هَلْ يَنْظُرُوْنَ اِلَّآ اَنْ يَّأْتِيَهُمُ اللّٰهُ فِيْ ظُلَلٍ مِّنَ الْغَمَامِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ وَقُضِيَ الْاَمْرُ ۗ وَاِلَى اللّٰهِ تُرْجَعُ الْاُمُوْرُ ࣖ
hal yanẓurūna illā ay ya'tiyahumullāhu fī ẓulalim minal-gamāmi wal-malā'ikatu wa quḍiyal-amr(u), wa ilallāhi turja‘ul-umūr(u).
No je nuie che a stan sperant fûr de vignude (dal cjastì) di Allah cui anjei sot de cuvierture dai nûi, intant che il (lôr) câs al è stât decidût. E a Allah dutis lis robis a son tornadis.
يَوْمَ تُبَدَّلُ الْاَرْضُ غَيْرَ الْاَرْضِ وَالسَّمٰوٰتُ وَبَرَزُوْا لِلّٰهِ الْوَاحِدِ الْقَهَّارِ
yauma tubaddalul-arḍu gairal-arḍi was-samāwātu wa barazū lillāhil-wāḥidil-qahhār(i).
(O sei) tal dì (cuant che) la tiere e je rimplaçade di une altre tiere e (cussì ancje) dai cîi, e lôr (la umanitât) a saran cjapâts sù (tal zardin di Mahsyar) denant di Allah, l’Onnipotent, il Potent.
وَيَوْمَ نُسَيِّرُ الْجِبَالَ وَتَرَى الْاَرْضَ بَارِزَةًۙ وَّحَشَرْنٰهُمْ فَلَمْ نُغَادِرْ مِنْهُمْ اَحَدًاۚ
wa yauma nusayyirul-jibāla wa taral-arḍa bārizah(tan), wa ḥasyarnāhum falam nugādir minhum aḥadā(n).
E (ricordâsi) il dì che o movarìn lis monts e tu viodarès la tiere plane e o lis cjaparìn sù (dute la umanitât), e no lassarìn nissune di lôr.
وَيَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الْجِبَالِ فَقُلْ يَنْسِفُهَا رَبِّيْ نَسْفًا ۙ
wa yas'alūnaka ‘anil-jibāli fa qul yansifuhā rabbī nasfā(n).
E a ti domandin (Mohammed) des monts, daspò a disin: “Il me Signôr lis distruzarà (il dì de Resurezion) dal dut,
فَيَذَرُهَا قَاعًا صَفْصَفًا ۙ
fa yażaruhā qā‘an ṣafṣafā(n).
alore Lui al fasarà (lis ex monts) dal dut plane,
لَّا تَرٰى فِيْهَا عِوَجًا وَّلَآ اَمْتًا ۗ
lā tarā fīhā ‘iwajaw wa lā amtā(n).
(cussì) no viodarès mai plui che al è un bas e un alt li.”
يَوْمَ نَطْوِى السَّمَاۤءَ كَطَيِّ السِّجِلِّ لِلْكُتُبِۗ كَمَا بَدَأْنَآ اَوَّلَ خَلْقٍ نُّعِيْدُهٗۗ وَعْدًا عَلَيْنَاۗ اِنَّا كُنَّا فٰعِلِيْنَ
yauma naṭwis-samā'a kaṭayyis-sijilli lil-kutib(i), kamā bada'nā awwala khalqin nu‘īduh(ū), wa‘dan ‘alainā, innā kunnā fā‘ilīn(a).
(Ricordâsi) tal dì celest O sburtìn come che o sburtìn fûi di cjarte. Come che o vin scomençât la prime creazion, cussì o la ripetirìn di gnûf. (A) cierte promesse O vin compuartât; invezit, O lu metarìn in vore.
وَيَوْمَ تَشَقَّقُ السَّمَاۤءُ بِالْغَمَامِ وَنُزِّلَ الْمَلٰۤىِٕكَةُ تَنْزِيْلًا
wa yauma tasyaqqaqus-samā'u bil-gamāmi wa nuzzilal-malā'ikatu tanzīlā(n).
E (ricordâsi) il dì (cuant che) i cîi a son sbregâts butant fûr une brume blancje e i angei a son mandâts jù (in) ondis.
وَيَوْمَ يُنْفَخُ فِى الصُّوْرِ فَفَزِعَ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَمَنْ فِى الْاَرْضِ اِلَّا مَنْ شَاۤءَ اللّٰهُ ۗوَكُلٌّ اَتَوْهُ دٰخِرِيْنَ
wa yauma yunfakhu fiṣ-ṣūri fa fazi‘a man fis-samāwāti wa man fil-arḍi illā man syā'allāh(u), wa kullun atauhu dākhirīn(a).
E (ricordâsi) tal dì (cuant che) si sunà la trompete, ce che al è tai cîi e ce che al è su la tiere al sarà maraveât, gjavant cui che Allah al vûl. E ducj a rivarin denant di Lui umilâts.
وَنُفِخَ فِى الصُّوْرِ فَصَعِقَ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَمَنْ فِى الْاَرْضِ اِلَّا مَنْ شَاۤءَ اللّٰهُ ۗ ثُمَّ نُفِخَ فِيْهِ اُخْرٰى فَاِذَا هُمْ قِيَامٌ يَّنْظُرُوْنَ
wa nufikha fiṣ-ṣūri faṣa‘iqa man fis-samāwāti wa man fil-arḍi illā man syā'allāh(u), ṡumma nufikha fīhi ukhrā fa'iżā hum qiyāmuy yanẓurūn(a).
E si sunà la trompete, e dutis lis (creaturis) tal cîl e su la tiere a muririn gjavant chei che Allah al voleve. Po dopo al fo sunât une altre volte (la trompete) po dopo subit a si jevarin sù (des lôr tombis) sperant (decision di Diu).
فَارْتَقِبْ يَوْمَ تَأْتِى السَّمَاۤءُ بِدُخَانٍ مُّبِيْنٍ
fartaqib yauma ta'tis-samā'u bidukhānim mubīn(in).
Duncje spietâ il dì che il cîl al puartarà la brume clare,
يَوْمَ تَشَقَّقُ الْاَرْضُ عَنْهُمْ سِرَاعًا ۗذٰلِكَ حَشْرٌ عَلَيْنَا يَسِيْرٌ
yauma tasyaqqaqul-arḍu ‘anhum sirā‘ā(n), żālika ḥasyrun ‘alainā yasīr(un).
(O sei) tal dì (cuant che) la tiere si slargjà, a vignirin fûr a la svelte. Cheste e je une racuelte facile par nô.
كُلُّ مَنْ عَلَيْهَا فَانٍۖ
kullu man ‘alaihā fān(in).
Dut ce che al è su la tiere al perirà,
فَاِذَا انْشَقَّتِ السَّمَاۤءُ فَكَانَتْ وَرْدَةً كَالدِّهَانِۚ
fa iżansyaqqatis-samā'u fa kānat wardatan kad-dihān(i).
Duncje cuant che il cîl al si è dividût e al è deventât ros di rose come l’oli (lusint).
اِذَا وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُۙ
iżā waqa‘atil-wāqi‘ah(tu).
Cuant che al sucêt il dì dal judizi,
خَافِضَةٌ رَّافِعَةٌ
khāfiḍatur rāfi‘ah(tun).
(L’event) al à umilât (un grup) e elevât (un altri grup).
اِذَا رُجَّتِ الْاَرْضُ رَجًّاۙ
iżā rujjatil-arḍu rajjā(n).
Cuant che la tiere e si scuind in mût cussì violent,
وَّبُسَّتِ الْجِبَالُ بَسًّاۙ
wa bussatil-jibālu bassā(n).
e lis monts a forin distrutis dal dut,
فَكَانَتْ هَبَاۤءً مُّنْۢبَثًّاۙ
fa kānat habā'am mumbaṡṡā(n).
alore al devente polvar che e svole,
وَّحُمِلَتِ الْاَرْضُ وَالْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةً وَّاحِدَةًۙ
wa ḥumilatil-arḍu wal-jibālu fa dukkatā dakkataw wāḥidah(tan).
la tiere e lis monts a si alcin, e a si sburtin insiemi cuntun colp.
وَانْشَقَّتِ السَّمَاۤءُ فَهِيَ يَوْمَىِٕذٍ وَّاهِيَةٌۙ
wansyaqqatis-samā'u fahiya yauma'iżiw wāhiyah(tun).
e i cîi a saran sparîts, parcè che in chel dì a saran fragjii.
يَوْمَ تَكُوْنُ السَّمَاۤءُ كَالْمُهْلِۙ
yauma takūnus-samā'u kal-muhl(i).
(Ricordâsi) il dì che il cîl al sarà come il ram fondut,
وَتَكُوْنُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِۙ
wa takūnul-jibālu kal-‘ihn(i).
e lis monts come la lane (flotant),
يَوْمَ تَرْجُفُ الْاَرْضُ وَالْجِبَالُ وَكَانَتِ الْجِبَالُ كَثِيْبًا مَّهِيْلًا
yauma tarjuful-arḍu wal-jibālu wa kānatil-jibālu kaṡībam mahīlā(n).
(Ricordâsi) il dì (cuant che) la tiere e lis monts a scuindèrin cun violence, e lis monts a deventarin come piçui di savalon che a si sburtavin fûr.
ۨالسَّمَاۤءُ مُنْفَطِرٌۢ بِهٖۗ كَانَ وَعْدُهٗ مَفْعُوْلًا
as-samā'u munfaṭirum bih(ī), kāna wa‘duhū maf‘ūlā(n).
Il cîl si dividè chê dì. La promesse di Diu e sarà sigurementri veretât.
فَاِذَا بَرِقَ الْبَصَرُۙ
fa iżā bariqal-baṣar(u).
Duncje cuant che i vôi a son vierts (cu pôre),
وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُۙ
wa jumi‘asy-syamsu wal-qamar(u).
e il soreli e la lune a si cjatin insiemi,
فَاِذَا النُّجُوْمُ طُمِسَتْۙ
fa iżan-nujūmu ṭumisat.
Duncje cuant che lis stelis a vegnin canceladis,
وَاِذَا السَّمَاۤءُ فُرِجَتْۙ
wa iżas-samā'u furijat.
e cuant che il cîl si sparti,
وَاِذَا الْجِبَالُ نُسِفَتْۙ
wa iżal-jibālu nusifat.
e cuant che lis monts a si ridusin in polvar,
وَّفُتِحَتِ السَّمَاۤءُ فَكَانَتْ اَبْوَابًاۙ
wa futiḥatis-samā'u fa kānat abwābā(n).
e il cîl al si vierzè, e a jerin diviersis puartis,
وَّسُيِّرَتِ الْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًاۗ
wa suyyiratil-jibālu fa kānat sarābā(n).
e lis monts a jerin coridis cussì che a deventavin miraçs.
اِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْۖ
iżasy-syamsu kuwwirat.
Cuant che il soreli al sburte ator,
وَاِذَا النُّجُوْمُ انْكَدَرَتْۖ
wa iżan-nujūmunkadarat.
e cuant che lis stelis a colin,
وَاِذَا الْجِبَالُ سُيِّرَتْۖ
wa iżal-jibālu suyyirat.
e cuant che lis monts a son distrutis,
وَاِذَا الْعِشَارُ عُطِّلَتْۖ
wa iżal-‘isyāru ‘uṭṭilat.
e se i camêi incints a son bandonâts (no tignûts ben),
وَاِذَا الْوُحُوْشُ حُشِرَتْۖ
wa iżal-wuḥūsy ḥusyirat.
e cuant che si cjatin dongje bestiis salvadiis,
وَاِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْۖ
wa iżal-biḥāru sujjirat.
e cuant che i oceans a si scaldin,
وَاِذَا النُّفُوْسُ زُوِّجَتْۖ
wa iżan-nufūsu zuwwijat.
e cuant che i spirts a son unîts (cul cuarp),
وَاِذَا الْمَوْءٗدَةُ سُىِٕلَتْۖ
wa iżal-mau'ūdatu su'ilat.
e se lis fantatis che a jerin stadis sepulidis vivis a fossin domandadis,
بِاَيِّ ذَنْۢبٍ قُتِلَتْۚ
bi'ayyi żambin qutilat.
par cuâl pecjât al è stât copât?
وَاِذَا الصُّحُفُ نُشِرَتْۖ
wa iżaṣ-ṣuḥufu nusyirat.
E cuant che lis pagjinis (regjistris di beneficence) a son stadis viertis in mût larc,
وَاِذَا السَّمَاۤءُ كُشِطَتْۖ
wa iżas-samā'u kusyiṭat.
e cuant che i cîi a si dissolvin,
وَاِذَا الْجَحِيْمُ سُعِّرَتْۖ
wa iżal-jaḥīmu su‘‘irat.
e cuant che l’infier di Jahim al si impie,
اِذَا السَّمَاۤءُ انْفَطَرَتْۙ
iżas-samā'unfaṭarat.
Cuant che il cîl si spartis,
وَاِذَا الْكَوَاكِبُ انْتَثَرَتْۙ
wa iżal-kawākibuntaṡarat.
e cuant che lis stelis che a colin a si sparpagnin,
وَاِذَا الْبِحَارُ فُجِّرَتْۙ
wa iżal-biḥāru fujjirat.
e cuant che il mâr al devente sburtât,
اِذَا السَّمَاۤءُ انْشَقَّتْۙ
iżas-samā'unsyaqqat.
Cuant che il cîl si spacà,
وَاَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْۙ
wa ażinat lirabbihā wa ḥuqqat.
e obedî al lôr Signôr, come che al covente obedî,