Q.S Al-Masadi (اَلْمَسَد) - 5 Wemafɔ lɛ sín kɛ́n

تَبَّتْ يَدَآ اَبِيْ لَهَبٍ وَّتَبَّۗ

tabbat yadā abī lahabiw wa tabb(a).

Abu Lahab sín alɔ we lɛ na hɛn gblé bɔ é na hɛn gblé bǐ mlɛ́mlɛ́!

مَآ اَغْنٰى عَنْهُ مَالُهٗ وَمَا كَسَبَۗ

mā agnā ‘anhu māluhū wa mā kasab(a).

Dɔkun tɔn lɛ́ɛ kpó nǔ e é nɔ́ wa azɔ̌ ná lɛ́ɛ kpán nɔ hɛn lè ɖěbǔ wá n'i ǎ.

سَيَصْلٰى نَارًا ذَاتَ لَهَبٍۙ

sayaṣlā nāran żāta lahab(in).

Nukɔnmɛ ɔ, é na byɔ myɔ e ɖò xixo wɛ é mɛ (zomɛ).

وَّامْرَاَتُهٗ ۗحَمَّالَةَ الْحَطَبِۚ

wamra'atuh(ū), ḥammālatal-ḥaṭab(i).

Bɔ (mɔ̌) asi tɔn, nakíhɛntɔ́ (xóɖɔtɔ́) ɔ lɔ wà mɔ̌.

فِيْ جِيْدِهَا حَبْلٌ مِّنْ مَّسَدٍ ࣖ

fī jīdihā ḥablum mim masad(in).

Kàn e è sɔ́ fɛ́n dó bló é ɖé lɛlɛ̌ dó kɔ tɔn.