינעם נישט מיט אים, און אַז מיר נעמען קיינעם נישט פֿאַר הערשער אַחוץ אַלאַ. אויב זיי קערן זיך אָפּ, זאָג (צו זיי), "זאָגט עדות אַז מיר זענען מוסולמענער."


65

يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لِمَ تُحَاۤجُّوْنَ فِيْٓ اِبْرٰهِيْمَ وَمَآ اُنْزِلَتِ التَّوْرٰىةُ وَالْاِنْجِيْلُ اِلَّا مِنْۢ بَعْدِهٖۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

yā ahlal-kitābi lima tuḥājjūna fī ibrāhīma wa mā unzilatit-taurātu wal-injīlu illā mim ba‘dih(ī), afalā ta‘qilūn(a).

איר, מענטשן פון ספר! פארוואס טענה'ט איר וועגן אברהם, אפילו ווען די תורה און די בשורה זענען געווארן אנטפלעקט נאך אים (אברהם)? פארשטייט איר נישט?


66

هٰٓاَنْتُمْ هٰٓؤُلَاۤءِ حَاجَجْتُمْ فِيْمَا لَكُمْ بِهٖ عِلْمٌ فَلِمَ تُحَاۤجُّوْنَ فِيْمَا لَيْسَ لَكُمْ بِهٖ عِلْمٌ ۗ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ وَاَنْتُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ

hā antum hā'ulā'i ḥājajtum fīmā lakum bihī ‘ilmun falima tuḥājjūna fīmā laisa lakum bihī ‘ilm(un), wallāhu ya‘lamu wa antum lā ta‘lamūn(a).

אַזוי ביסטו! דו טענהסט זיך וועגן וואָס דו ווייסט, אָבער פאַרוואָס טענהסטו זיך וועגן וואָס דו ווייסט נישט? אַלאַה ווייסט בשעת דו ווייסט נישט.


67

مَاكَانَ اِبْرٰهِيْمُ يَهُوْدِيًّا وَّلَا نَصْرَانِيًّا وَّلٰكِنْ كَانَ حَنِيْفًا مُّسْلِمًاۗ وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ

wa mā kāna ibrāhīmu yahūdiyyaw wa lā naṣrāniyyaw wa lākin kāna ḥanīfam muslimā(n), wa mā kāna minal-musyrikīn(a).

אברהם איז נישט געווען קיין איד און נישט קיין קריסט, אבער ער איז געווען א גלייכרעכטיקער מענטש, א מוסולמענער און ער איז נישט געווען איינער פון די פאליטעאיסטן.


68

اِنَّ اَوْلَى النَّاسِ بِاِبْرٰهِيْمَ لَلَّذِيْنَ اتَّبَعُوْهُ وَهٰذَا النَّبِيُّ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا ۗ وَاللّٰهُ وَلِيُّ الْمُؤْمِنِيْنَ

inna aulan-nāsi bi'ibrāhīma lal-lażīnattaba‘ūhu wa hāżan-nabiyyu wal-lażīna āmanū, wallāhu waliyyul-mu'minīn(a).

די מענטשן וואָס זענען די נאָענטסטע צו אַבֿרהם זענען די וואָס פֿאָלגן אים, און דעם נביא (מוחמד), און די וואָס גלויבן. אַלאַ איז דער באַשיצער פֿון די וואָס גלויבן.


69

وَدَّتْ طَّاۤىِٕفَةٌ مِّنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ لَوْ يُضِلُّوْنَكُمْۗ وَمَا يُضِلُّوْنَ اِلَّآ اَنْفُسَهُمْ وَمَا يَشْعُرُوْنَ

waddaṭ-ṭā'ifatum min ahlil-kitābi lau yuḍillūnakum, wa mā yuḍillūna illā anfusahum wa mā yasy‘urūn(a).

א גרופע פון די מענטשן פון בוך ווילן אייך פארפירן, אבער זיי פירן נאר זיך אליין פארפירעריש, כאטש זיי באמערקן עס נישט.


70

يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لِمَ تَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَاَنْتُمْ تَشْهَدُوْنَ

yā ahlal-kitābi lima takfurūna bi'āyātillāhi wa antum tasyhadūn(a).

איר, מענטשן פון דעם בוך! פארוואס לייקנט איר די פסוקים פון גאָט, כאָטש איר ווייסט (די אמת)?


71

يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لِمَ تَلْبِسُوْنَ الْحَقَّ بِالْبَاطِلِ وَتَكْتُمُوْنَ الْحَقَّ وَاَنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ ࣖ

yā ahlal-kitābi lima talbisūnal-ḥaqqa bil-bāṭili wa taktumūnal-ḥaqqa wa antum ta‘lamūn.

אָ, מענטשן פֿון בוך! פֿאַרוואָס מישט איר אמת מיט ליגן, און באַהאַלט איר דעם אמת, כאָטש איר ווייסט?


72

وَقَالَتْ طَّاۤىِٕفَةٌ مِّنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ اٰمِنُوْا بِالَّذِيْٓ اُنْزِلَ عَلَى الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَجْهَ النَّهَارِ وَاكْفُرُوْٓا اٰخِرَهٗ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَۚ

wa qālaṭ-ṭā'ifatum min ahlil-kitābi āminū bil-lażī unzila ‘alal-lażīna āmanū wajhan-nahāri wakfurū ākhirahū la‘allahum yarji‘ūn(a).

און אַ גרופּע מענטשן פֿון בוך האָבן געזאָגט (איינער צו דעם אַנדערן), "גלויבט אין וואָס איז געוואָרן גילוי צו די גלויביגע אין אָנהייב פֿונעם טאָג און לייקנט עס אין סוף, כּדי זיי זאָלן זיך אומקערן (צו אומגלויבן).


73

وَلَا تُؤْمِنُوْٓا اِلَّا لِمَنْ تَبِعَ دِيْنَكُمْ ۗ قُلْ اِنَّ الْهُدٰى هُدَى اللّٰهِ ۙ اَنْ يُّؤْتٰىٓ اَحَدٌ مِّثْلَ مَآ اُوْتِيْتُمْ اَوْ يُحَاۤجُّوْكُمْ عِنْدَ رَبِّكُمْ ۗ قُلْ اِنَّ الْفَضْلَ بِيَدِ اللّٰهِ ۚ يُؤْتِيْهِ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ ۚ

wa lā tu'minū illā liman tabi‘a dīnakum, qul innal-hudā hudallāh(i), ay yu'tā aḥadum miṡla mā ūtītum au yuḥājjūkum ‘inda rabbikum, qul innal-faḍla biyadillāh(i), yu'tīhi may yasyā'(u), wallāhu wāsi‘un ‘alīm(un).

און גלויבט נישט אנדערע ווי די וואס גייען נאך אייער רעליגיע." זאגט (מוחמד), "טאקע, אנווייזונג איז נאר גאט'ס אנווייזונג. (גלייבט נישט) אז איינער וועט באקומען וואס מען גיט אייך, אדער אז זיי וועלן אייך אפזאגן פאר אייער האר." זאגט (מוחמד), "טאקע די גוטסקייט איז אין דער האנט פון גאט, ער גיט עס וועמען ער וויל. גאט איז אל-אומפאסנדיק, אל-וויסנדיק."


74

يَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَاللّٰهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيْمِ

yakhtaṣṣu biraḥmatihī may yasyā'(u), wallāhu żul-faḍlil-‘aẓīm(i).

ער באַשטימט זיין רחמנות צו וועמען ער וויל. און אַלאַה האט גרויס גנאָד.


75

۞ وَمِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ مَنْ اِنْ تَأْمَنْهُ بِقِنْطَارٍ يُّؤَدِّهٖٓ اِلَيْكَۚ وَمِنْهُمْ مَّنْ اِنْ تَأْمَنْهُ بِدِيْنَارٍ لَّا يُؤَدِّهٖٓ اِلَيْكَ اِلَّا مَا دُمْتَ عَلَيْهِ قَاۤىِٕمًا ۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ قَالُوْا لَيْسَ عَلَيْنَا فِى الْاُمِّيّٖنَ سَبِيْلٌۚ وَيَقُوْلُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ

wa min ahlil-kitābi man in ta'manhu bi qinṭārin yu'addīhi ilaik(a), wa minhum man in ta'manhu bidīnāril lā yu'addīhi ilaika illā mā dumta ‘alaihi qā'imā(n), żālika bi'annahum qālū laisa ‘alainā fil-ummiyyīna sabīl(un), wa yaqūlūna ‘alallāhil-każiba wa hum ya‘lamūn(a).

און צווישן די מענטשן פון דעם בוך איז דא איינער וואס, אויב איר פארטרויט אים מיט א סך עשירות, וועט ער עס זיכער צוריקגעבן צו אייך. אבער עס זענען (אויך) צווישן זיי וואס, אויב איר פארטרויט אים מיט א דינר, וועט ער עס נישט צוריקגעבן צו אייך, סיידן איר נעמט עס שטענדיג איין. דאס איז ווייל זיי זאגן, "מיר האבן נישט קיין זינד קעגן מענטשן וואס קענען נישט לייענען." זיי זאגן ליגנס קעגן גאט, אפילו זיי ווייסן.


76

بَلٰى مَنْ اَوْفٰى بِعَهْدِهٖ وَاتَّقٰى فَاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِيْنَ

balā man aufā bi‘ahdihī wattaqā fa innallāha yuḥibbul-muttaqīn(a).

טאַקע, ווער עס האַלט זיינע צוזאָגן און איז פֿרום, דאַן טאַקע, אַלאַה ליבט די וואָס זענען פֿרום.


77

اِنَّ الَّذِيْنَ يَشْتَرُوْنَ بِعَهْدِ اللّٰهِ وَاَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيْلًا اُولٰۤىِٕكَ لَا خَلَاقَ لَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ وَلَا يُكَلِّمُهُمُ اللّٰهُ وَلَا يَنْظُرُ اِلَيْهِمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ وَلَا يُزَكِّيْهِمْ ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

innal-lażīna yasytarūna bi‘ahdillāhi wa aimānihim ṡamanan qalīlan ulā'ika lā khalāqa lahum fil-ākhirati wa lā yukallimuhumullāhu wa lā yanẓuru ilaihim yaumal-qiyāmati wa lā yuzakkīhim, wa lahum ‘ażābun alīm(un).

טאַקע, די וואָס האַנדלען מיט אַלאַה'ס בונד און זייערע שבועות פֿאַר אַ קליינעם פרייז וועלן נישט האָבן קיין חלק אין דער וועלט וואָס וועט קומען; אַלאַה וועט נישט רעדן צו זיי, און ער וועט נישט קוקן אויף זיי אין טאָג פון תחיית המתים, און ער וועט זיי נישט רייניקן. פֿאַר זיי איז אַ ווייטיקלעכע שטראָף.


78

وَاِنَّ مِنْهُمْ لَفَرِيْقًا يَّلْوٗنَ اَلْسِنَتَهُمْ بِالْكِتٰبِ لِتَحْسَبُوْهُ مِنَ الْكِتٰبِ وَمَا هُوَ مِنَ الْكِتٰبِۚ وَيَقُوْلُوْنَ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ وَمَا هُوَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۚ وَيَقُوْلُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ

wa inna minhum lafarīqay yalwūna alsinatahum bil-kitābi litaḥsabūhu minal-kitābi wa mā huwa minal-kitāb(i), wa yaqūlūna huwa min ‘indillāhi wa mā huwa min ‘indillāh(i), wa yaqūlūna ‘alallāhil-każiba wa hum ya‘lamūn(a).

און טאַקע, עס איז צווישן זיי אַ פּאַרטיי וואָס פֿאַרדרייען דאָס בוך מיט זייערע לשונות, כּדי איר זאָלט נישט טראַכטן אַז עס איז אַ טייל פֿון בוך, אָבער עס איז נישט פֿון בוך, און זיי זאָגן, "דאָס איז פֿון אַלאַה," אָבער עס איז נישט פֿון אַלאַה. זיי רעדן אַ ליגן קעגן אַלאַה, כאָטש זיי ווייסן.


79

مَا كَانَ لِبَشَرٍ اَنْ يُّؤْتِيَهُ اللّٰهُ الْكِتٰبَ وَالْحُكْمَ وَالنُّبُوَّةَ ثُمَّ يَقُوْلَ لِلنَّاسِ كُوْنُوْا عِبَادًا لِّيْ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلٰكِنْ كُوْنُوْا رَبَّانِيّٖنَ بِمَا كُنْتُمْ تُعَلِّمُوْنَ الْكِتٰبَ وَبِمَا كُنْتُمْ تَدْرُسُوْنَ ۙ

mā kāna libasyarin ay yu'tiyahullāhul-kitāba wal-ḥukma wan-nubuwwata ṡumma yaqūla lin-nāsi kūnū ‘ibādal lī min dūnillāhi wa lākin kūnū rabbāniyyīna bimā kuntum tu‘allimūnal-kitāba wa bimā kuntum tadrusūn(a).

עס איז נישט מעגלעך פֿאַר אַ מענטש צו וועמען אַלאַה האָט געגעבן דאָס בוך, צוזאַמען מיט חכמה און נבֿואה, צו זאָגן צו מענטשן, "זײַט מײַנע דינער, נישט דינער פֿון אַלאַה," נאָר (זאָגט ער), "זײַט קנעכט פֿון אַלאַה, ווײַל איר לערנט דאָס בוך און ווײַל איר שטודירט עס!"


80

وَلَا يَأْمُرَكُمْ اَنْ تَتَّخِذُوا الْمَلٰۤىِٕكَةَ وَالنَّبِيّٖنَ اَرْبَابًا ۗ اَيَأْمُرُكُمْ بِالْكُفْرِ بَعْدَ اِذْ اَنْتُمْ مُّسْلِمُوْنَ ࣖ

wa lā ya'murakum an tattakhiżul-malā'ikata wan-nabiyyīna arbābā(n), aya'murukum bil-kufri ba‘da iż antum muslimūn(a).

און נישט (און עס איז אים אויך נישט מעגלעך) צו באפעלן דיר צו מאכן מלאכים און נביאים צו גאט. איז עס (פאסיג) פאר אים צו זאגן דיר צו ווערן אן אומגלייביקער נאכדעם וואס דו ווערסט א מוסולמענער?


81

وَاِذْ اَخَذَ اللّٰهُ مِيْثَاقَ النَّبِيّٖنَ لَمَآ اٰتَيْتُكُمْ مِّنْ كِتٰبٍ وَّحِكْمَةٍ ثُمَّ جَاۤءَكُمْ رَسُوْلٌ مُّصَدِّقٌ لِّمَا مَعَكُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهٖ وَلَتَنْصُرُنَّهٗ ۗ قَالَ ءَاَقْرَرْتُمْ وَاَخَذْتُمْ عَلٰى ذٰلِكُمْ اِصْرِيْ ۗ قَالُوْٓا اَقْرَرْنَا ۗ قَالَ فَاشْهَدُوْا وَاَنَا۠ مَعَكُمْ مِّنَ الشّٰهِدِيْنَ

wa iż akhażallāhu mīṡāqan-nabiyyīna lamā ātaitukum min kitābiw wa ḥikmatin ṡumma jā'akum rasūlum muṣaddiqul limā ma‘akum latu'minunna bihī wa latanṣurunnah(ū), qāla a'aqrartum wa akhażtum ‘alā żālikum iṣrī, qālū aqrarnā, qāla fasyhadū wa ana ma‘akum minasy-syāhidīn(a).

און (געדענקט), ווען אַלאַה האָט גענומען דעם בונד פֿון די נביאים, "ווען איך וועל אייך געבן דאָס בוך און חכמה און דאַן קומט אַ שליח צו אייך וואָס באַשטעטיקט וואָס איז מיט אייך, וועט איר באמת גלויבן אין אים און אים העלפֿן." אַלאַה האָט געזאָגט, "צי איר שטימט צו און נעמט אָן דעם אָפּמאַך מיט מיר וועגן דעם?" האָבן זיי געענטפֿערט, "מיר שטימען צו." אַלאַה האָט געזאָגט, "דאַן איר (די נביאים) זאָגט עדות און איך וועל זיין אַ עדות מיט אייך."


82

فَمَنْ تَوَلّٰى بَعْدَ ذٰلِكَ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْفٰسِقُوْنَ

faman tawallā ba‘da żālika fa ulā'ika humul-fāsiqūn(a).

אַלזאָ ווער עס זיך אָפּקערט נאָכדעם, דאַן זענען זיי דער רשעים.


83

اَفَغَيْرَ دِيْنِ اللّٰهِ يَبْغُوْنَ وَلَهٗ ٓ اَسْلَمَ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ طَوْعًا وَّكَرْهًا وَّاِلَيْهِ يُرْجَعُوْنَ

afagaira dīnillāhi yabgūna wa lahū aslama man fis-samāwāti wal-arḍi ṭau‘aw wa ilaihi yurja‘ūn(a).

אַלזאָ, פאַרוואָס זוכן זיי אַנדערע רעליגיעס אַחוץ די רעליגיע פֿון אַלאַ, ווען אַלץ אין הימל און אויף דער ערד גיט זיך איבער צו אים, (צי) מיט אַ ווילן צי נישט, און צו אים אַליין ווערן זיי צוריקגעגעבן?


84

قُلْ اٰمَنَّا بِاللّٰهِ وَمَآ اُنْزِلَ عَلَيْنَا وَمَآ اُنْزِلَ عَلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطِ وَمَآ اُوْتِيَ مُوْسٰى وَعِيْسٰى وَالنَّبِيُّوْنَ مِنْ رَّبِّهِمْۖ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ اَحَدٍ مِّنْهُمْۖ وَنَحْنُ لَهٗ مُسْلِمُوْنَ

qul āmannā billāhi wa mā unzila ‘alainā wa mā unzila ‘alā ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭi wa mā ūtiya mūsā wa ‘īsā wan-nabiyyūna mir rabbihim, lā nufarriqu baina aḥadim minhum, wa naḥnu lahū muslimūn(a).

זאָג (מוחמד), "מיר גלויבן אין אַלאַ און אין וואָס איז אונדז גילוי געוואָרן און וואָס איז אונדז גילוי געוואָרן צו אַברהם, ישמעאל, יצחק, יעקב און זייערע קינדער, און וואָס איז געגעבן געוואָרן צו משה, יאָשקע און די נביאים פֿון זייער האַר. מיר מאַכן נישט קיין אונטערשייד צווישן קיינעם פֿון זיי און מיר גיבן זיך אָפּ צו אים אַליין."


85

وَمَنْ يَّبْتَغِ غَيْرَ الْاِسْلَامِ دِيْنًا فَلَنْ يُّقْبَلَ مِنْهُۚ وَهُوَ فِى الْاٰخِرَةِ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ

wa may yabtagi gairal-islāmi dīnan falay yuqbala minh(u), wa huwa fil-ākhirati minal khāsirīn(a).

און ווער עס זוכט אַ רעליגיע אַנדערש ווי איסלאַם, ער וועט נישט אָנגענומען ווערן, און אין יענער וועלט וועט ער זיין צווישן די פֿאַרלירער.


86

كَيْفَ يَهْدِى اللّٰهُ قَوْمًا كَفَرُوْا بَعْدَ اِيْمَانِهِمْ وَشَهِدُوْٓا اَنَّ الرَّسُوْلَ حَقٌّ وَّجَاۤءَهُمُ الْبَيِّنٰتُ ۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ

kaifa yahdillāhu qauman kafarū ba‘da īmānihim wa syahidū annar-rasūla ḥaqquw wa jā'ahumul-bayyināt(u), wallāhu lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

ווי וועט אַלאַה פירן אַ פאָלק וואָס נישט גלויבט נאָכדעם וואָס זיי גלויבן, און אנערקענען אַז דער שליח (מוחמד) איז באמת (רסול), און קלאָרע באַווייַז איז צו זיי אָנגעקומען? אַלאַה פירט נישט די אומרעכט טוערס.


87

اُولٰۤىِٕكَ جَزَاۤؤُهُمْ اَنَّ عَلَيْهِمْ لَعْنَةَ اللّٰهِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةِ وَالنَّاسِ اَجْمَعِيْنَۙ

ulā'ika jazā'uhum anna ‘alaihim la‘natallāhi wal-malā'ikati wan-nāsi ajma‘īn(a).

פֿאַר זיי, איז די נקמה אַז די קללות פֿון אַלאַ, די מלאכים און דער גאַנצער מענטשהייט וועלן אויף זיי פֿאַלן.


88

خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۚ لَا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذَابُ وَلَا هُمْ يُنْظَرُوْنَۙ

khālidīna fihā, lā yukhaffafu ‘anhumul-‘ażābu wa lā hum yunẓarūn(a).

זיי וועלן דאָרט בלייבן אויף אייביק, זייער שטראָף וועט נישט ווערן געלייכטערט, און זיי וועלן נישט באַקומען קיין אָפּלייקענונג,


89

اِلَّا الَّذِيْنَ تَابُوْا مِنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ وَاَصْلَحُوْاۗ فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

illal-lażīna tābū mim ba‘di żālika wa aṣlaḥū, fa'innallāha gafūrur raḥīm(un).

אחוץ די וואָס טוען תשובה דערנאָך און מאַכן תשובה, דאַן באמת, אַלאַה איז אָפט-מוחל, מערסט רחמנותדיק.


90

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بَعْدَ اِيْمَانِهِمْ ثُمَّ ازْدَادُوْا كُفْرًا لَّنْ تُقْبَلَ تَوْبَتُهُمْ ۚ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الضَّاۤلُّوْنَ

innal-lażīna kafarū ba‘da īmānihim ṡummazdādū kufral lan tuqbala taubatuhum, wa ulā'ika humuḍ-ḍāllūn(a).

טאקע, די וואָס גלויבן נישט נאָך גלויבן, און דערנאָך פאַרגרעסערן זייער אומגלויבן, זייער תשובה וועט נישט ווערן אנגענומען, און זיי זענען די וואָס זענען פאַרפירט.


91

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَمَاتُوْا وَهُمْ كُفَّارٌ فَلَنْ يُّقْبَلَ مِنْ اَحَدِهِمْ مِّلْءُ الْاَرْضِ ذَهَبًا وَّلَوِ افْتَدٰى بِهٖۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ وَّمَا لَهُمْ مِّنْ نّٰصِرِيْنَ ࣖ ۔

innal-lażīna kafarū wa mātū wa hum kuffārun falay yuqbala min aḥadihim mil'ul-arḍi żahabaw wa lawiftadā bih(ī), ulā'ika lahum ‘ażābun alīmuw wa mā lahum min nāṣirīn(a).

טאקע, די וואָס גלויבן נישט און שטאַרבן אין גלויבן, וועלן נישט באַקומען (אויסלייזונג) פון קיינעם פון זיי אפילו (אין דער פאָרעם פון) גאָלד איבער דער גאַנצער ערד, אויב ער וויל זיך דערמיט אויסלייזן. דאָס זענען די מענטשן וואָס ליידן אַ ווייטיקלעכע שטראָף און האָבן קיין העלפער נישט.


92

لَنْ تَنَالُوا الْبِرَّ حَتّٰى تُنْفِقُوْا مِمَّا تُحِبُّوْنَ ۗوَمَا تُنْفِقُوْا مِنْ شَيْءٍ فَاِنَّ اللّٰهَ بِهٖ عَلِيْمٌ

lan tanālul-birra ḥattā tunfiqū mimmā tuḥibbūn(a), wa mā tunfiqū min syai'in fa innallāha bihī ‘alīm(un).

דו וועסט נישט באַקומען קיין גוטסקייט ביז דו וועסט אויסגעבן עטלעכע פון די עשירות וואָס דו ליבסט. און וואָס דו זאָלסט אויסגעבן, אַלאַה איז אַל-וויסנדיק.


93

۞ كُلُّ الطَّعَامِ كَانَ حِلًّا لِّبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اِلَّا مَا حَرَّمَ اِسْرَاۤءِيْلُ عَلٰى نَفْسِهٖ مِنْ قَبْلِ اَنْ تُنَزَّلَ التَّوْرٰىةُ ۗ قُلْ فَأْتُوْا بِالتَّوْرٰىةِ فَاتْلُوْهَآ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

kulluṭ-ṭa‘āmi kāna ḥillal libanī isrā'īla illā mā ḥarrama isrā'īlu ‘alā nafsihī min qabli an tunazzalat-taurāh(tu), qul fa'tū bit-taurāti fatlūhā in kuntum ṣādiqīn(a).

אלע עסן איז חלאל פאר די קינדער פון ישראל, אחוץ עסן וואס איז געווען פארבאטן דורך ישראל (יעקב) פאר די תורה איז געווארן גילוי. זאגט (מוחמד), "נעמט די תורה און ליינט זי, אויב איר זענט אמת'ע מענטשן."


94

فَمَنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ مِنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ

fa maniftarā ‘alallāhil-każiba mim ba‘di żālika fa ulā'ika humuẓ-ẓālimūn(a).

אַלזאָ ווער עס דערפינט ליגנס קעגן אַלאַה דערנאָך, יענע זענען די אומרעכט טוערס.


95

قُلْ صَدَقَ اللّٰهُ ۗ فَاتَّبِعُوْا مِلَّةَ اِبْرٰهِيْمَ حَنِيْفًاۗ وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ

qul ṣadaqallāh(u), fattabi‘ū millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wa mā kāna minal-musyrikīn(a).

זאָג (מוחמד), "עס איז אמת (אַלץ וואָס) אַלאַה זאָגט." אַזוי פֿאָלגט די גלייכע רעליגיע פֿון אַבֿרהם, און ער איז נישט צווישן די פּאָליטעאיסטן.


96

اِنَّ اَوَّلَ بَيْتٍ وُّضِعَ لِلنَّاسِ لَلَّذِيْ بِبَكَّةَ مُبٰرَكًا وَّهُدًى لِّلْعٰلَمِيْنَۚ

inna awwala baitiw wuḍi‘a lin-nāsi lal-lażī bibakkata mubārakaw wa hudal lil-‘ālamīn(a).

טאקע, די ערשטע הויז (פון תפילה) געבויט פאר מענטשן, איז געווען (בייטוללה) אין בקה (מעקה) וואס איז געבענטשט געווארן און איז געווארן א וועגווייזער פאר אלע וועלטן.


97

فِيْهِ اٰيٰتٌۢ بَيِّنٰتٌ مَّقَامُ اِبْرٰهِيْمَ ەۚ وَمَنْ دَخَلَهٗ كَانَ اٰمِنًا ۗ وَلِلّٰهِ عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَيْتِ مَنِ اسْتَطَاعَ اِلَيْهِ سَبِيْلًا ۗ وَمَنْ كَفَرَ فَاِنَّ اللّٰهَ غَنِيٌّ عَنِ الْعٰلَمِيْنَ

fīhi āyātum bayyinātum maqāmu ibrāhīm(a), wa man dakhalahū kāna āminā(n), wa lillāhi ‘alan-nāsi ḥijjul-baiti manistaṭā‘a ilaihi sabīlā(n), wa man kafara fa innallāha ganiyyun ‘anil-‘ālamīn(a).

דאָרט זענען קלאָרע צייכנס, (צווישן זיי) די סטאַנציע פון אברהם. ווער עס גייט אַרײַן (בײַטולאַה) וועט זײַן זיכער. און (צווישן) מענטשלעכע פֿאַרפֿליכטונגען צו אַלאַה איז צו דורכפֿירן די פּילגרימאַזש קיין בײַטולאַה, דאָס הייסט פֿאַר די וואָס קענען דאָרט פֿאָרן. ווער עס לייקנט (די פֿאַרפֿליכטונג פֿון) האַדזש, זאָל וויסן אַז אַלאַה איז דער רײַכסטער (דאַרף גאָרנישט) פֿון אַלע וועלטן.


98

قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لِمَ تَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَاللّٰهُ شَهِيْدٌ عَلٰى مَا تَعْمَلُوْنَ

qul yā ahlal-kitābi lima takfurūna bi'āyātillāh(i), wallāhu syahīdun ‘alā mā ta‘malūn(a).

זאָגט (מוחמד), "אָ מענטשן פֿון בוך! פֿאַרוואָס לייקנט איר די פסוקים פֿון אַלאַה, ווען אַלאַה איז אַ עדות פֿון וואָס איר טוט?"


99

قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لِمَ تَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ مَنْ اٰمَنَ تَبْغُوْنَهَا عِوَجًا وَّاَنْتُمْ شُهَدَاۤءُ ۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ

qul yā ahlal-kitābi lima taṣuddūna ‘an sabīlillāhi man āmana tabgūnahā ‘iwajaw wa antum syuhadā'(u), wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).

זאגט (מוחמד), "אָה, מענטשן פון דעם ספר! פארוואס שטערט איר די וואָס גלויבן פון דעם וועג פון אַלאַה, איר ווילט אַז עס (דער וועג פון אַלאַה) זאָל זיין קרום, כאָטש איר קוקט צו?" און אַלאַה איז נישט באַוואוסטזיניק פון וואָס איר טוט.


100

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنْ تُطِيْعُوْا فَرِيْقًا مِّنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ يَرُدُّوْكُمْ بَعْدَ اِيْمَانِكُمْ كٰفِرِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū in tuṭī‘ū farīqam minal-lażīna ūtul-kitāba yaruddūkum ba‘da īmānikum kāfirīn(a).

איר וואָס גלייבט! אויב איר גייט נאך אַ גרופּע פון די וועמען מען האט געגעבן דאָס ספר, וועלן זיי אייך צוריקקערן צו נישט-גלייבנדיקע נאָכדעם ווי איר וועט האָבן געגלייבט.


101

وَكَيْفَ تَكْفُرُوْنَ وَاَنْتُمْ تُتْلٰى عَلَيْكُمْ اٰيٰتُ اللّٰهِ وَفِيْكُمْ رَسُوْلُهٗ ۗ وَمَنْ يَّعْتَصِمْ بِاللّٰهِ فَقَدْ هُدِيَ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ ࣖ

wa kaifa takfurūna wa antum tutlā ‘alaikum āyātullāhi wa fīkum rasūluh(ū), wa may ya‘taṣim billāhi faqad hudiya ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).

און ווי זענט איר געוואָרן אומגלייביק, ווען מען האט אייך געלײענט די פסוקים פֿון אַלאַה, און זײַן שליח (מוחמד) איז געווען צווישן אײַך? ווער עס האַלט זיך פעסט צו (דער רעליגיע פֿון) אַלאַה, וועט ער טאַקע געפֿירט ווערן צום גלייכן וועג.


102

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ حَقَّ تُقٰىتِهٖ وَلَا تَمُوْتُنَّ اِلَّا وَاَنْتُمْ مُّسْلِمُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanuttaqullāha ḥaqqa tuqātihī wa lā tamūtunna illā wa antum muslimūn(a).

אָ איר וואָס גלייבט! האָט מורא פֿאַר אַלאַה באמת און האָט אים באמת מורא, און שטאַרבט נישט אויב איר זענט נישט קיין מוסולמענער.


103

وَاعْتَصِمُوْا بِحَبْلِ اللّٰهِ جَمِيْعًا وَّلَا تَفَرَّقُوْا ۖوَاذْكُرُوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ اِذْ كُنْتُمْ اَعْدَاۤءً فَاَلَّفَ بَيْنَ قُلُوْبِكُمْ فَاَصْبَحْتُمْ بِنِعْمَتِهٖٓ اِخْوَانًاۚ وَكُنْتُمْ عَلٰى شَفَا حُفْرَةٍ مِّنَ النَّارِ فَاَنْقَذَكُمْ مِّنْهَا ۗ كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمْ اٰيٰتِهٖ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَ

wa‘taṣimū biḥablillāhi jamī‘aw wa lā tafarraqū, ważkurū ni‘matallāhi ‘alaikum iż kuntum a‘dā'an fa allafa baina qulūbikum fa aṣbaḥtum bi ni‘matihī ikhwānā(n), wa kuntum ‘alā syafā ḥufratim minan-nāri fa anqażakum minhā, każālika yubayyinullāhu lakum āyātihī la‘allakum tahtadūn(a).

און האַלט זיך פעסט, אַלע פֿון אײַך, צום שטריק (רעליגיע) פֿון אַלאַה, און טיילט זיך נישט אָפּ, און געדענקט אַלאַה'ס טובה אויף אײַך ווען איר זײַט געווען שונאים, דעמאָלט האָט אַלאַה פֿאַראייניקט אײַערע הערצער, אַזוי אַז דורך זײַן גנאָד זײַט איר געוואָרן ברידער, בשעת (אין יענער צײַט) איר זײַט געווען אויף דעם ברעג פֿון דעם תּהום פֿון גיהנום, דעמאָלט האָט אַלאַה אײַך געראַטעוועט פֿון דאָרטן. אַזוי דערקלערט אַלאַ אײַך זײַנע פסוקים כּדי איר זאָלט ווערן געפֿירט.


104

وَلْتَكُنْ مِّنْكُمْ اُمَّةٌ يَّدْعُوْنَ اِلَى الْخَيْرِ وَيَأْمُرُوْنَ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ ۗ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ

waltakum minkum ummatuy yad‘ūna ilal-khairi wa ya'murūna bil-ma‘rūfi wa yanhauna ‘anil-munkar(i), wa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

און זאָל זײַן צווישן אײַך אַ גרופּע מענטשן וואָס רופֿן צו גוטסקייט, באַפֿעלן (טאָן) וואָס איז גוט, און פֿאַרווערן וואָס איז שלעכט. און זיי זײַנען די גליקלעכע מענטשן.


105

وَلَا تَكُوْنُوْا كَالَّذِيْنَ تَفَرَّقُوْا وَاخْتَلَفُوْا مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَهُمُ الْبَيِّنٰتُ ۗ وَاُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ عَظِيْمٌ ۙ

wa lā takūnū kal-lażīna tafarraqū wakhtalafū mim ba‘di mā jā'ahumul-bayyināt(u), wa ulā'ika lahum ‘ażābun ‘aẓīm(un).

און זייט נישט ווי יענע מענטשן וואָס צעטיילן זיך און קריגן זיך נאָכדעם וואָס קלאָרע אינפֿאָרמאַציע איז צו זיי אָנגעקומען. און זיי זענען די וואָס וועלן באַקומען אַ שווערע שטראָף,


106

يَّوْمَ تَبْيَضُّ وُجُوْهٌ وَّتَسْوَدُّ وُجُوْهٌ ۚ فَاَمَّا الَّذِيْنَ اسْوَدَّتْ وُجُوْهُهُمْۗ اَ كَفَرْتُمْ بَعْدَ اِيْمَانِكُمْ فَذُوْقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُوْنَ

yauma tabyaḍḍu wujūhuw wa taswaddu wujūh(un), fa ammal-lażīnaswaddat wujūhuhum, akafartum ba‘da īmānikum fa żūqul-‘ażāba bimā kuntum takfurūn(a).

אין יענעם טאָג זענען געווען שטראַלנדיקע ווײַסע פנימער, און עס זענען אויך געווען טרויעריקע שוואַרצע פנימער. וואָס שייך די מיט טרויעריקע שוואַרצע פנימער (צו זיי האָט מען געזאָגט), "פֿאַרוואָס גלייבט איר נישט נאָכדעם ווי איר האָט געגלייבט? דעריבער, פֿילט די שטראָף פֿאַר אײַער נישט-גלויבן."


107

وَاَمَّا الَّذِيْنَ ابْيَضَّتْ وُجُوْهُهُمْ فَفِيْ رَحْمَةِ اللّٰهِ ۗ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

wa ammal lażīnabyaḍḍat wujūhuhum fafī raḥmatillāh(i), hum fīhā khālidūn(a).

און וואָס שייך די וועמענס פנימער זענען ווײַס און שטראַלנדיק, זיי זענען אין דער גנאָד פֿון אַלאַה (הימל); זיי וועלן דאָרט בלייבן.


108

تِلْكَ اٰيٰتُ اللّٰهِ نَتْلُوْهَا عَلَيْكَ بِالْحَقِّ ۗ وَمَا اللّٰهُ يُرِيْدُ ظُلْمًا لِّلْعٰلَمِيْنَ

tilka āyātullāhi natlūhā ‘alaika bil-ḥaqq(i), wa mallāhu yurīdu ẓulmal lil-‘ālamīn(a).

דאָס זענען די פסוקים פֿון אַלאַה וואָס מיר לייענען אײַך ריכטיק, און אַלאַה וויל נישט שלעכט טאָן (קיינעם) אין אַלע וועלטן.


109

وَلِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ ۗوَاِلَى اللّٰهِ تُرْجَعُ الْاُمُوْرُ ࣖ

wa lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa ilallāhi turja‘ul-umūr(u).

און צו גאָט געהערט אַלץ וואָס איז אין הימלען און אַלץ וואָס איז אויף דער ערד, און צו גאָט ווערן אַלע ענינים צוריקגעקערט.


110

كُنْتُمْ خَيْرَ اُمَّةٍ اُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُوْنَ بِالْمَعْرُوْفِ وَتَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَتُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ ۗ وَلَوْ اٰمَنَ اَهْلُ الْكِتٰبِ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ ۗ مِنْهُمُ الْمُؤْمِنُوْنَ وَاَكْثَرُهُمُ الْفٰسِقُوْنَ

kuntum khaira ummatin ukhrijat lin-nāsi ta'murūna bil-ma‘rūfi wa tanhauna ‘anil-munkari wa tu'minūna billāh(i), wa lau āmana ahlul-kitābi lakāna khairal lahum, minhumul-mu'minūna wa akṡaruhumul-fāsiqūn(a).

איר (מוסלמענער) זענט די בעסטע מענטשן געבוירן צו מענטשן, (ווייל איר) באַפֿעלט (טוט) וואָס איז גערעכט, און פֿאַרווערט וואָס איז שלעכט, און גלויבט אין אַלאַ. אויב די מענטשן פון דעם בוך וואָלטן געגלייבט, וואָלט עס געווען בעסער פֿאַר זיי. צווישן זיי זענען דאָ גלויביגע, אָבער רובֿ פון זיי זענען שלעכטע מענטשן.


111

لَنْ يَّضُرُّوْكُمْ اِلَّآ اَذًىۗ وَاِنْ يُّقَاتِلُوْكُمْ يُوَلُّوْكُمُ الْاَدْبَارَۗ ثُمَّ لَا يُنْصَرُوْنَ

lay yaḍurrūkum illā ażā(n), wa iy yuqātilūkum yuwallūkumul-adbār(a), ṡumma lā yunṣarūn(a).

זיי וועלן דיר נישט שאַטן נאָר אין קלייניקייטן, און אויב זיי וועלן זיך מיט דיר באַקעמפן, וועלן זיי זיכער זיך אומקערן און ווערן באַזיגט. דעמאָלט וועלן זיי נישט האָבן קיין הילף.


112

ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ اَيْنَ مَا ثُقِفُوْٓا اِلَّا بِحَبْلٍ مِّنَ اللّٰهِ وَحَبْلٍ مِّنَ النَّاسِ وَبَاۤءُوْ بِغَضَبٍ مِّنَ اللّٰهِ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الْمَسْكَنَةُ ۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَانُوْا يَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَيَقْتُلُوْنَ الْاَنْبِۢيَاۤءَ بِغَيْرِ حَقٍّۗ ذٰلِكَ بِمَا عَصَوْا وَّكَانُوْا يَعْتَدُوْنَ

Ḍuribat ‘alaihimuż-żillatu aina mā ṡuqifū illā biḥablim minallāhi wa ḥablim minan-nāsi wa bā'ū bigaḍabim minallāhi wa ḍuribat ‘alaihimul-maskanah(tu), żālika bi'annahum kānū yakfurūna bi'āyātillāhi wa yaqtulūnal-ambiyā'a bigairi ḥaqq(in), żālika bimā ‘aṣaw wa kānū ya‘tadūn(a).

זיי זענען אָנגעפילט מיט דערנידעריקונג וואו זיי זענען, סיידן זיי האַלטן זיך אָן דעם שטריק (רעליגיע) פון אַלאַ און דעם שטריק (בונד) מיט מענטשן. זיי האָבן באַקומען צאָרן פון אַלאַ און זענען (שטענדיק) אָנגעפילט מיט יסורים. דאָס איז ווײַל זיי לייקענען די פסוקים פון אַלאַ און טייטן די נביאים, אָן קיין רעכט (ריכטיגע סיבה). דאָס איז ווײַל זיי זענען נישט געפֿאָלגרײַך און גייען איבער די גרענעצן.


113

۞ لَيْسُوْا سَوَاۤءً ۗ مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ اُمَّةٌ قَاۤىِٕمَةٌ يَّتْلُوْنَ اٰيٰتِ اللّٰهِ اٰنَاۤءَ الَّيْلِ وَهُمْ يَسْجُدُوْنَ

laisū sawā'ā(n), min ahlil-kitābi ummatun qā'imatuy yatlūna āyātillāhi ānā'al-laili wa hum yasjudūn(a).

זיי זענען נישט (גאָר) די זעלבע. צווישן די מענטשן פון דעם בוך איז דאָ אַן ערלעכע גרופּע, זיי לייענען די פסוקים פון אַלאַה בייַ נאַכט, און זיי (אויך) בוקן זיך (דאַוונען).


114

يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَيَأْمُرُوْنَ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُسَارِعُوْنَ فِى الْخَيْرٰتِۗ وَاُولٰۤىِٕكَ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ

yu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhiri wa ya'murūna bil-ma‘rūfi wa yanhauna ‘anil-munkari wa yusāri‘ūna fil-khairāt(i), wa ulā'ika minaṣ-ṣāliḥīn(a).

זיי גלייבן אין אַלאַ און דעם לעצטן טאָג, באַפֿעלן (טאָן) וואָס איז גוט, און פֿאַרווערן וואָס איז שלעכט און אײַלן זיך צו (טאָן) פֿאַרשידענע גוטע מעשים. זיי זענען צווישן די פֿרומע מענטשן.


115

وَمَا يَفْعَلُوْا مِنْ خَيْرٍ فَلَنْ يُّكْفَرُوْهُ ۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ ۢبِالْمُتَّقِيْنَ

wa mā yaf‘alūna min khairin falay yukfarūh(u), wallāhu ‘alīmum bil-muttaqīn(a).

און וואָס גוטס זיי טוען, קיינער לייקנט עס נישט. און אַלאַה איז אַל-וויסנדיק וועגן די וואָס זענען פֿרומע.


116

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَنْ تُغْنِيَ عَنْهُمْ اَمْوَالُهُمْ وَلَآ اَوْلَادُهُمْ مِّنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا ۗ وَاُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِ ۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

innal-lażīna kafarū lan tugniya ‘anhum amwāluhum wa lā aulāduhum minallāhi syai'ā(n), wa ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).

טאַקע, די וואָס נישט גלויבן, ניט זייער עשירות און ניט זייערע קינדער, קענען זיך אפילו נישט שטעלן קעגן גאָט'ס שטראָף. זיי זענען די איינוואוינער פון גיהנום, (און) זיי וועלן דאָרט אייביק בלייבן.


117

مَثَلُ مَا يُنْفِقُوْنَ فِيْ هٰذِهِ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا كَمَثَلِ رِيْحٍ فِيْهَا صِرٌّ اَصَابَتْ حَرْثَ قَوْمٍ ظَلَمُوْٓا اَنْفُسَهُمْ فَاَهْلَكَتْهُ ۗ وَمَا ظَلَمَهُمُ اللّٰهُ وَلٰكِنْ اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ

maṡalu mā yunfiqūna fī hāżihil-ḥayātid-dun-yā kamaṡali rīḥin fihā ṣirrun aṣābat ḥarṡa qaumin ẓalamū anfusahum fa ahlakath(u), wa mā ẓalamahumullāhu wa lākin anfusahum yaẓlimūn(a).

דער משל פון דעם רייכטום וואָס זיי אינוועסטירן אין דעם וועלטלעכן לעבן איז ווי אַ ווינט וואָס כּולל זייער קאַלטע לופט, וואָס שלאָגט די פלאַנצן (וואָס געהערן צו) אַ פאָלק וואָס האָט זיך אַליין באַליידיקט, און דערנאָך צעשטערט דער ווינט זיי. אַלאַ טוט נישט זיי באַליידיקט, נאָר די וואָס באַליידיקט זיך אַליין.


118

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوْا بِطَانَةً مِّنْ دُوْنِكُمْ لَا يَأْلُوْنَكُمْ خَبَالًاۗ وَدُّوْا مَا عَنِتُّمْۚ قَدْ بَدَتِ الْبَغْضَاۤءُ مِنْ اَفْوَاهِهِمْۖ وَمَا تُخْفِيْ صُدُوْرُهُمْ اَكْبَرُ ۗ قَدْ بَيَّنَّا لَكُمُ الْاٰيٰتِ اِنْ كُنْتُمْ تَعْقِلُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżū biṭānatam min dūnikum lā ya'lūnakum khabālā(n), waddū mā ‘anittum, qad badatil-bagḍā'u min afwāhihim, wa mā tukhfī ṣudūruhum akbar(u), qad bayyannā lakumul-āyāti in kuntum ta‘qilūn(a).

‏אָ, איר וואָס גלייבט! נעמט נישט ווי פריינט די וואָס זענען נישט אין אייערע רייען (פון דער זעלבער רעליגיע) אייערע פארטרויטע, ווייל זיי מאַכן אייך כסדר צרות. זיי זוכן אייער פארניכטונג. טאַקע, האַס איז געוואָרן קלאָר פון זייערע מיילער, און וואָס זייערע הערצער באַהאַלטן איז ערגער. טאַקע, מיר האָבן אייך קלאָר געמאַכט (אונדזערע) פסוקים, אויב איר פארשטייט.


119

هٰٓاَنْتُمْ اُولَاۤءِ تُحِبُّوْنَهُمْ وَلَا يُحِبُّوْنَكُمْ وَتُؤْمِنُوْنَ بِالْكِتٰبِ كُلِّهٖۚ وَاِذَا لَقُوْكُمْ قَالُوْٓا اٰمَنَّاۖ وَاِذَا خَلَوْا عَضُّوْا عَلَيْكُمُ الْاَنَامِلَ مِنَ الْغَيْظِ ۗ قُلْ مُوْتُوْا بِغَيْظِكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ

hā antum ulā'i tuḥibbūnahum wa lā yuḥibbūnakum wa tu'minūna bil-kitābi kullih(ī), wa iżā laqūkum qālū āmannā, wa iżā khalau ‘aḍḍū ‘alaikumul-anāmila minal-gaiẓ(i), qul mūtū bigaiẓikum, innallāha ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

אַזוי ביסטו! דו האָסט זיי ליב, כאָטש זיי האָבן דיך נישט ליב, און דו גלייבסט אין אַלע ביכער. ווען זיי טרעפן דיך, זאָגן זיי: "מיר גלייבן," און ווען זיי זענען אַליין, בייסן זיי די שפּיץ פֿון זייערע פֿינגער ווייל זיי זענען בייז און האַסן דיך. זאָג: "דו וועסט שטאַרבן צוליב דיין כּעס!" טאַקע, אַלאַה ווײַס אַלץ וואָס איז אין האַרצן.


120

اِنْ تَمْسَسْكُمْ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْۖ وَاِنْ تُصِبْكُمْ سَيِّئَةٌ يَّفْرَحُوْا بِهَا ۗ وَاِنْ تَصْبِرُوْا وَتَتَّقُوْا لَا يَضُرُّكُمْ كَيْدُهُمْ شَيْـًٔا ۗ اِنَّ اللّٰهَ بِمَا يَعْمَلُوْنَ مُحِيْطٌ ࣖ

in tamsaskum ḥasanatun tasu'hum, wa in tuṣibkum sayyi'atuy yafraḥū bihā, wa in taṣbirū wa tattaqū lā yaḍurrukum kaiduhum syai'ā(n), innallāha bimā ya‘malūna muḥīṭ(un).

אויב דו ווערסט גוט, (אומפארמיידלעך) וועלן זיי זיין טרויעריק, אבער אויב דו ליידסט א שלעכטס, וועלן זיי זיין צופרידן דערמיט. אויב דו ביסט געדולדיק און פרום, וועלן זייערע טריקס דיר נישט שטערן אפילו אין גאנצן. טאקע, גאט איז אל-אומפאַסנדיק אין אלעס וואס זיי טוען.


121

وَاِذْ غَدَوْتَ مِنْ اَهْلِكَ تُبَوِّئُ الْمُؤْمِنِيْنَ مَقَاعِدَ لِلْقِتَالِ ۗ وَاللّٰهُ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌۙ

wa iż gadauka min ahlika tubawwi'ul-mu'minīna maqā‘ida lil-qitāl(i), wallāhu samī‘un ‘alīm(un).

און (געדענקט), ווען דו (מוחמד) ביסט אוועקגעגאנגען אין דער פרי, האסטו איבערגעלאזט דיין משפּחה צו שטעלן די גלויביגע ביי די שלאַכטפּאָסטן. אַלאַה איז אַל-הערנדיק, אַל-וויסנדיק.


122

اِذْ هَمَّتْ طَّۤاىِٕفَتٰنِ مِنْكُمْ اَنْ تَفْشَلَاۙ وَاللّٰهُ وَلِيُّهُمَا ۗ وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ

iż hammat-ṭā'ifatāni minkum an tafsyalā, wallāhu waliyyuhumā, wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).

ווען צוויי גרופעס פון אייך האבן געוואלט זיך צוריקציען צוליב מורא, בשעת אללא איז געווען זייער העלפער, זאלן די גלויביגע שטעלן זייער צוטרוי אין אללא.


123

وَلَقَدْ نَصَرَكُمُ اللّٰهُ بِبَدْرٍ وَّاَنْتُمْ اَذِلَّةٌ ۚ فَاتَّقُوا اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

wa laqad naṣarakumullāhu bibadriw wa antum ażillah(tun), fattaqullāha la‘allakum tasykurūn(a).

און טאַקע, אַלאַה האָט דיר געהאָלפֿן אין דער שלאַכט פֿון באַדר, כאָטש דו ביסט געווען שוואַך. דעריבער, מורא האָב פֿאַר אַלאַה, כּדי דו זאָלסט אים זײַן דאַנקבאַר.


124

اِذْ تَقُوْلُ لِلْمُؤْمِنِيْنَ اَلَنْ يَّكْفِيَكُمْ اَنْ يُّمِدَّكُمْ رَبُّكُمْ بِثَلٰثَةِ اٰلَافٍ مِّنَ الْمَلٰۤىِٕكَةِ مُنْزَلِيْنَۗ

iż taqūlu lil-mu'minīna alay yakfiyakum ay yumiddakum rabbukum biṡalāṡati ālāfim minal-malā'ikati munzalīn(a).

(געדענקט), ווען דו (אָ מוכאַמאַד) האָסט געזאָגט צו די גלויביגע, "איז עס נישט גענוג פֿאַר אײַך אַז אַלאַ זאָל אײַך העלפֿן מיט דרײַ טויזנט מלאכים וואָס זענען אַראָפּגעשיקט געוואָרן (פֿון הימל)?"


125

بَلٰٓى ۙاِنْ تَصْبِرُوْا وَتَتَّقُوْا وَيَأْتُوْكُمْ مِّنْ فَوْرِهِمْ هٰذَا يُمْدِدْكُمْ رَبُّكُمْ بِخَمْسَةِ اٰلَافٍ مِّنَ الْمَلٰۤىِٕكَةِ مُسَوِّمِيْنَ

balā, in taṣbirū wa tattaqū wa ya'tūkum min faurihim hāżā yumdidkum rabbukum bikhamsati ālāfim minal-malā'ikati musawwimīn(a).

"יא" (גענוג). אויב איר זענט געדולדיק און פרום ווען זיי אטאקירן אייך פלוצלינג, וועט גאט זיכער העלפן אייך מיט פינף טויזנט מלאכים וואס טראגן סימנים.


126

وَمَا جَعَلَهُ اللّٰهُ اِلَّا بُشْرٰى لَكُمْ وَلِتَطْمَىِٕنَّ قُلُوْبُكُمْ بِهٖ ۗ وَمَا النَّصْرُ اِلَّا مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ الْعَزِيْزِ الْحَكِيْمِۙ

wa mā ja‘alahullāhu illā busyrā lakum wa litaṭma'inna qulūbukum bih(ī), wa man-naṣru illā min ‘indillāhil-‘azīzil-ḥakīm(i).

און אַלאַה האָט עס נישט געמאַכט (די צושטעל פון פארשטארקונגען) אַחוץ ווי גוטע בשורה פֿאַר אײַך, און כּדי אײַערע הערצער זאָלן זײַן באַרויִגט דערמיט. און עס איז נישטאָ קיין זיג אַחוץ מיט אַלאַה, דעם אַלמעכטיקן, דעם אַל-קלוגן.


127

لِيَقْطَعَ طَرَفًا مِّنَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَوْ يَكْبِتَهُمْ فَيَنْقَلِبُوْا خَاۤىِٕبِيْنَ

liyaqṭa‘a ṭarafam minal-lażīna kafarū au yakbitahum fa yanqalibū khā'ibīn(a).

(אַלאַה האָט דיר געהאָלפֿן אין דער שלאַכט פֿון באַדר און צוגעשטעלט הילף) איז צו פֿאַרניכטן אַ גרופּע פֿון נישט-גלײַביגע, צי זיי צו דערנידעריקן, כּדי זיי זאָלן זיך אומקערן אָן עפּעס צו געווינען.


128

لَيْسَ لَكَ مِنَ الْاَمْرِ شَيْءٌ اَوْ يَتُوْبَ عَلَيْهِمْ اَوْ يُعَذِّبَهُمْ فَاِنَّهُمْ ظٰلِمُوْنَ

laisa laka minal-amri syai'un au yatūba ‘alaihim au yu‘ażżibahum fa innahum ẓālimūn(a).

עס איז נישט דיין (מוחמד'ס) געשעפט צי אַלאַה נעמט אָן זייער תשובה, צי שטראָפט זיי, ווייל טאַקע זענען זיי שלעכטע טוערס.


129

وَلِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ يَغْفِرُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيُعَذِّبُ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

wa lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), yagfiru limay yasyā'u wa yu‘ażżibu may yasyā'(u), wallāhu gafūrur raḥīm(un).

און צו אַלאַה געהערט אַלץ וואָס איז אין די הימלען און אַלץ וואָס איז אויף דער ערד. ער מוחל וועמען ער וויל, און שטראָפט וועמען ער וויל. און אַלאַה איז מוחל, דערבאַרימדיק.


130

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَأْكُلُوا الرِّبٰوٓا اَضْعَافًا مُّضٰعَفَةً ۖوَّاتَّقُوا اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَۚ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā ta'kulur-ribā aḍ‘āfam muḍā‘afah(tan), wattaqullāha la‘allakum tufliḥūn(a).

איר וואָס גלייבט! עסט נישט וואָכער טאָפּלט און מורא האָט פֿאַר גאָט, כּדי איר זאָלט מצליח זיין.


131

وَاتَّقُوا النَّارَ الَّتِيْٓ اُعِدَّتْ لِلْكٰفِرِيْنَ ۚ

wattaqun-nāral latī u‘iddat lil-kāfirīn(a).

און באַשיצט זיך פֿון דעם פֿײַער פֿון גיהנום, וואָס איז צוגעגרייט פֿאַר די נישט-גלײַביגע.


132

وَاَطِيْعُوا اللّٰهَ وَالرَّسُوْلَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَۚ

wa aṭī‘ullāha war-rasūla la‘allakum turḥamūn(a).

און פאָלגט אַלאַה און דעם שליח (מוחמד), כּדי איר זאָלט באַקומען רחמנות.


133

۞ وَسَارِعُوْٓا اِلٰى مَغْفِرَةٍ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّمٰوٰتُ وَالْاَرْضُۙ اُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِيْنَۙ

wa sāri‘ū ilā magfiratim mir rabbikum wa jannatin ‘arḍuhas-samāwātu wal-arḍ(u), u‘iddat lil-muttaqīn(a).

און אײַלט זיך צו בעטן מחילה פֿון אײַער גאָט און באַקומען אַ גן־עדן אַזוי ברייט ווי די הימלען און די ערד, צוגעגרייט פֿאַר די וואָס זענען פֿרומע,


134

الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ فِى السَّرَّۤاءِ وَالضَّرَّۤاءِ وَالْكٰظِمِيْنَ الْغَيْظَ وَالْعَافِيْنَ عَنِ النَّاسِۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَۚ

al-lażīna yunfiqūna fis-sarrā'i waḍ-ḍarrā'i wal-kāẓimīnal gaiẓa wal-‘āfīna ‘anin-nās(i), wallāhu yuḥibbul-muḥsinīn(a).

(נעמלעך) די וואָס געבן צדקה, סיי אין צייטן פון גרינגקייט און סיי אין שוועריקייטן, און די וואָס האַלטן צוריק זייער כּעס און מוחל זיין מענטשן. און אַלאַה ליבט די וואָס טוען גוטס,


135

وَالَّذِيْنَ اِذَا فَعَلُوْا فَاحِشَةً اَوْ ظَلَمُوْٓا اَنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللّٰهَ فَاسْتَغْفَرُوْا لِذُنُوْبِهِمْۗ وَمَنْ يَّغْفِرُ الذُّنُوْبَ اِلَّا اللّٰهُ ۗ وَلَمْ يُصِرُّوْا عَلٰى مَا فَعَلُوْا وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ

wal-lażīna iżā fa‘alū fāḥisyatan au ẓalamū anfusahum żakarullāha fastagfarū liżunūbihim, wa may yagfiruż-żunūba illallāh(u), wa lam yuṣirrū ‘alā mā fa‘alū wa hum ya‘lamūn(a).

און (אויך) די וואָס, ווען זיי טוען שרעקלעכע מעשים אדער טוען זיך אליין אומרעכט, (גלייך) געדענקען גאָט, און בעטן מחילה פֿאַר זייערע זינד, און ווער (נאָך) קען מוחל זיין זייערע זינד אַחוץ גאָט? און זיי האָבן נישט אָנגעהאַלטן אין דעם זינד, בשעת זיי האָבן געוואוסט.


136

اُولٰۤىِٕكَ جَزَاۤؤُهُمْ مَّغْفِرَةٌ مِّنْ رَّبِّهِمْ وَجَنّٰتٌ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۗ وَنِعْمَ اَجْرُ الْعٰمِلِيْنَۗ

ulā'ika jazā'uhum magfiratum mir rabbihim wa jannātun tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā, wa ni‘ma ajrul-‘āmilīn(a).

זייער באַלוינונג וועט זיין מחילה פון זייער האר און גערטנער אונטער וועלכע טייכן פליסן, וואו זיי וועלן אייביק וואוינען. און (דאָס איז) די בעסטע באַלוינונג פֿאַר די וואָס טוען גוטע מעשים.


137

قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِكُمْ سُنَنٌۙ فَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَانْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِيْنَ

qad khalat min qablikum sunan(un), fa sīrū fil-arḍi fanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mukażżibīn(a).

טאַקע, די סונות פֿון (אַללאַה) זײַנען פֿאַרבײַגעגאַנגען פֿאַר אײַך, דעריבער פֿאָרט אַרום (אַלע ווינקלען פֿון) דער ערד און זעט וואָס איז דער סוף פֿון די וואָס לייקענען (די שליחים).


138

هٰذَا بَيَانٌ لِّلنَّاسِ وَهُدًى وَّمَوْعِظَةٌ لِّلْمُتَّقِيْنَ

hāżā bayānul lin-nāsi wa hudaw wa mau‘iẓatul lil-muttaqīn(a).

דאָס (דער קוראַן) איז קלאָרע אינפֿאָרמאַציע פֿאַר דער גאַנצער מענטשהייט, און איז אַ וועגווייַזער און לעקציע פֿאַר די וואָס זענען פֿרום.


139

وَلَا تَهِنُوْا وَلَا تَحْزَنُوْا وَاَنْتُمُ الْاَعْلَوْنَ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

wa lā tahinū wa lā taḥzanū wa antumul-a‘launa in kuntum mu'minīn(a).

און פֿילט זיך נישט שוואַך, און זײַט נישט טרויעריק, ווײַל איר זײַט די העכסטע (אין ראַנג), אויב איר זײַט גלויביגע.


140

اِنْ يَّمْسَسْكُمْ قَرْحٌ فَقَدْ مَسَّ الْقَوْمَ قَرْحٌ مِّثْلُهٗ ۗوَتِلْكَ الْاَيَّامُ نُدَاوِلُهَا بَيْنَ النَّاسِۚ وَلِيَعْلَمَ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَيَتَّخِذَ مِنْكُمْ شُهَدَاۤءَ ۗوَاللّٰهُ لَا يُحِبُّ الظّٰلِمِيْنَۙ

iy yamsaskum qarḥun faqad massal-qauma qarḥum miṡluh(ū), wa tilkal-ayyāmu nudāwiluhā binan-nās(i), wa liya‘lamallāhul-lażīna āmanū wa yattakhiża minkum syuhadā'(u), wallāhu lā yuḥibbuẓ-ẓālimīn(a).

אויב דו (ביי דער שלאַכט פון אוהוד) האָסט באַקומען אַ וואונד, האָבן זיי (ביי דער שלאַכט פון באַדר) באַקומען אַ ענלעכע וואונד. און אין די צייטן (פון הצלחה און פארניכטונג) טוישן מיר זיך צווישן מענטשן (כדי זיי זאָלן געלערנט ווערן), און כּדי אַלאַה זאָל אונטערשיידן די גלויביגע (פון די אומגלויביקע) און כּדי ער זאָל מאַכן עטלעכע פון אייך (פאַלן ווי) קדושים. און אַלאַה ליבט נישט די אומרעכט טוערס.


141

وَلِيُمَحِّصَ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَيَمْحَقَ الْكٰفِرِيْنَ

wa liyumaḥḥiṣallāhul-lażīna āmanū wa yamḥaqal-kāfirīn(a).

און אז אַלאַה זאָל רייניקן די גלויביגע (פון זייערע זינד) און צעשטערן די נישט-גליביגע.


142

اَمْ حَسِبْتُمْ اَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَلَمَّا يَعْلَمِ اللّٰهُ الَّذِيْنَ جَاهَدُوْا مِنْكُمْ وَيَعْلَمَ الصّٰبِرِيْنَ

am ḥasibtum an tadkhulul-jannata wa lammā ya‘lamillāhul-lażīna jāhadū minkum wa ya‘lamaṣ-ṣābirīn(a).

מיינסטו אז דו וועסט אריינגיין אין גן עדן ווען גאט האט נאך נישט באשטימט די פון אייך וואס מוטשענען זיך שווער און באשטימט די געדולדיקע?


143

وَلَقَدْ كُنْتُمْ تَمَنَّوْنَ الْمَوْتَ مِنْ قَبْلِ اَنْ تَلْقَوْهُۖ فَقَدْ رَاَيْتُمُوْهُ وَاَنْتُمْ تَنْظُرُوْنَ ࣖ

wa laqad kuntum tamannaunal-mauta min qabli an talqauh(u), faqad ra'aitumūhu wa antum tanẓurūn(a).

און איר האָט טאַקע געהאָפט אויף טויט (קדושים-טויט) איידער איר האָט עס באַגעגנט; אַזוי (איצט) האָט איר עס טאַקע געזען און איר זענט עדות.


144

وَمَا مُحَمَّدٌ اِلَّا رَسُوْلٌۚ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ ۗ اَفَا۟ىِٕنْ مَّاتَ اَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلٰٓى اَعْقَابِكُمْ ۗ وَمَنْ يَّنْقَلِبْ عَلٰى عَقِبَيْهِ فَلَنْ يَّضُرَّ اللّٰهَ شَيْـًٔا ۗوَسَيَجْزِى اللّٰهُ الشّٰكِرِيْنَ

wa mā muḥammadun illā rasūl(un), qad khalat min qablihir-rusul(u), afa'im māta au qutilanqalabtum ‘alā a‘qābikum, wa may yanqalib ‘alā ‘aqibaihi falay yaḍurrallāha syai'ā(n), wa sayajzillāhusy-syākirīn(a).

און מוכאַמאַד איז נאָר געווען אַ שליח; פריער זענען אוועקגעגאַנגען עטלעכע שליחים. אויב ער שטאַרבט אָדער ווערט געהרגעט, וועסטו זיך אומקערן (אָפּגעפאַלענע)? ווער עס וועט זיך אומקערן וועט נישט שאַטן גאָט אין גאַנצן. גאָט וועט באַלוינען די וואָס זענען דאַנקבאַר.


145

وَمَا كَانَ لِنَفْسٍ اَنْ تَمُوْتَ اِلَّا بِاِذْنِ اللّٰهِ كِتٰبًا مُّؤَجَّلًا ۗ وَمَنْ يُّرِدْ ثَوَابَ الدُّنْيَا نُؤْتِهٖ مِنْهَاۚ وَمَنْ يُّرِدْ ثَوَابَ الْاٰخِرَةِ نُؤْتِهٖ مِنْهَا ۗ وَسَنَجْزِى الشّٰكِرِيْنَ

wa mā kāna linafsin an tamūta illā bi'iżnillāhi kitābam mu'ajjalā(n), wa may yurid ṡawābad-dun-yā nu'tihī minhā, wa may yurid ṡawābal-ākhirati nu'tihī minhā, wa sanajzisy-syākirīn(a).

און יעדע לעבעדיקע באַשעפעניש וועט נישט שטאַרבן אַחוץ מיט אַלאַה'ס דערלויבעניש, לויט אַ פאָרבעשטימטע צייט. ווער עס וויל די באַלוינונג פון דער וועלט, מיר וועלן זיכער געבן אים די (וועלטלעכע) באַלוינונג, און ווער עס וויל די באַלוינונג פון דער וועלט נאָך דעם, מיר וועלן געבן (אויך) אים די (וועלטלעכע לעבן) באַלוינונג, און מיר וועלן באַלוינען די וואָס זענען דאַנקבאַר.


146

وَكَاَيِّنْ مِّنْ نَّبِيٍّ قٰتَلَۙ مَعَهٗ رِبِّيُّوْنَ كَثِيْرٌۚ فَمَا وَهَنُوْا لِمَآ اَصَابَهُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَمَا ضَعُفُوْا وَمَا اسْتَكَانُوْا ۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الصّٰبِرِيْنَ

wa ka'ayyim min nabiyyin qātal(a), ma‘ahū ribbiyyūna kaṡīr(un), famā wahanū limā aṣābahum fī sabīlillāhi wa mā ḍa‘ufū wa mastakānū, wallāhu yuḥibbuṣ-ṣābirīn(a).

און וויפיל נביאים האבן געקעמפט באגלייט מיט א גרויסער צאל פון זיינע פרומע נאכפאלגער? זיי זענען נישט געווארן אפגעשוואכט דורך די אומגליקן וואס האבן זיי געטראפן אין וועג פון גאט, און זיי האבן אויך נישט פארלוירן דעם מוט, און זיי האבן זיך אויך נישט אונטערגעגעבן (צום שונא). און גאט ליבט די געדולדיקע.


147

وَمَا كَانَ قَوْلَهُمْ اِلَّآ اَنْ قَالُوْا رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا ذُنُوْبَنَا وَاِسْرَافَنَا فِيْٓ اَمْرِنَا وَثَبِّتْ اَقْدَامَنَا وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكٰفِرِيْنَ

wa mā kāna qauluhum illā an qālū rabbanagfir lanā żunūbanā wa isrāfanā fī amrinā wa ṡabbit aqdāmanā wanṣurnā ‘alal-qaumil-kāfirīn(a).

און זייערע ווערטער זענען גאָרנישט מער ווי תּפֿילה, "אונדזער גאָט, פֿאַרגעב אונדז אונדזערע זינד און אונדזערע איבערגעטריבענע מעשים (אין) אונדזערע ענינים און באַשטעטיק אונדזער שטאַנד, און העלף אונדז קעגן די נישט-גלויביקע."


148

فَاٰتٰىهُمُ اللّٰهُ ثَوَابَ الدُّنْيَا وَحُسْنَ ثَوَابِ الْاٰخِرَةِ ۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ ࣖ

fa ātāhumullāhu ṡawābad-dun-yā wa ḥusna ṡawābil-ākhirah(ti), wallāhu yuḥibbul-muḥsinīn(a).

האָט אַלאַה זיי געגעבן אַ באַלוינונג אין דער וועלט און אַ גוטע באַלוינונג אין יענער וועלט. און אַלאַה ליבט די וואָס טוען גוטס.


149

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنْ تُطِيْعُوا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا يَرُدُّوْكُمْ عَلٰٓى اَعْقَابِكُمْ فَتَنْقَلِبُوْا خٰسِرِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū in tuṭī‘ul-lażīna kafarū yaruddūkum ‘alā a‘qābikum fa tanqalibū khāsirīn(a).

אָ איר וואָס גלייבט! אויב איר פאָלגט די נישט-גלייבנדיקע, וועלן זיי אייך צוריקדרייען אויף אייערע פֿיס, און איר וועט זיין צווישן די פֿאַרלירער.


150

بَلِ اللّٰهُ مَوْلٰىكُمْ ۚ وَهُوَ خَيْرُ النّٰصِرِيْنَ

balillāhu maulākum, wa huwa khairun-nāṣirīn(a).

אבער נאָר אַלאַה איז דיין באַשיצער, און ער איז דער בעסטער העלפער.


151

سَنُلْقِيْ فِيْ قُلُوْبِ الَّذِيْنَ كَفَرُوا الرُّعْبَ بِمَٓا اَشْرَكُوْا بِاللّٰهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهٖ سُلْطٰنًا ۚ وَمَأْوٰىهُمُ النَّارُ ۗ وَبِئْسَ مَثْوَى الظّٰلِمِيْنَ

sanulqī fī qulūbil-lażīna kafarur-ru‘ba bimā asyrakū billāhi mā lam yunazzil bihī sulṭānā(n), wa ma'wāhumun nār(u), wa bi'sa maṡwaẓ-ẓālimīn(a).

מיר וועלן אַרײַנלייגן מורא אין די הערצער פֿון די וואָס נישט גלויבן, ווײַל זיי פֿאַרבינדן פּאַרטנערס מיט אַלאַה מיט עפּעס וועגן וועלכן אַלאַה האָט נישט אַנטפּלעקט אינפֿאָרמאַציע. און זייער אָרט פֿון צוריקקער איז גיהנום. און (דאָס איז) דער ערגסטער אָרט צו וואוינען (פֿאַר) די שלעכטע.


152

وَلَقَدْ صَدَقَكُمُ اللّٰهُ وَعْدَهٗٓ اِذْ تَحُسُّوْنَهُمْ بِاِذْنِهٖ ۚ حَتّٰىٓ اِذَا فَشِلْتُمْ وَتَنَازَعْتُمْ فِى الْاَمْرِ وَعَصَيْتُمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَآ اَرٰىكُمْ مَّا تُحِبُّوْنَ ۗ مِنْكُمْ مَّنْ يُّرِيْدُ الدُّنْيَا وَمِنْكُمْ مَّنْ يُّرِيْدُ الْاٰخِرَةَ ۚ ثُمَّ صَرَفَكُمْ عَنْهُمْ لِيَبْتَلِيَكُمْ ۚ وَلَقَدْ عَفَا عَنْكُمْ ۗ وَاللّٰهُ ذُوْ فَضْلٍ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ

wa laqad ṣadaqakumullāhu wa‘dahū iż taḥussūnahum bi'iżnih(ī), ḥattā iżā fasyiltum wa tanāza‘tum fil-amri wa ‘aṣaitum mim ba‘di mā arākum mā tuḥibbūn(a), minkum may yurīdud-dun-yā wa minkum may yurīdul-ākhirah(ta), ṡumma ṣarafakum ‘anhum liyabtaliyakum, wa laqad ‘afā ‘ankum, wallāhu żū faḍlin ‘alal-mu'minīn(a).

און טאַקע, אַלאַה האָט מקיים געווען זיין צוזאָג צו אייך, ווען איר האָט זיי געהרגעט מיט זיין דערלויבעניש ביז איר זענט געווען שוואַך און האָט זיך געקריגט אין דער ענין און איגנאָרירט דעם שליח'ס באַפֿעל נאָכדעם וואָס אַלאַה האָט אייך געוויזן וואָס איר האָט ליב געהאַט. צווישן אייך זענען דאָ די וואָס באַגערן די וועלט און צווישן אייך זענען דאָ (אויך) די וואָס באַגערן דאָס לעבן נאָך דעם טויט. דערנאָך האָט אַלאַה אייך אָפּגעקערט פון זיי צו פּרובירן אייך, אָבער ער האָט אייך באמת מוחל געווען. און אַלאַה האָט מתנות (געגעבן) צו די גלויביגע.


153

۞ اِذْ تُصْعِدُوْنَ وَلَا تَلْوٗنَ عَلٰٓى اَحَدٍ وَّالرَّسُوْلُ يَدْعُوْكُمْ فِيْٓ اُخْرٰىكُمْ فَاَثَابَكُمْ غَمًّا ۢبِغَمٍّ لِّكَيْلَا تَحْزَنُوْا عَلٰى مَا فَاتَكُمْ وَلَا مَآ اَصَابَكُمْ ۗ وَاللّٰهُ خَبِيْرٌ ۢبِمَا تَعْمَلُوْنَ

iż tuṣ‘idūna wa lā talwūna ‘alā aḥadiw war-rasūlu yad‘ūkum fī ukhrākum fa aṡābakum gammam bigammil likailā taḥzanū ‘alā mā fātakum wa lā mā aṣābakum, wallāhu khabīrum bimā taṣna‘ūn(a).

(געדענקט) ווען איר זענט געלאָפן און האָט נישט געקוקט אויף קיינעם, בשעת דער שליח (מוחמד) וואָס איז געווען צווישן אייערע אַנדערע (פריינט) האָט אייך גערופן (די גרופּע וואָס איז אַנטלאָפן), האָט אַלאַה אייך געבראַכט צער נאָך צער, כּדי איר זאָלט נישט טרויערן (מער) פֿאַר וואָס איז אייך אַנטלאָפן און פֿאַר וואָס איז אייך געטראָפן. און אַלאַה איז באַוואוסטזיניק וועגן וואָס איר טוט.


154

ثُمَّ اَنْزَلَ عَلَيْكُمْ مِّنْۢ بَعْدِ الْغَمِّ اَمَنَةً نُّعَاسًا يَّغْشٰى طَۤاىِٕفَةً مِّنْكُمْ ۙ وَطَۤاىِٕفَةٌ قَدْ اَهَمَّتْهُمْ اَنْفُسُهُمْ يَظُنُّوْنَ بِاللّٰهِ غَيْرَ الْحَقِّ ظَنَّ الْجَاهِلِيَّةِ ۗ يَقُوْلُوْنَ هَلْ لَّنَا مِنَ الْاَمْرِ مِنْ شَيْءٍ ۗ قُلْ اِنَّ الْاَمْرَ كُلَّهٗ لِلّٰهِ ۗ يُخْفُوْنَ فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ مَّا لَا يُبْدُوْنَ لَكَ ۗ يَقُوْلُوْنَ لَوْ كَانَ لَنَا مِنَ الْاَمْرِ شَيْءٌ مَّا قُتِلْنَا هٰهُنَا ۗ قُلْ لَّوْ كُنْتُمْ فِيْ بُيُوْتِكُمْ لَبَرَزَ الَّذِيْنَ كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقَتْلُ اِلٰى مَضَاجِعِهِمْ ۚ وَلِيَبْتَلِيَ اللّٰهُ مَا فِيْ صُدُوْرِكُمْ وَلِيُمَحِّصَ مَا فِيْ قُلُوْبِكُمْ ۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ

Ṡumma anzala ‘alaikum mim ba‘dil-gammi amanatan nu‘āsay yagsyā ṭā'ifatam minkum, wa ṭā'ifatun qad ahammathum anfusuhum yaẓunnūna billāhi gairal-ḥaqqi ẓanal-jāhiliyyah(ti), yaqūlūna hal lanā minal-amri min syai'(in), qul innal-amra kullahū lillāh(i), yukhfūna fī anfusihim mā lā yubdūna lak(a), yaqūlūna lau kāna lanā minal-amri syai'um mā qutilnā hāhunā, qul lau kuntum fī buyūtikum labarazal-lażīna kutiba ‘alaihimul-qatlu ilā maḍāji‘ihim, wa liyabtaliyallāhu mā fī ṣudūrikum wa liyumaḥḥiṣa mā fī qulūbikum, wallāhu ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

נאכדעם וואס איר זענט געווען איבערגענומען מיט טרויער, האט ער אראפגעשיקט א געפיל פון זיכערהייט צו אייך (אין דער פארעם פון) מידקייט וואס האט באדעקט א גרופע פון אייך, בשעת אן אנדערע גרופע האט זיך געזארגט וועגן זיך; זיי מיינען אז וואס איז נישט אמת וועגן אללא איז ווי אן אומוויסנדיקער געדאנק. זיי האבן געזאגט, "איז דא עפעס וואס מיר קענען טון וועגן דעם?" זאג (מוחמד), "טאקע, אלע זאכן זענען אין די הענט פון אללא." זיי באהאלטן אין זייערע הערצער וואס זיי אנטפלעקן נישט צו אייך. זיי האבן געזאגט, "ווען עס וואלט געווען עפעס וואס מיר קענען טון אין דעם ענין, וואלטן מיר נישט געווארן געהרגעט (באזיגט) דא." זאג (מוחמד), "אפילו אויב איר זענט אין אייער הויז, וועלן די וואס זענען באשטימט צו ווערן געהרגעט זיכער ארויסקומען (אויך) צו דעם ארט וואו זיי זענען געווארן געהרגעט." אללא (טוט דאס) צו פרובירן וואס איז אין אייער ברוסט און צו רייניקן וואס איז אין אייער הארץ. און אללא איז אל-וויסנדיק פון די הערצער.


155

اِنَّ الَّذِيْنَ تَوَلَّوْا مِنْكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعٰنِۙ اِنَّمَا اسْتَزَلَّهُمُ الشَّيْطٰنُ بِبَعْضِ مَا كَسَبُوْا ۚ وَلَقَدْ عَفَا اللّٰهُ عَنْهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ حَلِيْمٌ ࣖ

innal-lażīna tawallau minkum yaumal-taqal-jam‘ān(i), innamastazallahumusy-syaiṭānu biba‘ḍi mā kasabū, wa laqad ‘afallāhu ‘anhum, innallāha gafūrun ḥalīm(un).

טאַקע, די וואָס האָבן זיך אָפּגעקערט צווישן אײַך ווען עס איז געווען אַ שלאַכט צווישן די צוויי אַרמייען, זיי זענען טאַקע אַראָפּגעפֿאַלן געוואָרן פֿון די רעלסן דורך דעם שטן, צוליב עטלעכע פֿון די פֿעלער (זינד) וואָס זיי האָבן באַגאַנגען (אין דער פֿאַרגאַנגענהייט), אָבער אַלאַה האָט זיי באמת מוחל געווען. טאַקע, אַלאַה איז מערסט מוחל, מערסט רחמנותדיק.


156

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَكُوْنُوْا كَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَقَالُوْا لِاِخْوَانِهِمْ اِذَا ضَرَبُوْا فِى الْاَرْضِ اَوْ كَانُوْا غُزًّى لَّوْ كَانُوْا عِنْدَنَا مَا مَاتُوْا وَمَا قُتِلُوْاۚ لِيَجْعَلَ اللّٰهُ ذٰلِكَ حَسْرَةً فِيْ قُلُوْبِهِمْ ۗ وَاللّٰهُ يُحْيٖ وَيُمِيْتُ ۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā takūnū kal-lażīna kafarū wa qālū li'ikhwānihim iżā ḍarabū fil-arḍi au kānū guzzal lau kānū ‘indanā mā mātū wa mā qutilū, liyaj‘alallāhu żālika ḥasratan fī qulūbihim, wallāhu yuḥyī wa yumīt(u), wallāhu bimā ta‘malūna baṣīr(un).

אָ איר וואָס גלייבט! זייט נישט ווי די נישט-גלייבנדיקע וואָס זאָגן צו זייערע ברידער ווען זיי רייזן אויף דער ערד אָדער גייען אין מלחמה, "ווען זיי וואָלטן געבליבן מיט אונדז, וואָלטן זיי נישט געשטאָרבן און וואָלטן נישט געהרגעט געוואָרן." (מיט ווערטער) אַזוי, ווייל אַלאַה וויל פאַראורזאַכן אַ געפיל פון חרטה אין זייערע הערצער. אַלאַה גיט לעבן און פאַראורזאַכט טויט, און אַלאַה איז אַל-זעענדיק פון וואָס איר טוט.


157

وَلَىِٕنْ قُتِلْتُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ اَوْ مُتُّمْ لَمَغْفِرَةٌ مِّنَ اللّٰهِ وَرَحْمَةٌ خَيْرٌ مِّمَّا يَجْمَعُوْنَ

wa la'in qutiltum fī sabīlillāhi au muttum lamagfiratum minallāhi wa raḥmatun khairum mimmā yajma‘ūn(a).

און טאַקע, אויב איר זאָלט פאַלן אין וועג פֿון אַלאַה אָדער שטאַרבן, טאַקע, אַלאַה'ס מחילה און זיין רחמנות וואָלט זיין בעסער (פֿאַר אײַך) ווי וואָס (די רויב) זיי זאַמלען.


158

وَلَىِٕنْ مُّتُّمْ اَوْ قُتِلْتُمْ لَاِلَى اللّٰهِ تُحْشَرُوْنَ

wa la'im muttum au qutiltum la'ilallāhi tuḥsyarūn(a).

און טאַקע, אויב איר שטאַרבט אָדער פאַלט, זיכער צו אַלאַה וועט איר ווערן געזאַמלט.


159

فَبِمَا رَحْمَةٍ مِّنَ اللّٰهِ لِنْتَ لَهُمْ ۚ وَلَوْ كُنْتَ فَظًّا غَلِيْظَ الْقَلْبِ لَانْفَضُّوْا مِنْ حَوْلِكَ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَشَاوِرْهُمْ فِى الْاَمْرِۚ فَاِذَا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِيْنَ

fabimā raḥmatim minallāhi linta lahum, wa lau kunta faẓẓan galīẓal-qalbi lanfaḍḍū min ḥaulik(a), fa‘fu ‘anhum wastagfir lahum wa syāwirhum fil-amr(i), fa iżā ‘azamta fa tawakkal ‘alallāh(i), innallāha yuḥibbul-mutawakkilīn(a).

אַזוי, דאַנק גאָט'ס חסד, ביסט דו (מוחמד) געווען מילד צו זיי. אויב דו האַנדסט שווער און האָסט אַ גראָב האַרץ, וועלן זיי זיכער זיך אָפּטיילן פון די אַרום דיר. דעריבער, מוחל זיי און בעט פֿאַר מחילה פֿאַר זיי, און באַראַט זיך מיט זיי אין דעם ענין. דערנאָך, ווען דו וועסט האָבן באַשלאָסן, דאַן לייג דיין צוטרוי אין גאָט. טאַקע, גאָט ליבט די וואָס שטעלן זייער צוטרוי אין אים.


160

اِنْ يَّنْصُرْكُمُ اللّٰهُ فَلَا غَالِبَ لَكُمْ ۚ وَاِنْ يَّخْذُلْكُمْ فَمَنْ ذَا الَّذِيْ يَنْصُرُكُمْ مِّنْۢ بَعْدِهٖ ۗ وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ

iy yanṣurkumullāhu falā gāliba lakum, wa iy yakhżulkum faman żal-lażī yanṣurukum mim ba‘dih(ī), wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).

אויב אַלאַה העלפט דיר, קען קיינער דיך נישט באַזיגן; אָבער אויב אַלאַה פֿאַרלאָזט דיך, ווער קען דיר דערנאָך העלפֿן? דעריבער, לאָזט די גלויביגע זיך פֿאַרלאָזן אויף אַלאַה אַליין.


161

وَمَا كَانَ لِنَبِيٍّ اَنْ يَّغُلَّ ۗوَمَنْ يَّغْلُلْ يَأْتِ بِمَا غَلَّ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۚ ثُمَّ تُوَفّٰى كُلُّ نَفْسٍ مَّا كَسَبَتْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

wa mā kāna linabiyyin ay yagull(a), wa may yaglul ya'ti bimā galla yaumal-qiyāmah(ti), ṡumma tuwaffā kullu nafsim mā kasabat wa hum lā yuẓlamūn(a).

און עס איז אוממעגלעך פאר א נביא צו פארראטן (אין ענינים פון קריגס-רויב). ווער עס פארראטן, זיכער וועט ער קומען אין טאג פון תחיית המתים מיט וואס ער האט פארראטן. דעמאלט וועט יעדער באקומען א פולשטענדיגע באלוינונג לויט וואס זיי האבן געטאן, און זיי וועלן נישט ווערן באליידיקט.


162

اَفَمَنِ اتَّبَعَ رِضْوَانَ اللّٰهِ كَمَنْۢ بَاۤءَ بِسَخَطٍ مِّنَ اللّٰهِ وَمَأْوٰىهُ جَهَنَّمُ ۗ وَبِئْسَ الْمَصِيْرُ

afamanittaba‘a riḍwānallāhi kamam bā'a bisakhaṭim minallāhi wa ma'wāhu jahannam(u), wa bi'sal-maṣīr(u),

איז דא א מענטש וואס גייט נאך אללא'ס באגער אויף דעם זעלבן אופן ווי א מענטש וואס קערט זיך צוריק צו ברענגען צאָרן פון אללא און זיין פלאץ אין גיהנום? דאס איז דער ערגסטער פלאץ צו צוריקקומען.


163

هُمْ دَرَجٰتٌ عِنْدَ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ بَصِيْرٌ ۢبِمَا يَعْمَلُوْنَ

hum darajātun ‘indallāh(i), wallāhu baṣīrum bimā ya‘malūn(a).

זייער (שטאַנד) איז אין גראַדן פֿאַר אַלאַה, און אַלאַה איז אַל-זעענדיק פֿון וואָס זיי טוען.


164

لَقَدْ مَنَّ اللّٰهُ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ اِذْ بَعَثَ فِيْهِمْ رَسُوْلًا مِّنْ اَنْفُسِهِمْ يَتْلُوْا عَلَيْهِمْ اٰيٰتِهٖ وَيُزَكِّيْهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَۚ وَاِنْ كَانُوْا مِنْ قَبْلُ لَفِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

laqad mannallāhu ‘alal-mu'minīna iż ba‘aṡa fīhim rasūlam min anfusihim yatlū ‘alaihim āyātihī wa yuzakkīhim wa yu‘allimuhumul-kitāba wal-ḥikmah(ta), wa in kānū min qablu lafī ḍalālim mubīn(in).

טאקע, אללא האט געגעבן חן צו די גלויביגע ווען (אללא) האט געשיקט א שליח (מוחמד) צווישן זיי פון צווישן זיך, וואס האט זיי אויסגעזאגט זיינע פסוקים, אויסגערייניקט זייערע (נשמות), און זיי געלערנט דאס ספר (קוראן) און חכמה (סונה), אפילו פריער זענען זיי געווען אין קלארע טעות.


165

اَوَلَمَّآ اَصَابَتْكُمْ مُّصِيْبَةٌ قَدْ اَصَبْتُمْ مِّثْلَيْهَاۙ قُلْتُمْ اَنّٰى هٰذَا ۗ قُلْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اَنْفُسِكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

awa lammā aṣābatkum muṣībatun qad aṣabtum miṡlaihā, qultum annā hāżā, qul huwa min ‘indi anfusikum, innallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

און פארוואס זענט איר איבערראשט ווען א שלעכטע מפּלה (מפלה ביי אוהוד) טרעפט אייך, ווען איר האט אנגעמאכט א צוויי מאל אזוי גרויסע מפּלה אויף אייערע שונאים ביי באדר? איר זאגט, "פון וואנעט איז די (מפלה) געקומען?" זאגט, "עס איז פון אייך אליין." טאקע, גאט האט מאכט איבער אלע זאכן.


166

وَمَآ اَصَابَكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعٰنِ فَبِاِذْنِ اللّٰهِ وَلِيَعْلَمَ الْمُؤْمِنِيْنَۙ

wa mā aṣābakum yaumal-taqal-jam‘āni fa bi'iżnillāhi wa liya‘lamal-mu'minīn(a).

און וואָס איז מיט דיר געשען ווען די צוויי אַרמייען האָבן זיך באַגעגנט איז געווען מיט גאָטס דערלויבעניש, און כּדי גאָט זאָל פּרובירן די וואָס זענען געווען די אמתע גלויביגע.


167

وَلِيَعْلَمَ الَّذِيْنَ نَافَقُوْا ۖوَقِيْلَ لَهُمْ تَعَالَوْا قَاتِلُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ اَوِ ادْفَعُوْا ۗ قَالُوْا لَوْ نَعْلَمُ قِتَالًا لَّاتَّبَعْنٰكُمْ ۗ هُمْ لِلْكُفْرِ يَوْمَىِٕذٍ اَقْرَبُ مِنْهُمْ لِلْاِيْمَانِ ۚ يَقُوْلُوْنَ بِاَفْوَاهِهِمْ مَّا لَيْسَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ ۗ وَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا يَكْتُمُوْنَۚ

wa liya‘lamal-lażīna nāfaqū, wa qīla lahum ta‘ālau qātilū fī sabīlillāhi awidfa‘ū, qālū lau na‘lamu qitālal lattaba‘nākum, hum lil-kufri yauma'iżin aqrabu minhum lil-īmān(i), yaqūlūna bi'afwāhihim mā laisa fī qulūbihim, walllāhu a‘lamu bimā yaktumūn(a).

און צו פּרובירן די צבועים, האָט מען זיי געזאָגט, "קומט קעמפן אויפן וועג פון אַלאַה אָדער פֿאַרטיידיקן (זיך)." זיי האָבן געזאָגט, "אויב מיר וואָלטן געוואוסט (ווי צו) קעמפן, וואָלטן מיר אייך נאָכגעגאַנגען." זיי זענען יענעם טאָג געווען נענטער צו אומגלויבן ווי צו אמונה. זיי זאָגן מיט זייערע מיילער וואָס איז נישט אין איינקלאַנג מיט וואָס איז אין זייערע הערצער. און אַלאַה ווייסט בעסער וואָס זיי באַהאַלטן.


168

اَلَّذِيْنَ قَالُوْا لِاِخْوَانِهِمْ وَقَعَدُوْا لَوْ اَطَاعُوْنَا مَا قُتِلُوْا ۗ قُلْ فَادْرَءُوْا عَنْ اَنْفُسِكُمُ الْمَوْتَ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

al-lażīna qālū li'ikhwānihim wa qa‘adū lau aṭā‘ūnā mā qutilū, qul fadra'ū ‘an anfusikumul-mauta in kuntum ṣādiqīn(a).

(זיי זענען) די וואָס האָבן געזאָגט צו זייערע ברידער און זיי זענען נישט געגאַנגען אין מלחמה, "אויב זיי וואָלטן אונדז נאָכגעגאַנגען, וואָלטן זיי נישט געהרגעט געוואָרן." זאָגט, "פאַרמייַדט טויט פון זיך אַליין, אויב איר זענט אמת."


169

وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِيْنَ قُتِلُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ اَمْوَاتًا ۗ بَلْ اَحْيَاۤءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُوْنَۙ

wa lā taḥsabannal-lażīna qutilū fī sabīlillāhi amwātā(n), bal aḥyā'un 'inda rabbihim yurzaqūn(a).

און טראַכט נישט אַז די וואָס ווערן געהרגעט אין דעם וועג פון אַלאַה זענען טויט; נאָר זיי זענען לעבעדיק מיט זייער גאָט, און באַקומען פרנסה.


170

فَرِحِيْنَ بِمَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖۙ وَيَسْتَبْشِرُوْنَ بِالَّذِيْنَ لَمْ يَلْحَقُوْا بِهِمْ مِّنْ خَلْفِهِمْ ۙ اَلَّا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَۘ

fariḥīna bimā ātāhumullāhu min faḍlih(ī), wa yastabsyirūna bil-lażīna lam yalḥaqū bihim min khalfihim, allā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

זיי פרייען זיך אין דער גוטסקייט וואָס אַלאַה האָט זיי געגעבן, און פרייען זיך פֿאַר די וואָס בלייבן הינטער און האָבן זיך נאָך נישט צו זיי צוגעגעבן, אַז עס איז נישטאָ קיין מורא אויף זיי, און זיי וועלן אויך נישט טרויערן.


171

۞ يَسْتَبْشِرُوْنَ بِنِعْمَةٍ مِّنَ اللّٰهِ وَفَضْلٍۗ وَاَنَّ اللّٰهَ لَا يُضِيْعُ اَجْرَ الْمُؤْمِنِيْنَ ࣖ

yastabsyirūna bini‘matim minallāhi wa faḍl(in), wa annallāha lā yuḍī‘u ajral-mu'minīn(a).

זיי פרייען זיך אין די ברכות און גאטס-געלט פון גאט. און באמת, גאט פארשווענדט נישט די באַלוינונג פון די גלויביגע.


172

اَلَّذِيْنَ اسْتَجَابُوْا لِلّٰهِ وَالرَّسُوْلِ مِنْۢ بَعْدِ مَآ اَصَابَهُمُ الْقَرْحُ ۖ لِلَّذِيْنَ اَحْسَنُوْا مِنْهُمْ وَاتَّقَوْا اَجْرٌ عَظِيْمٌۚ

al-lażīnastajābū lillāhi war-rasūli mim ba‘di mā aṣābahumul-qarḥ(u), lil-lażīna aḥsanū minhum wattaqau ajrun ‘aẓīm(un).

(נעמלעך) די וואָס פאָלגן אַלאַ און דעם שליח נאָכדעם וואָס זיי זענען פאַרוואונדעט געוואָרן (אין דער שלאַכט פון אוהוד). די וואָס טוען גוטס און זענען פרום צווישן זיי וועלן האָבן אַ גרויסע באַלוינונג.


173

اَلَّذِيْنَ قَالَ لَهُمُ النَّاسُ اِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُوْا لَكُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزَادَهُمْ اِيْمَانًاۖ وَّقَالُوْا حَسْبُنَا اللّٰهُ وَنِعْمَ الْوَكِيْلُ

al-lażīna qāla lahumun-nāsu innan-nāsa qad jama‘ū lakum fakhsyauhum fa zādahum īmānā(n), wa qālū ḥasbunallāhu wa ni‘mal-wakīl(u).

(נעמלעך) די (וואָס פאָלגן אַלאַ און דעם שליח) וואָס, ווען די מענטשן זאָגן צו זיי, "די מענטשן (פון קורייש) האָבן געזאַמלט אַן אַרמיי קעגן אײַך, זאָלט איר מורא האָבן פֿאַר זיי," עס פֿאַרגרעסערט זייער גלויבן און זיי זאָגן, "אַלאַ איז גענוג פֿאַר אונדז, און ער איז דער בעסטער באַשיצער."


174

فَانْقَلَبُوْا بِنِعْمَةٍ مِّنَ اللّٰهِ وَفَضْلٍ لَّمْ يَمْسَسْهُمْ سُوْۤءٌۙ وَّاتَّبَعُوْا رِضْوَانَ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ ذُوْ فَضْلٍ عَظِيْمٍ

fanqalabū bi ni‘matim minallāhi wa faḍlil lam yamsashum sū'(un), wattaba‘ū riḍwānallāh(i), wallahu żū faḍlin ‘aẓīm(in).

אַזוי זיי זענען צוריקגעקומען מיט (גרויסע) ברכות און גוטסקייט פֿון אַלאַה, זיי זענען נישט געטראָפֿן געוואָרן פֿון קיין קאַטאַסטראָפֿע און זיי זענען נאָכגעגאַנגען אַלאַה'ס ווילן. גאָט האָט גרויס חן.


175

اِنَّمَا ذٰلِكُمُ الشَّيْطٰنُ يُخَوِّفُ اَوْلِيَاۤءَهٗۖ فَلَا تَخَافُوْهُمْ وَخَافُوْنِ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

innamā żālikumusy-syaiṭānu yukhawwifu auliyā'ah(ū), falā takhāfūhum wa khāfūni in kuntum mu'minīn(a).

טאקע, זיי זענען נאר שדים וואָס שרעקן (אייך) מיט זייערע געטרייע פריינט, אַזוי האָט נישט קיין מורא פֿאַר זיי, נאָר האָט מורא פֿאַר מיר, אויב איר זענט גלויביקע.


176

وَلَا يَحْزُنْكَ الَّذِيْنَ يُسَارِعُوْنَ فِى الْكُفْرِۚ اِنَّهُمْ لَنْ يَّضُرُّوا اللّٰهَ شَيْـًٔا ۗ يُرِيْدُ اللّٰهُ اَلَّا يَجْعَلَ لَهُمْ حَظًّا فِى الْاٰخِرَةِ وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيْمٌۚ

wa lā yaḥzunkal-lażīna yusāri‘ūna fil-kufr(i), innahum lay yaḍurrullāha syai'ā(n), yurīdullāhu allā yaj‘ala lahum ḥaẓẓan fil-ākhirati wa lahum ‘ażābun ‘aẓīm(un).

און זאָרגט זיך נישט וועגן מענטשן וואָס קומען גרינג צוריק צו זיין נישט-גלייבנדיק, אין פאַקט טוען זיי נישט קיין שאַטן צו גאָט אין גאַנצן. גאָט וועט זיי נישט געבן קיין חלק (באַלוינונג) אין יענער וועלט, און זיי וועלן ליידן אַ גרויסע שטראָף.


177

اِنَّ الَّذِيْنَ اشْتَرَوُا الْكُفْرَ بِالْاِيْمَانِ لَنْ يَّضُرُّوا اللّٰهَ شَيْـًٔاۚ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

innal-lażīnasytarawul-kufra bil-īmāni lay yaḍurrullāha syai'ā(n), wa lahum ‘ażābun alīm(un).

טאַקע, די וואָס קויפן אומגלויבן מיט אמונה וועלן נישט שאַטן גאָט אפילו אין מינדסטן, און זיי וועלן ליידן אַ ווייטיקדיקע שטראָף.


178

وَلَا يَحْسَبَنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَنَّمَا نُمْلِيْ لَهُمْ خَيْرٌ لِّاَنْفُسِهِمْ ۗ اِنَّمَا نُمْلِيْ لَهُمْ لِيَزْدَادُوْٓا اِثْمًا ۚ وَلَهُمْ عَذَابٌ مُّهِيْنٌ

wa lā yaḥsabannal-lażīna kafarū annamā numlī lahum khairul li'anfusihim, innamā numlī lahum liyazdādū iṡmā(n), wa lahum ‘ażābum muhīn(un).

און לאָמיר נישט טראַכטן אַז די צייט וואָס מיר האָבן זיי געגעבן איז בעסער פֿאַר זיי. באמת, די צייט וואָס מיר האָבן זיי געגעבן איז נאָר צו פֿאַרגרעסערן זייערע זינד, און זיי וועלן באַקומען אַ דערנידעריקנדיקע שטראָף.


179

مَا كَانَ اللّٰهُ لِيَذَرَ الْمُؤْمِنِيْنَ عَلٰى مَآ اَنْتُمْ عَلَيْهِ حَتّٰى يَمِيْزَ الْخَبِيْثَ مِنَ الطَّيِّبِ ۗ وَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيُطْلِعَكُمْ عَلَى الْغَيْبِ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ يَجْتَبِيْ مِنْ رُّسُلِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۖ فَاٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرُسُلِهٖ ۚ وَاِنْ تُؤْمِنُوْا وَتَتَّقُوْا فَلَكُمْ اَجْرٌ عَظِيْمٌ

mā kānallāhu liyażaral-mu'minīna ‘alā mā antum ‘alaihi ḥattā yamīzal-khabīṡa minaṭ-ṭayyib(i), wa mā kānallāhu liyuṭli‘akum ‘alal-gaibi wa lākinnallāha yajtabī mir rusulihī may yasyā'(u), fa āminū billāhi wa rusulih(ī), wa in tu'minū wa tattaqū fa lakum ajrun ‘aẓīm(un).

אַלאַה וועט נישט לאָזן די גלויביגע אין אייער איצטיקער סיטואַציע, אַזוי ער אונטערשיידט צווישן שלעכטע און גוטע. אַלאַה וועט נישט ווייַזן איר די אומגעזעענע, אָבער אַלאַה קלייבט וועמען ער וויל פון צווישן זיינע שליחים. דעריבער, האָט אמונה אין אַלאַה און זיינע שליחים. אויב איר האָט אמונה און פרומקייט, וועט איר באַקומען אַ גרויסע באַלוינונג.


180

وَلَا يَحْسَبَنَّ الَّذِيْنَ يَبْخَلُوْنَ بِمَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖ هُوَ خَيْرًا لَّهُمْ ۗ بَلْ هُوَ شَرٌّ لَّهُمْ ۗ سَيُطَوَّقُوْنَ مَا بَخِلُوْا بِهٖ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ وَلِلّٰهِ مِيْرَاثُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ ࣖ

wa lā yaḥsabannal-lażīna yabkhalūna bimā ātāhumullāhu min faḍlihī huwa khairal lahum, bal huwa syarrul lahum, sayuṭawwaqūna mā bakhilū bihī yaumal-qiyāmah(ti), wa lillāhi mīrāṡus-samāwāti wal-arḍ(i), wallāhu bimā ta‘malūna khabīr(un).

און די וואָס זענען קאַרג מיט וואָס אַלאַה האָט זיי געגעבן פון זיין גנאָד זאָלן קיינמאָל נישט טראַכטן אַז (קיצונות) איז גוט פֿאַר זיי, אפילו ווען (קיצונות) איז שלעכט פֿאַר זיי. וואָס (אוצרות) זיי טראַכטן וועגן וועט זיין געהאַנגען (אויף זייער האַלדז) אין טאָג פון תחיית המתים. צו אַלאַה געהערט די ירושה (וואָס איז) אין הימל און אויף דער ערד. אַלאַה איז פֿאָרזיכטיק אין וואָס איר טוט.


181

لَقَدْ سَمِعَ اللّٰهُ قَوْلَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ فَقِيْرٌ وَّنَحْنُ اَغْنِيَاۤءُ ۘ سَنَكْتُبُ مَا قَالُوْا وَقَتْلَهُمُ الْاَنْۢبِيَاۤءَ بِغَيْرِ حَقٍّۙ وَّنَقُوْلُ ذُوْقُوْا عَذَابَ الْحَرِيْقِ

laqad sami‘allāhu qaulal-lażīna qālū innallāha faqīruw wa naḥnu agniyā'(u), sanaktubu mā qālū wa qatlahumul-ambiyā'a bigairi ḥaqq(in), wa naqūlu żūqū ‘ażābal-ḥarīq(i).

טאַקע, אַלאַה האָט געהערט די ווערטער פֿון די מענטשן (יידן) וואָס זאָגן, "טאַקע אַלאַה איז אָרעם און מיר זענען רייך." מיר וועלן אויפֿשרייבן זייערע ווערטער און זייערע מעשים פֿון טייטן די נביאים אָן רעכט (גערעכטער סיבה), און מיר וועלן זאָגן (צו זיי), "פֿאַרזוכט די ברענענדיקע יסורים!"


182

ذٰلِكَ بِمَا قَدَّمَتْ اَيْدِيْكُمْ وَاَنَّ اللّٰهَ لَيْسَ بِظَلَّامٍ لِّلْعَبِيْدِۚ

Żālika bimā qaddamat aidīkum wa annallāha laisa biẓallāmil lil-‘abīd(i).

דאָס איז צוליב וואָס אייערע אייגענע הענט האָבן געטאָן, און טאַקע אַלאַה טוט נישט קיין שלעכטס זיינע קנעכט.


183

اَلَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ عَهِدَ اِلَيْنَآ اَلَّا نُؤْمِنَ لِرَسُوْلٍ حَتّٰى يَأْتِيَنَا بِقُرْبَانٍ تَأْكُلُهُ النَّارُ ۗ قُلْ قَدْ جَاۤءَكُمْ رُسُلٌ مِّنْ قَبْلِيْ بِالْبَيِّنٰتِ وَبِالَّذِيْ قُلْتُمْ فَلِمَ قَتَلْتُمُوْهُمْ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

al-lażīna qālū innallāha ‘ahida ilainā allā nu'mina lirasūlin ḥattā ya'tiyanā biqurbānin ta'kuluhun-nār(u), qul qad jā'akum rusulum min qablī bil-bayyināti wa bil-lażī qultum falima qataltumūhum in kuntum ṣādiqīn(a).

(נעמלעך) די (יידן) וואָס זאָגן, "טאַקע, אַלאַה האָט אונדז באַפֿױלן, אַז מיר זאָלן נישט גלויבן אין אַ שליח, ביז ער ברענגט אונדז אַ קרבן פֿאַרברענט דורך פֿײַער." זאָגט (מוחמד), "טאַקע, עטלעכע שליחים פֿאַר מיר זענען געקומען צו דיר, (מיט) ברענגענדיק קלאָרע באַווײַזן און ברענגענדיק וואָס דו האָסט דערמאָנט, אָבער פֿאַרוואָס האָסטו זיי געהרגעט אויב איר זענט געווען די אמתע מענטשן?"


184

فَاِنْ كَذَّبُوْكَ فَقَدْ كُذِّبَ رُسُلٌ مِّنْ قَبْلِكَ جَاۤءُوْ بِالْبَيِّنٰتِ وَالزُّبُرِ وَالْكِتٰبِ الْمُنِيْرِ

fa in każżabūka faqad kużżiba rusulum min qablika jā'ū bil-bayyināti waz-zuburi wal-kitābil-munīr(i).

אַלזאָ אויב זיי ליגן צו דיר (מוחמד), דאַן (וויסן אַז) די שליחים פֿאַר דיר זענען אויך געליגן געוואָרן (אויך), זיי האָבן געבראַכט עכטע נסים, זובור און דאָס בוך וואָס גיט אַ פּערפֿעקטע דערקלערונג.


185

كُلُّ نَفْسٍ ذَاۤىِٕقَةُ الْمَوْتِۗ وَاِنَّمَا تُوَفَّوْنَ اُجُوْرَكُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ فَمَنْ زُحْزِحَ عَنِ النَّارِ وَاُدْخِلَ الْجَنَّةَ فَقَدْ فَازَ ۗ وَمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَآ اِلَّا مَتَاعُ الْغُرُوْرِ

kullu nafsin żā'iqatul-maut(i), wa innamā tuwaffauna ujūrakum yaumal-qiyāmah(ti), faman zuḥziḥa ‘anin-nāri wa udkhilal-jannata faqad fāz(a), wa mal-ḥayātud-dun-yā illā matā‘ul-gurūr(i).

יעדע לעבעדיקע נשמה וועט שמעקן טויט. און ערשט אויף דעם טאָג פון משפט וועט איר באַקומען אייער גאנץ באַלוינונג. ווער עס יז ווערט געהאַלטן אַוועק פון גיהנום און אַרײַנגעלייגט אין הימל, טאַקע, ער דערגרייכט זיג. וועלטלעך לעבן איז נאָר פאַרפירעריש פאַרגעניגן.


186

۞ لَتُبْلَوُنَّ فِيْٓ اَمْوَالِكُمْ وَاَنْفُسِكُمْۗ وَلَتَسْمَعُنَّ مِنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَمِنَ الَّذِيْنَ اَشْرَكُوْٓا اَذًى كَثِيْرًا ۗ وَاِنْ تَصْبِرُوْا وَتَتَّقُوْا فَاِنَّ ذٰلِكَ مِنْ عَزْمِ الْاُمُوْرِ

latublawunna fī amwālikum wa anfusikum, wa latasma‘unna minal-lażīna ūtul-kitāba min qablikum wa minal-lażīna asyrakū ażan kaṡīrā(n), wa in taṣbirū wa tattaqū fa inna żālika min ‘azmil-umūr(i).

דו וועסט זיכער געפּרוּווט ווערן מיט דיין עשירות און מיט זיך אַליין. און זיכער וועסטו הערן אַ סך זייער ווייטיקדיקע זאַכן פֿון די וואָס מען האָט געגעבן דאָס בוך פֿאַר דיר און פֿון פּאָליטעאיסטן. אויב דו ביסט געדולדיק און פֿרום, דאַן טאַקע זענען די זאַכן זאַכן וואָס (זאָל) באַקומען פּריאָריטעט.


187

وَاِذْ اَخَذَ اللّٰهُ مِيْثَاقَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ لَتُبَيِّنُنَّهٗ لِلنَّاسِ وَلَا تَكْتُمُوْنَهٗۖ فَنَبَذُوْهُ وَرَاۤءَ ظُهُوْرِهِمْ وَاشْتَرَوْا بِهٖ ثَمَنًا قَلِيْلًا ۗ فَبِئْسَ مَا يَشْتَرُوْنَ

wa iż akhażallāhu mīṡāqal-lażīna ūtul-kitāba latubayyinunnahū lin-nāsi wa lā taktumūnah(ū), fa nabażūhu warā'a ẓuhūrihim wasytarau bihī ṡamanan qalīlā(n), fa bi'sa mā yasytarūn(a).

און (געדענקט), ווען אַלאַה האָט גענומען אַ צוזאָג פֿון די וועמען מען האָט געגעבן דאָס בוך (נעמלעך), "איר מוזט עס באמת דערקלערן (דעם אינהאַלט פֿון בוך) צו מענטשן, און באַהאַלטן עס נישט," האָבן זיי (דאָס צוזאָג) אַוועקגעוואָרפֿן הינטער זייערע ריקן און עס פֿאַרקויפֿט פֿאַר אַ ביליקן פּרײַז. דאָס איז דער ערגסטער סאָרט קויפֿן און פֿאַרקויפֿן וואָס זיי טוען.


188

لَا تَحْسَبَنَّ الَّذِيْنَ يَفْرَحُوْنَ بِمَآ اَتَوْا وَّيُحِبُّوْنَ اَنْ يُّحْمَدُوْا بِمَا لَمْ يَفْعَلُوْا فَلَا تَحْسَبَنَّهُمْ بِمَفَازَةٍ مِّنَ الْعَذَابِۚ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

lā taḥsabannal-lażīna yafraḥūna bimā atau wa yuḥibbūna ay yuḥmadū bimā lam yaf‘alū falā taḥsabannahum bimafāzatim minal-‘ażāb(i), wa lahum ‘ażābun alīm(un).

טראַכט קיינמאָל נישט אַז די וואָס פרייען זיך מיט וואָס זיי האָבן געטאָן און וואָס ווילן געלויבט ווערן פֿאַר זאַכן וואָס זיי האָבן נישט געטאָן, טראַכטן קיינמאָל נישט אַז זיי וועלן אַנטלויפֿן שטראָף. זיי וועלן באַקומען אַ ווייטיקדיקע שטראָף.


189

وَلِلّٰهِ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ ࣖ

wa lillāhi mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

און צו אַלאַה געהערט די מלכות פון הימלען און ערד; און אַלאַה איז אַלמעכטיקער איבער אַלע זאַכן.


190

اِنَّ فِيْ خَلْقِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَاخْتِلَافِ الَّيْلِ وَالنَّهَارِ لَاٰيٰتٍ لِّاُولِى الْاَلْبَابِۙ

inna fī khalqis-samāwāti wal-arḍi wakhtilāfil-laili wan-nahāri la'āyātil li'ulil-albāb(i).

טאקע, אין דער שאַפונג פון הימל און ערד, און די וועקסל פון נאַכט און טאָג זענען דאָ וואונדער (פון דער גרויסקייט פון אַלאַה) פֿאַר די וואָס פֿאַרשטיין,


191

الَّذِيْنَ يَذْكُرُوْنَ اللّٰهَ قِيَامًا وَّقُعُوْدًا وَّعَلٰى جُنُوْبِهِمْ وَيَتَفَكَّرُوْنَ فِيْ خَلْقِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۚ رَبَّنَا مَا خَلَقْتَ هٰذَا بَاطِلًاۚ سُبْحٰنَكَ فَقِنَا عَذَابَ النَّارِ

al-lażīna yażkurūnallāha qiyāmaw wa qu‘ūdaw wa ‘alā junūbihim wa yatafakkarūna fi khalqis-samāwāti wal-arḍ(i), rabbanā mā khalaqta hāżā bāṭilā(n), subḥānaka fa qinā ‘ażāban-nār(i).

(נעמלעך) די וואָס געדענקען אַלאַה בשעת זיי שטייען, זיצן אָדער ליגן, און זיי טראַכטן וועגן דער שאַפונג פון די הימלען און דער ערד (בשעת זיי זאָגן), "אונדזער גאָט, דו האסט נישט דאָס אַלץ באשאפן אומזיסט, כבוד זאָל זיין דיר, באַשיצ אונדז פון דער שטראָף פון גיהנום.


192

رَبَّنَآ اِنَّكَ مَنْ تُدْخِلِ النَّارَ فَقَدْ اَخْزَيْتَهٗ ۗ وَمَا لِلظّٰلِمِيْنَ مِنْ اَنْصَارٍ

rabbanā innaka man tudkhilin-nāra faqad akhzaitah(ū), wa mā liẓ-ẓālimīna min anṣār(in).

אונדזער האר, טאַקע, וועמען דו האסט אריינגעלייגט אין גיהנום, האסטו אים טאַקע דערנידעריקט, און עס איז נישטא קיין העלפער פארן אומרעכטן.


193

رَبَّنَآ اِنَّنَا سَمِعْنَا مُنَادِيًا يُّنَادِيْ لِلْاِيْمَانِ اَنْ اٰمِنُوْا بِرَبِّكُمْ فَاٰمَنَّا ۖرَبَّنَا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوْبَنَا وَكَفِّرْ عَنَّا سَيِّاٰتِنَا وَتَوَفَّنَا مَعَ الْاَبْرَارِۚ

rabbanā innanā sami‘nā munādiyay yunādī lil-īmāni an āminū birabbikum fa āmannā, rabbanā fagfir lanā żunūbanā wa kaffir ‘annā sayyi'ātinā wa tawaffanā ma‘al-abrār(i).

אונדזער האר, מיר האבן טאקע געהערט די וואס האבן גערופן צו גלויבן, (דאס הייסט), "גלייב אין דיין האר," האבן מיר אויך געגלייבט. אונדזער האר, פארגעב אונזערע זינד און אויסמעק אונזערע טעותים, און הרגעט אונז צוזאמען מיט די וואס זענען געטריי.


194

رَبَّنَا وَاٰتِنَا مَا وَعَدْتَّنَا عَلٰى رُسُلِكَ وَلَا تُخْزِنَا يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ اِنَّكَ لَا تُخْلِفُ الْمِيْعَادَ

rabbanā wa ātinā mā wa‘attanā ‘alā rusulika wa lā tukhzinā yaumal-qiyāmah(ti), innaka lā tukhliful-mī‘ād(a).

אונדזער האר, גיב אונדז וואָס דו האסט אונדז צוגעזאָגט דורך דיינע שליחים. און פֿאַרשעמ אונדז נישט אין טאָג פֿון תחיית המתים. באמת, דו ברעכט קיינמאָל נישט קיין צוזאָג.


195

فَاسْتَجَابَ لَهُمْ رَبُّهُمْ اَنِّيْ لَآ اُضِيْعُ عَمَلَ عَامِلٍ مِّنْكُمْ مِّنْ ذَكَرٍ اَوْ اُنْثٰى ۚ بَعْضُكُمْ مِّنْۢ بَعْضٍ ۚ فَالَّذِيْنَ هَاجَرُوْا وَاُخْرِجُوْا مِنْ دِيَارِهِمْ وَاُوْذُوْا فِيْ سَبِيْلِيْ وَقٰتَلُوْا وَقُتِلُوْا لَاُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّاٰتِهِمْ وَلَاُدْخِلَنَّهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۚ ثَوَابًا مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ عِنْدَهٗ حُسْنُ الثَّوَابِ

fastajāba lahum rabbuhum annī lā uḍī‘u ‘amala ‘āmilim minkum min żakarin au unṡā, ba‘ḍukum mim ba‘ḍ(in), fal-lażīna hājarū wa ukhrijū min diyārihim wa ūżū fī sabīlī wa qātalū wa qutilū la'ukaffiranna ‘anhum sayyi'ātihim wa la udkhilannahum jannātin tajrī min taḥtihal-anhār(u), ṡawābam min ‘indillāh(i), wallāhu ‘indahū ḥusnuṡ-ṡawāb(i).

אַזוי האָט זייער גאָט זייער בקשה דערפילט (זאָגן), "טאַקע, איך פֿאַרשווענד נישט די אַרבעט פֿון קיינעם פֿון אייך וואָס טוט גוטס, צי זכר צי נקבה, (ווײַל) עטלעכע פֿון אייך שטאַמען פֿון אַנדערע. אַזוי די וואָס זענען עמיגרירט, און זענען פֿאַרטריבן געוואָרן פֿון זייערע היימען, און זענען געשעדיגט געוואָרן אין מײַן וועג, און האָבן געקעמפֿט, און זענען געהרגעט געוואָרן, איך וועל זיכער אָפּשרײַבן זייערע שלעכטע מעשים און זיי אַרײַנלאָזן אין גערטנער אונטער וועלכע טײַכן פֿליסן, ווי אַ באַלוינונג פֿון אַלאַה. און מיט אַלאַה איז אַ גוטע באַלוינונג."


196

لَا يَغُرَّنَّكَ تَقَلُّبُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فِى الْبِلَادِۗ

lā yagurrannaka taqallubul-lażīna kafarū fil-bilād(i).

לאָזט זיך קיינמאָל נישט נאַרן דורך די אַקטיוויטעטן פון די נישט-גלויבער (וואָס באַוועגן זיך) איבערן לאַנד.


197

مَتَاعٌ قَلِيْلٌ ۗ ثُمَّ مَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُ ۗوَبِئْسَ الْمِهَادُ

matā‘un qalīl(un), ṡumma ma'wāhum jahannam(u), wa bi'sal-mihād(u).

ס'איז נאָר אַ צייטווייליקע פאַרגעניגן, דערנאָך איז זייער אָרט פון צוריקקער גיהנום. (דזשאַהאַנאַם) איז אַזוי שלעכט ווי אַ שלעכט אָרט צו וואוינען.


198

لٰكِنِ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ جَنّٰتٌ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا نُزُلًا مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗ وَمَا عِنْدَ اللّٰهِ خَيْرٌ لِّلْاَبْرَارِ

lākinil-lażīnattaqau rabbahum lahum jannātun tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā nuzulam min ‘indillāh(i), wa mā ‘indallāhi khairul lil-abrār(i).

אבער די וואָס מורא האָבן פֿאַר זייער גאָט, זיי וועלן באַקומען אַ גן עדן אונטער וועלכן טייכן פליסן, זיי וועלן דאָרט וואוינען ווי אַ מתּנה פֿון אַלאַה. און וואָס איז מיט אַלאַה איז בעסער פֿאַר די געטרייע.


199

وَاِنَّ مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ لَمَنْ يُّؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكُمْ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْهِمْ خٰشِعِيْنَ لِلّٰهِ ۙ لَا يَشْتَرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ ثَمَنًا قَلِيْلًا ۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ اَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ سَرِيْعُ الْحِسَابِ

wa inna min ahlil-kitābi lamay yu'minu billāhi wa mā unzila ilaikum wa mā unzila ilaihim khāsyi‘īna lillāh(i), lā yasytarūna bi'āyātillāhi ṡamanan qalīlā(n), ulā'ika lahum ajruhum ‘inda rabbihim, innallāha sarī‘ul-ḥisāb(i).

און טאַקע, צווישן די מענטשן פון דעם בוך זענען דאָ די וואָס גלויבן אין אַלאַה, און אין וואָס איז געווען גילוי צו דיר, און וואָס איז געווען גילוי צו זיי, ווייל זיי זענען עניוותדיק צו אַלאַה, און זיי האַנדלען נישט מיט אַלאַה'ס פסוקים פֿאַר אַ ביליקן פּרייַז. זיי וועלן באַקומען באַלוינונג פון זייער האר. טאַקע, אַלאַה איז זייער שנעל אין זיינע חשבונות.


200

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اصْبِرُوْا وَصَابِرُوْا وَرَابِطُوْاۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ ࣖ

yā ayyuhal-lażīna āmanuṣbirū wa ṣābirū wa rabiṭū, wattaqullāha la‘allakum tufliḥūn(a).

אָ איר וואָס גלייבט! זייט געדולדיק און פֿאַרשטאַרקט אייער געדולד און בלייבט וואַך (ביי די גרענעצן פֿון אייער לאַנד) און מורא האָט פֿאַר אַלאַה, כּדי איר זאָלט האָבן גליק.