Q.S Fatiri (فَاطِر) - 45 Numera o Fuaiupu

اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ فَاطِرِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ جَاعِلِ الْمَلٰۤىِٕكَةِ رُسُلًاۙ اُولِيْٓ اَجْنِحَةٍ مَّثْنٰى وَثُلٰثَ وَرُبٰعَۗ يَزِيْدُ فِى الْخَلْقِ مَا يَشَاۤءُۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

al-ḥamdu lillāhi fāṭiris-samāwāti wal-arḍi jā‘ilil-malāikati rusulā(n), ulī ajniḥatim maṡnā wa ṡulāṡa wa rubā‘(a), yazīdu fil-khalqi mā yasyā'(u), innallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

Ia viia Allah, o Lē na Foafoaina le lagi ma le lalolagi, o Lē na faia agelu e fai ma avefeau (e tausia mataupu eseese) o ē (o nisi e iai) apaʻau e lua, tolu ma le fa. E faaopoopo atu e Allah i Lana foafoaga mea ua Ia finagalo i ai. E moni, o Allah e Silisili Ese i mea uma.

مَا يَفْتَحِ اللّٰهُ لِلنَّاسِ مِنْ رَّحْمَةٍ فَلَا مُمْسِكَ لَهَا ۚوَمَا يُمْسِكْۙ فَلَا مُرْسِلَ لَهٗ مِنْۢ بَعْدِهٖۗ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

mā yaftaḥillāhu lin-nāsi mir raḥmatin falā mumsika lahā, wa mā yumsik falā mursila lahū mim ba‘dih(ī), wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

Soo se mea e foaʻi mai e le Atua i tagata, e leai se tasi e mafai ona taofia; ma soo se mea Na te taofia, e leai se tasi e mafai ona toe tatalaina pe a uma lena. Ma o Ia o Lē Silisili Ese, o Lē Silisili Ese le Poto.

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اذْكُرُوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْۗ هَلْ مِنْ خَالِقٍ غَيْرُ اللّٰهِ يَرْزُقُكُمْ مِّنَ السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِۗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۖ فَاَنّٰى تُؤْفَكُوْنَ

yā ayyuhan-nāsużkurū ni‘matallāhi ‘alaikum, hal min khāliqin gairullāhi yarzuqukum minas-samā'i wal-arḍ(i), lā ilāha illā huw(a), fa'annā tu'fakūn(a).

O outou tagata e, ia outou manatua le alofa tunoa o Allah ia te outou. Pe i ai ea se isi foafoa e ese mai ia Allah e mafai ona avatu ia te outou le tausiga mai le lagi ma le lalolagi? E leai se isi atua na o Ia; aisea la ua outou liliuese ai (mai le talitonuga i le Atua e toatasi)?

وَاِنْ يُّكَذِّبُوْكَ فَقَدْ كُذِّبَتْ رُسُلٌ مِّنْ قَبْلِكَۗ وَاِلَى اللّٰهِ تُرْجَعُ الْاُمُوْرُ

wa iy yukażżibūka faqad kużżibat rusulum min qablik(a), wa ilallāhi turja‘ul-umūr(u).

Afai fo‘i latou te pepelo ‘iā te oe (pe a uma ‘ona e lapata‘ia i latou), o lona uiga, o avefe‘au na muamua atu ‘iā te oe na pepelo fo‘i i ai. Ma na‘o Allah lava e toe fa‘afo‘i atu ai mea uma.

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ فَلَا تَغُرَّنَّكُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَاۗ وَلَا يَغُرَّنَّكُمْ بِاللّٰهِ الْغَرُوْرُ

yā ayyuhan-nāsu inna wa‘dallāhi ḥaqqun falā tagurrannakumul-ḥayātud-dun-yā, wa lā yagurrannakum billāhil-garūr(u).

O outou tagata e! E moni lava le folafolaga a le Atua, o lea aua ne’i fa’asesēina outou e le olaga fa’alelalolagi ma aua ne’i fa’asesēina outou e Satani, o lē e poto i le fa’asesēina, e uiga i le Atua.

اِنَّ الشَّيْطٰنَ لَكُمْ عَدُوٌّ فَاتَّخِذُوْهُ عَدُوًّاۗ اِنَّمَا يَدْعُوْا حِزْبَهٗ لِيَكُوْنُوْا مِنْ اَصْحٰبِ السَّعِيْرِۗ

innasy-syaiṭāna lakum ‘aduwwun fattakhiżūhu ‘aduwwā(n), innamā yad‘ū ḥizbahū liyakūnū min aṣḥābis-sa‘īr(i).

E moni, o Satani o lou fili, o lea ia e taulima o ia e pei o se fili, auā ua na o le valaaulia e Satani o ona tagata ia avea ma ē nonofo i le afi mumū.

اَلَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيْدٌ ەۗ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَهُمْ مَّغْفِرَةٌ وَّاَجْرٌ كَبِيْرٌ ࣖ

allażīna kafarū lahum ‘ażābun syadīd(un), wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lahum magfiratuw wa ajrun kabīr(un).

O i latou e lē talitonu, o le a latou maua se faʻasalaga mamafa tele. A o i latou e talitonu ma faia galuega lelei, o le a latou maua le faʻamagaloga ma le taui tele.

اَفَمَنْ زُيِّنَ لَهٗ سُوْۤءُ عَمَلِهٖ فَرَاٰهُ حَسَنًاۗ فَاِنَّ اللّٰهَ يُضِلُّ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُۖ فَلَا تَذْهَبْ نَفْسُكَ عَلَيْهِمْ حَسَرٰتٍۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ ۢبِمَا يَصْنَعُوْنَ

afaman zuyyina lahū sū'u ‘amalihī fara'āhu ḥasanā(n), fa'innallāha yuḍillu may yasyā'u wa yahdī may yasyā'(u), falā tażhab nafsuka ‘alaihim ḥasarāt(in), innallāha ‘alīmum bimā yaṣna‘ūn(a).

O lea la, pe talafeagai ea mo se tagata ua faia ia lagona le matagofie i ana amioga leaga, ona manatu lea o ana amioga lelei? E moni, e ta’ita’i sese e Allah i latou ua Ia finagalo i ai ma ta’ita’i i latou ua Ia finagalo i ai. O lea aua ne’i e fa’ataga oe lava e fano ona o le fa’anoanoa ia i latou. E moni, e silafia e Allah mea uma latou te faia.

وَاللّٰهُ الَّذِيْٓ اَرْسَلَ الرِّيٰحَ فَتُثِيْرُ سَحَابًا فَسُقْنٰهُ اِلٰى بَلَدٍ مَّيِّتٍ فَاَحْيَيْنَا بِهِ الْاَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَاۗ كَذٰلِكَ النُّشُوْرُ

wallāhul-lażī arsalar-riyāḥa fatuṡīru saḥāban fasuqnāhu ilā baladim mayyitin fa'aḥyainā bihil-arḍa ba‘da mautihā, każālikan-nusyūr(u).

Ma o Allah lava lea e auina mai matagi, ma latou te fa'agae'etia ao, ma Matou te fa'atonuina i latou i se nu'u mate, ma Matou te fa'aolaolaina ai le lalolagi pe a uma lona oti. O le toetu lea.

مَنْ كَانَ يُرِيْدُ الْعِزَّةَ فَلِلّٰهِ الْعِزَّةُ جَمِيْعًاۗ اِلَيْهِ يَصْعَدُ الْكَلِمُ الطَّيِّبُ وَالْعَمَلُ الصَّالِحُ يَرْفَعُهٗ ۗوَالَّذِيْنَ يَمْكُرُوْنَ السَّيِّاٰتِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيْدٌ ۗوَمَكْرُ اُولٰۤىِٕكَ هُوَ يَبُوْرُ

man kāna yurīdul-‘izzata falillāhil-‘izzatu jamī‘ā(n), ilaihi yaṣ‘adul-kalimuṭ-ṭayyibu wal-‘amaluṣ-ṣāliḥu yarfa‘uh(ū), wal-lażīna yamkurūnas-sayyi'āti lahum ‘ażābun syadīd(un), wa makru ulā'ika huwa yabūr(u).

O lē e manaʻo i le mamalu, o lona uiga (ia iloa) o le mamalu uma e ā Allah. O Ia e tulaʻi mai ai upu lelei, ma o Ia foʻi e siʻitia aʻe ai galuega lelei. A o i latou e fuafua le leaga, o le a latou maua se faʻasalaga mamafa tele, ma o a latou fuafuaga leaga o le a faʻaumatia.

وَاللّٰهُ خَلَقَكُمْ مِّنْ تُرَابٍ ثُمَّ مِنْ نُّطْفَةٍ ثُمَّ جَعَلَكُمْ اَزْوَاجًاۗ وَمَا تَحْمِلُ مِنْ اُنْثٰى وَلَا تَضَعُ اِلَّا بِعِلْمِهٖۗ وَمَا يُعَمَّرُ مِنْ مُّعَمَّرٍ وَّلَا يُنْقَصُ مِنْ عُمُرِهٖٓ اِلَّا فِيْ كِتٰبٍۗ اِنَّ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرٌ

wallāhu khalaqakum min turābin ṡumma min nuṭfatin ṡumma ja‘alakum azwājā(n), wa mā taḥmilu min unṡā wa lā taḍa‘u illā bi‘ilmih(ī), wa mā yu‘ammaru mim mu‘ammariw wa lā yunqaṣu min ‘umurihī illā fī kitāb(in), inna żālika ‘alallāhi yasīr(un).

Ma na faia outou e le Atua mai le omea ona sosoo ai lea ma le toto, ona Ia faia lea o outou i paga (tane ma fafine). E leai se fafine e ma’itaga ma fanau, se’i vagana ua Ia silafia. Ma e le fa’alauteleina le soifua o le tagata pe fa’aitiitia fo’i lona matua, ae (ua uma ona fuafuaina) i le Tusi (Lauh Mahfuzh). E moni, e faigofie lenei mea mo le Atua.

وَمَا يَسْتَوِى الْبَحْرٰنِۖ هٰذَا عَذْبٌ فُرَاتٌ سَاۤىِٕغٌ شَرَابُهٗ وَهٰذَا مِلْحٌ اُجَاجٌۗ وَمِنْ كُلٍّ تَأْكُلُوْنَ لَحْمًا طَرِيًّا وَّتَسْتَخْرِجُوْنَ حِلْيَةً تَلْبَسُوْنَهَا ۚوَتَرَى الْفُلْكَ فِيْهِ مَوَاخِرَ لِتَبْتَغُوْا مِنْ فَضْلِهٖ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

wa mā yastawil-baḥrān(i), hāżā ‘ażbun furātun sā'igun syarābuhū wa hāżā milḥun ujāj(un), wa min kullin ta'kulūna laḥman ṭariyyaw wa tastakhrijūna ḥilyatan talbasūnahā, wa taral-fulka fīhi mawākhira litabtagū min faḍlihī wa la‘allakum tasykurūn(a).

E lē tutusa fo‘i sami e lua: o le tasi e fou, e manaia le inu, a o le isi e masima ma oona. Mai ia sami ta‘itasi tou te ‘a‘ai ai aano o manu fou ma aumai ai mea teuteu e ‘ofu ai, ma tou te va‘aia fo‘i va‘a o lo‘o folau i ai ina ia outou saili ai i Lana agalelei ma ia outou loto fa‘afetai.

يُوْلِجُ الَّيْلَ فِى النَّهَارِ وَيُوْلِجُ النَّهَارَ فِى الَّيْلِۚ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ كُلٌّ يَّجْرِيْ لِاَجَلٍ مُّسَمًّىۗ ذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبُّكُمْ لَهُ الْمُلْكُۗ وَالَّذِيْنَ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖ مَا يَمْلِكُوْنَ مِنْ قِطْمِيْرٍۗ

yūlijul-laila fin-nahāri wa yūlijun-nahāra fil-lail(i), wa sakhkharasy-syamsa wal-qamara kulluy yajrī li'ajalim musammā(n), żālikumullāhu rabbukum lahul-mulk(u), wal-lażīna tad‘ūna min dūnihī mā yamlikūna min qiṭmīr(in).

Na Ia tuʻuina le po i le ao ma le ao i le pō ma faʻatoʻilaloina le la ma le masina, e taʻitasi ma fealuaʻi e tusa ai ma se taimi atofaina. O Ia lea (o loʻo faia) o le Atua lo outou Aliʻi, o Ia e ana malo uma. Ma o i latou tou te valaʻauina (tapuaʻi) e ese mai ia Atua e leai se mea e manifinifi e pei o se paʻu o le tino.

اِنْ تَدْعُوْهُمْ لَا يَسْمَعُوْا دُعَاۤءَكُمْۚ وَلَوْ سَمِعُوْا مَا اسْتَجَابُوْا لَكُمْۗ وَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ يَكْفُرُوْنَ بِشِرْكِكُمْۗ وَلَا يُنَبِّئُكَ مِثْلُ خَبِيْرٍ ࣖ

in tad‘ūhum lā yasma‘ū du‘ā'akum, wa lau sami‘ū mastajābū lakum, wa yaumal-qiyāmati yakfurūna bisyirkikum, wa lā yunabbi'uka miṡlu khabīr(in).

Afai e te valaau atu ia i latou, latou te le faalogo i lau valaau, ma afai latou te faalogo, latou te le taliaina foi lau talosaga. Ma i le Aso o le Toetu o le a latou faafitia lau tapuaiga i atua eseese ma e leai se tasi e mafai ona avatu ia te oe faamatalaga e pei o le mea na tuuina mai e (Allah) o Le Sili ona Sa’o.

۞ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اَنْتُمُ الْفُقَرَاۤءُ اِلَى اللّٰهِ ۚوَاللّٰهُ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيْدُ

yā ayyuhan-nāsu antumul-fuqarā'u ilallāh(i), wallāhu huwal-ganiyyul-ḥamīd(u).

O outou tagata e, o outou lava e manaʻomia le Atua; ma o Allah o Lē Silisili ona Tamaoaiga (e leai se mea e manaʻomia e Ia), o Lē Silisili ona Viia.

اِنْ يَّشَأْ يُذْهِبْكُمْ وَيَأْتِ بِخَلْقٍ جَدِيْدٍۚ

iy yasya' yużhibkum wa ya'ti bikhalqin jadīd(in).

Ana faapea na te finagalo i ai, semanū e faʻaumatia outou e Ia ma aumaia ni meaola fou (e sui ai outou).

وَمَا ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ بِعَزِيْزٍ

wa mā żālika ‘alallāhi bi‘azīz(in).

Ma e lē faigata lenā mea iā Allah.

وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِّزْرَ اُخْرٰى ۗوَاِنْ تَدْعُ مُثْقَلَةٌ اِلٰى حِمْلِهَا لَا يُحْمَلْ مِنْهُ شَيْءٌ وَّلَوْ كَانَ ذَا قُرْبٰىۗ اِنَّمَا تُنْذِرُ الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ ۗوَمَنْ تَزَكّٰى فَاِنَّمَا يَتَزَكّٰى لِنَفْسِهٖ ۗوَاِلَى اللّٰهِ الْمَصِيْرُ

wa lā taziru wāziratuw wizra ukhrā, wa in tad‘u muṡqalatun ilā ḥimlihā lā yuḥmal minhu syai'uw wa lau kāna żā qurbā, innamā tunżirul-lażīna yakhsyauna rabbahum bil-gaibi wa aqāmuṣ-ṣalāh(ta), wa man tazakkā fa innamā yatazakkā linafsih(ī), wa ilallāhil-maṣīr(u).

Ma o le tagata agasala e lē amoina agasala a isi. Afai fo‘i e vala‘au atu se tasi ua mamafa i ana agasala e amo lana avega, e lē amoina lava, e tusa lava pe o lona aiga (o ē na te vala‘auina). E moni, e na‘o i latou e matata‘u i le fa‘asalaga a lo latou Ali‘i e mafai ona e lapata‘ia (tusa lava pe) latou te lē va‘aia o Ia ma i latou e faia le tatalo. Ma o lē e fa‘amamāina o ia lava, e moni lava ua ia fa‘amamāina o ia lava mo lona lava lelei. Ma o Allah le nofoaga e toe fo‘i atu ai.

وَمَا يَسْتَوِى الْاَعْمٰى وَالْبَصِيْرُ ۙ

wa mā yastawil-a‘mā wal-baṣīr(u).

E lē tutusa ē tauaso ma ē vaʻai,

وَلَا الظُّلُمٰتُ وَلَا النُّوْرُۙ

wa laẓ-ẓulumātu wa lan-nūr(u).

ma e lē pogisa (foʻi) e pei o le malamalama,

وَلَا الظِّلُّ وَلَا الْحَرُوْرُۚ

wa laẓ-ẓillu wa lal-ḥarūr(u).

e lē tutusa foʻi mea paolo ma mea vevela,

وَمَا يَسْتَوِى الْاَحْيَاۤءُ وَلَا الْاَمْوَاتُۗ اِنَّ اللّٰهَ يُسْمِعُ مَنْ يَّشَاۤءُ ۚوَمَآ اَنْتَ بِمُسْمِعٍ مَّنْ فِى الْقُبُوْرِ

wa mā yastawil-aḥyā'u wa lal-amwāt(u), innallāha yusmi‘u may yasyā'(u), wa mā anta bimusmi‘im man fil-qubūr(i).

e lē tutusa fo‘i tagata ola ma tagata ua oti. E moni, e fa‘alogo e le Atua i lē ua Ia finagalo i ai, ‘ae o oe (Muhammad) e te lē mafaia ‘ona fa‘alogo tagata o lo‘o i le tu‘ugamau.

اِنْ اَنْتَ اِلَّا نَذِيْرٌ

in anta illā nażīr(un).

E leai se isi mea e te faia ae na o se tagata lapataʻi.

اِنَّآ اَرْسَلْنٰكَ بِالْحَقِّ بَشِيْرًا وَّنَذِيْرًا ۗوَاِنْ مِّنْ اُمَّةٍ اِلَّا خَلَا فِيْهَا نَذِيْرٌ

innā arsalnāka bil-ḥaqqi basyīraw wa nażīrā(n), wa im min ummatin illā khalā fīhā nażīr(un).

E moni, ua Matou auina atu oe ma le upu moni e fai ma avefe’au tala lelei ma se lapata’i. E leai se faapotopotoga e tasi na sau ae na sau se lapata’i.

وَاِنْ يُّكَذِّبُوْكَ فَقَدْ كَذَّبَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ ۚجَاۤءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ وَبِالزُّبُرِ وَبِالْكِتٰبِ الْمُنِيْرِ

wa iy yukażżibūka faqad każżabal-lażīna min qablihim, jā'athum rusuluhum bil-bayyināti wa biz-zuburi wa bil-kitābil-munīr(i).

Afai latou te pepelo ia te oe, o lona uiga, o ē na muamua ia i latou na pepelo foi (avefeau); ina ua o mai ana aposetolo ma faamatalaga moni (vavega), zubur, ma tusi na tuuina mai ai faamatalaga atoatoa.

ثُمَّ اَخَذْتُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فَكَيْفَ كَانَ نَكِيْرِ ࣖ

Ṡumma akhażtul-lażīna kafarū fakaifa kāna nakīr(i).

Ona ou faasalaina lea o i latou e le talitonu, ona (vaai lea) i le taunuuga o Lo’u toasa.

اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۚ فَاَخْرَجْنَا بِهٖ ثَمَرٰتٍ مُّخْتَلِفًا اَلْوَانُهَا ۗوَمِنَ الْجِبَالِ جُدَدٌ ۢبِيْضٌ وَّحُمْرٌ مُّخْتَلِفٌ اَلْوَانُهَا وَغَرَابِيْبُ سُوْدٌ

alam tara annallāha anzala minas-samā'i mā'ā(n), fa'akhrajnā bihī ṡamarātim mukhtalifan alwānuhā, wa minal-jibāli judadum bīḍuw wa khumrum mukhtalifun alwānuhā wa garābību sūd(un).

E te lē o iloa ea ua auina mai e le Atua le vai mai le lagi ma ua matou fua mai ai fua o ituaiga eseese? Ma o loo i ai i mauga ni laina paʻepaʻe ma mumu o ituaiga eseese, a o isi e uliuli tele.

وَمِنَ النَّاسِ وَالدَّوَاۤبِّ وَالْاَنْعَامِ مُخْتَلِفٌ اَلْوَانُهٗ كَذٰلِكَۗ اِنَّمَا يَخْشَى اللّٰهَ مِنْ عِبَادِهِ الْعُلَمٰۤؤُاۗ اِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ غَفُوْرٌ

wa minan-nāsi wad-dawābbi wal-an‘āmi mukhtalifun alwānuhū każālik(a), innamā yakhsyallāha min ‘ibādihil-ulamā'(u), innallāha ‘azīzun gafūr(un).

Ma o lea (e fa’apea fo’i) i tagata soifua, manu fe’ai ma manu fa’ato’aga e eseese lanu (ma ituaiga). I totonu o auauna a Allah o ē matata’u ia te Ia, na’o le ‘aufaife’au. E moni, o Allah e Silisili Ese, e Sili Ona Fa’amagalo.

اِنَّ الَّذِيْنَ يَتْلُوْنَ كِتٰبَ اللّٰهِ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاَنْفَقُوْا مِمَّا رَزَقْنٰهُمْ سِرًّا وَّعَلَانِيَةً يَّرْجُوْنَ تِجَارَةً لَّنْ تَبُوْرَۙ

innal-lażīna yatlūna kitāballāhi wa aqāmuṣ-ṣalāta wa anfaqū mimmā razaqnāhum sirraw wa ‘alāniyatay yarjūna tijāratal lan tabūr(a).

E moni, o i latou e faitau i taimi uma le Tusi a Allah (Al-Qur'an) ma faia tatalo ma fa'aalu se vaega o mea'ai ua Matou foa'iina atu ia i latou i se auala faalilolilo ma fa'aaliali, latou te fa'amoemoe i se fefa'ataua'iga e le fa'aleagaina,

لِيُوَفِّيَهُمْ اُجُوْرَهُمْ وَيَزِيْدَهُمْ مِّنْ فَضْلِهٖۗ اِنَّهٗ غَفُوْرٌ شَكُوْرٌ

liyuwaffiyahum ujūrahum wa yazīdahum min faḍlih(ī), innahū gafūrun syakūr(un).

ina ia fa'auma e Allah Lana taui ia i latou ma fa'ateleina Lana agalelei. E moni, o Allah e Sili Ona Fa'amagalo, e Sili Ona Faafetai.

وَالَّذِيْٓ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ مِنَ الْكِتٰبِ هُوَ الْحَقُّ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِۗ اِنَّ اللّٰهَ بِعِبَادِهٖ لَخَبِيْرٌۢ بَصِيْرٌ

wal-lażī auḥainā ilaika minal-kitābi huwal-ḥaqqu muṣaddiqal limā baina yadaih(i), innallāha bi‘ibādihī lakhabīrum baṣīr(un).

Ma o le mea ua Matou faʻaalia atu ia te oe (Muhammad), o le Tusi (Al Qur'an) o le tusi moni lea, e faʻamaonia ai tusi na muamua atu. E moni, o Allah e silafia mea uma, e silafia mea uma (le tulaga o) Ana auauna.

ثُمَّ اَوْرَثْنَا الْكِتٰبَ الَّذِيْنَ اصْطَفَيْنَا مِنْ عِبَادِنَاۚ فَمِنْهُمْ ظَالِمٌ لِّنَفْسِهٖ ۚوَمِنْهُمْ مُّقْتَصِدٌ ۚوَمِنْهُمْ سَابِقٌۢ بِالْخَيْرٰتِ بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ هُوَ الْفَضْلُ الْكَبِيْرُۗ

Ṡumma auraṡnal-kitābal-lażīnaṣṭafainā min ‘ibādinā, fa minhum ẓālimul linafsih(ī), wa minhum muqtaṣid(un), wa minhum sābiqum bil-khairāti bi'iżnillāh(i), żālika huwal-faḍlul-kabīr(u).

Ona matou tuʻuina atu lea o le Tusi iā i latou na matou filifilia mai a matou auauna, ona i ai lea o i latou o ē na faʻasauā iā i latou lava, o ē na i le ogatotonu ma o ē na muamua faia le lelei i le faʻatagaga a le Atua. O se meaalofa tele lenā.

جَنّٰتُ عَدْنٍ يَّدْخُلُوْنَهَا يُحَلَّوْنَ فِيْهَا مِنْ اَسَاوِرَ مِنْ ذَهَبٍ وَّلُؤْلُؤًا ۚوَلِبَاسُهُمْ فِيْهَا حَرِيْرٌ

jannātu ‘adniy yadkhulūnahā yuḥallauna fīhā min asāwira min żahabiw wa lu'lu'ā(n), wa libāsuhum fīhā ḥarīr(un).

(O le a latou maua) le parataiso 'Adn, o le a latou ulufale atu i ai, o le a teuteuina ai i latou i taulima auro ma penina, ma o latou ofu o le a faia i le silika.

وَقَالُوا الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْٓ اَذْهَبَ عَنَّا الْحَزَنَۗ اِنَّ رَبَّنَا لَغَفُوْرٌ شَكُوْرٌۙ

wa qālul-ḥamdu lillāhil-lażī ażhaba ‘annal-ḥazan(a), inna rabbanā lagafūrun syakūr(un).

Ma ua latou fai atu, "Ia viia le Atua o lē ua aveeseina le faanoanoa mai ia i matou. E moni, o lo matou Alii e moni lava o Lē e Faamagalo Atu, o Lē e Sili ona Faafetai,

ۨالَّذِيْٓ اَحَلَّنَا دَارَ الْمُقَامَةِ مِنْ فَضْلِهٖۚ لَا يَمَسُّنَا فِيْهَا نَصَبٌ وَّلَا يَمَسُّنَا فِيْهَا لُغُوْبٌ

allażī aḥallanā dāral-muqāmati min faḍlih(ī), lā yamassunā fīhā naṣabuw wa lā yamassunā fīhā lugūb(un).

o lē na tuuina i tatou e Lona alofa tunoa i se nofoaga e faavavau (lagi); tatou te lē lagona ai le vaivai pe le fiu foi.”

وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَهُمْ نَارُ جَهَنَّمَۚ لَا يُقْضٰى عَلَيْهِمْ فَيَمُوْتُوْا وَلَا يُخَفَّفُ عَنْهُمْ مِّنْ عَذَابِهَاۗ كَذٰلِكَ نَجْزِيْ كُلَّ كَفُوْرٍ ۚ

wal-lażīna kafarū lahum nāru jahannam(a), lā yuqḍā ‘alaihim fayamūtū wa lā yukhaffafu ‘anhum min ‘ażābihā, każālika najzī kulla kafūr(in).

A o i latou e lē talitonu, o Seoli lava lea mo i latou. E lē fa‘aumatia i latou se‘ia o‘o ina latou oti, e lē fa‘amāmāina fo‘i lo latou fa‘asalaga. O lea Matou te tauia ai i latou uma e lē talitonu ma le tele.

وَهُمْ يَصْطَرِخُوْنَ فِيْهَاۚ رَبَّنَآ اَخْرِجْنَا نَعْمَلْ صَالِحًا غَيْرَ الَّذِيْ كُنَّا نَعْمَلُۗ اَوَلَمْ نُعَمِّرْكُمْ مَّا يَتَذَكَّرُ فِيْهِ مَنْ تَذَكَّرَ وَجَاۤءَكُمُ النَّذِيْرُۗ فَذُوْقُوْا فَمَا لِلظّٰلِمِيْنَ مِنْ نَّصِيْرٍ ࣖ

wa hum yaṣṭarikhūna fīhā, rabbanā akhirjnā na‘mal ṣāliḥan gairal-lażī kunnā na‘mal(u), awalam nu‘ammirkum mā yatażakkaru fīhi man tażakkara wa jā'akumun nażīr(u), fa żūqū famā liẓ-ẓālimīna min naṣīr(in).

Ma sa latou alalaga i seoli, “Lo matou Ali‘i e, ‘ave‘ese i matou (mai seoli), e mautinoa lava matou te faia galuega lelei, e ‘ese mai mea na matou faia muamua.” (Sa fai atu ‘iā te i latou), “Pe na matou lē fa‘aumiina ‘ea lou soifua ‘ina ‘ia mafai ai ‘ona e mafaufau mo i latou e fia mafaufau, e ui lava ‘ina ‘ua sau se lapata‘i ‘iā te oe? O lea ‘ia tofo i ai (Lo matou fa‘asalaga), ‘ae leai se fesoasoani mo ē faia mea sese.”

اِنَّ اللّٰهَ عَالِمُ غَيْبِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ اِنَّهٗ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ

innallāha ‘ālimu gaibis-samāwāti wal-arḍ(i), innahū ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

E moni, ua silafia e Allah mea e lē o vaaia (natia) i le lagi ma le lalolagi. E moni, o Ia e silafia mea uma o loto o tagata uma.

هُوَ الَّذِيْ جَعَلَكُمْ خَلٰۤىِٕفَ فِى الْاَرْضِۗ فَمَنْ كَفَرَ فَعَلَيْهِ كُفْرُهٗۗ وَلَا يَزِيْدُ الْكٰفِرِيْنَ كُفْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ اِلَّا مَقْتًا ۚوَلَا يَزِيْدُ الْكٰفِرِيْنَ كُفْرُهُمْ اِلَّا خَسَارًا

huwal-lażī ja‘alakum khalā'ifa fil-arḍ(i), faman kafara fa‘alaihi kufruh(ū), wa lā yazīdul-kāfirīna kufruhum ‘inda rabbihim illā maqtā(n), wa lā yazīdul-kāfirīna kufruhum illā khasārā(n).

O Ia lea na faia outou ma kalifa i le lalolagi. O lē e lē talitonu, o le a oo ia te ia lava (aafiaga o lona lē talitonu). Ma o le lē talitonu o ē e lē talitonu, e na o le faateleina ai o le toʻasā o lo latou Aliʻi. Ma o le lē talitonu o ē e lē talitonu, e na o le faateleina ai o lo latou malaia.

قُلْ اَرَاَيْتُمْ شُرَكَاۤءَكُمُ الَّذِيْنَ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗاَرُوْنِيْ مَاذَا خَلَقُوْا مِنَ الْاَرْضِ اَمْ لَهُمْ شِرْكٌ فِى السَّمٰوٰتِۚ اَمْ اٰتَيْنٰهُمْ كِتٰبًا فَهُمْ عَلٰى بَيِّنَتٍ مِّنْهُۚ بَلْ اِنْ يَّعِدُ الظّٰلِمُوْنَ بَعْضُهُمْ بَعْضًا اِلَّا غُرُوْرًا

qul ara'aitum syurakā'akumul-lażīna tad‘ūna min dūnillāh(i), arūnī māżā khalaqū minal-arḍi am lahum syirkun fis-samāwāt(i), am ātaināhum kitāban fahum ‘alā bayyinatim minh(u), bal iy ya‘iduẓ-ẓālimūna ba‘ḍuhum ba‘ḍan illā gurūrā(n).

Fai mai, "Ta'u mai ia te a'u e uiga i a outou aumea ua outou vala'auina e ese mai ia Allah." Fa'aali mai ia te a'u po o fea (vaega) o lenei lalolagi ua latou foafoaina; pe i ai sa latou vaega i le (foafoaina o) lagi; Pe na matou tu'uina atu ea ia i latou se tusi ina ia mafai ona latou maua ai fa'amatalaga manino mai ai? O le mea moni, o na tagata amioletonu, o nisi oi latou e na'o le folafola atu o pepelo i isi.

۞ اِنَّ اللّٰهَ يُمْسِكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ اَنْ تَزُوْلَا ەۚ وَلَىِٕنْ زَالَتَآ اِنْ اَمْسَكَهُمَا مِنْ اَحَدٍ مِّنْۢ بَعْدِهٖ ۗاِنَّهٗ كَانَ حَلِيْمًا غَفُوْرًا

innallāha yumsikus-samāwāti wal-arḍa an tazūlā, wa la'in zālatā in amsakahumā min aḥadim mim ba‘dih(ī), innahū kāna ḥalīman gafūrā(n).

E moni, o Allah lava e taofia le lagi ma le lalolagi ina ia aua ne’i mou atu; afai e mou atu ia mea uma e lua, e leai se tasi e mafai ona taofia i la’ua vagana ai Allah. E moni, o Ia o Lē e Sili Ona Agalelei, o Lē e Sili Ona Fa’amagalo.

وَاَقْسَمُوْا بِاللّٰهِ جَهْدَ اَيْمَانِهِمْ لَىِٕنْ جَاۤءَهُمْ نَذِيْرٌ لَّيَكُوْنُنَّ اَهْدٰى مِنْ اِحْدَى الْاُمَمِۚ فَلَمَّا جَاۤءَهُمْ نَذِيْرٌ مَّا زَادَهُمْ اِلَّا نُفُوْرًاۙ

wa aqsamū billāhi jahda aimānihim la'in jā'ahum nażīrul layakūnunna ahdā min iḥdal-umam(i), falammā jā'ahum nażīrum mā zādahum illā nufūrā(n).

Ma latou te tautō fa’amaoni i le suafa o Allah, afai e sau se tagata lapata’i ia i latou, o le a sili atu lo latou ta’ita’iina nai lo se isi lava malo. Ae ina ua sau se tagata lapata’i ia i latou, e le’i fa’ateleina ai i latou, ae na latou o ese atu mai le (upu moni).

ۨاسْتِكْبَارًا فِى الْاَرْضِ وَمَكْرَ السَّيِّئِۗ وَلَا يَحِيْقُ الْمَكْرُ السَّيِّئُ اِلَّا بِاَهْلِهٖ ۗفَهَلْ يَنْظُرُوْنَ اِلَّا سُنَّتَ الْاَوَّلِيْنَۚ فَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّتِ اللّٰهِ تَبْدِيْلًا ەۚ وَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّتِ اللّٰهِ تَحْوِيْلًا

istikbāran fil-arḍi wa makras-sayyi'(i), wa lā yaḥīqul-makrus-sayyi'u illā bi'ahlih(ī), fahal yanẓurūna illā sunnatal-awwalīn(a), falan tajida lisunnatillāhi tabdīlā(n), wa lan tajida lisunnatillāhi taḥwīlā(n).

Ona o lo latou fa'amaualuga i le lalolagi ma a latou fuafuaga leaga. O fuafuaga leaga e na'o i latou e fuafuaina. O lo'o latou fa'atalitali i le fa'atonuga a i latou na muamua atu ia i latou. O lea la, tou te le maua ai se suiga ia Allah, e te le maua fo'i se liliuese mai le fa'atonuga a Allah.

اَوَلَمْ يَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَيَنْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَكَانُوْٓا اَشَدَّ مِنْهُمْ قُوَّةً ۗوَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيُعْجِزَهٗ مِنْ شَيْءٍ فِى السَّمٰوٰتِ وَلَا فِى الْاَرْضِۗ اِنَّهٗ كَانَ عَلِيْمًا قَدِيْرًا

awalam yasīrū fil-arḍi fa yanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-lażīna min qablihim wa kānū asyadda minhum quwwah(tan), wa mā kānallāhu liyu‘jizahū min syai'in fis-samāwāti wa lā fil-arḍ(i), innahū kāna ‘alīman qadīrā(n).

Ma e le’i malaga ea i latou i le lalolagi ma va’ai i mea na tutupu i ē na muamua atu ia i latou (o ē na fa’afitia le aposetolo), e ui lava ina sili atu le malolosi o na tagata nai lo i latou? E leai se mea e mafai ona fa’avaivaia ai Allah i le lagi po’o le lalolagi. E moni, o Ia o Lē e silafia mea uma, o Lē e ona le malosi uma.

وَلَوْ يُؤَاخِذُ اللّٰهُ النَّاسَ بِمَا كَسَبُوْا مَا تَرَكَ عَلٰى ظَهْرِهَا مِنْ دَاۤبَّةٍ وَّلٰكِنْ يُّؤَخِّرُهُمْ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّىۚ فَاِذَا جَاۤءَ اَجَلُهُمْ فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِعِبَادِهٖ بَصِيْرًا ࣖ

wa lau yu'ākhiżullāhun-nāsa bimā kasabū mā taraka ‘alā ẓahrihā min dābbatiw wa lākiy yu'akhkhiruhum ilā ajalim musammā(n), fa iżā jā'a ajaluhum fa innallāha kāna bi‘ibādihī baṣīrā(n).

Afai fo‘i e fa‘asalaina e le Atua tagata ona o mea ua latou faia, e mautinoa lava e le fa‘asaoina e Ia se meaola e tasi e feoa‘i i luga o lenei lalolagi, ae o le a Ia tolopoina (le fa‘asalaga) se‘ia o‘o i se taimi atofaina. Mulimuli ane, pe a oo mai lo latou oti, e silafia e le Atua mea uma (le tulaga o) Ana ‘au‘auna.