Q.S Ал-Масад (اَلْمَسَد) - 5 Шумораи оятҳо

تَبَّتْ يَدَآ اَبِيْ لَهَبٍ وَّتَبَّۗ

tabbat yadā abī lahabiw wa tabb(a).

Ду дасти Абулаҳаб нобуд хоҳад шуд ва ӯ комилан нобуд хоҳад шуд!

مَآ اَغْنٰى عَنْهُ مَالُهٗ وَمَا كَسَبَۗ

mā agnā ‘anhu māluhū wa mā kasab(a).

Молу сарваташ ва он чизе, ки ба даст овардааст, барои ӯ фоидае надорад.

سَيَصْلٰى نَارًا ذَاتَ لَهَبٍۙ

sayaṣlā nāran żāta lahab(in).

Баъдтар, ӯ ба оташи пур аз зулм (дӯзах) ворид мешавад.

وَّامْرَاَتُهٗ ۗحَمَّالَةَ الْحَطَبِۚ

wamra'atuh(ū), ḥammālatal-ḥaṭab(i).

Ва (низ) занаш, ки ҳезумкаш (паҳнкунандаи тӯҳмат).

فِيْ جِيْدِهَا حَبْلٌ مِّنْ مَّسَدٍ ࣖ

fī jīdihā ḥablum mim masad(in).

Дар гарданаш ресмоне буд, ки аз нахи кокоси рехта шуда буд.