Q.S Ат-Таквир (اَلتَّكْوِير) - 29 Шумораи оятҳо

اِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْۖ

iżasy-syamsu kuwwirat.

Вақте ки офтоб тулӯъ мекунад,

وَاِذَا النُّجُوْمُ انْكَدَرَتْۖ

wa iżan-nujūmunkadarat.

ва вақте ки ситорагон фурӯ мераванд,

وَاِذَا الْجِبَالُ سُيِّرَتْۖ

wa iżal-jibālu suyyirat.

ва вақте ки кӯҳҳо вайрон шаванд,

وَاِذَا الْعِشَارُ عُطِّلَتْۖ

wa iżal-‘isyāru ‘uṭṭilat.

ва агар шутурҳои бордор партофта шаванд (нигоҳубин карда нашаванд),

وَاِذَا الْوُحُوْشُ حُشِرَتْۖ

wa iżal-wuḥūsy ḥusyirat.

ва ҳангоме ки ҳайвоноти ваҳшӣ ҷамъ шаванд,

وَاِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْۖ

wa iżal-biḥāru sujjirat.

ва ҳангоме ки уқёнусҳо гарм мешаванд,

وَاِذَا النُّفُوْسُ زُوِّجَتْۖ

wa iżan-nufūsu zuwwijat.

ва вақте ки арвоҳ (бо ҷисм) муттаҳид мешаванд,

وَاِذَا الْمَوْءٗدَةُ سُىِٕلَتْۖ

wa iżal-mau'ūdatu su'ilat.

ва агар аз духтарони навзоди зинда ба гӯр гузошташуда пурсида шавад,

بِاَيِّ ذَنْۢبٍ قُتِلَتْۚ

bi'ayyi żambin qutilat.

барои кадом гуноҳ кушта шуд?

وَاِذَا الصُّحُفُ نُشِرَتْۖ

wa iżaṣ-ṣuḥufu nusyirat.

Ва ҳангоме ки саҳифаҳо (сабтҳои хайрия) васеъ кушода шуданд,

وَاِذَا السَّمَاۤءُ كُشِطَتْۖ

wa iżas-samā'u kusyiṭat.

ва ҳангоме ки осмонҳо фурӯ раванд,

وَاِذَا الْجَحِيْمُ سُعِّرَتْۖ

wa iżal-jaḥīmu su‘‘irat.

ва ҳангоме ки дӯзахи Ҷаҳим афрӯхта шавад,

وَاِذَا الْجَنَّةُ اُزْلِفَتْۖ

wa iżal-jannatu uzlifat.

ва ҳангоме ки осмон наздик карда шавад,

عَلِمَتْ نَفْسٌ مَّآ اَحْضَرَتْۗ

‘alimat nafsum mā aḥḍarat.

ҳар кас бидонад, ки чӣ кардааст.

فَلَآ اُقْسِمُ بِالْخُنَّسِۙ

falā uqsimu bil-khunnas(i).

Қасам ба ситорагон,

الْجَوَارِ الْكُنَّسِۙ

al-jawāril-kunnas(i).

гардиш ва ғарқшавӣ,

وَالَّيْلِ اِذَا عَسْعَسَۙ

wal-laili iżā ‘as‘as(a).

шаб, вақте ки дер мешавад,

وَالصُّبْحِ اِذَا تَنَفَّسَۙ

waṣ-ṣubḥi iżā tanaffas(a).

ва савганд ба субҳ, вақте ки субҳ дамида мешавад,

اِنَّهٗ لَقَوْلُ رَسُوْلٍ كَرِيْمٍۙ

innahū laqaulu rasūlin karīm(in).

Ба дурустӣ ки (Қуръон) каломи Худост, ки фиристодаи гиромӣ (Ҷабраил) аст.

ذِيْ قُوَّةٍ عِنْدَ ذِى الْعَرْشِ مَكِيْنٍۙ

Żī quwwatin ‘inda żil-‘arsyi makīn(in).

он ки қудрат дорад ва назди (Худо) мақоми баланд дорад, ки соҳиби Арш аст,

مُّطَاعٍ ثَمَّ اَمِيْنٍۗ

muṭā‘in ṡamma amīn(in).

ки дар он ҷо (дар олами фариштагон) итоат ва эътимод карда мешавад.

وَمَا صَاحِبُكُمْ بِمَجْنُوْنٍۚ

wa mā ṣāḥibukum bimajnūn(in).

Ва дӯсти шумо (Муҳаммад) девона нест.

وَلَقَدْ رَاٰهُ بِالْاُفُقِ الْمُبِيْنِۚ

wa laqad ra'āhu bil-ufuqil-mubīn(i).

Ва ба дурустӣ, ӯ (Муҳаммад) ӯро (Ҷабраил) дар уфуқи равшан дид.

وَمَا هُوَ عَلَى الْغَيْبِ بِضَنِيْنٍۚ

wa mā huwa ‘alal-gaibi biḍanīn(in).

Ва ӯ (Муҳаммад) касе набуд, ки дар шарҳи ғайб бахил (нохоҳад) бошад.

وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطٰنٍ رَّجِيْمٍۚ

wa mā huwa biqauli syaiṭānir rajīm(in).

Ва (Қуръон) суханони малъуни шайтон нест,

فَاَيْنَ تَذْهَبُوْنَۗ

fa aina tażhabūn(a).

пас ба куҷо меравӣ?

اِنْ هُوَ اِلَّا ذِكْرٌ لِّلْعٰلَمِيْنَۙ

in huwa illā żikrul lil-‘ālamīn(a).

(Қуръон) чизе ҷуз ҳушдоре барои тамоми табиат нест.

لِمَنْ شَاۤءَ مِنْكُمْ اَنْ يَّسْتَقِيْمَۗ

liman syā'a minkum ay yastaqīm(a).

(яъне) барои ҳар касе аз шумо, ки хоҳад роҳи ростро пайгирӣ кунад.

وَمَا تَشَاۤءُوْنَ اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ اللّٰهُ رَبُّ الْعٰلَمِيْنَ ࣖ

wa mā tasyā'ūna illā ay yasyā'allāhu rabbul-‘ālamīn(a).

Ва шумо наметавонед (ин роҳро) пайравӣ кунед, магар ин ки Аллоҳ, Парвардигори ҷаҳониён, хоста бошад.