وَهُوَ بِالْاُفُقِ الْاَعْلٰىۗ
wa huwa bil-ufuqil-a‘lā.
Wärend hien um héije Horizont ass.
ثُمَّ دَنَا فَتَدَلّٰىۙ
Ṡumma danā fa tadallā.
Dann ass hien méi no (zum Muhammad) komm, dann méi no,
فَكَانَ قَابَ قَوْسَيْنِ اَوْ اَدْنٰىۚ
fa kāna qāba qausaini au adnā.
sou datt d'Distanz (ongeféier) zwéi Béi oder méi no ass (erëm).
فَاَوْحٰىٓ اِلٰى عَبْدِهٖ مَآ اَوْحٰىۗ
fa auḥā ilā ‘abdihī mā auḥā.
Dann huet hien sengem Dénger (Mohammed) vermëttelt, wat Allah opgedeckt hat.
مَا كَذَبَ الْفُؤَادُ مَا رَاٰى
mā każabal-fu'ādu mā ra'ā.
Säin Häerz huet net verleegnen, wat hie gesinn hat.
اَفَتُمٰرُوْنَهٗ عَلٰى مَا يَرٰى
afa tumārūnahū ‘alā mā yarā.
Wëllt Dir (d'Polytheisten vu Mekka) also mat him iwwer dat streiden, wat hie gesinn huet?
وَلَقَدْ رَاٰهُ نَزْلَةً اُخْرٰىۙ
wa laqad ra'āhu nazlatan ukhrā.
An tatsächlech hat hien (de Muhammad) et (an senger ursprénglecher Form) zu engem aneren Zäitpunkt gesinn,
عِنْدَ سِدْرَةِ الْمُنْتَهٰى
‘inda sidratil-muntahā.
(nämlech) zu Sidratul Muntaha,
عِنْدَهَا جَنَّةُ الْمَأْوٰىۗ
‘indahā jannatul-ma'wā.
An der Géigend ass e Paradäis vum Wunnen,
اِذْ يَغْشَى السِّدْرَةَ مَا يَغْشٰىۙ
iż yagsyas-sidrata mā yagsyā.
(De Muhammad huet den Jibril gesinn) wéi de Sidratil iwelzeg gemaach huet a vun eppes iwwerwältegt gouf, wat hien bedeckt huet,
مَا زَاغَ الْبَصَرُ وَمَا طَغٰى
mā zāgal-baṣaru wa mā ṭagā.
Seng (Muhammed senger) Visioun ass net vun deem ofgewichen, wat hie gesinn huet, an ass (an) net driwwer erausgaang.
لَقَدْ رَاٰى مِنْ اٰيٰتِ رَبِّهِ الْكُبْرٰى
laqad ra'ā min āyāti rabbihil-kubrā.
Tatsächlech huet hien e puer vun de gréissten Zeeche vu sengem Här gesinn.
وَلَقَدْ رَاٰهُ بِالْاُفُقِ الْمُبِيْنِۚ
wa laqad ra'āhu bil-ufuqil-mubīn(i).
An tatsächlech huet hien (de Muhammad) hien (de Jibril) um helle Horizont gesinn.