وَهُوَ بِالْاُفُقِ الْاَعْلٰىۗ
wa huwa bil-ufuqil-a‘lā.
Ул югары офыкта булганда.
ثُمَّ دَنَا فَتَدَلّٰىۙ
Ṡumma danā fa tadallā.
Аннары ул (Мөхәммәдкә) якынлашты, аннары якынлашты,
فَكَانَ قَابَ قَوْسَيْنِ اَوْ اَدْنٰىۚ
fa kāna qāba qausaini au adnā.
шулай итеп, ара (якынча) ике җәя яки аннан да якынрак (тагын).
فَاَوْحٰىٓ اِلٰى عَبْدِهٖ مَآ اَوْحٰىۗ
fa auḥā ilā ‘abdihī mā auḥā.
Аннары ул Аллаһның вәхий иткәнен колына (Мөхәммәд галәйһиссәлам) җиткерде.
مَا كَذَبَ الْفُؤَادُ مَا رَاٰى
mā każabal-fu'ādu mā ra'ā.
Аның йөрәге күргәннәрен кире какмады.
اَفَتُمٰرُوْنَهٗ عَلٰى مَا يَرٰى
afa tumārūnahū ‘alā mā yarā.
Шулай итеп, сез (Мәккә мөшрикләре) аның күргән нәрсәсе турында аның белән бәхәсләшергә телисезме?
وَلَقَدْ رَاٰهُ نَزْلَةً اُخْرٰىۙ
wa laqad ra'āhu nazlatan ukhrā.
Һәм, әлбәттә, ул (Мөхәммәд галәйһиссәлам) аны (баштагы хәлендә) башка вакытта күргән иде,
عِنْدَ سِدْرَةِ الْمُنْتَهٰى
‘inda sidratil-muntahā.
(атап әйткәндә) Сидратүл Мунтаһада,
اِذْ يَغْشَى السِّدْرَةَ مَا يَغْشٰىۙ
iż yagsyas-sidrata mā yagsyā.
(Мөхәммәд Җәбраилне күрде) Сидрәтил косып җибәргәч һәм аны нәрсәдер каплап алганга,
مَا زَاغَ الْبَصَرُ وَمَا طَغٰى
mā zāgal-baṣaru wa mā ṭagā.
Аның (Мөхәммәднең) күз карашы күргәннәреннән тайпылмады һәм аннан читләшмәде (һәм аннан артмады).
لَقَدْ رَاٰى مِنْ اٰيٰتِ رَبِّهِ الْكُبْرٰى
laqad ra'ā min āyāti rabbihil-kubrā.
Чыннан да, ул Раббысының бөек галәмәтләрен күрде.
وَلَقَدْ رَاٰهُ بِالْاُفُقِ الْمُبِيْنِۚ
wa laqad ra'āhu bil-ufuqil-mubīn(i).
Һәм, әлбәттә, ул (Мөхәммәд пәйгамбәр) аны (Җәбраилне) якты офыкта күрде.