Q.S Al-Layl (اَلَّيْل) - 21 Numar di versets

وَالَّيْلِ اِذَا يَغْشٰىۙ

wal-laili iżā yagsyā.

Par la gnot cuant che e cuvierç (la lûs dal dì),

وَالنَّهَارِ اِذَا تَجَلّٰىۙ

wan-nahāri iżā tajallā.

par vie dal dì che al è luminôs,

وَمَا خَلَقَ الذَّكَرَ وَالْاُنْثٰىٓ ۙ

wa mā khalaqaż-żakara wal-unṡā.

par la creazion dal om e de femine,

اِنَّ سَعْيَكُمْ لَشَتّٰىۗ

inna sa‘yakum lasyattā.

In fat, i vôs sfuarçs a son invezit variâts.

فَاَمَّا مَنْ اَعْطٰى وَاتَّقٰىۙ

fa ammā man a‘ṭā wattaqā.

Duncje cui che al dâ (la sô ricjece inte strade di Allah) e al è piôs,

وَصَدَّقَ بِالْحُسْنٰىۙ

wa ṣaddaqa bil-ḥusnā.

e justificâ (l’esistence de ricompense) il miôr (cîl),

فَسَنُيَسِّرُهٗ لِلْيُسْرٰىۗ

fa sanuyassiruhū lil-yusrā.

alore Noi o facilitarìn par lui la strade pe facilitât (felicitât),

وَاَمَّا مَنْۢ بَخِلَ وَاسْتَغْنٰىۙ

wa ammā man bakhila wastagnā.

e par ce che al rivuarde lis personis che a son stingjis e a sintin che a son avonde (no àn bisugne dal jutori di Diu),

وَكَذَّبَ بِالْحُسْنٰىۙ

wa każżaba bil-ḥusnā.

e al refude il miôr (ricompense),

فَسَنُيَسِّرُهٗ لِلْعُسْرٰىۗ

fa sanuyassiruhū lil-‘usrā.

alore O facilitarìn par lui la strade che e puarte ae dificoltât (tribulazion),

وَمَا يُغْنِيْ عَنْهُ مَالُهٗٓ اِذَا تَرَدّٰىٓۙ

wa mā yugnī ‘anhu māluhū iżā taraddā.

e la sô ricjece no lu servi cuant che al è lât vie.

اِنَّ عَلَيْنَا لَلْهُدٰىۖ

inna ‘alainā lal-hudā.

Invezit, o sin Noi che o dâs la vuide,

وَاِنَّ لَنَا لَلْاٰخِرَةَ وَالْاُوْلٰىۗ

wa inna lanā lal-ākhirata wal-ūlā.

e di fat, a Noi al aparten l’aldilà e il mont.

فَاَنْذَرْتُكُمْ نَارًا تَلَظّٰىۚ

fa anżartukum nāran talaẓẓā.

Duncje o ti avertìs cuntun infier ardent,

لَا يَصْلٰىهَآ اِلَّا الْاَشْقَىۙ

lā yaṣlāhā illal-asyqā.

che a jentrin dome i plui disgraciâts dai oms,

الَّذِيْ كَذَّبَ وَتَوَلّٰىۗ

allażī każżaba wa tawallā.

che al refude (la veretât) e al si slontane (de fede).

وَسَيُجَنَّبُهَا الْاَتْقَىۙ

wa sayujannabuhal-atqā.

E il plui piôs di lui al sarà tignût lontan di chel (infier),

الَّذِيْ يُؤْتِيْ مَالَهٗ يَتَزَكّٰىۚ

allażī yu'tī mālahū yatazakkā.

che al spende la sô ricjece (te strade di Allah) par netâ (se stes),

وَمَا لِاَحَدٍ عِنْدَهٗ مِنْ نِّعْمَةٍ تُجْزٰىٓۙ

wa mā li'aḥadin ‘indahū min ni‘matin tujzā.

e nissun al à dât un favôr che al à di paiâ,

اِلَّا ابْتِغَاۤءَ وَجْهِ رَبِّهِ الْاَعْلٰىۚ

illabtigā'a wajhi rabbihil-a‘lā.

ma (al lu à dât dome) parcè che al cirive il plasê dal so Diu Plui Alt.

وَلَسَوْفَ يَرْضٰى ࣖ

wa lasaufa yarḍā.

E di sigûr intal futûr al cjaparà plasê (perfet).