Q.S Ал-Аср (اَلْعَصْر) - 3 Шумораи оятҳо

وَالْعَصْرِۙ

wal-‘aṣr(i).

Ба хотири вақт,

اِنَّ الْاِنْسَانَ لَفِيْ خُسْرٍۙ

innal-insāna lafī khusr(in).

Дар ҳақиқат, инсоният дар талафот аст,

اِلَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ وَتَوَاصَوْا بِالْحَقِّ ەۙ وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ ࣖ

illal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti wa tawāṣau bil-ḥaqq(i), wa tawāṣau biṣ-ṣabr(i).

магар касоне, ки имон оварданд ва корҳои шоиста карданд ва якдигарро ба ҳақ ва сабр тавсия доданд.