Q.S אן-נאמל (اَلنَّمْل) - 93 נומער פון פערזן

طٰسۤ ۚ تِلْكَ اٰيٰتُ الْقُرْاٰنِ وَكِتَابٍ مُّبِيْنٍ ۙ

Ṭā sīn, tilka āyātul-qur'āni wa kitābim mubīn(in).

טאַ סין. דאָס זענען די פסוקים פֿון קוראַן, און דאָס קלאָרע בוך,

هُدًى وَّبُشْرٰى لِلْمُؤْمِنِيْنَ ۙ

hudaw wa busyrā lil-mu'minīn(a).

אנווייזונגען און גוטע נייעס פאר די וואס גלייבן,

الَّذِيْنَ يُقِيْمُوْنَ الصَّلٰوةَ وَيُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَهُمْ بِالْاٰخِرَةِ هُمْ يُوْقِنُوْنَ

allażīna yuqīmūnaṣ-ṣalāta wa yu'tūnaz-zakāta wa hum bil-ākhirati hum yūqinūn(a).

(נעמלעך) די וואָס דאַוונען און צאָלן זכּאת, און זיי גלויבן אין דער וועלט וואָס וועט זיין.

اِنَّ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ زَيَّنَّا لَهُمْ اَعْمَالَهُمْ فَهُمْ يَعْمَهُوْنَ ۗ

innal-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati zayyannā lahum a‘mālahum fahum ya‘mahūn(a).

טאַקע, פֿאַר די וואָס גלויבן נישט אין יענער וועלט, האָבן מיר געמאַכט זייערע (שלעכטע) מעשים אויסזען שיין פֿאַר זיי, אַזוי אַז זיי זאָלן זיך וואַלגערן אין טעות.

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ لَهُمْ سُوْۤءُ الْعَذَابِ وَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ هُمُ الْاَخْسَرُوْنَ

ulā'ikal-lażīna lahum sū'ul-‘ażābi wa hum fil-ākhirati humul-akhsarūn(a).

זיי זענען די וואָס וועלן באַקומען שלעכטע יסורים (אין דער וועלט) און זיי וועלן זיין די וואָס וועלן פאַרלירן די מערסטע אין יענער וועלט.

وَاِنَّكَ لَتُلَقَّى الْقُرْاٰنَ مِنْ لَّدُنْ حَكِيْمٍ عَلِيْمٍ

wa innaka latulaqqal-qur'āna mil ladun ḥakīmin ‘alīm(in).

און טאַקע דו (מוחמד) האָסטו באמת באַקומען דעם קוראַן פֿון (אַלאַה) דעם קלוגסטן, דעם אַלוויסנדיקן.

اِذْ قَالَ مُوْسٰى لِاَهْلِهٖٓ اِنِّيْٓ اٰنَسْتُ نَارًاۗ سَاٰتِيْكُمْ مِّنْهَا بِخَبَرٍ اَوْ اٰتِيْكُمْ بِشِهَابٍ قَبَسٍ لَّعَلَّكُمْ تَصْطَلُوْنَ

iż qāla mūsā li'ahlihī innī ānastu nārā(n), sa'ātīkum minhā bikhabarin au ātīkum bisyihābin qabasil la‘allakum taṣṭalūn(a).

(געדענקט) ווען מוסא האט געזאגט צו זיין משפּחה, "טאַקע, איך האָב געזען פייער. איך וועל אייך ברענגען נייעס וועגן דעם, אדער איך וועל אייך ברענגען אַ פייער פאַקל (לאָמפּ) כדי איר זאָלט זיך קענען וואַרעמען (וואַרעמען אייער קערפּער לעבן דעם פייער)."

فَلَمَّا جَاۤءَهَا نُوْدِيَ اَنْۢ بُوْرِكَ مَنْ فِى النَّارِ وَمَنْ حَوْلَهَاۗ وَسُبْحٰنَ اللّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ

falammā jā'ahā nūdiya am būrika man fin-nāri wa man ḥaulahā, wa subḥānallāhi rabbil-‘ālamīn(a).

אַלזאָ ווען ער איז אָנגעקומען דאָרט (דעם אָרט פֿון פֿײַער), האָט מען אים גערופֿן, "געבענטשט זענען די וואָס זענען לעבן דעם פֿײַער, און די וואָס זענען אַרום אים. כּבֿוד זאָל זײַן אַלאַ, גאָט פֿון אַלע וועלטן."

يٰمُوْسٰٓى اِنَّهٗٓ اَنَا اللّٰهُ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ ۙ

yā mūsā innahū anallāhul-‘azīzul-ḥakīm(u).

(אַללאַה האָט געזאָגט), "אָה מוסא! באמת בין איך אַללאַה, דער מערסט מעכטיקער, דער מערסט קלוגער.

وَاَلْقِ عَصَاكَ ۗفَلَمَّا رَاٰهَا تَهْتَزُّ كَاَنَّهَا جَاۤنٌّ وَّلّٰى مُدْبِرًا وَّلَمْ يُعَقِّبْۗ يٰمُوْسٰى لَا تَخَفْۗ اِنِّيْ لَا يَخَافُ لَدَيَّ الْمُرْسَلُوْنَ ۖ

wa alqi ‘aṣāk(a), falammā ra'āhā tahtazzu ka'annahā jānnuw wallā mudbiraw wa lam yu‘aqqib, yā mūsā lā takhaf, innī lā yakhāfu ladayyal-mursalūn(a).

און וואַרף אַראָפּ דיין שטעקן!" אַזוי ווען (דער שטעקן איז געוואָרן אַ שלאַנג און) מוסא האָט עס געזען ווי עס באַוועגט זיך ווי אַ שנעלע שלאַנג, איז ער געלאָפן און זיך אומגעקערט אָן זיך אומקוקן. האָב נישט קיין מורא! באמת, פֿאַר מיר האָבן די שליחים גאָרנישט צו מורא האָבן,

اِلَّا مَنْ ظَلَمَ ثُمَّ بَدَّلَ حُسْنًاۢ بَعْدَ سُوْۤءٍ فَاِنِّيْ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

illā man ẓalama ṡumma baddala ḥusnam ba‘da sū'in fa innī gafūrur raḥīm(un).

אחוץ די וואָס טוען אומרעכט, וועלכע טוישן זיך דערנאָך צו גוטס נאָך שלעכטס (תשובה); אַזוי באמת, איך בין דער מוחל, דער מערסט רחמנותדיק.

وَاَدْخِلْ يَدَكَ فِيْ جَيْبِكَ تَخْرُجْ بَيْضَاۤءَ مِنْ غَيْرِ سُوْۤءٍۙ فِيْ تِسْعِ اٰيٰتٍ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَقَوْمِهٖۚ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمًا فٰسِقِيْنَ

wa adkhil yadaka fī jaibika takhruj baiḍā'a min gairi sū'(in), fī tis‘i āyātin ilā fir‘auna wa qaumih(ī), innahum kānū qauman fāsiqīn(a).

און שטעל דיין האַנט אין האַלדז פון דיין העמד, עס וועט אַרויסקומען ווײַס (שײַנענדיק) אָן קיין חסרונות. (די צוויי וואונדער) שליסן איין ניין מינים וואונדער (וואָס וועלן דערקלערט ווערן) צו פרעה און זײַן פֿאָלק. זיי זענען באמת שלעכטע מענטשן.

فَلَمَّا جَاۤءَتْهُمْ اٰيٰتُنَا مُبْصِرَةً قَالُوْا هٰذَا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ ۚ

falammā jā'athum āyātunā mubṣiratan qālū hāżā siḥrum mubīn(un).

אַלזאָ ווען אונדזערע קלאָרע וואונדער האָבן זיי דערגרייכט, האָבן זיי געזאָגט, "דאָס איז עכטע מאַגיש."

وَجَحَدُوْا بِهَا وَاسْتَيْقَنَتْهَآ اَنْفُسُهُمْ ظُلْمًا وَّعُلُوًّاۗ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ ࣖ

wa jaḥadū bihā wastaiqanathā anfusuhum ẓulmaw wa ‘uluwwā(n), fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).

און זיי לייקענען עס צוליב זייער אומרעכט און שטאָלץ, כאָטש זייערע הערצער גלויבן אין (דער אמת דערפון). אַזוי גיט אכט וואָס פּאַסירט מיט די וואָס טוען שאָדן.

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا دَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ عِلْمًاۗ وَقَالَا الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ فَضَّلَنَا عَلٰى كَثِيْرٍ مِّنْ عِبَادِهِ الْمُؤْمِنِيْنَ

wa laqad ātainā dāwūda wa sulaimāna ‘ilmā(n), wa qālal-ḥamdu lillāhil-lażī faḍḍalanā ‘alā kaṡīrim min ‘ibādihil-mu'minīn(a).

און טאַקע, מיר האָבן געגעבן וויסן צו דוד און שלמה; און ביידע פון זיי האָבן געזאָגט, "געלויבט זאָל זײַן גאָט, וואָס האָט אונדז באַגינצט איבער פילע פון זיינע גלויביקע קנעכט."

وَوَرِثَ سُلَيْمٰنُ دَاوٗدَ وَقَالَ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ عُلِّمْنَا مَنْطِقَ الطَّيْرِ وَاُوْتِيْنَا مِنْ كُلِّ شَيْءٍۗ اِنَّ هٰذَا لَهُوَ الْفَضْلُ الْمُبِيْنُ

wa wariṡa sulaimānu dāwūda wa qāla yā ayyuhan-nāsu ‘ullimnā manṭiqaṭ-ṭairi wa ūtīnā min kulli syai'(in), inna hāżā lahuwal-faḍlul-mubīn(u).

און סולימאן האט געירשנט דאוד, און ער (סולימאן) האט געזאגט, "אָה מענטשן! מיר האָבן געלערנט די שפּראַך פֿון פֿייגל און מיר האָבן באַקומען אַלץ. טאַקע, (אַלץ) דאָס איז באמת אַן עכטע מתּנה."

وَحُشِرَ لِسُلَيْمٰنَ جُنُوْدُهٗ مِنَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِ وَالطَّيْرِ فَهُمْ يُوْزَعُوْنَ

wa ḥusyira lisulaimāna junūduhū minal-jinni wal-insi waṭ-ṭairi fahum yūza‘ūn(a).

און שלמה האָט געזאַמלט זײַן אַרמיי פֿון דזשין, מענטשן און פֿייגל, און זיי האָבן זיך אויסגעשטעלט אין ריי.

حَتّٰىٓ اِذَآ اَتَوْا عَلٰى وَادِ النَّمْلِۙ قَالَتْ نَمْلَةٌ يّٰٓاَيُّهَا النَّمْلُ ادْخُلُوْا مَسٰكِنَكُمْۚ لَا يَحْطِمَنَّكُمْ سُلَيْمٰنُ وَجُنُوْدُهٗۙ وَهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ

Ḥattā iżā atau ‘alā wādin-naml(i), qālat namlatuy yā ayyuhan-namludkhulū masākinakum, lā yaḥṭimannakum sulaimānu wa junūduhū wa hum lā yasy‘urūn(a).

ביז ווען זיי זענען אנגעקומען צום טאל פון די אמײצן, האט אן אמײץ געזאגט, "אײַ אמײצן! גייט אַרײַן אין אײַערע נעסטן, כּדי שלמה און זײַן אַרמיי זאָלן נישט טרעטן אויף אײַך בשעת זיי זענען נישט באַמערקנדיק."

فَتَبَسَّمَ ضَاحِكًا مِّنْ قَوْلِهَا وَقَالَ رَبِّ اَوْزِعْنِيْٓ اَنْ اَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِيْٓ اَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلٰى وَالِدَيَّ وَاَنْ اَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضٰىهُ وَاَدْخِلْنِيْ بِرَحْمَتِكَ فِيْ عِبَادِكَ الصّٰلِحِيْنَ

fatabassama ḍāḥikam min qaulihā wa qāla rabbi auzi‘nī an asykura ni‘matakal-latī an‘amta ‘alayya wa ‘alā wālidayya wa an a‘mala ṣāliḥan tarḍāhu wa adkhilnī biraḥmatika fī ‘ibādikaṣ-ṣāliḥīn(a).

האט ער (סולימאן) געשמייכלט און געלאַכט ווייל (האט געהערט) די ווערטער פון דעם אַמעיז. און ער האט מתפלל געווען, "אָה מיין גאָט, געב מיר די אינספּיראַציע צו בלייבן דאַנקבאַר פֿאַר דיינע ברכות וואָס דו האסט מיר און מיינע עלטערן געגעבן און אַזוי אַז איך זאָל טאָן די גוטע מעשים וואָס דו באַפרייסט זיך פון; און גיב מיך דורך דיין גנאַדע אין די רייען פון דיינע פרומע קנעכט."

وَتَفَقَّدَ الطَّيْرَ فَقَالَ مَا لِيَ لَآ اَرَى الْهُدْهُدَۖ اَمْ كَانَ مِنَ الْغَاۤىِٕبِيْنَ

wa tafaqqadaṭ-ṭaira fa qāla mā liya lā aral-hudhud(a), am kāna minal-gā'ibīn(a).

און ער האָט באַטראַכט די פֿייגל און געזאָגט, "פֿאַרוואָס זע איך נישט דעם האָפּאָע, איז ער צווישן די וואָס זענען נישטאָ?"

لَاُعَذِّبَنَّهٗ عَذَابًا شَدِيْدًا اَوْ لَاَا۟ذْبَحَنَّهٗٓ اَوْ لَيَأْتِيَنِّيْ بِسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍ

la'u‘ażżibannahū ‘ażāban syadīdan au la'ażbaḥannahū au laya'tiyannī bisulṭānim mubīn(in).

איך וועל אים זיכער באַשטראָפן מיט אַ שטרענגער שטראָף אָדער אים שחטן, סיידן ער קומט צו מיר מיט אַ קלאָרער סיבה."

فَمَكَثَ غَيْرَ بَعِيْدٍ فَقَالَ اَحَطْتُّ بِمَا لَمْ تُحِطْ بِهٖ وَجِئْتُكَ مِنْ سَبَاٍ ۢبِنَبَاٍ يَّقِيْنٍ

famakaṡa gaira ba‘īdin faqāla aḥaṭtu bimā lam tuḥiṭ bihī wa ji'tuka min saba'im binaba'iy yaqīn(in).

נישט לאַנג דערנאָך (איז געקומען הוד הוד), האָט ער געזאָגט, "איך האָב אַרויסגעפֿונען עפּעס וואָס איר ווייסט נאָך נישט. איך בין געקומען צו אײַך פֿון לאַנד שבֿא," ברענגענדיק איבערצייגנדיקע נייעס.

اِنِّيْ وَجَدْتُّ امْرَاَةً تَمْلِكُهُمْ وَاُوْتِيَتْ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ وَّلَهَا عَرْشٌ عَظِيْمٌ

innī wajattumra'atan tamlikuhum wa ūtiyat min kulli syai'iw wa lahā ‘arsyun ‘aẓīm(un).

טאַקע, איך האָב געפֿונען אַ פֿרוי וואָס הערשט איבער זיי, און איר איז געגעבן געוואָרן אַלץ און האָט געהאַט אַ גרויסן טראָן.

وَجَدْتُّهَا وَقَوْمَهَا يَسْجُدُوْنَ لِلشَّمْسِ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطٰنُ اَعْمَالَهُمْ فَصَدَّهُمْ عَنِ السَّبِيْلِ فَهُمْ لَا يَهْتَدُوْنَۙ

wajattuhā wa qaumahā yasjudūna lisy-syamsi min dūnillāhi wa zayyana lahumusy-syaiṭānu a‘mālahum fa ṣaddahum ‘anis-sabīli fahum lā yahtadūn(a).

איך (דער הוד פויגל) האב אים און זיין פאלק געפונען דינען די זון, נישט אללא; און דער שטן האט געמאכט זייערע (שלעכטע) מעשים אויסזען שיין פאר זיי, אזוי פארשטאפענדיג זיי פון (אללא'ס) וועג, אזוי ווערן זיי נישט געפירט,

اَلَّا يَسْجُدُوْا لِلّٰهِ الَّذِيْ يُخْرِجُ الْخَبْءَ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَيَعْلَمُ مَا تُخْفُوْنَ وَمَا تُعْلِنُوْنَ

allā yasjudū lillāhil-lażī yukhrijul-khab'a fis-samāwāti wal-arḍi wa ya‘lamu mā tukhfūna wa mā tu‘linūn(a).

זיי (אויך) דינען נישט גאט, וואָס ברענגט ארויס וואָס איז באַהאַלטן אין הימלען און אויף דער ערד, און ווער ווייסט וואָס דו באַהאַלטסט און וואָס דו אַנטפּלעקטסט.

اَللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۙ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيْمِ ۩

allāhu lā ilāha illā huwa rabbul-‘arsyil-‘aẓīm(i).

אַלאַ, עס איז נישטאָ קיין גאָט אַחוץ אים, דער האר וואָס האָט דעם גרויסן טראָן."

۞ قَالَ سَنَنْظُرُ اَصَدَقْتَ اَمْ كُنْتَ مِنَ الْكٰذِبِيْنَ

qāla sananẓuru aṣadaqta am kunta minal-kāżibīn(a).

ער (סולימאן) האט געזאגט, "מיר וועלן זען צי דו ביסט אמת אדער דו ביסט איינער פון די וואס ליגן.

اِذْهَبْ بِّكِتٰبِيْ هٰذَا فَاَلْقِهْ اِلَيْهِمْ ثُمَّ تَوَلَّ عَنْهُمْ فَانْظُرْ مَاذَا يَرْجِعُوْنَ

iżhab bikitābī hāżā fa alqih ilaihim ṡumma tawalla ‘anhum fanẓur māżā yarji‘ūn(a).

גיי מיט (טראָגנדיק) דעם בריוו פֿון מיר, לאָז עס אויף זיי אַראָפּ, דריי זיך אַוועק פֿון זיי, און גיב אויפֿמערקזאַמקייט צו וואָס זיי זאָגן."

قَالَتْ يٰٓاَيُّهَا الْمَلَؤُا اِنِّيْٓ اُلْقِيَ اِلَيَّ كِتٰبٌ كَرِيْمٌ

qālat yā ayyuhal-mala'u innī ulqiya ilayya kitābun karīm(un).

ער (באַלקיס) האָט געזאָגט, "אָ חשובֿע מענטשן! טאַקע, אַן איידעלער בריוו איז מיר געשיקט געוואָרן."

اِنَّهٗ مِنْ سُلَيْمٰنَ وَاِنَّهٗ بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيْمِ ۙ

innahū min sulaimāna wa innahū bismillāhir-raḥmānir-raḥīm(i).

טאקע (דער בריוו) איז געווען פון סולימאן, וואס האט געזאגט, "אין נאמען פון אללא, דער מערסט גנעדיגער, דער מערסט רחמנותדיקער,

اَلَّا تَعْلُوْا عَلَيَّ وَأْتُوْنِيْ مُسْلِمِيْنَ ࣖ

allā ta‘lū ‘alayya wa'tūnī muslimīn(a).

פירט זיך נישט אויף מיט שטאָלץ צו מיר און קומט צו מיר ווי די וואָס אונטערגעבן זיך."

قَالَتْ يٰٓاَيُّهَا الْمَلَؤُا اَفْتُوْنِيْ فِيْٓ اَمْرِيْۚ مَا كُنْتُ قَاطِعَةً اَمْرًا حَتّٰى تَشْهَدُوْنِ

qālat yā ayyuhal-mala'u aftūnī fī amrī, mā kuntu qāṭi‘atan amran ḥattā tasyhadūn(i).

ער (באַלקיס) האָט געזאָגט, "אָה, חשובֿע מענטשן! גיט מיר אכטונג אין (דעם) פאַל. איך באַשליס קיינמאָל נישט וועגן אַ פאַל איידער איר זענט אנוועזנד אין (מיין) פֿאַרזאַמלונג."

قَالُوْا نَحْنُ اُولُوْا قُوَّةٍ وَّاُولُوْا بَأْسٍ شَدِيْدٍ ەۙ وَّالْاَمْرُ اِلَيْكِ فَانْظُرِيْ مَاذَا تَأْمُرِيْنَ

qālū naḥnu ulū quwwatiw wa ulū ba'sin syadīd(in), wal-amru ilaiki fanẓurī māżā ta'murīn(a).

זיי האָבן געענטפערט, "מיר האָבן גרויס שטאַרקייט און מוט (צו קעמפן), אָבער די באַשלוס איז אייערע; טראַכט דעריבער וואָס איר וועט באַפֿעלן."

قَالَتْ اِنَّ الْمُلُوْكَ اِذَا دَخَلُوْا قَرْيَةً اَفْسَدُوْهَا وَجَعَلُوْٓا اَعِزَّةَ اَهْلِهَآ اَذِلَّةً ۚوَكَذٰلِكَ يَفْعَلُوْنَ

qālat innal-mulūka iżā dakhalū qaryatan afsadūhā wa ja‘alū a‘izzata ahlihā ażillah(tan), wa każālika yaf‘alūn(a).

ער (באַלקיס) האָט געזאָגט, "טאַקע, ווען מלכים כאַפּן אַ לאַנד, וועלן זיי זיכער עס צעשטערן, און דערנידעריקן אירע חשובֿע איינוואוינער; און דאָס איז וואָס זיי וועלן טאָן.

وَاِنِّيْ مُرْسِلَةٌ اِلَيْهِمْ بِهَدِيَّةٍ فَنٰظِرَةٌ ۢبِمَ يَرْجِعُ الْمُرْسَلُوْنَ

wa innī mursilatun ilaihim bihadiyyatin fanāẓiratun bima yarji‘ul-mursalūn(a).

און טאַקע, איך וועל שיקן שליחים צו זיי מיט (ברענגען) מתנות, און (איך) וועל וואַרטן אויף וואָס די שליחים וועלן צוריקברענגען.

فَلَمَّا جَاۤءَ سُلَيْمٰنَ قَالَ اَتُمِدُّوْنَنِ بِمَالٍ فَمَآ اٰتٰىنِ َۧ اللّٰهُ خَيْرٌ مِّمَّآ اٰتٰىكُمْۚ بَلْ اَنْتُمْ بِهَدِيَّتِكُمْ تَفْرَحُوْنَ

falammā jā'a sulaimāna qāla atumiddūnani bimālin famā ātāniyallāhu khairum mimmā ātākum, bal antum bihadiyyatikum tafraḥūn(a).

אַלזאָ ווען די (שליחים) זענען אָנגעקומען צו שלמה, האָט ער (סולימאן) געזאָגט, "וועסטו מיר געבן רייַכטום? וואָס אַלאַה האָט מיר געגעבן איז בעסער ווי וואָס אַלאַה האָט דיר געגעבן; אָבער דו פֿילסט שטאָלץ מיט דיין מתּנה.

اِرْجِعْ اِلَيْهِمْ فَلَنَأْتِيَنَّهُمْ بِجُنُوْدٍ لَّا قِبَلَ لَهُمْ بِهَا وَلَنُخْرِجَنَّهُمْ مِّنْهَآ اَذِلَّةً وَّهُمْ صٰغِرُوْنَ

irji‘ ilaihim falana'tiyannahum bijunūdil lā qibala lahum bihā wa lanukhrijannahum minhā ażillataw wa hum ṣāgirūn(a).

קומט צוריק צו זיי! טאַקע, מיר וועלן זיכער קומען צו זיי מיט אַן אַרמיי וואָס זיי וועלן נישט קענען זיך קעגנשטעלן, און מיר וועלן זיי אַרויסטרייבן פֿון יענעם לאַנד (סאַבאַ) אין שאַנדע און זיי וועלן ווערן (געפֿאַנגענע) אין שאַנדע.

قَالَ يٰٓاَيُّهَا الْمَلَؤُا اَيُّكُمْ يَأْتِيْنِيْ بِعَرْشِهَا قَبْلَ اَنْ يَّأْتُوْنِيْ مُسْلِمِيْنَ

qāla yā ayyuhal-mala'u ayyukum ya'tīnī bi‘arsyihā qabla ay ya'tūnī muslimīn(a).

ער (סולימאן) האט געזאגט, "אָה פּרינצן! ווער צווישן אייך איז ביכולת צו ברענגען זיין טראָן צו מיר איידער זיי קומען צו מיר און זיך אונטערגעבן?"

قَالَ عِفْرِيْتٌ مِّنَ الْجِنِّ اَنَا۠ اٰتِيْكَ بِهٖ قَبْلَ اَنْ تَقُوْمَ مِنْ مَّقَامِكَۚ وَاِنِّيْ عَلَيْهِ لَقَوِيٌّ اَمِيْنٌ

qāla ‘ifrītum minal-jinni ana atīka bihī qabla an taqūma mim maqāmik(a), wa innī ‘alaihi laqawiyyun amīn(un).

האט דער איפריט פון די דזשין געזאגט, "איך וועל עס דיר ברענגען איידער דו וועסט אויפשטיין פון דיין זיץ; און טאקע, איך בין שטארק גענוג עס צו טון און מען קען מיך פארטרויען."

قَالَ الَّذِيْ عِنْدَهٗ عِلْمٌ مِّنَ الْكِتٰبِ اَنَا۠ اٰتِيْكَ بِهٖ قَبْلَ اَنْ يَّرْتَدَّ اِلَيْكَ طَرْفُكَۗ فَلَمَّا رَاٰهُ مُسْتَقِرًّا عِنْدَهٗ قَالَ هٰذَا مِنْ فَضْلِ رَبِّيْۗ لِيَبْلُوَنِيْٓ ءَاَشْكُرُ اَمْ اَكْفُرُۗ وَمَنْ شَكَرَ فَاِنَّمَا يَشْكُرُ لِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ كَفَرَ فَاِنَّ رَبِّيْ غَنِيٌّ كَرِيْمٌ

qālal-lażī ‘indahū ‘ilmum minal-kitābi ana ātīka bihī qabla ay yartadda ilaika ṭarfuk(a), falammā ra'āhu mustaqirran ‘indahū qāla hāżā min faḍli rabbī, liyabluwanī a'asykuru am akfur(u), wa man syakara fa'innamā yasykuru linafsih(ī), wa man kafara fa'inna rabbī ganiyyun karīm(un).

איינער וואָס האָט געהאַט וויסן פֿון דעם בוך האָט געזאָגט, "איך וועל ברענגען דעם טראָן צו אײַך איידער אײַערע אויגן בלינקען." אַלזאָ ווען ער (סולימאן) האָט געזען דעם טראָן פֿאַר זיך, האָט ער געזאָגט, "דאָס איז צווישן די גנאָד פֿון מײַן האַר צו פּרובירן מיך, צי איך בין דאַנקבאַר צי איך פֿאַרלייקען (זײַנע ברכות). ווער עס איז דאַנקבאַר, דאַן איז ער טאַקע דאַנקבאַר פֿאַר זײַן אייגענעם (גוטסקייט), און ווער עס נישט גלויבט, דאַן איז מײַן האַר טאַקע רײַך, כּבוד."

قَالَ نَكِّرُوْا لَهَا عَرْشَهَا نَنْظُرْ اَتَهْتَدِيْٓ اَمْ تَكُوْنُ مِنَ الَّذِيْنَ لَا يَهْتَدُوْنَ

qāla nakkirū lahā ‘arsyahā nanẓur atahtadī am takūnu minal-lażīna lā yahtadūn(a).

ער (סולימאן) האט געזאגט, "טויש איר טראָן פֿאַר איר; מיר וועלן זען צי זי (באַלקיס) דערקענט עס אָדער דערקענט עס מער נישט."

فَلَمَّا جَاۤءَتْ قِيْلَ اَهٰكَذَا عَرْشُكِۗ قَالَتْ كَاَنَّهٗ هُوَۚ وَاُوْتِيْنَا الْعِلْمَ مِنْ قَبْلِهَا وَكُنَّا مُسْلِمِيْنَ

falammā jā'at qīla ahakażā ‘arsyuk(i), qālat ka'annahū huw(a), wa ūtīnal-‘ilma min qablihā wa kunnā muslimīn(a).

אַלזאָ ווען ער (באַלקיס) איז געקומען, האָט מען אים געפרעגט (אים), "איז דאָס דיין טראָן ווי?" ער (באַלקיס) האָט געענטפערט, "ווי כאילו דאָס איז ער געווען." (און ער, באַלקיס, האָט געזאָגט), "מיר האָבן באַקומען פריערדיקע וויסן און מיר זענען די וואָס אונטערגעבן זיך (צו אַלאַ)."

وَصَدَّهَا مَا كَانَتْ تَّعْبُدُ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗاِنَّهَا كَانَتْ مِنْ قَوْمٍ كٰفِرِيْنَ

wa ṣaddahā mā kānat ta‘budu min dūnillāh(i), innahā kānat min qaumin kāfirīn(a).

און זיין געוואוינהייט צו דינען אנדערע ווי אללא האט אים געשטערט (פון געבן געבורט צו איסלאם), אין פאקט ער (באלקיס) פלעגט זיין איינער פון די נישט-גלייבנדיקע.

قِيْلَ لَهَا ادْخُلِى الصَّرْحَۚ فَلَمَّا رَاَتْهُ حَسِبَتْهُ لُجَّةً وَّكَشَفَتْ عَنْ سَاقَيْهَاۗ قَالَ اِنَّهٗ صَرْحٌ مُّمَرَّدٌ مِّنْ قَوَارِيْرَ ەۗ قَالَتْ رَبِّ اِنِّيْ ظَلَمْتُ نَفْسِيْ وَاَسْلَمْتُ مَعَ سُلَيْمٰنَ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ࣖ

qīla lahadkhuliṣ-ṣarḥ(a), falammā ra'athu ḥasibathu lujjataw wa kasyafat ‘an sāqaihā, qāla innahū ṣarḥum mumarradum min qawārīr(a), qālat rabbi innī ẓalamtu nafsī wa aslamtu ma‘a sulaimāna lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).

מען האט אים (באַלקיס) געזאָגט, "גיי אַרײַן אין פּאַלאַץ." אַזוי ווען ער (באַלקיס) האָט געזען (דעם שטאָק פֿון פּאַלאַץ), האָט ער געמיינט אַז דאָס איז אַ גרויסער וואַסער־פּײַכל, און ער האָט באַדעקט זיינע צוויי קעלבער. ער (סולימאן) האָט געזאָגט, "טאַקע דאָס איז נאָר דער שטאָק פֿון פּאַלאַץ באַדעקט מיט גלאָז." ער (באַלקיס) האָט געזאָגט, "אָה, מײַן האַר, טאַקע, איך האָב זיך אַליין שלעכט געטאָן. איך גיב זיך איבער מיט שלמה צו אַלאַ, דעם האַר פֿון אַלע וועלטן."

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَآ اِلٰى ثَمُوْدَ اَخَاهُمْ صٰلِحًا اَنِ اعْبُدُوا اللّٰهَ فَاِذَا هُمْ فَرِيْقٰنِ يَخْتَصِمُوْنَ

wa laqad arsalnā ilā ṡamūda akhāhum ṣāliḥan ani‘budullāha fa'iżā hum farīqāni yakhtaṣimūn(a).

און טאַקע, מיר האָבן געשיקט צו (די מענטשן פון) סאַמוד זייער ברודער סאַלח (וואָס האָט געשריגן), "דינט אַלאַ!" אָבער פּלוצעם (זענען זיי געוואָרן) צוויי פייַנדלעכע גרופּעס.

قَالَ يٰقَوْمِ لِمَ تَسْتَعْجِلُوْنَ بِالسَّيِّئَةِ قَبْلَ الْحَسَنَةِۚ لَوْلَا تَسْتَغْفِرُوْنَ اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ

qāla yā qaumi lima tasta‘jilūna bis-sayyi'ati qablal-ḥasanah(ti), lau lā tastagfirūnallāha la‘allakum turḥamūn(a).

ער (סאַלעה) האָט געזאָגט, "אָה, מײַן פֿאָלק! פֿאַרוואָס בעט איר אַז שלעכטס זאָל געאײַלט ווערן פֿאַר (איר בעט פֿאַר) גוטס? פֿאַרוואָס בעט איר נישט אַללאַה פֿאַר מחילה, כּדי איר זאָלט באַקומען רחמנות?"

قَالُوا اطَّيَّرْنَا بِكَ وَبِمَنْ مَّعَكَۗ قَالَ طٰۤىِٕرُكُمْ عِنْدَ اللّٰهِ بَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ تُفْتَنُوْنَ

qāluṭ ṭayyarnā bika wa bimam ma‘ak(a), qāla ṭā'irukum ‘indallāhi bal antum qaumun tuftanūn(a).

זיי האָבן געענטפערט, "מיר האָבן געהאַט אַ שלעכט גורל צוליב דיר און די מענטשן מיט דיר." ער (סאַלעה) האָט געזאָגט, "דיין גורל איז מיט אַלאַה (מיר זענען נישט די סיבה), אָבער דו ביסט אַ פאָלק וואָס ווערט געפּרוּווט."

وَكَانَ فِى الْمَدِيْنَةِ تِسْعَةُ رَهْطٍ يُّفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِ وَلَا يُصْلِحُوْنَ

wa kāna fil-madīnati tis‘atu rahṭiy yufsidūna fil-arḍi wa lā yuṣliḥūn(a).

און אין יענער שטאָט זײַנען געווען נײַן מענטשן וואָס האָבן געמאַכט שלעכטס אין לאַנד, און זיי האָבן נישט פֿאַרריכט.

قَالُوْا تَقَاسَمُوْا بِاللّٰهِ لَنُبَيِّتَنَّهٗ وَاَهْلَهٗ ثُمَّ لَنَقُوْلَنَّ لِوَلِيِّهٖ مَا شَهِدْنَا مَهْلِكَ اَهْلِهٖ وَاِنَّا لَصٰدِقُوْنَ

qālū taqāsamū billāhi lanubayyitannahū wa ahlahū ṡumma lanaqūlanna liwaliyyihī mā syahidnā mahlika ahlihī wa innā laṣādiqūn(a).

זיי האָבן געזאָגט, "שווערט ביי אַלאַ אַז מיר וועלן זיכער אַטאַקירן אים און זיין משפּחה ביינאכט, און דערנאָך וועלן מיר זאָגן זיינע יורשים אַז מיר האָבן נישט געזען די חורבן פון זיין משפּחה, און אַז מיר זענען אמת."

وَمَكَرُوْا مَكْرًا وَّمَكَرْنَا مَكْرًا وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ

wa makarū makraw wa makarnā makraw wa hum lā yasy‘urūn(a).

און זיי האָבן אויסגעטראַכט אַ פּלאַן, און מיר האָבן אויסגעטראַכט אַ פּלאַן, ווען זיי האָבן נישט באַמערקט.

فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ مَكْرِهِمْ اَنَّا دَمَّرْنٰهُمْ وَقَوْمَهُمْ اَجْمَعِيْنَ

fanẓur kaifa kāna ‘āqibatu makrihim annā dammarnāhum wa qaumahum ajma‘īn(a).

זעט וואָס איז געווען דער רעזולטאַט פון זייערע קאָנספּיראַציעס, אַז מיר האָבן זיי און זייער פאָלק אַלע צוזאַמען פֿאַרניכטעט.

فَتِلْكَ بُيُوْتُهُمْ خَاوِيَةً ۢبِمَا ظَلَمُوْاۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ

fatilka buyūtuhum khāwiyatam bimā ẓalamū, inna fī żālika la'āyatal liqaumiy ya‘lamūn(a).

אַזוי זענען זייערע הייזער וואָס זענען איינגעפאַלן צוליב זייער אומרעכט. טאַקע, אין דעם איז אַ סימן פֿאַר אַ פֿאָלק וואָס ווייסט.

وَاَنْجَيْنَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَكَانُوْا يَتَّقُوْنَ

wa anjainal-lażīna āmanū wa kānū yattaqūn(a).

און מיר ראַטעווען די וואָס גלויבן און זיי בלייבן שטענדיק פרום.

وَلُوْطًا اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖٓ اَتَأْتُوْنَ الْفَاحِشَةَ وَاَنْتُمْ تُبْصِرُوْنَ

wa lūṭan iż qāla liqaumihī ata'tūnal-fāḥisyata wa antum tubṣirūn(a).

און (געדענקט די מעשה פון) לוט, ווען ער האט געזאגט צו זיין פאלק, "פארוואס טוט איר פאהיסיא (אפגעפערלעכע) מעשים, אפילו ווען איר זעט (די אפגעפערלעכקייט פון אוממאָראַלישע מעשים)?"

اَىِٕنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الرِّجَالَ شَهْوَةً مِّنْ دُوْنِ النِّسَاۤءِ ۗبَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُوْنَ

a'innakum lata'tūnar-rijāla syahwatam min dūnin-nisā'(i), bal antum qaumun tajhalūn(a).

פארוואס גייט איר צו צו מענער צו (ערפילן) אייערע תאוות, אנשטאט (צו) פרויען? טאקע, איר זענט א פאלק וואס ווייסט נישט (די קאנסעקווענצן פון אייערע מעשים).

۞ فَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهٖٓ اِلَّآ اَنْ قَالُوْٓا اَخْرِجُوْٓا اٰلَ لُوْطٍ مِّنْ قَرْيَتِكُمْۙ اِنَّهُمْ اُنَاسٌ يَّتَطَهَّرُوْنَ

famā kāna jawāba qaumihī illā an qālū akhrijū āla lūṭim min qaryatikum, innahum unāsuy yataṭahharūn(a).

די ענטפער פון זיין פאלק איז געווען גארנישט אנדערש ווי זאגן, "פארטרייבט לוט און זיין פאמיליע פון אייער לאנד; טאקע זיי זענען מענטשן וואס (האלטן זיך פאר) הייליק."

فَاَنْجَيْنٰهُ وَاَهْلَهٗٓ اِلَّا امْرَاَتَهٗ قَدَّرْنٰهَا مِنَ الْغٰبِرِيْنَ

fa'anjaināhu wa ahlahū illamra'atahū qaddarnāhā minal-gābirīn(a).

אַזוי האָבן מיר אים און זײַן משפּחה געראַטעוועט, אַחוץ זײַן פֿרוי. מיר האָבן באַשלאָסן אַז ער וועט זײַן צווישן די וואָס זענען געבליבן (צו ווערן חרובֿ).

وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ مَّطَرًاۚ فَسَاۤءَ مَطَرُ الْمُنْذَرِيْنَ ࣖ

wa amṭarnā ‘alaihim maṭarā(n), fasā'a maṭarul-munżarīn(a).

און מיר האָבן זיי באַשאַופּט מיט רעגן (שטיינער), אַזוי דער רעגן (וואָס איז געפֿאַלן) אויף די וואָס האָבן באַקומען די וואָרענונג (אָבער האָבן נישט צוגעהערט) איז געווען זייער שלעכט.

قُلِ الْحَمْدُ لِلّٰهِ وَسَلٰمٌ عَلٰى عِبَادِهِ الَّذِيْنَ اصْطَفٰىۗ ءٰۤاللّٰهُ خَيْرٌ اَمَّا يُشْرِكُوْنَ ۔

qulil-ḥamdu lillāhi wa salāmun ‘alā ‘ibādihil-lażīnaṣṭafā, āllāhu khairun ammā yusyrikūn(a).

זאָג (מוחמד), "געלויבט זאָל זײַן אַלאַה און שלום זאָל זײַן אויף זײַנע קנעכט, וועמען ער האָט אויסגעקליבן. איז אַלאַה בעסער, צי וואָס זיי פֿאַרבינדן (מיט אים)?"

اَمَّنْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَاَنْزَلَ لَكُمْ مِّنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَنْۢبَتْنَا بِهٖ حَدَاۤىِٕقَ ذَاتَ بَهْجَةٍۚ مَا كَانَ لَكُمْ اَنْ تُنْۢبِتُوْا شَجَرَهَاۗ ءَاِلٰهٌ مَّعَ اللّٰهِ ۗبَلْ هُمْ قَوْمٌ يَّعْدِلُوْنَ ۗ

am man khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa anzala minas-samā'i mā'an fa ambatnā bihī ḥadā'iqa żāta bahjah(tin), mā kāna lakum an tumbitū syajarahā, a'ilāhum ma‘allāh(i), bal hum qaumuy ya‘dilūn(a).

איז עס נישט ער (אַלאַה) וואָס האָט באַשאַפֿן די הימלען און די ערד און וואָס שיקט אַראָפּ וואַסער פֿון הימל פֿאַר אײַך, און דורך דעם לאָזן מיר וואַקסן גערטנער פֿון שיינער שיינקייט? איר וועט נישט קענען וואַקסן אירע ביימער. איז דאָ אַ גאָט אַחוץ אַלאַה? נאָר זיי זענען די וואָס גייען אַוועק (פֿון דער אמת).

اَمَّنْ جَعَلَ الْاَرْضَ قَرَارًا وَّجَعَلَ خِلٰلَهَآ اَنْهٰرًا وَّجَعَلَ لَهَا رَوَاسِيَ وَجَعَلَ بَيْنَ الْبَحْرَيْنِ حَاجِزًاۗ ءَاِلٰهٌ مَّعَ اللّٰهِ ۗبَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ ۗ

am man ja‘alal-arḍa qarāraw wa ja‘ala khilālahā anhāraw wa ja‘ala lahā rawāsiya wa ja‘ala bainal-baḥraini ḥājizā(n), a'ilāhum ma‘allāh(i), bal akṡaruhum lā ya‘lamūn(a).

איז עס נישט ער (אַלאַה) וואָס האָט געמאַכט די ערד אַ וואוינונג אָרט, וואָס האָט געשטעלט טייכן אין איר מיטן, וואָס האָט געשטעלט בערג צו פארשטארקן איר, און וואָס האָט געמאַכט אַ צעשיידונג צווישן די צוויי ימען? איז דאָ אַ גאָט אַחוץ אַלאַה? רובֿ פון זיי ווייסן נישט.

اَمَّنْ يُّجِيْبُ الْمُضْطَرَّ اِذَا دَعَاهُ وَيَكْشِفُ السُّوْۤءَ وَيَجْعَلُكُمْ خُلَفَاۤءَ الْاَرْضِۗ ءَاِلٰهٌ مَّعَ اللّٰهِ ۗقَلِيْلًا مَّا تَذَكَّرُوْنَۗ

am may yujībul-muḍṭarra iżā da‘āhu wa yaksyifus-sū'a wa yaj‘alukum khulafā'a fil-arḍ(i), a'ilāhum ma‘allāh(i), qalīlam mā tażakkarūn(a).

איז עס נישט ער (אַלאַה) וואָס נעמט אָן (די תּפֿילה פֿון) מענטשן וואָס זענען אין צרות ווען זיי דאַוונען צו אים, און נעמט אַוועק די נויט און מאַכט אײַך (מענטשן) כאַליפֿן (פֿירער) אויף דער ערד? איז דאָ (נאָך אַ) גאָט חוץ אַלאַה? איר געדענקט זייער ווייניק (פֿון אַלאַהס טובות).

اَمَّنْ يَّهْدِيْكُمْ فِيْ ظُلُمٰتِ الْبَرِّ وَالْبَحْرِ وَمَنْ يُّرْسِلُ الرِّيٰحَ بُشْرًاۢ بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهٖۗ ءَاِلٰهٌ مَّعَ اللّٰهِ ۗتَعٰلَى اللّٰهُ عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

am may yahdīkum fī ẓulumātil-barri wal-baḥri wa may yursilur-riyāḥa busyram baina yadai raḥmatih(ī), a'ilāhum ma‘allāh(i), ta‘ālallāhu ‘ammā yusyrikūn(a).

איז עס נישט ער (אַלאַה) וואָס פירט אייך אין דער פינצטערניש אויף לאַנד און ים און וואָס שיקט דעם ווינט ווי גוטע נייַעס איידער (דער אָנקומען פון) זיין רחמנות? איז דאָ (נאָך אַ) גאָט חוץ אַלאַה? דערהויבן איז אַלאַה פֿאַר וואָס זיי פֿאַרבינדן איינער מיטן אַנדערן.

اَمَّنْ يَّبْدَؤُا الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيْدُهٗ وَمَنْ يَّرْزُقُكُمْ مِّنَ السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِۗ ءَاِلٰهٌ مَّعَ اللّٰهِ ۗقُلْ هَاتُوْا بُرْهَانَكُمْ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

am may yabda'ul-khalqa ṡumma yu‘īduhū wa may yarzuqukum minas-samā'i wal-arḍ(i), a'ilāhum ma‘allāh(i), qul hātū burhānakum in kuntum ṣādiqīn(a).

איז ער (אַלאַה) נישט דער וואָס האָט באַשאַפֿן (די באַשעפֿענישן) פֿון אָנהייב, און דערנאָך עס ווידערהאָלט (ווידער) און וואָס גיט אײַך שפּײַז פֿון הימל און ערד? איז דאָ (נאָך אַ גאָט) אַחוץ אַלאַה? זאָגט, "ברענגט אַ באַווײַז פֿון אײַער אמת, אויב איר זײַט אמתדיק."

قُلْ لَّا يَعْلَمُ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ الْغَيْبَ اِلَّا اللّٰهُ ۗوَمَا يَشْعُرُوْنَ اَيَّانَ يُبْعَثُوْنَ

qul lā ya‘lamu man fis-samāwāti wal-arḍil gaiba illallāh(u), wa mā yasy‘urūna ayyāna yub‘aṡūn(a).

זאָג (אָ מוכאַמאַד), "קיינער אין הימל אָדער אויף דער ערד ווייסט נישט דאָס וואָס מען קען נישט זען אַחוץ אַלאַ. און זיי ווייסן נישט ווען זיי וועלן אויפשטיין."

بَلِ ادّٰرَكَ عِلْمُهُمْ فِى الْاٰخِرَةِۗ بَلْ هُمْ فِيْ شَكٍّ مِّنْهَاۗ بَلْ هُمْ مِّنْهَا عَمُوْنَ ࣖ

balid dāraka ‘ilmuhum fil-ākhirah(ti), bal hum fī syakkim minhā, bal hum minhā ‘amūn(a).

אפילו זייער וויסן פון דעם עולם הבא דערגרייכט נישט (אהין). אין פאַקט, זיי צווייפלען וועגן דעם. אין פאַקט, זיי זענען בלינד צו דעם.

وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا ءَاِذَا كُنَّا تُرٰبًا وَّاٰبَاۤؤُنَآ اَىِٕنَّا لَمُخْرَجُوْنَ

wa qālal-lażīna kafarū a'iżā kunnā turābaw wa ābā'unā a'innā lamukhrajūn(a).

און די וואָס נישט גלויבן זאָגן, "נאָכדעם ווי מיר ווערן די ערד און (אַזוי אויך) אונדזערע אָוועס, איז עס אמת אַז מיר וועלן אַרויסגעבראַכט ווערן (פון די קברים)?

لَقَدْ وُعِدْنَا هٰذَا نَحْنُ وَاٰبَاۤؤُنَا مِنْ قَبْلُۙ اِنْ هٰذَآ اِلَّآ اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ

laqad wu‘idnā hāżā naḥnu wa ābā'unā min qabl(u), in hāżā illā asāṭīrul-awwalīn(a).

זינט אוראלטע צייטן זענען מיר געוואָרן באַדראָט מיט דעם (דעם טאָג פון תחיית המתים); מיר און אונדזערע אָוועס. אין פאַקט, דאָס איז נאָר אַ מעשה פון אוראלטע מענטשן.

قُلْ سِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَانْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُجْرِمِيْنَ

qul sīrū fil-arḍi fanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mujrimīn(a).

זאָג (מוחמד), "גיי אויף דער ערד, און זע וואָס דער סוף פֿון די זינדיקע איז.

وَلَا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَلَا تَكُنْ فِيْ ضَيْقٍ مِّمَّا يَمْكُرُوْنَ

wa lā taḥzan ‘alaihim wa lā takun fī ḍaiqim mimmā yamkurūn(a).

און זייט נישט טרויעריג פֿאַר זיי, און פילט זיך נישט (דיין ברוסט) פֿאַרענגט דורך זייערע פֿאַרפֿירערישע אָנשטרענגונגען."

وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هٰذَا الْوَعْدُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa yaqūlūna matā hāżal-wa‘du in kuntum ṣādiqīn(a).

און זיי (די נישט-גלויבער) זאָגן, "ווען וועט די צוזאָג (פון שטראָף) קומען, אויב איר זענט אמת?"

قُلْ عَسٰٓى اَنْ يَّكُوْنَ رَدِفَ لَكُمْ بَعْضُ الَّذِيْ تَسْتَعْجِلُوْنَ

qul ‘asā ay yakūna radifa lakum ba‘ḍul-lażī tasta‘jilūn(a).

זאָג (מוחמד), "עס קען זײַן אַז אַ טייל פֿון דער (שטראָף) וואָס דו האָסט געבעטן פֿאַר אַ שנעלערן האָט שוין כּמעט דערגרייכט דיך."

وَاِنَّ رَبَّكَ لَذُوْ فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَشْكُرُوْنَ

wa inna rabbaka lażū faḍlin ‘alan-nāsi wa lākinna akṡarahum lā yasykurūn(a).

און טאַקע, דיין גאָט האָט טאַקע מתנות (וואָס ער האָט געגעבן) צו מענטשן, אָבער רובֿ פון זיי זענען נישט דאַנקבאַר (פֿאַר אים).

وَاِنَّ رَبَّكَ لَيَعْلَمُ مَا تُكِنُّ صُدُوْرُهُمْ وَمَا يُعْلِنُوْنَ

wa inna rabbaka laya‘lamu mā tukinnu ṣudūruhum wa mā yu‘linūn(a).

און טאַקע, דיין גאָט ווייסט וואָס איז באַהאַלטן אין זייערע ברוסטן און וואָס זיי אַנטפּלעקן.

وَمَا مِنْ غَاۤىِٕبَةٍ فِى السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِ اِلَّا فِيْ كِتٰبٍ مُّبِيْنٍ

wa mā min gā'ibatin fis-samā'i wal-arḍi illā fī kitābim mubīn(in).

און גאָרנישט איז באַהאַלטן אין הימל און אויף דער ערד, נאָר (אויפגעשריבן) אין אַ קלאָרן בוך (לאַוה מאַהפוזש).

اِنَّ هٰذَا الْقُرْاٰنَ يَقُصُّ عَلٰى بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اَكْثَرَ الَّذِيْ هُمْ فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ

inna hāżal-qur'āna yaquṣṣu ‘alā banī isrā'īla akṡaral-lażī hum fīhi yakhtalifūn(a).

טאקע, דער קוראן דערקלערט פאר די קינדער פון ישראל רוב פון די (ענינים) וואס זיי האבן זיך געקריגט.

وَاِنَّهٗ لَهُدًى وَّرَحْمَةٌ لِّلْمُؤْمِنِيْنَ

wa innahū lahudaw wa raḥmatul lil-mu'minīn(a).

און טאקע, (דער קוראן) איז באמת אנווייזונג און רחמנות פאר די וואס גלייבן.

اِنَّ رَبَّكَ يَقْضِيْ بَيْنَهُمْ بِحُكْمِهٖۚ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْعَلِيْمُۚ

inna rabbaka yaqḍī bainahum biḥukmih(ī), wa huwal-‘azīzul-‘alīm(u).

טאַקע, דיין גאָט וועט ענדיגן (ענינים) צווישן זיי דורך זיין געזעץ, און ער איז אַלמעכטיק, אַלוויסנדיק.

فَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗاِنَّكَ عَلَى الْحَقِّ الْمُبِيْنِ

fatawakkal ‘alallāh(i), innaka ‘alal-ḥaqqil mubīn(i).

שטעלט אייער צוטרוי אין אַלאַה, באמת איר (מוחמד) זענט העכער די עכטע אמת.

اِنَّكَ لَا تُسْمِعُ الْمَوْتٰى وَلَا تُسْمِعُ الصُّمَّ الدُّعَاۤءَ اِذَا وَلَّوْا مُدْبِرِيْنَ

innaka lā tusmi‘ul-mautā wa lā tusmi‘uṣ-ṣummad-du‘ā'a iżā wallau mudbirīn(a).

טאַקע, איר קענט נישט מאַכן די טויטע הערן און (אויך נישט) מאַכן די טויבע הערן דעם געשריי, אויב זיי האָבן זיך אומגעקערט דעם רוקן.

وَمَآ اَنْتَ بِهٰدِى الْعُمْيِ عَنْ ضَلٰلَتِهِمْۗ اِنْ تُسْمِعُ اِلَّا مَنْ يُّؤْمِنُ بِاٰيٰتِنَا فَهُمْ مُّسْلِمُوْنَ

wa mā anta bihādil-‘umyi ‘an ḍalālatihim, in tusmi‘u illā may yu'minu bi'āyātinā fahum muslimūn(a).

און דו וועסט נישט קענען פירן די בלינדע פון זייער טעות. דו קענסט נישט מאכן (קיינעם) הערן, אחוץ די וואס גלויבן אין אונדזערע פסוקים, דעמאלט וועלן זיי זיך אונטערווארפן.

۞ وَاِذَا وَقَعَ الْقَوْلُ عَلَيْهِمْ اَخْرَجْنَا لَهُمْ دَاۤبَّةً مِّنَ الْاَرْضِ تُكَلِّمُهُمْ اَنَّ النَّاسَ كَانُوْا بِاٰيٰتِنَا لَا يُوْقِنُوْنَ ࣖ

wa iżā waqa‘al-qaulu ‘alaihim akhrajnā lahum dābbatam minal-arḍi tukallimuhum annan-nāsa kānū bi'āyātinā lā yūqinūn(a).

און ווען די ווערטער (די באדינגונגען פון דער צייט פון נאטירלעכער פארניכטונג) וועלן אויף זיי אין קראַפט קומען, וועלן מיר ארויסשיקן לעבעדיגע, באַוועגלעכע באַשעפענישן פון דער ערד, וואָס וועלן זיי זאָגן, אַז מענטשן פריער האָבן נישט געגלייבט אין אונדזערע וואונדער.

وَيَوْمَ نَحْشُرُ مِنْ كُلِّ اُمَّةٍ فَوْجًا مِّمَّنْ يُّكَذِّبُ بِاٰيٰتِنَا فَهُمْ يُوْزَعُوْنَ

wa yauma naḥsyuru min kulli ummatin faujam mimmay yukażżibu bi'āyātinā fahum yūza‘ūn(a).

און (געדענקט) דעם טאָג ווען מיר וועלן זאַמלען פֿון יעדער פֿאָלק אַ גרופּע פֿון די וואָס האָבן געלייקנט אונדזערע התגלות, און זיי וועלן צעטיילט ווערן (אין גרופּעס).

حَتّٰٓى اِذَا جَاۤءُوْ قَالَ اَكَذَّبْتُمْ بِاٰيٰتِيْ وَلَمْ تُحِيْطُوْا بِهَا عِلْمًا اَمَّاذَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

Ḥattā iżā jā'ū qāla akażżabtum bi'āyātī wa lam tuḥīṭū bihā ‘ilman ammāżā kuntum ta‘malūn(a).

אַלזאָ ווען זיי זענען געקומען, האָט ער (אַלאַה) געזאָגט, "פֿאַרוואָס האָט איר געלייקנט מײַנע פסוקים, ווען איר ווייסט נישט וועגן זיי, צי וואָס איר האָט געטאָן?"

وَوَقَعَ الْقَوْلُ عَلَيْهِمْ بِمَا ظَلَمُوْا فَهُمْ لَا يَنْطِقُوْنَ

wa waqa‘al-qaulu ‘alaihim bimā ẓalamū fahum lā yanṭiqūn(a).

און די ווערטער (צוזאג פון שטראָף) זענען אויף זיי געקומען צוליב זייער אומרעכט, אַזוי זיי האָבן נישט געקענט רעדן.

اَلَمْ يَرَوْا اَنَّا جَعَلْنَا الَّيْلَ لِيَسْكُنُوْا فِيْهِ وَالنَّهَارَ مُبْصِرًاۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ

alam yarau annā ja‘alnal-laila liyaskunū fīhi wan-nahāra mubṣirā(n), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yu'minūn(a).

זעען זיי נישט אַז מיר האָבן געמאַכט די נאַכט פֿאַר זיי צו רוען אין, און דעם טאָג אַ ליכט? יאָ, אין דעם זענען וואונדער פֿאַר אַ פֿאָלק וואָס גלויבט.

وَيَوْمَ يُنْفَخُ فِى الصُّوْرِ فَفَزِعَ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَمَنْ فِى الْاَرْضِ اِلَّا مَنْ شَاۤءَ اللّٰهُ ۗوَكُلٌّ اَتَوْهُ دٰخِرِيْنَ

wa yauma yunfakhu fiṣ-ṣūri fa fazi‘a man fis-samāwāti wa man fil-arḍi illā man syā'allāh(u), wa kullun atauhu dākhirīn(a).

און (געדענקט) אין דעם טאָג (ווען) די שופר וועט געבלאָזן ווערן, וועט וואָס איז אין הימל און וואָס איז אויף דער ערד איבערראשט ווערן, אַחוץ ווער אַלאַה וויל. און זיי אַלע זענען געקומען פֿאַר אים דערנידעריקט.

وَتَرَى الْجِبَالَ تَحْسَبُهَا جَامِدَةً وَّهِيَ تَمُرُّ مَرَّ السَّحَابِۗ صُنْعَ اللّٰهِ الَّذِيْٓ اَتْقَنَ كُلَّ شَيْءٍۗ اِنَّهٗ خَبِيْرٌۢ بِمَا تَفْعَلُوْنَ

wa taral-jibāla taḥsabuhā jāmidataw wa hiya tamurru marras saḥāb(i), ṣun‘allāhil-lażī atqana kulla syai'(in), innahū khabīrum bimā taf‘alūn(a).

און איר וועט זען בערג, וואָס איר האָט געמיינט זענען פעסטגעשטעלט אויף זייער אָרט, אָבער זיי רירן זיך (ווי) וואָלקנס וואָס גייען. (דאָס איז) די בריאה פון אַלאַה וואָס האָט אַלץ באַשאַפֿן פּערפֿעקט. טאַקע, ער איז זייער פֿאָרזיכטיק וועגן וואָס איר טוט.

مَنْ جَاۤءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهٗ خَيْرٌ مِّنْهَاۚ وَهُمْ مِّنْ فَزَعٍ يَّوْمَىِٕذٍ اٰمِنُوْنَ

man jā'a bil-ḥasanati falahū khairum minhā, wa hum min faza‘iy yauma'iżin āminūn(a).

ווער עס ברענגט גוטסקייט, וועט באַקומען (אַ באַלוינונג) וואָס איז בעסער ווי עס, בשעת זיי פילן זיכער פון די (שרעקלעכע) איבערראַשונגען אין יענעם טאָג.

وَمَنْ جَاۤءَ بِالسَّيِّئَةِ فَكُبَّتْ وُجُوْهُهُمْ فِى النَّارِۗ هَلْ تُجْزَوْنَ اِلَّا مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

wa man jā'a bis-sayyi'ati fakubbat wujūhuhum fin-nār(i), hal tujzauna illā mā kuntum ta‘malūn(a).

און ווער עס ברענגט שלעכטס, זיין פנים וועט געוואָרפן ווערן אין גיהנום. איר וועט נישט באַלוינט ווערן, נאָר (אין פּראָפּאָרציע צו) וואָס איר האָט געטאָן.

اِنَّمَآ اُمِرْتُ اَنْ اَعْبُدَ رَبَّ هٰذِهِ الْبَلْدَةِ الَّذِيْ حَرَّمَهَا وَلَهٗ كُلُّ شَيْءٍ وَّاُمِرْتُ اَنْ اَكُوْنَ مِنَ الْمُسْلِمِيْنَ ۙ

innamā umirtu an a‘buda rabba hāżihil-baldatil-lażī ḥarramahā wa lahū kullu syai'iw wa umirtu an akūna minal-muslimīn(a).

איך (מוחמד) בין באפוילן געוואָרן נאָר צו דינען דעם האר פון דער שטאָט (מעקאַ), וואָס ער האָט דאָרטן הייליק געמאַכט, און אַלץ געהערט צו אים. און איך בין באפוילן געוואָרן צו זיין פון די מוסולמענער,

وَاَنْ اَتْلُوَا الْقُرْاٰنَ ۚفَمَنِ اهْتَدٰى فَاِنَّمَا يَهْتَدِيْ لِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ ضَلَّ فَقُلْ اِنَّمَآ اَنَا۠ مِنَ الْمُنْذِرِيْنَ

wa an atluwal-qur'ān(a), famanihtadā fa'innamā yahtadī linafsih(ī), wa man ḍalla faqul innamā ana minal-munżirīn(a).

און אז איך זאג אויס דעם קוראן (צו מענטשן). אזוי ווער עס ווערט געפירט וועט טאקע באקומען אנווייזונג (פאר זיין גוטן), און ווער עס גייט פארביי, זאגט, "טאקע בין איך גארנישט מער ווי איינער פון די ווארנער."

وَقُلِ الْحَمْدُ لِلّٰهِ سَيُرِيْكُمْ اٰيٰتِهٖ فَتَعْرِفُوْنَهَاۗ وَمَا رَبُّكَ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ ࣖ

wa qulil-ḥamdu lillāhi sayurīkum āyātihī fata‘rifūnahā, wa mā rabbuka bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).

און זאָג (מוחמד), "געלויבט זאָל זײַן אַלאַה, ער וועט אײַך ווײַזן זײַנע סימנים (פון גרויסקייט), דעמאָלט וועט איר וויסן. און אײַער גאָט איז נישט אומבאַוואוסטזיניק וועגן וואָס איר טוט."