Q.S Al-Qiama (اَلْقِيَامَة) - 40 Numar di versets

لَآ اُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيٰمَةِۙ

lā uqsimu biyaumil-qiyāmah(ti).

O jure pal Dì de Resurezion,

وَلَآ اُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ

wa lā uqsimu bin nafsil-lawwāmah(ti).

e o juri pe anime che si auto-riproche.

اَيَحْسَبُ الْاِنْسَانُ اَلَّنْ نَّجْمَعَ عِظَامَهٗ ۗ

ayaḥsabul-insānu allan najma‘a ‘iẓāmah(ū).

Al pense l’om che No assemblarìn i siei vues?

بَلٰى قٰدِرِيْنَ عَلٰٓى اَنْ نُّسَوِّيَ بَنَانَهٗ

balā qādirīna ‘alā an nusawwiya banānah(ū).

O podìn ancje meti i siei dêts insiemi in mût perfet.

بَلْ يُرِيْدُ الْاِنْسَانُ لِيَفْجُرَ اَمَامَهٗۚ

bal yurīdul-insānu liyafjura amāmah(ū).

Ma l’om al vûl cometi pecjâts in mût continui.

يَسْـَٔلُ اَيَّانَ يَوْمُ الْقِيٰمَةِۗ

yas'alu ayyāna yaumul-qiyāmah(ti).

Al domande: “Cuant che e sarà la Ore?”

فَاِذَا بَرِقَ الْبَصَرُۙ

fa iżā bariqal-baṣar(u).

Duncje cuant che i vôi a son vierts (cu pôre),

وَخَسَفَ الْقَمَرُۙ

wa khasafal-qamar(u).

e la lune e je sflandorade,

وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُۙ

wa jumi‘asy-syamsu wal-qamar(u).

e il soreli e la lune a si cjatin insiemi,

يَقُوْلُ الْاِنْسَانُ يَوْمَىِٕذٍ اَيْنَ الْمَفَرُّۚ

yaqūlul-insānu yauma'iżin ainal-mafarr(u).

in chel dì l’om al dirà: “Dulà che al è il rifugji?”

كَلَّا لَا وَزَرَۗ

kallā lā wazar(a).

No! Nol è rifugji!

اِلٰى رَبِّكَ يَوْمَىِٕذِ ِۨالْمُسْتَقَرُّۗ

ilā rabbika yauma'iżinil-mustaqarr(u).

Dome al to Signôr e sarà la tornade in chê dì.

يُنَبَّؤُا الْاِنْسَانُ يَوْمَىِٕذٍۢ بِمَا قَدَّمَ وَاَخَّرَۗ

yunabba'ul-insānu yauma'iżim bimā qaddama wa akhkhar(a).

In chê dì l’om al sarà informât di ce che al à vuadagnât e di ce che al à dismenteât.

بَلِ الْاِنْسَانُ عَلٰى نَفْسِهٖ بَصِيْرَةٌۙ

balil-insānu ‘alā nafsihī baṣīrah(tun).

Invezit, l’om al sarà un testemoni cuintri di se stes,

وَّلَوْ اَلْقٰى مَعَاذِيْرَهٗۗ

wa lau alqā ma‘āżīrah(ū).

ancje se al fâs scusis.

لَا تُحَرِّكْ بِهٖ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهٖۗ

lā tuḥarrik bihī lisānaka lita‘jala bih(ī).

No movisi la lenghe (par recitâ il Coran) par fâle sveltî (par padronâle).

اِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهٗ وَقُرْاٰنَهٗ ۚ

inna ‘alainā jam‘ahū wa qur'ānah(ū).

Invezit, O la cjaparìn sù (intal to sen) e la recitarìn.

فَاِذَا قَرَأْنٰهُ فَاتَّبِعْ قُرْاٰنَهٗ ۚ

fa iżā qara'nāhu fattabi‘ qur'ānah(ū).

Cuant che O vin finît di leile, alore segui la leture.

ثُمَّ اِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهٗ ۗ

Ṡumma inna ‘alainā bayānah(ū).

Alore invezit O lu spiegarìn.

كَلَّا بَلْ تُحِبُّوْنَ الْعَاجِلَةَۙ

kallā bal tuḥibbūnal-‘ājilah(ta).

No! Ancje tu âs tant plasê de vite dal mont,

وَتَذَرُوْنَ الْاٰخِرَةَۗ

wa tażarūnal-‘ākhirah(ta).

e ignorâ (la vite di) l’aldilà.

وُجُوْهٌ يَّوْمَىِٕذٍ نَّاضِرَةٌۙ

wujūhuy yauma'iżin nāḍirah(tun).

Lis faciis (dai crodints) in chel dì a jerin radiants,

اِلٰى رَبِّهَا نَاظِرَةٌ ۚ

ilā rabbihā nāẓirah(tun).

cjalant a Diu.

وَوُجُوْهٌ يَّوْمَىِٕذٍۢ بَاسِرَةٌۙ

wa wujūhuy yauma'iżim bāsirah(tun).

E lis faciis (dai incredui) in chel dì a jerin scuris,

تَظُنُّ اَنْ يُّفْعَلَ بِهَا فَاقِرَةٌ ۗ

taẓunnu ay yuf‘ala bihā fāqirah(tun).

a jerin sigûrs che al varès cjapât une calamitât teribil.

كَلَّآ اِذَا بَلَغَتِ التَّرَاقِيَۙ

kallā iżā balagatit-tarāqiy(a).

No! Cuant che (la vite) e je rivade ae cuel,

وَقِيْلَ مَنْ ۜرَاقٍۙ

wa qīla man…rāq(in).

e i fo dit: “Cui al pues vuarî?”

وَّظَنَّ اَنَّهُ الْفِرَاقُۙ

wa ẓanna annahul-firāq(u).

E al jere sigûr che al jere il timp di dî adiât (al mont),

وَالْتَفَّتِ السَّاقُ بِالسَّاقِۙ

waltaffatis-sāqu bis-sāq(i).

e polmon leât (a çampe) cul polmon (drete),

اِلٰى رَبِّكَ يَوْمَىِٕذِ ِۨالْمَسَاقُ ۗ ࣖ

ilā rabbika yauma'iżinil-masāq(u).

al to Signôr in chel dì tu saran mandâts vie.

فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلّٰىۙ

falā ṣaddaqa wa lā ṣallā.

Parcè che lui (prin) nol voleve confermâ (il Coran e il Messazîr) e nol voleve fâ lis preieris,

وَلٰكِنْ كَذَّبَ وَتَوَلّٰىۙ

wa lākin każżaba wa tawallā.

ma invezit al minsonà (il Messazîr) e si voltà vie (de veretât),

ثُمَّ ذَهَبَ اِلٰٓى اَهْلِهٖ يَتَمَطّٰىۗ

Ṡumma żahaba ilā ahlihī yatamaṭṭā.

daspò al le a la sô famee cun orgoi.

اَوْلٰى لَكَ فَاَوْلٰىۙ

aulā laka fa'aulā.

Guai a te! Duncje guai!

ثُمَّ اَوْلٰى لَكَ فَاَوْلٰىۗ

Ṡumma aulā laka fa'aulā.

Ancjemò une volte, guai a voialtris (umans)! Duncje guai!

اَيَحْسَبُ الْاِنْسَانُ اَنْ يُّتْرَكَ سُدًىۗ

ayaḥsabul-insānu ay yutraka sudā(n).

I pensin che la int e sarà lassade daûr (cence responsabilitât)?

اَلَمْ يَكُ نُطْفَةً مِّنْ مَّنِيٍّ يُّمْنٰى

alam yaku nuṭfatam mim maniyyiy yumnā.

Nol jere in origjin dome une gote di semen che e jere sburtade (tal utar),

ثُمَّ كَانَ عَلَقَةً فَخَلَقَ فَسَوّٰىۙ

Ṡumma kāna ‘alaqatan fa khalaqa fa sawwā.

alore (il semen) al deventà alc che al tache, alore Allah lu creà e al lu perfezionà,

فَجَعَلَ مِنْهُ الزَّوْجَيْنِ الذَّكَرَ وَالْاُنْثٰىۗ

fa ja‘ala minhuz-zaujainiż-żakara wal-unṡā.

alore al fasè di jê une cubie maschîl e femine.

اَلَيْسَ ذٰلِكَ بِقٰدِرٍ عَلٰٓى اَنْ يُّحْيِ َۧ الْمَوْتٰى ࣖ

alaisa żālika biqādirin ‘alā ay yuḥyiyal-mautā.

Nol è (Diu che al fâs) chel podê (ancje) par puartâ i muarts ae vite?