Revert to Islam, click here
איסלאם אל-האק: קאָראַן און האַדית
(אמתדיקער איסלאם)

Q.S טא-הא (طه) - 135 נומער פון פערזן

(טאהא)

Qari

Murottal Audio

1

طٰهٰ ۚ

Ṭāhā.

טהא


2

مَآ اَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْقُرْاٰنَ لِتَشْقٰٓى ۙ

mā anzalnā ‘alaikal-qur'āna litasyqā.

מיר האָבן נישט אַראָפּגעשיקט דעם קוראַן צו דיר (מוחמד) כּדי דו זאָלסט זײַן אין צרות;


3

اِلَّا تَذْكِرَةً لِّمَنْ يَّخْشٰى ۙ

illā tażkiratal limay yakhsyā.

אבער אלס א ווארענונג פאר די וואס מורא האבן (פון גאט),


4

تَنْزِيْلًا مِّمَّنْ خَلَقَ الْاَرْضَ وَالسَّمٰوٰتِ الْعُلٰى ۗ

tanzīlam mimman khalaqal-arḍa was-samāwātil-‘ulā.

שטאַמען פֿון (אַלאַה) וואָס האָט באַשאַפֿן די ערד און די הויכע הימלען,


5

اَلرَّحْمٰنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوٰى

ar- raḥmānu ‘alal-‘arsyistawā.

(נעמלעך) דער מערסט גנעדיגער, וואָס וואוינט איבערן טראָן.


6

لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَمَا تَحْتَ الثَّرٰى

lahū mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍi wa mā bainahumā wa mā taḥtaṡ-ṡarā.

צו אים געהערט אַלץ וואָס איז אין הימלען, וואָס איז אויף דער ערד, וואָס איז צווישן זיי, און וואָס איז אונטער דער ערד.


7

وَاِنْ تَجْهَرْ بِالْقَوْلِ فَاِنَّهٗ يَعْلَمُ السِّرَّ وَاَخْفٰى

wa in tajhar bil-qauli fa innahū ya‘lamus-sirra wa akhfā.

און אויב איר רעדט הויך, טאַקע, ער ווייסט דעם סוד און וואָס איז מער באַהאַלטן.


8

اَللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۗ لَهُ الْاَسْمَاۤءُ الْحُسْنٰى

allāhu lā ilāha illā huw(a), lahul-asmā'ul-ḥusnā.

(ער איז) אַלאַה, עס איז נישטאָ קיין גאָט אַחוץ אים, וואָס האָט די בעסטע נעמען.


9

وَهَلْ اَتٰىكَ حَدِيْثُ مُوْسٰى ۘ

wa hal atāka ḥadīṡu mūsā.

און האט די מעשה פון משה רבינו אייך דערגרייכט?


10

اِذْ رَاٰ نَارًا فَقَالَ لِاَهْلِهِ امْكُثُوْٓا اِنِّيْٓ اٰنَسْتُ نَارًا لَّعَلِّيْٓ اٰتِيْكُمْ مِّنْهَا بِقَبَسٍ اَوْ اَجِدُ عَلَى النَّارِ هُدًى

iż ra'ā nāran fa qāla li'ahlihimkuṡū innī ānastu nāral la‘allī ātīkum minhā biqabasin au ajidu ‘alan-nāri hudā(n).

ווען ער (משה) האט געזען דאס פייער, האט ער געזאגט צו זיין משפחה, "בלייבט (דא), טאקע איך זע דאס פייער, איך האף אז איך קען ברענגען א קליין פלאם צו אייך אדער איך וועל באקומען אנווייזונג אין דעם ארט פון פייער."


11

فَلَمَّآ اَتٰىهَا نُوْدِيَ يٰمُوْسٰٓى ۙ

falammā atāhā nūdiya yā mūsā.

אַלזאָ ווען ער איז געקומען צו אים (צום אָרט פֿון פֿײַער) האָט מען אים גערופֿן, "אָה מוסא!


12

اِنِّيْٓ اَنَا۠ رَبُّكَ فَاخْلَعْ نَعْلَيْكَۚ اِنَّكَ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى ۗ

innī ana rabbuka fakhla‘ na‘laika innaka bil-wādil-muqaddasi ṭuwā(n).

טאַקע, איך בין דיין גאָט, לאָז אָפּ דיינע צוויי קללות. ווייל באמת ביסטו אין דעם הייליקן טאָל, טואַ.


13

وَاَنَا اخْتَرْتُكَ فَاسْتَمِعْ لِمَا يُوْحٰى

wa anakhtartuka fastami‘ limā yūḥā.

און איך האָב דיר אויסגעקליבן, הערט צו וואָס וועט ווערן אַנטפּלעקט (צו דיר).


14

اِنَّنِيْٓ اَنَا اللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنَا۠ فَاعْبُدْنِيْۙ وَاَقِمِ الصَّلٰوةَ لِذِكْرِيْ

innanī anallāhu lā ilāha illā ana fa‘budnī, wa aqimiṣ-ṣalāta liżikrī.

טאַקע, איך בין אַלאַ, עס איז נישטאָ קיין גאָט אַחוץ מיר, אַזוי דינט מיר און זאָג תפילות צו געדענקען מיר.


15

اِنَّ السَّاعَةَ اٰتِيَةٌ اَكَادُ اُخْفِيْهَا لِتُجْزٰى كُلُّ نَفْسٍۢ بِمَا تَسْعٰى

innas-sā‘ata ātiyatun akādu ukhfīhā litujzā kullu nafsim bimā tas‘ā.

טאַקע, די שעה קומט, איך וועל עס האַלטן בסוד, כּדי יעדער זאָל באַקומען באַלוינט לויט וואָס ער האָט פֿאַרדינט.


16

فَلَا يَصُدَّنَّكَ عَنْهَا مَنْ لَّا يُؤْمِنُ بِهَا وَاتَّبَعَ هَوٰىهُ فَتَرْدٰى

falā yaṣuddannaka ‘anhā mal lā yu'minu bihā wattaba‘a hawāhu fa tardā.

לאָזט אײַך נישט אָפּטרעטן פֿון (דעם יום־השם) דורך מענטשן וואָס גלויבן נישט אין אים און דורך מענטשן וואָס פֿאָלגן זייערע תאוות, וואָס ברענגט אײַך צום אונטערגאַנג."


17

وَمَا تِلْكَ بِيَمِيْنِكَ يٰمُوْسٰى

wa mā tilka biyamīnika yā mūsā.

"און וואָס איז אין דיין רעכטער האַנט, אָ מוסא?"


18

قَالَ هِيَ عَصَايَۚ اَتَوَكَّؤُا عَلَيْهَا وَاَهُشُّ بِهَا عَلٰى غَنَمِيْ وَلِيَ فِيْهَا مَاٰرِبُ اُخْرٰى

qāla hiya ‘aṣāy(a), atwakka'u ‘alaihā wa ahusysyu bihā ‘alā ganamī wa liya fīhā ma'āribu ukhrā.

ער (משה) האָט געזאָגט, "דאָס איז מײַן שטעקן, איך רו אויף אים, און איך קלאַפּ אויס (בלעטער) דערמיט פֿאַר מײַנע ציגן, און עס איז נאָך מער נוץ פֿאַר מיר."


19

قَالَ اَلْقِهَا يٰمُوْسٰى

qāla alqihā yā mūsā.

ער (אַלאַה) האָט געזאָגט, "וואַרף אים, אָ מוסא!"


20

فَاَلْقٰىهَا فَاِذَا هِيَ حَيَّةٌ تَسْعٰى

fa alqāhā fa iżā hiya ḥayyatun tas‘ā.

דעמאָלט האָט (משה) געוואָרפן דעם שטעקן, און פּלוצעם איז עס געוואָרן אַ שלאַנג וואָס האָט זיך שנעל געקראָכן.


21

قَالَ خُذْهَا وَلَا تَخَفْۗ سَنُعِيْدُهَا سِيْرَتَهَا الْاُوْلٰى

qāla khużhā wa lā takhaf, sanu‘īduhā sīratahal-ūlā.

ער (אַלאַה) האָט געזאָגט, "האַלט אים און האָב נישט קיין מורא, מיר וועלן אים צוריקברענגען צו זיין אָריגינעלן צושטאַנד,


22

وَاضْمُمْ يَدَكَ اِلٰى جَنَاحِكَ تَخْرُجْ بَيْضَاۤءَ مِنْ غَيْرِ سُوْۤءٍ اٰيَةً اُخْرٰىۙ

waḍmum yadaka ilā janāḥika takhruj baiḍā'a min gairi sū'in āyatan ukhrā.

און לייג דיין האַנט אונטער דיין אַקסל, וועט עס אַרויסקומען ווײַס (שטראַלנדיק) אָן קיין חסרונות, ווי נאָך אַ נס,


23

لِنُرِيَكَ مِنْ اٰيٰتِنَا الْكُبْرٰى ۚ

linuriyaka min āyātinal-kubrā.

אז מיר זאלן דיר ווייזן (עטלעכע) פון אונדזערע גרויסע וואונדער,


24

اِذْهَبْ اِلٰى فِرْعَوْنَ اِنَّهٗ طَغٰى ࣖ

iżhab ilā fir‘auna innahū ṭagā.

גיי צו פרעה; ער האט טאקע אריבערגעגאנגען די גרענעץ."


25

قَالَ رَبِّ اشْرَحْ لِيْ صَدْرِيْ ۙ

qāla rabbisyraḥ lī ṣadrī.

ער (משה) האָט געזאָגט, "אָה גאָט, פֿאַרברייטער מײַן ברוסט,


26

وَيَسِّرْ لِيْٓ اَمْرِيْ ۙ

wa yassir lī amrī.

און מאַכן זאכן גרינגער פֿאַר מיר,


27

وَاحْلُلْ عُقْدَةً مِّنْ لِّسَانِيْ ۙ

waḥlul ‘uqdatam mil lisānī.

און אַראָפּנעמען די שטייפקייט פֿון מײַן צונג,


28

يَفْقَهُوْا قَوْلِيْ ۖ

yafqahū qaulī.

כדי זיי זאלן פארשטיין מײַנע ווערטער,


29

وَاجْعَلْ لِّيْ وَزِيْرًا مِّنْ اَهْلِيْ ۙ

waj‘al lī wazīram min ahlī.

און מאַך מיך אַ קנעכט פֿון מײַן משפּחה,


30

هٰرُوْنَ اَخِى ۙ

hārūna akhī.

(נעמלעך) אהרן, מיין ברודער,


31

اشْدُدْ بِهٖٓ اَزْرِيْ ۙ

usydud bihī azrī.

פֿאַרשטאַרק מײַן שטאַרקייט מיט (דער עקזיסטענץ פֿון) אים,


32

وَاَشْرِكْهُ فِيْٓ اَمْرِيْ ۙ

wa asyrik-hu fī amrī.

און מאַכן אים אַ פרייַנד אין מײַנע ענינים,


33

كَيْ نُسَبِّحَكَ كَثِيْرًا ۙ

kai nusabbiḥaka kaṡīrā(n).

כּדי מיר זאָלן דיר שטאַרק פֿאַרהערן,


34

وَّنَذْكُرَكَ كَثِيْرًا ۗ

wa nażkuraka kaṡīrā(n).

און געדענקען דיר זייער שטארק,


35

اِنَّكَ كُنْتَ بِنَا بَصِيْرًا

innaka kunta binā baṣīrā(n).

טאַקע, איר זעט אַלץ (פון אונדזער סיטואַציע)."


36

قَالَ قَدْ اُوْتِيْتَ سُؤْلَكَ يٰمُوْسٰى

qāla qad ūtīta su'laka yā mūsā.

ער (אַלאַה) האָט געזאָגט, "טאַקע, דיין בקשה איז מקוים געוואָרן, אָ משה!


37

وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَيْكَ مَرَّةً اُخْرٰىٓ ۙ

wa laqad manannā ‘alaika marratan ukhrā.

און טאַקע, מיר האָבן אייך געגעבן טובות ביי אַנדערע געלעגנהייטן (פריער דעם),


38

اِذْ اَوْحَيْنَآ اِلٰٓى اُمِّكَ مَا يُوْحٰىٓ ۙ

iż auḥainā ilā ummika mā yūḥā.

(נעמלעך) ווען מיר האָבן אינספּירירט דיין מאַמע מיט עפּעס אינספּירירט,


39

اَنِ اقْذِفِيْهِ فِى التَّابُوْتِ فَاقْذِفِيْهِ فِى الْيَمِّ فَلْيُلْقِهِ الْيَمُّ بِالسَّاحِلِ يَأْخُذْهُ عَدُوٌّ لِّيْ وَعَدُوٌّ لَّهٗ ۗوَاَلْقَيْتُ عَلَيْكَ مَحَبَّةً مِّنِّيْ ەۚ وَلِتُصْنَعَ عَلٰى عَيْنِيْ ۘ

aniqżifīhi fit-tābūti faqżifīhi fil-yammi falyulqihil-yammu bis-sāḥili ya'khużhu ‘aduwwul lī wa ‘aduwwul lah(ū), wa alqaitu ‘alaika maḥabbatam minnī, wa lituṣna‘a ‘alā ‘ainī.

(דאָס הייסט), לייג אים (משה'ן) אין אַ קאַסטן, און וואַרף אים אַרײַן אין טײַך (נילוס), און לאָז דעם טײַך (שטראָם) אים טראָגן צום ברעג, ער וועט גענומען ווערן דורך (פרעהן) מײַן פֿײַנד און זײַנע פֿײַנט. איך האָב אײַך געגעבן די ליבע וואָס קומט פֿון מיר; און כּדי איר זאָלט אויפֿגעצויגן ווערן אונטער מײַן השגחה.


40

اِذْ تَمْشِيْٓ اُخْتُكَ فَتَقُوْلُ هَلْ اَدُلُّكُمْ عَلٰى مَنْ يَّكْفُلُهٗ ۗفَرَجَعْنٰكَ اِلٰٓى اُمِّكَ كَيْ تَقَرَّ عَيْنُهَا وَلَا تَحْزَنَ ەۗ وَقَتَلْتَ نَفْسًا فَنَجَّيْنٰكَ مِنَ الْغَمِّ وَفَتَنّٰكَ فُتُوْنًا ەۗ فَلَبِثْتَ سِنِيْنَ فِيْٓ اَهْلِ مَدْيَنَ ەۙ ثُمَّ جِئْتَ عَلٰى قَدَرٍ يّٰمُوْسٰى

iż tamsyī ukhtuka fa taqūlu hal adullukum ‘alā may yakfuluh(ū), fa raja‘nāka ilā ummika kai taqarra ‘ainuhā wa lā taḥzan(a), wa qatalta nafsan fa najjaināka minal-gammi wa fatannāka futūnā(n), fa labiṡta sinīna fī ahli madyan(a), ṡumma ji'ta ‘alā qadariy yā mūsā.

(דאָס הייסט) ווען דיין שוועסטער איז געגאַנגען, האָט זי געזאָגט (צו פרעה'ס משפּחה), 'מעג איך דיר ווייזן דעם מענטש וואָס וועט אים זאָרגן?' האָבן מיר דיך צוריקגעבראַכט צו דיין מוטער, כּדי איר האַרץ זאָל זיין צופרידן און זי זאָל נישט זיין טרויעריק. און דו האָסט אַמאָל געהרגעט עמעצן, האָבן מיר דיך געראַטעוועט פֿון (גרויסע) שוועריקייטן און מיר האָבן דיך געפּרוּווט מיט עטלעכע (שווערע) פּראָבעס; דו האָסט געלעבט עטלעכע יאָר צווישן די מענטשן פֿון מדין, און דו, אָ מוסא, ביסט געקומען אין דער באַשטימטער צייט,


41

وَاصْطَنَعْتُكَ لِنَفْسِيْۚ

wasṭana‘tuka linafsī.

און איך האָב דיך אויסגעקליבן (צו זײַן אַ שליח) פֿאַר מיר.


42

اِذْهَبْ اَنْتَ وَاَخُوْكَ بِاٰيٰتِيْ وَلَا تَنِيَا فِيْ ذِكْرِيْۚ

iżhab anta wa akhūka bi'āyātī wa lā taniyā fī żikrī.

גיי דו און דיין ברודער טראָגנדיק מײַנע צייכנס (פון מאַכט), און פֿאַרגעסט נישט ביידע צו געדענקען מיך;


43

اِذْهَبَآ اِلٰى فِرْعَوْنَ اِنَّهٗ طَغٰىۚ

iżhabā ilā fir‘auna innahū ṭagā.

גייט איר ביידע צו פרעה, ווייל ער האט טאקע איבערגעטרעטן די גרענעצן;


44

فَقُوْلَا لَهٗ قَوْلًا لَّيِّنًا لَّعَلَّهٗ يَتَذَكَّرُ اَوْ يَخْشٰى

fa qūlā lahū qaulal layyinal la‘allahū yatażakkaru au yakhsyā.

רעד צו אים (פארעהן) מיט מילדע ווערטער, אפשר וועט ער זיין באוואוסטזיניק אדער מורא האבן.


45

قَالَا رَبَّنَآ اِنَّنَا نَخَافُ اَنْ يَّفْرُطَ عَلَيْنَآ اَوْ اَنْ يَّطْغٰى

qālā rabbanā innanā nakhāfu ay yafruṭa ‘alainā au ay yaṭgā.

זיי ביידע האָבן געזאָגט, "אונדזער האר, מיר האָבן מורא אַז ער וועט אונדז באַלד באַשטראָפן אָדער אַז ער וועט זיך פֿאַרמערן איבער אַלע גרענעצן,"


46

قَالَ لَا تَخَافَآ اِنَّنِيْ مَعَكُمَآ اَسْمَعُ وَاَرٰى

qāla lā takhāfā innanī ma‘akumā asma‘u wa arā.

ער (אַלאַה) האָט געזאָגט, "זאָרג נישט, טאַקע איך בין מיט אײַך ביידן, איך הער און איך זע.


47

فَأْتِيٰهُ فَقُوْلَآ اِنَّا رَسُوْلَا رَبِّكَ فَاَرْسِلْ مَعَنَا بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ەۙ وَلَا تُعَذِّبْهُمْۗ قَدْ جِئْنٰكَ بِاٰيَةٍ مِّنْ رَّبِّكَ ۗوَالسَّلٰمُ عَلٰى مَنِ اتَّبَعَ الْهُدٰى

fa'tiyāhu fa qūlā innā rasūlā rabbika fa arsil ma‘anā banī isrā'īl(a), wa lā tu‘ażżibhum, qad ji'nāka bi'āyatim mir rabbik(a), was-salāmu ‘alā manittaba‘al-hudā.

אַזוי גייט איר ביידע צו אים (פאַראָן) און זאָגט, "טאַקע, מיר זענען ביידע שליחים פון דיין גאָט, אַזוי לאָזט די קינדער פון ישראל גיין מיט אונדז און פּײַניקט זיי נישט. טאַקע, מיר זענען געקומען צו דיר מיט אַ באַווײַז (פון אונדזער שליחות) פון דיין גאָט. און ישועה ווערט געגעבן צו די וואָס פאָלגן די אינסטרוקציעס.


48

اِنَّا قَدْ اُوْحِيَ اِلَيْنَآ اَنَّ الْعَذَابَ عَلٰى مَنْ كَذَّبَ وَتَوَلّٰى

innā qad ūḥiya ilainā annal-‘ażāba ‘alā man każżaba wa tawallā.

טאַקע, עס איז אונדז אַנטפּלעקט געוואָרן אַז די יסורים ווערן (אויסגעפֿירט) אויף ווער עס לייקנט (די לערעס פֿון דער רעליגיע וואָס מיר האָבן געבראַכט) און זיך אָפּקערט (זאָרגט זיך נישט דערפֿון).


49

قَالَ فَمَنْ رَّبُّكُمَا يٰمُوْسٰى

qāla famar rabbukumā yā mūsā.

ער (פרעה) האט געזאגט, "ווער איז דער האר פון אייך ביידע, משה?"


50

قَالَ رَبُّنَا الَّذِيْٓ اَعْطٰى كُلَّ شَيْءٍ خَلْقَهٗ ثُمَّ هَدٰى

qāla rabbunal-lażī a‘ṭā kulla syai'in khalqahū ṡumma hadā.

ער (משה) האָט געענטפערט, "אונדזער האר איז (גאָט) וואָס האָט געגעבן אַ פֿאָרעם פֿון געשעעניש צו אַלץ, און דערנאָך געגעבן אים פֿירערשאַפֿט."


51

قَالَ فَمَا بَالُ الْقُرُوْنِ الْاُوْلٰى

qāla famā bālul-qurūnil-ūlā.

ער (פרעה) האט געזאגט, "נו, וואָס איז געווען דער צושטאַנד פֿון די אוראלטע מענטשן?"


52

قَالَ عِلْمُهَا عِنْدَ رَبِّيْ فِيْ كِتٰبٍۚ لَا يَضِلُّ رَبِّيْ وَلَا يَنْسَىۖ

qāla ‘ilmuhā ‘inda rabbī fī kitāb(in), lā yaḍillu rabbī wa lā yansā.

ער (משה) האט געענטפערט, "וויסן דערפון איז ביי מיין האר, אין א בוך (לאוה מהפוזש), מיין האר וועט נישט מאכן א טעות אדער פארגעסן;


53

الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الْاَرْضَ مَهْدًا وَّسَلَكَ لَكُمْ فِيْهَا سُبُلًا وَّاَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۗ فَاَخْرَجْنَا بِهٖٓ اَزْوَاجًا مِّنْ نَّبَاتٍ شَتّٰى

al-lażī ja‘ala lakumul-arḍa mahdaw wa salaka lakum fīhā subulaw wa anzala minas-samā'i mā'ā(n), fa akhrajnā bihī azwājam min nabātin syattā.

(גאָט) וואָס האָט געמאַכט די ערד אַ רו-אָרט פֿאַר דיר, און געמאַכט וועגן אין איר פֿאַר דיר, און שיקט אַראָפּ וואַסער (רעגן) פֿון הימל." דערנאָך לאָזן מיר וואַקסן מיט אים (דעם רעגן-וואַסער) פֿאַרשידענע מינים געוויקסן.


54

كُلُوْا وَارْعَوْا اَنْعَامَكُمْ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّاُولِى النُّهٰى ࣖ

kulū war‘au an‘āmakum, inna fī żālika la'āyātil li'ulin-nuhā.

עסט און פּאַשעט אייערע בהמות. טאַקע, אין דעם זענען דאָ וואונדער (פון אַלאַה'ס גרויסקייט) פֿאַר מענטשן וואָס פֿאַרשטייען.


55

۞ مِنْهَا خَلَقْنٰكُمْ وَفِيْهَا نُعِيْدُكُمْ وَمِنْهَا نُخْرِجُكُمْ تَارَةً اُخْرٰى

minhā khalaqnākum wa fīhā nu‘īdukum wa minhā nukhrijukum tāratan ukhrā.

פון איר (דעם לאַנד) האָבן מיר אייך באַשאַפֿן און צו איר וועלן מיר אייך צוריקקומען און פון איר וועלן מיר אייך אַרויסברענגען אין אַן אַנדער צייט.


56

وَلَقَدْ اَرَيْنٰهُ اٰيٰتِنَا كُلَّهَا فَكَذَّبَ وَاَبٰى

wa laqad araināhu āyātinā kullahā fa każżaba wa abā.

און טאַקע, מיר האָבן אים (פאַראָן) געוויזן אַלע אונדזערע וואונדער (פון גרויסקייט), אָבער ער האָט עס געלייקנט און איז געווען צוריקגעצויגן (צו אָננעמען די אמת).


57

قَالَ اَجِئْتَنَا لِتُخْرِجَنَا مِنْ اَرْضِنَا بِسِحْرِكَ يٰمُوْسٰى

qāla aji'tanā litukhrijanā min arḍinā bisiḥrika yā mūsā.

ער (פרעה) האָט געזאָגט, "ביסטו געקומען צו אונדז צו פֿאַרטרייבן אונדז פֿון אונדזער לאַנד מיט דיין כּישוף, משה?


58

فَلَنَأْتِيَنَّكَ بِسِحْرٍ مِّثْلِهٖ فَاجْعَلْ بَيْنَنَا وَبَيْنَكَ مَوْعِدًا لَّا نُخْلِفُهٗ نَحْنُ وَلَآ اَنْتَ مَكَانًا سُوًى

fa lana'tiyannaka bisiḥrim miṡlihī faj‘al bainanā wa bainaka mau‘idal lā nukhlifuhū naḥnu wa lā anta makānan suwā(n).

אַזוי וועלן מיר זיכער ברענגען אַזאַ מאַגיש צו דיר, אַזוי מאַך אַן אָפּמאַך פֿאַר אַ באַגעגעניש צווישן אונדז און דיר וואָס מיר וועלן נישט פֿאַרלעצן און נישט (און נישט) דיר, אין אַן אָפֿענעם אָרט."


59

قَالَ مَوْعِدُكُمْ يَوْمُ الزِّيْنَةِ وَاَنْ يُّحْشَرَ النَّاسُ ضُحًى

qāla mau‘idukum yaumuz-zīnati wa ay yuḥsyaran-nāsu ḍuḥā(n).

ער (משה) האט געזאגט, "די (אפמאך) צייט (פאר אונזער באגעגעניש מיט דיר) איז אויף א יום טוב און לאז די מענטשן זיך פארזאמלען אין דער פרי (דוהא)."


60

فَتَوَلّٰى فِرْعَوْنُ فَجَمَعَ كَيْدَهٗ ثُمَّ اَتٰى

fa tawallā fir‘aunu fa jama‘a kaidahū ṡumma atā.

איז פרעה אַוועק (פון יענעם אָרט), דערנאָך האָט ער אויסגעטראַכט זײַן פּלאַן, און דערנאָך איז ער צוריקגעקומען (אין באַשטימטן טאָג).


61

قَالَ لَهُمْ مُّوْسٰى وَيْلَكُمْ لَا تَفْتَرُوْا عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا فَيُسْحِتَكُمْ بِعَذَابٍۚ وَقَدْ خَابَ مَنِ افْتَرٰى

qāla lahum mūsā wailakum lā taftarū ‘alallāhi każiban fa yusḥitakum bi‘ażab(in), wa qad khāba maniftarā.

מוסא האט צו זיי (די מכשפים) געזאגט, "וויי אייך! זאגט נישט קיין ליגנס קעגן גאט, כדי ער זאל אייך נישט פארניכטן מיט שטראף." און וואס פאר א פארלוסט עס איז פאר די וואס ערפינדן ליגנס.


62

فَتَنَازَعُوْٓا اَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْ وَاَسَرُّوا النَّجْوٰى

fa tanāza‘ū amrahum bainahum wa asarrun-najwā.

אַזוי האָבן זיי זיך געקריגט וועגן זייערע ענינים און זיי האָבן געהאַלטן (זייערע) שמועסן בסוד.


63

قَالُوْٓا اِنْ هٰذٰنِ لَسَاحِرٰنِ يُرِيْدَانِ اَنْ يُّخْرِجٰكُمْ مِّنْ اَرْضِكُمْ بِسِحْرِهِمَا وَيَذْهَبَا بِطَرِيْقَتِكُمُ الْمُثْلٰى

qālū in hāżāni lasāḥirāni yurīdāni ay yukhrijākum min arḍikum bisiḥrihimā wa yażhabā biṭarīqatikumul-muṡlā.

זיי (די מכשפים) האָבן געזאָגט, "טאַקע, די צוויי מענטשן זענען מכשפים וואָס ווילן דיר (פאַראָן) פֿאַרטרייבן פֿון דיין לאַנד מיט דער מאַגיש פֿון די צוויי פֿון זיי, און ווילן צעשטערן דיינע הויפּט מינהגים.


64

فَاَجْمِعُوْا كَيْدَكُمْ ثُمَّ ائْتُوْا صَفًّاۚ وَقَدْ اَفْلَحَ الْيَوْمَ مَنِ اسْتَعْلٰى

fa ajmi‘ū kaidakum ṡumma'tū ṣaffā(n), wa qad aflaḥal-yauma manista‘lā.

אַזוי זאַמלען אַלע דיינע טריקס (מאַגיש), און קומען אין אַ ריי, און באמת, גליקלעך איז דער מענטש וואָס געווינט הייַנט."


65

قَالُوْا يٰمُوْسٰٓى اِمَّآ اَنْ تُلْقِيَ وَاِمَّآ اَنْ نَّكُوْنَ اَوَّلَ مَنْ اَلْقٰى

qālū yā mūsā immā an tulqiya wa immā an nakūna awwala man alqā.

זיי האָבן געזאָגט, "אָה מוסא! האָסטו געוואָרפן (ערשט) צי האָבן מיר געוואָרפן ערשט?"


66

قَالَ بَلْ اَلْقُوْاۚ فَاِذَا حِبَالُهُمْ وَعِصِيُّهُمْ يُخَيَّلُ اِلَيْهِ مِنْ سِحْرِهِمْ اَنَّهَا تَسْعٰى

qāla bal alqū, fa iżā ḥibāluhum wa ‘iṣiyyuhum yukhayyalu ilaihi min siḥrihim annahā tas‘ā.

ער (משה) האט געזאגט, "ביטע וואַרפט!" דעמאָלט פּלוצעם האָבן זיך אים (משה) זייערע שטריק און שטעקנס דערשינען ווי ער וואָלט זיך שנעל געקראָכן, צוליב זייער מאַגיש.


67

فَاَوْجَسَ فِيْ نَفْسِهٖ خِيْفَةً مُّوْسٰى

fa aujasa fī nafsihī khīfatam mūsā.

האָט מוסאַ געפֿילט מורא אין זײַן האַרצן.


68

قُلْنَا لَا تَخَفْ اِنَّكَ اَنْتَ الْاَعْلٰى

qulnā lā takhaf innaka antal-a‘lā.

מיר האָבן געזאָגט, "זײַ נישט דערשראָקן! טאַקע, דו ביסט דער אויבערשטער (געווינער)."


69

وَاَلْقِ مَا فِيْ يَمِيْنِكَ تَلْقَفْ مَا صَنَعُوْاۗ اِنَّمَا صَنَعُوْا كَيْدُ سٰحِرٍۗ وَلَا يُفْلِحُ السَّاحِرُ حَيْثُ اَتٰى

wa alqi mā fī yamīnika talqaf mā ṣana‘ū, innamā ṣana‘ū kaidu sāḥir(in), wa lā yufliḥus-sāḥiru ḥaiṡu atā.

און וואַרף וואָס איז אין דיין רעכטער האַנט, עס וועט זיכער פֿאַרשלינגען וואָס זיי מאַכן. וואָס זיי האָבן געמאַכט איז געווען נאָר אַ מאַגישער טריק (בלויז). און דער מאַגישער וועט נישט געווינען, פֿון וואַנען ער קומט.


70

فَاُلْقِيَ السَّحَرَةُ سُجَّدًا قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِرَبِّ هٰرُوْنَ وَمُوْسٰى

fa ulqiyas-saḥaratu sujjadan qālū āmannā birabbi hārūna wa mūsā.

דעמאָלט האָבן זיך די חוצפּים געבוקט און געזאָגט: "מיר האָבן געגלייבט אין גאָט פֿון אהרן און משהן."


71

قَالَ اٰمَنْتُمْ لَهٗ قَبْلَ اَنْ اٰذَنَ لَكُمْۗ اِنَّهٗ لَكَبِيْرُكُمُ الَّذِيْ عَلَّمَكُمُ السِّحْرَۚ فَلَاُقَطِّعَنَّ اَيْدِيَكُمْ وَاَرْجُلَكُمْ مِّنْ خِلَافٍ وَّلَاُصَلِّبَنَّكُمْ فِيْ جُذُوْعِ النَّخْلِۖ وَلَتَعْلَمُنَّ اَيُّنَآ اَشَدُّ عَذَابًا وَّاَبْقٰى

qāla āmantum lahū qabla an āżana lakum, innahū lakabīrukumul-lażī ‘allamakumus-siḥr(a), fa la'uqaṭṭi‘anna aidiyakum wa arjulakum min khilāfiw wa la'uṣallibannakum fī jużū‘in-nakhl(i), wa lata‘lamunna ayyunā asyaddu ‘ażābaw wa abqā.

ער (פרעה) האט געזאגט, "האסטו געגלייבט אין אים (משה) איידער איך האב דיר געגעבן רשות? טאקע, ער איז געווען דיין פירער וואס האט דיר געלערנט מאגיע. דעמאלט טאקע, וועל איך אפשניידן דיינע הענט און פיס אויף דער קראָס, און טאקע, איך וועל דיר דורכשניידן ביים פוס פון א דאטלבום און טאקע, וועסטו זיכער וויסן ווער פון אונז האט די שווערסטע און מער אייביגע יסורים."


72

قَالُوْا لَنْ نُّؤْثِرَكَ عَلٰى مَا جَاۤءَنَا مِنَ الْبَيِّنٰتِ وَالَّذِيْ فَطَرَنَا فَاقْضِ مَآ اَنْتَ قَاضٍۗ اِنَّمَا تَقْضِيْ هٰذِهِ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا ۗ

qālū lan nu'ṡiraka ‘alā mā jā'anā minal-bayyināti wal-lażī faṭaranā faqḍi mā anta qāḍ(in), innamā taqḍī hāżihil-ḥayātad-dun-yā.

זיי (די מאַגישער) האָבן געזאָגט, "מיר וועלן נישט אויסקלײַבן (אונטערגעבן) זיך צו אײַך באַזירט אויף קלאָרע באַווײַזן (נסים), וואָס זענען געקומען צו אונדז און אויף (אַלאַה) וואָס האָט אונדז באַשאַפֿן. אַזוי באַשליסט וואָס איר ווילט באַשליסן. אין פאַקט, איר קענט נאָר באַשליסן וועגן לעבן אין דער וועלט."


73

اِنَّآ اٰمَنَّا بِرَبِّنَا لِيَغْفِرَ لَنَا خَطٰيٰنَا وَمَآ اَكْرَهْتَنَا عَلَيْهِ مِنَ السِّحْرِۗ وَاللّٰهُ خَيْرٌ وَّاَبْقٰى

innā āmannā birabbinā liyagfira lanā khaṭāyānā wa mā akrahtanā ‘alaihi minas-siḥr(i), wallāhu khairuw wa abqā.

מיר האָבן באמת געגלייבט אין אונדזער גאָט, כּדי ער זאָל אונדז מוחל זײַן אונדזערע טעותים און די מאַגיש וואָס איר האָט אונדז אויפֿגעצוואונגען. און אַלאַ איז בעסער (זײַן באַלוינונג) און מער אייביק (זײַן שטראָף).


74

اِنَّهٗ مَنْ يَّأْتِ رَبَّهٗ مُجْرِمًا فَاِنَّ لَهٗ جَهَنَّمَ ۗ لَا يَمُوْتُ فِيْهَا وَلَا يَحْيٰى

innahū may ya'ti rabbahū mujriman fa inna lahū jahannam(a), lā yamūtu fīhā wa lā yaḥyā.

טאַקע, ווער עס קומט צו זײַן גאָט אין אַ צושטאַנד פֿון זינד, דעמאָלט טאַקע, פֿאַר אים איז גיהנום. ער איז נישט געשטאָרבן (ווײַטער פֿילן די שטראָף) אין אים און האָט נישט (און אויך נישט) געלעבט (נישט געקענט תשובה טאָן).


75

وَمَنْ يَّأْتِهٖ مُؤْمِنًا قَدْ عَمِلَ الصّٰلِحٰتِ فَاُولٰۤىِٕكَ لَهُمُ الدَّرَجٰتُ الْعُلٰى ۙ

wa may ya'tihī mu'minan qad ‘amilaṣ-ṣāliḥāti fa ulā'ika lahumud-darajātul-‘ulā.

אבער ווער עס קומט צו אים אין א שטאַט פון גלויבן, און האט געטאן גוטע מעשים, יענע זענען די וואָס דערגרייכן אַ הויכן (איידעלן) ראַנג,


76

جَنّٰتُ عَدْنٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۗوَذٰلِكَ جَزَاۤءُ مَنْ تَزَكّٰى ࣖ

jannātu ‘adnin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā, wa żālika jazā'u man tazakkā.

(נעמלעך) גערטנער פון עדן, אונטער וועלכע טייכן פליסן, וואו זיי וועלן בלייבן אויף אייביק. דאָס איז די באַלוינונג פון די וואָס רייניקן זיך.


77

وَلَقَدْ اَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰٓى اَنْ اَسْرِ بِعِبَادِيْ فَاضْرِبْ لَهُمْ طَرِيْقًا فِى الْبَحْرِ يَبَسًاۙ لَّا تَخٰفُ دَرَكًا وَّلَا تَخْشٰى

wa laqad auḥainā ilā mūsā an asri bi‘ibādī faḍrib lahum ṭarīqan fil-baḥri yabasā(n), lā takhāfu darakaw wa lā takhsyā.

און טאַקע, מיר האָבן משהן געזאָגט, "גיי מיט מײַנע קנעכט (די קינדער פֿון ישׂראל) בײַ נאַכט, און מאַך פֿאַר זיי אַ טרוקענעם וועג אין ים, (דו) דאַרפֿסט נישט מורא האָבן פֿון ווערן איבערגעכאַפּט און דאַרפֿסט נישט זאָרגן (פֿון דערטרינקען ווערן)."


78

فَاَتْبَعَهُمْ فِرْعَوْنُ بِجُنُوْدِهٖ فَغَشِيَهُمْ مِّنَ الْيَمِّ مَا غَشِيَهُمْ ۗ

fa atba‘ahum fir‘aunu bijunūdihī fa gasyiyahum minal-yammi mā gasyiyahum.

דעמאָלט האָט פרעה און זײַן אַרמיי זיי נאָכגעיאָגט, אָבער זיי זענען איבערגעכאפט געוואָרן דורך ים כוואַליעס וואָס האָבן זיי דערטרונקען.


79

وَاَضَلَّ فِرْعَوْنُ قَوْمَهٗ وَمَا هَدٰى

wa aḍalla fir‘aunu qaumahū wa mā hadā.

און פרעה האט פארפירט זיין פאלק און זיי נישט געגעבן קיין אנווייזונגען.


80

يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ قَدْ اَنْجَيْنٰكُمْ مِّنْ عَدُوِّكُمْ وَوٰعَدْنٰكُمْ جَانِبَ الطُّوْرِ الْاَيْمَنَ وَنَزَّلْنَا عَلَيْكُمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوٰى

yā banī isrā'īla qad anjainākum min ‘aduwwikum wa wā‘adnākum jānibaṭ-ṭūril-aimana wa nazzalnā ‘alaikumul-mannā was-salwā.

קינדער פון ישׂראל! טאַקע, מיר האָבן אײַך געראַטעוועט פֿון אײַערע שונאים, און מיר האָבן מיט אײַך געמאַכט אַ בונד (צו דאַוונען) אויף דער רעכטער זײַט פֿון באַרג (באַרג סיני) און מיר האָבן אַראָפּגעשיקט צו אײַך מענטש און שלום.


81

كُلُوْا مِنْ طَيِّبٰتِ مَا رَزَقْنٰكُمْۙ وَلَا تَطْغَوْا فِيْهِ فَيَحِلَّ عَلَيْكُمْ غَضَبِيْۚ وَمَنْ يَّحْلِلْ عَلَيْهِ غَضَبِيْ فَقَدْ هَوٰى

kulū min ṭayyibāti mā razaqnākum, wa lā taṭgau fīhi fa yaḥilla ‘alaikum gaḍabī, wa may yaḥlil ‘alaihi gaḍabī faqad hawā.

עסט פון די גוטע זאכן וואָס מיר האָבן אייך צוגעשטעלט, און גייט נישט איבער די גרענעצן, און אַזוי וועט מיין צאָרן אויף אייך פאַלן. ווער עס וועט ווערן געטראָפן דורך מיין צאָרן, וועט טאַקע אונטערגיין.


82

وَاِنِّيْ لَغَفَّارٌ لِّمَنْ تَابَ وَاٰمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا ثُمَّ اهْتَدٰى

wa innī lagaffārul liman tāba wa āmana wa ‘amila ṣāliḥan ṡummahtadā.

און טאַקע, איך בין מוחל צו די וואָס טוען תשובה, גלויבן און טוען גוטע מעשים, און דערנאָך בלייבן גיידעד.


83

۞ وَمَآ اَعْجَلَكَ عَنْ قَوْمِكَ يٰمُوْسٰى

wa mā a‘jalaka ‘an qaumika yā mūsā.

"און פארוואס ביסטו געקומען שנעלער ווי דיין פאלק, מוסא?"


84

قَالَ هُمْ اُولَاۤءِ عَلٰٓى اَثَرِيْ وَعَجِلْتُ اِلَيْكَ رَبِّ لِتَرْضٰى

qāla hum ulā'i ‘alā aṡarī wa ‘ajiltu ilaika rabbi litarḍā.

ער (משה) האט געזאגט, "זיי גייען נאך מיר און איך אייל זיך צו דיר, מיין האר, כדי דו זאלסט זיין צופרידן (מיט מיר)."


85

قَالَ فَاِنَّا قَدْ فَتَنَّا قَوْمَكَ مِنْۢ بَعْدِكَ وَاَضَلَّهُمُ السَّامِرِيُّ

qāla fa innā qad fatannā qaumaka mim ba‘dika wa aḍallahumus-sāmiriyy(u).

ער (אַלאַה) האָט געזאָגט, "טאַקע, מיר האָבן געפּרוּווט דיין פאָלק נאָכדעם ווי דו ביסט אַוועק, און זיי זענען געוואָרן פֿאַרפֿירט דורך די סאַמירי."


86

فَرَجَعَ مُوْسٰٓى اِلٰى قَوْمِهٖ غَضْبَانَ اَسِفًا ەۚ قَالَ يٰقَوْمِ اَلَمْ يَعِدْكُمْ رَبُّكُمْ وَعْدًا حَسَنًا ەۗ اَفَطَالَ عَلَيْكُمُ الْعَهْدُ اَمْ اَرَدْتُّمْ اَنْ يَّحِلَّ عَلَيْكُمْ غَضَبٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ فَاَخْلَفْتُمْ مَّوْعِدِيْ

fa raja‘a mūsā ilā qaumihī gaḍbāna asifā(n), qāla yā qaumi alam ya‘idkum rabbukum wa‘dan ḥasanā(n), afaṭāla ‘alaikumul-‘ahdu am arattum ay yaḥilla ‘alaikum gaḍabum mir rabbikum fa akhlaftum mau‘idī.

דעמאָלט איז משה צוריקגעקומען צו זײַן פֿאָלק אין כּעס און טרויער. ער (משה) האָט געזאָגט, "אָה מײַן פֿאָלק! האָט אײַער גאָט נישט צוגעזאָגט אײַך אַ גוטן צוזאָג? איז די בונד־פּעריאָד צו לאַנג פֿאַר אײַך אָדער ווילט איר אַז גאָטס צאָרן זאָל אויף אײַך פֿאַלן, פֿאַרוואָס האָט איר צעבראָכן אײַער בונד מיט מיר?"


87

قَالُوْا مَآ اَخْلَفْنَا مَوْعِدَكَ بِمَلْكِنَا وَلٰكِنَّا حُمِّلْنَآ اَوْزَارًا مِّنْ زِيْنَةِ الْقَوْمِ فَقَذَفْنٰهَا فَكَذٰلِكَ اَلْقَى السَّامِرِيُّ ۙ

qālū mā akhlafnā mau‘idaka bimalkinā wa lākinnā ḥummilnā auzāram min zīnatil-qaumi fa qażafnāhā fa każālika alqas-sāmiriyy(u).

זיי האָבן געזאָגט, "מיר האָבן נישט צעבראָכן דיין בונד פֿון אונדזער אייגענעם ווילן, אָבער מיר האָבן געדאַרפֿט טראָגן אַ שווערע לאַסט פֿון די צירונג פֿון דעם פֿאָלק (פֿון פּרעה), דערנאָך האָבן מיר זיי אַרײַנגעוואָרפֿן (אין פֿײַער), און אויף דעם זעלבן אופֿן האָט סאַמירי זיי אַרײַנגעוואָרפֿן,


88

فَاَخْرَجَ لَهُمْ عِجْلًا جَسَدًا لَّهٗ خُوَارٌ فَقَالُوْا هٰذَآ اِلٰهُكُمْ وَاِلٰهُ مُوْسٰى ەۙ فَنَسِيَ ۗ

fa akhraja lahum ‘ijlan jasadal lahū khuwārun fa qālū hāżā ilāhukum wa ilāhu mūsā, fa nasiy(a).

דעמאָלט (פֿון דער פֿײַער־גרוב) האָט ער (סאַמירי) אַרויסגעבראַכט (אַ סטאַטוע פֿון) אַ קאַלב מיט אַ קערפּער און אַ שטימע פֿאַר זיי, האָבן זיי געזאָגט, "דאָס איז אײַער גאָט און דער גאָט פֿון משהן, אָבער ער (משה) האָט פֿאַרגעסן."


89

اَفَلَا يَرَوْنَ اَلَّا يَرْجِعُ اِلَيْهِمْ قَوْلًا ەۙ وَّلَا يَمْلِكُ لَهُمْ ضَرًّا وَّلَا نَفْعًا ࣖ

afalā yarauna allā yarji‘u ilaihim qaulā(n), wa lā yamliku lahum ḍarraw wa lā naf‘ā(n).

האבן זיי נישט באמערקט אז (די קעלבל סטאטוע) האט זיי נישט געקענט געבן קיין ענטפער, און האט נישט געקענט זיך שטעלן קעגן שאדן אדער ברענגען זיי נוץ?


90

وَلَقَدْ قَالَ لَهُمْ هٰرُوْنُ مِنْ قَبْلُ يٰقَوْمِ اِنَّمَا فُتِنْتُمْ بِهٖۚ وَاِنَّ رَبَّكُمُ الرَّحْمٰنُ فَاتَّبِعُوْنِيْ وَاَطِيْعُوْٓا اَمْرِيْ

wa laqad qāla lahum hārūnu min qablu yā qaumi innamā futintum bih(ī), wa inna rabbakumur-raḥmānu fattabi‘ūnī wa aṭī‘ū amrī.

און טאקע, פריער האט הארון צו זיי געזאגט, "אוי מיין פאלק! טאקע, איר האט נאר באקומען א פראבע (מיטן קעלבל סטאטוע) און טאקע, אייער האר איז (אללא) דער מערסט רחמנותדיקער, טא גייט מיר נאך און פאלגט מיינע באפעלן."


91

قَالُوْا لَنْ نَّبْرَحَ عَلَيْهِ عٰكِفِيْنَ حَتّٰى يَرْجِعَ اِلَيْنَا مُوْسٰى

qālū lan nabraḥa ‘alaihi ‘ākifīna ḥattā yarji‘a ilainā mūsā.

זיי האָבן געענטפערט, "מיר וועלן עס נישט פֿאַרלאָזן (און) ווייטער דינען עס (די קאַלב סטאַטוע) ביז משה קומט צוריק צו אונדז."


92

قَالَ يٰهٰرُوْنُ مَا مَنَعَكَ اِذْ رَاَيْتَهُمْ ضَلُّوْٓا ۙ

qāla yā hārūnu mā mana‘aka iż ra'aitahum ḍallū.

ער (משה) האָט געזאָגט, "אָה האַרון! וואָס שטערט דיך ווען דו זעסט אַז זיי זענען אַוועקגעגאַנגען פֿון וועג,


93

اَلَّا تَتَّبِعَنِۗ اَفَعَصَيْتَ اَمْرِيْ

allā tattabi‘an(i), afa ‘aṣaita amrī.

(אַזוי) דו פֿאָלגסט מיר נישט? האָסטו (באַוואוסטזיניק) נישט געפֿאָלגט מײַנע באַפֿעלן?


94

قَالَ يَبْنَؤُمَّ لَا تَأْخُذْ بِلِحْيَتِيْ وَلَا بِرَأْسِيْۚ اِنِّيْ خَشِيْتُ اَنْ تَقُوْلَ فَرَّقْتَ بَيْنَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ وَلَمْ تَرْقُبْ قَوْلِيْ

qāla yabna'umma lā ta'khuż biliḥyatī wa lā bira'sī, innī khasyītu an taqūla farraqta baina banī isrā'īla wa lam tarqub qaulī.

ער (הרון) האָט געענטפערט, "אָה, מײַן מאַמעס זון! ריר נישט אָן מײַן באָרד און נישט מײַן קאָפּ. איך האָב מורא אַז דו וועסט זאָגן (צו מיר), 'דו האָסט צעטיילט די קינדער פֿון ישׂראל און דו האָסט נישט געהאַלטן מײַן בשורה.'"


95

قَالَ فَمَا خَطْبُكَ يٰسَامِرِيُّ

qāla famā khaṭbuka yā sāmiriyy(u).

ער (משה) האָט געזאָגט, "וואָס האָט דיך געטריבן (צו טאָן דאָס) אָ סאַמירי?"


96

قَالَ بَصُرْتُ بِمَا لَمْ يَبْصُرُوْا بِهٖ فَقَبَضْتُ قَبْضَةً مِّنْ اَثَرِ الرَّسُوْلِ فَنَبَذْتُهَا وَكَذٰلِكَ سَوَّلَتْ لِيْ نَفْسِيْ

qāla baṣurtu bimā lam yabṣurū bihī fa qabaḍtu qabḍatam min aṡarir-rasūli fa nabażtuhā wa każālika sawwalat lī nafsī.

ער (סאַמירי) האָט געענטפערט, "איך ווייס עפּעס וואָס זיי ווייסן נישט, האָב איך גענומען אַ האַנטפול (מיט ערד פֿון) די פֿוסשטאַפּן פֿונעם שליח און עס אַרײַנגעוואָרפֿן (אין פֿײַער), אַזוי האָט מיך מײַן באַגער פֿאַרפֿירט."


97

قَالَ فَاذْهَبْ فَاِنَّ لَكَ فِى الْحَيٰوةِ اَنْ تَقُوْلَ لَا مِسَاسَۖ وَاِنَّ لَكَ مَوْعِدًا لَّنْ تُخْلَفَهٗۚ وَانْظُرْ اِلٰٓى اِلٰهِكَ الَّذِيْ ظَلْتَ عَلَيْهِ عَاكِفًا ۗ لَنُحَرِّقَنَّهٗ ثُمَّ لَنَنْسِفَنَّهٗ فِى الْيَمِّ نَسْفًا

qāla fażhab fa inna laka fil-ḥayāti an taqūla lā misās(a), wa inna laka mau‘idal lan tukhlafah(ū), wanẓur ilā ilāhikal-lażī ẓalta ‘alaihi ‘ākifā(n), lanuḥarriqannahū ṡumma lanansifannahū fil-yammi nasfā(n).

ער (משה) האט געזאגט, "גיי! אַזוי טאַקע אין לעבן (אין דער וועלט) קענסטו נאָר זאָגן, 'ריר נישט אָן (מיך),'. און דו וועסט זיכער באַקומען (די שטראָף) וואָס איז צוגעזאָגט געוואָרן (אין יענער וועלט) וואָס דו וועסט נישט קענען אויסמיידן, און קוק אויף דיין גאָט וועמען דו דינען נאָך. מיר וועלן אים זיכער פֿאַרברענען, און דערנאָך וועלן מיר אים (זיין אַש) צעשפּרייטן אין ים (צעשפּרייט).


98

اِنَّمَآ اِلٰهُكُمُ اللّٰهُ الَّذِيْ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۗ وَسِعَ كُلَّ شَيْءٍ عِلْمًا

innamā ilāhukumullāhul-lażī lā ilāha illā huw(a), wasi‘a kulla syai'in ‘ilmā(n).

טאַקע, דיין גאָט איז נאָר אַלאַ, עס איז נישטאָ קיין גאָט אַחוץ אים. זיין וויסן נעמט אַרום אַלץ.


99

كَذٰلِكَ نَقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ مَا قَدْ سَبَقَۚ وَقَدْ اٰتَيْنٰكَ مِنْ لَّدُنَّا ذِكْرًا ۚ

każālika naquṣṣu ‘alaika min ambā'i mā sabaq(a), wa qad ātaināka mil ladunnā żikrā(n).

אזוי דערציילן מיר דיר (מוחמד) עטלעכע פון די מעשיות (פון די מענטשן) וואָס זענען פארבייגעגאנגען, און טאַקע, מיר האָבן דיר געגעבן אַ וואָרענונג (דעם קוראַן) פון אונדזער זייט.


100

مَنْ اَعْرَضَ عَنْهُ فَاِنَّهٗ يَحْمِلُ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ وِزْرًا

man a‘raḍa ‘anhu fa innahū yaḥmilu yaumal-qiyāmati wizrā(n).

ווער עס ווענדט זיך אפ דערפון (פון קוראן), וועט ער טאקע טראגן א שווערע לאסט (זינד) אין טאג פון תחיית המתים,


101

خٰلِدِيْنَ فِيْهِ ۗوَسَاۤءَ لَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ حِمْلًاۙ

khālidīna fīh(i), wa sā'a lahum yaumal-qiyāmati ḥimlā(n).

זיי בלייבן אין יענעם צושטאַנד. און די לאַסט פון זינד וועט זיין שרעקלעך פֿאַר זיי אויף דעם טאָג פון תחיית המתים,


102

يَّوْمَ يُنْفَخُ فِى الصُّوْرِ وَنَحْشُرُ الْمُجْرِمِيْنَ يَوْمَىِٕذٍ زُرْقًا ۖ

yauma yunfakhu fiṣ-ṣūri wa naḥsyurul-mujrimīna yauma'iżin zurqā(n).

אין טאָג פֿון (דוֹם־הֶשְׁבוּר) ווערט די שופר געבלאָזן (דאָס צווייטע מאָל) און אין יענעם טאָג זאַמלען מיר די זינדיקע מיט בלויע (פנים) פֿון טרויער,


103

يَّتَخَافَتُوْنَ بَيْنَهُمْ اِنْ لَّبِثْتُمْ اِلَّا عَشْرًا

yatakhāfatūna bainahum il labiṡtum illā ‘asyrā(n).

זיי האָבן זיך געמורמעלט איינער צום אַנדערן, "דו וועסט בלייבן (אין דער וועלט) נישט מער ווי צען (טעג)."


104

نَحْنُ اَعْلَمُ بِمَا يَقُوْلُوْنَ اِذْ يَقُوْلُ اَمْثَلُهُمْ طَرِيْقَةً اِنْ لَّبِثْتُمْ اِلَّا يَوْمًا ࣖ

naḥnu a‘lamu bimā yaqūlūna iż yaqūlu amṡaluhum ṭarīqatan il labiṡtum illā yaumā(n).

מיר ווייסן בעסטער וואָס זיי וועלן זאָגן, ווען דער ערלעכסטער מענטש זאָגט, "דו ביסט געבליבן (אין דער וועלט) נישט מער ווי איין טאָג."


105

وَيَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الْجِبَالِ فَقُلْ يَنْسِفُهَا رَبِّيْ نَسْفًا ۙ

wa yas'alūnaka ‘anil-jibāli fa qul yansifuhā rabbī nasfā(n).

און זיי פרעגן דיר (מוחמד) וועגן די בערג, זאג, "מיין האר וועט זיי פארניכטן (אויף דעם טאג פון תחיית המתים) אזוי גאנצן ווי מעגליך,


106

فَيَذَرُهَا قَاعًا صَفْصَفًا ۙ

fa yażaruhā qā‘an ṣafṣafā(n).

דעמאָלט וועט ער (די פריערדיקע בערג) גאָר גלייך מאַכן,


107

لَّا تَرٰى فِيْهَا عِوَجًا وَّلَآ اَمْتًا ۗ

lā tarā fīhā ‘iwajaw wa lā amtā(n).

(אַזוי) וועסטו דאָרט מער נישט זען קיין נידעריקע און הויכע ערטער.


108

يَوْمَىِٕذٍ يَّتَّبِعُوْنَ الدَّاعِيَ لَا عِوَجَ لَهٗ ۚوَخَشَعَتِ الْاَصْوَاتُ لِلرَّحْمٰنِ فَلَا تَسْمَعُ اِلَّا هَمْسًا

yauma'iżiy yattabi‘ūnad-dā‘iya lā ‘iwaja lah(ū), wa khasya‘atil-aṣwātu lir-raḥmāni falā tasma‘u illā hamsā(n).

אין יענעם טאָג זענען זיי נאָכגעגאַנגען (דעם רוף פֿון) דעם רופֿער (מלאך) אָן זיך אומקערן (אָפּוואַרפֿן); און אַלע קולות בייגן זיך פֿאַרן רחמנותדיקסטן גאָט, אַזוי אַז אַלץ וואָס איר הערט זענען געפֿlüסטער.


109

يَوْمَىِٕذٍ لَّا تَنْفَعُ الشَّفَاعَةُ اِلَّا مَنْ اَذِنَ لَهُ الرَّحْمٰنُ وَرَضِيَ لَهٗ قَوْلًا

yauma'iżil lā tanfa‘usy-syafā‘atu illā man ażina lahur-raḥmānu wa raḍiya lahū qaulā(n).

אין יענעם טאָג איז נישטאָ קיין נוצן פון פֿאַרטרעטונג (הילף), אַחוץ פֿון די וועמען גאָט, דער רחמנותדיקער, האָט געגעבן דערלויבעניש, און וועמענס ווערטער ער האָט צוגעזאָגט.


110

يَعْلَمُ مَا بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلَا يُحِيْطُوْنَ بِهٖ عِلْمًا

ya‘lamu mā baina aidīhim wa mā khalfahum wa lā yuḥīṭūna bihī ‘ilmā(n).

ער (אַלאַה) ווייסט וואָס איז פֿאַר זיי (וואָס וועט פּאַסירן) און וואָס איז הינטער זיי (וואָס איז שוין געשען), בשעת זייער וויסן קען נישט אַרייַננעמען זיין וויסן.


111

۞ وَعَنَتِ الْوُجُوْهُ لِلْحَيِّ الْقَيُّوْمِۗ وَقَدْ خَابَ مَنْ حَمَلَ ظُلْمًا

wa ‘anatil-wujūhu lil-ḥayyil-qayyūm(i), wa qad khāba man ḥamala ẓulmā(n).

און אַלע פנימער האָבן זיך געבוקט פֿאַר (אַלאַה) דעם לעבעדיקן און דעם איינציקן. דאָס איז טאַקע אַ פֿאַרלוסט פֿאַר מענטשן וואָס באַגייען אומרעכט.


112

وَمَنْ يَّعْمَلْ مِنَ الصّٰلِحٰتِ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَا يَخٰفُ ظُلْمًا وَّلَا هَضْمًا

wa may ya‘mal minaṣ-ṣāliḥāti wa huwa mu'minun falā yakhāfu ẓulmaw wa lā haḍmā(n).

און ווער עס טוט גוטע מעשים בשעת ער איז אַ גלויביקער, ער שרעקט זיך נישט פֿאַר אומרעכט (קעגן אים) און ער שרעקט זיך אויך נישט פֿאַר קיין פֿאַרקלענערונג אין זיינע רעכט.


113

وَكَذٰلِكَ اَنْزَلْنٰهُ قُرْاٰنًا عَرَبِيًّا وَّصَرَّفْنَا فِيْهِ مِنَ الْوَعِيْدِ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ اَوْ يُحْدِثُ لَهُمْ ذِكْرًا

wa każālika anzalnāhu qur'ānan ‘arabiyyaw wa ṣarrafnā fīhi minal-wa‘īdi la‘allahum yattaqūna au yuḥdiṡu lahum żikrā(n).

און אזוי האבן מיר אראפגעשיקט דעם קוראן אין אראביש, און מיר האבן אין אים דערקלערט עטליכע פון די געפארן איבער און איבער, אז זיי זאלן ווערן פרום, אדער אז עס זאל זיין א דערמאנונג פאר זיי.


114

فَتَعٰلَى اللّٰهُ الْمَلِكُ الْحَقُّۚ وَلَا تَعْجَلْ بِالْقُرْاٰنِ مِنْ قَبْلِ اَنْ يُّقْضٰٓى اِلَيْكَ وَحْيُهٗ ۖوَقُلْ رَّبِّ زِدْنِيْ عِلْمًا

fa ta‘ālallāhul-malikul-ḥaqq(u), wa lā ta‘jal bil-qur'āni min qabli ay yuqḍā ilaika waḥyuh(ū), wa qur rabbi zidnī ‘ilmā(n).

אַזוי דער העכסטער איז אַלאַ, דער אמתער און אמתער מלך. און זאָלסטו נישט (מוחמד) יאָגן (לייענען) דעם קוראַן איידער עס איז דיר גילוי געוואָרן, און זאָגן, "אָה מיין גאָט, פֿאַרגרעסער מיין וויסן."


115

وَلَقَدْ عَهِدْنَآ اِلٰٓى اٰدَمَ مِنْ قَبْلُ فَنَسِيَ وَلَمْ نَجِدْ لَهٗ عَزْمًا ࣖ

wa laqad ‘ahidnā ilā ādama min qablu fa nasiya wa lam najid lahū ‘azmā(n).

און טאַקע מיר האָבן פריער באַפֿױלן אדם, אָבער ער האָט פֿאַרגעסן, און מיר האָבן אין אים נישט געפֿונען קיין שטאַרקן ווילן.


116

وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَ اَبٰى ۗ

wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīsa abā.

און (געדענקט) ווען מיר האָבן געזאָגט צו די מלאכים, "בוקט זיך אַראָפּ פֿאַר אָדם!" דעמאָלט האָבן זיי זיך געבוקט אַחוץ דער שטן; ער האָט זיך אָפּגעזאָגט.


117

فَقُلْنَا يٰٓاٰدَمُ اِنَّ هٰذَا عَدُوٌّ لَّكَ وَلِزَوْجِكَ فَلَا يُخْرِجَنَّكُمَا مِنَ الْجَنَّةِ فَتَشْقٰى

fa qulnā yā ādamu inna hāżā ‘aduwwul laka wa lizaujika falā yukhrijannakumā minal-jannati fa tasyqā.

דעמאָלט האָבן מיר געזאָגט, "אָה אדם! טאַקע, דאָס (דער שטן) איז אַ שונא צו דיר און צו דיין ווייב, לאָז אים אייך נישט אַרויסטרייַבן פֿון גן עדן, כּדי איר זאָלט נישט זיין אין ליידן.


118

اِنَّ لَكَ اَلَّا تَجُوْعَ فِيْهَا وَلَا تَعْرٰى ۙ

inna laka allā tajū‘a fīhā wa lā ta‘rā.

טאַקע, דאָרט איז (אַ גאַראַנטיע) פֿאַר דיר, דו וועסט נישט הונגערן און דו וועסט נישט זיין נאַקעט.


119

وَاَنَّكَ لَا تَظْمَؤُا فِيْهَا وَلَا تَضْحٰى

wa annaka lā taẓma'u fīhā wa lā taḍḥā.

און באמת, דאָרט וועסטו נישט פילן דאָרשטיק און די היץ פֿון דער זון וועט דיך נישט שלאָגן."


120

فَوَسْوَسَ اِلَيْهِ الشَّيْطٰنُ قَالَ يٰٓاٰدَمُ هَلْ اَدُلُّكَ عَلٰى شَجَرَةِ الْخُلْدِ وَمُلْكٍ لَّا يَبْلٰى

fa waswasa ilaihisy-syaiṭānu qāla yā ādamu hal adulluka ‘alā syajaratil-khuldi wa mulkil lā yablā.

דעמאָלט האָט דער שטן אים אָנגעמורמלט (בייזע געדאַנקען), זאָגנדיק, "אָה, אדם! זאָל איך דיר ווײַזן דעם בוים פֿון אומשטערבלעכקייט (כולדי) און דאָס מלכות וואָס וועט נישט חרובֿ ווערן?"


121

فَاَكَلَا مِنْهَا فَبَدَتْ لَهُمَا سَوْءٰتُهُمَا وَطَفِقَا يَخْصِفٰنِ عَلَيْهِمَا مِنْ وَّرَقِ الْجَنَّةِۚ وَعَصٰىٓ اٰدَمُ رَبَّهٗ فَغَوٰى ۖ

fa akalā minhā fa badat lahumā sau'ātuhumā wa ṭafiqā yakhṣifāni ‘alaihimā miw waraqil-jannah(ti), wa ‘aṣā ādamu rabbahū fa gawā.

דעמאָלט האָבן זיי ביידע דערפון געגעסן, און זייערע פּריוואַטע טיילן זענען געוואָרן קענטיק פֿאַר זיי, און זיי האָבן אָנגעהויבן עס צו באַדעקן מיט די בלעטער פֿון גן עדן. אדם האָט נישט געפֿאָלגט זײַן גאָט און איז פֿאַרפֿעלט געוואָרן.


122

ثُمَّ اجْتَبٰىهُ رَبُّهٗ فَتَابَ عَلَيْهِ وَهَدٰى

Ṡummajtabāhu rabbuhū fa tāba ‘alaihi wa hadā.

דעמאָלט האָט אים זײַן גאָט אויסגעקליבן, אַזוי ער האָט אָנגענומען זײַן תשובה און אים געגעבן הדרכה.


123

قَالَ اهْبِطَا مِنْهَا جَمِيْعًاۢ بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۚفَاِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ مِّنِّيْ هُدًى ەۙ فَمَنِ اتَّبَعَ هُدَايَ فَلَا يَضِلُّ وَلَا يَشْقٰى

qālahbiṭā minhā jamī‘am ba‘ḍukum liba‘ḍin ‘aduww(un), fa immā ya'tiyannakum minnī hudā(n), fa manittaba‘a hudāya falā yaḍillu wa lā yasyqā.

ער (אַלאַ) האָט געזאָגט, "קומט אַראָפּ פֿון גן עדן צוזאַמען, עטלעכע פֿון אײַך, פֿײַנט פֿון אַנדערע. אויב עס קומט צו אײַך אָנפֿירונג פֿון מיר, דאַן (וויסט) ווער עס פֿאָלגט מײַן אָנפֿירונג וועט נישט פֿאַרפֿירן און ער וועט נישט געשעדיגט ווערן."


124

وَمَنْ اَعْرَضَ عَنْ ذِكْرِيْ فَاِنَّ لَهٗ مَعِيْشَةً ضَنْكًا وَّنَحْشُرُهٗ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ اَعْمٰى

wa man a‘raḍa ‘an żikrī fa inna lahū ma‘īsyatan ḍankaw wa naḥsyuruhū yaumal-qiyāmati a‘mā.

און ווער עס וועט זיך אָפּקערן פֿון מײַן וואָרענונג, וועט ער טאַקע לעבן אַ שמאָל לעבן, און מיר וועלן אים פֿאַרזאַמלען אין טאָג פֿון תּחית המתים בלינד."


125

قَالَ رَبِّ لِمَ حَشَرْتَنِيْٓ اَعْمٰى وَقَدْ كُنْتُ بَصِيْرًا

qāla rabbi lima ḥasyartanī a‘mā wa qad kuntu baṣīrā(n).

ער האָט געזאָגט, "אָה מײַן גאָט, פֿאַרוואָס האָסטו מיך צוזאַמענגעזאַמלט בלינד, ווען פֿריִער האָב איך געקענט זען?"


126

قَالَ كَذٰلِكَ اَتَتْكَ اٰيٰتُنَا فَنَسِيْتَهَاۚ وَكَذٰلِكَ الْيَوْمَ تُنْسٰى

qāla każālika atatka āyātunā fa nasītahā, wa każālikal-yauma tunsā.

ער (אַלאַה) האָט געזאָגט, "אַזוי, פריער זענען אונדזערע פסוקים געקומען צו אײַך, און איר האָט זיי איגנאָרירט, אַזוי (אויך) הײַנט ווערט איר איגנאָרירט."


127

وَكَذٰلِكَ نَجْزِيْ مَنْ اَسْرَفَ وَلَمْ يُؤْمِنْۢ بِاٰيٰتِ رَبِّهٖۗ وَلَعَذَابُ الْاٰخِرَةِ اَشَدُّ وَاَبْقٰى

wa każālika najzī man asrafa wa lam yu'mim bi'āyāti rabbih(ī), wa la‘ażābul-ākhirati asyaddu wa abqā.

און אזוי באַלוינען מיר די וואָס זינדיקן און גלויבן נישט אין די וואונדער פון זייער האר. טאַקע, די שטראָף אין יענער וועלט איז שווערער און אייביקער.


128

اَفَلَمْ يَهْدِ لَهُمْ كَمْ اَهْلَكْنَا قَبْلَهُمْ مِّنَ الْقُرُوْنِ يَمْشُوْنَ فِيْ مَسٰكِنِهِمْۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّاُولِى النُّهٰى ࣖ

afalam yahdi lahum kam ahlaknā qablahum minal-qurūni yamsyūna fī masākinihim, inna fī żālika la'āyātil li'ulin nuhā.

איז דאָס נישט אַ סימן פֿאַר זיי (די עבודה זרה) וויפֿל (דורות) פֿאַר זיי מיר האָבן פֿאַרניכטעט, כאָטש זיי זענען דורכגעגאַנגען (די שפּורן פֿון) זייער (פֿון פֿאָלקס) וואוינונג? טאַקע, אין דעם זענען דאָ סימנים (פֿון אַלאַהס מאַכט) פֿאַר מענטשן מיט פֿאַרשטאַנד.


129

وَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَّبِّكَ لَكَانَ لِزَامًا وَّاَجَلٌ مُّسَمًّى ۗ

wa lau lā kalimatun sabaqat mir rabbika lakāna lizāmaw wa ajalum musammā(n).

און אויב עס וואָלט נישט געווען אַ פריערדיקער באַפֿעל פֿון אייער האַר און קיין באַשטימטע צײַט (פֿון טויט), וואָלטן זיי זיכער (די יסורים) געטראָפֿן.


130

فَاصْبِرْ عَلٰى مَا يَقُوْلُوْنَ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوْعِ الشَّمْسِ وَقَبْلَ غُرُوْبِهَا ۚوَمِنْ اٰنَاۤئِ الَّيْلِ فَسَبِّحْ وَاَطْرَافَ النَّهَارِ لَعَلَّكَ تَرْضٰى

faṣbir ‘alā mā yaqūlūna wa sabbiḥ biḥamdi rabbika qabla ṭulū‘isy-syamsi wa qabla gurūbihā, wa min ānā'il-laili fa sabbiḥ wa aṭrāfan-nahāri la‘allaka tarḍā.

זייט געדולדיק מיט וואָס זיי זאָגן, און פֿאַרהערלעכט זיך דורך לויבן אייער גאָט, איידער די זון גייט אויף און איידער זי גייט אונטער; און דאַוונט (אויך) ביי מיטערנאַכט און אין סוף טאָג, כּדי איר זאָלט זיך פֿילן רואיק.


131

وَلَا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ اِلٰى مَا مَتَّعْنَا بِهٖٓ اَزْوَاجًا مِّنْهُمْ زَهْرَةَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ەۙ لِنَفْتِنَهُمْ فِيْهِ ۗوَرِزْقُ رَبِّكَ خَيْرٌ وَّاَبْقٰى

wa lā tamuddanna ‘ainaika ilā mā matta‘nā bihī azwājam minhum zahratal-ḥayātid-dun-yā, linaftinahum fīh(i), wa rizqu rabbika khairuw wa abqā.

און ריכט נישט אייערע אויגן צו די פאַרגעניגן וואָס מיר האָבן געגעבן צו עטלעכע גרופּעס פון זיי, (ווי) די בלום פון לעבן אין דער וועלט, כּדי מיר זאָלן זיי פּרובירן מיט דעם (פאַרגעניגן). אייער גאָט'ס חן איז בעסער און מער אייביק.


132

وَأْمُرْ اَهْلَكَ بِالصَّلٰوةِ وَاصْطَبِرْ عَلَيْهَاۗ لَا نَسْـَٔلُكَ رِزْقًاۗ نَحْنُ نَرْزُقُكَۗ وَالْعَاقِبَةُ لِلتَّقْوٰى

wa'mur ahlaka biṣ-ṣalāti waṣṭabir ‘alaihā, lā nas'aluka rizqā(n), naḥnu narzuquk(a), wal-‘āqibatu lit-taqwā.

און באַפֿעלט אײַער משפּחה צו דאַוונען און זײַט געדולדיק אין זײער טאָן. מיר בעטן אײַך נישט פֿאַר פרנסה, מיר זענען די וואָס געבן אײַך פרנסה. און די רעזולטאַטן (גוטע אין יענער וועלט) זענען פֿאַר די וואָס זענען פֿרומע.


133

وَقَالُوْا لَوْلَا يَأْتِيْنَا بِاٰيَةٍ مِّنْ رَّبِّهٖۗ اَوَلَمْ تَأْتِهِمْ بَيِّنَةُ مَا فِى الصُّحُفِ الْاُوْلٰى

wa qālū lau lā ya'tīnā bi'āyatim mir rabbih(ī), awalam ta'tihim bayyinatu mā fiṣ-ṣuḥufil-ūlā.

און זיי האָבן געזאָגט, "פֿאַרוואָס האָט ער אונדז נישט געבראַכט אַ סימן (באַווײַז) פֿון זײַן האַר?" זענען נישט געקומען צו זיי (עכטע) באַווײַזן ווי די וואָס ווערן דערמאָנט אין די פֿריִערדיקע ביכער?


134

وَلَوْ اَنَّآ اَهْلَكْنٰهُمْ بِعَذَابٍ مِّنْ قَبْلِهٖ لَقَالُوْا رَبَّنَا لَوْلَآ اَرْسَلْتَ اِلَيْنَا رَسُوْلًا فَنَتَّبِعَ اٰيٰتِكَ مِنْ قَبْلِ اَنْ نَّذِلَّ وَنَخْزٰى

wa lau annā ahlaknāhum bi‘ażābim min qablihī laqālū rabbanā lau lā arsalta ilainā rasūlan fa nattabi‘a āyātika min qabli an nażilla wa nakhzā.

און אויב מיר וואָלטן זיי חרובֿ געמאַכט מיט אַ פריערדיקער יסורים (דער קוראַן איז געוואָרן אַנטפּלעקט), וואָלטן זיי געזאָגט, "אונדזער האַר, פאַרוואָס האָסטו נישט געשיקט אַ שליח צו אונדז, כּדי מיר זאָלן נאָכפֿאָלגן דיינע פסוקים איידער מיר ווערן פֿאַראַכטלעך און נידעריק?"


135

قُلْ كُلٌّ مُّتَرَبِّصٌ فَتَرَبَّصُوْاۚ فَسَتَعْلَمُوْنَ مَنْ اَصْحٰبُ الصِّرَاطِ السَّوِيِّ وَمَنِ اهْتَدٰى ࣖ ۔

qul kullum mutarabbiṣun fa tarabbaṣū, fa sata‘lamūna man aṣḥābuṣ-ṣirāṭis-sawiyyi wa manihtadā.

זאָג (מוחמד), "יעדער פון (אונדז) וואַרט, וואַרט אויף דיר! און איין טאָג וועסטו וויסן ווער גייט אויף דעם גלייכן וועג, און ווער איז געפירט געוואָרן."