Q.S Ал-Маъориҷ (اَلْمَعَارِج) - 44 Шумораи оятҳо

سَاَلَ سَاۤىِٕلٌۢ بِعَذَابٍ وَّاقِعٍۙ

sa'ala sā'ilum bi‘ażābiw wāqi‘(in).

Касе дар бораи ҷазое, ки ҳатман рӯй хоҳад дод, пурсид,

لِّلْكٰفِرِيْنَ لَيْسَ لَهٗ دَافِعٌۙ

lil-kāfirīna laisa lahū dāfi‘(un).

барои кофироне, ки ҳеҷ кас наметавонад онҳоро рад кунад,

مِّنَ اللّٰهِ ذِى الْمَعَارِجِۗ

minallāhi żil-ma‘ārij(i).

(Ҷазоб) аз ҷониби Аллоҳест, ки соҳиби маконҳои баландӣ аст.

تَعْرُجُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ وَالرُّوْحُ اِلَيْهِ فِيْ يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهٗ خَمْسِيْنَ اَلْفَ سَنَةٍۚ

ta‘rujul-malā'ikatu war-rūḥu ilaihi fī yaumin kāna miqdāruhū khamsīna alfa sanah(tin).

Фариштагон ва Ҷабраил (а) дар рӯзе ба андозаи панҷоҳ ҳазор сол ба сӯи Худо боло рафтанд.

فَاصْبِرْ صَبْرًا جَمِيْلًا

faṣbir ṣabran jamīlā(n).

Пас, сабр кун, эй Муҳаммад, бо сабри некӯ.

اِنَّهُمْ يَرَوْنَهٗ بَعِيْدًاۙ

innahum yaraunahū ba‘īdā(n).

Онҳо (бало)-ро то ҳадди имкон дур (ғайриимкон) мебинанд.

وَّنَرٰىهُ قَرِيْبًاۗ

wa narāhu qarībā(n).

Дар ҳоле ки Мо онро наздик мебинем (бешубҳа, он воқеъ хоҳад шуд).

يَوْمَ تَكُوْنُ السَّمَاۤءُ كَالْمُهْلِۙ

yauma takūnus-samā'u kal-muhl(i).

(Ёд кун) рӯзеро, ки осмон мисли миси гудохта мешавад,

وَتَكُوْنُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِۙ

wa takūnul-jibālu kal-‘ihn(i).

ва кӯҳҳо мисли парҳое ҳастанд, ки (ки) парвоз мекунанд,

وَلَا يَسْـَٔلُ حَمِيْمٌ حَمِيْمًاۚ

wa lā yas'alu ḥamīmun ḥamīmā(n).

ва ҳеҷ дӯсти наздикаш аз дӯсташ напурсид,

يُبَصَّرُوْنَهُمْۗ يَوَدُّ الْمُجْرِمُ لَوْ يَفْتَدِيْ مِنْ عَذَابِ يَوْمِىِٕذٍۢ بِبَنِيْهِۙ

yubaṣṣarūnahum, yawaddul-mujrimu lau yaftadī min ‘ażābi yaumi'iżim bibanīh(i).

дар ҳоле ки ба якдигар менигаристанд. Дар он рӯз гунаҳкор орзу мекунад, ки (худро) ва фарзандонашро аз азоб наҷот диҳад.

وَصَاحِبَتِهٖ وَاَخِيْهِۙ

wa ṣāḥibatihī wa akhīh(i).

ва занаш ва бародараш,

وَفَصِيْلَتِهِ الَّتِيْ تُـْٔوِيْهِۙ

wa faṣīlatihil-latī tu'wīh(i).

ва оилае, ки ӯро (дар ҷаҳон) муҳофизат мекунад,

وَمَنْ فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًاۙ ثُمَّ يُنْجِيْهِۙ

wa man fil-arḍi jamī‘ā(n), ṡumma yunjīh(i).

ва ҳамаи одамони рӯи замин, пас умедвор бошанд, ки ин онҳоро наҷот медиҳад.

كَلَّاۗ اِنَّهَا لَظٰىۙ

kallā, innahā laẓā.

Албатта не! Дар ҳақиқат, ҷаҳаннам оташи пурташвиш аст,

نَزَّاعَةً لِّلشَّوٰىۚ

nazzā‘atal lisy-syawā.

ки пӯсти сарро аз пӯст тоза мекунад.

تَدْعُوْا مَنْ اَدْبَرَ وَتَوَلّٰىۙ

tad‘ū man adbara wa tawallā.

Кист он ки касонеро, ки пуштгардонанд ва аз дин рӯйгардон шудаанд, даъват мекунад?

وَجَمَعَ فَاَوْعٰى

wa jama‘a fa'au‘ā.

ва шахсе, ки (хосиятҳо)-ро ҷамъ мекунад ва сипас онҳоро нигоҳ медорад.

۞ اِنَّ الْاِنْسَانَ خُلِقَ هَلُوْعًاۙ

innal-insāna khuliqa halu‘ā(n).

Дар ҳақиқат, инсонҳо тавре офарида шудаанд, ки шикоят карданро дӯст доранд.

اِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ جَزُوْعًاۙ

iżā massahusy-syarru jazū‘ā(n).

Вақте ки ба мушкилӣ дучор мешавад, шикоят мекунад,

وَّاِذَا مَسَّهُ الْخَيْرُ مَنُوْعًاۙ

wa iżā massahul-khairu manū‘ā(n).

ва чун молу сарват ба даст орад, бахил мешавад,

اِلَّا الْمُصَلِّيْنَۙ

illal-muṣallīn(a).

магар касоне, ки намоз мегузоранд,

الَّذِيْنَ هُمْ عَلٰى صَلَاتِهِمْ دَاۤىِٕمُوْنَۖ

allażīna hum ‘alā ṣalātihim dā'imūn(a).

касоне, ки дар адои намозҳои худ содиқ мемонанд,

وَالَّذِيْنَ فِيْٓ اَمْوَالِهِمْ حَقٌّ مَّعْلُوْمٌۖ

wal-lażīna fī amwālihim ḥaqqum ma‘lūm(un).

ва онҳое, ки дар амволашон қисмате муайяне ҷудо карда шудааст,

لِّلسَّاۤىِٕلِ وَالْمَحْرُوْمِۖ

lis-sā'ili wal-maḥrūm(i).

барои (фақирон)-е, ки мепурсанд ва барои онҳое, ки намепурсанд,

وَالَّذِيْنَ يُصَدِّقُوْنَ بِيَوْمِ الدِّيْنِۖ

wal-lażīna yuṣaddiqūna biyaumid-dīn(i).

ва онҳое, ки ба рӯзи қиёмат имон меоранд,

وَالَّذِيْنَ هُمْ مِّنْ عَذَابِ رَبِّهِمْ مُّشْفِقُوْنَۚ

wal-lażīna hum min ‘ażābi rabbihim musyfiqūn(a).

ва онҳое, ки аз азоби Парвардигорашон метарсанд,

اِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمْ غَيْرُ مَأْمُوْنٍۖ

inna ‘ażāba rabbihim gairu ma'mūn(in).

Ба дурустӣ, ки ҳеҷ кас аз азоби Парвардигораш эмин нест,

وَّالَّذِيْنَ هُمْ لِفُرُوْجِهِمْ حٰفِظُوْنَۙ

wal-lażīna hum lifurūjihim ḥāfiẓūn(a).

ва онҳое, ки узвҳои шармгини худро нигоҳ медоранд,

اِلَّا عَلٰٓى اَزْوَاجِهِمْ اَوْ مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُهُمْ فَاِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُوْمِيْنَۚ

illā ‘alā azwājihim au mā malakat aimānuhum fa innahum gairu malūmīn(a).

магар бар занонашон ё канизонашон, ки дастҳояшон молики онҳост, маломате бар онҳо нест.

فَمَنِ ابْتَغٰى وَرَاۤءَ ذٰلِكَ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْعَادُوْنَۚ

fa manibtagā warā'a żālika fa ulā'ika humul-‘ādūn(a).

Пас, ҳар касе, ки аз ин фаротар менигарад (масалан, зино, ҳамҷинсгароён ва лесбиянҳо), онҳо касоне ҳастанд, ки аз ҳад мегузаранд.

وَالَّذِيْنَ هُمْ لِاَمٰنٰتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رٰعُوْنَۖ

wal-lażīna hum li'amānātihim wa ‘ahdihim rā'ūn(a).

Ва онҳое, ки ба амру ваъдаҳои худ вафо мекунанд,

وَالَّذِيْنَ هُمْ بِشَهٰدٰتِهِمْ قَاۤىِٕمُوْنَۖ

wal-lażīna hum bisyahādātihim qā'imūn(a).

ва онҳое, ки ба шаҳодати худ устувор мемонанд,

وَالَّذِيْنَ هُمْ عَلٰى صَلَاتِهِمْ يُحَافِظُوْنَۖ

wal-lażīna hum ‘alā ṣalātihim yuḥāfiẓūn(a).

ва онҳое, ки намозҳои худро барпо медоранд.

اُولٰۤىِٕكَ فِيْ جَنّٰتٍ مُّكْرَمُوْنَ ۗ ࣖ

ulā'ika fī jannātim mukramūn(a).

Онҳо дар осмон ҷалол меёбанд.

فَمَالِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا قِبَلَكَ مُهْطِعِيْنَۙ

famālil-lażīna kafarū qibalaka muhṭi‘īn(a).

Пас, чаро кофирон пеши ту шитоб мекунанд? (Эй Муҳаммад!)

عَنِ الْيَمِيْنِ وَعَنِ الشِّمَالِ عِزِيْنَ

‘anil-yamīni wa ‘anisy-syimāli ‘izīn(a).

аз тарафи рост ва аз тарафи чап дар гурӯҳҳо?

اَيَطْمَعُ كُلُّ امْرِئٍ مِّنْهُمْ اَنْ يُّدْخَلَ جَنَّةَ نَعِيْمٍۙ

ayaṭma‘u kullumri'im minhum ay yudkhala jannata na‘īm(in).

Оё ҳар як аз кофирон мехоҳад ба биҳишт, ки пур аз неъмат аст, дохил шавад?

كَلَّاۗ اِنَّا خَلَقْنٰهُمْ مِّمَّا يَعْلَمُوْنَ

kallā, innā khalaqnāhum mimmā ya‘malūn(a).

Ин ғайриимкон аст! Мо онҳоро аз он чизе, ки онҳо медонанд, офаридаем.

فَلَآ اُقْسِمُ بِرَبِّ الْمَشٰرِقِ وَالْمَغٰرِبِ اِنَّا لَقٰدِرُوْنَۙ

falā uqsimu birabbil-masyāriqi wal-magāribi innā laqādirūn(a).

Пас, қасам ба Худое, ки тулӯъ ва ғуруби офтоб, моҳ ва ситорагонро идора мекунад, ки Мо қодирем,

عَلٰٓى اَنْ نُّبَدِّلَ خَيْرًا مِّنْهُمْۙ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوْقِيْنَ

‘alā an nubaddila khairam minhum, wa mā naḥnu bimasbūqīn(a).

ки (онҳоро) ба ҷои онҳо мардуме беҳтар аз онҳо биёварем ва мо мағлуб нахоҳем шуд.

فَذَرْهُمْ يَخُوْضُوْا وَيَلْعَبُوْا حَتّٰى يُلٰقُوْا يَوْمَهُمُ الَّذِيْ يُوْعَدُوْنَۙ

fa żarhum yakhūḍū wa yal‘abū ḥattā yulāqū yaumahumul-lażī yū‘adūn(a)

Пас, бигзор онҳо ғарқ шаванд ва (дар гумроҳӣ) бозӣ кунанд, то он рӯзе, ки барояшон ваъда дода шудааст, бирасанд.

يَوْمَ يَخْرُجُوْنَ مِنَ الْاَجْدَاثِ سِرَاعًا كَاَنَّهُمْ اِلٰى نُصُبٍ يُّوْفِضُوْنَۙ

yauma yakhrujūna minal-ajdāṡi sirā‘an ka'annahum ilā nuṣubiy yūfiḍūn(a).

(яъне) рӯзе, ки аз қабрҳояшон шитобкорона берун меоянд, гӯё ки ба сӯи бутҳои худ (дар дунё) шитобон мераванд.

خَاشِعَةً اَبْصَارُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ ۗذٰلِكَ الْيَوْمُ الَّذِيْ كَانُوْا يُوْعَدُوْنَ ࣖ

khāsyi‘atan abṣāruhum tarhaquhum żillah(tun), żālikal-yaumul-lażī kānū yū‘adūn(a).

нигоҳҳои пур аз шармандагӣ ба поён нигаронида шуда буданд. Ин рӯзе буд, ки онҳоро таҳдид карда буданд.