Q.S Нӯҳ (نُوح) - 28 Шумораи оятҳо

اِنَّآ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖٓ اَنْ اَنْذِرْ قَوْمَكَ مِنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

innā arsalnā nūḥan ilā qaumihī an anżir qaumaka min qabli ay ya'tiyahum ‘ażābun alīm(un).

Ба дурустӣ, Мо Нӯҳро ба сӯи қавмаш фиристодем (бо фармон): «Пеш аз он ки азоби дарднок ба онҳо биёяд, қавми худро огоҳ кун».

قَالَ يٰقَوْمِ اِنِّيْ لَكُمْ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌۙ

qāla yā qaumi innī lakum nażīrum mubīn(un).

(Нӯҳ) гуфт: «Эй қавми ман, ман бимдиҳандае ҳастам, ки барои шумо баён мекунам.

اَنِ اعْبُدُوا اللّٰهَ وَاتَّقُوْهُ وَاَطِيْعُوْنِۙ

ani‘budullāha wattaqūhu wa aṭī‘ūn(i).

(яъне) Худоро ибодат кунед, аз Ӯ битарсед ва ба ман итоат кунед,

يَغْفِرْ لَكُمْ مِّنْ ذُنُوْبِكُمْ وَيُؤَخِّرْكُمْ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّىۗ اِنَّ اَجَلَ اللّٰهِ اِذَا جَاۤءَ لَا يُؤَخَّرُۘ لَوْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

yagfir lakum min żunūbikum wa yu'akhkhirkum ilā ajalim musammā(n), inna ajalallāhi iżā jā'a lā yu'akhkhar(u), lau kuntum ta‘lamūn(a).

Ӯ баъзе аз гуноҳони шуморо мебахшад ва шуморо то муддати муайян мӯҳлат медиҳад (умри шуморо дароз мекунад). Зеро фармони Худо, вақте ки фаро мерасад, агар медонистед, ба таъхир намеафтад».

قَالَ رَبِّ اِنِّيْ دَعَوْتُ قَوْمِيْ لَيْلًا وَّنَهَارًاۙ

qāla rabbi innī da‘atu qaumī lailaw wa nahārā(n).

(Нӯҳ) гуфт: «Эй Парвардигори ман, ба дурустӣ ки ман шабу рӯз қавми худро дуо кардам.

فَلَمْ يَزِدْهُمْ دُعَاۤءِيْٓ اِلَّا فِرَارًا

falam yazidhum du‘ā'ī illā firārā(n).

аммо даъвати ман (имони) онҳоро зиёд накард, балки онҳо (аз ҳақиқат) фирор карданд.

وَاِنِّيْ كُلَّمَا دَعَوْتُهُمْ لِتَغْفِرَ لَهُمْ جَعَلُوْٓا اَصَابِعَهُمْ فِيْٓ اٰذَانِهِمْ وَاسْتَغْشَوْا ثِيَابَهُمْ وَاَصَرُّوْا وَاسْتَكْبَرُوا اسْتِكْبَارًاۚ

wa innī kullamā da‘autuhum litagfira lahum ja‘alū aṣābi‘ahum fī āżānihim wastagsyau ṡiyābahum wa aṣarrū wastakbarustikbārā(n).

Ва ҳар вақте ки ман онҳоро (ба имон овардан) даъват мекунам, то Ту онҳоро бибахшӣ, ангуштони худро дар гӯшҳои худ мегузоранд ва либосҳои худро (бар рӯи худ) мепӯшонанд ва боз ҳам (инкор мекунанд) ва ба худашон хеле ифтихор мекунанд.

ثُمَّ اِنِّيْ دَعَوْتُهُمْ جِهَارًاۙ

Ṡumma innī da‘autuhum jihārā(n).

Сипас ман онҳоро ошкоро даъват кардам.

ثُمَّ اِنِّيْٓ اَعْلَنْتُ لَهُمْ وَاَسْرَرْتُ لَهُمْ اِسْرَارًاۙ

Ṡumma innī a‘lantu lahum wa asrartu lahum isrārā(n).

Сипас онҳоро ошкоро ва пинҳонӣ даъват кардам,

فَقُلْتُ اسْتَغْفِرُوْا رَبَّكُمْ اِنَّهٗ كَانَ غَفَّارًاۙ

faqultustagfirū rabbakum innahū kāna gaffārā(n).

Пас, ман (ба онҳо) гуфтам: «Аз Парвардигоратон омурзиш талаб кунед, ки Ӯ бисёр омурзанда аст».

يُّرْسِلِ السَّمَاۤءَ عَلَيْكُمْ مِّدْرَارًاۙ

yursilis-samā'a ‘alaikum midrārā(n).

албатта, Ӯ аз осмон бароятон борони шадид мефиристад,

وَّيُمْدِدْكُمْ بِاَمْوَالٍ وَّبَنِيْنَ وَيَجْعَلْ لَّكُمْ جَنّٰتٍ وَّيَجْعَلْ لَّكُمْ اَنْهٰرًاۗ

wa yumdidkum bi'amwāliw wa banīna wa yaj‘al lakum jannātiw wa yaj‘al lakum anhārā(n).

Ва амвол ва фарзандонатонро афзун кард ва барои шумо боғҳо ва наҳрҳо падид овард».

مَا لَكُمْ لَا تَرْجُوْنَ لِلّٰهِ وَقَارًاۚ

mā lakum lā tarjūna lillāhi waqārā(n).

Чаро аз бузургии Аллоҳ наметарсӣ?

وَقَدْ خَلَقَكُمْ اَطْوَارًا

wa qad khalaqakum aṭwārā(n).

Ва ба дурустӣ, Ӯ шуморо дар марҳилаҳои гуногун (ҳаракатҳо) офарид.

اَلَمْ تَرَوْا كَيْفَ خَلَقَ اللّٰهُ سَبْعَ سَمٰوٰتٍ طِبَاقًاۙ

alam tara kaifa khalaqallāhu sab‘a samāwātin ṭibāqā(n).

Оё намебинед, ки чӣ гуна Худо ҳафт осмонро табақа-табақа офарид?

وَّجَعَلَ الْقَمَرَ فِيْهِنَّ نُوْرًا وَّجَعَلَ الشَّمْسَ سِرَاجًا

wa ja‘alal-qamara fīhinna nūraw wa ja‘alasy-syamsa sirājā(n).

Ва дар он ҷо моҳи тобонро офарид ва офтобро чароғи (дурахшон) гардонид?

وَاللّٰهُ اَنْۢبَتَكُمْ مِّنَ الْاَرْضِ نَبَاتًاۙ

wallāhu ambatakum minal-arḍi nabātā(n).

Ва Худо шуморо аз замин мерӯёнад, (ба тадриҷ),

ثُمَّ يُعِيْدُكُمْ فِيْهَا وَيُخْرِجُكُمْ اِخْرَاجًا

Ṡumma yu‘īdukum fīhā wa yukhrijukum ikhrājā(n).

сипас шуморо ба он (замин) бармегардонад ва албатта шуморо (дар рӯзи қиёмат) берун меорад.

وَاللّٰهُ جَعَلَ لَكُمُ الْاَرْضَ بِسَاطًاۙ

wallāhu ja‘ala lakumul-arḍa bisāṭā(n).

Ва Худо заминро барои шумо фарше сохт,

لِّتَسْلُكُوْا مِنْهَا سُبُلًا فِجَاجًا ࣖ

litaslukū minhā subulan fijājā(n).

то ки шумо дар роҳҳои васеъ ин ҷо ва он ҷо равед.

قَالَ نُوْحٌ رَّبِّ اِنَّهُمْ عَصَوْنِيْ وَاتَّبَعُوْا مَنْ لَّمْ يَزِدْهُ مَالُهٗ وَوَلَدُهٗٓ اِلَّا خَسَارًاۚ

qāla nūḥur rabbi innahum ‘aṣaunī wattaba‘ū mal lam yazidhu māluhū wa waladuhū illā khasārā(n).

Нӯҳ гуфт: «Эй Парвардигори ман, онҳо аз ман нофармонӣ карданд ва аз касоне пайравӣ карданд, ки молу фарзандонашон ҷуз зиёнашон наяфзуданд».

وَمَكَرُوْا مَكْرًا كُبَّارًاۚ

wa makarū makran kubbārā(n).

ва онҳо фиреби бузурге карданд».

وَقَالُوْا لَا تَذَرُنَّ اٰلِهَتَكُمْ وَلَا تَذَرُنَّ وَدًّا وَّلَا سُوَاعًا ەۙ وَّلَا يَغُوْثَ وَيَعُوْقَ وَنَسْرًاۚ

wa qālū lā tażarunna ālihatakum wa lā tażarunna waddaw wa lā suwā‘ā(n), wa lā yagūṡa wa ya‘ūqa wa nasrā(n).

Ва гуфтанд: «Худои худро тарк макун ва Вадд ва Сувоъ, Яъғус, Яъуқ ва Насрро тарк макун».

وَقَدْ اَضَلُّوْا كَثِيْرًا ەۚ وَلَا تَزِدِ الظّٰلِمِيْنَ اِلَّا ضَلٰلًا

wa qad aḍallū kaṡīrā(n), wa lā tazidiẓ-ẓālimīna illā ḍalālā(n).

Ва ба дурустӣ, онҳо бисёреро гумроҳ карданд; ва ба ситамкорон ҷуз гумроҳӣ чизе наафзо.

مِمَّا خَطِيْۤـٰٔتِهِمْ اُغْرِقُوْا فَاُدْخِلُوْا نَارًا ەۙ فَلَمْ يَجِدُوْا لَهُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَنْصَارًا

mimmā khaṭī'ātihim ugriqū fa'udkhilū nārā(n), falam yajidū lahum min dūnillāhi anṣārā(n).

Аз сабаби хатогиҳояшон ғарқ шуданд ва сипас ба дӯзах андохта шуданд, аз ин рӯ, ба ҷуз Аллоҳ ёваре надоштанд.

وَقَالَ نُوْحٌ رَّبِّ لَا تَذَرْ عَلَى الْاَرْضِ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ دَيَّارًا

wa qāla nūḥur rabbi lā tażar ‘alal-arḍi minal-kāfirīna dayyārā(n).

Ва Нӯҳ гуфт: «Эй Парвардигори ман, ҳеҷ як аз кофиронро дар рӯи замин ҷовидон магузор.

اِنَّكَ اِنْ تَذَرْهُمْ يُضِلُّوْا عِبَادَكَ وَلَا يَلِدُوْٓا اِلَّا فَاجِرًا كَفَّارًا

innaka in tażarhum yuḍillū ‘ibādaka wa lā yalidū illā fājiran kaffārā(n).

Ба дурустӣ, агар онҳоро бигузорӣ, бандагонатро гумроҳ мекунанд ва танҳо фарзандони бад ва ношукрро ба дунё меоранд.

رَبِّ اغْفِرْ لِيْ وَلِوَالِدَيَّ وَلِمَنْ دَخَلَ بَيْتِيَ مُؤْمِنًا وَّلِلْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُؤْمِنٰتِۗ وَلَا تَزِدِ الظّٰلِمِيْنَ اِلَّا تَبَارًا ࣖ

rabbigfir lī wa liwālidayya wa liman dakhala baitiya mu'minaw wa lil-mu'minīna wal-mu'mināt(i), wa lā tazidiẓ-ẓālimīna illā tabārā(n).

Эй Парвардигори ман, маро, падару модарамро ва ҳар касеро, ки бо имон ба хонаи ман ворид мешавад ва ҳамаи мардону занони мӯъминро биёмурз ва бар ситамкорон ҷуз ҳалокат чизе наафзо».