Q.S Ал-Қориъа (اَلْقَارِعَة) - 11 Шумораи оятҳо

اَلْقَارِعَةُۙ

al-qāri‘ah(tu).

Рӯзи қиёмат,

مَا الْقَارِعَةُ ۚ

mal-qāri‘ah(tu).

Рӯзи қиёмат чист?

وَمَآ اَدْرٰىكَ مَا الْقَارِعَةُ ۗ

wa mā adrāka mal-qāri‘ah(tu).

Ва оё медонӣ, ки рӯзи қиёмат чист?

يَوْمَ يَكُوْنُ النَّاسُ كَالْفَرَاشِ الْمَبْثُوْثِۙ

yauma yakūnun-nāsu kal-farāsyil-mabṡūṡ(i).

Дар он рӯз, одамиён мисли мӯрчаҳои парвозкунанда хоҳанд буд,

وَتَكُوْنُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِ الْمَنْفُوْشِۗ

wa takūnul-jibālu kal-‘ihnil-manfūsy(i).

ва кӯҳҳо мисли парҳои парокандаанд.

فَاَمَّا مَنْ ثَقُلَتْ مَوَازِينُهٗۙ

fa ammā man ṡaqulat mawāzīnuh(ū).

Пас, касе, ки тарозуи аъмоли неки ӯ вазнин аст,

فَهُوَ فِيْ عِيْشَةٍ رَّاضِيَةٍۗ

fa huwa fī ‘īsyatir rāḍiyah(tin).

пас ӯ дар ҳаёти пурмазмун (хушбахтона) аст.

وَاَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوَازِيْنُهٗۙ

wa ammā man khaffat mawāzīnuh(ū).

Ва аммо касе, ки тарозуи (аъмоли) некиаш сабук бошад,

فَاُمُّهٗ هَاوِيَةٌ ۗ

fa ummuhū hāwiyah(tun).

пас макони бозгашт ҷаҳаннами Ҳавия аст.

وَمَآ اَدْرٰىكَ مَا هِيَهْۗ

wa mā adrāka mā hiyah.

Ва оё ту медонӣ, ки ҷаҳаннами Ҳавия чист?

نَارٌ حَامِيَةٌ ࣖ

nārun ḥāmiyah(tun).

(Яъне) оташи хеле сӯзон.