Q.S Ash-Shu'ara (اَلشُّعَرَاء) - 227 Numera o Fuaiupu

طٰسۤمّۤ

Ṭā sīm mīm.

Tha Sin Mim

تِلْكَ اٰيٰتُ الْكِتٰبِ الْمُبِيْنِ

tilka āyātul-kitābil-mubīn(i).

O fuaiupu manino ia o le Tusi (Al-Qur'an).

لَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَّفْسَكَ اَلَّا يَكُوْنُوْا مُؤْمِنِيْنَ

la‘allaka bākhi‘un nafsaka allā yakūnū mu'minīn(a).

Atonu e te (Muhammad) faʻaumatia oe lava (i le faʻanoanoa), auā latou (tagata o Makka) latou te lē talitonu.

اِنْ نَّشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِمْ مِّنَ السَّمَاۤءِ اٰيَةً فَظَلَّتْ اَعْنَاقُهُمْ لَهَا خٰضِعِيْنَ

in nasya' nunazzil ‘alaihim minas-samā'i āyatan fa ẓallat a‘nāquhum lahā khāḍi‘īn(a).

Ana Matou finagalo i ai, semanū Matou te auina atu iā i latou se vavega mai le lagi, semanū e ifo ai o latou ua iā te Ia ma le lotomaulalo.

وَمَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ ذِكْرٍ مِّنَ الرَّحْمٰنِ مُحْدَثٍ اِلَّا كَانُوْا عَنْهُ مُعْرِضِيْنَ

wa mā ya'tīhim min żikrim minar-raḥmāni muḥdaṡin illā kānū ‘anhu mu‘riḍīn(a).

Ma o taimi uma lava e tuʻuina atu ai iā i latou se lapataʻiga fou (o se fuaiupu ua faʻaalia mai o le Qurʻan) mai le Atua Silisili Ese, latou te liliu ese mai ai.

فَقَدْ كَذَّبُوْا فَسَيَأْتِيْهِمْ اَنْۢبـٰۤؤُا مَا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

faqad każżabū fa saya'tīhim ambā'u mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

E moni, ua latou faafitia (le Qur'an), o lea o le a oo mai ia i latou i le lumanai tala (le upumoni) e uiga i le mea (malaia) sa latou tauemu i ai.

اَوَلَمْ يَرَوْا اِلَى الْاَرْضِ كَمْ اَنْۢبَتْنَا فِيْهَا مِنْ كُلِّ زَوْجٍ كَرِيْمٍ

awalam yarau ilal-arḍi kam ambatnā fīhā min kulli zaujin karīm(in).

Ma latou te lē vaʻavaʻai ea i le lalolagi, e fia ni paga matagofie ua Matou faʻatupuina i ai?

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةًۗ وَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

inna fī żālika la'āyah(tan), wa mā kāna akṡaruhum mu'minīn(a).

E moni, o loo i ai faailoga (o le silisiliese o le Atua), ae o le toatele o i latou e le talitonu.

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُ ࣖ

inna rabbaka lahuwal-‘azīzur-raḥīm(u).

Ma e moni, o lou Ali‘i o Lē Silisili Ese, o Lē Silisili Ese.

وَاِذْ نَادٰى رَبُّكَ مُوْسٰٓى اَنِ ائْتِ الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ ۙ

wa iż nādā rabbuka mūsā ani'til-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

Ma (ia manatua) ina ua valaau atu lou Alii ia Mose (i Ana afioga), "Sau ia i tagata amioletonu,

قَوْمَ فِرْعَوْنَ ۗ اَلَا يَتَّقُوْنَ

qauma fir‘aun(a), alā yattaqūn(a).

(o lona uiga) o le nuu o Farao. Aisea latou te le fefefe ai ia Allah?

قَالَ رَبِّ اِنِّيْٓ اَخَافُ اَنْ يُّكَذِّبُوْنِ ۗ

qāla rabbi innī akhāfu ay yukażżibūn(i).

Na ia (Mose) fai atu, “Lo’u Ali’i e, e moni, ua ou fefe ne’i latou pepelo mai ia te a’u,

وَيَضِيْقُ صَدْرِيْ وَلَا يَنْطَلِقُ لِسَانِيْ فَاَرْسِلْ اِلٰى هٰرُوْنَ

wa yaḍīqu ṣadrī wa lā yanṭaliqu lisānī fa arsil ilā hārūn(a).

o lea ua lagona ai loʻu fatafata ma ua lē sologa lelei loʻu laulaufaiva, o lea auina atu Harun (faatasi ma aʻu).

وَلَهُمْ عَلَيَّ ذَنْۢبٌ فَاَخَافُ اَنْ يَّقْتُلُوْنِ ۚ

wa lahum ‘alayya żambun fa akhāfu ay yaqtulūn(i).

Talu ai sa ou agasala ia i latou, o lea sa ou fefe ai ne’i latou fasiotia a’u.”

قَالَ كَلَّا ۚفَاذْهَبَا بِاٰيٰتِنَآ اِنَّا مَعَكُمْ مُّسْتَمِعُوْنَ ۙ

qāla kallā, fażhabā bi'āyātinā innā ma‘akum mustami‘ūn(a).

Na fetalai mai (Allah), "Aua le fefe (latou te lē mafaia ona fasiotia oe)! O lea ia oulua ō ma aumai a ma faailoga (vavega); e moni, o loo ma faatasi ma oe ma faalogologo (i mea latou te fai mai ai),

فَأْتِيَا فِرْعَوْنَ فَقُوْلَآ اِنَّا رَسُوْلُ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۙ

fa'tiyā fir‘auna faqūlā innā rasūlu rabbil-‘ālamīn(a).

O lea ia oulua ō atu ia Farao ma fai atu, “E moni, o i ma’ua o aposetolo a le Ali’i o le lalolagi uma,

اَنْ اَرْسِلْ مَعَنَا بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۗ

an arsil ma‘anā banī isrā'īl(a).

tu‘u mai ia le Fanauga a Isaraelu e ō fa‘atasi ma i matou.”

قَالَ اَلَمْ نُرَبِّكَ فِيْنَا وَلِيْدًا وَّلَبِثْتَ فِيْنَا مِنْ عُمُرِكَ سِنِيْنَ ۗ

qāla alam nurabbika fīnā walīdaw wa labiṡta fīnā min ‘umurika sinīn(a).

Na tali atu o ia (Farao), "Pe matou te leʻi tausia ea oe i lo matou aiga, a o e tamaitiiti pea ma e te nofo faatasi ma i matou i ni nai tausaga talu ona e matua?"

وَفَعَلْتَ فَعْلَتَكَ الَّتِيْ فَعَلْتَ وَاَنْتَ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ

wa fa‘alta fa‘latakal-latī fa‘alta wa anta minal-kāfirīn(a).

Ua e (Mose) faia (le mea sese o) mea ua e faia, ma o oe o se tasi o tagata e le loto faafetai.”

قَالَ فَعَلْتُهَآ اِذًا وَّاَنَا۠ مِنَ الضَّاۤلِّيْنَ

qāla fa‘altuhā iżaw wa ana minaḍ-ḍāllīn(a).

Na ia (Mose) fai mai, “Na ou faia, ma i lena taimi sa ou avea ai ma se tasi o i latou na sese.

فَفَرَرْتُ مِنْكُمْ لَمَّا خِفْتُكُمْ فَوَهَبَ لِيْ رَبِّيْ حُكْمًا وَّجَعَلَنِيْ مِنَ الْمُرْسَلِيْنَ

fa farartu minkum lammā khiftukum fa wahaba lī rabbī ḥukmaw wa ja‘alanī minal-mursalīn(a).

Ona ou sola ese lea mai ia te oe auā sa ou fefe ia te oe, ona foaiina mai lea e lo’u Alii ia te au le poto ma avea ai au ma se tasi o avefeau.

وَتِلْكَ نِعْمَةٌ تَمُنُّهَا عَلَيَّ اَنْ عَبَّدْتَّ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۗ

wa tilka ni‘matun tamunnuhā ‘alayya an ‘abbatta banī isrā'īl(a).

O le agalelei fo‘i lea ua e foa‘iina mai ‘iā te a‘u, (a o) ‘ua e fa‘apologaina le Fanau a Isaraelu.”

قَالَ فِرْعَوْنُ وَمَا رَبُّ الْعٰلَمِيْنَ ۗ

qāla fir‘aunu wa mā rabbul-‘ālamīn(a).

Na fesili Farao, "O ai ea le Ali'i o le lalolagi uma?"

قَالَ رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَاۗ اِنْ كُنْتُمْ مُّوْقِنِيْنَ

qāla rabbus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumā, in kuntum mūqinīn(a).

Na tali atu o ia (Mose), "O le Atua lea na foafoaina le lagi ma le lalolagi ma mea o i le va o i la'ua (o lou Atua lea), pe afai tou te talitonu ia te Ia."

قَالَ لِمَنْ حَوْلَهٗٓ اَلَا تَسْتَمِعُوْنَ

qāla liman ḥaulahū alā tastami‘ūn(a).

Na fai atu o ia (Farao) i tagata sa siomia o ia, “Tou te leʻi faalogo ea (i lana tala)?”

قَالَ رَبُّكُمْ وَرَبُّ اٰبَاۤىِٕكُمُ الْاَوَّلِيْنَ

qāla rabbukum wa rabbu ābā'ikumul-awwalīn(a).

Na fetalai mai o Ia (Mose), "O Ia o lou Atua ma le Atua foʻi o ou tuaa."

قَالَ اِنَّ رَسُوْلَكُمُ الَّذِيْٓ اُرْسِلَ اِلَيْكُمْ لَمَجْنُوْنٌ

qāla inna rasūlakumul-lażī ursila ilaikum lamajnūn(un).

Na ia (Farao) fai mai, "E moni, o lau Avefeau na auina atu ia te oe, o ia moni lava o se vale."

قَالَ رَبُّ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَمَا بَيْنَهُمَاۗ اِنْ كُنْتُمْ تَعْقِلُوْنَ

qāla rabbul-masyriqi wal-magribi wa mā bainahumā, in kuntum ta‘qilūn(a).

Na fetalai mai o ia (Mose), "(O Ia o) le Aliʻi (o lē pulea) sasaʻe ma sisifo ma mea o loʻo i le va o i laʻua; afai tou te malamalama."

قَالَ لَىِٕنِ اتَّخَذْتَ اِلٰهًا غَيْرِيْ لَاَجْعَلَنَّكَ مِنَ الْمَسْجُوْنِيْنَ

qāla la'inittakhażta ilāhan gairī la'aj‘alannaka minal-masjūnīn(a).

Na ia (Farao) fai mai, "E moni, afai e te tapuaʻi i se isi Atua e ese mai ia te aʻu, ou te tuʻuina oe i le falepuipui."

قَالَ اَوَلَوْ جِئْتُكَ بِشَيْءٍ مُّبِيْنٍ

qāla awalau ji'tuka bisyai'im mubīn(in).

Na ia (Mose) fai mai, "E te faia ea lena mea tusa lava pe ou te faaali atu ia te oe se mea moni (faamaoniga)?"

قَالَ فَأْتِ بِهٖٓ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

qāla fa'ti bihī in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).

Na fai atu o ia (Farao), "Faaali mai ia te aʻu se mea (faamaoniga moni) pe afai o oe o se tasi o tagata faamaoni!"

فَاَلْقٰى عَصَاهُ فَاِذَا هِيَ ثُعْبَانٌ مُّبِيْنٌ ۚ

fa alqā ‘aṣāhu fa iżā hiya ṡu‘bānum mubīn(un).

Ona togi lea e ia (Mose) lana tootoo, ona liu lea o le tootoo ma se gata tele lava.

وَنَزَعَ يَدَهٗ فَاِذَا هِيَ بَيْضَاۤءُ لِلنّٰظِرِيْنَ ࣖ

wa naza‘a yadahū fa iżā hiya baiḍā'u lin-nāẓirīn(a).

Ona ia aumai lea o lona lima (mai totonu o ona ofu), ona faafuaseʻi lea ona sinasina (susulu) mo i latou na vaai i ai.

قَالَ لِلْمَلَاِ حَوْلَهٗٓ اِنَّ هٰذَا لَسٰحِرٌ عَلِيْمٌ ۙ

qāla lil-mala'i ḥaulahū inna hāżā lasāḥirun ‘alīm(un).

Na fai atu o ia (Farao) i taitai o loo siomia o ia, "E moni, o ia (Mose) e tatau lava o se taulaitu poto,

يُّرِيْدُ اَنْ يُّخْرِجَكُمْ مِّنْ اَرْضِكُمْ بِسِحْرِهٖۖ فَمَاذَا تَأْمُرُوْنَ

yurīdu ay yukhrijakum min arḍikum bisiḥrih(ī), fa māżā ta'murūn(a).

o loʻo ia manaʻo e tuli ese outou mai lo outou nuʻu i ana togafiti faʻataulāitu; o le a la sou manatu?”

قَالُوْٓا اَرْجِهْ وَاَخَاهُ وَابْعَثْ فِى الْمَدَاۤىِٕنِ حٰشِرِيْنَ ۙ

qālū arjih wa akhāhu wab‘aṡ fil-madā'ini ḥāsyirīn(a).

Sa latou tali atu, "Taofia (mo sina taimi) o ia ma lona uso, ma auina atu i le atunuu atoa i latou o le a aoina (togafiti faataulaitu),

يَأْتُوْكَ بِكُلِّ سَحَّارٍ عَلِيْمٍ

ya'tūka bikulli saḥḥārin ‘alīm(in).

e mautinoa lava latou te aumaia ia te oe taulaitu atamamai uma.”

فَجُمِعَ السَّحَرَةُ لِمِيْقَاتِ يَوْمٍ مَّعْلُوْمٍ ۙ

fa jumi‘as-saḥaratu limīqāti yaumim ma‘lūm(in).

Ona faapotopoto lea o taulaitu i le taimi (ua atofaina) i le aso atofaina,

وَّقِيْلَ لِلنَّاسِ هَلْ اَنْتُمْ مُّجْتَمِعُوْنَ ۙ

wa qīla lin-nāsi hal antum mujtami‘ūn(a).

ma ua ia faasilasila atu i le nuu, “O mai ia outou uma,

لَعَلَّنَا نَتَّبِعُ السَّحَرَةَ اِنْ كَانُوْا هُمُ الْغٰلِبِيْنَ

la‘allanā nattabi‘us-saḥarata in kānū humul-gālibīn(a).

ina ia tatou mulimuli i taulaitu, pe afai latou te manumalo.”

فَلَمَّا جَاۤءَ السَّحَرَةُ قَالُوْا لِفِرْعَوْنَ اَىِٕنَّ لَنَا لَاَجْرًا اِنْ كُنَّا نَحْنُ الْغٰلِبِيْنَ

falammā jā'as-saḥaratu qālū lifir‘auna a'inna lanā la'ajran in kunnā naḥnul-gālibīn(a).

O lea ina ua o mai taulāitu, sa latou fai atu ia Farao, "Pe tatou te maua moni ea se taui tele pe afai tatou te manumalo?"

قَالَ نَعَمْ وَاِنَّكُمْ اِذًا لَّمِنَ الْمُقَرَّبِيْنَ

qāla na‘am wa innakum iżal laminal-muqarrabīn(a).

Na tali atu o ia (Farao), "Ioe, ma o le mea moni e mautinoa lava e te maua se tulaga e latalata (ia te aʻu)."

قَالَ لَهُمْ مُّوْسٰٓى اَلْقُوْا مَآ اَنْتُمْ مُّلْقُوْنَ

qāla lahum mūsā alqū mā antum mulqūn(a).

Na fetalai atu o ia (Mose) ia te i latou, “Togi le mea tou te fia togi.”

فَاَلْقَوْا حِبَالَهُمْ وَعِصِيَّهُمْ وَقَالُوْا بِعِزَّةِ فِرْعَوْنَ اِنَّا لَنَحْنُ الْغٰلِبُوْنَ

fa alqau ḥibālahum wa ‘iṣiyyahum wa qālū bi‘izzati fir‘auna innā lanaḥnul-gālibūn(a).

Ona latou togi lea i lalo o latou maea ma tootoo ma faapea atu, "O le mana o Farao, e mautinoa lava tatou te manumalo ai."

فَاَلْقٰى مُوْسٰى عَصَاهُ فَاِذَا هِيَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُوْنَ ۚ

fa alqā mūsā ‘aṣāhu fa iżā hiya talqafu mā ya'fikūn(a).

Ona togi lea i lalo e Mose lona tootoo, ma faafuaseʻi ona foloina mea pepelo na latou faia.

فَاُلْقِيَ السَّحَرَةُ سٰجِدِيْنَ ۙ

fa ulqiyas-saḥaratu sājidīn(a).

Ona faapaʻuʻū ai lea o taulāitu ma faapaʻuʻū.

قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۙ

qālū āmannā birabbil-‘ālamīn(a).

Ua latou fai mai, "Matou te talitonu i le Ali‘i o le lalolagi uma,

رَبِّ مُوْسٰى وَهٰرُوْنَ

rabbi mūsā wa hārūn(a).

(o lona uiga) o le Ali’i o Mose ma Arona.”

قَالَ اٰمَنْتُمْ لَهٗ قَبْلَ اَنْ اٰذَنَ لَكُمْۚ اِنَّهٗ لَكَبِيْرُكُمُ الَّذِيْ عَلَّمَكُمُ السِّحْرَۚ فَلَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَ ەۗ لَاُقَطِّعَنَّ اَيْدِيَكُمْ وَاَرْجُلَكُمْ مِّنْ خِلَافٍ وَّلَاُصَلِّبَنَّكُمْ اَجْمَعِيْنَۚ

qāla āmantum lahū qabla an āżana lakum, innahū lakabīrukumul-lażī ‘allamakumus-siḥr(a), fa lasaufa ta‘lamūn(a), la'uqaṭṭi‘anna aidiyakum wa arjulakum min khilāfiw wa la'uṣallibannakum ajma'īn(a).

Na ia (Farao) fai mai, "Aiseā na outou talitonu ai iā Mose a o leʻi ou tuuina atu iā te outou se faatagaga? O ia lava o lo outou taʻitaʻi na aʻoaʻoina outou i togafiti faʻataulāitu. Mulimuli ane o le a outou iloa lava (le iʻuga o a outou amioga). O le a ou vavae ese o outou lima ma o outou vae i le faʻalava ma o le mea moni, o le a ou faʻasatauroina outou uma."

قَالُوْا لَا ضَيْرَ ۖاِنَّآ اِلٰى رَبِّنَا مُنْقَلِبُوْنَ ۚ

qālū lā ḍair(a), innā ilā rabbinā munqalibūn(a).

Ua latou fai mai, “E leai se mea matou te fefefe ai, auā o le a matou toe foʻi atu i lo matou Aliʻi.

اِنَّا نَطْمَعُ اَنْ يَّغْفِرَ لَنَا رَبُّنَا خَطٰيٰنَآ اَنْ كُنَّآ اَوَّلَ الْمُؤْمِنِيْنَ ۗ ࣖ

innā naṭma‘u ay yagfira lanā rabbunā khaṭāyānā an kunnā awwalal-mu'minīn(a).

E moni, matou te matuā mananaʻo lava i lo matou Aliʻi e faʻamagaloina a matou mea sese, auā o i matou na muamua talitonu.”

۞ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰىٓ اَنْ اَسْرِ بِعِبَادِيْٓ اِنَّكُمْ مُّتَّبَعُوْنَ

wa auḥainā ilā mūsā an asri bi‘ibādī innakum muttaba‘ūn(a).

Ma sa Matou fa'aali atu (poloa'iina) ia Mose, "Alu i le pō ma ave a'u auauna (le Fanauga a Isaraelu), auā e mautinoa lava o le a tuliloaina outou."

فَاَرْسَلَ فِرْعَوْنُ فِى الْمَدَاۤىِٕنِ حٰشِرِيْنَ ۚ

fa arsala fir‘aunu fil-madā'ini ḥāsyirīn(a).

Ona auina atu lea e Farao ni tagata i aai (e faapotopoto ana autau).

اِنَّ هٰٓؤُلَاۤءِ لَشِرْذِمَةٌ قَلِيْلُوْنَۙ

inna hā'ulā'i lasyirzimatun qalīlūn(a).

(Na fai mai Farao), "E moni, o i latou (o le Fanau a Isaraelu) ua na o se vaega itiiti lava,

وَاِنَّهُمْ لَنَا لَغَاۤىِٕظُوْنَ ۙ

wa innahum lanā lagā'iẓūn(a).

ma e moni lava ua latou faia mea e faʻaita ai i matou,

وَاِنَّا لَجَمِيْعٌ حٰذِرُوْنَ ۗ

wa innā lajamī‘un ḥāżirūn(a).

ma e moni, e tatau ia i tatou uma e aunoa ma se tuusaunoaga ona mataala i taimi uma.”

فَاَخْرَجْنٰهُمْ مِّنْ جَنّٰتٍ وَّعُيُوْنٍ ۙ

fa akhrajnāhum min jannātiw wa ‘uyūn(in).

Ona matou aveeseina lea o i latou (Farao ma lona nuu) mai faatoaga ma vaipuna,

وَّكُنُوْزٍ وَّمَقَامٍ كَرِيْمٍ ۙ

wa kunūziw wa maqāmin karīm(in).

ma (mai) le tamaoaiga ma le tulaga mamalu,

كَذٰلِكَۚ وَاَوْرَثْنٰهَا بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۗ

każālik(a), wa auraṡnāhā banī isrā'īl(a).

o lea, ma ua Matou foaʻiina atu mea uma i le Fanau a Isaraelu.

فَاَتْبَعُوْهُمْ مُّشْرِقِيْنَ

fa atba‘ūhum musyriqīn(a).

Ona mafai lea e (Farao ma lana 'autau) ona maua i latou i le oso a'e o le la.

فَلَمَّا تَرٰۤءَا الْجَمْعٰنِ قَالَ اَصْحٰبُ مُوْسٰٓى اِنَّا لَمُدْرَكُوْنَ ۚ

falammā tarā'al-jam‘āni qāla aṣḥābu mūsā innā lamudrakūn(a).

O lea ina ua feiloa’i vaega e lua, ona fai ane lea o ē na mulimuli ia Mose, “E moni lava o le a maua i tatou.”

قَالَ كَلَّا ۗاِنَّ مَعِيَ رَبِّيْ سَيَهْدِيْنِ

qāla kallā, inna ma‘iya rabbī sayahdīn(i).

Na tali atu o ia (Mose), "E le mafai lava ona ou (faia); e moni o loʻu Alii o loo faatasi ma aʻu, o Ia lava na te taʻitaʻiina aʻu."

فَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰٓى اَنِ اضْرِبْ بِّعَصَاكَ الْبَحْرَۗ فَانْفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرْقٍ كَالطَّوْدِ الْعَظِيْمِ ۚ

fa auḥainā ilā mūsā aniḍrib bi‘aṣākal-baḥr(a), fanfalaqa fa kāna kullu firqin kaṭ-ṭaudil ‘aẓīm(i).

Ona Matou faaali atu lea ia Mose, “Ia e ta le sami i lou tootoo.” Ona vaeluaina lea o le sami, ma ua pei o se mauga tele vaega taitasi.

وَاَزْلَفْنَا ثَمَّ الْاٰخَرِيْنَ ۚ

wa azlafnā ṡammal-ākharīn(a).

Ma o iina na matou faʻalatalata mai ai isi vaega.

وَاَنْجَيْنَا مُوْسٰى وَمَنْ مَّعَهٗٓ اَجْمَعِيْنَ ۚ

wa anjainā mūsā wa mam ma‘ahū ajma‘īn(a).

Ma na matou fa‘aolaina Mose ma i latou na fa‘atasi ma ia.

ثُمَّ اَغْرَقْنَا الْاٰخَرِيْنَ ۗ

Ṡumma agraqnal-ākharīn(a).

Ona matou fa'a'a'e lea o isi vaega i le vai.

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً ۗوَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

inna fī żālika la'āyah(tan), wa mā kāna akṡaruhum mu'minīn(a).

E moni, o loo i ai i lea mea se faailoga (o le mana o Allah), ae o le toatele oi latou e le talitonu.

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُ ࣖ

wa inna rabbaka lahuwal-‘azīzur-raḥīm(u).

Ma e moni, o lou Ali‘i o Lē Silisili Ese, o Lē Silisili Ese.

وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَاَ اِبْرٰهِيْمَ ۘ

watlu ‘alaihim naba'a ibrāhīm(a).

Ma faitau atu ia i latou le tala ia Aperaamo.

اِذْ قَالَ لِاَبِيْهِ وَقَوْمِهٖ مَا تَعْبُدُوْنَ

iż qāla li'abīhi wa qaumihī mā ta‘budūn(a).

Ina ua fai atu o ia (Aperaamo) i lona tamā ma lona nu‘u, “O le ā le mea tou te tapua‘i i ai?”

قَالُوْا نَعْبُدُ اَصْنَامًا فَنَظَلُّ لَهَا عٰكِفِيْنَ

qālū na‘budu aṣnāman fa naẓallu lahā ‘ākifīn(a).

Na latou tali mai, “Matou te ifo i tupua ma matou te tapuaʻi pea i ai ma le filiga.”

قَالَ هَلْ يَسْمَعُوْنَكُمْ اِذْ تَدْعُوْنَ ۙ

qāla hal yasma‘ūnakum iż tad‘ūn(a).

Na ia (Aperaamo) fetalai atu, “Pe latou te faʻalogo mai ea ia te oe pe a e tatalo (ia i latou)?

اَوْ يَنْفَعُوْنَكُمْ اَوْ يَضُرُّوْنَ

au yanfa‘ūnakum au yaḍurrūn(a).

Pe (e mafai) ona latou aoga ia te oe pe faaleagaina oe?”

قَالُوْا بَلْ وَجَدْنَآ اٰبَاۤءَنَا كَذٰلِكَ يَفْعَلُوْنَ

qālū bal wajadnā ābā'anā każālika yaf‘alūn(a).

Sa latou tali mai, "Leai, ae na matou maua o matou tuaa o faia lena mea."

قَالَ اَفَرَءَيْتُمْ مَّا كُنْتُمْ تَعْبُدُوْنَ ۙ

qāla afa ra'aitum mā kuntum ta‘budūn(a).

Na ia (Aperaamo) fai mai, “Pe tou te uaʻi atu ea i mea tou te tapuaʻi i ai,

اَنْتُمْ وَاٰبَاۤؤُكُمُ الْاَقْدَمُوْنَ ۙ

antum wa ābā'ukumul-aqdamūn(a).

oe ma ou tuaa?

فَاِنَّهُمْ عَدُوٌّ لِّيْٓ اِلَّا رَبَّ الْعٰلَمِيْنَ ۙ

fa innahum ‘aduwwul lī illā rabbal-‘ālamīn(a).

E moni, o i latou (o mea tou te tapuaʻi i ai) o oʻu fili ia, e le pei o le Aliʻi o lalolagi uma,

الَّذِيْ خَلَقَنِيْ فَهُوَ يَهْدِيْنِ ۙ

allażī khalaqanī fa huwa yahdīn(i).

(o lona uiga) O Lē na foafoaina aʻu, ona Ia taʻitaʻiina lea o aʻu,

وَالَّذِيْ هُوَ يُطْعِمُنِيْ وَيَسْقِيْنِ ۙ

wal-lażī huwa yuṭ‘imunī wa yasqīn(i).

ma Lē na foaʻi mai ia te aʻu meaʻai ma meainu;

وَاِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِيْنِ ۙ

wa iżā mariḍtu fa huwa yasyfīn(i).

a ou maʻi, o Ia lea e faʻamaloloina aʻu,

وَالَّذِيْ يُمِيْتُنِيْ ثُمَّ يُحْيِيْنِ ۙ

wal-lażī yumītunī ṡumma yuḥyīn(i).

ma o le a Ia fa'amateina a'u, ona toe fa'aolaolaina lea o a'u (toe),

وَالَّذِيْٓ اَطْمَعُ اَنْ يَّغْفِرَ لِيْ خَطِيْۤـَٔتِيْ يَوْمَ الدِّيْنِ ۗ

wal-lażī aṭma‘u ay yagfira lī khaṭī'atī yaumad-dīn(i).

ma o Lē ou te matuā manaʻo i ai o le a faʻamagaloina aʻu mea sese i le Aso o le Toetu.”

رَبِّ هَبْ لِيْ حُكْمًا وَّاَلْحِقْنِيْ بِالصّٰلِحِيْنَ ۙ

rabbi hab lī ḥukmaw wa alḥiqnī biṣ-ṣāliḥīn(a).

Na tatalo Ibrahim), "Lo'u Ali'i e, foa'i mai ia te a'u le poto ma fa'aopoopo a'u i tagata amioatua,

وَاجْعَلْ لِّيْ لِسَانَ صِدْقٍ فِى الْاٰخِرِيْنَ ۙ

waj‘al lī lisāna ṣidqin fil-ākhirīn(a).

ma ia avea aʻu ma tala lelei mo i latou o le a mulimuli mai ia te aʻu,

وَاجْعَلْنِيْ مِنْ وَّرَثَةِ جَنَّةِ النَّعِيْمِ ۙ

waj‘alnī miw waraṡati janatin na‘īm(i).

ma ia avea aʻu ma se tasi o ē mautofi i le Parataiso e tumu i le fiafia,

وَاغْفِرْ لِاَبِيْٓ اِنَّهٗ كَانَ مِنَ الضَّاۤلِّيْنَ ۙ

wagfir li'abī innahū kāna minaḍ-ḍāllīn(a).

ma ia e faamagalo mai i lo’u tamā, auā o ia o se tasi o ē na sē,

وَلَا تُخْزِنِيْ يَوْمَ يُبْعَثُوْنَۙ

wa lā tukhzinī yauma yub‘aṡūn(a).

‘aua fo‘i ‘e te ‘ino‘ino mai ‘iā te a‘u i le aso latou te toetū mai ai,

يَوْمَ لَا يَنْفَعُ مَالٌ وَّلَا بَنُوْنَ ۙ

yauma lā yanfa‘u māluw wa lā banūn(a).

(o lona uiga) i le aso (e) le aoga ai le tamaoaiga ma fanau,

اِلَّا مَنْ اَتَى اللّٰهَ بِقَلْبٍ سَلِيْمٍ ۗ

illā man atallāha biqalbin salīm(in).

se'i vagana ai i latou o ē fa'asaga i luma o le Atua ma le loto mamā,

وَاُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِيْنَ ۙ

wa uzlifatil-jannatu lil-muttaqīn(a).

ma ua aumaia le Parataiso ia i latou e matata’u ia Allah,

وَبُرِّزَتِ الْجَحِيْمُ لِلْغَاوِيْنَ ۙ

wa burrizatil-jaḥīmu lil-gāwīn(a).

ma o le a faʻaalia manino atu le seoli o Jahim iā i latou o ē ua sē,"

وَقِيْلَ لَهُمْ اَيْنَ مَا كُنْتُمْ تَعْبُدُوْنَ ۙ

wa qīla lahum ainamā kuntum ta‘budūn(a).

‘ona fai atu lea ‘iā te i latou, “O fea o i ai tupua na ‘outou ifo i ai muamua,

مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗهَلْ يَنْصُرُوْنَكُمْ اَوْ يَنْتَصِرُوْنَ ۗ

min dūnillāh(i), hal yanṣurūnakum au yantaṣirūn(a).

e ese mai ia Allah? Pe mafai ea ona latou fesoasoani ia te oe pe fesoasoani ia i latou lava?”

فَكُبْكِبُوْا فِيْهَا هُمْ وَالْغَاوٗنَ ۙ

fa kubkibū fīhā hum wal-gāwūn(a).

O lea na lafoina ai i latou (o ē tapuaʻi) i seoli faʻatasi ma i latou na se ese,

وَجُنُوْدُ اِبْلِيْسَ اَجْمَعُوْنَ ۗ

wa junūdu iblīsa ajma‘ūn(a).

ma autau uma a Satani.

قَالُوْا وَهُمْ فِيْهَا يَخْتَصِمُوْنَ

qālū wa hum fīhā yakhtaṣimūn(a).

Latou te fai mai a o tau ai i totonu (seoli),

تَاللّٰهِ اِنْ كُنَّا لَفِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ ۙ

tallāhi in kunnā lafī ḍalālim mubīn(in).

"E ala i le Atua, e moni sa matou i ai (i le lalolagi) i se sese manino,

اِذْ نُسَوِّيْكُمْ بِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَ

iż nusawwīkum birabbil-‘ālamīn(a).

auā matou te faʻatusaina outou (tupua) ma le Aliʻi o le lalolagi.

وَمَآ اَضَلَّنَآ اِلَّا الْمُجْرِمُوْنَ

wa mā aḍallanā illal-mujrimūn(a).

E leai se tasi na te ta’ita’i seseina i tatou vagana ai tagata agasala.

فَمَا لَنَا مِنْ شٰفِعِيْنَ ۙ

famā lanā min syāfi‘īn(a).

O lea la (i le taimi nei) ua leai so tatou fautua (fesoasoani),

وَلَا صَدِيْقٍ حَمِيْمٍ

wa lā ṣadīqin ḥamīm(in).

ma e leai ni a'u uo mamae,

فَلَوْ اَنَّ لَنَا كَرَّةً فَنَكُوْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ

falau anna lanā karratan fa nakūna minal-mu'minīn(a).

Afai la e mafai ona tatou toe foʻi atu (i le lalolagi) e mautinoa lava o le a avea i tatou ma tagata faʻatuatua.”

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً ۗوَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

inna fī żālika la'āyah(tan), wa mā kāna akṡaruhum mu'minīn(a).

E moni, o loo i ai faailoga (o le mana o Allah), ae o le toatele oi latou e le talitonu.

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُ ࣖ

wa inna rabbaka lahuwal-‘azīzur-raḥīm(u).

Ma e moni, o lou Ali‘i e moni lava o Lē Silisili ona Malosi, o Lē Silisili ona Alofa.

كَذَّبَتْ قَوْمُ نُوْحِ ِۨالْمُرْسَلِيْنَ ۚ

każżabat qaumu nūḥinil-mursalīn(a).

Sa pepelo le nuu o Noa i le au aposetolo.

اِذْ قَالَ لَهُمْ اَخُوْهُمْ نُوْحٌ اَلَا تَتَّقُوْنَ ۚ

iż qāla lahum akhūhum nūḥun alā tattaqūn(a).

Ina ua fai atu lo latou uso (o Noa) ia te i latou, “Aisea tou te le o ni tagata amioatua ai?

اِنِّيْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِيْنٌ ۙ

innī lakum rasūlun amīn(un).

E moni, o aʻu o se aposetolo faatuatuaina (ua auina atu) ia te oe,

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِۚ

fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

O lea ia matata’u ia Allah ma usiusita’i mai ia te a’u.

وَمَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍۚ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلٰى رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۚ

wa mā as'alukum ‘alaihi min ajr(in), in ajriya illā ‘alā rabbil-‘ālamīn(a).

Ou te lē ole atu ia te oe se taui mo lenei valaaulia; o la’u taui e na’o le Ali’i o le lalolagi e maua mai ai.

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ

fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

O lea ia outou matata’u i le Atua ma usiusita’i mai ia te a’u.”

۞ قَالُوْٓا اَنُؤْمِنُ لَكَ وَاتَّبَعَكَ الْاَرْذَلُوْنَ ۗ

qālū anu'minu laka wattaba‘akal-arżalūn(a).

Ua latou fai mai, “Pe tatau ea ona matou talitonu ia te oe, a o ē ua inosia ou soo?”

قَالَ وَمَا عِلْمِيْ بِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ ۚ

qāla wa mā ‘ilmī bimā kānū ya‘malūn(a).

Na tali atu o ia (Nuh), “Ou te lē iloa po o le ā le mea o loo latou faia.

اِنْ حِسَابُهُمْ اِلَّا عَلٰى رَبِّيْ لَوْ تَشْعُرُوْنَ ۚ

in ḥisābuhum illā ‘alā rabbī lau tasy‘urūn(a).

E na'o lo'u Ali'i e fa'amasinoina ai a latou galuega, pe afai tou te iloa.

وَمَآ اَنَا۠ بِطَارِدِ الْمُؤْمِنِيْنَ ۚ

wa mā ana biṭāridil-mu'minīn(a).

Ou te lē tuliesea fo‘i ē talitonu.

اِنْ اَنَا۠ اِلَّا نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ ۗ

in ana illā nażīrum mubīn(un).

Ua na o a’u o se tagata e avatu le lapataiga manino.”

قَالُوْا لَىِٕنْ لَّمْ تَنْتَهِ يٰنُوْحُ لَتَكُوْنَنَّ مِنَ الْمَرْجُوْمِيْنَۗ

qālū la'illam tantahi yā nūḥu latakūnanna minal-marjūmīn(a).

Ua latou fai atu, “Noa e! E moni, afai e te lē taofia, o le a e iai faatasi ma i latou e fetogia i maa (e fetogia i maa se’ia oti).”

قَالَ رَبِّ اِنَّ قَوْمِيْ كَذَّبُوْنِۖ

qāla rabbi inna qaumī każżabūn(i).

Na ia (Noa) fai mai, “Lo’u Ali’i e, e moni ua pepelo mai lo’u nu’u ia te a’u;

فَافْتَحْ بَيْنِيْ وَبَيْنَهُمْ فَتْحًا وَّنَجِّنِيْ وَمَنْ مَّعِيَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ

faftaḥ bainī wa bainahum fatḥaw wa najjinī wa mam ma‘iya minal-mu'minīn(a).

O lea ia filifili i le va o a’u ma i latou, ma ia e faaolaina a’u ma i latou o e talitonu faatasi ma a’u.”

فَاَنْجَيْنٰهُ وَمَنْ مَّعَهٗ فِى الْفُلْكِ الْمَشْحُوْنِ

fa anjaināhu wa mam ma‘ahū fil-fulkil-masyḥūn(i).

Ona matou laveaʻiina lea o Noa ma i latou sa i ai faatasi ma ia i le vaa mamafa.

ثُمَّ اَغْرَقْنَا بَعْدُ الْبَاقِيْنَ

Ṡumma agraqnā ba‘dul-bāqīn(a).

Ona matou fa'amatāina lea o ē na totoe.

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً ۗوَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

inna fī żālika la'āyah(tan), wa mā kāna akṡaruhum mu'minīn(a).

E moni, o loo i ai i tagata faapena faailoga (o le mana o Allah), ae o le toatele oi latou e le talitonu.

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُ ࣖ

wa inna rabbaka lahuwal-‘azīzur-raḥīm(u).

Ma e moni, o lou Ali‘i, o Ia o Lē Silisili Ese, o Lē Silisili Ese.

كَذَّبَتْ عَادُ ِۨالْمُرْسَلِيْنَ ۖ

każżabat ‘ādunil-mursalīn(a).

Ua pepelo (le nuu o) 'Ad i avefeau.

اِذْ قَالَ لَهُمْ اَخُوْهُمْ هُوْدٌ اَلَا تَتَّقُوْنَ ۚ

iż qāla lahum akhūhum hūdun alā tattaqūn(a).

Ina ua fai atu lo latou uso o Huta ia i latou, “Aisea tou te le o ni tagata amioatua ai?

اِنِّيْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِيْنٌ ۙ

innī lakum rasūlun amīn(un).

E moni, o aʻu o se aposetolo faatuatuaina (ua auina atu) ia te outou,

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ ۚ

fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

o lea ia outou matata’u i le Atua ma usiusita’i mai ia te a’u.

وَمَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍۚ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلٰى رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۗ

wa mā as'alukum ‘alaihi min ajr(in), in ajriya illā ‘alā rabbil-‘ālamīn(a).

Ou te lē ole atu ia te oe se taui mo lenei valaaulia; o la’u taui e na’o le Ali’i o le lalolagi e maua mai ai.

اَتَبْنُوْنَ بِكُلِّ رِيْعٍ اٰيَةً تَعْبَثُوْنَ ۙ

atabnūna bikulli rī‘in āyatan ta‘baṡūn(a).

Tou te fausia ea maota i mea maualuluga uma mo le matagofie e aunoa ma le nofoia?

وَتَتَّخِذُوْنَ مَصَانِعَ لَعَلَّكُمْ تَخْلُدُوْنَۚ

wa tattakhiżūna maṣāni‘a la‘allakum takhludūn(a).

ma e te fausia ni olo i le faʻamoemoe o le a e ola e faʻavavau?

وَاِذَا بَطَشْتُمْ بَطَشْتُمْ جَبَّارِيْنَۚ

wa iżā baṭasytum baṭasytum jabbārīn(a).

Afai fo'i e te fa'asauā, ona e faia lea ma le sauā ma le le alofa.

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِۚ

fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

O lea ia outou matata'u i le Atua ma usiusita'i mai ia te a'u,

وَاتَّقُوا الَّذِيْٓ اَمَدَّكُمْ بِمَا تَعْلَمُوْنَ ۚ

wattaqul-lażī amaddakum bimā ta‘lamūn(a).

ma ia tumau i le tuuto atu iā te Ia o lē ua foaʻiina atu iā te oe le mea ua e iloa.

اَمَدَّكُمْ بِاَنْعَامٍ وَّبَنِيْنَۙ

amaddakum bi'an‘āmiw wa banīn(a).

Ua foaʻiina atu e Ia (Allah) iā te outou povi ma fanau,

وَجَنّٰتٍ وَّعُيُوْنٍۚ

wa jannātiw wa ‘uyūn(in).

ma togālaau, ma vaipuna,

اِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ ۗ

innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).

E moni, ou te fefe ne’i oo atu le fa’asalaga ia te outou i le aso tele.”

قَالُوْا سَوَاۤءٌ عَلَيْنَآ اَوَعَظْتَ اَمْ لَمْ تَكُنْ مِّنَ الْوٰعِظِيْنَ ۙ

qālū sawā'un ‘alainā awa‘aẓta am lam takum minal-wā‘iẓīn(a).

Na latou tali mai, "E tutusa lava ma i matou pe tou te avatu ni fautuaga pe leai,

اِنْ هٰذَآ اِلَّا خُلُقُ الْاَوَّلِيْنَ ۙ

in hāżā illā khuluqul-awwalīn(a).

E leai se isi mea (o la tatou tapuaiga) ua na o tu ma aga a tagata ua mavae,

وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِيْنَ ۚ

wa mā naḥnu bimu‘ażżabīn(a).

ma o le a (lē fa’asalaina lava) i tatou.”

فَكَذَّبُوْهُ فَاَهْلَكْنٰهُمْۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً ۗوَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

fa każżabūhu fa ahlaknāhum, inna fī żālika la'āyah(tan), wa mā kāna akṡaruhum mu'minīn(a).

O lea na latou faafitia ai (Hud), ona matou faʻaumatia lea o i latou. E moni, o loo i ai faailoga (o le mana o Allah), ae o le toatele o i latou e le talitonu.

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُ ࣖ

wa inna rabbaka lahuwal-‘azīzur-raḥīm(u).

Ma e moni, o lou Ali‘i, o Ia o Lē Silisili Ese, o Lē Silisili Ese.

كَذَّبَتْ ثَمُوْدُ الْمُرْسَلِيْنَ ۖ

każżabat ṡamūdul-mursalīn(a).

Sa pepelo le nuu o Samud i le au aposetolo.

اِذْ قَالَ لَهُمْ اَخُوْهُمْ صٰلِحٌ اَلَا تَتَّقُوْنَ ۚ

iż qāla lahum akhūhum ṣāliḥun alā tattaqūn(a).

Ina ua fai atu lo latou uso o Saleh ia i latou, “Aisea tou te le o ni tagata amioatua ai?

اِنِّيْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِيْنٌ ۙ

innī lakum rasūlun amīn(un).

E moni, o aʻu o se aposetolo faatuatuaina (ua auina atu) ia te outou,

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ ۚ

fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

o lea ia outou matata’u i le Atua ma usiusita’i mai ia te a’u.

وَمَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍۚ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلٰى رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۗ

wa mā as'alukum ‘alaihi min ajr(in), in ajriya illā ‘alā rabbil-‘ālamīn(a).

Ou te lē ole atu fo‘i mo se taui mai ia te oe mo lenei vala‘aulia, o lo‘u taui e na‘o le Ali‘i o le lalolagi e maua mai ai.

اَتُتْرَكُوْنَ فِيْ مَا هٰهُنَآ اٰمِنِيْنَ ۙ

atutrakūna fīmā hāhunā āminīn(a).

E te (manatu) ea o le a faatagaina oe e nofo iinei (i lou atunuu) ma le saogalemu,

فِيْ جَنّٰتٍ وَّعُيُوْنٍ ۙ

fī jannātiw wa ‘uyūn(in).

i togālaau ma vaipuna,

وَّزُرُوْعٍ وَّنَخْلٍ طَلْعُهَا هَضِيْمٌ ۚ

wa zurū‘iw wa nakhlin ṭal‘uhā haḍīm(un).

ma la'au ma pama tāte e vaivai o latou lau.

وَتَنْحِتُوْنَ مِنَ الْجِبَالِ بُيُوْتًا فٰرِهِيْنَ

wa tanḥitūna minal-jibāli buyūtan fārihīn(a).

Ma ua e tipiina ma le tomai nisi o mauga e fai ai fale;

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ ۚ

fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

o lea ia outou matata’u ia Allah ma usiusitai mai ia te a’u;

وَلَا تُطِيْعُوْٓا اَمْرَ الْمُسْرِفِيْنَ ۙ

wa lā tuṭī‘ū amral-musrifīn(a).

ma aua le usiusitaʻi i poloaʻiga a i latou e sopoʻia tapulaʻa,

الَّذِيْنَ يُفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِ وَلَا يُصْلِحُوْنَ

allażīna yufsidūna fil-arḍi wa lā yaṣliḥūn(a).

o ē fa'atupu fa'alavelave i le lalolagi ma latou te lē faia ni fa'aleleiga.”

قَالُوْٓا اِنَّمَآ اَنْتَ مِنَ الْمُسَحَّرِيْنَ ۙ

qālū innamā anta minal-musaḥḥarīn(a).

Ua latou fai mai, “E moni, ua na o oe o se tasi o ē ua fa’ataulāituina;

مَآ اَنْتَ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَاۙ فَأْتِ بِاٰيَةٍ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

mā anta illā basyarum miṡlunā, fa'ti bi'āyatin in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).

ua na o oe o se tagata e pei o i matou; ia e faia se vavega pe afai o oe o se tasi o ē amiotonu.”

قَالَ هٰذِهٖ نَاقَةٌ لَّهَا شِرْبٌ وَّلَكُمْ شِرْبُ يَوْمٍ مَّعْلُوْمٍ ۚ

qāla hāżihī nāqatul lahā syirbuw wa lakum syirbu yaumim ma‘lūm(in).

Na tali atu o ia (Saleh), "O se kamela fafine lenei, e iai le aia tatau e inu ai, ma e iai foʻi lau aia tatau e inu ai i le aso atofaina."

وَلَا تَمَسُّوْهَا بِسُوْۤءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابُ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

wa lā tamassūhā bisū'in fa ya'khużakum ‘ażābu yaumin ‘aẓīm(in).

Aua fo‘i ne‘i pa‘i atu i ai (le kamela) i se mea leaga, a leai o le a fa‘asalaina oe i se aso mata‘utia.”

فَعَقَرُوْهَا فَاَصْبَحُوْا نٰدِمِيْنَ ۙ

fa ‘aqarūhā fa aṣbaḥū nādimīn(a).

Ona latou fasiotia lea o ia, ona latou salamō ai lea,

فَاَخَذَهُمُ الْعَذَابُۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً ۗوَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

fa akhażahumul-‘ażāb(u), inna fī żālika la'āyah(tan), wa mā kāna akṡaruhum mu'minīn(a).

ona faasalaina lea o i latou. E moni, o loo i ai faailoga (o le mana o Allah), ae o le toatele o i latou e le talitonu.

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُ ࣖ

wa inna rabbaka lahuwal-‘azīzur-raḥīm(u).

Ma e moni, o lou Ali‘i, o Ia o Lē Silisili Ese, o Lē Silisili Ese.

كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوْطِ ِۨالْمُرْسَلِيْنَ ۖ

każżabat qaumu lūṭinil-mursalīn(a).

Sa pepelo le nuu o Lota i le au aposetolo,

اِذْ قَالَ لَهُمْ اَخُوْهُمْ لُوْطٌ اَلَا تَتَّقُوْنَ ۚ

iż qāla lahum akhūhum lūṭun alā tattaqūn(a).

ina ua fai atu lo latou uso o Luta ia i latou, “Aisea tou te le o ni tagata amioatua ai?”

اِنِّيْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِيْنٌ ۙ

innī lakum rasūlun amīn(un).

E moni, o aʻu o se aposetolo faatuatuaina (ua auina atu) ia te outou,

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ ۚ

fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

O lea ia matata’u ia Allah ma usiusita’i mai ia te a’u.

وَمَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلٰى رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۗ

wa mā as'alukum ‘alaihi min ajrin in ajriya illā ‘alā rabbil-‘ālamīn(a).

Ou te lē ole atu ia te oe se taui mo lenei valaaulia; o la’u taui e na’o le Ali’i o le lalolagi e maua mai ai.

اَتَأْتُوْنَ الذُّكْرَانَ مِنَ الْعٰلَمِيْنَ ۙ

ata'tūnaż-żukrāna minal-‘ālamīn(a).

Aiseā tou te faalatalata atu ai i tane o tagata (e faia amioga faʻasotoma),

وَتَذَرُوْنَ مَا خَلَقَ لَكُمْ رَبُّكُمْ مِّنْ اَزْوَاجِكُمْۗ بَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ عَادُوْنَ

wa tażarūna mā khalaqa lakum rabbukum min azwājikum, bal antum qamun ‘ādūn(a).

A ua outou tuua (fafine) na faia e le Atua e fai ma a outou avā? O outou moni o tagata e sopoia tuaoi.”

قَالُوْا لَىِٕنْ لَّمْ تَنْتَهِ يٰلُوْطُ لَتَكُوْنَنَّ مِنَ الْمُخْرَجِيْنَ

qālū la'illam tantahi yā lūṭu latakūnanna minal-mukhrajīn(a).

Sa latou tali atu, "Lut e! Afai e te lē taofi, o le a e faatasi ma i latou na tuliesea."

قَالَ اِنِّيْ لِعَمَلِكُمْ مِّنَ الْقَالِيْنَ ۗ

qāla innī li‘amalikum minal-qālīn(a).

Na fai atu o ia (Lut), "Ou te matuā ʻinoʻino lava i au amioga."

رَبِّ نَجِّنِيْ وَاَهْلِيْ مِمَّا يَعْمَلُوْنَ

rabbi najjinī wa ahlī mimmā ya‘malūn(a).

(Na tatalo Lut), "Lo'u Ali'i e, ia e fa'aola a'u ma lo'u aiga mai (ta'iala o) mea latou te faia."

فَنَجَّيْنٰهُ وَاَهْلَهٗٓ اَجْمَعِيْنَ ۙ

fa najjaināhu wa ahlahū ajma‘īn(a).

Ona matou faaolaina lea o ia ma lona aiga uma,

اِلَّا عَجُوْزًا فِى الْغٰبِرِيْنَ ۚ

illā ‘ajūzan fil-gābirīn(a).

se’i vagana ai se lo’omatua (lana ava), o lē sa aofia i le vaega o i latou na totoe.

ثُمَّ دَمَّرْنَا الْاٰخَرِيْنَ ۚ

Ṡumma dammarnal-ākharīn(a).

Ona matou faʻaumatia lea o isi.

وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ مَّطَرًاۚ فَسَاۤءَ مَطَرُ الْمُنْذَرِيْنَ

wa amṭarnā ‘alaihim maṭarā(n), fa sā'a maṭarul-munżarīn(a).

Ma na matou faatotō ifo ia i latou (i le uato’a), o lea na matuā leaga ai le timu i ē na lapata’ia.

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً ۗوَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

inna fī żālika la'āyah(tan), wa mā kāna akṡaruhum mu'minīn(a).

E moni, o loo i ai faailoga (o le mana o Allah), ae o le toatele oi latou e le talitonu.

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُ ࣖ

wa inna rabbaka lahuwal-‘azīzur-raḥīm(u).

Ma e moni, o lou Ali‘i, o Ia o Lē Silisili Ese, o Lē Silisili Ese.

كَذَّبَ اَصْحٰبُ لْـَٔيْكَةِ الْمُرْسَلِيْنَ ۖ

każżaba aṣḥābul-aikatil-mursalīn(a).

Sa pepelo le nuu o Aikah i le au aposetolo;

اِذْ قَالَ لَهُمْ شُعَيْبٌ اَلَا تَتَّقُوْنَ ۚ

iż qāla lahum syu‘aibun alā tattaqūn(a).

ina ua fai atu Suaipa ia i latou, “Aisea tou te le o ni tagata amioatua ai?”

اِنِّيْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِيْنٌ ۙ

innī lakum rasūlun amīn(un).

E moni, o aʻu o se aposetolo faatuatuaina (ua auina atu) ia te outou,

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ ۚ

fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

o lea ia outou matata’u ia Allah ma usiusitai mai ia te a’u;

وَمَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلٰى رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۗ

wa mā as'alukum ‘alaihi min ajrin in ajriya illā ‘alā rabbil-‘ālamīn(a).

Ou te lē ole atu ia te oe se taui mo lenei valaaulia; o la’u taui e na’o le Ali’i o le lalolagi e maua mai ai.

۞ اَوْفُوا الْكَيْلَ وَلَا تَكُوْنُوْا مِنَ الْمُخْسِرِيْنَ ۚ

auful-kaila wa lā takūnū minal-mukhsirīn(a).

Ia atoatoa le fua ma aua le faatiga i isi tagata.

وَزِنُوْا بِالْقِسْطَاسِ الْمُسْتَقِيْمِ ۚ

wazinū bil-qisṭāsil-mustaqīm(i).

Ma fuatia i le fua fa'atautau sa'o.

وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ ۚ

wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).

Aua fo’i ne’i fa’aleagaina tagata i le fa’aitiitia o a latou aia tatau ma aua fo’i ne’i fa’atupuina le fa’aletonu i le lalolagi;

وَاتَّقُوا الَّذِيْ خَلَقَكُمْ وَالْجِبِلَّةَ الْاَوَّلِيْنَ ۗ

wattaqul-lażī khalaqakum wal-jibillatal-awwalīn(a).

ma ia outou matata’u i le Atua o lē na faia outou ma tagata ua mavae.”

قَالُوْٓا اِنَّمَآ اَنْتَ مِنَ الْمُسَحَّرِيْنَ ۙ

qālū innamā anta minal-musaḥḥarīn(a).

Ua latou fai mai, “Ua na o tagata fa’ataulaitu outou.

وَمَآ اَنْتَ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَا وَاِنْ نَّظُنُّكَ لَمِنَ الْكٰذِبِيْنَ ۚ

wa mā anta illā basyarum miṡlunā wa in naẓunnuka laminal-kāżibīn(a).

Ma ua na o oe o tagata e pei o i matou, ma e moni matou te talitonu o oe o se tasi o i latou e pepelo.

فَاَسْقِطْ عَلَيْنَا كِسَفًا مِّنَ السَّمَاۤءِ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ ۗ

fa asqiṭ ‘alainā kisafam minas-samā'i in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).

Ia e auina mai ia i matou se fasi falaoa mai le lagi, afai o oe o se tasi o ē amiotonu.”

قَالَ رَبِّيْٓ اَعْلَمُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ

qāla rabbī a‘lamu bimā ta‘malūn(a).

Na ia (Shuaib) fai mai, "E sili atu le silafia e lo'u Ali'i o mea tou te faia."

فَكَذَّبُوْهُ فَاَخَذَهُمْ عَذَابُ يَوْمِ الظُّلَّةِ ۗاِنَّهٗ كَانَ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

fa każżabūhu fa akhażahum ‘ażābu yaumiẓ-ẓullah(ti), innahū kāna ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).

Ona latou faafitia lea (Shuaib), ona pa'ū lea o le faasalaga ia i latou i le aso pogisa. E moni, o le faasalaga lena i le aso matautia.

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً ۗوَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

inna fī żālika la'āyah(tan), wa mā kāna akṡaruhum mu'minīn(a).

E moni, o loo i ai i tagata faapena faailoga (o le mana o Allah), ae o le toatele oi latou e le talitonu.

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُ ࣖ

wa inna rabbaka lahuwal-‘azīzur-raḥīm(u).

Ma e moni, o lou Ali‘i, o Ia o Lē Silisili Ese, o Lē Silisili Ese.

وَاِنَّهٗ لَتَنْزِيْلُ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۗ

wa innahū latanzīlu rabbil-‘ālamīn(a).

Ma e moni, o lenei (Al-Qur'an) na auina mai e le Alii o le lalolagi uma,

نَزَلَ بِهِ الرُّوْحُ الْاَمِيْنُ ۙ

nazala bihir rūḥul-amīn(u).

lea na aumaia i lalo e ar-Ruh al-Amin (Jibril),

عَلٰى قَلْبِكَ لِتَكُوْنَ مِنَ الْمُنْذِرِيْنَ ۙ

‘alā qalbika litakūna minal-munżirīn(a).

i lou loto (Muhammad) ina ia avea oe ma se tasi o ē lapataʻi,

بِلِسَانٍ عَرَبِيٍّ مُّبِيْنٍ ۗ

bilisānin ‘arabiyyim mubīn(in).

i le gagana Arapi manino.

وَاِنَّهٗ لَفِيْ زُبُرِ الْاَوَّلِيْنَ

wa innahū lafī zuburil-awwalīn(a).

Ma e moni, o loo (ta’ua) (le Qur’an) i tusi a tagata anamua.

اَوَلَمْ يَكُنْ لَّهُمْ اٰيَةً اَنْ يَّعْلَمَهٗ عُلَمٰۤؤُا بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ

awalam yakul lahum āyatan ay ya‘lamahū ‘ulamā'u banī isrā'īl(a).

E lē lava ea lea fa’amaoniga mo i latou na iloa e le au atamamai o le fanauga a Isaraelu?

وَلَوْ نَزَّلْنٰهُ عَلٰى بَعْضِ الْاَعْجَمِيْنَ ۙ

wa lau nazzalnāhū ‘alā ba‘ḍil-a‘jamīn(a).

Āfai fo'i na matou tu'uina ifo i se vaega o tagata e lē o ni Arapi,

فَقَرَاَهٗ عَلَيْهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ مُؤْمِنِيْنَ ۗ

fa qara'ahū ‘alaihim mā kānū bihī mu'minīn(a).

ona ia faitauina lea ia i latou (o ē lē talitonu); e mautinoa latou te lē talitonu fo‘i ia te ia.

كَذٰلِكَ سَلَكْنٰهُ فِيْ قُلُوْبِ الْمُجْرِمِيْنَ ۗ

każālika salaknāhu fī qulūbil-mujrimīn(a).

O lea, ua matou tuʻuina atu ai (le natura o pepelo ma le faafitia) i loto o tagata agasala,

لَا يُؤْمِنُوْنَ بِهٖ حَتّٰى يَرَوُا الْعَذَابَ الْاَلِيْمَ

lā yu'minūna bihī ḥattā yarawul-‘ażābal-alīm(a).

latou te lē talitonu iā te ia, seʻia latou vaʻaia le faʻasalaga tigā,

فَيَأْتِيَهُمْ بَغْتَةً وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ ۙ

fa ya'tiyahum bagtataw wa hum lā yasy‘urūn(a).

ona oo faafuaseʻi mai lea o le faasalaga ia te i latou, a o latou le iloa,

فَيَقُوْلُوْا هَلْ نَحْنُ مُنْظَرُوْنَ ۗ

fa yaqūlū hal naḥnu munẓarūn(a).

ona latou fai mai lea, “Ua tuuina mai ea ia i tatou se tolopo?”

اَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُوْنَ

afa bi‘ażābinā yasta‘jilūn(a).

Pe lē o i latou ea o ē ole atu ina ia faanatinati mai lo Tatou faasalaga?

اَفَرَءَيْتَ اِنْ مَّتَّعْنٰهُمْ سِنِيْنَ ۙ

afa ra'aita im matta‘nāhum sinīn(a).

O lea, se a sou manatu pe ana matou avatu ia i latou le fiafia o le olaga mo ni nai tausaga,

ثُمَّ جَاۤءَهُمْ مَّا كَانُوْا يُوْعَدُوْنَ ۙ

Ṡumma jā'ahum mā kānū yū‘adūn(a).

ona oo mai lea ia i latou le faasalaga sa faamatauina ia i latou,

مَآ اَغْنٰى عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يُمَتَّعُوْنَ ۗ

mā agnā ‘anhum mā kānū yumatta‘ūn(a).

e mautinoa lava e leai se aogā o le fiafia latou te lagonaina mo i latou.

وَمَآ اَهْلَكْنَا مِنْ قَرْيَةٍ اِلَّا لَهَا مُنْذِرُوْنَ ۖ

wa mā ahlaknā min qaryatin illā lahā munżirūn(a).

Matou te lē faʻaumatia se laueleele, seʻi vaganā ua i ai ni tagata ua lapataʻia;

ذِكْرٰىۚ وَمَا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

Żikrā, wa mā kunnā ẓālimīn(a).

e fai ma lapata’iga. Ma matou te lē faia se mea sese.

وَمَا تَنَزَّلَتْ بِهِ الشَّيٰطِيْنُ

wa mā tanazzalat bihisy-syayāṭīn(u).

Ma e le’i aumaia i lalo (le Qur’an) e temoni.

وَمَا يَنْۢبَغِيْ لَهُمْ وَمَا يَسْتَطِيْعُوْنَ ۗ

wa mā yambagī lahum wa mā yastaṭī‘ūn(a).

E lē talafeagai mo i latou (le Qur'an), ma e lē mafai fo'i ona latou faia.

اِنَّهُمْ عَنِ السَّمْعِ لَمَعْزُوْلُوْنَ ۗ

innahum ‘anis-sam‘i lama‘zūlūn(a).

O le mea moni, ua taofia i latou mai le faalogo i ai.

فَلَا تَدْعُ مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَ فَتَكُوْنَ مِنَ الْمُعَذَّبِيْنَ

falā tad‘u ma‘allāhi ilāhan ākhara fa takūna minal-mu‘ażżabīn(a).

O lea aua le valaau atu i se isi atua e ese mai ia Allah, a leai o le a avea oe ma se tasi o i latou o le a faasalaina.

وَاَنْذِرْ عَشِيْرَتَكَ الْاَقْرَبِيْنَ ۙ

wa anżir ‘asyīratakal-aqrabīn(a).

Ma ia lapata’i atu i ou aiga vavalalata (Muhammad),

وَاخْفِضْ جَنَاحَكَ لِمَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ ۚ

wakhfiḍ janāḥaka limanittaba‘aka minal-mu'minīn(a).

ma ia e fa‘amaulalo oe lava i luma o ē talitonu o ē mulimuli atu ‘iā te oe.

فَاِنْ عَصَوْكَ فَقُلْ اِنِّيْ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تَعْمَلُوْنَ ۚ

fa in ‘aṣauka faqul innī barī'um mimmā ta‘malūn(a).

Afai la latou te lē usiusita’i ia te oe, ona e fai atu lea (Muhammad), “E moni, ou te lē noatia i mea ua e faia.”

وَتَوَكَّلْ عَلَى الْعَزِيْزِ الرَّحِيْمِ ۙ

wa tawakkal ‘alal-‘azīzir-raḥīm(i).

Ma ia tuu atu lou faatuatuaga i (Allah) o le Silisiliese, o le Silisiliese.

الَّذِيْ يَرٰىكَ حِيْنَ تَقُوْمُ

allażī yarāka ḥīna taqūm(u).

O ai e vaʻai atu ia te oe pe a e tu (e tatalo),

وَتَقَلُّبَكَ فِى السّٰجِدِيْنَ

wa taqallubaka fis-sājidīn(a).

ma (vaai) i suiga i gaioiga o lou tino i totonu o i latou o ē fa'apa'u'ū.

اِنَّهٗ هُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

innahū huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

E moni, o Ia e Faafofoga i Mea Uma, ma e Silafia Mea Uma.

هَلْ اُنَبِّئُكُمْ عَلٰى مَنْ تَنَزَّلُ الشَّيٰطِيْنُ ۗ

hal unabbi'ukum ‘alā man tanazzalusy-syayāṭīn(u).

Ou te taʻu atu ea ia te outou, po o ai e oo ifo i ai temoni?

تَنَزَّلُ عَلٰى كُلِّ اَفَّاكٍ اَثِيْمٍ ۙ

tanazzalu ‘alā kulli affākin aṡīm(in).

Latou te (Satani) ifo i tagata pepelo uma e tele a latou agasala,

يُّلْقُوْنَ السَّمْعَ وَاَكْثَرُهُمْ كٰذِبُوْنَ ۗ

yulqūnas-sam‘a wa akṡaruhum kāżibūn(a).

latou te faʻailoa atu iʻuga o a latou faʻalogo, a o le toʻatele o i latou o tagata pepelo.

وَالشُّعَرَاۤءُ يَتَّبِعُهُمُ الْغَاوٗنَ ۗ

wasy-syu‘arā'u yattabi‘uhumul-gāwūn(a).

Ma sa mulimulita’i atu i na tusisolo tagata sa fa’asesēina.

اَلَمْ تَرَ اَنَّهُمْ فِيْ كُلِّ وَادٍ يَّهِيْمُوْنَ ۙ

alam tara annahum fī kulli wādiy yahīmūn(a).

E te lē o vaʻaia ea o loʻo feoaʻi solo i latou i vanu uma,

وَاَنَّهُمْ يَقُوْلُوْنَ مَا لَا يَفْعَلُوْنَ ۙ

wa annahum yaqūlūna mā lā yaf‘alūn(a).

ma ua latou fai atu mea latou te lē faia?

اِلَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ وَذَكَرُوا اللّٰهَ كَثِيْرًا وَّانْتَصَرُوْا مِنْۢ بَعْدِ مَا ظُلِمُوْا ۗوَسَيَعْلَمُ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْٓا اَيَّ مُنْقَلَبٍ يَّنْقَلِبُوْنَ ࣖ

illal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti wa żakarullāha kaṡīraw wantaṣarū mim ba‘di mā ẓulimū, wa saya‘lamul-lażīna ẓalamū ayya munqalabiy yanqalibūn(a).

Se’i vagana ai i latou (tusisolo) o ē talitonu ma faia galuega lelei ma manatua pea Allah ma ua manumalo pe a uma ona faia’ina (e ala i le tali atu i solo a ē lē talitonu). Ma o ē faia mea sese o le a vave ona iloa po o fea le mea latou te toe fo’i i ai.