Q.S Аш-Шуъаро (اَلشُّعَرَاء) - 227 Шумораи оятҳо

طٰسۤمّۤ

Ṭā sīm mīm.

Та Син Мим

تِلْكَ اٰيٰتُ الْكِتٰبِ الْمُبِيْنِ

tilka āyātul-kitābil-mubīn(i).

Инҳо оятҳои равшани Китоб (Қуръон) ҳастанд.

لَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَّفْسَكَ اَلَّا يَكُوْنُوْا مُؤْمِنِيْنَ

la‘allaka bākhi‘un nafsaka allā yakūnū mu'minīn(a).

Шояд ту (эй Муҳаммад), худро (бо андӯҳ) ҳалок кунӣ, зеро онҳо (мардуми Макка) имон намеоранд.

اِنْ نَّشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِمْ مِّنَ السَّمَاۤءِ اٰيَةً فَظَلَّتْ اَعْنَاقُهُمْ لَهَا خٰضِعِيْنَ

in nasya' nunazzil ‘alaihim minas-samā'i āyatan fa ẓallat a‘nāquhum lahā khāḍi‘īn(a).

Агар мехостем, аз осмон барояшон мӯъҷизае нозил мекардем, ки гарданҳояшонро дар баробари Ӯ фурӯтанӣ ва фурӯтанӣ месохт.

وَمَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ ذِكْرٍ مِّنَ الرَّحْمٰنِ مُحْدَثٍ اِلَّا كَانُوْا عَنْهُ مُعْرِضِيْنَ

wa mā ya'tīhim min żikrim minar-raḥmāni muḥdaṡin illā kānū ‘anhu mu‘riḍīn(a).

Ва ҳар вақте ки аз ҷониби Худои меҳрубон ба онҳо ҳушдори нав (ояте аз Қуръон) пешниҳод мешуд, ҳамеша аз он рӯй мегардонданд.

فَقَدْ كَذَّبُوْا فَسَيَأْتِيْهِمْ اَنْۢبـٰۤؤُا مَا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

faqad każżabū fa saya'tīhim ambā'u mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

Ба дурустӣ, онҳо (Қуръонро) инкор карданд, пас, дар оянда хабари (ҳақиқии) он чизе, ки масхара мекарданд, ба онҳо хоҳад расид.

اَوَلَمْ يَرَوْا اِلَى الْاَرْضِ كَمْ اَنْۢبَتْنَا فِيْهَا مِنْ كُلِّ زَوْجٍ كَرِيْمٍ

awalam yarau ilal-arḍi kam ambatnā fīhā min kulli zaujin karīm(in).

Ва оё ба замин наменигаранд, ки чӣ қадар ҷуфтҳои некӯ дар он мерӯёнем?

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةًۗ وَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

inna fī żālika la'āyah(tan), wa mā kāna akṡaruhum mu'minīn(a).

Ба дурустӣ, ки дар инҳо нишонаҳое (аз бузургии Аллоҳ) аст, вале бештари онҳо имон намеоранд.

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُ ࣖ

inna rabbaka lahuwal-‘azīzur-raḥīm(u).

Ва ба дурустӣ, Парвардигори ту пирӯзманду меҳрубон аст.

وَاِذْ نَادٰى رَبُّكَ مُوْسٰٓى اَنِ ائْتِ الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ ۙ

wa iż nādā rabbuka mūsā ani'til-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

Ва (ёд кун) он вақтро, ки Парвардигорат ба Мусо (бо суханони Худ) нидо дод: «Ба сӯи мардуми ситамкор бирав».

قَوْمَ فِرْعَوْنَ ۗ اَلَا يَتَّقُوْنَ

qauma fir‘aun(a), alā yattaqūn(a).

(яъне) қавми Фиръавн. Чаро онҳо аз Худо наметарсанд?

قَالَ رَبِّ اِنِّيْٓ اَخَافُ اَنْ يُّكَذِّبُوْنِ ۗ

qāla rabbi innī akhāfu ay yukażżibūn(i).

Мусо гуфт: «Эй Парвардигори ман, метарсам, ки онҳо бар ман дурӯғ мегӯянд.»

وَيَضِيْقُ صَدْرِيْ وَلَا يَنْطَلِقُ لِسَانِيْ فَاَرْسِلْ اِلٰى هٰرُوْنَ

wa yaḍīqu ṣadrī wa lā yanṭaliqu lisānī fa arsil ilā hārūn(a).

то синаам танг шавад ва забонам равон набошад, пас Ҳорунро (бо ман) бифирист.

وَلَهُمْ عَلَيَّ ذَنْۢبٌ فَاَخَافُ اَنْ يَّقْتُلُوْنِ ۚ

wa lahum ‘alayya żambun fa akhāfu ay yaqtulūn(i).

Азбаски ман бар зидди онҳо гуноҳ кардам, метарсидам, ки маро мекушанд».

قَالَ كَلَّا ۚفَاذْهَبَا بِاٰيٰتِنَآ اِنَّا مَعَكُمْ مُّسْتَمِعُوْنَ ۙ

qāla kallā, fażhabā bi'āyātinā innā ma‘akum mustami‘ūn(a).

(Худо) гуфт: «Натарсед (онҳо наметавонанд шуморо бикушанд)! Пас, ҳарду бо нишонаҳои Мо биравед. Мо бо шумо ҳастем ва (ба суханони онҳо) гӯш медиҳем.

فَأْتِيَا فِرْعَوْنَ فَقُوْلَآ اِنَّا رَسُوْلُ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۙ

fa'tiyā fir‘auna faqūlā innā rasūlu rabbil-‘ālamīn(a).

Пас, ҳарду назди Фиръавн биёед ва бигӯед: «Мо расулони Парвардигори ҷаҳониён ҳастем,

اَنْ اَرْسِلْ مَعَنَا بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۗ

an arsil ma‘anā banī isrā'īl(a).

Банӣ-Исроилро бо мо бигзор».

قَالَ اَلَمْ نُرَبِّكَ فِيْنَا وَلِيْدًا وَّلَبِثْتَ فِيْنَا مِنْ عُمُرِكَ سِنِيْنَ ۗ

qāla alam nurabbika fīnā walīdaw wa labiṡta fīnā min ‘umurika sinīn(a).

Ӯ (Фиръавн) ҷавоб дод: «Оё мо туро дар ҳалқаи худ (оила) нигоҳубин намекардем, вақте ки ту ҳанӯз кӯдак будӣ ва аз синни худ чанд сол бо мо зиндагӣ мекардӣ?»

وَفَعَلْتَ فَعْلَتَكَ الَّتِيْ فَعَلْتَ وَاَنْتَ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ

wa fa‘alta fa‘latakal-latī fa‘alta wa anta minal-kāfirīn(a).

Ва ту (эй Мусо), он корҳоеро, ки анҷом додаӣ, анҷом додӣ ва ту аз мардуми носипос ҳастӣ».

قَالَ فَعَلْتُهَآ اِذًا وَّاَنَا۠ مِنَ الضَّاۤلِّيْنَ

qāla fa‘altuhā iżaw wa ana minaḍ-ḍāllīn(a).

(Мусо) гуфт: «Ман ин корро кардам ва дар он вақт ман аз хатокорон будам.

فَفَرَرْتُ مِنْكُمْ لَمَّا خِفْتُكُمْ فَوَهَبَ لِيْ رَبِّيْ حُكْمًا وَّجَعَلَنِيْ مِنَ الْمُرْسَلِيْنَ

fa farartu minkum lammā khiftukum fa wahaba lī rabbī ḥukmaw wa ja‘alanī minal-mursalīn(a).

Сипас ман аз ту гурехтам, зеро аз ту метарсидам, сипас Парвардигорам ба ман дониш ато кард ва маро аз ҷумлаи паёмбарон қарор дод.

وَتِلْكَ نِعْمَةٌ تَمُنُّهَا عَلَيَّ اَنْ عَبَّدْتَّ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۗ

wa tilka ni‘matun tamunnuhā ‘alayya an ‘abbatta banī isrā'īl(a).

Ва ин аст неъмате, ки ба ман додӣ, дар ҳоле ки банӣ-Исроилро ғулом кардаӣ».

قَالَ فِرْعَوْنُ وَمَا رَبُّ الْعٰلَمِيْنَ ۗ

qāla fir‘aunu wa mā rabbul-‘ālamīn(a).

Фиръавн пурсид: «Парвардигори ҳамаи ҷаҳониён кист?»

قَالَ رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَاۗ اِنْ كُنْتُمْ مُّوْقِنِيْنَ

qāla rabbus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumā, in kuntum mūqinīn(a).

Ӯ (Мусо) ҷавоб дод: «Худое, ки осмонҳо ва замин ва он чиро, ки дар миёни онҳост, офаридааст (Худои шумост), агар ба Ӯ имон доред».

قَالَ لِمَنْ حَوْلَهٗٓ اَلَا تَسْتَمِعُوْنَ

qāla liman ḥaulahū alā tastami‘ūn(a).

(Фиръавн) ба мардуми атрофаш гуфт: «Оё шумо (гуфтаҳои ӯро) нашунидед?»

قَالَ رَبُّكُمْ وَرَبُّ اٰبَاۤىِٕكُمُ الْاَوَّلِيْنَ

qāla rabbukum wa rabbu ābā'ikumul-awwalīn(a).

Ӯ (Мусо) гуфт: «(Ӯ) Худои ту ва инчунин Худои аҷдоди ту аст».

قَالَ اِنَّ رَسُوْلَكُمُ الَّذِيْٓ اُرْسِلَ اِلَيْكُمْ لَمَجْنُوْنٌ

qāla inna rasūlakumul-lażī ursila ilaikum lamajnūn(un).

(Фиръавн) гуфт: «Ба дурустӣ, паёмбари шумо, ки ба сӯи шумо фиристода шуда буд, девона буд».

قَالَ رَبُّ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَمَا بَيْنَهُمَاۗ اِنْ كُنْتُمْ تَعْقِلُوْنَ

qāla rabbul-masyriqi wal-magribi wa mā bainahumā, in kuntum ta‘qilūn(a).

(Мӯсо) гуфт: «Агар шумо мефаҳмед, Ӯ Парвардигорест, ки шарқу ғарб ва он чиро, ки миёни онҳост, идора мекунад».

قَالَ لَىِٕنِ اتَّخَذْتَ اِلٰهًا غَيْرِيْ لَاَجْعَلَنَّكَ مِنَ الْمَسْجُوْنِيْنَ

qāla la'inittakhażta ilāhan gairī la'aj‘alannaka minal-masjūnīn(a).

(Фиръавн) гуфт: «Ба дурустӣ, агар ба ҷуз ман Худои дигареро ибодат кунӣ, туро ҳатман ба зиндон меандозам».

قَالَ اَوَلَوْ جِئْتُكَ بِشَيْءٍ مُّبِيْنٍ

qāla awalau ji'tuka bisyai'im mubīn(in).

Мусо гуфт: «Оё (ин корро) мекунед, ҳатто агар ман ба шумо чизе (далел)-и воқеӣ нишон диҳам?»

قَالَ فَأْتِ بِهٖٓ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

qāla fa'ti bihī in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).

(Фиръавн) гуфт: «Агар ростгӯй бошӣ, ба ман чизе (далели воқеӣ) нишон деҳ!»

فَاَلْقٰى عَصَاهُ فَاِذَا هِيَ ثُعْبَانٌ مُّبِيْنٌ ۚ

fa alqā ‘aṣāhu fa iżā hiya ṡu‘bānum mubīn(un).

Пас, ӯ (Мусо) асояшро партофт, ногаҳон асо ба мори бузурге табдил ёфт.

وَنَزَعَ يَدَهٗ فَاِذَا هِيَ بَيْضَاۤءُ لِلنّٰظِرِيْنَ ࣖ

wa naza‘a yadahū fa iżā hiya baiḍā'u lin-nāẓirīn(a).

Ва дасташро (аз даруни либосаш) берун овард, ногаҳон он барои касоне, ки онро диданд, сафед (дурахшон) шуд.

قَالَ لِلْمَلَاِ حَوْلَهٗٓ اِنَّ هٰذَا لَسٰحِرٌ عَلِيْمٌ ۙ

qāla lil-mala'i ḥaulahū inna hāżā lasāḥirun ‘alīm(un).

Фиръавн ба бузургони атрофаш гуфт: «Балки ӯ (Мусо) ҷодугари доно аст.

يُّرِيْدُ اَنْ يُّخْرِجَكُمْ مِّنْ اَرْضِكُمْ بِسِحْرِهٖۖ فَمَاذَا تَأْمُرُوْنَ

yurīdu ay yukhrijakum min arḍikum bisiḥrih(ī), fa māżā ta'murūn(a).

ӯ мехоҳад шуморо бо ҷодуи худ аз сарзаминатон берун кунад; пас, шумо чӣ пешниҳод мекунед?»

قَالُوْٓا اَرْجِهْ وَاَخَاهُ وَابْعَثْ فِى الْمَدَاۤىِٕنِ حٰشِرِيْنَ ۙ

qālū arjih wa akhāhu wab‘aṡ fil-madā'ini ḥāsyirīn(a).

Гуфтанд: «Ӯ ва бародарашро (барои муддате) нигоҳ дор ва касонеро, ки ҷоду ҷамъ мекунанд, дар саросари сарзамин бифирист,

يَأْتُوْكَ بِكُلِّ سَحَّارٍ عَلِيْمٍ

ya'tūka bikulli saḥḥārin ‘alīm(in).

онҳо ҳатман ҳамаи ҷодугарони доноеро назди ту хоҳанд овард».

فَجُمِعَ السَّحَرَةُ لِمِيْقَاتِ يَوْمٍ مَّعْلُوْمٍ ۙ

fa jumi‘as-saḥaratu limīqāti yaumim ma‘lūm(in).

Пас, ҷодугарон дар вақти муайяншуда дар рӯзи муайян ҷамъ омаданд,

وَّقِيْلَ لِلنَّاسِ هَلْ اَنْتُمْ مُّجْتَمِعُوْنَ ۙ

wa qīla lin-nāsi hal antum mujtami‘ūn(a).

ва ба мардум эълон кард: «Ҳамаатон ҷамъ шавед,

لَعَلَّنَا نَتَّبِعُ السَّحَرَةَ اِنْ كَانُوْا هُمُ الْغٰلِبِيْنَ

la‘allanā nattabi‘us-saḥarata in kānū humul-gālibīn(a).

то агар ҷодугарон пирӯз шаванд, аз онҳо пайравӣ кунем».

فَلَمَّا جَاۤءَ السَّحَرَةُ قَالُوْا لِفِرْعَوْنَ اَىِٕنَّ لَنَا لَاَجْرًا اِنْ كُنَّا نَحْنُ الْغٰلِبِيْنَ

falammā jā'as-saḥaratu qālū lifir‘auna a'inna lanā la'ajran in kunnā naḥnul-gālibīn(a).

Пас, вақте ки ҷодугарон омаданд, ба Фиръавн гуфтанд: «Оё агар мо пирӯз шавем, оё воқеан мукофоти бузурге хоҳем гирифт?»

قَالَ نَعَمْ وَاِنَّكُمْ اِذًا لَّمِنَ الْمُقَرَّبِيْنَ

qāla na‘am wa innakum iżal laminal-muqarrabīn(a).

(Фиръавн) ҷавоб дод: «Бале, ва дар ҳақиқат ту ҳатман мақоми наздик (назди ман) хоҳӣ дошт».

قَالَ لَهُمْ مُّوْسٰٓى اَلْقُوْا مَآ اَنْتُمْ مُّلْقُوْنَ

qāla lahum mūsā alqū mā antum mulqūn(a).

(Мӯсо) ба онҳо гуфт: «Ҳар чиро, ки мехоҳед, партоед».

فَاَلْقَوْا حِبَالَهُمْ وَعِصِيَّهُمْ وَقَالُوْا بِعِزَّةِ فِرْعَوْنَ اِنَّا لَنَحْنُ الْغٰلِبُوْنَ

fa alqau ḥibālahum wa ‘iṣiyyahum wa qālū bi‘izzati fir‘auna innā lanaḥnul-gālibūn(a).

Сипас онҳо ресмонҳо ва чӯбҳои худро партофтанд ва гуфтанд: «Ба қудрати Фиръавн, мо албатта пирӯз хоҳем шуд».

فَاَلْقٰى مُوْسٰى عَصَاهُ فَاِذَا هِيَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُوْنَ ۚ

fa alqā mūsā ‘aṣāhu fa iżā hiya talqafu mā ya'fikūn(a).

Сипас Мусо асояшро партофт ва ногаҳон чизҳои қалбакии сохтаашонро фурӯ бурд.

فَاُلْقِيَ السَّحَرَةُ سٰجِدِيْنَ ۙ

fa ulqiyas-saḥaratu sājidīn(a).

Пас, ҷодугарон ба замин афтоданд ва саҷда карданд.

قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۙ

qālū āmannā birabbil-‘ālamīn(a).

Гуфтанд: «Мо ба Парвардигори ҷаҳониён имон овардем,

رَبِّ مُوْسٰى وَهٰرُوْنَ

rabbi mūsā wa hārūn(a).

(яъне) Парвардигори Мусо ва Ҳорун».

قَالَ اٰمَنْتُمْ لَهٗ قَبْلَ اَنْ اٰذَنَ لَكُمْۚ اِنَّهٗ لَكَبِيْرُكُمُ الَّذِيْ عَلَّمَكُمُ السِّحْرَۚ فَلَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَ ەۗ لَاُقَطِّعَنَّ اَيْدِيَكُمْ وَاَرْجُلَكُمْ مِّنْ خِلَافٍ وَّلَاُصَلِّبَنَّكُمْ اَجْمَعِيْنَۚ

qāla āmantum lahū qabla an āżana lakum, innahū lakabīrukumul-lażī ‘allamakumus-siḥr(a), fa lasaufa ta‘lamūn(a), la'uqaṭṭi‘anna aidiyakum wa arjulakum min khilāfiw wa la'uṣallibannakum ajma'īn(a).

(Фиръавн) гуфт: «Чаро пеш аз он ки ба шумо иҷозат диҳам, ба Мӯсо имон овардед? Ӯ пешвои шумо буд, ки ба шумо ҷодугарӣ омӯхта буд. Баъдтар хоҳед донист (оқибати аъмолатонро), дастҳо ва пойҳои шуморо ба таври салибӣ қатъ мекунам ва ҳамаи шуморо ба дор мекашам».

قَالُوْا لَا ضَيْرَ ۖاِنَّآ اِلٰى رَبِّنَا مُنْقَلِبُوْنَ ۚ

qālū lā ḍair(a), innā ilā rabbinā munqalibūn(a).

Онҳо гуфтанд: «Мо аз ҳеҷ тарсе нестем, зеро мо ба сӯи Парвардигорамон бозмегардем».

اِنَّا نَطْمَعُ اَنْ يَّغْفِرَ لَنَا رَبُّنَا خَطٰيٰنَآ اَنْ كُنَّآ اَوَّلَ الْمُؤْمِنِيْنَ ۗ ࣖ

innā naṭma‘u ay yagfira lanā rabbunā khaṭāyānā an kunnā awwalal-mu'minīn(a).

Ба ростӣ, мо аз Парвардигорамон мехоҳем, ки хатоҳои моро бубахшад, зеро мо аввалин касоне будем, ки имон овардаем».

۞ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰىٓ اَنْ اَسْرِ بِعِبَادِيْٓ اِنَّكُمْ مُّتَّبَعُوْنَ

wa auḥainā ilā mūsā an asri bi‘ibādī innakum muttaba‘ūn(a).

Ва ба Мусо ваҳй кардем (фармон додем): «Шабона бандагони Маро (Банӣ Исроилро) бигир, зеро шуморо таъқиб хоҳанд кард».

فَاَرْسَلَ فِرْعَوْنُ فِى الْمَدَاۤىِٕنِ حٰشِرِيْنَ ۚ

fa arsala fir‘aunu fil-madā'ini ḥāsyirīn(a).

Пас Фиръавн (барои ҷамъ кардани лашкарҳояш) одамонро ба шаҳрҳо фиристод.

اِنَّ هٰٓؤُلَاۤءِ لَشِرْذِمَةٌ قَلِيْلُوْنَۙ

inna hā'ulā'i lasyirzimatun qalīlūn(a).

(Фиръавн гуфт): «Онҳо (Бани Исроил) танҳо як гурӯҳи хурде ҳастанд,

وَاِنَّهُمْ لَنَا لَغَاۤىِٕظُوْنَ ۙ

wa innahum lanā lagā'iẓūn(a).

ва дар ҳақиқат онҳо корҳое карданд, ки моро хашмгин мекунанд,

وَاِنَّا لَجَمِيْعٌ حٰذِرُوْنَ ۗ

wa innā lajamī‘un ḥāżirūn(a).

ва дар ҳақиқат, ҳамаи мо, бидуни истисно, бояд ҳамеша ҳушёр бошем."

فَاَخْرَجْنٰهُمْ مِّنْ جَنّٰتٍ وَّعُيُوْنٍ ۙ

fa akhrajnāhum min jannātiw wa ‘uyūn(in).

Сипас, Мо онҳоро (Фиръавн ва қавмаш) аз боғҳо ва чашмаҳо берун овардем,

وَّكُنُوْزٍ وَّمَقَامٍ كَرِيْمٍ ۙ

wa kunūziw wa maqāmin karīm(in).

ва (аз) сарват ва мақоми волои худ,

كَذٰلِكَۚ وَاَوْرَثْنٰهَا بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۗ

każālik(a), wa auraṡnāhā banī isrā'īl(a).

чунин кардем ва ҳамаи онро ба банӣ-Исроил ато кардем.

فَاَتْبَعُوْهُمْ مُّشْرِقِيْنَ

fa atba‘ūhum musyriqīn(a).

Сипас (Фиръавн ва лашкараш) тавонистанд ҳангоми тулӯи офтоб ба онҳо бирасанд.

فَلَمَّا تَرٰۤءَا الْجَمْعٰنِ قَالَ اَصْحٰبُ مُوْسٰٓى اِنَّا لَمُدْرَكُوْنَ ۚ

falammā tarā'al-jam‘āni qāla aṣḥābu mūsā innā lamudrakūn(a).

Пас, чун он ду гурӯҳ якдигарро диданд, пайравони Мусо гуфтанд: «Ҳаройина, моро дастгир хоҳанд кард».

قَالَ كَلَّا ۗاِنَّ مَعِيَ رَبِّيْ سَيَهْدِيْنِ

qāla kallā, inna ma‘iya rabbī sayahdīn(i).

(Мӯсо) ҷавоб дод: «Ҳаргиз маро нахоҳанд гирифт; ба дурустӣ ки Парвардигорам бо ман аст, маро роҳнамоӣ хоҳад кард».

فَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰٓى اَنِ اضْرِبْ بِّعَصَاكَ الْبَحْرَۗ فَانْفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرْقٍ كَالطَّوْدِ الْعَظِيْمِ ۚ

fa auḥainā ilā mūsā aniḍrib bi‘aṣākal-baḥr(a), fanfalaqa fa kāna kullu firqin kaṭ-ṭaudil ‘aẓīm(i).

Пас ба Мӯсо ваҳй кардем: «Асоятро ба баҳр бизан!» Пас баҳр шикофт ва ҳар қисмат ба монанди кӯҳи бузурге шуд.

وَاَزْلَفْنَا ثَمَّ الْاٰخَرِيْنَ ۚ

wa azlafnā ṡammal-ākharīn(a).

Ва дар он ҷо гурӯҳҳои дигарро наздик кардем.

وَاَنْجَيْنَا مُوْسٰى وَمَنْ مَّعَهٗٓ اَجْمَعِيْنَ ۚ

wa anjainā mūsā wa mam ma‘ahū ajma‘īn(a).

Ва Мӯсо ва касонеро, ки бо ӯ буданд, наҷот додем.

ثُمَّ اَغْرَقْنَا الْاٰخَرِيْنَ ۗ

Ṡumma agraqnal-ākharīn(a).

Сипас гурӯҳҳои дигарро ғарқ кардем.

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً ۗوَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

inna fī żālika la'āyah(tan), wa mā kāna akṡaruhum mu'minīn(a).

Ба дурустӣ, ки дар ин ҳодиса нишонае (аз қудрати Аллоҳ) аст, вале бештари онҳо имон намеоранд.

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُ ࣖ

wa inna rabbaka lahuwal-‘azīzur-raḥīm(u).

Ва ба дурустӣ ки Парвардигори ту ғолибу меҳрубон аст.

وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَاَ اِبْرٰهِيْمَ ۘ

watlu ‘alaihim naba'a ibrāhīm(a).

Ва достони Иброҳимро барояшон бихон.

اِذْ قَالَ لِاَبِيْهِ وَقَوْمِهٖ مَا تَعْبُدُوْنَ

iż qāla li'abīhi wa qaumihī mā ta‘budūn(a).

Вақте ки (Иброҳим) ба падараш ва қавмаш гуфт: «Шумо чӣ мепарастед?»

قَالُوْا نَعْبُدُ اَصْنَامًا فَنَظَلُّ لَهَا عٰكِفِيْنَ

qālū na‘budu aṣnāman fa naẓallu lahā ‘ākifīn(a).

Онҳо ҷавоб доданд: «Мо бутҳоро мепарастем ва ҳамеша онҳоро бо ҷидду ҷаҳд мепарастем».

قَالَ هَلْ يَسْمَعُوْنَكُمْ اِذْ تَدْعُوْنَ ۙ

qāla hal yasma‘ūnakum iż tad‘ūn(a).

(Иброҳим) гуфт: «Оё вақте ки дуо мекунед, садоятонро мешунаванд?»

اَوْ يَنْفَعُوْنَكُمْ اَوْ يَضُرُّوْنَ

au yanfa‘ūnakum au yaḍurrūn(a).

Ё (метавонанд) онҳо ба шумо фоида ё зарар расонанд? (ё)

قَالُوْا بَلْ وَجَدْنَآ اٰبَاۤءَنَا كَذٰلِكَ يَفْعَلُوْنَ

qālū bal wajadnā ābā'anā każālika yaf‘alūn(a).

Онҳо ҷавоб доданд: «Не, балки мо аҷдодони худро чунин ёфтаем».

قَالَ اَفَرَءَيْتُمْ مَّا كُنْتُمْ تَعْبُدُوْنَ ۙ

qāla afa ra'aitum mā kuntum ta‘budūn(a).

(Иброҳим) гуфт: «Оё ба он чӣ мепарастед, диққат медиҳед?

اَنْتُمْ وَاٰبَاۤؤُكُمُ الْاَقْدَمُوْنَ ۙ

antum wa ābā'ukumul-aqdamūn(a).

шумо ва аҷдодони шумо?

فَاِنَّهُمْ عَدُوٌّ لِّيْٓ اِلَّا رَبَّ الْعٰلَمِيْنَ ۙ

fa innahum ‘aduwwul lī illā rabbal-‘ālamīn(a).

Ба дурустӣ, онҳо (он чизе, ки шумо мепарастед) душманони ман ҳастанд, бар хилофи Парвардигори ҷаҳониён.

الَّذِيْ خَلَقَنِيْ فَهُوَ يَهْدِيْنِ ۙ

allażī khalaqanī fa huwa yahdīn(i).

(яъне) Он ки маро офарид, сипас маро роҳнамоӣ кард,

وَالَّذِيْ هُوَ يُطْعِمُنِيْ وَيَسْقِيْنِ ۙ

wal-lażī huwa yuṭ‘imunī wa yasqīn(i).

ва Ӯ ба ман хӯрок ва нӯшокӣ дод;

وَاِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِيْنِ ۙ

wa iżā mariḍtu fa huwa yasyfīn(i).

ва вақте ки ман бемор шавам, Ӯст, ки маро шифо мебахшад,

وَالَّذِيْ يُمِيْتُنِيْ ثُمَّ يُحْيِيْنِ ۙ

wal-lażī yumītunī ṡumma yuḥyīn(i).

ва Ӯ маро мемиронад ва сипас (дубора) зинда мекунад,

وَالَّذِيْٓ اَطْمَعُ اَنْ يَّغْفِرَ لِيْ خَطِيْۤـَٔتِيْ يَوْمَ الدِّيْنِ ۗ

wal-lażī aṭma‘u ay yagfira lī khaṭī'atī yaumad-dīn(i).

ва касе, ки ман бештарин орзуҳоямро мекунам, гуноҳонамро дар рӯзи қиёмат мебахшад».

رَبِّ هَبْ لِيْ حُكْمًا وَّاَلْحِقْنِيْ بِالصّٰلِحِيْنَ ۙ

rabbi hab lī ḥukmaw wa alḥiqnī biṣ-ṣāliḥīn(a).

Иброҳим (а) дар дуои худ гуфт: «Эй Парвардигори ман, ба ман илм деҳ ва маро дар зумраи солеҳон қарор деҳ».

وَاجْعَلْ لِّيْ لِسَانَ صِدْقٍ فِى الْاٰخِرِيْنَ ۙ

waj‘al lī lisāna ṣidqin fil-ākhirīn(a).

ва барои онҳое, ки баъд аз ман меоянд, достони хубе барои ман бисоз,

وَاجْعَلْنِيْ مِنْ وَّرَثَةِ جَنَّةِ النَّعِيْمِ ۙ

waj‘alnī miw waraṡati janatin na‘īm(i).

ва маро аз ҷумлаи онҳое гардон, ки биҳишти пур аз неъматро ба мерос мегиранд.

وَاغْفِرْ لِاَبِيْٓ اِنَّهٗ كَانَ مِنَ الضَّاۤلِّيْنَ ۙ

wagfir li'abī innahū kāna minaḍ-ḍāllīn(a).

ва падарамро биёмурз, ки ӯ аз гумроҳон аст.

وَلَا تُخْزِنِيْ يَوْمَ يُبْعَثُوْنَۙ

wa lā tukhzinī yauma yub‘aṡūn(a).

ва дар рӯзи эҳёи онҳо, Маро хор мадоред.

يَوْمَ لَا يَنْفَعُ مَالٌ وَّلَا بَنُوْنَ ۙ

yauma lā yanfa‘u māluw wa lā banūn(a).

(яъне) рӯзе, ки сарват ва фарзандон фоидае нахоҳанд дошт,

اِلَّا مَنْ اَتَى اللّٰهَ بِقَلْبٍ سَلِيْمٍ ۗ

illā man atallāha biqalbin salīm(in).

магар онон, ки бо қалби пок ба Аллоҳ рӯ меоранд,

وَاُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِيْنَ ۙ

wa uzlifatil-jannatu lil-muttaqīn(a).

ва биҳишт барои парҳезгорони Худо наздик карда мешавад,

وَبُرِّزَتِ الْجَحِيْمُ لِلْغَاوِيْنَ ۙ

wa burrizatil-jaḥīmu lil-gāwīn(a).

ва дӯзахи Ҷаҳим ба гумроҳон равшан нишон дода мешавад».

وَقِيْلَ لَهُمْ اَيْنَ مَا كُنْتُمْ تَعْبُدُوْنَ ۙ

wa qīla lahum ainamā kuntum ta‘budūn(a).

Ва ба онҳо гуфта шуд: «Бутҳое, ки шумо мепарастидед, куҷоянд?

مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗهَلْ يَنْصُرُوْنَكُمْ اَوْ يَنْتَصِرُوْنَ ۗ

min dūnillāh(i), hal yanṣurūnakum au yantaṣirūn(a).

Оё онҳо ба ҷуз Худо ёриатон мекунанд ё худашонро ёрӣ медиҳанд?»

فَكُبْكِبُوْا فِيْهَا هُمْ وَالْغَاوٗنَ ۙ

fa kubkibū fīhā hum wal-gāwūn(a).

Пас онҳо (парастандагон) ҳамроҳи гумроҳон ба дӯзах андохта шуданд.

وَجُنُوْدُ اِبْلِيْسَ اَجْمَعُوْنَ ۗ

wa junūdu iblīsa ajma‘ūn(a).

ва ҳама лашкарҳои Шайтон.

قَالُوْا وَهُمْ فِيْهَا يَخْتَصِمُوْنَ

qālū wa hum fīhā yakhtaṣimūn(a).

Онҳо дар ҳоле ки дар он (дӯзах) меҷанганд, мегӯянд:

تَاللّٰهِ اِنْ كُنَّا لَفِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ ۙ

tallāhi in kunnā lafī ḍalālim mubīn(in).

«Қасам ба Худо, ки мо (дар дунё) дар гумроҳии ошкор будем,

اِذْ نُسَوِّيْكُمْ بِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَ

iż nusawwīkum birabbil-‘ālamīn(a).

зеро мо шуморо (бутҳоро) бо Парвардигори ҷаҳониён баробар мешуморем.

وَمَآ اَضَلَّنَآ اِلَّا الْمُجْرِمُوْنَ

wa mā aḍallanā illal-mujrimūn(a).

Ва ҷуз гунаҳкорон касе моро гумроҳ намекунад.

فَمَا لَنَا مِنْ شٰفِعِيْنَ ۙ

famā lanā min syāfi‘īn(a).

Пас (акнун) мо шафоаткунандае (ёваре) надорем,

وَلَا صَدِيْقٍ حَمِيْمٍ

wa lā ṣadīqin ḥamīm(in).

ва дӯстони наздик надорам,

فَلَوْ اَنَّ لَنَا كَرَّةً فَنَكُوْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ

falau anna lanā karratan fa nakūna minal-mu'minīn(a).

Пас, агар мо (ба дунё) баргардем, бешубҳа аҳли имон хоҳем буд».

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً ۗوَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

inna fī żālika la'āyah(tan), wa mā kāna akṡaruhum mu'minīn(a).

Ба дурустӣ, ки дар инҳо нишонаҳое (аз қудрати Аллоҳ) аст, вале бештари онҳо имон намеоранд.

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُ ࣖ

wa inna rabbaka lahuwal-‘azīzur-raḥīm(u).

Ва ба ростӣ, Парвардигори ту пирӯзманду меҳрубон аст.

كَذَّبَتْ قَوْمُ نُوْحِ ِۨالْمُرْسَلِيْنَ ۚ

każżabat qaumu nūḥinil-mursalīn(a).

Қавми Нӯҳ ба расулон дурӯғ гуфта буданд.

اِذْ قَالَ لَهُمْ اَخُوْهُمْ نُوْحٌ اَلَا تَتَّقُوْنَ ۚ

iż qāla lahum akhūhum nūḥun alā tattaqūn(a).

Вақте ки бародарашон (Нӯҳ) ба онҳо гуфт: «Чаро парҳезгор нестед?»

اِنِّيْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِيْنٌ ۙ

innī lakum rasūlun amīn(un).

Ба дурустӣ, ман фиристодаи амин (фиристодашуда) ба сӯи шумо ҳастам.

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِۚ

fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

Пас, аз Худо битарсед ва ба ман итоат кунед.

وَمَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍۚ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلٰى رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۚ

wa mā as'alukum ‘alaihi min ajr(in), in ajriya illā ‘alā rabbil-‘ālamīn(a).

Ва ман аз шумо барои ин даъват музде наметалабам; музди ман танҳо бар ӯҳдаи Парвардигори ҷаҳониён аст.

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ

fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

Пас, аз Худо битарсед ва ба ман итоат кунед».

۞ قَالُوْٓا اَنُؤْمِنُ لَكَ وَاتَّبَعَكَ الْاَرْذَلُوْنَ ۗ

qālū anu'minu laka wattaba‘akal-arżalūn(a).

Гуфтанд: «Оё ба ту имон оварем, дар ҳоле ки пайравони ту мардуми паст ҳастанд?»

قَالَ وَمَا عِلْمِيْ بِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ ۚ

qāla wa mā ‘ilmī bimā kānū ya‘malūn(a).

Нӯҳ (а) ҷавоб дод: «Ман намедонам, ки онҳо чӣ кор мекунанд».

اِنْ حِسَابُهُمْ اِلَّا عَلٰى رَبِّيْ لَوْ تَشْعُرُوْنَ ۚ

in ḥisābuhum illā ‘alā rabbī lau tasy‘urūn(a).

Агар шумо огоҳ бошед, ҳисоби (аъмоли) онҳо танҳо бо Парвардигори ман аст.

وَمَآ اَنَا۠ بِطَارِدِ الْمُؤْمِنِيْنَ ۚ

wa mā ana biṭāridil-mu'minīn(a).

Ва ман мӯъминонро аз он ҷо берун намекунам.

اِنْ اَنَا۠ اِلَّا نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ ۗ

in ana illā nażīrum mubīn(un).

Ман (ин) танҳо бимдиҳандаи ошкор ҳастам».

قَالُوْا لَىِٕنْ لَّمْ تَنْتَهِ يٰنُوْحُ لَتَكُوْنَنَّ مِنَ الْمَرْجُوْمِيْنَۗ

qālū la'illam tantahi yā nūḥu latakūnanna minal-marjūmīn(a).

Гуфтанд: «Эй Нӯҳ, агар бас накунӣ, аз сангсоршудагон хоҳӣ буд».

قَالَ رَبِّ اِنَّ قَوْمِيْ كَذَّبُوْنِۖ

qāla rabbi inna qaumī każżabūn(i).

(Нӯҳ) гуфт: «Эй Парвардигори ман, ба дурустӣ ки қавми ман маро дурӯғ гуфтанд;

فَافْتَحْ بَيْنِيْ وَبَيْنَهُمْ فَتْحًا وَّنَجِّنِيْ وَمَنْ مَّعِيَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ

faftaḥ bainī wa bainahum fatḥaw wa najjinī wa mam ma‘iya minal-mu'minīn(a).

Пас, миёни ман ва онҳо ҳукм кун ва маро ва касонеро, ки бо ман имон овардаанд, наҷот деҳ».

فَاَنْجَيْنٰهُ وَمَنْ مَّعَهٗ فِى الْفُلْكِ الْمَشْحُوْنِ

fa anjaināhu wa mam ma‘ahū fil-fulkil-masyḥūn(i).

Пас, Мо Нӯҳ ва касонеро, ки бо ӯ дар киштии пурбор буданд, наҷот додем.

ثُمَّ اَغْرَقْنَا بَعْدُ الْبَاقِيْنَ

Ṡumma agraqnā ba‘dul-bāqīn(a).

Сипас, баъд аз он касонеро, ки аз он ҷо монда буданд, ғарқ кардем.

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً ۗوَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

inna fī żālika la'āyah(tan), wa mā kāna akṡaruhum mu'minīn(a).

Дар ҳақиқат, дар чунин афрод нишонаҳое (аз қудрати Аллоҳ) ҳастанд, вале бештари онҳо имон намеоранд.

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُ ࣖ

wa inna rabbaka lahuwal-‘azīzur-raḥīm(u).

Ва ба дурустӣ, Парвардигори ту, Ӯст пирӯзманду меҳрубон.

كَذَّبَتْ عَادُ ِۨالْمُرْسَلِيْنَ ۖ

każżabat ‘ādunil-mursalīn(a).

(Қавми) Од паёмбаронро дурӯғгӯ бароварданд.

اِذْ قَالَ لَهُمْ اَخُوْهُمْ هُوْدٌ اَلَا تَتَّقُوْنَ ۚ

iż qāla lahum akhūhum hūdun alā tattaqūn(a).

Вақте ки бародарашон Ҳуд ба онҳо гуфт: «Чаро парҳезгор нестед?»

اِنِّيْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِيْنٌ ۙ

innī lakum rasūlun amīn(un).

Ба дурустӣ, ман фиристодаи аминам ба сӯи шумо ҳастам.

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ ۚ

fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

Пас, аз Худо битарсед ва ба ман итоат кунед.

وَمَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍۚ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلٰى رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۗ

wa mā as'alukum ‘alaihi min ajr(in), in ajriya illā ‘alā rabbil-‘ālamīn(a).

Ва ман аз шумо барои ин даъват музде наметалабам; музди ман танҳо бар ӯҳдаи Парвардигори ҷаҳониён аст.

اَتَبْنُوْنَ بِكُلِّ رِيْعٍ اٰيَةً تَعْبَثُوْنَ ۙ

atabnūna bikulli rī‘in āyatan ta‘baṡūn(a).

Оё шумо дар ҳар баландии баланд қасрҳо барои шукӯҳ месозед, бе он ки шумо маскан гиред,

وَتَتَّخِذُوْنَ مَصَانِعَ لَعَلَّكُمْ تَخْلُدُوْنَۚ

wa tattakhiżūna maṣāni‘a la‘allakum takhludūn(a).

ва бо умеди он ки ҷовидона зиндагӣ хоҳед кард, қалъаҳо месозед?

وَاِذَا بَطَشْتُمْ بَطَشْتُمْ جَبَّارِيْنَۚ

wa iżā baṭasytum baṭasytum jabbārīn(a).

Ва агар шумо азоб диҳед, пас шумо ин корро бераҳмона ва бераҳмона мекунед.

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِۚ

fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

Пас, аз Худо битарсед ва ба ман итоат кунед.

وَاتَّقُوا الَّذِيْٓ اَمَدَّكُمْ بِمَا تَعْلَمُوْنَ ۚ

wattaqul-lażī amaddakum bimā ta‘lamūn(a).

ва ба Худое, ки он чиро, ки медонед, ба шумо додааст, содиқ бимонед.

اَمَدَّكُمْ بِاَنْعَامٍ وَّبَنِيْنَۙ

amaddakum bi'an‘āmiw wa banīn(a).

Ӯ (Аллоҳ) ба шумо чорпоён ва фарзандон ато кардааст,

وَجَنّٰتٍ وَّعُيُوْنٍۚ

wa jannātiw wa ‘uyūn(in).

ва боғҳо ва чашмаҳо,

اِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ ۗ

innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).

Ба дурустӣ, ман метарсам, ки дар рӯзи бузург шуморо азоб фаро гирад».

قَالُوْا سَوَاۤءٌ عَلَيْنَآ اَوَعَظْتَ اَمْ لَمْ تَكُنْ مِّنَ الْوٰعِظِيْنَ ۙ

qālū sawā'un ‘alainā awa‘aẓta am lam takum minal-wā‘iẓīn(a).

Онҳо гуфтанд: «Барои мо яксон аст, ки насиҳат диҳӣ ё надиҳӣ».

اِنْ هٰذَآ اِلَّا خُلُقُ الْاَوَّلِيْنَ ۙ

in hāżā illā khuluqul-awwalīn(a).

Ин (дини мо) чизе ҷуз расму одати мардумони пешин нест.

وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِيْنَ ۚ

wa mā naḥnu bimu‘ażżabīn(a).

ва мо (ба ҳеҷ ваҷҳ) азоб нахоҳем гирифт».

فَكَذَّبُوْهُ فَاَهْلَكْنٰهُمْۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً ۗوَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

fa każżabūhu fa ahlaknāhum, inna fī żālika la'āyah(tan), wa mā kāna akṡaruhum mu'minīn(a).

Пас, онҳо (Ҳуд)-ро инкор карданд ва Мо онҳоро нобуд кардем. Дар ин (китобҳо) нишонаҳо ва оятҳо ҳастанд, вале бештари онҳо имон намеоранд.

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُ ࣖ

wa inna rabbaka lahuwal-‘azīzur-raḥīm(u).

Ва ба дурустӣ, Парвардигори ту, Ӯст пирӯзманду меҳрубон.

كَذَّبَتْ ثَمُوْدُ الْمُرْسَلِيْنَ ۖ

każżabat ṡamūdul-mursalīn(a).

Қавми Самуд ба паёмбарон дурӯғ гуфта буданд.

اِذْ قَالَ لَهُمْ اَخُوْهُمْ صٰلِحٌ اَلَا تَتَّقُوْنَ ۚ

iż qāla lahum akhūhum ṣāliḥun alā tattaqūn(a).

Вақте ки бародарашон Солеҳ ба онҳо гуфт: «Чаро шумо парҳезгор нестед?»

اِنِّيْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِيْنٌ ۙ

innī lakum rasūlun amīn(un).

Ба дурустӣ, ман фиристодаи аминам ба сӯи шумо ҳастам.

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ ۚ

fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

Пас, аз Худо битарсед ва ба ман итоат кунед.

وَمَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍۚ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلٰى رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۗ

wa mā as'alukum ‘alaihi min ajr(in), in ajriya illā ‘alā rabbil-‘ālamīn(a).

Ва ман аз шумо барои ин даъват чизе талаб намекунам, мукофоти ман танҳо аз ҷониби Парвардигори ҷаҳониён аст.

اَتُتْرَكُوْنَ فِيْ مَا هٰهُنَآ اٰمِنِيْنَ ۙ

atutrakūna fīmā hāhunā āminīn(a).

Оё шумо (фикр мекунед), ки ба шумо иҷозат дода мешавад, ки дар ин ҷо (дар кишвари худ) бехатар зиндагӣ кунед?

فِيْ جَنّٰتٍ وَّعُيُوْنٍ ۙ

fī jannātiw wa ‘uyūn(in).

дар боғҳо ва чашмаҳо,

وَّزُرُوْعٍ وَّنَخْلٍ طَلْعُهَا هَضِيْمٌ ۚ

wa zurū‘iw wa nakhlin ṭal‘uhā haḍīm(un).

ва растаниҳо ва хурмоҳое, ки баргҳояшон нарм аст.

وَتَنْحِتُوْنَ مِنَ الْجِبَالِ بُيُوْتًا فٰرِهِيْنَ

wa tanḥitūna minal-jibāli buyūtan fārihīn(a).

Ва ту бо маҳорат баъзе аз кӯҳҳоро меканӣ, то хонаҳо созӣ;

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ ۚ

fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

Пас, аз Худо битарсед ва ба ман итоат кунед;

وَلَا تُطِيْعُوْٓا اَمْرَ الْمُسْرِفِيْنَ ۙ

wa lā tuṭī‘ū amral-musrifīn(a).

ва аз фармони касоне, ки аз ҳад мегузаранд, итоат накунед,

الَّذِيْنَ يُفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِ وَلَا يُصْلِحُوْنَ

allażīna yufsidūna fil-arḍi wa lā yaṣliḥūn(a).

онон, ки дар рӯи замин фасод мекунанд ва ислоҳ намекунанд».

قَالُوْٓا اِنَّمَآ اَنْتَ مِنَ الْمُسَحَّرِيْنَ ۙ

qālū innamā anta minal-musaḥḥarīn(a).

Гуфтанд: «Туро ҷоду кардаанд;

مَآ اَنْتَ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَاۙ فَأْتِ بِاٰيَةٍ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

mā anta illā basyarum miṡlunā, fa'ti bi'āyatin in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).

Ту низ мисли мо инсон ҳастӣ; пас, агар аз парҳезгорон бошӣ, мӯъҷизае биёвар».

قَالَ هٰذِهٖ نَاقَةٌ لَّهَا شِرْبٌ وَّلَكُمْ شِرْبُ يَوْمٍ مَّعْلُوْمٍ ۚ

qāla hāżihī nāqatul lahā syirbuw wa lakum syirbu yaumim ma‘lūm(in).

Ӯ (Солеҳ) ҷавоб дод: «Ин шутури мода аст, ки ҳаққи нӯшидан дорад ва шумо низ ҳаққи нӯшидан дар рӯзи муайянро доред».

وَلَا تَمَسُّوْهَا بِسُوْۤءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابُ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

wa lā tamassūhā bisū'in fa ya'khużakum ‘ażābu yaumin ‘aẓīm(in).

Ва ба он (шутур) ҳеҷ чизи баде нарасонед, вагарна дар рӯзи сахт азоб хоҳед шуд».

فَعَقَرُوْهَا فَاَصْبَحُوْا نٰدِمِيْنَ ۙ

fa ‘aqarūhā fa aṣbaḥū nādimīn(a).

Сипас ӯро куштанд, сипас пушаймон шуданд,

فَاَخَذَهُمُ الْعَذَابُۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً ۗوَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

fa akhażahumul-‘ażāb(u), inna fī żālika la'āyah(tan), wa mā kāna akṡaruhum mu'minīn(a).

пас онҳо азоб карда мешаванд. Дар инҳо нишонаҳо (аз қудрати Худо) ҳастанд, вале бештари онҳо имон намеоранд.

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُ ࣖ

wa inna rabbaka lahuwal-‘azīzur-raḥīm(u).

Ва ба дурустӣ, Парвардигори ту, Ӯст пирӯзманду меҳрубон.

كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوْطِ ِۨالْمُرْسَلِيْنَ ۖ

każżabat qaumu lūṭinil-mursalīn(a).

Қавми Лут ба расулон дурӯғ гуфта буданд,

اِذْ قَالَ لَهُمْ اَخُوْهُمْ لُوْطٌ اَلَا تَتَّقُوْنَ ۚ

iż qāla lahum akhūhum lūṭun alā tattaqūn(a).

Он гоҳ ки бародарашон Лут ба онҳо гуфт: «Чаро парҳезгор нестед?»

اِنِّيْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِيْنٌ ۙ

innī lakum rasūlun amīn(un).

Ба дурустӣ, ман фиристодаи аминам ба сӯи шумо ҳастам.

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ ۚ

fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

Пас, аз Худо битарсед ва ба ман итоат кунед.

وَمَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلٰى رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۗ

wa mā as'alukum ‘alaihi min ajrin in ajriya illā ‘alā rabbil-‘ālamīn(a).

Ва ман аз шумо барои ин даъват музде наметалабам; музди ман танҳо бар ӯҳдаи Парвардигори ҷаҳониён аст.

اَتَأْتُوْنَ الذُّكْرَانَ مِنَ الْعٰلَمِيْنَ ۙ

ata'tūnaż-żukrāna minal-‘ālamīn(a).

Чаро ба мардони инсонӣ наздикӣ мекунед (барои анҷом додани алоқаи ҷинсӣ),

وَتَذَرُوْنَ مَا خَلَقَ لَكُمْ رَبُّكُمْ مِّنْ اَزْوَاجِكُمْۗ بَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ عَادُوْنَ

wa tażarūna mā khalaqa lakum rabbukum min azwājikum, bal antum qamun ‘ādūn(a).

Ва (занонеро), ки Худо онҳоро барои шумо офаридааст, мегузоред? Шумо мардуме ҳастед, ки аз ҳад мегузаред».

قَالُوْا لَىِٕنْ لَّمْ تَنْتَهِ يٰلُوْطُ لَتَكُوْنَنَّ مِنَ الْمُخْرَجِيْنَ

qālū la'illam tantahi yā lūṭu latakūnanna minal-mukhrajīn(a).

Онҳо ҷавоб доданд: «Эй Лут! Агар бознаистӣ, аз ҷумлаи рондашудагон хоҳӣ буд».

قَالَ اِنِّيْ لِعَمَلِكُمْ مِّنَ الْقَالِيْنَ ۗ

qāla innī li‘amalikum minal-qālīn(a).

Ӯ (Лут) гуфт: «Ман аз амалҳои шумо хеле нафрат дорам».

رَبِّ نَجِّنِيْ وَاَهْلِيْ مِمَّا يَعْمَلُوْنَ

rabbi najjinī wa ahlī mimmā ya‘malūn(a).

(Лут дуо кард): «Эй Парвардигори ман, маро ва хонаводаамро аз (оқибати) корҳое, ки мекунанд, наҷот деҳ».

فَنَجَّيْنٰهُ وَاَهْلَهٗٓ اَجْمَعِيْنَ ۙ

fa najjaināhu wa ahlahū ajma‘īn(a).

Пас, Мо ӯ ва ҳамаи хонаводаашро наҷот додем,

اِلَّا عَجُوْزًا فِى الْغٰبِرِيْنَ ۚ

illā ‘ajūzan fil-gābirīn(a).

ба ҷуз як зани пир (занаш), ки дар гурӯҳи боқимондагон шомил буд.

ثُمَّ دَمَّرْنَا الْاٰخَرِيْنَ ۚ

Ṡumma dammarnal-ākharīn(a).

Сипас дигаронро ҳалок кардем.

وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ مَّطَرًاۚ فَسَاۤءَ مَطَرُ الْمُنْذَرِيْنَ

wa amṭarnā ‘alaihim maṭarā(n), fa sā'a maṭarul-munżarīn(a).

Ва Мо бар онҳо (жола) боронидем, чӣ бад бороне бар касоне, ки бим дода шуда буданд, борид.

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً ۗوَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

inna fī żālika la'āyah(tan), wa mā kāna akṡaruhum mu'minīn(a).

Ба дурустӣ, ки дар инҳо нишонаҳое (аз қудрати Аллоҳ) аст, вале бештари онҳо имон намеоранд.

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُ ࣖ

wa inna rabbaka lahuwal-‘azīzur-raḥīm(u).

Ва ба дурустӣ, Парвардигори ту, Ӯст пирӯзманду меҳрубон.

كَذَّبَ اَصْحٰبُ لْـَٔيْكَةِ الْمُرْسَلِيْنَ ۖ

każżaba aṣḥābul-aikatil-mursalīn(a).

Мардуми Айка расулонро дурӯғгӯйӣ карда буданд;

اِذْ قَالَ لَهُمْ شُعَيْبٌ اَلَا تَتَّقُوْنَ ۚ

iż qāla lahum syu‘aibun alā tattaqūn(a).

Вақте ки Шуайб ба онҳо гуфт: «Чаро шумо парҳезгор нестед?»

اِنِّيْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِيْنٌ ۙ

innī lakum rasūlun amīn(un).

Ба дурустӣ, ман фиристодаи аминам ба сӯи шумо ҳастам.

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ ۚ

fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

Пас, аз Худо битарсед ва ба ман итоат кунед;

وَمَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلٰى رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۗ

wa mā as'alukum ‘alaihi min ajrin in ajriya illā ‘alā rabbil-‘ālamīn(a).

Ва ман аз шумо барои ин даъват музде наметалабам; музди ман танҳо бар ӯҳдаи Парвардигори ҷаҳониён аст.

۞ اَوْفُوا الْكَيْلَ وَلَا تَكُوْنُوْا مِنَ الْمُخْسِرِيْنَ ۚ

auful-kaila wa lā takūnū minal-mukhsirīn(a).

Андозаро комил кунед ва ба дигарон зарар нарасонед.

وَزِنُوْا بِالْقِسْطَاسِ الْمُسْتَقِيْمِ ۚ

wazinū bil-qisṭāsil-mustaqīm(i).

Ва онро бо тарозуи дуруст вазн кунед.

وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ ۚ

wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).

Ва бо кам кардани ҳаққи мардум озор надиҳед ва дар рӯи замин фасод накунед;

وَاتَّقُوا الَّذِيْ خَلَقَكُمْ وَالْجِبِلَّةَ الْاَوَّلِيْنَ ۗ

wattaqul-lażī khalaqakum wal-jibillatal-awwalīn(a).

Ва аз Худое, ки шумо ва қавмҳои пешинро офаридааст, битарсед».

قَالُوْٓا اِنَّمَآ اَنْتَ مِنَ الْمُسَحَّرِيْنَ ۙ

qālū innamā anta minal-musaḥḥarīn(a).

Гуфтанд: «Шумо ҷуз мардуми ҷодушуда нестед».

وَمَآ اَنْتَ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَا وَاِنْ نَّظُنُّكَ لَمِنَ الْكٰذِبِيْنَ ۚ

wa mā anta illā basyarum miṡlunā wa in naẓunnuka laminal-kāżibīn(a).

Ва ту ҷуз инсоне мисли мо нестӣ ва мо мепиндорем, ки ту аз дурӯғгӯён ҳастӣ.

فَاَسْقِطْ عَلَيْنَا كِسَفًا مِّنَ السَّمَاۤءِ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ ۗ

fa asqiṭ ‘alainā kisafam minas-samā'i in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).

Пас, агар аз парҳезгорон бошӣ, порае аз осмонро бар мо фирист».

قَالَ رَبِّيْٓ اَعْلَمُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ

qāla rabbī a‘lamu bimā ta‘malūn(a).

(Шуайб) гуфт: «Парвардигори ман беҳтар медонад, ки шумо чӣ кор мекунед».

فَكَذَّبُوْهُ فَاَخَذَهُمْ عَذَابُ يَوْمِ الظُّلَّةِ ۗاِنَّهٗ كَانَ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

fa każżabūhu fa akhażahum ‘ażābu yaumiẓ-ẓullah(ti), innahū kāna ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).

Пас, (эй Шуайб), онро дурӯғ бароварданд ва дар рӯзи торик азоб бар онҳо фурӯд омад. Ба дурустӣ, ин азоб дар рӯзи бузург аст.

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً ۗوَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

inna fī żālika la'āyah(tan), wa mā kāna akṡaruhum mu'minīn(a).

Дар ҳақиқат, дар чунин афрод нишонаҳое (аз қудрати Аллоҳ) ҳастанд, вале бештари онҳо имон намеоранд.

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُ ࣖ

wa inna rabbaka lahuwal-‘azīzur-raḥīm(u).

Ва ба дурустӣ, Парвардигори ту, Ӯст пирӯзманду меҳрубон.

وَاِنَّهٗ لَتَنْزِيْلُ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۗ

wa innahū latanzīlu rabbil-‘ālamīn(a).

Ва ба дурустӣ, ин (Қуръон) аз ҷониби Парвардигори ҷаҳониён нозил шудааст.

نَزَلَ بِهِ الرُّوْحُ الْاَمِيْنُ ۙ

nazala bihir rūḥul-amīn(u).

Ки онро Руҳул-Амин (Ҷибрил) нозил кардааст.

عَلٰى قَلْبِكَ لِتَكُوْنَ مِنَ الْمُنْذِرِيْنَ ۙ

‘alā qalbika litakūna minal-munżirīn(a).

(Эй Муҳаммад), ба дили ту бифирист, то аз бимдиҳандагон бошӣ.

بِلِسَانٍ عَرَبِيٍّ مُّبِيْنٍ ۗ

bilisānin ‘arabiyyim mubīn(in).

бо забони арабии равшан.

وَاِنَّهٗ لَفِيْ زُبُرِ الْاَوَّلِيْنَ

wa innahū lafī zuburil-awwalīn(a).

Ва ба дурустӣ, (Қуръон) дар китобҳои мардуми қадим (зикр шудааст).

اَوَلَمْ يَكُنْ لَّهُمْ اٰيَةً اَنْ يَّعْلَمَهٗ عُلَمٰۤؤُا بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ

awalam yakul lahum āyatan ay ya‘lamahū ‘ulamā'u banī isrā'īl(a).

Оё ин далели кофӣ барои онҳо нест, ки уламои банӣ-Исроил онро медонистанд?

وَلَوْ نَزَّلْنٰهُ عَلٰى بَعْضِ الْاَعْجَمِيْنَ ۙ

wa lau nazzalnāhū ‘alā ba‘ḍil-a‘jamīn(a).

Ва агар онро бар гурӯҳе аз аҷамиён нозил карда будем,

فَقَرَاَهٗ عَلَيْهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ مُؤْمِنِيْنَ ۗ

fa qara'ahū ‘alaihim mā kānū bihī mu'minīn(a).

сипас онро барояшон (кофирон) хонд; бегумон онҳо низ ба ӯ имон нахоҳанд овард.

كَذٰلِكَ سَلَكْنٰهُ فِيْ قُلُوْبِ الْمُجْرِمِيْنَ ۗ

każālika salaknāhu fī qulūbil-mujrimīn(a).

Ҳамчунин, Мо дар дилҳои гунаҳкорон (дурӯғ ва куфр)-ро ҷой додем,

لَا يُؤْمِنُوْنَ بِهٖ حَتّٰى يَرَوُا الْعَذَابَ الْاَلِيْمَ

lā yu'minūna bihī ḥattā yarawul-‘ażābal-alīm(a).

ба ӯ имон намеоваранд, то он даме, ки азоби дардоварро бубинанд,

فَيَأْتِيَهُمْ بَغْتَةً وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ ۙ

fa ya'tiyahum bagtataw wa hum lā yasy‘urūn(a).

он гоҳ азоб ногаҳон, дар ҳоле ки бехабар буданд, бар онҳо омад,

فَيَقُوْلُوْا هَلْ نَحْنُ مُنْظَرُوْنَ ۗ

fa yaqūlū hal naḥnu munẓarūn(a).

Сипас гуфтанд: «Оё моро ба таъхир меандозанд?»

اَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُوْنَ

afa bi‘ażābinā yasta‘jilūn(a).

Оё инҳо касоне нестанд, ки азоби Моро зудтар талаб мекунанд?

اَفَرَءَيْتَ اِنْ مَّتَّعْنٰهُمْ سِنِيْنَ ۙ

afa ra'aita im matta‘nāhum sinīn(a).

Пас, агар чанд сол ба онҳо аз зиндагӣ баҳрамандӣ диҳем, чӣ фикр мекунӣ?

ثُمَّ جَاۤءَهُمْ مَّا كَانُوْا يُوْعَدُوْنَ ۙ

Ṡumma jā'ahum mā kānū yū‘adūn(a).

он гоҳ азобе, ки ба онҳо ваъда дода шуда буд, ба суроғашон омад,

مَآ اَغْنٰى عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يُمَتَّعُوْنَ ۗ

mā agnā ‘anhum mā kānū yumatta‘ūn(a).

албатта, лаззате, ки онҳо эҳсос мекунанд, барои онҳо фоидае надорад.

وَمَآ اَهْلَكْنَا مِنْ قَرْيَةٍ اِلَّا لَهَا مُنْذِرُوْنَ ۖ

wa mā ahlaknā min qaryatin illā lahā munżirūn(a).

Ва Мо сарзаминеро нобуд намекунем, магар он ки мардуме бошанд, ки онро бим диҳанд.

ذِكْرٰىۚ وَمَا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

Żikrā, wa mā kunnā ẓālimīn(a).

то (бимдиҳанда) бошад. Ва мо ситам намекунем.

وَمَا تَنَزَّلَتْ بِهِ الشَّيٰطِيْنُ

wa mā tanazzalat bihisy-syayāṭīn(u).

Ва (Қуръон)-ро шайтонҳо нозил накардаанд.

وَمَا يَنْۢبَغِيْ لَهُمْ وَمَا يَسْتَطِيْعُوْنَ ۗ

wa mā yambagī lahum wa mā yastaṭī‘ūn(a).

Ва ин барои онҳо (Қуръон) муносиб нест ва онҳо наметавонанд ин корро кунанд.

اِنَّهُمْ عَنِ السَّمْعِ لَمَعْزُوْلُوْنَ ۗ

innahum ‘anis-sam‘i lama‘zūlūn(a).

Дар асл, онҳо аз шунидани он дур нигоҳ дошта мешаванд.

فَلَا تَدْعُ مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَ فَتَكُوْنَ مِنَ الْمُعَذَّبِيْنَ

falā tad‘u ma‘allāhi ilāhan ākhara fa takūna minal-mu‘ażżabīn(a).

Пас, ҷуз Аллоҳ худои дигареро (парастиш) макун, вагарна аз ҷумлаи азобшавандагон хоҳӣ буд.

وَاَنْذِرْ عَشِيْرَتَكَ الْاَقْرَبِيْنَ ۙ

wa anżir ‘asyīratakal-aqrabīn(a).

Ва хешовандони наздикатро (Муҳаммад) огоҳ кун.

وَاخْفِضْ جَنَاحَكَ لِمَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ ۚ

wakhfiḍ janāḥaka limanittaba‘aka minal-mu'minīn(a).

ва нисбат ба касоне, ки имон овардаанд ва аз ту пайравӣ мекунанд, хоксор бош.

فَاِنْ عَصَوْكَ فَقُلْ اِنِّيْ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تَعْمَلُوْنَ ۚ

fa in ‘aṣauka faqul innī barī'um mimmā ta‘malūn(a).

Пас, агар аз ту нофармонӣ кунанд, бигӯ (эй Муҳаммад): «Албатта, ман аз он чи шумо мекунед, масъул нестам».

وَتَوَكَّلْ عَلَى الْعَزِيْزِ الرَّحِيْمِ ۙ

wa tawakkal ‘alal-‘azīzir-raḥīm(i).

Ва бар (Аллоҳи) пирӯзманду меҳрубон таваккал кун.

الَّذِيْ يَرٰىكَ حِيْنَ تَقُوْمُ

allażī yarāka ḥīna taqūm(u).

Он ки туро мебинад, вақте ки (барои намоз) бармехезӣ,

وَتَقَلُّبَكَ فِى السّٰجِدِيْنَ

wa taqallubaka fis-sājidīn(a).

ва (нигаред) тағйирот дар ҳаракатҳои бадани шумо дар байни саҷдакунандагон.

اِنَّهٗ هُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

innahū huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

Албатта, Ӯ Шунаво ва Доно аст.

هَلْ اُنَبِّئُكُمْ عَلٰى مَنْ تَنَزَّلُ الشَّيٰطِيْنُ ۗ

hal unabbi'ukum ‘alā man tanazzalusy-syayāṭīn(u).

Оё ба шумо хабар диҳам, ки шайтонҳо бар кӣ фуруд меоянд?

تَنَزَّلُ عَلٰى كُلِّ اَفَّاكٍ اَثِيْمٍ ۙ

tanazzalu ‘alā kulli affākin aṡīm(in).

Онҳо (Шайтон) бар ҳар дурӯғгӯйе, ки бисёр гуноҳ мекунад, фуруд меоянд.

يُّلْقُوْنَ السَّمْعَ وَاَكْثَرُهُمْ كٰذِبُوْنَ ۗ

yulqūnas-sam‘a wa akṡaruhum kāżibūn(a).

онҳо натиҷаи шунидани худро баён мекунанд, дар ҳоле ки аксари онҳо дурӯғгӯянд.

وَالشُّعَرَاۤءُ يَتَّبِعُهُمُ الْغَاوٗنَ ۗ

wasy-syu‘arā'u yattabi‘uhumul-gāwūn(a).

Ва он шоирон аз паси онҳо одамони гумроҳшуда рафтанд.

اَلَمْ تَرَ اَنَّهُمْ فِيْ كُلِّ وَادٍ يَّهِيْمُوْنَ ۙ

alam tara annahum fī kulli wādiy yahīmūn(a).

Оё намебинӣ, ки онҳо дар ҳар водие саргардонанд,

وَاَنَّهُمْ يَقُوْلُوْنَ مَا لَا يَفْعَلُوْنَ ۙ

wa annahum yaqūlūna mā lā yaf‘alūn(a).

ва он чи мегӯянд, ки худашон намекунанд?

اِلَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ وَذَكَرُوا اللّٰهَ كَثِيْرًا وَّانْتَصَرُوْا مِنْۢ بَعْدِ مَا ظُلِمُوْا ۗوَسَيَعْلَمُ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْٓا اَيَّ مُنْقَلَبٍ يَّنْقَلِبُوْنَ ࣖ

illal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti wa żakarullāha kaṡīraw wantaṣarū mim ba‘di mā ẓulimū, wa saya‘lamul-lażīna ẓalamū ayya munqalabiy yanqalibūn(a).

Магар касоне (шоирон), ки имон оварданд ва корҳои шоиста карданд ва Худоро бисёр ёд карданд ва пас аз зулм (бо посух додан ба шеърҳои кофирон) пирӯз шуданд. Ва ситамкорон ба зудӣ хоҳанд донист, ки ба куҷо хоҳанд баргашт.