Revert to Islam, click here
איסלאם אל-האק: קאָראַן און האַדית
(אמתדיקער איסלאם)

Q.S אַל-ישרא (اَلْإِسْرَاء) - 111 נומער פון פערזן

(גיין די נאכט)

Qari

Murottal Audio

1

سُبْحٰنَ الَّذِيْٓ اَسْرٰى بِعَبْدِهٖ لَيْلًا مِّنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ اِلَى الْمَسْجِدِ الْاَقْصَا الَّذِيْ بٰرَكْنَا حَوْلَهٗ لِنُرِيَهٗ مِنْ اٰيٰتِنَاۗ اِنَّهٗ هُوَ السَّمِيْعُ الْبَصِيْرُ

subḥānal-lażī asrā bi‘abdihī lailam minal-masjidil ḥarāmi ilal-masjidil-aqṣal-lażī bāraknā ḥaulahū linuriyahū min āyātinā, innahū huwas-samī‘ul-baṣīr(u).

כבוד זאָל זײַן צו אַלאַה, וואָס האָט געפֿירט זײַן קנעכט (מוחמד) בײַ נאַכט פֿון דער גרויסער מאָסק צו דער אַקצאַ מאָסק, וואָס מיר האָבן געבענטשט אַרום איר, כּדי מיר זאָלן אים ווײַזן עטלעכע פֿון אונדזערע וואונדער (גרויסקייט). טאַקע, ער איז אַל-הערנדיק, אַל-זעענדיק.


2

وَاٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ وَجَعَلْنٰهُ هُدًى لِّبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اَلَّا تَتَّخِذُوْا مِنْ دُوْنِيْ وَكِيْلًاۗ

wa ātainā mūsal-kitāba wa ja‘alnāhu hudal libanī isrā'īla allā tattakhiżū min dūnī wakīlā(n).

און מיר האָבן געגעבן משהן דאָס בוך (תורה) און מיר האָבן עס געמאַכט אַ וועגווייַזער פֿאַר די קינדער פֿון ישׂראל (מיט די ווערטער), "נעמט נישט (באַשיצער) אַנדערש ווי מיר."


3

ذُرِّيَّةَ مَنْ حَمَلْنَا مَعَ نُوْحٍۗ اِنَّهٗ كَانَ عَبْدًا شَكُوْرًا

Żurriyyata man ḥamalnā ma‘a nūḥ(in), innahū kāna ‘abdan syakūrā(n).

(אָ) אייניקלעך פון די וואָס מיר האָבן געבראַכט מיט נח. טאַקע, ער (נח) איז געווען אַ קנעכט (פון אַלאַ) וואָס איז געווען זייער דאַנקבאַר."


4

وَقَضَيْنَآ اِلٰى بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ فِى الْكِتٰبِ لَتُفْسِدُنَّ فِى الْاَرْضِ مَرَّتَيْنِ وَلَتَعْلُنَّ عُلُوًّا كَبِيْرًا

wa qaḍainā ilā banī isrā'īla fil-kitābi latufsidunna fil-arḍi marrataini wa lata‘lunna ‘uluwwan kabīrā(n).

און מיר האָבן גזר'ט קעגן די קינדער פון ישראל אין ספר: "איר וועט זיכער טאָן שלעכטס אויף דער ערד צוויי מאָל און איר וועט זיכער זיך באַרימען מיט גרויס שטאָלץ."


5

فَاِذَا جَاۤءَ وَعْدُ اُوْلٰىهُمَا بَعَثْنَا عَلَيْكُمْ عِبَادًا لَّنَآ اُولِيْ بَأْسٍ شَدِيْدٍ فَجَاسُوْا خِلٰلَ الدِّيَارِۗ وَكَانَ وَعْدًا مَّفْعُوْلًا

fa iżā jā'a wa‘du ūlāhumā ba‘aṡnā ‘alaikum ‘ibādal lanā ulī ba'sin syadīdin fa jāsū khilālad-diyār(i), wa kāna wa‘dam maf‘ūlā(n).

אַלזאָ ווען די צייט איז געקומען פֿאַר שטראָף פֿאַר דעם ערשטן פֿון די צוויי (פֿאַרברעכנס), האָבן מיר געבראַכט צו אײַך אונדזערע מעכטיקע קנעכט, און זיי האָבן זיך פֿאַרשפּרייט אין די דערפֿער. און דאָס איז אַ באַשלוס וואָס וועט זיכער דורכגעפֿירט ווערן.


6

ثُمَّ رَدَدْنَا لَكُمُ الْكَرَّةَ عَلَيْهِمْ وَاَمْدَدْنٰكُمْ بِاَمْوَالٍ وَّبَنِيْنَ وَجَعَلْنٰكُمْ اَكْثَرَ نَفِيْرًا

Ṡumma radadnā lakumul-karrata ‘alaihim wa amdadnākum bi'amwāliw wa banīna wa ja‘alnākum akṡara nafīrā(n).

דעמאָלט האָבן מיר אייך געגעבן אייער מאָל זיי צו באַזיגן, מיר האָבן אייך געהאָלפֿן מיט רייַכטום און קינדער און מיר האָבן אייך געמאַכט אַ גרעסערע גרופּע.


7

اِنْ اَحْسَنْتُمْ اَحْسَنْتُمْ لِاَنْفُسِكُمْ ۗوَاِنْ اَسَأْتُمْ فَلَهَاۗ فَاِذَا جَاۤءَ وَعْدُ الْاٰخِرَةِ لِيَسٗۤـُٔوْا وُجُوْهَكُمْ وَلِيَدْخُلُوا الْمَسْجِدَ كَمَا دَخَلُوْهُ اَوَّلَ مَرَّةٍ وَّلِيُتَبِّرُوْا مَا عَلَوْا تَتْبِيْرًا

in aḥsantum aḥsantum li'anfusikum, wa in asa'tum fa lahā, fa iżā jā'a wa‘dul-ākhirati liyasū'ū wujūhakum wa liyadkhulal-masjida kamā dakhalūhu awwala marratiw wa liyutabbirū mā ‘alau tatbīrā(n).

אויב איר טוט גוטס, טוט איר גוטס פֿאַר זיך. און אויב איר טוט שלעכטס, איז עס פֿאַר זיך. ווען די צווייטע שטראָף וועט קומען, (וועלן מיר אויפֿהייבן אייערע שונאים) צו פֿאַרשעמען אייערע פנימער, און זיי וועלן אַרײַן אין דער מאָסקווע (אַל-אַקצאַ מאָסקווע) ווי זיי זענען אַרײַן דאָס ערשטע מאָל, און זיי וועלן צעשטערן וואָס זיי קענען.


8

عَسٰى رَبُّكُمْ اَنْ يَّرْحَمَكُمْۚ وَاِنْ عُدْتُّمْ عُدْنَاۘ وَجَعَلْنَا جَهَنَّمَ لِلْكٰفِرِيْنَ حَصِيْرًا

‘asā rabbukum ay yarḥamakum, wa in ‘uttum ‘udnā, wa ja‘alnā jahannama lil-kāfirīna ḥaṣīrā(n).

זאָל אייער גאָט אייך געבן רחמנות; אָבער אויב איר וועט זיך אומקערן (טאָן שלעכטס), וועלן מיר זיכער זיך אומקערן (באַשטראָפֿן אייך). און מיר האָבן געמאַכט גיהנום אַ תפֿיסה פֿאַר די נישט-גלײַביגע.


9

اِنَّ هٰذَا الْقُرْاٰنَ يَهْدِيْ لِلَّتِيْ هِيَ اَقْوَمُ وَيُبَشِّرُ الْمُؤْمِنِيْنَ الَّذِيْنَ يَعْمَلُوْنَ الصّٰلِحٰتِ اَنَّ لَهُمْ اَجْرًا كَبِيْرًاۙ

inna hāżal-qur'āna yahdī lil-latī hiya aqwamu wa yubasysyirul-mu'minīnal-lażīna ya‘malūnaṣ-ṣāliḥāti anna lahum ajran kabīrā(n).

טאקע, דער קוראן פירט צום גלייכסטן (וועג) און גיט גוטע נייעס פאר גלויביגע וואס טוען גוטע מעשים, אז זיי וועלן באקומען גרויסע באלוינונגען,


10

وَّاَنَّ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ اَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابًا اَلِيْمًا ࣖ

wa annal-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati a‘tadnā lahum ‘ażāban alīmā(n).

און וואָס שייך די וואָס גלויבן נישט אין דעם לעבן־דאָס, האָבן מיר פֿאַר זיי צוגעגרייט אַ ווייטיקלעכע שטראָף.


11

وَيَدْعُ الْاِنْسَانُ بِالشَّرِّ دُعَاۤءَهٗ بِالْخَيْرِۗ وَكَانَ الْاِنْسَانُ عَجُوْلًا

wa yad‘ul-insānu bisy-syarri du‘ā'ahū bil-khair(i), wa kānal-insānu ‘ajūlā(n).

און דער מענטש בעט (אָפט) פֿאַר שלעכטס ווי (געוויינטלעך) ער בעט פֿאַר גוטס. און טאַקע מענטשן זענען יאָגנדיק.


12

وَجَعَلْنَا الَّيْلَ وَالنَّهَارَ اٰيَتَيْنِ فَمَحَوْنَآ اٰيَةَ الَّيْلِ وَجَعَلْنَآ اٰيَةَ النَّهَارِ مُبْصِرَةً لِّتَبْتَغُوْا فَضْلًا مِّنْ رَّبِّكُمْ وَلِتَعْلَمُوْا عَدَدَ السِّنِيْنَ وَالْحِسَابَۗ وَكُلَّ شَيْءٍ فَصَّلْنٰهُ تَفْصِيْلًا

wa ja‘alnal-laila wan-nahāra āyataini fa maḥaunā āyatal-laili wa ja‘alnā āyatan-nahāri mubṣiratal litabtagū faḍlam mir rabbikum wa lita‘lamū ‘adadas-sinīna wal-ḥisāb(a), wa kulla syai'in faṣṣalnāhu tafṣīlā(n).

און מיר האָבן געמאַכט די נאַכט און דעם טאָג צוויי סימנים (פון אונדזער גרויסקייט), דערנאָך האָבן מיר אָפּגעשאַפֿט דעם סימן פֿון דער נאַכט און מיר האָבן געמאַכט דעם סימן פֿון טאָג העל, כּדי איר (זאָלסט) זוכן חן פֿון אייער גאָט, און כּדי איר זאָלט וויסן די צאָל פֿון יאָרן און די רעכענונג (פֿון צייט). און מיר האָבן אַלץ קלאָר דערקלערט.


13

وَكُلَّ اِنْسَانٍ اَلْزَمْنٰهُ طٰۤىِٕرَهٗ فِيْ عُنُقِهٖۗ وَنُخْرِجُ لَهٗ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ كِتٰبًا يَّلْقٰىهُ مَنْشُوْرًا

wa kulla insānin alzamnāhu ṭā'irahū fī ‘unuqih(ī), wa nukhriju lahū yaumal-qiyāmati kitābay yalqāhu mansyūrā(n).

און מיר האָבן אים אַרומגענומען מיט זײַנע מעשים פֿאַר יעדן מענטש, און אין טאָג פֿון תּחית המתים וועלן מיר אים אַרויסברענגען אַן אָפֿענעם בוך.


14

اِقْرَأْ كِتٰبَكَۗ كَفٰى بِنَفْسِكَ الْيَوْمَ عَلَيْكَ حَسِيْبًاۗ

iqra' kitābak(a), kafā binafsikal-yauma ‘alaika ḥasībā(n).

"לייענט אייער בוך, איר אליין זענט גענוג היינט אלס א רעכענער קעגן אייך."


15

مَنِ اهْتَدٰى فَاِنَّمَا يَهْتَدِيْ لِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ ضَلَّ فَاِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَاۗ وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِّزْرَ اُخْرٰىۗ وَمَا كُنَّا مُعَذِّبِيْنَ حَتّٰى نَبْعَثَ رَسُوْلًا

manihtadā fa innamā yahtadī linafsih(ī), wa man ḍalla fa innamā yaḍillu ‘alaihā, wa lā taziru wāziratuw wizra ukhrā, wa mā kunnā mu‘ażżibīna ḥattā nab‘aṡa rasūlā(n).

ווער עס האַנדלט לויט (אַללאַה'ס) אנווייזונגען, דעמאָלט איז עס טאַקע פֿאַר זיין אייגענער (זיכערהייט); און ווער עס פֿאַרפֿירט, איז דער עכטער (פֿאַרלוסט) פֿאַר זיך אַליין. און אַ זינדיקער קען נישט טראָגן די זינד פֿון אַן אַנדערן, אָבער מיר וועלן אים נישט באַשטראָפן ביז מיר שיקן אַ שליח.


16

وَاِذَآ اَرَدْنَآ اَنْ نُّهْلِكَ قَرْيَةً اَمَرْنَا مُتْرَفِيْهَا فَفَسَقُوْا فِيْهَا فَحَقَّ عَلَيْهَا الْقَوْلُ فَدَمَّرْنٰهَا تَدْمِيْرًا

wa iżā aradnā an nuhlika qaryatan amarnā mutrafīhā fa fasaqū fīhā fa ḥaqqa ‘alaihal-qaulu fa dammarnāhā tadmīrā(n).

און אויב מיר ווילן צעשטערן אַ לאַנד, דאַן באַפֿעלן מיר די מענטשן וואָס לעבן אין לוקסוס אין יענעם לאַנד (צו פאָלגן אַלאַה), אָבער אויב זיי באַגייען אומגעפֿאָלגזאַמקייט אין יענעם (לאַנד), דאַן וועלן די ווערטער (אונדזער שטראָף) ווערן אָנגעווענדט צו זיי, דאַן וועלן מיר גאָר צעשטערן (יענע לאַנד).


17

وَكَمْ اَهْلَكْنَا مِنَ الْقُرُوْنِ مِنْۢ بَعْدِ نُوْحٍۗ وَكَفٰى بِرَبِّكَ بِذُنُوْبِ عِبَادِهٖ خَبِيْرًاۢ بَصِيْرًا

wa kam ahlaknā minal-qurūni mim ba‘di nūḥ(in), wa kafā birabbika biżunūbi ‘ibādihī khabīram baṣīrā(n).

און וויפיל פעלקער נאך נח, האבן מיר פארניכטעט. און גענוג איז אייער האר, וואס איז אל-וויסנד, אל-זעענדיג פון די זינד פון זיינע קנעכט.


18

مَنْ كَانَ يُرِيْدُ الْعَاجِلَةَ عَجَّلْنَا لَهٗ فِيْهَا مَا نَشَاۤءُ لِمَنْ نُّرِيْدُ ثُمَّ جَعَلْنَا لَهٗ جَهَنَّمَۚ يَصْلٰىهَا مَذْمُوْمًا مَّدْحُوْرًا

man kāna yurīdul-‘ājilata ‘ajjalnā lahū fīhā mā nasyā'u liman nurīdu ṡumma ja‘alnā lahū jahannam(a), yaṣlāhā mażmūmam madḥūrā(n).

ווער עס וויל דאָס (וועלטלעכע) לעבן, וועלן מיר אים שנעלער מאַכן אין דער (וועלט) וואָס מיר ווילן, פֿאַר די וואָס מיר ווילן. דערנאָך האָבן מיר אים צוגעגרייט (אין יענער וועלט) גיהנום; ער וועט דאָרט אַרײַן אין שאַנד און פֿאַרטריבן.


19

وَمَنْ اَرَادَ الْاٰخِرَةَ وَسَعٰى لَهَا سَعْيَهَا وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَاُولٰۤىِٕكَ كَانَ سَعْيُهُمْ مَّشْكُوْرًا

wa man arādal-ākhirata wa sa‘ā lahā sa‘yahā wa huwa mu'minun fa ulā'ika kāna sa‘yuhum masykūrā(n).

און ווער עס וויל דאָס לעבן נאָך טויט און שטרעבט דערצו ערנסט, בשעת ער גלויבט, יענע זענען די מענטשן וועמענס מי וועט ווערן גוט באַלוינט.


20

كُلًّا نُّمِدُّ هٰٓؤُلَاۤءِ وَهٰٓؤُلَاۤءِ مِنْ عَطَاۤءِ رَبِّكَ ۗوَمَا كَانَ عَطَاۤءُ رَبِّكَ مَحْظُوْرًا

kullan numiddu hā'ulā'i wa hā'ulā'i min ‘aṭā'i rabbik(a), wa mā kāna ‘aṭā'u rabbika maḥẓūrā(n).

צו יעדער (גרופע), צי די (גרופע) (וואס וויל די וועלט) אדער יענע (גרופע) (וואס וויל דאס עולם הבא), געבן מיר הילף פון דער גוטהארציקייט פון אייער האר. און די גוטהארציקייט פון אייער האר קען נישט ווערן פארמיטן.


21

اُنْظُرْ كَيْفَ فَضَّلْنَا بَعْضَهُمْ عَلٰى بَعْضٍۗ وَلَلْاٰخِرَةُ اَكْبَرُ دَرَجٰتٍ وَّاَكْبَرُ تَفْضِيْلًا

unẓur kaifa faḍḍalnā ba‘ḍahum ‘alā ba‘ḍ(in), wa lal-ākhiratu akbaru darajātiw wa akbaru tafḍīlā(n).

זעט ווי מיר האָבן באַגינצט עטלעכע פון זיי איבער אַנדערע. און די וועלט נאָך דעם איז העכער אין ראַנג און גרעסער אין מעלה.


22

لَا تَجْعَلْ مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَ فَتَقْعُدَ مَذْمُوْمًا مَّخْذُوْلًا ࣖ

lā taj‘al ma‘allāhi ilāhan ākhara fa taq‘uda mażmūmam makhżūlā(n).

שאַפֿט נישט קיין אַנדערע געטער אַחוץ אַלאַ, ווײַל איר וועט נישט ווערן באַשעמט און דערנידעריקט


23

۞ وَقَضٰى رَبُّكَ اَلَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّآ اِيَّاهُ وَبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسٰنًاۗ اِمَّا يَبْلُغَنَّ عِنْدَكَ الْكِبَرَ اَحَدُهُمَآ اَوْ كِلٰهُمَا فَلَا تَقُلْ لَّهُمَآ اُفٍّ وَّلَا تَنْهَرْهُمَا وَقُلْ لَّهُمَا قَوْلًا كَرِيْمًا

wa qaḍā rabbuka allā ta‘budū illā iyyāhu wa bil-wālidaini iḥsānā(n), immā yabluganna ‘indakal-kibara aḥaduhumā au kilāhumā falā taqul lahumā uffiw wa lā tanhar humā wa qul lahumā qaulan karīmā(n).

און דיין גאָט האָט דיר באַפֿױלן נישט צו דינען אַנדערן ווי אים און צו טאָן גוטס צו דיינע עלטערן. אויב איינער פֿון זיי אָדער ביידע פֿון זיי דערגרייכט עלטער אין דיין זאָרג, זאָג קיינמאָל נישט צו ביידע פֿון זיי דאָס וואָרט "אַה" און שרײַ נישט אויף ביידע פֿון זיי, און זאָג צו ביידע פֿון זיי גוטע ווערטער.


24

وَاخْفِضْ لَهُمَا جَنَاحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ وَقُلْ رَّبِّ ارْحَمْهُمَا كَمَا رَبَّيٰنِيْ صَغِيْرًاۗ

wakhfiḍ lahumā janāḥaż-żulli minar-raḥmati wa qur rabbirḥamhumā kamā rabbayānī ṣagīrā(n).

און זייט נידעריג צו ביידע פון זיי מיט גרויס ליבשאפט און זאגט, "אוי מיין האר! האב זיי ביידע ליב ווי זיי ביידע האבן מיר געלערנט ווען איך בין געווען קליין.


25

رَبُّكُمْ اَعْلَمُ بِمَا فِيْ نُفُوْسِكُمْ ۗاِنْ تَكُوْنُوْا صٰلِحِيْنَ فَاِنَّهٗ كَانَ لِلْاَوَّابِيْنَ غَفُوْرًا

rabbukum a‘lamu bimā fī nufūsikum, in takūnū ṣāliḥīna fa innahū kāna lil-awwābīna gafūrā(n).

דיין גאָט ווייסט בעסטער וואָס איז אין דיין האַרצן; אויב דו ביסט אַ גוטער מענטש, דאַן טאַקע איז ער מוחל צו די וואָס טוען תשובה.


26

وَاٰتِ ذَا الْقُرْبٰى حَقَّهٗ وَالْمِسْكِيْنَ وَابْنَ السَّبِيْلِ وَلَا تُبَذِّرْ تَبْذِيْرًا

wa āti żal-qurbā ḥaqqahū wal-miskīna wabnas-sabīli wa lā tubażżir tabżīrā(n).

און גיב זייער רעכט צו נאָענטע קרובים, ווי אויך צו די אָרעמע און די אויף אַ רייזע; און פֿאַרשווענד נישט (דיין עשירות) אויף אַ פֿאַרשווענדלעכן אופֿן.


27

اِنَّ الْمُبَذِّرِيْنَ كَانُوْٓا اِخْوَانَ الشَّيٰطِيْنِ ۗوَكَانَ الشَّيْطٰنُ لِرَبِّهٖ كَفُوْرًا

innal-mubażżirīna kānū ikhwānasy-syayāṭīn(i), wa kānasy-syaiṭānu lirabbihī kafūrā(n).

טאקע, פארשווענדערישע מענטשן זענען שטן'ס ברידער און שטן איז זייער נישט-גלויביק אין זיין האר.


28

وَاِمَّا تُعْرِضَنَّ عَنْهُمُ ابْتِغَاۤءَ رَحْمَةٍ مِّنْ رَّبِّكَ تَرْجُوْهَا فَقُلْ لَّهُمْ قَوْلًا مَّيْسُوْرًا

wa immā tu‘riḍanna ‘anhumubtigā'a raḥmatim mir rabbika tarjūhā faqul lahum qaulam maisūrā(n).

און אויב דו וועסט זיך אָפּקערן פֿון זיי כּדי צו באַקומען די רחמנות פֿון דיין גאָט, אויף וועלכער דו האָפֿסט, זאָג צו זיי מילדע ווערטער.


29

وَلَا تَجْعَلْ يَدَكَ مَغْلُوْلَةً اِلٰى عُنُقِكَ وَلَا تَبْسُطْهَا كُلَّ الْبَسْطِ فَتَقْعُدَ مَلُوْمًا مَّحْسُوْرًا

wa lā taj‘al yadaka maglūlatan ilā ‘unuqika wa lā tabsuṭhā kullal-basṭi fa taq‘uda malūmam maḥsūrā(n).

און מאַך נישט דיינע הענט געבונדן צו דיין האַלדז און שטרעק זיי נישט צו שטאַרק אויס (זייער ברייטהאַרציק), ווײַל דו וועסט ווערן שאַנדפול און באַדויערנדיק.


30

اِنَّ رَبَّكَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيَقْدِرُ ۗاِنَّهٗ كَانَ بِعِبَادِهٖ خَبِيْرًاۢ بَصِيْرًا ࣖ

inna rabbaka yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u wa yaqdir(u), innahū kāna bi‘ibādihī khabīram baṣīrā(n).

טאַקע, דיין גאָט פֿאַרברייטערט די לעבנס-מיטלען פֿאַר וועמען ער וויל און באַגרענעצט (פֿאַר וועמען ער וויל); טאַקע, ער איז אַל-וויסנדיק, אַל-זעענדיק פֿון זיינע קנעכט.


31

وَلَا تَقْتُلُوْٓا اَوْلَادَكُمْ خَشْيَةَ اِمْلَاقٍۗ نَحْنُ نَرْزُقُهُمْ وَاِيَّاكُمْۗ اِنَّ قَتْلَهُمْ كَانَ خِطْـًٔا كَبِيْرًا

wa lā taqtulū aulādakum khasy-yata imlāq(in), naḥnu narzuquhum wa iyyākum, inna qatlahum kāna khiṭ'an kabīrā(n).

און הרגעט נישט אייערע קינדער צוליב מורא פון אָרעמקייט. מיר זענען די וואָס זאָרגן פֿאַר זיי און פֿאַר אייך. זיי צו הרגענען איז טאַקע אַ גרויסע זינד.


32

وَلَا تَقْرَبُوا الزِّنٰىٓ اِنَّهٗ كَانَ فَاحِشَةً ۗوَسَاۤءَ سَبِيْلًا

wa lā taqrabuz-zinā innahū kāna fāḥisyah(tan), wa sā'a sabīlā(n).

און זאָלסט נישט דערנענטערן זיך צו ניאוף; דאָס איז טאַקע אַ תועבה און אַ שלעכטער וועג.


33

وَلَا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِيْ حَرَّمَ اللّٰهُ اِلَّا بِالْحَقِّۗ وَمَنْ قُتِلَ مَظْلُوْمًا فَقَدْ جَعَلْنَا لِوَلِيِّهٖ سُلْطٰنًا فَلَا يُسْرِفْ فِّى الْقَتْلِۗ اِنَّهٗ كَانَ مَنْصُوْرًا

wa lā taqtulun-nafsal-latī ḥarramallāhu illā bil-ḥaqq(i), wa man qutila maẓlūman faqad ja‘alnā liwaliyyihī sulṭānan falā yusrif fil-qatl(i), innahū kāna manṣūrā(n).

און הרגעט נישט מענטשן וועמען אַלאַה האט פארבאטן (צו הרגענען), אחוץ מיט א גילטיקע (סיבה). און ווער עס ווערט אומגערעכט געהרגעט, דעמאלט טאקע, מיר האבן געגעבן מאכט צו זיין היטער, אבער לאָז זיין היטער נישט איבערשטיגן די שיעור אין הרגענען. טאקע, ער איז דער וואָס באַקומט הילף.


34

وَلَا تَقْرَبُوْا مَالَ الْيَتِيْمِ اِلَّا بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُ حَتّٰى يَبْلُغَ اَشُدَّهٗۖ وَاَوْفُوْا بِالْعَهْدِۖ اِنَّ الْعَهْدَ كَانَ مَسْـُٔوْلًا

wa lā taqrabū mālal-yatīmi illā bil-latī hiya aḥsanu ḥattā yabluga asyuddah(ū), wa aufū bil-‘ahd(i), innal-‘ahda kāna mas'ūlā(n).

און גיי נישט צו צום פאַרמעגן פֿון אַ יתום אַחוץ אויף אַ וועג וואָס איז בעסט (נוצלעך) ביז ער דערגרייכט צייַטיקייט, און דערפיל דיינע צוזאָגן, ווייל מען וועט דיך פרעגן וועגן זיי.


35

وَاَوْفُوا الْكَيْلَ اِذَا كِلْتُمْ وَزِنُوْا بِالْقِسْطَاسِ الْمُسْتَقِيْمِۗ ذٰلِكَ خَيْرٌ وَّاَحْسَنُ تَأْوِيْلًا

wa auful-kaila iżā kiltum wa zinū bil-qisṭāsil-mustaqīm(i), żālika khairuw wa aḥsanu ta'wīlā(n).

און מאַכט די מאָס פאַרפֿולקאָמט ווען איר מעסט, און וועגט מיט די ריכטיקע וואָג. דאָס איז וואָס איז וויכטיקער (פֿאַר אײַך) און די קאָנסעקווענצן זענען בעסער.


36

وَلَا تَقْفُ مَا لَيْسَ لَكَ بِهٖ عِلْمٌ ۗاِنَّ السَّمْعَ وَالْبَصَرَ وَالْفُؤَادَ كُلُّ اُولٰۤىِٕكَ كَانَ عَنْهُ مَسْـُٔوْلًا

wa lā taqfu mā laisa laka bihī ‘ilm(un), innas-sam‘a wal-baṣara wal-fu'āda kullu ulā'ika kāna ‘anhu mas'ūlā(n).

און גיי נישט נאך דעם וואָס דו ווייסט נישט, ווייל דאָס הערן, דאָס זען און דאָס געוויסן וועלן אַלע געפרעגט ווערן וועגן זיי.


37

وَلَا تَمْشِ فِى الْاَرْضِ مَرَحًاۚ اِنَّكَ لَنْ تَخْرِقَ الْاَرْضَ وَلَنْ تَبْلُغَ الْجِبَالَ طُوْلًا

wa lā tamsyi fil-arḍi marahā(n), innaka lan takhriqal-arḍa wa lan tablugal-jibāla ṭūlā(n).

און גיי נישט אויף דער ערד מיט שטאָלץ, ווייל דו וועסט נישט קענען דורכשטעכן די ערד און וועסט נישט קענען ארויפגיין אַזוי הויך ווי די בערג.


38

كُلُّ ذٰلِكَ كَانَ سَيِّئُهٗ عِنْدَ رَبِّكَ مَكْرُوْهًا

kullu żālika kāna sayyi'uhū ‘inda rabbika makrūhā(n).

אלע די שלעכטס זענען זייער פיינט אין די אויגן פון דיין האר.


39

ذٰلِكَ مِمَّآ اَوْحٰٓى اِلَيْكَ رَبُّكَ مِنَ الْحِكْمَةِۗ وَلَا تَجْعَلْ مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَ فَتُلْقٰى فِيْ جَهَنَّمَ مَلُوْمًا مَّدْحُوْرًا

Żālika mimmā auḥā ilaika rabbuka minal-ḥikmah(ti), wa lā taj‘al ma‘allāhi ilāhan ākhara fa tulqā fī jahannama malūmam madḥūrā(n).

דאָס איז עטלעכע פֿון דער חכמה וואָס גאָט האָט דיר (מוחמד) אַנטפּלעקט. און שאַפֿט נישט קיין אַנדערע געטער אַחוץ אַלאַ, אַנדערש וועסטו אַרײַנגעוואָרפֿן ווערן אין גיהנום אין אַ צושטאַנד פֿון שאַנדע און געהאַלטן ווערן אַוועק (פֿון אַלאַהס רחמנות).


40

اَفَاَصْفٰىكُمْ رَبُّكُمْ بِالْبَنِيْنَ وَاتَّخَذَ مِنَ الْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنَاثًاۗ اِنَّكُمْ لَتَقُوْلُوْنَ قَوْلًا عَظِيْمًا ࣖ

afa aṣfākum rabbukum bil-banīna wattakhaża minal-malā'ikati ināṡā(n), innakum lataqūlūna qaulan ‘aẓīmā(n).

איז עס גערעכט אז גאָט זאָל אויסקלויבן אַ זון פֿאַר דיר און נעמען אַ טאָכטער פֿון די מלאכים? טאַקע, דו האָסט גערעדט אַ גרויס וואָרט (זינד).


41

وَلَقَدْ صَرَّفْنَا فِيْ هٰذَا الْقُرْاٰنِ لِيَذَّكَّرُوْاۗ وَمَا يَزِيْدُهُمْ اِلَّا نُفُوْرًا

wa laqad ṣarrafnā fī hāżal-qur'āni liyażżakkarū, wa mā yazīduhum illā nufūrā(n).

און טאַקע, אין דעם קוראַן האָבן מיר (ערקלערט) ריפּיטידלי (וואָרענונגען), כּדי זיי זאָלן שטענדיק געדענקען. אָבער דאָס (וואָרענונג) פֿאַרגרעסערט נאָר זייער אַנטלויף (פֿון דער אמת).


42

قُلْ لَّوْ كَانَ مَعَهٗ ٓ اٰلِهَةٌ كَمَا يَقُوْلُوْنَ اِذًا لَّابْتَغَوْا اِلٰى ذِى الْعَرْشِ سَبِيْلًا

qul lau kāna ma‘ahū ālihatun kamā yaqūlūna iżal labtagau ilā żil-‘arsyi sabīlā(n).

זאָג (מוחמד), "אויב עס וואָלטן געווען גאָטער לעבן אים, ווי מען זאָגט, וואָלטן יענע גאָטער זיכער געזוכט אַ וועג צו גאָט וואָס האָט דעם טראָן."


43

سُبْحٰنَهٗ وَتَعٰلٰى عَمَّا يَقُوْلُوْنَ عُلُوًّا كَبِيْرًا

subḥānahū wa ta‘ālā ‘ammā yaqūlūna ‘uluwwan kabīrā(n).

געבענטשט און העכסט איז ער לויט וואָס זיי זאָגן, דערהויבן און מאַיעסטעטיש (עס איז נישטאָ קיין פאַרגלייך).


44

تُسَبِّحُ لَهُ السَّمٰوٰتُ السَّبْعُ وَالْاَرْضُ وَمَنْ فِيْهِنَّۗ وَاِنْ مِّنْ شَيْءٍ اِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمْدِهٖ وَلٰكِنْ لَّا تَفْقَهُوْنَ تَسْبِيْحَهُمْۗ اِنَّهٗ كَانَ حَلِيْمًا غَفُوْرًا

tusabbiḥu lahus-samāwātus-sab‘u wal-arḍu wa man fīhinn(a), wa im min syai'in illā yusabbiḥu biḥamdihī wa lākil lā tafqahūna tasbīḥahum, innahū kāna ḥalīman gafūrā(n).

די זיבן הימלען, די ערד און אַלץ אין איר לויבן אַלאַה. און עס איז גאָרנישט נאָר כּבֿוד דורך אים לויבן, אָבער איר פֿאַרשטייט נישט זייער תּשבֿח. טאַקע, ער איז דער גוטער, דער מוחלסטער.


45

وَاِذَا قَرَأْتَ الْقُرْاٰنَ جَعَلْنَا بَيْنَكَ وَبَيْنَ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ حِجَابًا مَّسْتُوْرًاۙ

wa iżā qara'tal-qur'āna ja‘alnā bainaka wa bainal-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati ḥijābam mastūrā(n).

און ווען איר (מוחמד) וועט לייענען דעם קוראן, וועלן מיר שאַפֿן אַן אומזעיקבארע וואַנט צווישן אײַך און די וואָס גלויבן נישט אין יענער וועלט,


46

وَّجَعَلْنَا عَلٰى قُلُوْبِهِمْ اَكِنَّةً اَنْ يَّفْقَهُوْهُ وَفِيْٓ اٰذَانِهِمْ وَقْرًاۗ وَاِذَا ذَكَرْتَ رَبَّكَ فِى الْقُرْاٰنِ وَحْدَهٗ وَلَّوْا عَلٰٓى اَدْبَارِهِمْ نُفُوْرًا

wa ja‘alnā ‘alā qulūbihim akinnatan ay yafqahūhu wa fī āżānihim waqrā(n), wa iżā żakarta rabbaka fil-qur'āni waḥdahū wallau ‘alā adbārihim nufūrā(n).

און מיר האָבן זייערע הערצער פֿאַרמאַכט און זייערע אויערן פֿאַרשטאָפּט, כּדי זיי זאָלן נישט קענען פֿאַרשטיין. און ווען איר דערמאָנט נאָר אייער גאָט אין קוראַן, דרייען זיי זיך צוריק און לויפֿן אַוועק (פֿון האַס).


47

نَحْنُ اَعْلَمُ بِمَا يَسْتَمِعُوْنَ بِهٖٓ اِذْ يَسْتَمِعُوْنَ اِلَيْكَ وَاِذْ هُمْ نَجْوٰٓى اِذْ يَقُوْلُ الظّٰلِمُوْنَ اِنْ تَتَّبِعُوْنَ اِلَّا رَجُلًا مَّسْحُوْرًا

naḥnu a‘lamu bimā yastami‘ūna bihī iż yastami‘ūna ilaika wa iż hum najwā iż yaqūluẓ-ẓālimūna in tattabi‘ūna illā rajulam masḥūrā(n).

מיר ווייסן בעסער אין וואָסער צושטאַנד זיי הערן צו ווען זיי הערן צו דיר (מוחמד), און ווען זיי פלעסטערן און פלעסטערן (דאָס הייסט) ווען דער שלעכטער זאָגט, "דו גייסט נאָר נאָך אַ מענטש וואָס איז פֿאַרכישופֿט."


48

اُنْظُرْ كَيْفَ ضَرَبُوْا لَكَ الْاَمْثَالَ فَضَلُّوْا فَلَا يَسْتَطِيْعُوْنَ سَبِيْلًا

unẓur kaifa ḍarabū lakal-amṡāla fa ḍallū falā yastaṭī‘ūna sabīlā(n).

קוק ווי זיי דערציילן דיר (מוחמד) משלים; אַזוי זענען זיי פֿאַרפֿעלט און קענען נישט געפֿינען דעם (ריכטיגן) וועג.


49

وَقَالُوْٓا ءَاِذَا كُنَّا عِظَامًا وَّرُفَاتًا ءَاِنَّا لَمَبْعُوْثُوْنَ خَلْقًا جَدِيْدًا

wa qālū a'iżā kunnā ‘iẓāmaw wa rufātan a'innā lamab‘ūṡūna khalqan jadīdā(n).

און זיי האָבן געזאָגט, "אויב מיר זענען געוואָרן ביינער און צעבראָכענע זאַכן, וועלן מיר טאַקע ווידער אויפשטיין ווי נייע באַשעפענישן?"


50

۞ قُلْ كُوْنُوْا حِجَارَةً اَوْ حَدِيْدًاۙ

qul kūnū ḥijāratan au ḥadīdā(n).

זאָג (מוחמד), "זאָלסטו זײַן אַ שטיין אָדער אַ אייַזן,


51

اَوْ خَلْقًا مِّمَّا يَكْبُرُ فِيْ صُدُوْرِكُمْ ۚفَسَيَقُوْلُوْنَ مَنْ يُّعِيْدُنَاۗ قُلِ الَّذِيْ فَطَرَكُمْ اَوَّلَ مَرَّةٍۗ فَسَيُنْغِضُوْنَ اِلَيْكَ رُءُوْسَهُمْ وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هُوَۗ قُلْ عَسٰٓى اَنْ يَّكُوْنَ قَرِيْبًا

au khalqam mimmā yakburu fī ṣudūrikum, fa sayaqūlūna may yu‘īdunā, qulil-lażī faṭarakum awwala marrah(tin), fa sayun-giḍūna ilaika ru'ūsahum wa yaqūlūna matā huw(a), qul ‘asā ay yakūna qarībā(n).

אדער ווערן א גרויסע באשעפעניש (וואס קען נישט ווערן באלעבט) לויט אייער פאנטאזיע." דעמאלט וועלן זיי פרעגן, "ווער וועט אונז צוריקברענגען צום לעבן?" זאג, "ער וואס האט אייך באשאפן ערשט." דעמאלט וועלן זיי שאקלען מיט די קעפ אויף אייך און זאגן, "ווען (וועט עס) (געשען)?" זאג, " אפשר איז די שעה נאנט."


52

يَوْمَ يَدْعُوْكُمْ فَتَسْتَجِيْبُوْنَ بِحَمْدِهٖ وَتَظُنُّوْنَ اِنْ لَّبِثْتُمْ اِلَّا قَلِيْلًا ࣖ

yauma yad‘ūkum fa tastajībūna biḥamdihī wa taẓunnūna il labiṡtum illā qalīlā(n).

דאָס הייסט, אין דעם טאָג ווען ער וועט אייך רופן, און איר וועט אים פאָלגן, אים לויבן, און איר וועט טראַכטן אַז איר זענט געבליבן (אין קבר) נאָר אַ ביסל.


53

وَقُلْ لِّعِبَادِيْ يَقُوْلُوا الَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُۗ اِنَّ الشَّيْطٰنَ يَنْزَغُ بَيْنَهُمْۗ اِنَّ الشَّيْطٰنَ كَانَ لِلْاِنْسَانِ عَدُوًّا مُّبِيْنًا

wa qul li‘ibādī yaqūlul-latī hiya aḥsan(u), innasy-syaiṭāna yanzagu bainahum, innasy-syaiṭāna kāna lil-insāni ‘aduwwam mubīnā(n).

און זאָג צו מײַנע קנעכט: "לאָמיר זיי רעדן בעסערע (אמתע) ווערטער. טאַקע, דער שטן (שטענדיק) מאַכט קריגעריי צווישן זיי. טאַקע, דער שטן איז אַן עכטער שונא פֿאַר מענטשן.


54

رَبُّكُمْ اَعْلَمُ بِكُمْ اِنْ يَّشَأْ يَرْحَمْكُمْ اَوْ اِنْ يَّشَأْ يُعَذِّبْكُمْۗ وَمَآ اَرْسَلْنٰكَ عَلَيْهِمْ وَكِيْلًا

rabbukum a‘lamu bikum, iy yasya' yarḥamkum au iy yasya' yu‘ażżibkum, wa mā arsalnāka ‘alaihim wakīlā(n).

אייער גאָט ווייסט מער וועגן אייך. אויב ער וויל, וועט ער זיכער געבן אייך רחמנות, און אויב ער וויל, וועט ער זיכער באַשטראָפן אייך. און מיר האָבן אייך (מוחמד) נישט געשיקט צו זיין אַ וועכטער פֿאַר זיי.


55

وَرَبُّكَ اَعْلَمُ بِمَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَلَقَدْ فَضَّلْنَا بَعْضَ النَّبِيّٖنَ عَلٰى بَعْضٍ وَّاٰتَيْنَا دَاوٗدَ زَبُوْرًا

wa rabbuka a‘lamu biman fis-samāwāti wal-arḍ(i), wa laqad faḍḍalnā ba‘ḍan nabiyyīna ‘alā ba‘ḍiw wa ātainā dāwūda zabūrā(n).

און אייער גאָט ווייסט בעסטער ווער איז אין הימל און אויף דער ערד. און טאַקע, מיר האָבן געגעבן עטלעכע פון די נביאים אַן אויבערהאנט איבער אַנדערע.


56

قُلِ ادْعُوا الَّذِيْنَ زَعَمْتُمْ مِّنْ دُوْنِهٖ فَلَا يَمْلِكُوْنَ كَشْفَ الضُّرِّ عَنْكُمْ وَلَا تَحْوِيْلًا

qulid‘ul-lażīna za‘amtum min dūnihī falā yamlikūna kasyfaḍ-ḍurri ‘ankum wa lā taḥwīlā(n).

זאָג (מוחמד), "רוף די וועמען איר האַלט (געטער) אַחוץ אַלאַ, זיי האָבן נישט קיין מאַכט צו אַוועקנעמען געפאַר פון אײַך און זענען נישט (און אויך נישט) ביכולת צו טוישן."


57

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ يَبْتَغُوْنَ اِلٰى رَبِّهِمُ الْوَسِيْلَةَ اَيُّهُمْ اَقْرَبُ وَيَرْجُوْنَ رَحْمَتَهٗ وَيَخَافُوْنَ عَذَابَهٗۗ اِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ كَانَ مَحْذُوْرًا

ulā'ikal-lażīna yad‘ūna yabtagūna ilā rabbihimul-wasīlata ayyuhum aqrabu wa yarjūna raḥmatahū wa yakhāfūna ‘ażābah(ū), inna ‘ażāba rabbika kāna maḥżūrā(n).

די מענטשן צו וועלכע זיי האָבן גערופן, זיי אַליין האָבן געזוכט דעם וועג צו גאָט, ווער פון זיי איז געווען נענטער (צו אַלאַ). זיי האָפֿן אויף זיין רחמנות און מורא האָבן פֿאַר זיין שטראָף. טאַקע, די שטראָף פֿון אייער גאָט איז עפּעס צו מורא האָבן."


58

وَاِنْ مِّنْ قَرْيَةٍ اِلَّا نَحْنُ مُهْلِكُوْهَا قَبْلَ يَوْمِ الْقِيٰمَةِ اَوْ مُعَذِّبُوْهَا عَذَابًا شَدِيْدًاۗ كَانَ ذٰلِكَ فىِ الْكِتٰبِ مَسْطُوْرًا

wa im min qaryatin illā naḥnu muhlikūhā qabla yaumil-qiyāmati au mu‘ażżibūhā ‘ażāban syadīdā(n), kāna żālika fil-kitābi masṭūrā(n).

און עס איז נישטאָ קיין לאַנד (וועמענס איינוואוינער זענען אומגעפֿאָלגזאַם), סיידן מיר צעשטערן עס פֿאַר דעם טאָג פֿון תחיית המתים אָדער מיר באַשטראָפן (אירע איינוואוינער) מיט אַ זייער שטרענגער שטראָף. דאָס איז געשריבן אין דעם בוך (לאַוח מהפֿוזש).


59

وَمَا مَنَعَنَآ اَنْ نُّرْسِلَ بِالْاٰيٰتِ اِلَّآ اَنْ كَذَّبَ بِهَا الْاَوَّلُوْنَۗ وَاٰتَيْنَا ثَمُوْدَ النَّاقَةَ مُبْصِرَةً فَظَلَمُوْا بِهَاۗ وَمَا نُرْسِلُ بِالْاٰيٰتِ اِلَّا تَخْوِيْفًا

wa mā mana‘anā an nursila bil-āyāti illā an każżaba bihal-awwalūn(a), wa ātainā ṡamūdan-nāqata mubṣiratan fa ẓalamū bihā, wa mā nursilu bil-āyāti illā takhwīfā(n).

און גאָרנישט שטערט אונדז צו שיקן (צו אייך) וואונדער (פון אונדזער מאַכט), אַחוץ ווײַל די ( וואונדער) זענען געלויגן געוואָרן דורך פריערדיקע מענטשן. און מיר האָבן געגעבן די מענטשן פון שמוד אַ קעמל (ווי אַ נס) וואָס מען האָט געקענט זען, אָבער זיי האָבן (דאָס קעמל) פֿאַרפֿאָלגט. און מיר האָבן נישט געשיקט די וואונדער נאָר צו דערשרעקן.


60

وَاِذْ قُلْنَا لَكَ اِنَّ رَبَّكَ اَحَاطَ بِالنَّاسِۗ وَمَا جَعَلْنَا الرُّءْيَا الَّتِيْٓ اَرَيْنٰكَ اِلَّا فِتْنَةً لِّلنَّاسِ وَالشَّجَرَةَ الْمَلْعُوْنَةَ فِى الْقُرْاٰنِ ۗ وَنُخَوِّفُهُمْۙ فَمَا يَزِيْدُهُمْ اِلَّا طُغْيَانًا كَبِيْرًا ࣖ

wa iż qulnā laka inna rabbaka aḥāṭa bin-nās(i), wa mā ja‘alnar-ru'yal-latī araināka illā fitnatal lin-nāsi wasy-syajaratal mal‘ūnata fil-qur'ān(i), wa nukhawwifuhum, famā yazīduhum illā ṭugyānan kabīrā(n).

און (געדענקט) ווען מיר האבן אייך אַנטפּלעקט, "טאַקע, (די וויסן פון) אייער גאָט באַדעקט די גאַנצע מענטשהייט." און מיר האָבן נישט געמאַכט דעם חלום וואָס מיר האָבן אייך געוויזן, נאָר ווי אַ פּראָבע פֿאַר מענטשן און (אויך) דעם פֿאַרשאָלטענעם בוים (זאַקקום) אין קוראַן. און מיר האָבן זיי דערשרעקט, אָבער דאָס האָט נאָר פֿאַרגרעסערט זייער אומגעפֿאָלגזאַמקייט.


61

وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ قَالَ ءَاَسْجُدُ لِمَنْ خَلَقْتَ طِيْنًاۚ

wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīs(a), qāla a'asjudu liman khalaqta ṭīnā(n).

און (געדענקט), ווען מיר האָבן געזאָגט צו די מלאכים, "בייגט זיך אַלע פֿאַר אָדם," האָבן זיי זיך געבוקט, אַחוץ דעם שטן. ער (יבליס) האָט געזאָגט, "זאָל איך זיך בוקן פֿאַר דעם מענטש וואָס דו האָסט באַשאַפֿן פֿון ליים?"


62

قَالَ اَرَاَيْتَكَ هٰذَا الَّذِيْ كَرَّمْتَ عَلَيَّ لَىِٕنْ اَخَّرْتَنِ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ لَاَحْتَنِكَنَّ ذُرِّيَّتَهٗٓ اِلَّا قَلِيْلًا

qāla ara'aitaka hāżal-lażī karramta ‘alayya la'in akhkhartani ilā yaumil-qiyāmati la'aḥtanikanna żurriyyatahū illā qalīlā(n).

ער (איבליס) האט געזאגט, "ערקלער מיר, איז דאָס וואָס דו האסט מער געעהרט ווי מיר? אויב דו וואָלסט מיר געגעבן צייט ביזן טאָג פון תחיית המתים, וואָלט איך זיינע קינדער פאַרפירט, אַחוץ אַ קליינעם טייל."


63

قَالَ اذْهَبْ فَمَنْ تَبِعَكَ مِنْهُمْ فَاِنَّ جَهَنَّمَ جَزَاۤؤُكُمْ جَزَاۤءً مَّوْفُوْرًا

qālażhab faman tabi‘aka minhum fa inna jahannama jazā'ukum jazā'am maufūrā(n).

ער (אַלאַה) האָט געזאָגט, "גיי, אָבער ווער עס איז פֿון די וואָס פֿאָלגן דיר, וועט גיהנום זיין דיין באַלוינונג, ווי גענוגנדיקע נקמה.


64

وَاسْتَفْزِزْ مَنِ اسْتَطَعْتَ مِنْهُمْ بِصَوْتِكَ وَاَجْلِبْ عَلَيْهِمْ بِخَيْلِكَ وَرَجِلِكَ وَشَارِكْهُمْ فِى الْاَمْوَالِ وَالْاَوْلَادِ وَعِدْهُمْۗ وَمَا يَعِدُهُمُ الشَّيْطٰنُ اِلَّا غُرُوْرًا

wastafziz manistaṭa‘ta minhum biṣautika wa ajlib ‘alaihim bikhailika wa rajilika wa syārikūhum fil-amwāli wal-aulādi wa ‘idhum, wa mā ya‘iduhumusy-syaiṭānu illā gurūrā(n).

און פארפירט וועמען פון זיי דו (איבליס) קענסט מיט דיין (אומגלויבליכער) שטימע, מאביליזירט דיינע טרופן קעגן זיי, די אויף פערד און די צו פוס, און מאכט מיט זיי בונדן אין רייכטום און קינדער און דערנאך מאכט זיי הבטחות." אפילו ווען דער שטן האט זיי נאר צוגעזאגט א טריק.


65

اِنَّ عِبَادِيْ لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطٰنٌۗ وَكَفٰى بِرَبِّكَ وَكِيْلًا

inna ‘ibādī laisa laka ‘alaihim sulṭān(un), wa kafā birabbika wakīlā(n).

"טאַקע (קעגן) מײַנע קנעכט, דו (יבליס) קענסט נישט האָבן מאַכט איבער זיי. און דײַן גאָט איז גענוג ווי אַ היטער."


66

رَبُّكُمُ الَّذِيْ يُزْجِيْ لَكُمُ الْفُلْكَ فِى الْبَحْرِ لِتَبْتَغُوْا مِنْ فَضْلِهٖۗ اِنَّهٗ كَانَ بِكُمْ رَحِيْمًا

rabbukumul-lażī yuzjī lakumul-fulka fil-baḥri litabtagū min faḍlih(ī), innahū kāna bikum raḥīmā(n).

עס איז דיין גאָט וואָס זעגלט שיפן אויף די ימען פֿאַר דיר, כּדי דו זאָלסט זוכן זיין גוטסקייט. טאַקע, ער איז דערבאַרמענדיק אויף דיר.


67

وَاِذَا مَسَّكُمُ الضُّرُّ فِى الْبَحْرِ ضَلَّ مَنْ تَدْعُوْنَ اِلَّآ اِيَّاهُۚ فَلَمَّا نَجّٰىكُمْ اِلَى الْبَرِّ اَعْرَضْتُمْۗ وَكَانَ الْاِنْسَانُ كَفُوْرًا

wa iżā massakumuḍ-ḍurru fil-baḥri ḍalla man tad‘ūna illā iyyāh(u), falammā najjākum ilal-barri a‘raḍtum, wa kānal-insānu kafūrā(n).

און אויב איר ווערט געטראָפן דורך געפאַר אין ים, וועט איר זיכער פאַרלירן אַלץ וואָס איר (קען) רופן אויף, אַחוץ אים. אָבער ווען ער האָט אייך איבערגעגעבן צו לאַנד, האָט איר זיך אָפּגעקערט (פון אים). און מענטשן זענען שטענדיק אין לייקענונג (אומדאַנקבאַר).


68

اَفَاَمِنْتُمْ اَنْ يَّخْسِفَ بِكُمْ جَانِبَ الْبَرِّ اَوْ يُرْسِلَ عَلَيْكُمْ حَاصِبًا ثُمَّ لَا تَجِدُوْا لَكُمْ وَكِيْلًا ۙ

afa amintum ay yakhsifa bikum jānibal-barri au yursila ‘alaikum ḥaṣiban ṡumma lā tajidū lakum wakīlā(n).

פילסטו זיכער אז ער וועט נישט מאכן א טייל פון דער ערד זינקען אונטער דיר אדער אז ער וועט נישט ארויסשיקן (א שטארקן ווינט וואס טראגט) קליינע שטיינדלעך? און אז דו וועסט נישט האבן קיין באשיצער,


69

اَمْ اَمِنْتُمْ اَنْ يُّعِيْدَكُمْ فِيْهِ تَارَةً اُخْرٰى فَيُرْسِلَ عَلَيْكُمْ قَاصِفًا مِّنَ الرِّيْحِ فَيُغْرِقَكُمْ بِمَا كَفَرْتُمْۙ ثُمَّ لَا تَجِدُوْا لَكُمْ عَلَيْنَا بِهٖ تَبِيْعًا

am amintum ay yu‘īdakum fīhi tāratan ukhrā fa yursila ‘alaikum qāṣifam minar-rīḥi fa yugriqakum bimā kafartum, ṡumma lā tajidū lakum ‘alainā bihī tabī‘ā(n).

אדער פילסטו זיכער אז ער וועט דיך נישט נאכאמאל צוריקברענגען צום ים, און דערנאך וועט ער אויף דיר בלאזן א הוראגאן און דיך דערטרינקען צוליב דיין אומגלויבן? דעמאלט וועסטו נישט געפינען קיין הילף אין אונזער (פייניגונג).


70

۞ وَلَقَدْ كَرَّمْنَا بَنِيْٓ اٰدَمَ وَحَمَلْنٰهُمْ فِى الْبَرِّ وَالْبَحْرِ وَرَزَقْنٰهُمْ مِّنَ الطَّيِّبٰتِ وَفَضَّلْنٰهُمْ عَلٰى كَثِيْرٍ مِّمَّنْ خَلَقْنَا تَفْضِيْلًا ࣖ

wa laqad karramnā banī ādama wa ḥamalnāhum fil-barri wal-baḥri wa razaqnāhum minaṭ-ṭayyibāti wa faḍḍalnāhum ‘alā kaṡīrim mimman khalaqnā tafḍīlā(n).

און טאַקע, מיר האָבן פֿאַרהערלעכט די קינדער און אייניקלעך פֿון אָדם, און מיר האָבן זיי געטראָגן אויף לאַנד און אין ים, און מיר האָבן זיי געגעבן דערנערונג פֿון די גוטע זאַכן און מיר האָבן זיי בילכער געמאַכט איבער די פֿילע באַשעפֿענישן וואָס מיר האָבן באַשאַפֿן מיט פֿולקאָמע מעלות.


71

يَوْمَ نَدْعُوْا كُلَّ اُنَاسٍۢ بِاِمَامِهِمْۚ فَمَنْ اُوْتِيَ كِتٰبَهٗ بِيَمِيْنِهٖ فَاُولٰۤىِٕكَ يَقْرَءُوْنَ كِتٰبَهُمْ وَلَا يُظْلَمُوْنَ فَتِيْلًا

yauma nad‘ū kulla unāsim bi'imāmihim, faman ūtiya katābahū biyamīnihī fa ulā'ika yaqra'ūna kitābahum wa lā yuẓlamūna fatīlā(n).

(געדענקט), דער טאָג (ווען) מיר וועלן רופן יעדע נאַציע מיט איר פירער; און ווער עס יז וועמען מען גיט זיין רעקאָרד אין זיין רעכטער האַנט, זיי וועלן עס לייענען (ריכטיק), און זיי וועלן נישט ווערן באַליידיקט אפילו אין מינדסטן.


72

وَمَنْ كَانَ فِيْ هٰذِهٖٓ اَعْمٰى فَهُوَ فِى الْاٰخِرَةِ اَعْمٰى وَاَضَلُّ سَبِيْلًا

wa man kāna fī hāżihī a‘mā fa huwa fil-ākhirati a‘mā wa aḍallu sabīlā(n).

און ווער עס איז בלינד (אין האַרצן) אין דער וועלט, דעמאָלט אין יענער וועלט וועט ער זיין בלינד און פאַרלוירן ווייט פון דעם (ריכטיגן) וועג.


73

وَاِنْ كَادُوْا لَيَفْتِنُوْنَكَ عَنِ الَّذِيْٓ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ لِتَفْتَرِيَ عَلَيْنَا غَيْرَهٗۖ وَاِذًا لَّاتَّخَذُوْكَ خَلِيْلًا

wa in kādū layaftinūnaka ‘anil-lażī auḥainā ilaika litaftariya ‘alainā gairah(ū), wa iżal lattakhażūka khalīlā(n).

און זיי האָבן כּמעט אָפּגעטריבן דיר (מוחמד) פֿון וואָס מיר האָבן דיר אַנטפּלעקט, כּדי דו זאָלסט עפּעס אַנדערש אויסטראַכטן קעגן אונדז; און אויב יאָ, וועלן זיי זיכער מאַכן דיר אַ געטרייען פֿרײַנד.


74

وَلَوْلَآ اَنْ ثَبَّتْنٰكَ لَقَدْ كِدْتَّ تَرْكَنُ اِلَيْهِمْ شَيْـًٔا قَلِيْلًا ۙ

wa lau lā an ṡabbatnāka laqad kitta tarkanu ilaihim syai'an qalīlā(n).

און אויב מיר וואָלטן נישט געשטאַרקט דיין (האַרץ), וואָלסטו כּמעט זיך צו זיי גענייגט.


75

اِذًا لَّاَذَقْنٰكَ ضِعْفَ الْحَيٰوةِ وَضِعْفَ الْمَمَاتِ ثُمَّ لَا تَجِدُ لَكَ عَلَيْنَا نَصِيْرًا

iżal-la'ażaqnāka ḍi‘fal-ḥayāti wa ḍi‘fal-mamāti ṡumma lā tajidu laka ‘alainā naṣīrā(n).

אויב יאָ, וועלן מיר דיר זיכער געבן (פייניגן) צוויי מאָל אַזוי פיל אין דער וועלט און צוויי מאָל אַזוי פיל נאָך דעם טויט, און דו (מוחמד) וועסט נישט האָבן קיין איין העלפער קעגן אונדז.


76

وَاِنْ كَادُوْا لَيَسْتَفِزُّوْنَكَ مِنَ الْاَرْضِ لِيُخْرِجُوْكَ مِنْهَا وَاِذًا لَّا يَلْبَثُوْنَ خِلٰفَكَ اِلَّا قَلِيْلًا

wa in kādū layastafizzūnaka minal-arḍi liyukhrijūka minhā wa iżal lā yalbaṡūna khilāfaka illā qalīlā(n).

און טאַקע, זיי האָבן כּמעט געמאַכט דיר (מוחמד) באַזאָרגט אין לאַנד (פון מעקאַ) ווייל דו האָסט עס געדאַרפט פֿאַרלאָזן, און אויב דאָס וואָלט געשען, וואָלטן זיי נישט געבליבן (דאָרט) אַחוץ פֿאַר אַ קורצע צייט.


77

سُنَّةَ مَنْ قَدْ اَرْسَلْنَا قَبْلَكَ مِنْ رُّسُلِنَا وَلَا تَجِدُ لِسُنَّتِنَا تَحْوِيْلًا ࣖ

sunnata man qad arsalnā qablaka mir rusulinā wa lā tajidu lisunnatinā taḥwīlā(n).

(דאָס) איז אַ גזירה פֿאַר אונדזערע שליחים וואָס מיר האָבן געשיקט פֿאַר אײַך, און איר וועט נישט געפֿינען קיין ענדערונג אין אונדזער גזירה.


78

اَقِمِ الصَّلٰوةَ لِدُلُوْكِ الشَّمْسِ اِلٰى غَسَقِ الَّيْلِ وَقُرْاٰنَ الْفَجْرِۗ اِنَّ قُرْاٰنَ الْفَجْرِ كَانَ مَشْهُوْدًا

aqimiṣ-ṣalāta lidulūkisy-syamsi ilā gasaqil-laili wa qur'ānal-fajr(i), inna qur'ānal-fajri kāna masyhūdā(n).

זײַט גערעכט די תפילה פֿון דעם מאָמענט וואָס די זון גייט אונטער ביזן פֿינצטערן נאַכט און (זײַט אויך גערעכט די פֿאַדזשר תפילה). טאַקע, די מאָרגן תפילה איז געווען געזען (דורך מלאכים).


79

وَمِنَ الَّيْلِ فَتَهَجَّدْ بِهٖ نَافِلَةً لَّكَۖ عَسٰٓى اَنْ يَّبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقَامًا مَّحْمُوْدًا

wa minal-laili fa tahajjad bihī nāfilatal lak(a), ‘asā ay yab‘aṡaka rabbuka maqāmam maḥmūdā(n).

און בעת א טייל פון דער נאכט, זאלט איר אויספירן די תּפֿילה פון תּפֿילה (אַלס אַן נאָך אַקט פון דינען) פֿאַר אייך: אפשר וועט אייער גאָט אייך דערהייבן צו אַ לויבווערדיקן אָרט.


80

وَقُلْ رَّبِّ اَدْخِلْنِيْ مُدْخَلَ صِدْقٍ وَّاَخْرِجْنِيْ مُخْرَجَ صِدْقٍ وَّاجْعَلْ لِّيْ مِنْ لَّدُنْكَ سُلْطٰنًا نَّصِيْرًا

wa qur rabbi adkhilnī mudkhala ṣidqiw wa akhrijnī mukhraja ṣidqiw waj‘al lī mil ladunka sulṭānan naṣīrā(n).

און זאָג (מוחמד), אָ מיין גאָט, שטעל מיך אין דעם ריכטיקן אָרט פֿון אַרייַנגאַנג און ברענג מיך אַרויס (אויך) צום ריכטיקן וועג אַרויס און גיב מיר פֿון דיין זייט די כּוח וואָס קען (מיר) העלפֿן.


81

وَقُلْ جَاۤءَ الْحَقُّ وَزَهَقَ الْبَاطِلُ ۖاِنَّ الْبَاطِلَ كَانَ زَهُوْقًا

wa qul jā'al-ḥaqqu wa zahaqal-bāṭil(u), innal-bāṭila kāna zahūqā(n).

און זאָג, "די אמת איז געקומען און די ליגן איז פֿאַרשוואונדן." טאַקע, די ליגן וועט זיכער פֿאַרשווינדן.


82

وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْاٰنِ مَا هُوَ شِفَاۤءٌ وَّرَحْمَةٌ لِّلْمُؤْمِنِيْنَۙ وَلَا يَزِيْدُ الظّٰلِمِيْنَ اِلَّا خَسَارًا

wa nunazzilu minal-qur'āni mā huwa syifā'uw wa raḥmatul lil-mu'minīn(a), wa lā yazīduẓ-ẓālimīna illā khasārā(n).

און מיר האָבן אַראָפּגעשיקט פֿון קוראַן (עפּעס) וואָס איז אַ רפואה און רחמנות פֿאַר די וואָס גלויבן, בשעת פֿאַר די אומרעכטע (קוראַן) וועט עס נאָר פֿאַרגרעסערן פֿאַרלוסטן.


83

وَاِذَآ اَنْعَمْنَا عَلَى الْاِنْسَانِ اَعْرَضَ وَنَاٰ بِجَانِبِهٖۚ وَاِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ كَانَ يَـُٔوْسًا

wa iżā an‘amnā ‘alal-insāni a‘raḍa wa na'ā bijānibih(ī), wa iżā massahusy-syarru kāna ya'ūsā(n).

און ווען מיר געבן פאַרגעניגן דעם מענטש, וועט ער זיכער זיך אָפּקערן און זיך דיסטאַנץירן מיט שטאָלץ; און ווען צרות שלאָגן אים, וועט ער זיכער פאַרצווייפלט ווערן.


84

قُلْ كُلٌّ يَّعْمَلُ عَلٰى شَاكِلَتِهٖۗ فَرَبُّكُمْ اَعْلَمُ بِمَنْ هُوَ اَهْدٰى سَبِيْلًا ࣖ

qul kulluy ya‘malu ‘alā syākilatih(ī), fa rabbukum a‘lamu biman huwa ahdā sabīlā(n).

זאָג (אָ מוכאַמאַד), "יעדער טוט לויט זיין אייגענעם נטייה." אַזוי ווייסט דיין גאָט בעסטער ווער איז מערסט גערעכט אין דעם וועג.


85

وَيَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الرُّوْحِۗ قُلِ الرُّوْحُ مِنْ اَمْرِ رَبِّيْ وَمَآ اُوْتِيْتُمْ مِّنَ الْعِلْمِ اِلَّا قَلِيْلًا

wa yas'alūnaka ‘anir-rūḥ(i), qulir-rūḥu min amri rabbī wa mā ūtītum minal-‘ilmi illā qalīlā(n).

און זיי פרעגן דיר (אָ מוכאַמאַד) וועגן דעם גייסט. זאָג, "דער גייסט איז פון דעם באַפֿעל פון מיין האַר, און דו ביסט געגעבן געוואָרן בלויז אַ ביסל וויסן."


86

وَلَىِٕنْ شِئْنَا لَنَذْهَبَنَّ بِالَّذِيْٓ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ ثُمَّ لَا تَجِدُ لَكَ بِهٖ عَلَيْنَا وَكِيْلًاۙ؉؉

wa la'in syi'nā lanażhabanna bil-lażī auḥainā ilaika ṡumma lā tajidu laka bihī ‘alainā wakīlā(n).

און טאַקע, אויב מיר וואָלטן געוואָלט, וואָלטן מיר חרובֿ געמאַכט וואָס מיר האָבן דיר (מוחמד) אַנטפּלעקט, און דו וואָלסט נישט געפֿונען קיין איין פֿאַרטיידיקער קעגן אונדז.


87

اِلَّا رَحْمَةً مِّنْ رَّبِّكَۗ اِنَّ فَضْلَهٗ كَانَ عَلَيْكَ كَبِيْرًا

illā raḥmatam mir rabbik(a), inna faḍalahū kāna ‘alaika kabīrā(n).

אחוץ דורך די רחמנות פון דיין האר. טאקע, זיין גנאָד אויף דיר (אָ מוכאַמאַד) איז גרויס.


88

قُلْ لَّىِٕنِ اجْتَمَعَتِ الْاِنْسُ وَالْجِنُّ عَلٰٓى اَنْ يَّأْتُوْا بِمِثْلِ هٰذَا الْقُرْاٰنِ لَا يَأْتُوْنَ بِمِثْلِهٖ وَلَوْ كَانَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ظَهِيْرًا

qul la'inijtama‘atil-insu wal-jinnu ‘alā ay ya'tū bimiṡli hāżal-qur'āni lā ya'tūna bimiṡlihī wa lau kāna ba‘ḍuhum liba‘ḍin ẓahīrā(n).

זאָג, "טאַקע, אויב מענטשן און דזשין וואָלטן זיך צוזאַמענגעקומען צו מאַכן עפּעס ענלעכס (צו) דעם קוראַן, וואָלטן זיי נישט געקענט מאַכן עפּעס ענלעכס, אפילו אויב זיי וואָלטן זיך געהאָלפֿן."


89

وَلَقَدْ صَرَّفْنَا لِلنَّاسِ فِيْ هٰذَا الْقُرْاٰنِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍۖ فَاَبٰىٓ اَكْثَرُ النَّاسِ اِلَّا كُفُوْرًا

wa laqad ṣarrafnā lin-nāsi fī hāżal-qur'āni min kulli maṡal(in), fa abā akṡarun-nāsi illā kufūrā(n).

און טאַקע, מיר האָבן דאָס דערקלערט צו מענטשן ווידער און ווידער אין קוראַן מיט פֿאַרשידענע משלים, אָבער רובֿ מענטשן האָבן עס נישט ליב און אפילו לייקענען (עס).


90

وَقَالُوْا لَنْ نُّؤْمِنَ لَكَ حَتّٰى تَفْجُرَ لَنَا مِنَ الْاَرْضِ يَنْۢبُوْعًاۙ

wa qālū lan nu'mina laka ḥattā tafjura lanā minal-arḍi yambū‘ā(n).

און זיי האָבן געזאָגט, "מיר וועלן נישט גלויבן אין דיר (מוחמד) ביז דו וועסט אונדז אַרויסשיקן אַ וואַסער־קוואַל פֿון דער ערד,


91

اَوْ تَكُوْنَ لَكَ جَنَّةٌ مِّنْ نَّخِيْلٍ وَّعِنَبٍ فَتُفَجِّرَ الْاَنْهٰرَ خِلٰلَهَا تَفْجِيْرًاۙ

au takūna laka jannatum min nakhīliw wa ‘inabin fa tufajjiral-anhāra khilālahā tafjīrā(n).

אדער דו האסט א גארטן פון דאטן און וויינטרויבן, דעמאלט לאזסטו א שנעל-פליסנדיקן טייך דורכפליסן,


92

اَوْ تُسْقِطَ السَّمَاۤءَ كَمَا زَعَمْتَ عَلَيْنَا كِسَفًا اَوْ تَأْتِيَ بِاللّٰهِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةِ قَبِيْلًاۙ

au tusqiṭas-samā'a kamā za‘amta ‘alainā kisafan au ta'tiya billāhi wal-malā'ikati qabīlā(n).

אדער דו וואַרפסט דעם הימל אין שטיקער אויף אונדז, ווי דו זאָגסט, אדער (איידער) דו ברענגסט אַלאַה און די מלאכים פּנים־אל־פּנים מיט אונדז,


93

اَوْ يَكُوْنَ لَكَ بَيْتٌ مِّنْ زُخْرُفٍ اَوْ تَرْقٰى فِى السَّمَاۤءِ ۗوَلَنْ نُّؤْمِنَ لِرُقِيِّكَ حَتّٰى تُنَزِّلَ عَلَيْنَا كِتٰبًا نَّقْرَؤُهٗۗ قُلْ سُبْحَانَ رَبِّيْ هَلْ كُنْتُ اِلَّا بَشَرًا رَّسُوْلًا ࣖ

au yakūna laka baitum min zukhrufin au tarqā fis-samā'(i), wa lan nu'mina liruqiyyika ḥattā tunazzila ‘alainā kitāban naqra'uh(ū), qul subḥāna rabbī hal kuntu illā basyarar rasūlā(n).

אדער איר האָט אַ הויז (געמאַכט) פֿון גאָלד, אדער איר גייט אַרויף אין הימל. און מיר וועלן נישט גלויבן אין אייער אויפֿשטייג ביז איר שיקט אַראָפּ צו אונדז אַ בוך פֿאַר אונדז צו לייענען." זאָגט (מוחמד), "כבוד זאָל זיין מיין גאָט, בין איך נישט נאָר אַ מענטש וואָס איז אַ שליח?"


94

وَمَا مَنَعَ النَّاسَ اَنْ يُّؤْمِنُوْٓا اِذْ جَاۤءَهُمُ الْهُدٰٓى اِلَّآ اَنْ قَالُوْٓا اَبَعَثَ اللّٰهُ بَشَرًا رَّسُوْلًا

wa mā mana‘an-nāsa ay yu'minū iż jā'ahumul-hudā illā an qālū aba‘aṡallāhu basyarar rasūlā(n).

און עס איז גאָרנישט וואָס שטערט מענטשן פון גלויבן ווען אנווייזונגען קומען צו זיי, אַחוץ זייער זאָגן, "פארוואס האט אַלאַה געשיקט אַ מענטש צו זיין אַ שליח?"


95

قُلْ لَّوْ كَانَ فِى الْاَرْضِ مَلٰۤىِٕكَةٌ يَّمْشُوْنَ مُطْمَىِٕنِّيْنَ لَنَزَّلْنَا عَلَيْهِمْ مِّنَ السَّمَاۤءِ مَلَكًا رَّسُوْلًا

qul lau kāna fil-arḍi malā'ikatuy yamsyūna muṭma'innīna lanazzalnā ‘alaihim minas-samā'i malakar rasūlā(n).

זאָג (מוחמד), "ווען עס וואָלטן געווען מלאכים אויף דער ערד, וואָס גייען אַרום אין שלום, וואָלטן מיר זיכער אַראָפּגעשיקט צו זיי מלאכים פֿון הימל צו זיין שליחים."


96

قُلْ كَفٰى بِاللّٰهِ شَهِيْدًاۢ بَيْنِيْ وَبَيْنَكُمْۗ اِنَّهٗ كَانَ بِعِبَادِهٖ خَبِيْرًاۢ بَصِيْرًا

qul kafā billāhi syahīdam bainī wa bainakum, innahū kāna bi‘ibādihī khabīram baṣīrā(n).

זאָג (מוחמד), "אַללאַה איז גענוג ווי אַ עדות צווישן מיר און אײַך אַלע. טאַקע, ער איז אַל-וויסנדיק, אַל-זעענדיק פֿון זיינע קנעכט."


97

وَمَنْ يَّهْدِ اللّٰهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِۚ وَمَنْ يُّضْلِلْ فَلَنْ تَجِدَ لَهُمْ اَوْلِيَاۤءَ مِنْ دُوْنِهٖۗ وَنَحْشُرُهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ عَلٰى وُجُوْهِهِمْ عُمْيًا وَّبُكْمًا وَّصُمًّاۗ مَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُۗ كُلَّمَا خَبَتْ زِدْنٰهُمْ سَعِيْرًا

wa may yahdillāhu fa huwal-muhtad(i), wa may yuḍlil falan tajida lahum auliyā'a min dūnih(ī), wa naḥsyuruhum yaumal-qiyāmati ‘alā wujūhihim ‘umyaw wa bukmaw wa ṣummā(n), ma'wāhum jahannam(u), kullamā khabat zidnāhum sa‘īrā(n).

און ווער עס יז וואָס אַלאַה וועט פירן, ער איז דער וואָס פירט, און ווער עס יז ער וועט פאַרפירן, וועט איר נישט האָבן קיין העלפער פֿאַר זיי אַחוץ אים. און מיר וועלן זיי זאַמלען אין טאָג פון תחיית המתים מיט זייערע פנימער געבויגן, בלינד, שטום און טויב. זייער וואוינונג איז גיהנום. יעדעס מאָל ווען די פלאַם פון גיהנום גייט אויס, לייגן מיר צו מער פייער צו זיי.


98

ذٰلِكَ جَزَاۤؤُهُمْ بِاَنَّهُمْ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِنَا وَقَالُوْٓا ءَاِذَا كُنَّا عِظَامًا وَّرُفَاتًا ءَاِنَّا لَمَبْعُوْثُوْنَ خَلْقًا جَدِيْدًا

Żālika jazā'uhum bi'annahum kafarū bi'āyātinā wa qālū a'iżā kunnā ‘iẓāmaw wa rufātan a'innā lamab‘ūṡūna khalqan jadīdā(n).

דאָס איז די באַלוינונג פֿאַר זיי, ווײַל זיי האָבן נישט געגלייבט אין אונדזערע פסוקים און (ווײַל זיי) האָבן געזאָגט, "אויב מיר זענען געוואָרן ביינער און צעבראָכענע זאַכן, וועלן מיר טאַקע אויפֿשטיין ווי נײַע באַשעפֿענישן?"


99

۞ اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّ اللّٰهَ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ قَادِرٌ عَلٰٓى اَنْ يَّخْلُقَ مِثْلَهُمْ وَجَعَلَ لَهُمْ اَجَلًا لَّا رَيْبَ فِيْهِۗ فَاَبَى الظّٰلِمُوْنَ اِلَّا كُفُوْرًا

awalam yarau annallāhal-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa qādirun ‘alā ay yakhluqa miṡlahum wa ja‘ala lahum ajalal lā raiba fīh(i), fa abaẓ-ẓālimūna illā kufūrā(n).

און זען זיי נישט אז גאט, וואס האט באשאפן די הימלען און די ערד, איז אויך ביכולת צו באשאפן די זעלבע ווי זיי, און האט באשטימט א באשטימטע צייט (פון טויט אדער תחיית המתים) פאר זיי, פון וועלכער עס איז קיין ספק נישט? אבער די שלעכטע טוערס פארלייקענען עס נישט נאר מיט אומגלויבן.


100

قُلْ لَّوْ اَنْتُمْ تَمْلِكُوْنَ خَزَاۤىِٕنَ رَحْمَةِ رَبِّيْٓ اِذًا لَّاَمْسَكْتُمْ خَشْيَةَ الْاِنْفَاقِۗ وَكَانَ الْاِنْسَانُ قَتُوْرًا ࣖ

qul lau antum tamlikūna khazā'ina raḥmati rabbī iżal la'amsaktum khasy-yatal-infāq(i), wa kānal-insānu qatūrā(n).

זאָג (מוחמד), "אויב איר וואָלט געהאַט קאָנטראָל איבערן אוצר פון דער חסד פון מיין האַר, וואָלט איר עס געהאַלטן (אוצר), ווייל איר וואָלט עס מורא געהאַט עס אויסצוגעבן." און מענטשן זענען זייער קאַרג.


101

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسٰى تِسْعَ اٰيٰتٍۢ بَيِّنٰتٍ فَسْـَٔلْ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اِذْ جَاۤءَهُمْ فَقَالَ لَهٗ فِرْعَوْنُ اِنِّيْ لَاَظُنُّكَ يٰمُوْسٰى مَسْحُوْرًا

wa laqad ātainā mūsā tis‘a āyātim bayyinātin fas'al banī isrā'īla iż jā'ahum fa qāla lahū fir‘aunu innī la'aẓunnuka yā mūsā masḥūrā(n).

און טאַקע, מיר האָבן געגעבן משהן ניין קלאָרע וואונדער, פרעגט די קינדער פון ישראל, ווען משה איז געקומען צו זיי, האָט פרעה צו אים געזאָגט, "אָה, משה! טאַקע, איך כאָשעד טאַקע אַז דו ביסט באַאיינפלוסט דורך מאַגיש."


102

قَالَ لَقَدْ عَلِمْتَ مَآ اَنْزَلَ هٰٓؤُلَاۤءِ اِلَّا رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ بَصَاۤىِٕرَۚ وَاِنِّيْ لَاَظُنُّكَ يٰفِرْعَوْنُ مَثْبُوْرًا

qāla laqad ‘alimta mā anzala hā'ulā'i illā rabbus-samāwāti wal-arḍi baṣā'ir(a), wa innī la'aẓunnuka yā fir‘aunu maṡbūrā(n).

ער (משה) האט געענטפערט, "אמת, דו ווייסט שוין אז קיינער האט נישט אראפגעשיקט (וואונדער) אחוץ גאט (וואס באהיט) די הימלען און די ערד אלס קלארע באווייזן; און טאקע, איך פארדעכטיג באמת אז דו וועסט אונטערגיין, פרעה."


103

فَاَرَادَ اَنْ يَّسْتَفِزَّهُمْ مِّنَ الْاَرْضِ فَاَغْرَقْنٰهُ وَمَنْ مَّعَهٗ جَمِيْعًاۙ

fa arāda ay yastafizzahum minal arḍi fa agraqnāhu wa mam ma‘ahū jamī‘ā(n).

דעמאָלט האָט ער (פרעה) געוואָלט זיי (משה און זיינע אנהענגער) פֿאַרטרייבן פֿון דער ערד (מצרים), האָבן מיר אים (פרעהן) און אַלע וואָס זענען געווען מיט אים דערטרונקען.


104

وَّقُلْنَا مِنْۢ بَعْدِهٖ لِبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اسْكُنُوا الْاَرْضَ فَاِذَا جَاۤءَ وَعْدُ الْاٰخِرَةِ جِئْنَا بِكُمْ لَفِيْفًاۗ

wa qulnā mim ba‘dihī libanī isrā'īlaskunul-arḍa fa iżā jā'a wa‘dul-ākhirati ji'nā bikum lafīfā(n).

און נאכדעם האבן מיר געזאגט צו די קינדער פון ישראל, "בלייבט אין דעם לאנד, אבער ווען די צייט פון אויפוואכונג וועט קומען, וועלן מיר אייך זיכער צוזאמענברענגען אין א געמישטן צושטאנד."


105

وَبِالْحَقِّ اَنْزَلْنٰهُ وَبِالْحَقِّ نَزَلَۗ وَمَآ اَرْسَلْنٰكَ اِلَّا مُبَشِّرًا وَّنَذِيْرًاۘ

wa bil-ḥaqqi anzalnāhu wa bil-ḥaqqi nazal(a), wa mā arsalnāka illā mubasysyiraw wa nażīrā(n).

און מיר האָבן אַראָפּגעשיקט (דעם קוראַן) מיט אמת און (דעם קוראַן) ער איז אַראָפּגעקומען (ברענגענדיק) מיט דער אמת. און מיר האָבן דיר (מוחמד) געשיקט, נאָר ווי אַ ברענגער פֿון גוטע בשורות און אַ וואָרנער.


106

وَقُرْاٰنًا فَرَقْنٰهُ لِتَقْرَاَهٗ عَلَى النَّاسِ عَلٰى مُكْثٍ وَّنَزَّلْنٰهُ تَنْزِيْلًا

wa qur'ānan faraqnāhu litaqra'ahū ‘alan-nāsi ‘alā mukṡiw wa nazzalnāhu tanzīlā(n).

און דעם קוראן (מיר האָבן עס אַראָפּגעשיקט) ביסלעכווייַז, כּדי דו (אָ מוכאַמאַד) זאָלסט עס זאָגן צום פאָלק ביסלעכווייַז, און מיר האָבן עס אַראָפּגעשיקט ביסלעכווייַז.


107

قُلْ اٰمِنُوْا بِهٖٓ اَوْ لَا تُؤْمِنُوْاۗ اِنَّ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ مِنْ قَبْلِهٖٓ اِذَا يُتْلٰى عَلَيْهِمْ يَخِرُّوْنَ لِلْاَذْقَانِ سُجَّدًاۙ

qul āminū bihī au lā tu'minū, innal-lażīna ūtul-‘ilma min qablihī iżā yutlā ‘alaihim yakhirrūna lil-ażqāni sujjadā(n).

זאָג (מוחמד), "גלייב אין אים (אין קוראן) אדער דו דאַרפסט נישט גלויבן (דאָס זעלבע איז פֿאַר אַלאַ). טאַקע, די וואָס האָבן באַקומען פֿריִערדיקע וויסן, ווען (אין קוראן) ווערט זיי געזאָגט, נידערן זיי זייערע פנימער, בוקן זיך,"


108

وَّيَقُوْلُوْنَ سُبْحٰنَ رَبِّنَآ اِنْ كَانَ وَعْدُ رَبِّنَا لَمَفْعُوْلًا

wa yaqūlūna subḥāna rabbinā in kāna wa‘du rabbinā lamaf‘ūlā(n).

און זיי האָבן געזאָגט, "כבוד צו אונדזער גאָט; טאַקע, די צוזאָג פֿון אונדזער גאָט וועט זיכער מקוים ווערן."


109

وَيَخِرُّوْنَ لِلْاَذْقَانِ يَبْكُوْنَ وَيَزِيْدُهُمْ خُشُوْعًا ۩

wa yakhirrūna lil-ażqāni yabkūna wa yazīduhum khusyū‘ā(n).

און זיי האָבן אַראָפּגעלאָזט זייערע פנימער וויינענדיק און זיי זענען געוואָרן ערנסטער.


110

قُلِ ادْعُوا اللّٰهَ اَوِ ادْعُوا الرَّحْمٰنَۗ اَيًّا مَّا تَدْعُوْا فَلَهُ الْاَسْمَاۤءُ الْحُسْنٰىۚ وَلَا تَجْهَرْ بِصَلَاتِكَ وَلَا تُخَافِتْ بِهَا وَابْتَغِ بَيْنَ ذٰلِكَ سَبِيْلًا

qulid‘ullāha awid‘ur-raḥmān(a), ayyam mā tad‘ū fa lahul-asmā'ul-ḥusnā, wa lā tajhar biṣalātika wa lā tukhāfit bihā wabtagi baina żālika sabīlā(n).

זאָג (מוחמד), "רוף אָן אַלאַ אָדער רוף אָן אַר-רחמן. מיט יעדן נאָמען קענט איר רופן, ווייל ער האָט די בעסטע נעמען (אַסמאַ'ול חוסנאַ) און הייב נישט אויף אייער קול אין תפילה און לאָז עס נישט (אויך) נידעריגער ווערן און פּרוּווט נישט צו געפֿינען אַ מיטל צווישן די צוויי."


111

وَقُلِ الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ لَمْ يَتَّخِذْ وَلَدًا وَّلَمْ يَكُنْ لَّهٗ شَرِيْكٌ فِى الْمُلْكِ وَلَمْ يَكُنْ لَّهٗ وَلِيٌّ مِّنَ الذُّلِّ وَكَبِّرْهُ تَكْبِيْرًا ࣖ

wa qulil-ḥamdu lillāhil-lażī lam yattakhiż waladaw wa lam yakul lahū syarīkun fil-mulki wa lam yakul lahū waliyyum minaż-żulli wa kabbirhu takbīrā(n).

און זאָגט: "געלויבט זאָל זײַן גאָט, וואָס האָט נישט קיין קינדער און נישט קיין שותפים אין זײַן מלכות, און ער דאַרף נישט קיין הילף פֿון דערנידעריקונג, און דערהייבט אים ווי גרויס ער איז."