هَلْ يَنْظُرُوْنَ اِلَّآ اَنْ يَّأْتِيَهُمُ اللّٰهُ فِيْ ظُلَلٍ مِّنَ الْغَمَامِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ وَقُضِيَ الْاَمْرُ ۗ وَاِلَى اللّٰهِ تُرْجَعُ الْاُمُوْرُ ࣖ

hal yanẓurūna illā ay ya'tiyahumullāhu fī ẓulalim minal-gamāmi wal-malā'ikatu wa quḍiyal-amr(u), wa ilallāhi turja‘ul-umūr(u).

Non exspectant nisi Allah et angelos Eius in umbra nubium ad se venire, et res confici. Et ad Allah omnes res rediguntur.

يَوْمَ تُبَدَّلُ الْاَرْضُ غَيْرَ الْاَرْضِ وَالسَّمٰوٰتُ وَبَرَزُوْا لِلّٰهِ الْوَاحِدِ الْقَهَّارِ

yauma tubaddalul-arḍu gairal-arḍi was-samāwātu wa barazū lillāhil-wāḥidil-qahhār(i).

(Mementote) diei cum terra alia terra mutabitur, sicut et caeli, et illi (omnes homines) coram Allah, Uno, Omnipotente, congregabuntur.

وَيَوْمَ نُسَيِّرُ الْجِبَالَ وَتَرَى الْاَرْضَ بَارِزَةًۙ وَّحَشَرْنٰهُمْ فَلَمْ نُغَادِرْ مِنْهُمْ اَحَدًاۚ

wa yauma nusayyirul-jibāla wa taral-arḍa bārizah(tan), wa ḥasyarnāhum falam nugādir minhum aḥadā(n).

Et (memento) Diei cum montes commovebimus et videbis terram planam, et congregabimus eos (omnem hominem) neque unum ex eis relinquemus.

وَيَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الْجِبَالِ فَقُلْ يَنْسِفُهَا رَبِّيْ نَسْفًا ۙ

wa yas'alūnaka ‘anil-jibāli fa qul yansifuhā rabbī nasfā(n).

Et rogant te de montibus, dic, 'Dominus meus rediget eos in pulverem qui dispergitur.'

فَيَذَرُهَا قَاعًا صَفْصَفًا ۙ

fa yażaruhā qā‘an ṣafṣafā(n).

Tum terram planam et nudam faciet (sine montibus in superficie eius).

لَّا تَرٰى فِيْهَا عِوَجًا وَّلَآ اَمْتًا ۗ

lā tarā fīhā ‘iwajaw wa lā amtā(n).

Nullum locum humilem aut excelsum videbis (omnia plana erunt).

يَوْمَ نَطْوِى السَّمَاۤءَ كَطَيِّ السِّجِلِّ لِلْكُتُبِۗ كَمَا بَدَأْنَآ اَوَّلَ خَلْقٍ نُّعِيْدُهٗۗ وَعْدًا عَلَيْنَاۗ اِنَّا كُنَّا فٰعِلِيْنَ

yauma naṭwis-samā'a kaṭayyis-sijilli lil-kutib(i), kamā bada'nā awwala khalqin nu‘īduh(ū), wa‘dan ‘alainā, innā kunnā fā‘ilīn(a).

Mementote diei cum caelos sicut volumen involvemus. Sicut primam creationem coepimus, sic eam repetemus. Promissum est illud quod Nobis obligat; procul dubio id implebimus.

وَيَوْمَ تَشَقَّقُ السَّمَاۤءُ بِالْغَمَامِ وَنُزِّلَ الْمَلٰۤىِٕكَةُ تَنْزِيْلًا

wa yauma tasyaqqaqus-samā'u bil-gamāmi wa nuzzilal-malā'ikatu tanzīlā(n).

Et (memento) diei cum caelum nubibus scindetur et angeli ordine deicientur.

وَيَوْمَ يُنْفَخُ فِى الصُّوْرِ فَفَزِعَ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَمَنْ فِى الْاَرْضِ اِلَّا مَنْ شَاۤءَ اللّٰهُ ۗوَكُلٌّ اَتَوْهُ دٰخِرِيْنَ

wa yauma yunfakhu fiṣ-ṣūri fa fazi‘a man fis-samāwāti wa man fil-arḍi illā man syā'allāh(u), wa kullun atauhu dākhirīn(a).

Et (memento) Diei cum tuba canetur, et omnes qui in caelis et omnes qui in terra terrore percutientur, praeter eos quos Deus voluerit. Et omnes illi humiles ad Eum venient.

وَنُفِخَ فِى الصُّوْرِ فَصَعِقَ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَمَنْ فِى الْاَرْضِ اِلَّا مَنْ شَاۤءَ اللّٰهُ ۗ ثُمَّ نُفِخَ فِيْهِ اُخْرٰى فَاِذَا هُمْ قِيَامٌ يَّنْظُرُوْنَ

wa nufikha fiṣ-ṣūri faṣa‘iqa man fis-samāwāti wa man fil-arḍi illā man syā'allāh(u), ṡumma nufikha fīhi ukhrā fa'iżā hum qiyāmuy yanẓurūn(a).

Et tuba canetur, et morientur qui in caelis et in terra sunt, praeter eos quos Deus voluerit. Deinde iterum canetur, et ecce statim in pedes stabunt, exspectantes (sortem suam).

فَارْتَقِبْ يَوْمَ تَأْتِى السَّمَاۤءُ بِدُخَانٍ مُّبِيْنٍ

fartaqib yauma ta'tis-samā'u bidukhānim mubīn(in).

Itaque exspecta diem, quo caelum nubem manifestam adducet,

يَوْمَ تَشَقَّقُ الْاَرْضُ عَنْهُمْ سِرَاعًا ۗذٰلِكَ حَشْرٌ عَلَيْنَا يَسِيْرٌ

yauma tasyaqqaqul-arḍu ‘anhum sirā‘ā(n), żālika ḥasyrun ‘alainā yasīr(un).

Die quo terra scinditur et eos ostendit, celeriter exibunt. Hoc est colligendum facile Nobis.

كُلُّ مَنْ عَلَيْهَا فَانٍۖ

kullu man ‘alaihā fān(in).

Omnia in mundo peribunt,

فَاِذَا انْشَقَّتِ السَّمَاۤءُ فَكَانَتْ وَرْدَةً كَالدِّهَانِۚ

fa iżansyaqqatis-samā'u fa kānat wardatan kad-dihān(i).

Deinde cum caelum scissum erit et rubigineum fiet.

اِذَا وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُۙ

iżā waqa‘atil-wāqi‘ah(tu).

Cum dies iudicii venerit,

خَافِضَةٌ رَّافِعَةٌ

khāfiḍatur rāfi‘ah(tun).

Ille eventus unum humiliabit, alterum exaltabit.

اِذَا رُجَّتِ الْاَرْضُ رَجًّاۙ

iżā rujjatil-arḍu rajjā(n).

Quando terra motu suo vehementissimo concutietur,

وَّبُسَّتِ الْجِبَالُ بَسًّاۙ

wa bussatil-jibālu bassā(n).

et montes sicut pulvis contritum erunt,

فَكَانَتْ هَبَاۤءً مُّنْۢبَثًّاۙ

fa kānat habā'am mumbaṡṡā(n).

tunc pulvis dissipatus erit,

وَّحُمِلَتِ الْاَرْضُ وَالْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةً وَّاحِدَةًۙ

wa ḥumilatil-arḍu wal-jibālu fa dukkatā dakkataw wāḥidah(tan).

et terra et montes tollentur, tunc illo ictu uno conterentur.

وَانْشَقَّتِ السَّمَاۤءُ فَهِيَ يَوْمَىِٕذٍ وَّاهِيَةٌۙ

wansyaqqatis-samā'u fahiya yauma'iżiw wāhiyah(tun).

et caelum scindetur, nam in illo die caelum fragile fiet.

يَوْمَ تَكُوْنُ السَّمَاۤءُ كَالْمُهْلِۙ

yauma takūnus-samā'u kal-muhl(i).

(Memento) diei, quo caelum instar aenei liquefacti erit,

وَتَكُوْنُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِۙ

wa takūnul-jibālu kal-‘ihn(i).

et montes sicut pilus dispersus,

يَوْمَ تَرْجُفُ الْاَرْضُ وَالْجِبَالُ وَكَانَتِ الْجِبَالُ كَثِيْبًا مَّهِيْلًا

yauma tarjuful-arḍu wal-jibālu wa kānatil-jibālu kaṡībam mahīlā(n).

Memento diei cum terra et montes concutientur vehementer, et montes sicut aggeres harenae fient.

ۨالسَّمَاۤءُ مُنْفَطِرٌۢ بِهٖۗ كَانَ وَعْدُهٗ مَفْعُوْلًا

as-samā'u munfaṭirum bih(ī), kāna wa‘duhū maf‘ūlā(n).

Caelum illo die scindetur. Promissum Dei procul dubio implebitur.

فَاِذَا بَرِقَ الْبَصَرُۙ

fa iżā bariqal-baṣar(u).

Quando oculi in horrore contremiscent,

وَخَسَفَ الْقَمَرُۙ

wa khasafal-qamar(u).

et luna splendorem suum amittet,

وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُۙ

wa jumi‘asy-syamsu wal-qamar(u).

et sol et luna in unum congregabuntur,

فَاِذَا النُّجُوْمُ طُمِسَتْۙ

fa iżan-nujūmu ṭumisat.

Itaque cum sidera exstinguentur,

وَاِذَا السَّمَاۤءُ فُرِجَتْۙ

wa iżas-samā'u furijat.

et cum caelum scindetur,

وَاِذَا الْجِبَالُ نُسِفَتْۙ

wa iżal-jibālu nusifat.

et cum montes pulverem tritum fient,

وَّفُتِحَتِ السَّمَاۤءُ فَكَانَتْ اَبْوَابًاۙ

wa futiḥatis-samā'u fa kānat abwābā(n).

et caelum aperietur, tunc ostia patentia erunt.

وَّسُيِّرَتِ الْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًاۗ

wa suyyiratil-jibālu fa kānat sarābā(n).

et montes commoventur, sicut nubes veloces.

اِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْۖ

iżasy-syamsu kuwwirat.

Quando sol convolabitur,

وَاِذَا النُّجُوْمُ انْكَدَرَتْۖ

wa iżan-nujūmunkadarat.

et stellae cadent,

وَاِذَا الْجِبَالُ سُيِّرَتْۖ

wa iżal-jibālu suyyirat.

et montes deicientur,

وَاِذَا الْعِشَارُ عُطِّلَتْۖ

wa iżal-‘isyāru ‘uṭṭilat.

et camelae praegnantes derelinquentur,

وَاِذَا الْوُحُوْشُ حُشِرَتْۖ

wa iżal-wuḥūsy ḥusyirat.

et bestiae congregabuntur,

وَاِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْۖ

wa iżal-biḥāru sujjirat.

et mare incalescet,

وَاِذَا النُّفُوْسُ زُوِّجَتْۖ

wa iżan-nufūsu zuwwijat.

et cum spiritus corporibus redintegrabuntur,

وَاِذَا الْمَوْءٗدَةُ سُىِٕلَتْۖ

wa iżal-mau'ūdatu su'ilat.

et cum puellae quae vivae sepeliebantur interrogabuntur,

بِاَيِّ ذَنْۢبٍ قُتِلَتْۚ

bi'ayyi żambin qutilat.

quae peccati causa occisae sint?

وَاِذَا الصُّحُفُ نُشِرَتْۖ

wa iżaṣ-ṣuḥufu nusyirat.

Et cum acta pandentur,

وَاِذَا السَّمَاۤءُ كُشِطَتْۖ

wa iżas-samā'u kusyiṭat.

et cum caelum removebitur,

وَاِذَا الْجَحِيْمُ سُعِّرَتْۖ

wa iżal-jaḥīmu su‘‘irat.

Et cum Gehenna accenditur,

اِذَا السَّمَاۤءُ انْفَطَرَتْۙ

iżas-samā'unfaṭarat.

Cum caelum diruplerit,

وَاِذَا الْكَوَاكِبُ انْتَثَرَتْۙ

wa iżal-kawākibuntaṡarat.

et cum stellæ dissipabuntur,

وَاِذَا الْبِحَارُ فُجِّرَتْۙ

wa iżal-biḥāru fujjirat.

et cum maria effundentur,

اِذَا السَّمَاۤءُ انْشَقَّتْۙ

iżas-samā'unsyaqqat.

Cum caelum scissum erit,

وَاَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْۙ

wa ażinat lirabbihā wa ḥuqqat.

et Domino suo oboediet, sicut oboedire debet,