Q.S Ad-Duha (اَلضُّحَىٰ) - 11 Numar di versets

وَالضُّحٰىۙ

waḍ-ḍuḥā.

Par vie dal timp duha (cuant che il soreli al jeve in part),

وَالَّيْلِ اِذَا سَجٰىۙ

wal-laili iżā sajā.

e di gnot cuant che al è cuiet,

مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلٰىۗ

mā wadda‘aka rabbuka wa mā qalā.

Il to Signôr nol à lassât te (Mohammed) e nol te à odiât,

وَلَلْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لَّكَ مِنَ الْاُوْلٰىۗ

wa lal-ākhiratu khairul laka minal-ūlā.

e invezit, chest ultin al è miôr par te che chel prin.

وَلَسَوْفَ يُعْطِيْكَ رَبُّكَ فَتَرْضٰىۗ

wa lasaufa yu‘ṭīka rabbuka fa tarḍā.

E invezit, un dì il to Signôr al darà di sigûr la sô gracie, par che tu sês sodisfat.

اَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيْمًا فَاٰوٰىۖ

alam yajidka yatīman fa āwā.

No ti à cjatât orfan, alore al à protet (tu),

وَوَجَدَكَ ضَاۤلًّا فَهَدٰىۖ

wa wajadaka ḍāllan fa hadā.

e Al ti cjatà confus, cussì Al ti à dât la vuide

وَوَجَدَكَ عَاۤىِٕلًا فَاَغْنٰىۗ

wa wajadaka ‘ā'ilan fa agnā.

e Al ti cjatà come bisugnôs, daspò Al ti à dât la suficience.

فَاَمَّا الْيَتِيْمَ فَلَا تَقْهَرْۗ

fa ammal-yatīma falā taqhar.

Duncje, no jessi cruel cui orfans.

وَاَمَّا السَّاۤىِٕلَ فَلَا تَنْهَرْ

wa ammas-sā'ila falā tanhar.

E de persone che e implore, no rimproverâlu.

وَاَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ ࣖ

wa ammā bini‘mati rabbika fa ḥaddiṡ.

E tu âs di declarâ i favôrs dal to Signôr (cun ​​gratitudin).