هَلْ يَنْظُرُوْنَ اِلَّآ اَنْ يَّأْتِيَهُمُ اللّٰهُ فِيْ ظُلَلٍ مِّنَ الْغَمَامِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ وَقُضِيَ الْاَمْرُ ۗ وَاِلَى اللّٰهِ تُرْجَعُ الْاُمُوْرُ ࣖ
hal yanẓurūna illā ay ya'tiyahumullāhu fī ẓulalim minal-gamāmi wal-malā'ikatu wa quḍiyal-amr(u), wa ilallāhi turja‘ul-umūr(u).
तिनीहरू बादलको आडमा अल्लाहको (सजायको) आगमन बाहेक अरू केहीको प्रतीक्षा गरिरहेका छैनन्, जबकि (तिनीहरूको) मामिलाको निर्णय भइसकेको हुन्छ। र सबै कुरा अल्लाहतिरै फर्काइन्छ।
يَوْمَ تُبَدَّلُ الْاَرْضُ غَيْرَ الْاَرْضِ وَالسَّمٰوٰتُ وَبَرَزُوْا لِلّٰهِ الْوَاحِدِ الْقَهَّارِ
yauma tubaddalul-arḍu gairal-arḍi was-samāwātu wa barazū lillāhil-wāḥidil-qahhār(i).
(अर्थात्) जुन दिन पृथ्वीलाई अर्को पृथ्वीले प्रतिस्थापन गर्नेछ र (त्यस्तै गरी) आकाश, र तिनीहरू (मानिसहरू) सर्वशक्तिमान, शक्तिशाली अल्लाहको सामना गर्न (पदाङ महस्यारमा) भेला हुनेछन्।
وَيَوْمَ نُسَيِّرُ الْجِبَالَ وَتَرَى الْاَرْضَ بَارِزَةًۙ وَّحَشَرْنٰهُمْ فَلَمْ نُغَادِرْ مِنْهُمْ اَحَدًاۚ
wa yauma nusayyirul-jibāla wa taral-arḍa bārizah(tan), wa ḥasyarnāhum falam nugādir minhum aḥadā(n).
र (स्मरण गर) त्यो दिन (जब) हामी पहाडहरूबाट गुज्रनेछौं र तिमीले पृथ्वीलाई समतल देख्नेछौं र हामी तिनीहरूलाई (सबै मानिसहरूलाई) एकत्रित गर्नेछौं र तिनीहरूमध्ये कसैलाई पनि छोड्ने छैनौं।
وَيَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الْجِبَالِ فَقُلْ يَنْسِفُهَا رَبِّيْ نَسْفًا ۙ
wa yas'alūnaka ‘anil-jibāli fa qul yansifuhā rabbī nasfā(n).
अनि तिनीहरूले तिमीलाई (मुहम्मद) पहाडहरूको बारेमा सोध्छन्, त्यसैले भनिदेऊ, “मेरो पालनकर्ताले (कयामतको दिन) तिनीहरूलाई सकेसम्म पूर्ण रूपमा नष्ट गर्नेछन्,
فَيَذَرُهَا قَاعًا صَفْصَفًا ۙ
fa yażaruhā qā‘an ṣafṣafā(n).
अनि उहाँले (पहिलेका पहाडहरूलाई) पूर्ण रूपमा समतल पार्नुहुनेछ,
لَّا تَرٰى فِيْهَا عِوَجًا وَّلَآ اَمْتًا ۗ
lā tarā fīhā ‘iwajaw wa lā amtā(n).
(त्यसैले) तिमीले त्यहाँ अब उप्रान्त होचा र होचा ठाउँहरू देख्ने छैनौ।”
يَوْمَ نَطْوِى السَّمَاۤءَ كَطَيِّ السِّجِلِّ لِلْكُتُبِۗ كَمَا بَدَأْنَآ اَوَّلَ خَلْقٍ نُّعِيْدُهٗۗ وَعْدًا عَلَيْنَاۗ اِنَّا كُنَّا فٰعِلِيْنَ
yauma naṭwis-samā'a kaṭayyis-sijilli lil-kutib(i), kamā bada'nā awwala khalqin nu‘īduh(ū), wa‘dan ‘alainā, innā kunnā fā‘ilīn(a).
(याद गर्नुहोस्) जुन दिन हामी आकाशलाई बेर्नेछौं जसरी हामी एउटा पुस्तक बेर्छौं। जसरी हामीले पहिलो सृष्टि सुरु गरेका थियौं, त्यसरी नै हामी यसलाई दोहोर्याउनेछौं। (क) हामी अवश्य पूरा गर्नेछौं; निस्सन्देह, हामी यसलाई पूरा गर्नेछौं।
وَيَوْمَ تَشَقَّقُ السَّمَاۤءُ بِالْغَمَامِ وَنُزِّلَ الْمَلٰۤىِٕكَةُ تَنْزِيْلًا
wa yauma tasyaqqaqus-samā'u bil-gamāmi wa nuzzilal-malā'ikatu tanzīlā(n).
र (स्मरण गर) त्यो दिन जब आकाश फुटेर सेतो कुहिरो फैलियो र फरिश्ताहरूलाई छालहरूमा पठाइयो।
وَيَوْمَ يُنْفَخُ فِى الصُّوْرِ فَفَزِعَ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَمَنْ فِى الْاَرْضِ اِلَّا مَنْ شَاۤءَ اللّٰهُ ۗوَكُلٌّ اَتَوْهُ دٰخِرِيْنَ
wa yauma yunfakhu fiṣ-ṣūri fa fazi‘a man fis-samāwāti wa man fil-arḍi illā man syā'allāh(u), wa kullun atauhu dākhirīn(a).
र (याद राख) जुन दिन तुरही फुकिनेछ, आकाशहरूमा र पृथ्वीमा भएका सबै थोकहरू अचम्मित हुनेछन्, बाहेक जसलाई अल्लाहले चाहेमा। र तिनीहरू सबै उनको अगाडि विनम्र भएर उपस्थित भए।
وَنُفِخَ فِى الصُّوْرِ فَصَعِقَ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَمَنْ فِى الْاَرْضِ اِلَّا مَنْ شَاۤءَ اللّٰهُ ۗ ثُمَّ نُفِخَ فِيْهِ اُخْرٰى فَاِذَا هُمْ قِيَامٌ يَّنْظُرُوْنَ
wa nufikha fiṣ-ṣūri faṣa‘iqa man fis-samāwāti wa man fil-arḍi illā man syā'allāh(u), ṡumma nufikha fīhi ukhrā fa'iżā hum qiyāmuy yanẓurūn(a).
अनि तुरही फुकियो, अनि आकाश र पृथ्वीका सबै (प्राणीहरू) मरे, बाहेक ती जसलाई अल्लाहले चाहन्थे। फेरि तुरही फुकियो, अनि तिनीहरू तुरुन्तै (आफ्नो चिहानबाट) उठे र (अल्लाहको निर्णयको) प्रतीक्षा गरे।
فَارْتَقِبْ يَوْمَ تَأْتِى السَّمَاۤءُ بِدُخَانٍ مُّبِيْنٍ
fartaqib yauma ta'tis-samā'u bidukhānim mubīn(in).
त्यसैले त्यो दिनको प्रतीक्षा गर जब आकाशले सफा कुहिरो ल्याउँछ,
يَوْمَ تَشَقَّقُ الْاَرْضُ عَنْهُمْ سِرَاعًا ۗذٰلِكَ حَشْرٌ عَلَيْنَا يَسِيْرٌ
yauma tasyaqqaqul-arḍu ‘anhum sirā‘ā(n), żālika ḥasyrun ‘alainā yasīr(un).
(अर्थात्) जुन दिन पृथ्वी फाट्नेछ, तिनीहरू हतार गर्दै निस्कनेछन्, यो हाम्रो लागि सजिलो जम्मा हो।
كُلُّ مَنْ عَلَيْهَا فَانٍۖ
kullu man ‘alaihā fān(in).
पृथ्वीमा भएका सबै कुरा नाश हुनेछन्,
فَاِذَا انْشَقَّتِ السَّمَاۤءُ فَكَانَتْ وَرْدَةً كَالدِّهَانِۚ
fa iżansyaqqatis-samā'u fa kānat wardatan kad-dihān(i).
अनि जब आकाश फाटेर (चम्किरहेको) तेल जस्तै गुलाबी रातो हुनेछ।
خَافِضَةٌ رَّافِعَةٌ
khāfiḍatur rāfi‘ah(tun).
(घटनाले) (एउटा समूह) लाई नम्र बनायो र (अर्को समूह) लाई उचाल्यो।
اِذَا رُجَّتِ الْاَرْضُ رَجًّاۙ
iżā rujjatil-arḍu rajjā(n).
जब पृथ्वी यति जोडले हल्लाइन्छ,
وَّبُسَّتِ الْجِبَالُ بَسًّاۙ
wa bussatil-jibālu bassā(n).
अनि पहाडहरू पूर्ण रूपमा नष्ट भए,
فَكَانَتْ هَبَاۤءً مُّنْۢبَثًّاۙ
fa kānat habā'am mumbaṡṡā(n).
त्यसपछि यो उडिरहेको धुलो बन्छ,
وَّحُمِلَتِ الْاَرْضُ وَالْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةً وَّاحِدَةًۙ
wa ḥumilatil-arḍu wal-jibālu fa dukkatā dakkataw wāḥidah(tan).
अनि पृथ्वी र पहाडहरू उचालिए, र एउटै धक्काले तिनीहरू एकसाथ फ्याँकिए।
وَانْشَقَّتِ السَّمَاۤءُ فَهِيَ يَوْمَىِٕذٍ وَّاهِيَةٌۙ
wansyaqqatis-samā'u fahiya yauma'iżiw wāhiyah(tun).
अनि आकाश च्यातियो, किनकि त्यस दिन आकाश कमजोर थियो।
يَوْمَ تَكُوْنُ السَّمَاۤءُ كَالْمُهْلِۙ
yauma takūnus-samā'u kal-muhl(i).
(स्मरण गर) त्यो दिन जब आकाश पग्लिएको तामा जस्तै हुनेछ,
وَتَكُوْنُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِۙ
wa takūnul-jibālu kal-‘ihn(i).
र पहाडहरू प्वाँखहरू जस्तै छन् (जुन उड्छन्),
يَوْمَ تَرْجُفُ الْاَرْضُ وَالْجِبَالُ وَكَانَتِ الْجِبَالُ كَثِيْبًا مَّهِيْلًا
yauma tarjuful-arḍu wal-jibālu wa kānatil-jibālu kaṡībam mahīlā(n).
(स्मरण गर) त्यो दिन जब पृथ्वी र पहाडहरू जोडले हल्लिनेछन् र तिनीहरू बालुवाको थुप्रो जस्तै हुनेछन्।
ۨالسَّمَاۤءُ مُنْفَطِرٌۢ بِهٖۗ كَانَ وَعْدُهٗ مَفْعُوْلًا
as-samā'u munfaṭirum bih(ī), kāna wa‘duhū maf‘ūlā(n).
त्यो दिन आकाश फाट्यो। परमेश्वरको प्रतिज्ञा पक्कै पूरा हुनेछ।
فَاِذَا بَرِقَ الْبَصَرُۙ
fa iżā bariqal-baṣar(u).
त्यसैले जब तिम्रो आँखा फराकिलो हुन्छ (डरले),
وَخَسَفَ الْقَمَرُۙ
wa khasafal-qamar(u).
अनि चन्द्रमाले आफ्नो प्रकाश गुमाएको छ,
وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُۙ
wa jumi‘asy-syamsu wal-qamar(u).
अनि सूर्य र चन्द्रमा जम्मा भए,
فَاِذَا النُّجُوْمُ طُمِسَتْۙ
fa iżan-nujūmu ṭumisat.
त्यसैले जब ताराहरू मेटिन्छन्,
وَاِذَا الْجِبَالُ نُسِفَتْۙ
wa iżal-jibālu nusifat.
र जब पहाडहरू धुलोमा परिणत हुनेछन्,
وَّفُتِحَتِ السَّمَاۤءُ فَكَانَتْ اَبْوَابًاۙ
wa futiḥatis-samā'u fa kānat abwābā(n).
अनि स्वर्ग खुल्यो, र धेरै ढोकाहरू थिए,
وَّسُيِّرَتِ الْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًاۗ
wa suyyiratil-jibālu fa kānat sarābā(n).
अनि पहाडहरू यसरी चलाइए कि तिनीहरू मृगतृष्णा बने।
وَاِذَا الْجِبَالُ سُيِّرَتْۖ
wa iżal-jibālu suyyirat.
र जब पहाडहरू नष्ट हुन्छन्,
وَاِذَا الْعِشَارُ عُطِّلَتْۖ
wa iżal-‘isyāru ‘uṭṭilat.
र यदि गर्भवती ऊँटहरूलाई त्यागियो (हेरचाह गरिएन भने),
وَاِذَا الْوُحُوْشُ حُشِرَتْۖ
wa iżal-wuḥūsy ḥusyirat.
अनि जब जंगली जनावरहरू भेला हुन्छन्,
وَاِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْۖ
wa iżal-biḥāru sujjirat.
र जब समुन्द्रहरू तताइन्छ,
وَاِذَا النُّفُوْسُ زُوِّجَتْۖ
wa iżan-nufūsu zuwwijat.
र जब आत्माहरू (शरीरसँग) एक हुन्छन्,
وَاِذَا الْمَوْءٗدَةُ سُىِٕلَتْۖ
wa iżal-mau'ūdatu su'ilat.
र यदि जिउँदै गाडिएका बालिकाहरूलाई सोधियो भने,
وَاِذَا الصُّحُفُ نُشِرَتْۖ
wa iżaṣ-ṣuḥufu nusyirat.
र जब पानाहरू (दानका रेकर्डहरू) खोलिन्छन्,
وَاِذَا السَّمَاۤءُ كُشِطَتْۖ
wa iżas-samā'u kusyiṭat.
र जब आकाशहरू पग्लिन्छन्,
وَاِذَا الْجَحِيْمُ سُعِّرَتْۖ
wa iżal-jaḥīmu su‘‘irat.
र जब जाहिमको नर्क प्रज्वलित हुनेछ,
وَاِذَا الْكَوَاكِبُ انْتَثَرَتْۙ
wa iżal-kawākibuntaṡarat.
र जब झर्ने ताराहरू छरपस्ट हुन्छन्,
وَاِذَا الْبِحَارُ فُجِّرَتْۙ
wa iżal-biḥāru fujjirat.
र जब समुद्र भरिएर आउँछ,
وَاَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْۙ
wa ażinat lirabbihā wa ḥuqqat.
र आफ्नो प्रभुको आज्ञा पालन गर्छ, र आज्ञाकारी हुनुपर्छ,