Q.S Ал-Мумтаҳана (اَلْمُمْتَحَنَة) - 13 Шумораи оятҳо

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوْا عَدُوِّيْ وَعَدُوَّكُمْ اَوْلِيَاۤءَ تُلْقُوْنَ اِلَيْهِمْ بِالْمَوَدَّةِ وَقَدْ كَفَرُوْا بِمَا جَاۤءَكُمْ مِّنَ الْحَقِّۚ يُخْرِجُوْنَ الرَّسُوْلَ وَاِيَّاكُمْ اَنْ تُؤْمِنُوْا بِاللّٰهِ رَبِّكُمْۗ اِنْ كُنْتُمْ خَرَجْتُمْ جِهَادًا فِيْ سَبِيْلِيْ وَابْتِغَاۤءَ مَرْضَاتِيْ تُسِرُّوْنَ اِلَيْهِمْ بِالْمَوَدَّةِ وَاَنَا۠ اَعْلَمُ بِمَآ اَخْفَيْتُمْ وَمَآ اَعْلَنْتُمْۗ وَمَنْ يَّفْعَلْهُ مِنْكُمْ فَقَدْ ضَلَّ سَوَاۤءَ السَّبِيْلِ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżū ‘aduwwī wa ‘aduwwakum auliyā'a tulqūna ilaihim bil-mawaddati wa qad kafarū bimā jā'akum minal-ḥaqq(i), yukhrijūnar-rasūla wa iyyākum an tu'minū billāhi rabbikum, in kuntum kharajtum jihādan fī sabīlī wabtigā'a marḍātī tusirrūna ilaihim bil-mawaddah(ti), wa ana a‘lamu bimā akhfaitum wa mā a‘lantum, wa may yaf‘alhu minkum faqad ḍalla sawā'as-sabīl(i).

Эй касоне, ки имон овардаед! Душманони Ман ва душманони худро дӯсти содиқ нагиред, то ба онҳо (хабари Муҳаммад)-ро аз рӯи раҳмат бирасонед, ҳарчанд онҳо ҳақиқатеро, ки ба шумо расонида шудааст, инкор кардаанд. Онҳо паёмбар ва шуморо аз он сабаб берун карданд, ки шумо ба Худо, Парвардигори худ, имон овардаед. Агар шумо дар ҳақиқат барои ҷиҳод дар роҳи Ман ва талаби ризоияти Ман берун равед (ин корро накунед). Шумо онҳоро аз рӯи раҳмат пинҳонӣ (хабари Муҳаммад) мегӯед ва Ман он чиро, ки пинҳон мекунед ва он чиро, ки ошкор мекунед, беҳтар медонам. Ва ҳар кӣ аз шумо чунин кунад, пас, бешубҳа, ӯ аз роҳи рост гумроҳ шудааст.

اِنْ يَّثْقَفُوْكُمْ يَكُوْنُوْا لَكُمْ اَعْدَاۤءً وَّيَبْسُطُوْٓا اِلَيْكُمْ اَيْدِيَهُمْ وَاَلْسِنَتَهُمْ بِالسُّوْۤءِ وَوَدُّوْا لَوْ تَكْفُرُوْنَۗ

iy yaṡqafūkum yakūnū lakum a‘dā'aw wa yabsuṭū ilaikum aidiyahum wa alsinatahum bis-sū'i wa waddū lau takfurūn(a).

Агар шуморо дастгир кунанд, душманони шумо мешаванд ва дасту забонашонро бар шумо мекашанд, то ба шумо зарар расонанд ва мехоҳанд, ки шумо кофир шавед.

لَنْ تَنْفَعَكُمْ اَرْحَامُكُمْ وَلَآ اَوْلَادُكُمْ ۛيَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۛيَفْصِلُ بَيْنَكُمْۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ

lan tanfa‘akum arḥāmukum wa lā aulādukum yaumal-qiyāmati yafṣilu bainakum, wallāhu bimā ta‘malūna baṣīr(un).

На хешовандон ва на фарзандонатон дар рӯзи қиёмат бароятон фоидае нахоҳанд кард. Худо шуморо аз ҳам ҷудо мекунад ва Худо ба корҳое, ки мекунед, биност.

قَدْ كَانَتْ لَكُمْ اُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فِيْٓ اِبْرٰهِيْمَ وَالَّذِيْنَ مَعَهٗۚ اِذْ قَالُوْا لِقَوْمِهِمْ اِنَّا بُرَءٰۤؤُا مِنْكُمْ وَمِمَّا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۖ كَفَرْنَا بِكُمْ وَبَدَا بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمُ الْعَدَاوَةُ وَالْبَغْضَاۤءُ اَبَدًا حَتّٰى تُؤْمِنُوْا بِاللّٰهِ وَحْدَهٗٓ اِلَّا قَوْلَ اِبْرٰهِيْمَ لِاَبِيْهِ لَاَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ وَمَآ اَمْلِكُ لَكَ مِنَ اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍۗ رَبَّنَا عَلَيْكَ تَوَكَّلْنَا وَاِلَيْكَ اَنَبْنَا وَاِلَيْكَ الْمَصِيْرُ

qad kānat lakum uswatun ḥasanatun fī ibrāhīma wal-lażīna ma‘ah(ū), iż qālū liqaumihim innā bura'ā'u minkum wa mimmā ta‘budūna min dūnillāh(i), kafarnā bikum wa badā bainanā wa bainakumul-‘adāwatu wal-bagḍā'u abadan ḥattā tu'minū billāhi waḥdahū illā qaula ibrāhīma li'abīhi la'astagfiranna laka wa mā amliku laka minallāhi min syai'(in), rabbanā ‘alaika tawakkalnā wa ilaika anabnā wa ilaikal-maṣīr(u).

Ба дурустӣ, дар Иброҳим ва касоне, ки бо ӯ буданд, барои шумо намунаи хубе буд, вақте ки ба қавмаш гуфтанд: «Мо аз шумо ва аз он чизе, ки ба ҷуз Худо мепарастед, ҷудо ҳастем, мо шуморо (куфри шуморо) инкор мекунем ва миёни мо ва шумо то он даме, ки ба Худои ягона имон оваред, душманӣ ва кина вуҷуд дорад», ба ҷуз сухани Иброҳим ба падараш: «Ба дурустӣ, ман барои ту омурзиш мехоҳам, аммо ман аз (азоби) Худо бар ту комилан наметавонам истодагарӣ кунам». (Иброҳим гуфт): «Эй Парвардигори мо, мо танҳо ба Ту таваккал кардем ва танҳо ба Ту тавба кардем ва танҳо ба Ту бармегардем».

رَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا فِتْنَةً لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَاغْفِرْ لَنَا رَبَّنَاۚ اِنَّكَ اَنْتَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

rabbanā lā taj‘alnā fitnatal lil-lażīna kafarū wagfir lanā rabbanā, innaka antal-‘azīzul-ḥakīm(u).

Эй Парвардигори мо, моро барои кофирон туҳмат магардон ва моро бубахш, эй Парвардигори мо, ба дурустӣ ки Ту ғолибу ҳаким ҳастӣ».

لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِيْهِمْ اُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِّمَنْ كَانَ يَرْجُوا اللّٰهَ وَالْيَوْمَ الْاٰخِرَۗ وَمَنْ يَّتَوَلَّ فَاِنَّ اللّٰهَ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيْدُ ࣖ

laqad kāna lakum fīhim uswatun ḥasanatul liman kāna yarjullāha wal-yaumal-ākhir(a), wa may yatawalla fa'innallāha huwal-ganiyyul-ḥamīd(u).

Дар онҳо (Иброҳим ва қавмаш) барои шумо намунаҳои нек ҳастанд; барои касоне, ки ба (мукофот ва) савоби Худо ва (салому) охират умед доранд. Ва ҳар кӣ рӯй гардонад, пас, албатта, Худо бениёз ва ситоишшаванда аст.

۞ عَسَى اللّٰهُ اَنْ يَّجْعَلَ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَ الَّذِيْنَ عَادَيْتُمْ مِّنْهُمْ مَّوَدَّةًۗ وَاللّٰهُ قَدِيْرٌۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

‘asallāhu ay yaj‘ala bainakum wa bainal-lażīna ‘ādaitum minhum mawaddah(tan), wallāhu qadīr(un), wallāhu gafūrur raḥīm(un).

Худо миёни шумо ва касоне, ки қаблан бо онҳо душманӣ мекардед, меҳрубонӣ биёфарад. Худо қодир аст ва Худо бахшанда ва меҳрубон аст.

لَا يَنْهٰىكُمُ اللّٰهُ عَنِ الَّذِيْنَ لَمْ يُقَاتِلُوْكُمْ فِى الدِّيْنِ وَلَمْ يُخْرِجُوْكُمْ مِّنْ دِيَارِكُمْ اَنْ تَبَرُّوْهُمْ وَتُقْسِطُوْٓا اِلَيْهِمْۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِيْنَ

lā yanhākumullāhu ‘anil-lażīna lam yuqātilūkum fid-dīni wa lam yukhrijūkum min diyārikum an tabarrūhum wa tuqsiṭū ilaihim, innallāha yuḥibbul-muqsiṭīn(a).

Худо шуморо аз некӣ кардан ва адолат кардан бо касоне, ки бо шумо дар дин наҷангидаанд ва шуморо аз диёратон берун накардаанд, бознамедорад. Албатта, Худо касонеро, ки адолат мекунанд, дӯст медорад.

اِنَّمَا يَنْهٰىكُمُ اللّٰهُ عَنِ الَّذِيْنَ قَاتَلُوْكُمْ فِى الدِّيْنِ وَاَخْرَجُوْكُمْ مِّنْ دِيَارِكُمْ وَظَاهَرُوْا عَلٰٓى اِخْرَاجِكُمْ اَنْ تَوَلَّوْهُمْۚ وَمَنْ يَّتَوَلَّهُمْ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ

innamā yanhākumullāhu ‘anil-lażīna qātalūkum fid-dīni wa akhrajūkum min diyārikum wa ẓāharū ‘alā ikhrājikum an tawallauhum, wa may yatawallahum fa'ulā'ika humuẓ-ẓālimūn(a).

Танҳо Худо шуморо аз дӯстӣ кардан бо касоне, ки бо шумо дар дин ҷангидаанд ва шуморо аз диёратон берун кардаанд ва дар берун рондани шумо кумак кардаанд, манъ мекунад. Ва ҳар кӣ бо онҳо дӯстӣ кунад, ситамкоронанд.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا جَاۤءَكُمُ الْمُؤْمِنٰتُ مُهٰجِرٰتٍ فَامْتَحِنُوْهُنَّۗ اَللّٰهُ اَعْلَمُ بِاِيْمَانِهِنَّ فَاِنْ عَلِمْتُمُوْهُنَّ مُؤْمِنٰتٍ فَلَا تَرْجِعُوْهُنَّ اِلَى الْكُفَّارِۗ لَا هُنَّ حِلٌّ لَّهُمْ وَلَا هُمْ يَحِلُّوْنَ لَهُنَّۗ وَاٰتُوْهُمْ مَّآ اَنْفَقُوْاۗ وَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ اَنْ تَنْكِحُوْهُنَّ اِذَآ اٰتَيْتُمُوْهُنَّ اُجُوْرَهُنَّۗ وَلَا تُمْسِكُوْا بِعِصَمِ الْكَوَافِرِ وَسْـَٔلُوْا مَآ اَنْفَقْتُمْ وَلْيَسْـَٔلُوْا مَآ اَنْفَقُوْاۗ ذٰلِكُمْ حُكْمُ اللّٰهِ ۗيَحْكُمُ بَيْنَكُمْۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā jā'akumul-mu'minātu muhājirātin famtaḥinūhunn(a), allāhu a‘lamu bi'īmānihinna fa'in ‘alimtumūhunna mu'minātin falā tarji‘ūhunna ilal-kuffār(i), lā hunna ḥillul lahum wa lā hum yaḥillūna lahunn(a), wa ātūhum mā anfaqū, wa lā junāḥa ‘alaikum an tankiḥūhunna iżā ātaitumūhunna ujūrahunn(a), wa lā tumsikū bi‘iṣamil-kawāfiri was'alū mā anfaqū, żālikum ḥukmullāh(i), yaḥkumu bainakum, wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).

Эй касоне, ки имон овардаед! Вақте занони мӯъмин барои муҳоҷират назди шумо меоянд, бояд имонашонро бисанҷед. Худо ба имонашон огоҳтар аст. Агар шумо донед, ки онҳо (воқеан) имон овардаанд, онҳоро ба кофирон (шавҳаронашон) барнагардонед. Инҳо барои кофирон ҳалол нестанд ва кофирон барои онҳо ҳалол нестанд. Ва маҳреро, ки онҳо додаанд, ба шавҳаронашон диҳед. Ва агар маҳреро ба онҳо пардохт кунед, гуноҳе бар шумо нест, ки бо онҳо издивоҷ кунед. Ва бо занони кофир пайванд набандед ва маҳреро, ки додаед, талаб кунед ва (агар шавҳаронашон кофир бошанд), бояд маҳреро, ки пардохт кардаанд, талаб кунанд. Ин қонуни Худост, ки Ӯ дар миёни шумо муқаррар кардааст. Ва Худо доно ва ҳаким аст.

وَاِنْ فَاتَكُمْ شَيْءٌ مِّنْ اَزْوَاجِكُمْ اِلَى الْكُفَّارِ فَعَاقَبْتُمْ فَاٰتُوا الَّذِيْنَ ذَهَبَتْ اَزْوَاجُهُمْ مِّثْلَ مَآ اَنْفَقُوْاۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ الَّذِيْٓ اَنْتُمْ بِهٖ مُؤْمِنُوْنَ

wa in fātakum syai'um min azwājikum ilal-kuffāri fa‘āqabtum fa'ātul-lażīna żahabat azwājuhum miṡla mā anfaqū, wattaqullāhal-lażī antum bihī mu'minūn(a).

Ва агар чизе (баргардонидани маҳр) бошад, ки шумо аз занони худ, ки ба сӯи кофирон фирор кардаанд, онро анҷом надодаед, пас шумо метавонед онҳоро мағлуб кунед, пас (аз ғанимат) ба касоне, ки занонашон фирор кардаанд, ба андозаи маҳре, ки додаанд, бидиҳед ва аз Худое, ки ба Ӯ имон овардаед, битарсед.

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ اِذَا جَاۤءَكَ الْمُؤْمِنٰتُ يُبَايِعْنَكَ عَلٰٓى اَنْ لَّا يُشْرِكْنَ بِاللّٰهِ شَيْـًٔا وَّلَا يَسْرِقْنَ وَلَا يَزْنِيْنَ وَلَا يَقْتُلْنَ اَوْلَادَهُنَّ وَلَا يَأْتِيْنَ بِبُهْتَانٍ يَّفْتَرِيْنَهٗ بَيْنَ اَيْدِيْهِنَّ وَاَرْجُلِهِنَّ وَلَا يَعْصِيْنَكَ فِيْ مَعْرُوْفٍ فَبَايِعْهُنَّ وَاسْتَغْفِرْ لَهُنَّ اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

yā ayyuhan-nabiyyu iżā jā'akal-mu'minātu yubāyi‘naka ‘alā allā yusyrikna billāhi syai'aw wa lā yasriqna wa lā yaznīna wa lā yaqtulna aulādahunna wa lā ya'tīna bibuhtāniy yaftarīnahū baina aidīhinna wa arjulihinna wa lā ya‘ṣīnaka fī ma‘rūfin fabāyi‘hunna wastagfir lahunnallāh(a), innallāha gafūrur raḥīm(un).

Эй Паёмбар, вақте ки занони мӯъмин назди ту омаданд, то байъат кунанд, ки ҳеҷ чизро бо Худо шарик накунанд, дуздӣ накунанд, зино накунанд, фарзандони худро накушанд, дурӯғеро, ки аз дасту пои худ мебофанд, нагӯянд ва дар кори нек аз ту нофармонӣ накунанд, пас, паймони байъати онҳоро бипазир ва барои онҳо аз Худо омурзиш бихоҳ. Зеро Худо бахшанда ва меҳрубон аст.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَوَلَّوْا قَوْمًا غَضِبَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ قَدْ يَىِٕسُوْا مِنَ الْاٰخِرَةِ كَمَا يَىِٕسَ الْكُفَّارُ مِنْ اَصْحٰبِ الْقُبُوْرِ ࣖ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tatawallau qauman gaḍiballāhu ‘alaihim qad ya'isū minal-ākhirati kamā ya'isal-kuffāru min aṣḥābil-qubūr(i).

Эй касоне, ки имон овардаед, касонеро, ки Худо бар онҳо хашм гирифтааст, ёвари худ қарор надиҳед, зеро онҳо аз охират ноумед шудаанд, ҳамчунон ки кофирони дар қабр ҳастанд.