Q.S At-Tahrim (اَلتَّحْرِيم) - 12 Numera o Fuaiupu

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ لِمَ تُحَرِّمُ مَآ اَحَلَّ اللّٰهُ لَكَۚ تَبْتَغِيْ مَرْضَاتَ اَزْوَاجِكَۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

yā ayyuhan-nabiyyu lima tuḥarrimu mā aḥallallāhu lak(a), tabtagī marḍāta azwājik(a), wallāhu gafūrur raḥīm(un).

Le Perofeta e! Aiseā ua e faʻasāina ai mea ua faʻatulafonoina e le Atua mo oe? Pe e te fia faʻafiafiaina au avā? Ma o le Atua e Faʻamagalo, e Silisili Ese Lona Alofa.

قَدْ فَرَضَ اللّٰهُ لَكُمْ تَحِلَّةَ اَيْمَانِكُمْۚ وَاللّٰهُ مَوْلٰىكُمْۚ وَهُوَ الْعَلِيْمُ الْحَكِيْمُ

qad faraḍallāhu lakum taḥillata aimānikum, wallāhu maulākum, wa huwal-‘alīmul-ḥakīm(u).

E moni, ua fa'amalosia oe e le Atua e fa'asa'oloto oe lava mai au tautoga; ma o le Atua o lou puipui ma o Ia e silafia mea uma, e poto.

وَاِذْ اَسَرَّ النَّبِيُّ اِلٰى بَعْضِ اَزْوَاجِهٖ حَدِيْثًاۚ فَلَمَّا نَبَّاَتْ بِهٖ وَاَظْهَرَهُ اللّٰهُ عَلَيْهِ عَرَّفَ بَعْضَهٗ وَاَعْرَضَ عَنْۢ بَعْضٍۚ فَلَمَّا نَبَّاَهَا بِهٖ قَالَتْ مَنْ اَنْۢبَاَكَ هٰذَاۗ قَالَ نَبَّاَنِيَ الْعَلِيْمُ الْخَبِيْرُ

wa iż asarran-nabiyyu ilā ba‘ḍi azwājihī ḥadīṡā(n), falammā nabba'at bihī wa aẓharahullāhu ‘alaihi ‘arrafa ba‘ḍahū wa a‘raḍa ‘am baḍ(in), falammā nabba'ahā bihī qālat man amba'aka hāżā, qāla nabba'aniyal-‘alīmul-khabīr(u).

Ia manatua fo‘i le taimi na talanoa faalilolilo ai le Perofeta (ia te ia le filemu) i se tasi o ana avā (o Hafsah) e uiga i se mea na tupu. Ona ia faamatala atu lea (ia Aisha) ma faailoa atu e Allah ia te ia (e uiga i ai), ona faailoa atu lea e (le Perofeta) ia (Hafsah) nisi o mea na tutupu ma natia nisi o mea na tutupu. O lea ina ua ia (le Perofeta) faamatala atu ia te ia (o Hafsah), sa fesili atu o ia, “O ai na faailoa atu ia te oe lenei mea?” Sa fai atu le Perofeta (ia te ia le filemu), “O Allah, o Lē e silafia mea uma, o Lē e silafia mea uma, na ia faailoa mai ia te a‘u.”

اِنْ تَتُوْبَآ اِلَى اللّٰهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوْبُكُمَاۚ وَاِنْ تَظٰهَرَا عَلَيْهِ فَاِنَّ اللّٰهَ هُوَ مَوْلٰىهُ وَجِبْرِيْلُ وَصَالِحُ الْمُؤْمِنِيْنَۚ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ بَعْدَ ذٰلِكَ ظَهِيْرٌ

in tatūbā ilallāhi faqad ṣagat qulūbukumā, wa in taẓāharā ‘alaihi fa innallāha huwa maulāhu wa jibrīlu wa ṣāliḥul-mu'minīn(a), wal-malā'ikatu ba‘da żālika ẓahīr(un).

Afai lua te salamo uma ia Allah, o lona uiga, o le a taliaina e o oulua loto le mea moni; ma afai lua te fesoasoani le tasi i le isi e faalavelave i le Perofeta, o lona uiga, o Allah o le a avea ma ona puipuiga ma (faapea foi) ia Kaperielu ma e talitonu lelei; ma e le gata i lea, o agelu o ona fesoasoani.

عَسٰى رَبُّهٗٓ اِنْ طَلَّقَكُنَّ اَنْ يُّبْدِلَهٗٓ اَزْوَاجًا خَيْرًا مِّنْكُنَّ مُسْلِمٰتٍ مُّؤْمِنٰتٍ قٰنِتٰتٍ تٰۤىِٕبٰتٍ عٰبِدٰتٍ سٰۤىِٕحٰتٍ ثَيِّبٰتٍ وَّاَبْكَارًا

‘asā rabbuhū in ṭallaqakunna ay yubdilahū azwājan khairam minkunna muslimātim mu'minātin qānitātin tā'ibātin ‘ābidātin sā'iḥātin ṡayyibātiw wa abkārā(n).

Afai e tete’a oe (le Perofeta), atonu o le a suia o ia e le Atua i ni avā e sili atu nai lo oe, o fafine e usiusita’i, o ē talitonu, o ē usiusita’i, o ē salamo, o ē tapua’i, o ē anapopogi, o ē ua oti a latou tane ma o ē ua taupou.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا قُوْٓا اَنْفُسَكُمْ وَاَهْلِيْكُمْ نَارًا وَّقُوْدُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ عَلَيْهَا مَلٰۤىِٕكَةٌ غِلَاظٌ شِدَادٌ لَّا يَعْصُوْنَ اللّٰهَ مَآ اَمَرَهُمْ وَيَفْعَلُوْنَ مَا يُؤْمَرُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū qū anfusakum wa ahlīkum nāraw waqūduhan-nāsu wal-ḥijāratu ‘alaihā malā'ikatun gilāẓun syidādul lā ya‘ṣūnallāha mā amarahum wa yaf‘alūna mā yu'marūn(a).

O outou o ē talitonu! Puipui oe lava ma lou aiga mai le afi o seoli o lona fafie o tagata ma maa; O leoleo o agelu sauā ma loto tetele, e lē usiusitaʻi iā Allah i mea ua Ia poloaʻiina ai i latou ma faia pea mea ua fai atu ai iā i latou.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَا تَعْتَذِرُوا الْيَوْمَۗ اِنَّمَا تُجْزَوْنَ مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ ࣖ

yā ayyuhal-lażīna kafarū lā ta‘tażīrul-yaum(a), innamā tujzauna mā kuntum ta‘malūn(a).

O outou e lē talitonu! Aua le faia ni 'alofaga i le asō. O le mea moni, e na'o mea ua outou faia e te maua ai le taui.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا تُوْبُوْٓا اِلَى اللّٰهِ تَوْبَةً نَّصُوْحًاۗ عَسٰى رَبُّكُمْ اَنْ يُّكَفِّرَ عَنْكُمْ سَيِّاٰتِكُمْ وَيُدْخِلَكُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۙ يَوْمَ لَا يُخْزِى اللّٰهُ النَّبِيَّ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗۚ نُوْرُهُمْ يَسْعٰى بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَبِاَيْمَانِهِمْ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَآ اَتْمِمْ لَنَا نُوْرَنَا وَاغْفِرْ لَنَاۚ اِنَّكَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū tūbū ilallāhi taubatan naṣūḥā(n), ‘asā rabbukum ay yukaffira ‘ankum sayyi'ātikum wa yudkhilakum jannātin tajrī min taḥtihal-anhār(u), yauma lā yukhzillāhun-nabiyya wal-lażīna āmanū ma‘ah(ū), nūruhum yas‘ā baina aidīhim wa bi'aimānihim yaqūlūna rabbanā atmim lanā nūranā wagfir lanā, innaka ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

O outou o ē fa‘atuatua! Ia outou salamo ia Allah i le salamo e sili ona mamā, ‘ou te fa‘amoemoe o le a soloiesea e lo ‘outou Ali‘i a ‘outou mea sese ma fa‘atagaina ‘outou i le parataiso o lo‘o tafe ifo ai vaitafe, i le aso e lē fa‘anoanoa ai e Allah le Perofeta ma i latou o ē fa‘atuatua fa‘atasi ma ia; a o susulu atu lo latou malamalama i luma ma i o latou taumatau, a o latou fai atu, “Lo matou Ali‘i e, fa‘a‘ato‘atoaina mo i matou lo matou malamalama ma fa‘amagalo mai i matou; E moni, o Oe o le Silisili‘ese i mea uma.”

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ جَاهِدِ الْكُفَّارَ وَالْمُنٰفِقِيْنَ وَاغْلُظْ عَلَيْهِمْۗ وَمَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُۗ وَبِئْسَ الْمَصِيْرُ

yā ayyuhan-nabiyyu jāhidil-kuffāra wal-munāfiqīna wagluẓ ‘alaihim, wa ma'wāhum jahannam(u), wa bi'sal-maṣīr(u).

Le Perofeta e! Ia e tau ma ē lē talitonu ma ē pepelo ma ia e sauā iā i latou. O lo latou nofoaga o seoli ma e sili atu lona leaga nai lo se nofoaga e toe foʻi i ai.

ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوا امْرَاَتَ نُوْحٍ وَّامْرَاَتَ لُوْطٍۗ كَانَتَا تَحْتَ عَبْدَيْنِ مِنْ عِبَادِنَا صَالِحَيْنِ فَخَانَتٰهُمَا فَلَمْ يُغْنِيَا عَنْهُمَا مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا وَّقِيْلَ ادْخُلَا النَّارَ مَعَ الدّٰخِلِيْنَ

Ḍaraballāhu maṡalal lil-lażīna kafarumra'ata nūḥiw wamra'ata lūṭ(in), kānatā taḥta ‘abdaini min ‘ibādinā ṣāliḥaini fa khānatāhumā falam yugniyā ‘anhumā minallāhi syai'aw wa qīladkhulan-nāra ma‘ad-dākhilīn(a).

Na faia e Allah se faataoto mo e le talitonu, o le ava a Noa ma le ava a Luta. O loo i lalo o le vaavaaiga a ni auauna amioatua se toalua mai a tatou auauna; ona faalata lea e ava e toalua a la tane e toalua, ae le mafai e a la tane e toalua ona fesoasoani ia i la’ua mai le (faasalaga) a Allah; ma ua fai atu (i ava e toalua), "O oulua uma i seoli faatasi ma i latou e o i (seoli)."

وَضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوا امْرَاَتَ فِرْعَوْنَۘ اِذْ قَالَتْ رَبِّ ابْنِ لِيْ عِنْدَكَ بَيْتًا فِى الْجَنَّةِ وَنَجِّنِيْ مِنْ فِرْعَوْنَ وَعَمَلِهٖ وَنَجِّنِيْ مِنَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَۙ

wa ḍaraballāhu maṡalal lil-lażīna āmanumra'ata fir‘aun(a), iż qālat rabbibni lī ‘indaka baitan fil jannati wa najjinī min fir‘auna wa ‘amalihī wa najjinī minal qaumiẓ-ẓālimīn(a).

Ma ua faia e le Atua se faʻataʻitaʻiga mo ē faʻatuatua, le avā a Farao, ina ua ia fai atu, "Loʻu Aliʻi e, fausia se fale mo aʻu ma Oe i le Parataiso ma faʻaola aʻu mai ia Farao ma ana amioga, ma faʻaola aʻu mai tagata amioletonu."

وَمَرْيَمَ ابْنَتَ عِمْرٰنَ الَّتِيْٓ اَحْصَنَتْ فَرْجَهَا فَنَفَخْنَا فِيْهِ مِنْ رُّوْحِنَا وَصَدَّقَتْ بِكَلِمٰتِ رَبِّهَا وَكُتُبِهٖ وَكَانَتْ مِنَ الْقٰنِتِيْنَ ࣖ ۔

wa maryamabnata ‘imrānal-latī aḥṣanat farjahā fa nafakhnā fīhi mir rūḥinā wa ṣaddaqat bikalimāti rabbihā wa kutubihī wa kānat minal-qānitīn(a).

ma Mariama, le afafine o Imrana, o lē na tausia lona mamalu, ona matou mānavaina lea i lona manava o sina vaega o lo matou agaga (na foafoaina); ma na ia faamaonia afioga a lona Alii ma Ana tusi; ma o ia o se tasi o tagata usiusitai.