Q.S Al-Insan (اَلْإِنسَان) - 31 Numera o Fuaiupu

هَلْ اَتٰى عَلَى الْاِنْسَانِ حِيْنٌ مِّنَ الدَّهْرِ لَمْ يَكُنْ شَيْـًٔا مَّذْكُوْرًا

hal atāka ‘alal-insāni ḥīnum minad-dahri lam yakun syai'am mażkūrā(n).

E le’i oo mai ea i tagata se taimi mai se taimi e le’i mafai ona ta’ua ai?

اِنَّا خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ مِنْ نُّطْفَةٍ اَمْشَاجٍۖ نَّبْتَلِيْهِ فَجَعَلْنٰهُ سَمِيْعًاۢ بَصِيْرًا

innā khalaqnal-insāna min nuṭfatin amsyājin nabtalīhi fa ja‘alnāhu samī‘am baṣīrā(n).

E moni, na Matou faia le tagata mai se mataua o le suāsusu ua fefiloi, na Matou mananaʻo e tofotofoina (i poloaʻiga ma faʻasāga), o le mea lea na Matou faʻalogo ai ma vaʻai o ia.

اِنَّا هَدَيْنٰهُ السَّبِيْلَ اِمَّا شَاكِرًا وَّاِمَّا كَفُوْرًا

innā hadaināhus-sabīla immā syākiraw wa immā kafūrā(n).

E moni, ua Matou faʻaali atu iā te ia le ala saʻo; o i ai i latou e loto faafetai ma o i ai foʻi i latou e lē loto faafetai.

اِنَّآ اَعْتَدْنَا لِلْكٰفِرِيْنَ سَلٰسِلَا۟ وَاَغْلٰلًا وَّسَعِيْرًا

innā a‘tadnā lil-kāfirīna salāsila wa aglālaw wa sa‘īrā(n).

E moni, ua Matou saunia mo ē lē talitonu filifili, filifili u’amea ma seoli e mu ai.

اِنَّ الْاَبْرَارَ يَشْرَبُوْنَ مِنْ كَأْسٍ كَانَ مِزَاجُهَا كَافُوْرًاۚ

innal-abrāra yasyrabūna min ka'sin kāna mizājuhā kāfūrā(n).

E moni, o i latou e faia mea lelei, latou te inu mai ipu tioata (o loʻo i ai meainu) o loʻo palu faʻatasi ma le vai kafur,

عَيْنًا يَّشْرَبُ بِهَا عِبَادُ اللّٰهِ يُفَجِّرُوْنَهَا تَفْجِيْرًا

‘ainay yasyrabu bihā ‘ibādullāhi yufajjirūnahā tafjīrā(n).

(o lona uiga) o se vaipuna (i le Parataiso) e feinu ai auauna a le Atua ma e mafai ona latou faʻapuna mai ai i le auala sili ona lelei.

يُوْفُوْنَ بِالنَّذْرِ وَيَخَافُوْنَ يَوْمًا كَانَ شَرُّهٗ مُسْتَطِيْرًا

yūfūna bin-nażri wa yakhāfūna yauman kāna syarruhū mustaṭīrā(n).

Ua latou faataunuuina a latou tautoga ma ua fefefe i se aso e salalau atu ai le faasalaga i soo se mea.

وَيُطْعِمُوْنَ الطَّعَامَ عَلٰى حُبِّهٖ مِسْكِيْنًا وَّيَتِيْمًا وَّاَسِيْرًا

wa yuṭ‘imūnaṭ-ṭa‘āma ‘alā ḥubbihī miskīnaw wa yatīmaw wa asīrā(n).

Ma latou te avatu meaʻai latou te fiafia i ai i ē matitiva, ē mātuaoti ma ē ua pagota,

اِنَّمَا نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللّٰهِ لَا نُرِيْدُ مِنْكُمْ جَزَاۤءً وَّلَا شُكُوْرًا

innamā nuṭ‘imukum liwajhillāhi lā nurīdu minkum jazā'aw wa lā syukūrā(n).

(a’o fa’apea atu), “E moni, matou te avatu ia te outou mea’ai ona matou te fa’amoemoe i le finagalo malie o le Atua, matou te le fa’amoemoe i se tali po’o se fa’afetai mai ia te outou.

اِنَّا نَخَافُ مِنْ رَّبِّنَا يَوْمًا عَبُوْسًا قَمْطَرِيْرًا

innā nakhāfu mir rabbinā yauman ‘abūsan qamṭarīrā(n).

E moni, matou te matata’u i le Atua i le aso e foliga ai tagata i le ita ma le faigata.”

فَوَقٰىهُمُ اللّٰهُ شَرَّ ذٰلِكَ الْيَوْمِ وَلَقّٰىهُمْ نَضْرَةً وَّسُرُوْرًاۚ

fa waqāhumullāhu syarra żālikal-yaumi wa laqqāhum naḍrataw wa surūrā(n).

O lea na puipuia ai i latou e le Atua mai faigata o lena aso, ma foaʻi atu ia i latou le olioli ma le olioli.

وَجَزٰىهُمْ بِمَا صَبَرُوْا جَنَّةً وَّحَرِيْرًاۙ

wa jazāhum bimā ṣabarū jannataw wa ḥarīrā(n).

Ma o le a Ia tauia i latou mo lo latou onosai i togālaau ma ofu silika.

مُّتَّكِـِٕيْنَ فِيْهَا عَلَى الْاَرَاۤىِٕكِۚ لَا يَرَوْنَ فِيْهَا شَمْسًا وَّلَا زَمْهَرِيْرًاۚ

muttaki'īna fīhā ‘alal-arā'ik(i), lā yarauna fīhā syamsaw wa lā zamharīrā(n).

O iina latou te nonofo faalagolago i luga o le sofa, o iina latou te le vaaia (lagonaina le vevela o le) la po o le malulu tele.

وَدَانِيَةً عَلَيْهِمْ ظِلٰلُهَا وَذُلِّلَتْ قُطُوْفُهَا تَذْلِيْلًا

wa dāniyatan ‘alaihim ẓilāluhā wa żullilat quṭūfuhā tażlīlā(n).

Ma o lona paolo e latalata i o latou luga aʻe ma e faigofie ai mo i latou ona tau ona fua.

وَيُطَافُ عَلَيْهِمْ بِاٰنِيَةٍ مِّنْ فِضَّةٍ وَّاَكْوَابٍ كَانَتْ قَوَارِيْرَا۠

wa yuṭāfu ‘alaihim bi'āniyatim min fiḍḍatiw wa akwābin kānat qawārīrā.

Ona tufatufa atu lea iā i latou o ipu siliva ma ipu e manino e pei o le maa tioata,

قَوَارِيْرَا۟ مِنْ فِضَّةٍ قَدَّرُوْهَا تَقْدِيْرًا

qawārīra min fiḍḍatin qaddarūhā taqdīrā(n).

o tioata manino e faia i le siliva, latou te fuafuaina le tele talafeagai (e tusa ai ma o latou manaʻo).

وَيُسْقَوْنَ فِيْهَا كَأْسًا كَانَ مِزَاجُهَا زَنْجَبِيْلًاۚ

wa yusqauna fīhā ka'san kāna mizājuhā zanjabīlā(n).

Ma o iina na avatu ai ia i latou se ipu vaiinu ua fa'afefiloi i le sinapi.

عَيْنًا فِيْهَا تُسَمّٰى سَلْسَبِيْلًا

‘ainan fīhā tusammā salsabīlā(n).

(E sau mai) se vaipuna (i Parataiso) e ta'ua o Salsabil.

۞ وَيَطُوْفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَانٌ مُّخَلَّدُوْنَۚ اِذَا رَاَيْتَهُمْ حَسِبْتَهُمْ لُؤْلُؤًا مَّنْثُوْرًا

wa yaṭūfu ‘alaihim wildānum mukhalladūn(a), iżā ra'aitahum ḥasibtahum lu'lu'am manṡūrā(n).

Ma ua siomia i latou e tagata talavou o loo laiti pea. A e vaai ia i latou, o le a e mafaufau ia i latou o ni penina ua salalau solo.

وَاِذَا رَاَيْتَ ثَمَّ رَاَيْتَ نَعِيْمًا وَّمُلْكًا كَبِيْرًا

wa iżā ra'aita ṡamma ra'aita na‘īmaw wa mulkan kabīrā(n).

Afai fo‘i e te va‘ai i ai (le tulaga) iina (lagi), e mautinoa lava e te va‘ai i ituaiga eseese o fiafiaga ma se malo tele.

عٰلِيَهُمْ ثِيَابُ سُنْدُسٍ خُضْرٌ وَّاِسْتَبْرَقٌۖ وَّحُلُّوْٓا اَسَاوِرَ مِنْ فِضَّةٍۚ وَسَقٰىهُمْ رَبُّهُمْ شَرَابًا طَهُوْرًا

‘Āliyahum ṡiyābu sundusin khuḍruw wa istabraq(un), wa ḥullū asāwira min fiḍḍah(tin), wa saqāhum rabbuhum syarāban ṭahūrā(n).

Sa oofu i latou i le silika lanumeamata lelei ma le silika mafiafia ma sa oofu i taulima e fai i le ario, ma sa avatu e le Atua ia i latou le vai mamā (ma le paia).

اِنَّ هٰذَا كَانَ لَكُمْ جَزَاۤءً وَّكَانَ سَعْيُكُمْ مَّشْكُوْرًا ࣖ

inna hāżā kāna lakum jazā'aw wa kāna sa‘yukum masykūrā(n).

O lau taui lea, ma o au taumafaiga uma e taliaina ma ta’uleleia (e Allah).

اِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا عَلَيْكَ الْقُرْاٰنَ تَنْزِيْلًاۚ

innā naḥnu nazzalnā ‘alaikal-qur'āna tanzīlā(n).

E moni, o Matou lava ua auina atu le Qur'an ia te oe (Muhammad) i se auala faasolosolo.

فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلَا تُطِعْ مِنْهُمْ اٰثِمًا اَوْ كَفُوْرًاۚ

faṣbir liḥukmi rabbika wa lā tuṭi‘ minhum āṡiman au kafūrā(n).

O lea ia e onosai i (le faatinoina) o poloaiga a lou Alii, aua foi e te mulimuli i tagata agasala ma e le talitonu i totonu ia i latou.

وَاذْكُرِ اسْمَ رَبِّكَ بُكْرَةً وَّاَصِيْلًاۚ

ważkurisma rabbika bukrataw wa aṣīlā(n).

Ma ia e ta’u le suafa o lou Ali’i i le taeao ma le afiafi.

وَمِنَ الَّيْلِ فَاسْجُدْ لَهٗ وَسَبِّحْهُ لَيْلًا طَوِيْلًا

wa minal-laili fasjud lahū wa sabbiḥhu lailan ṭawīlā(n).

Ma mo se vaega o le po, ia faapa'ū ia te Ia ma vivii atu ia te Ia mo le vaega umi o le po.

اِنَّ هٰٓؤُلَاۤءِ يُحِبُّوْنَ الْعَاجِلَةَ وَيَذَرُوْنَ وَرَاۤءَهُمْ يَوْمًا ثَقِيْلًا

inna hā'ulā'i yuḥibbūnal-‘ājilata wa yażarūna warā'ahum yauman ṡaqīlā(n)

E moni, latou te (lē talitonu) fiafia i le olaga (lenei lalolagi) ma tu'ua le aso faigata (le olaga a sau).

نَحْنُ خَلَقْنٰهُمْ وَشَدَدْنَآ اَسْرَهُمْۚ وَاِذَا شِئْنَا بَدَّلْنَآ اَمْثَالَهُمْ تَبْدِيْلًا

naḥnu khalaqnāhum wa syadadnā asrahum, wa iżā syi'nā baddalnā amṡālahum tabdīlā(n).

Na matou foafoaina i latou ma faʻamalosia o latou soʻoga, ae afai matou te finagalo i ai, e mafai ona matou suia i latou i ni mea faapena.

اِنَّ هٰذِهٖ تَذْكِرَةٌ ۚ فَمَنْ شَاۤءَ اتَّخَذَ اِلٰى رَبِّهٖ سَبِيْلًا

inna hāżihī tażkirah(tun), faman syā'attakhaża ilā rabbihī sabīlā(n).

E moni, o nei (fuaiupu) o se lapataiga, o lea o lē e manaʻo (i le lelei mo ia lava) e mautinoa lava e te mulimuli i le ala e tau atu i lona Alii.

وَمَا تَشَاۤءُوْنَ اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ اللّٰهُ ۗاِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلِيْمًا حَكِيْمًاۖ

wa mā tasyā'ūna illā ay yasyā'allāh(u), innallāha kāna ‘alīman ḥakīmā(n).

Ae e te lē mafaia (ona uia lea ala), se’i vaganā ua finagalo i ai le Atua. E moni, o le Atua e silafia mea uma, o le Atua e poto.

يُّدْخِلُ مَنْ يَّشَاۤءُ فِيْ رَحْمَتِهٖۗ وَالظّٰلِمِيْنَ اَعَدَّ لَهُمْ عَذَابًا اَلِيْمًا ࣖ

yudkhilu may yasyā'u fī raḥmatih(ī), waẓ-ẓālimīna a‘adda lahum ‘ażāban alīmā(n).

E talia e Ia so'o se tasi e finagalo i ai i Lona alofa mutimutivale (lagi). A o ē faia mea sese, ua saunia e Ia se fa'asalaga tiga.