وَهُوَ بِالْاُفُقِ الْاَعْلٰىۗ
wa huwa bil-ufuqil-a‘lā.
Habang siya ay nasa pinakamataas na abot-tanaw.
ثُمَّ دَنَا فَتَدَلّٰىۙ
Ṡumma danā fa tadallā.
Pagkatapos ay lumapit siya at lalong lumapit pa,
فَكَانَ قَابَ قَوْسَيْنِ اَوْ اَدْنٰىۚ
fa kāna qāba qausaini au adnā.
kaya't naging distansya ng dalawang busog o higit pa na mas malapit.
فَاَوْحٰىٓ اِلٰى عَبْدِهٖ مَآ اَوْحٰىۗ
fa auḥā ilā ‘abdihī mā auḥā.
Kaya ipinahayag niya sa Kanyang lingkod (Muhammad) ang ipinahayag ng Allah.
مَا كَذَبَ الْفُؤَادُ مَا رَاٰى
mā każabal-fu'ādu mā ra'ā.
Hindi nagduda ang kanyang puso sa nakita niya.
اَفَتُمٰرُوْنَهٗ عَلٰى مَا يَرٰى
afa tumārūnahū ‘alā mā yarā.
Kaya bakit ninyo siya pinagtatalunan tungkol sa nakita niya?
وَلَقَدْ رَاٰهُ نَزْلَةً اُخْرٰىۙ
wa laqad ra'āhu nazlatan ukhrā.
At talagang nakita niya ito sa isa pang pagbaba,
عِنْدَهَا جَنَّةُ الْمَأْوٰىۗ
‘indahā jannatul-ma'wā.
sa malapit nito ay ang Hardin ng Kanlungan,
اِذْ يَغْشَى السِّدْرَةَ مَا يَغْشٰىۙ
iż yagsyas-sidrata mā yagsyā.
nang tinakpan ang Sidratul Muntaha ng anumang tumakip dito.
مَا زَاغَ الْبَصَرُ وَمَا طَغٰى
mā zāgal-baṣaru wa mā ṭagā.
Hindi lumihis ang paningin at hindi rin ito lumampas.
لَقَدْ رَاٰى مِنْ اٰيٰتِ رَبِّهِ الْكُبْرٰى
laqad ra'ā min āyāti rabbihil-kubrā.
Talagang nakita niya ang ilan sa pinakadakilang tanda ng kanyang Panginoon.
وَلَقَدْ رَاٰهُ بِالْاُفُقِ الْمُبِيْنِۚ
wa laqad ra'āhu bil-ufuqil-mubīn(i).
At tunay na nakita niya siya (Jibril) sa malinaw na abot-tanaw,