هَلْ يَنْظُرُوْنَ اِلَّآ اَنْ يَّأْتِيَهُمُ اللّٰهُ فِيْ ظُلَلٍ مِّنَ الْغَمَامِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ وَقُضِيَ الْاَمْرُ ۗ وَاِلَى اللّٰهِ تُرْجَعُ الْاُمُوْرُ ࣖ
hal yanẓurūna illā ay ya'tiyahumullāhu fī ẓulalim minal-gamāmi wal-malā'ikatu wa quḍiyal-amr(u), wa ilallāhi turja‘ul-umūr(u).
זיי וואַרטן גאָרנישט אויף אַחוץ דעם אָנקומען (פון שטראָף) פֿון אַלאַה מיט די מלאכים אונטערן דעק פֿון וואָלקנס, בשעת (זייער) פאַל איז באַשלאָסן געוואָרן. און צו אַלאַה ווערן אַלץ צוריקגעקערט.
يَوْمَ تُبَدَّلُ الْاَرْضُ غَيْرَ الْاَرْضِ وَالسَّمٰوٰتُ وَبَرَزُوْا لِلّٰهِ الْوَاحِدِ الْقَهَّارِ
yauma tubaddalul-arḍu gairal-arḍi was-samāwātu wa barazū lillāhil-wāḥidil-qahhār(i).
(דאָס הייסט) אין דעם טאָג (ווען) די ערד ווערט ערזעצט מיט אַן אַנדערער ערד און (אויך) דער הימל, און זיי (מענטשן) זאַמלען זיך (אין פּאַדאַנג מאַהסיאַר) צו שטיין קעגן אַלאַ, דעם אַלמעכטיקן, דעם מעכטיקן.
وَيَوْمَ نُسَيِّرُ الْجِبَالَ وَتَرَى الْاَرْضَ بَارِزَةًۙ وَّحَشَرْنٰهُمْ فَلَمْ نُغَادِرْ مِنْهُمْ اَحَدًاۚ
wa yauma nusayyirul-jibāla wa taral-arḍa bārizah(tan), wa ḥasyarnāhum falam nugādir minhum aḥadā(n).
און (געדענקט) דעם טאָג (ווען) מיר וועלן דורכגיין די בערג און איר וועט זען די ערד פלאַך און מיר וועלן זיי (אַלע מענטשן) צוזאַמענזאַמלען, און מיר וועלן קיינעם פון זיי נישט איבערלאָזן.
وَيَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الْجِبَالِ فَقُلْ يَنْسِفُهَا رَبِّيْ نَسْفًا ۙ
wa yas'alūnaka ‘anil-jibāli fa qul yansifuhā rabbī nasfā(n).
און זיי פרעגן דיר (מוחמד) וועגן די בערג, זאג, "מיין האר וועט זיי פארניכטן (אויף דעם טאג פון תחיית המתים) אזוי גאנצן ווי מעגליך,
فَيَذَرُهَا قَاعًا صَفْصَفًا ۙ
fa yażaruhā qā‘an ṣafṣafā(n).
דעמאָלט וועט ער (די פריערדיקע בערג) גאָר גלייך מאַכן,
لَّا تَرٰى فِيْهَا عِوَجًا وَّلَآ اَمْتًا ۗ
lā tarā fīhā ‘iwajaw wa lā amtā(n).
(אַזוי) וועסטו דאָרט מער נישט זען קיין נידעריקע און הויכע ערטער.
يَوْمَ نَطْوِى السَّمَاۤءَ كَطَيِّ السِّجِلِّ لِلْكُتُبِۗ كَمَا بَدَأْنَآ اَوَّلَ خَلْقٍ نُّعِيْدُهٗۗ وَعْدًا عَلَيْنَاۗ اِنَّا كُنَّا فٰعِلِيْنَ
yauma naṭwis-samā'a kaṭayyis-sijilli lil-kutib(i), kamā bada'nā awwala khalqin nu‘īduh(ū), wa‘dan ‘alainā, innā kunnā fā‘ilīn(a).
(געדענקט) דעם טאָג וואָס מיר וועלן אויפֿרולן די הימלען ווי מיר וועלן אויפֿרולן אַ מגילה. ווי מיר האָבן אָנגעהויבן די ערשטע בריאה, אַזוי וועלן מיר עס איבערחזרן. (אַ) צוזאָג וועלן מיר זיכער מקיים זיין; טאַקע, מיר וועלן עס מקיים זיין.
وَيَوْمَ تَشَقَّقُ السَّمَاۤءُ بِالْغَمَامِ وَنُزِّلَ الْمَلٰۤىِٕكَةُ تَنْزِيْلًا
wa yauma tasyaqqaqus-samā'u bil-gamāmi wa nuzzilal-malā'ikatu tanzīlā(n).
און (געדענקט) דעם טאָג (ווען) דער הימל האָט זיך געעפֿנט און אַרויסגעלאָזט ווײַסן נעפּל און די מלאכים זענען אַראָפּגעשיקט געוואָרן (אין) כוואַליעס.
وَيَوْمَ يُنْفَخُ فِى الصُّوْرِ فَفَزِعَ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَمَنْ فِى الْاَرْضِ اِلَّا مَنْ شَاۤءَ اللّٰهُ ۗوَكُلٌّ اَتَوْهُ دٰخِرِيْنَ
wa yauma yunfakhu fiṣ-ṣūri fa fazi‘a man fis-samāwāti wa man fil-arḍi illā man syā'allāh(u), wa kullun atauhu dākhirīn(a).
און (געדענקט) אין דעם טאָג (ווען) די שופר וועט געבלאָזן ווערן, וועט וואָס איז אין הימל און וואָס איז אויף דער ערד איבערראשט ווערן, אַחוץ ווער אַלאַה וויל. און זיי אַלע זענען געקומען פֿאַר אים דערנידעריקט.
وَنُفِخَ فِى الصُّوْرِ فَصَعِقَ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَمَنْ فِى الْاَرْضِ اِلَّا مَنْ شَاۤءَ اللّٰهُ ۗ ثُمَّ نُفِخَ فِيْهِ اُخْرٰى فَاِذَا هُمْ قِيَامٌ يَّنْظُرُوْنَ
wa nufikha fiṣ-ṣūri faṣa‘iqa man fis-samāwāti wa man fil-arḍi illā man syā'allāh(u), ṡumma nufikha fīhi ukhrā fa'iżā hum qiyāmuy yanẓurūn(a).
און דער שופר איז געבלאָזן געוואָרן, און אַלע (באַשעפֿענישן) אין הימל און אויף דער ערד זענען געשטאָרבן אַחוץ די וואָס אַלאַה האָט געוואָלט. דערנאָך איז ווידער געבלאָזן געוואָרן (דער שופר), און גלייך זענען זיי אויפגעשטאַנען (פֿון זייערע קברים) ווארטנדיק (גאָטס באַשלוס).
فَارْتَقِبْ يَوْمَ تَأْتِى السَّمَاۤءُ بِدُخَانٍ مُّبِيْنٍ
fartaqib yauma ta'tis-samā'u bidukhānim mubīn(in).
וואַרט אַזוי אויף דעם טאָג ווען דער הימל ברענגט אַ קלאָרן נעפּל,
يَوْمَ تَشَقَّقُ الْاَرْضُ عَنْهُمْ سِرَاعًا ۗذٰلِكَ حَشْرٌ عَلَيْنَا يَسِيْرٌ
yauma tasyaqqaqul-arḍu ‘anhum sirā‘ā(n), żālika ḥasyrun ‘alainā yasīr(un).
(דאָס הייסט) אין דעם טאָג ווען די ערד וועט זיך צעשפּאַלטן, וועלן זיי שנעל אַרויסקומען. דאָס איז אַן גרינגע פֿאַרזאַמלונג פֿאַר אונדז.
كُلُّ مَنْ عَلَيْهَا فَانٍۖ
kullu man ‘alaihā fān(in).
אַלץ אויף דער ערד וועט פֿאַרגיין,
فَاِذَا انْشَقَّتِ السَّمَاۤءُ فَكَانَتْ وَرْدَةً كَالدِّهَانِۚ
fa iżansyaqqatis-samā'u fa kānat wardatan kad-dihān(i).
אַזוי ווען דער הימל האָט זיך געשפּאַלטן און געוואָרן רויזן-רויט ווי (שיינענדיק) אויל.
اِذَا وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُۙ
iżā waqa‘atil-wāqi‘ah(tu).
ווען דער טאָג פֿון משפט וועט קומען,
خَافِضَةٌ رَّافِعَةٌ
khāfiḍatur rāfi‘ah(tun).
(די געשעעניש) דערנידעריקט (איין גרופּע) און דערהויבן (אן אנדער גרופּע).
اِذَا رُجَّتِ الْاَرْضُ رَجًّاۙ
iżā rujjatil-arḍu rajjā(n).
ווען די ערד ווערט אַזוי שטאַרק געשאָקלט,
وَّبُسَّتِ الْجِبَالُ بَسًّاۙ
wa bussatil-jibālu bassā(n).
און די בערג זענען חרובֿ געוואָרן ביזן גרעסטן,
فَكَانَتْ هَبَاۤءً مُّنْۢبَثًّاۙ
fa kānat habā'am mumbaṡṡā(n).
דעמאָלט ווערט עס פליענדיק שטויב,
وَّحُمِلَتِ الْاَرْضُ وَالْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةً وَّاحِدَةًۙ
wa ḥumilatil-arḍu wal-jibālu fa dukkatā dakkataw wāḥidah(tan).
און די ערד און די בערג זענען אויפגעהויבן געוואָרן, און זיי זענען צוזאַמענגעוואָרפן געוואָרן מיט איין קראַך.
وَانْشَقَّتِ السَّمَاۤءُ فَهِيَ يَوْمَىِٕذٍ وَّاهِيَةٌۙ
wansyaqqatis-samā'u fahiya yauma'iżiw wāhiyah(tun).
און די הימלען זענען צעריסן געוואָרן, ווײַל אין יענעם טאָג זענען די הימלען געווען שוואַך.
يَوْمَ تَكُوْنُ السَّمَاۤءُ كَالْمُهْلِۙ
yauma takūnus-samā'u kal-muhl(i).
(געדענק) דעם טאָג ווען דער הימל ווערט ווי געשמאָלצן קופּער,
وَتَكُوْنُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِۙ
wa takūnul-jibālu kal-‘ihn(i).
און די בערג זענען ווי פעדערן (וואָס פליען),
يَوْمَ تَرْجُفُ الْاَرْضُ وَالْجِبَالُ وَكَانَتِ الْجِبَالُ كَثِيْبًا مَّهِيْلًا
yauma tarjuful-arḍu wal-jibālu wa kānatil-jibālu kaṡībam mahīlā(n).
(געדענקט) דעם טאָג ווען די ערד און די בערג וועלן שטאַרק ציטערן, און זיי וועלן ווערן ווי אויסגעגאָסענע הויפֿנס זאַמד.
ۨالسَّمَاۤءُ مُنْفَطِرٌۢ بِهٖۗ كَانَ وَعْدُهٗ مَفْعُوْلًا
as-samā'u munfaṭirum bih(ī), kāna wa‘duhū maf‘ūlā(n).
דער הימל האָט זיך געשפּאַלטן יענעם טאָג. גאָטס צוזאָג וועט זיכער מקויים ווערן.
فَاِذَا بَرِقَ الْبَصَرُۙ
fa iżā bariqal-baṣar(u).
אַזוי ווען דיינע אויגן ווערן ברייטער (מורא),
وَخَسَفَ الْقَمَرُۙ
wa khasafal-qamar(u).
און דער לבנה האט פארלוירן זיין ליכט,
وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُۙ
wa jumi‘asy-syamsu wal-qamar(u).
דעמאָלט האָבן זיך די זון און די לבנה פֿאַרזאַמלט,
فَاِذَا النُّجُوْمُ طُمِسَتْۙ
fa iżan-nujūmu ṭumisat.
אַזוי ווען די שטערן ווערן אויסגעמעקט,
وَاِذَا السَّمَاۤءُ فُرِجَتْۙ
wa iżas-samā'u furijat.
און ווען דער הימל ווערט געעפנט,
وَاِذَا الْجِبَالُ نُسِفَتْۙ
wa iżal-jibālu nusifat.
און ווען די בערג ווערן פארשוואונדן צו שטויב,
وَّفُتِحَتِ السَّمَاۤءُ فَكَانَتْ اَبْوَابًاۙ
wa futiḥatis-samā'u fa kānat abwābā(n).
און די הימלען האָבן זיך געעפֿנט, און עס זענען געווען עטלעכע טירן,
وَّسُيِّرَتِ الْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًاۗ
wa suyyiratil-jibālu fa kānat sarābā(n).
און די בערג זענען געלאפן אזוי אז זיי זענען געווארן מיראזשן.
اِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْۖ
iżasy-syamsu kuwwirat.
ווען די זון ווערט אויפגעהויבן,
وَاِذَا النُّجُوْمُ انْكَدَرَتْۖ
wa iżan-nujūmunkadarat.
און ווען די שטערן פאַלן,
وَاِذَا الْجِبَالُ سُيِّرَتْۖ
wa iżal-jibālu suyyirat.
און ווען די בערג ווערן חרובֿ,
وَاِذَا الْعِشَارُ عُطِّلَتْۖ
wa iżal-‘isyāru ‘uṭṭilat.
און אויב שוואַנגערע קעמלען ווערן פֿאַרלאָזט (נישט פֿאַרזאָרגט),
وَاِذَا الْوُحُوْشُ حُشِرَتْۖ
wa iżal-wuḥūsy ḥusyirat.
און ווען ווילדע חיות ווערן פארזאמלט,
وَاِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْۖ
wa iżal-biḥāru sujjirat.
און ווען די אָקעאַנען ווערן געהייצט,
وَاِذَا النُّفُوْسُ زُوِّجَتْۖ
wa iżan-nufūsu zuwwijat.
און ווען די נשמות זענען פאַראייניקט (מיטן גוף),
وَاِذَا الْمَوْءٗدَةُ سُىِٕلَتْۖ
wa iżal-mau'ūdatu su'ilat.
און אויב מען וואָלט געפרעגט די בעיבי מיידלעך וואָס זענען לעבעדיק באַגראָבן געוואָרן,
بِاَيِّ ذَنْۢبٍ قُتِلَتْۚ
bi'ayyi żambin qutilat.
פֿאַר וואָסער זינד איז ער געטייט געוואָרן?
وَاِذَا الصُّحُفُ نُشِرَتْۖ
wa iżaṣ-ṣuḥufu nusyirat.
און ווען די בלעטער (צדקה רעקארדס) זענען ברייט געעפנט געווארן,
وَاِذَا السَّمَاۤءُ كُشِطَتْۖ
wa iżas-samā'u kusyiṭat.
און ווען די הימלען ווערן אויפגעלאָזט,
وَاِذَا الْجَحِيْمُ سُعِّرَتْۖ
wa iżal-jaḥīmu su‘‘irat.
און ווען דער גיהנום פון דזשאַהים ווערט אָנגעצונדן,
اِذَا السَّمَاۤءُ انْفَطَرَتْۙ
iżas-samā'unfaṭarat.
ווען דער הימל שפּאַלט זיך,
وَاِذَا الْكَوَاكِبُ انْتَثَرَتْۙ
wa iżal-kawākibuntaṡarat.
און ווען די פאַלנדיקע שטערן צעשפּרייטן זיך,
وَاِذَا الْبِحَارُ فُجِّرَتْۙ
wa iżal-biḥāru fujjirat.
און ווען דער ים ווערט איבערגעפולט,
اِذَا السَّمَاۤءُ انْشَقَّتْۙ
iżas-samā'unsyaqqat.
ווען דער הימל שפּאַלט זיך,
وَاَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْۙ
wa ażinat lirabbihā wa ḥuqqat.
און פאָלגן זיין האר, און זאָל זיין פאָלגזאַם,