هَلْ يَنْظُرُوْنَ اِلَّآ اَنْ يَّأْتِيَهُمُ اللّٰهُ فِيْ ظُلَلٍ مِّنَ الْغَمَامِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ وَقُضِيَ الْاَمْرُ ۗ وَاِلَى اللّٰهِ تُرْجَعُ الْاُمُوْرُ ࣖ
hal yanẓurūna illā ay ya'tiyahumullāhu fī ẓulalim minal-gamāmi wal-malā'ikatu wa quḍiyal-amr(u), wa ilallāhi turja‘ul-umūr(u).
Daar is niks waarop hulle wag nie, behalwe die koms (van straf) van Allah met die engele onder die dekking van die wolke, terwyl (hulle) saak beslis is. En aan Allah word alle dinge terugbesorg.
يَوْمَ تُبَدَّلُ الْاَرْضُ غَيْرَ الْاَرْضِ وَالسَّمٰوٰتُ وَبَرَزُوْا لِلّٰهِ الْوَاحِدِ الْقَهَّارِ
yauma tubaddalul-arḍu gairal-arḍi was-samāwātu wa barazū lillāhil-wāḥidil-qahhār(i).
(Dit wil sê) op die dag (wanneer) die aarde deur 'n ander aarde vervang word en (net so) die hemel, en hulle (mense) vergader (in Padang Mahsyar) om Allah, die Almagtige, die Magtige, in die gesig te staar.
وَيَوْمَ نُسَيِّرُ الْجِبَالَ وَتَرَى الْاَرْضَ بَارِزَةًۙ وَّحَشَرْنٰهُمْ فَلَمْ نُغَادِرْ مِنْهُمْ اَحَدًاۚ
wa yauma nusayyirul-jibāla wa taral-arḍa bārizah(tan), wa ḥasyarnāhum falam nugādir minhum aḥadā(n).
En (onthou) die dag (wanneer) Ons deur die berge sal trek en jy sal sien hoe die aarde platgemaak word en Ons sal hulle (al die mense) bymekaarmaak, en Ons sal niemand van hulle agterlaat nie.
وَيَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الْجِبَالِ فَقُلْ يَنْسِفُهَا رَبِّيْ نَسْفًا ۙ
wa yas'alūnaka ‘anil-jibāli fa qul yansifuhā rabbī nasfā(n).
En hulle vra jou (Mohammed) oor die berge, so sê: "My Heer sal hulle (op die Dag van die Opstanding) so volledig as moontlik vernietig,
فَيَذَرُهَا قَاعًا صَفْصَفًا ۙ
fa yażaruhā qā‘an ṣafṣafā(n).
dan sal Hy (die vorige berge) heeltemal gelyk maak,
لَّا تَرٰى فِيْهَا عِوَجًا وَّلَآ اَمْتًا ۗ
lā tarā fīhā ‘iwajaw wa lā amtā(n).
(sodat) jy daar nie meer lae en hoë plekke sal sien nie.”
يَوْمَ نَطْوِى السَّمَاۤءَ كَطَيِّ السِّجِلِّ لِلْكُتُبِۗ كَمَا بَدَأْنَآ اَوَّلَ خَلْقٍ نُّعِيْدُهٗۗ وَعْدًا عَلَيْنَاۗ اِنَّا كُنَّا فٰعِلِيْنَ
yauma naṭwis-samā'a kaṭayyis-sijilli lil-kutib(i), kamā bada'nā awwala khalqin nu‘īduh(ū), wa‘dan ‘alainā, innā kunnā fā‘ilīn(a).
(Onthou) die dag waarop Ons die hemele toerol soos ons 'n boekrol toerol. Soos Ons die eerste skepping begin het, so sal Ons dit herhaal. ('n) Belofte sal Ons sekerlik vervul; inderdaad, Ons sal dit vervul.
وَيَوْمَ تَشَقَّقُ السَّمَاۤءُ بِالْغَمَامِ وَنُزِّلَ الْمَلٰۤىِٕكَةُ تَنْزِيْلًا
wa yauma tasyaqqaqus-samā'u bil-gamāmi wa nuzzilal-malā'ikatu tanzīlā(n).
En (onthou) op die dag (toe) die lug oopgebars het en wit mis vrygestel het en die engele (in) golwe neergestuur is.
وَيَوْمَ يُنْفَخُ فِى الصُّوْرِ فَفَزِعَ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَمَنْ فِى الْاَرْضِ اِلَّا مَنْ شَاۤءَ اللّٰهُ ۗوَكُلٌّ اَتَوْهُ دٰخِرِيْنَ
wa yauma yunfakhu fiṣ-ṣūri fa fazi‘a man fis-samāwāti wa man fil-arḍi illā man syā'allāh(u), wa kullun atauhu dākhirīn(a).
En (onthou) op die dag wanneer die basuin geblaas word, sal wat in die hemele en wat op die aarde is, verras word, behalwe wie Allah wil. En hulle het almal nederig voor Hom gekom.
وَنُفِخَ فِى الصُّوْرِ فَصَعِقَ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَمَنْ فِى الْاَرْضِ اِلَّا مَنْ شَاۤءَ اللّٰهُ ۗ ثُمَّ نُفِخَ فِيْهِ اُخْرٰى فَاِذَا هُمْ قِيَامٌ يَّنْظُرُوْنَ
wa nufikha fiṣ-ṣūri faṣa‘iqa man fis-samāwāti wa man fil-arḍi illā man syā'allāh(u), ṡumma nufikha fīhi ukhrā fa'iżā hum qiyāmuy yanẓurūn(a).
En die basuin is geblaas, en almal (skepsele) in die hemele en op die aarde het gesterf, behalwe diegene wat Allah wou hê. Toe is dit weer geblaas (die basuin), en onmiddellik het hulle opgestaan (uit hul grafte) en gewag (God se besluit).
فَارْتَقِبْ يَوْمَ تَأْتِى السَّمَاۤءُ بِدُخَانٍ مُّبِيْنٍ
fartaqib yauma ta'tis-samā'u bidukhānim mubīn(in).
Wag dus vir die dag wanneer die lug 'n helder mis bring,
يَوْمَ تَشَقَّقُ الْاَرْضُ عَنْهُمْ سِرَاعًا ۗذٰلِكَ حَشْرٌ عَلَيْنَا يَسِيْرٌ
yauma tasyaqqaqul-arḍu ‘anhum sirā‘ā(n), żālika ḥasyrun ‘alainā yasīr(un).
(Dit is) die dag wanneer die aarde sal skeur, hulle sal haastig te voorskyn kom. Dit is 'n maklike byeenkoms vir Ons.
كُلُّ مَنْ عَلَيْهَا فَانٍۖ
kullu man ‘alaihā fān(in).
Alles op aarde sal vergaan,
فَاِذَا انْشَقَّتِ السَّمَاۤءُ فَكَانَتْ وَرْدَةً كَالدِّهَانِۚ
fa iżansyaqqatis-samā'u fa kānat wardatan kad-dihān(i).
So wanneer die lug oopgeskeur het en roosrooi geword het soos (blinkende) olie.
اِذَا وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُۙ
iżā waqa‘atil-wāqi‘ah(tu).
Wanneer die Oordeelsdag aanbreek,
خَافِضَةٌ رَّافِعَةٌ
khāfiḍatur rāfi‘ah(tun).
(Die voorval) het (een groep) verneder en ('n ander groep) verhef.
اِذَا رُجَّتِ الْاَرْضُ رَجًّاۙ
iżā rujjatil-arḍu rajjā(n).
Wanneer die aarde so hewig geskud word,
وَّبُسَّتِ الْجِبَالُ بَسًّاۙ
wa bussatil-jibālu bassā(n).
en die berge is tot die uiterste verwoes,
فَكَانَتْ هَبَاۤءً مُّنْۢبَثًّاۙ
fa kānat habā'am mumbaṡṡā(n).
dan word dit vlieënde stof,
وَّحُمِلَتِ الْاَرْضُ وَالْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةً وَّاحِدَةًۙ
wa ḥumilatil-arḍu wal-jibālu fa dukkatā dakkataw wāḥidah(tan).
en die aarde en die berge is opgehef, en hulle is met 'n enkele slag teen mekaar gegooi.
وَانْشَقَّتِ السَّمَاۤءُ فَهِيَ يَوْمَىِٕذٍ وَّاهِيَةٌۙ
wansyaqqatis-samā'u fahiya yauma'iżiw wāhiyah(tun).
en die hemele is geskeur, want op daardie dag was die hemele bros.
يَوْمَ تَكُوْنُ السَّمَاۤءُ كَالْمُهْلِۙ
yauma takūnus-samā'u kal-muhl(i).
(Onthou) die dag wanneer die lug soos gesmelte koper word,
وَتَكُوْنُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِۙ
wa takūnul-jibālu kal-‘ihn(i).
en die berge is soos vere (wat vlieg),
يَوْمَ تَرْجُفُ الْاَرْضُ وَالْجِبَالُ وَكَانَتِ الْجِبَالُ كَثِيْبًا مَّهِيْلًا
yauma tarjuful-arḍu wal-jibālu wa kānatil-jibālu kaṡībam mahīlā(n).
(Onthou) die Dag wanneer die aarde en die berge geweldig sal bewe, en hulle sal word soos hope sand wat uitgegooi is.
ۨالسَّمَاۤءُ مُنْفَطِرٌۢ بِهٖۗ كَانَ وَعْدُهٗ مَفْعُوْلًا
as-samā'u munfaṭirum bih(ī), kāna wa‘duhū maf‘ūlā(n).
Die lug het daardie dag oopgebreek. God se beloftes sal beslis waar word.
فَاِذَا بَرِقَ الْبَصَرُۙ
fa iżā bariqal-baṣar(u).
So wanneer jou oë wyd oopgaan (vrees),
وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُۙ
wa jumi‘asy-syamsu wal-qamar(u).
toe is die son en die maan bymekaargekom,
فَاِذَا النُّجُوْمُ طُمِسَتْۙ
fa iżan-nujūmu ṭumisat.
So wanneer die sterre uitgewis word,
وَاِذَا السَّمَاۤءُ فُرِجَتْۙ
wa iżas-samā'u furijat.
en wanneer die hemel oopgeskeur word,
وَاِذَا الْجِبَالُ نُسِفَتْۙ
wa iżal-jibālu nusifat.
en wanneer die berge tot stof vergaan,
وَّفُتِحَتِ السَّمَاۤءُ فَكَانَتْ اَبْوَابًاۙ
wa futiḥatis-samā'u fa kānat abwābā(n).
en die hemele is oopgemaak, en daar was verskeie deure,
وَّسُيِّرَتِ الْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًاۗ
wa suyyiratil-jibālu fa kānat sarābā(n).
en die berge is so geloop dat hulle lugspieëlings geword het.
وَاِذَا النُّجُوْمُ انْكَدَرَتْۖ
wa iżan-nujūmunkadarat.
en wanneer die sterre val,
وَاِذَا الْجِبَالُ سُيِّرَتْۖ
wa iżal-jibālu suyyirat.
en wanneer die berge vernietig word,
وَاِذَا الْعِشَارُ عُطِّلَتْۖ
wa iżal-‘isyāru ‘uṭṭilat.
en as dragtige kamele agtergelaat word (nie versorg word nie),
وَاِذَا الْوُحُوْشُ حُشِرَتْۖ
wa iżal-wuḥūsy ḥusyirat.
en wanneer wilde diere bymekaargemaak word,
وَاِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْۖ
wa iżal-biḥāru sujjirat.
en wanneer die oseane verhit word,
وَاِذَا النُّفُوْسُ زُوِّجَتْۖ
wa iżan-nufūsu zuwwijat.
en wanneer die geeste verenig is (met die liggaam),
وَاِذَا الْمَوْءٗدَةُ سُىِٕلَتْۖ
wa iżal-mau'ūdatu su'ilat.
en as die babadogtertjies wat lewend begrawe is, gevra is,
بِاَيِّ ذَنْۢبٍ قُتِلَتْۚ
bi'ayyi żambin qutilat.
vir watter sonde is hy doodgemaak?
وَاِذَا الصُّحُفُ نُشِرَتْۖ
wa iżaṣ-ṣuḥufu nusyirat.
En wanneer die bladsye (liefdadigheidsrekords) wyd oopgemaak is,
وَاِذَا السَّمَاۤءُ كُشِطَتْۖ
wa iżas-samā'u kusyiṭat.
en wanneer die hemele vergaan,
وَاِذَا الْجَحِيْمُ سُعِّرَتْۖ
wa iżal-jaḥīmu su‘‘irat.
en wanneer die hel van Jahim ontvlam,
وَاِذَا الْكَوَاكِبُ انْتَثَرَتْۙ
wa iżal-kawākibuntaṡarat.
en wanneer die vallende sterre verstrooi,
وَاِذَا الْبِحَارُ فُجِّرَتْۙ
wa iżal-biḥāru fujjirat.
en wanneer die see oorstroom,
وَاَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْۙ
wa ażinat lirabbihā wa ḥuqqat.
en sy Heer gehoorsaam, en gehoorsaam moet wees,