Q.S Al-Ahqaf (اَلْأَحْقَاف) - 35 Numera o Fuaiupu

حٰمۤ ۚ

Ḥā mīm.

Ha Mim

تَنْزِيْلُ الْكِتٰبِ مِنَ اللّٰهِ الْعَزِيْزِ الْحَكِيْمِ

tanzīlul-kitābi minallāhil ‘azīzil-ḥakīm(i).

O lenei tusi na faʻaalia mai ia Allah, le Silisiliese, le Poto.

مَا خَلَقْنَا السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَآ اِلَّا بِالْحَقِّ وَاَجَلٍ مُّسَمًّىۗ وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا عَمَّآ اُنْذِرُوْا مُعْرِضُوْنَ

mā khalaqnas-samāwāti wal-arḍa wa mā bainahumā illā bil-ḥaqqi wa ajalim musammā(n), wal-lażīna kafarū ‘ammā unżirū mu‘riḍūn(a).

Matou te leʻi faia le lagi ma le lalolagi ma mea uma i le va o laʻua seʻi vaganā ua faia i le upu moni ma se vaitaimi ua faʻatulagaina. A o ē lē talitonu, ua latou liliu ese mai le lapataʻiga ua tuʻuina atu iā i latou.

قُلْ اَرَءَيْتُمْ مَّا تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَرُوْنِيْ مَاذَا خَلَقُوْا مِنَ الْاَرْضِ اَمْ لَهُمْ شِرْكٌ فِى السَّمٰوٰتِ ۖائْتُوْنِيْ بِكِتٰبٍ مِّنْ قَبْلِ هٰذَآ اَوْ اَثٰرَةٍ مِّنْ عِلْمٍ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

qul ara'aitum mā tad‘ūna min dūnillāhi arūnī māżā khalaqū minal-arḍi am lahum syirkun fis-samāwāt(i), i'tūnī bikitābim min qabli hāżā au aṡāratim min ‘ilmin in kuntum ṣādiqīn(a).

Fai atu (Muhammad), "Fa'amatala mai (ia te a'u) mea tou te tapua'i i ai e ese mai ia Allah; fa'aali mai ia te a'u mea ua latou faia mai le eleele pe na latou auai i le (foafoaina o) lagi? Aumai ia te a'u le tusi na muamua atu i lenei (le Qur'an) po'o se toega o le poto (o ē anamua), afai tou te fa'amaoni."

وَمَنْ اَضَلُّ مِمَّنْ يَّدْعُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَنْ لَّا يَسْتَجِيْبُ لَهٗٓ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ وَهُمْ عَنْ دُعَاۤىِٕهِمْ غٰفِلُوْنَ

wa man aḍallu mimmay yad‘ū min dūnillāhi mal lā yastajību lahū ilā yaumil-qiyāmati wa hum ‘an du‘ā'ihim gāfilūn(a).

Ma o ai ea se tasi e sili atu ona sese nai lo i latou o ē tapuaʻi i isi mea e ese mai ia Allah (tapuaiga) o ē e lē mafai ona talia a latou (tatalo) seʻia oʻo i le Aso o le Toetu ma latou te lē amanaʻia a latou (tatalo) tatalo?

وَاِذَا حُشِرَ النَّاسُ كَانُوْا لَهُمْ اَعْدَاۤءً وَّكَانُوْا بِعِبَادَتِهِمْ كٰفِرِيْنَ

wa iżā ḥusyiran-nāsu kānū lahum a‘dā'aw wa kānū bi‘ibādatihim kāfirīn(a).

Ma a faapotopotoina tagata (i le Aso o le Toetu), o le a avea le atua ma o latou fili ma faafitia le tapuaiga latou te avatu i ai.

وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُنَا بَيِّنٰتٍ قَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلْحَقِّ لَمَّا جَاۤءَهُمْۙ هٰذَا سِحْرٌ مُّبِيْنٌۗ

wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā bayyinātin qālal-lażīna kafarū lil-ḥaqqi lammā jā'ahum, hāżā siḥrum mubīn(un).

‘Ua faitauina atu ‘iā te i latou a Matou fuaiupu manino, ‘ona fai mai lea o ē na lē talitonu ‘ina ‘ua o‘o mai ‘iā te i latou le ‘upu moni, “O se togafiti fa‘ataulāitu moni lava lenei.”

اَمْ يَقُوْلُوْنَ افْتَرٰىهُ ۗ قُلْ اِنِ افْتَرَيْتُهٗ فَلَا تَمْلِكُوْنَ لِيْ مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا ۗهُوَ اَعْلَمُ بِمَا تُفِيْضُوْنَ فِيْهِۗ كَفٰى بِهٖ شَهِيْدًا ۢ بَيْنِيْ وَبَيْنَكُمْ ۗ وَهُوَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ

am yaqūlūnaftarāh(u), qul iniftaraituh(ū), falā tamlikūna lī minallāhi syai'ā(n), huwa a‘lamu bimā tufīḍūna fīh(i), kafā bihī syahīdam bainī wa bainakum, wa huwal-gafūrur-raḥīm(u).

Ae, latou te fai mai, "O ia (Muhammad) ua ia faia (le Qur'an)." Fai atu, "Afai ou te faia, e leai sou mana e puipuia ai aʻu mai le faasalaga a Allah. Na te silafia lelei mea e te fai mai ai. Ua lava o Ia e fai ma molimau i le va o aʻu ma oe. O Ia o Lē e Faamagalo Atu, o Lē e Sili Ona Alofa."

قُلْ مَا كُنْتُ بِدْعًا مِّنَ الرُّسُلِ وَمَآ اَدْرِيْ مَا يُفْعَلُ بِيْ وَلَا بِكُمْۗ اِنْ اَتَّبِعُ اِلَّا مَا يُوْحٰٓى اِلَيَّ وَمَآ اَنَا۠ اِلَّا نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ

qul mā kuntu bid‘am minar-rusuli wa mā adrī mā yuf‘alu bī wa lā bikum, in attabi‘u illā mā yūḥā ilayya wa mā ana illā nażīrum mubīn(un).

Fai atu (Muhammad), "E lē o aʻu o le avefeʻau muamua i avefeʻau ma ou te lē iloa po o le ā le mea o le a faia iā te aʻu po o oe foʻi. Ou te mulimuli lava i mea ua faʻaalia mai iā te aʻu ma ua na o aʻu o se tagata lapataʻi e faʻamatala."

قُلْ اَرَءَيْتُمْ اِنْ كَانَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ وَكَفَرْتُمْ بِهٖ وَشَهِدَ شَاهِدٌ مِّنْۢ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ عَلٰى مِثْلِهٖ فَاٰمَنَ وَاسْتَكْبَرْتُمْۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

qul ara'aitum in kāna min ‘indillāhi wa kafartum bihī wa syahida syāhidum mim banī isrā'īla ‘alā miṡlihī fa āmana wastakbartum, innallāha lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

Fai atu, "Fa'amatala mai ia te a'u, o le a sou manatu pe afai o lenei mea (Al Qur'an) na sau moni lava mai ia Allah, ma ua e faafitia, e ui lava ina sa i ai se molimau mai le fanauga a Isaraelu na ia ta'utino mai (le upu moni) e tutusa ma (le mea o lo'o ta'ua i) le Qur'an ona ia talitonu lea, o lo'o e mitamita. E moni, e le ta'ita'iina e Allah tagata amioletonu."

وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَوْ كَانَ خَيْرًا مَّا سَبَقُوْنَآ اِلَيْهِۗ وَاِذْ لَمْ يَهْتَدُوْا بِهٖ فَسَيَقُوْلُوْنَ هٰذَآ اِفْكٌ قَدِيْمٌ

wa qālal-lażīna kafarū lil-lażīna āmanū lau kāna khairam mā sabaqūnā ilaih(i), wa iż lam yahtadū bihī fasayaqūlūna hāżā ifkun qadīm(un).

Ma o i latou e lē talitonu e fai atu i latou e talitonu, “Afai o se mea lelei le Qur’an, e mautinoa lava latou te lē agavaa e muamua atu ia i matou (talitonu) i ai.” Ae ona latou te lē o taʻitaʻia i ai, latou te fai mai ai, “O se pepelo tuai lenei.”

وَمِنْ قَبْلِهٖ كِتٰبُ مُوْسٰٓى اِمَامًا وَّرَحْمَةً ۗوَهٰذَا كِتٰبٌ مُّصَدِّقٌ لِّسَانًا عَرَبِيًّا لِّيُنْذِرَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا ۖوَبُشْرٰى لِلْمُحْسِنِيْنَ

wa min qablihī kitābu mūsā imāmaw wa raḥmah(tan), wa hāżā kitābum muṣaddiqul lisānan ‘arabiyyal liyunżiral-lażīna ẓalamū, wa busyrā lil-muḥsinīn(a).

Ma a o le’i iai (le Qur’an) sa iai le Tusi a Mose e fai ma ta’iala ma alofa mutimutivale. Ma o lenei (Al Qur’an) o se tusi e fa’amaonia ai i le gagana Arapi e lapata’ia ai i latou e faia mea sese ma avatu tala fiafia i latou e faia mea lelei.

اِنَّ الَّذِيْنَ قَالُوْا رَبُّنَا اللّٰهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوْا فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَۚ

innal-lażīna qālū rabbunallāhu ṡummastaqāmū falā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

E moni, o i latou e fai mai, “O lo matou Ali‘i o Allah,” ona latou tumau ai lea i le mausali, e leai se fefe ia i latou, e leai fo‘i se fa‘anoanoa mo i latou.

اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْجَنَّةِ خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۚ جَزَاۤءً ۢبِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

ulā'ika aṣḥābul-jannati khālidīna fīhā, jazā'am bimā kānū ya‘malūn(a).

O i latou ia o ē nonofo i le lagi, e fa‘avavau iina; o se taui mo mea ua latou faia.

وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ اِحْسَانًا ۗحَمَلَتْهُ اُمُّهٗ كُرْهًا وَّوَضَعَتْهُ كُرْهًا ۗوَحَمْلُهٗ وَفِصٰلُهٗ ثَلٰثُوْنَ شَهْرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا بَلَغَ اَشُدَّهٗ وَبَلَغَ اَرْبَعِيْنَ سَنَةًۙ قَالَ رَبِّ اَوْزِعْنِيْٓ اَنْ اَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِيْٓ اَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلٰى وَالِدَيَّ وَاَنْ اَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضٰىهُ وَاَصْلِحْ لِيْ فِيْ ذُرِّيَّتِيْۗ اِنِّيْ تُبْتُ اِلَيْكَ وَاِنِّيْ مِنَ الْمُسْلِمِيْنَ

wa waṣṣainal-insāna biwālidaihi iḥsānā(n), ḥamalathu ummuhū kurhaw wa waḍa‘athu kurhā(n), wa ḥamluhū wa fiṣāluhū ṡalāṡūna syahrā(n), ḥattā iżā balaga asyuddahū wa balaga arba‘īna sanah(tan), qāla rabbi auzi‘nī an asykura ni‘matakal-latī an‘amta ‘alayya wa ‘alā wālidayya wa an a‘mala ṣāliḥan tarḍāhu wa aṣliḥ lī fī żurriyyatī, innī tubtu ilaika wa innī minal-muslimīn(a).

Ma sa Matou poloaʻi atu i tagata ina ia latou faia mea lelei i o latou mātua. Sa to lona tinā ma le faigata, ma sa fanau mai o ia ma le faigata (foʻi). O le vaitaimi o le maitaga seʻia oʻo i le taimi e teʻa ai mai le susu e tolusefulu masina, ina ia oʻo ina matua o ia (le tamaititi) ma oʻo atu i le fasefulu tausaga, ona tatalo lea, "Loʻu Aliʻi e, ia e foaʻi mai ia te aʻu le taʻitaʻiga ina ia mafai ai ona ou faʻafetai mo Au faʻamanuiaga ua e foaʻiina mai ia te aʻu ma oʻu mātua ma ina ia mafai ai ona ou faia galuega lelei e te finagalo i ai; ma ia e foaʻi mai ia te aʻu le lelei o le a tafe ifo i laʻu fanau ma fanau a fanau. E moni, ou te salamo ia te Oe ma e moni, o aʻu o se tasi o tagata Musalimi."

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ نَتَقَبَّلُ عَنْهُمْ اَحْسَنَ مَا عَمِلُوْا وَنَتَجَاوَزُ عَنْ سَيِّاٰتِهِمْ فِيْٓ اَصْحٰبِ الْجَنَّةِۗ وَعْدَ الصِّدْقِ الَّذِيْ كَانُوْا يُوْعَدُوْنَ

ulā'ikal-lażīna nataqabbalu ‘anhum aḥsana mā ‘amilū wa natajāwazu ‘an sayyi'atihim fī aṣḥābil-jannah(ti), wa‘daṣ-ṣidqil-lażī kānū yū‘adūn(a).

O i latou ia o ē Matou te taliaina a latou galuega lelei ua latou faia ma ē Matou te faamagaloina a latou agasala, (o le a avea i latou ma ē e nonofo i le Parataiso. O le folafolaga moni lea na folafolaina atu iā i latou.

وَالَّذِيْ قَالَ لِوَالِدَيْهِ اُفٍّ لَّكُمَآ اَتَعِدَانِنِيْٓ اَنْ اُخْرَجَ وَقَدْ خَلَتِ الْقُرُوْنُ مِنْ قَبْلِيْۚ وَهُمَا يَسْتَغِيْثٰنِ اللّٰهَ وَيْلَكَ اٰمِنْ ۖاِنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّۚ فَيَقُوْلُ مَا هٰذَآ اِلَّآ اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ

wal-lażī qāla liwālidaihi uffil lakumā ata‘idāninī an ukhraja wa qad khalatil qurūnu min qablī, wa humā yastagīṡānillāha wailaka āmin, inna wa‘dallāhi ḥaqq(un), fayaqūlu mā hāżā illā asāṭīrul-awwalīn(a).

Ma le tagata na fai atu i ona mātua, “A.” Pe na oulua lapataʻia aʻu o le a ou toetū mai (mai le tuugamau), e ui lava ina ua maliliu ni isi tagata na muamua atu ia te aʻu? Ona ole atu lea o mātua mo se fesoasoani mai ia Allah (faapea atu), “Oi talofa ia te oulua, ia talitonu! E moni, e moni le folafolaga a Allah.” Ona fai atu lea o ia (le tamaitiiti), “O se tala fatu lenei a tagata anamua.”

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ حَقَّ عَلَيْهِمُ الْقَوْلُ فِيْٓ اُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِمْ مِّنَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِ ۗاِنَّهُمْ كَانُوْا خٰسِرِيْنَ

ulā'ikal-lażīna ḥaqqa ‘alaihimul-qaulu fī umamin qad khalat min qablihim minal-jinni wal-ins(i), innahum kānū khāsirīn(a).

O i latou o tagata ua fa'asalaina (malaia) fa'atasi ai ma tagata na muamua atu ia i latou, mai (vasega o) jinn ma tagata. O i latou ia e faia'ina.

وَلِكُلٍّ دَرَجٰتٌ مِّمَّا عَمِلُوْاۚ وَلِيُوَفِّيَهُمْ اَعْمَالَهُمْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

wa likullin darajātum mimmā ‘amilū, wa liyuwaffiyahum a‘mālahum wa hum lā yuẓlamūn(a).

Ma o tagata uma lava o le a maua se tulaga e tusa ai ma mea ua latou faia, ma ina ia tauia i latou e le Atua mo a latou galuega ma o le a le fa’asalaina i latou.

وَيَوْمَ يُعْرَضُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا عَلَى النَّارِۗ اَذْهَبْتُمْ طَيِّبٰتِكُمْ فِيْ حَيَاتِكُمُ الدُّنْيَا وَاسْتَمْتَعْتُمْ بِهَاۚ فَالْيَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذَابَ الْهُوْنِ بِمَا كُنْتُمْ تَسْتَكْبِرُوْنَ فِى الْاَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَبِمَا كُنْتُمْ تَفْسُقُوْنَ ࣖ

wa yauma yu‘raḍul-lażīna kafarū ‘alan-nār(i), ażhabtum ṭayyibātikum fī ḥayātikumud-dun-yā wastamta‘tum bihā, fal-yauma tujzauna ‘ażābal-hūni bimā kuntum tastakbirūna fil-arḍi bigairil-ḥaqqi wa bimā kuntum tafsuqūn(a).

Ma (ia manatua) le Aso e aumaia ai ē lē talitonu i Seoli (ma o le a fai atu iā i latou): "Ua outou faʻaaluina mea lelei o lo outou olaga faʻalelalolagi ma ua outou fiafia ai. O lea la, o le a toe totogiina outou i le aso i se faʻasalaga faʻamaasiasi ona o lo outou faʻamaualuga i le lalolagi e aunoa ma le amanaʻiaina o le upu moni ma ona o lo outou lē usiusitaʻi (lē usiusitaʻi iā Allah)."

۞ وَاذْكُرْ اَخَا عَادٍۗ اِذْ اَنْذَرَ قَوْمَهٗ بِالْاَحْقَافِ وَقَدْ خَلَتِ النُّذُرُ مِنْۢ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهٖٓ اَلَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّا اللّٰهَ ۗاِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

ważkur akhā ‘ād(in), iż anżara qaumahū bil-aḥqāfi wa qad khalatin-nużuru mim baini yadaihi wa min khalfihī allā ta‘budū illallāh(a), innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).

Ia manatua (Hud), le uso o 'Ad, ina ua ia lapata'i atu i lona nu'u e uiga i oneone, ma e moni, o ē lapata'i na muamua atu ia te ia ma mulimuli ane ia te ia (o lo'o fa'apea atu): "Aua le tapua'i na'o Allah, ne'i ou fefe ne'i o'o ia te outou le fa'asalaga i se aso tele."

قَالُوْٓا اَجِئْتَنَا لِتَأْفِكَنَا عَنْ اٰلِهَتِنَاۚ فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

qālū aji'tanā lita'fikanā ‘an ālihatinā fa'tinā bimā ta‘idunā in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).

Ua latou tali mai, "Ua e sau ea e faaliliu ese i matou mai le (tapua'i) i o matou atua? Ia e aumaia ia i matou le faasalaga na e faamata'u mai ai pe afai o oe o se tasi o e faamaoni."

قَالَ اِنَّمَا الْعِلْمُ عِنْدَ اللّٰهِ ۖوَاُبَلِّغُكُمْ مَّآ اُرْسِلْتُ بِهٖ وَلٰكِنِّيْٓ اَرٰىكُمْ قَوْمًا تَجْهَلُوْنَ

qāla innamal ‘ilmu ‘indallāh(i), wa uballigukum mā ursiltu bihī wa lākinnī arākum qauman tajhalūn(a).

Na ia (Hud) fai mai, "E moni, o le malamalama (i lena mea) e na o le Atua lava e ana, ma ou te (na o) faailoa atu ia te outou mea na faaalia mai ia te aʻu, ae ua ou iloa o outou o ni tagata e amio valea."

فَلَمَّا رَاَوْهُ عَارِضًا مُّسْتَقْبِلَ اَوْدِيَتِهِمْ قَالُوْا هٰذَا عَارِضٌ مُّمْطِرُنَا ۗبَلْ هُوَ مَا اسْتَعْجَلْتُمْ بِهٖ ۗرِيْحٌ فِيْهَا عَذَابٌ اَلِيْمٌۙ

falammā ra'auhu ‘āriḍam mustaqbila audiyatihim, qālū hāżā ‘āriḍum mumṭirunā, bal huwa masta‘jaltum bih(ī), rīḥun fīhā ‘ażābun alīm(un).

O lea ina ua latou vaaia le puapuaga i foliga o se ao o loo agai atu i o latou vanu, sa latou fai atu, "O se ao lenei o le a aumaia ai ia i tatou le timu." (Leai!) Ae o le puapuaga lenei ua outou ole atu ai e faanatinati (o se) matagi o loo i ai se puapuaga tiga,

تُدَمِّرُ كُلَّ شَيْءٍۢ بِاَمْرِ رَبِّهَا فَاَصْبَحُوْا لَا يُرٰىٓ اِلَّا مَسٰكِنُهُمْۗ كَذٰلِكَ نَجْزِى الْقَوْمَ الْمُجْرِمِيْنَ

tudammiru kulla syai'im bi'amri rabbihā fa'aṣbaḥū lā yurā illā masākinuhum, każālika najzil-qaumal-mujrimīn(a).

o ē na faʻaumatia mea uma i le poloaʻiga a lo latou Aliʻi, o lea na lē toe vaʻaia ai i latou (le nuʻu o 'Ad) (i le lalolagi) vagana ai (tulaga o) o latou nofoaga. O lea Matou te tauia ai ē agasala.

وَلَقَدْ مَكَّنّٰهُمْ فِيْمَآ اِنْ مَّكَّنّٰكُمْ فِيْهِ وَجَعَلْنَا لَهُمْ سَمْعًا وَّاَبْصَارًا وَّاَفْـِٕدَةًۖ فَمَآ اَغْنٰى عَنْهُمْ سَمْعُهُمْ وَلَآ اَبْصَارُهُمْ وَلَآ اَفْـِٕدَتُهُمْ مِّنْ شَيْءٍ اِذْ كَانُوْا يَجْحَدُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ

wa laqad makkannāhum fīmā im makkannākum fīhi wa ja‘alnā lahum sam‘aw wa abṣāraw wa af'idah(tan), famā agnā ‘anhum sam‘uhum wa lā abṣāruhum wa lā af'idatuhum min syai'in iż kānū yajḥadūna bi'āyātillāhi wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

Ma e moni, ua Matou faʻamautuina lo latou tulaga (i le manuia ma le malosi) lea Matou te leʻi tuʻuina atu lava ia te oe ma ua Matou tuʻuina atu ia i latou le faʻalogo, le vaʻai ma le loto, ae o latou faʻalogo, vaʻai ma le loto e leai se aoga ia i latou, aua latou te (faʻafitia) pea lava pea fuaiupu a Allah ma (faʻamataʻu) o le faʻasalaga lea sa latou masani ona tauemu i ai ua siʻomia ai i latou.

وَلَقَدْ اَهْلَكْنَا مَا حَوْلَكُمْ مِّنَ الْقُرٰى وَصَرَّفْنَا الْاٰيٰتِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ

wa laqad ahlaknā mā ḥaulakum minal-qurā wa ṣarrafnal-āyāti la‘allahum yarji‘ūn(a).

Ma e moni, ua Matou faʻaumatia nuʻu o loʻo siomia ai outou, ma ua Matou faʻamatala atu foʻi i lea taimi ma lea taimi ia faʻailoga (o lo Matou silisili ese), ina ia latou toe foʻi mai (salamo).

فَلَوْلَا نَصَرَهُمُ الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ قُرْبَانًا اٰلِهَةً ۗبَلْ ضَلُّوْا عَنْهُمْۚ وَذٰلِكَ اِفْكُهُمْ وَمَا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ

falau lā naṣarahumul-lażīnattakhażū min dūnillāhi qurbānan ālihah(tan), bal ḍallū ‘anhum, wa żālika ifkuhum wa mā kānū yaftarūn(a).

Aiseā la e lē mafai ai e (tupua ma atua) latou te tapuaʻi i ai e ese mai iā Allah ona faalatalata atu (iā te Ia) ona fesoasoani iā i latou? Ua mou atu foʻi atua mai iā i latou? Ma o le iʻuga lea o a latou pepelo ma mea na latou faia.

وَاِذْ صَرَفْنَآ اِلَيْكَ نَفَرًا مِّنَ الْجِنِّ يَسْتَمِعُوْنَ الْقُرْاٰنَۚ فَلَمَّا حَضَرُوْهُ قَالُوْٓا اَنْصِتُوْاۚ فَلَمَّا قُضِيَ وَلَّوْا اِلٰى قَوْمِهِمْ مُّنْذِرِيْنَ

wa iż ṣarafnā ilaika nafaram minal-jinni yastami‘ūnal-qur'ān(a), falammā ḥaḍarūhu qālū anṣitū, falammā quḍiya wallau ilā qaumihim munżirīn(a).

Ma (ia manatua) ina ua matou tuuina atu ia te oe (Muhammad) se vaega o jinn o ē sa faalogologo i le (faitauga o le) Qur'an, ona latou auai lea i le (faitauga) ona latou fai atu lea, "Ia e filemu (e faalogologo i ai)!" O lea ina ua maeʻa, ona latou toe foi atu lea i o latou tagata e avatu se lapataiga.

قَالُوْا يٰقَوْمَنَآ اِنَّا سَمِعْنَا كِتٰبًا اُنْزِلَ مِنْۢ بَعْدِ مُوْسٰى مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ يَهْدِيْٓ اِلَى الْحَقِّ وَاِلٰى طَرِيْقٍ مُّسْتَقِيْمٍ

qālū yā qaumanā innā sami‘nā kitāban unzila mim ba‘di mūsā muṣaddiqal limā baina yadaihi yahdī ilal-ḥaqqi wa ilā ṭarīqim mustaqīm(in).

Ua latou fai mai, "O matou nu'u e! E moni, ua matou fa'alogo i le Tusi (Al-Qur'an) na auina mai ina ua mavae Mose, e fa'amaonia ai (tusi) na muamua atu, e ta'ita'i i le upu moni ma le ala sa'o."

يٰقَوْمَنَآ اَجِيْبُوْا دَاعِيَ اللّٰهِ وَاٰمِنُوْا بِهٖ يَغْفِرْ لَكُمْ مِّنْ ذُنُوْبِكُمْ وَيُجِرْكُمْ مِّنْ عَذَابٍ اَلِيْمٍ

yā qaumanā ajībū dā‘iyallāhi wa āminū bihī yagfir lakum min żunūbikum wa yujirkum min ‘ażābin alīm(in).

O matou nu‘u e! Talia (le vala‘au a) le tagata (Muhammad) o lo‘o vala‘au atu ‘iā Allah. Ma ia talitonu ‘iā te Ia, e mautinoa lava e fa‘amagaloina e Ia a ‘outou agasala ma lavea‘iina ‘outou mai le fa‘asalaga tigā.

وَمَنْ لَّا يُجِبْ دَاعِيَ اللّٰهِ فَلَيْسَ بِمُعْجِزٍ فِى الْاَرْضِ وَلَيْسَ لَهٗ مِنْ دُوْنِهٖٓ اَوْلِيَاۤءُ ۗ اُولٰۤىِٕكَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

wa mal lā yujib dā‘iyallāhi falaisa bimu‘jizin fil-arḍi wa laisa lahū min dūnihī auliyā'(u), ulā'ika fī ḍalālim mubīn(in).

Ma o lē e lē talia (le valaau a) i latou o ē valaau atu iā Allah (Muhammad) ona lē mafai lea ona ia sao mai le faasalaga a Allah i le lalolagi e ui lava e leai se tasi e puipuia o ia vagana ai Allah. Ua latou i ai i le sese manino lava.”

اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّ اللّٰهَ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَلَمْ يَعْيَ بِخَلْقِهِنَّ بِقٰدِرٍ عَلٰٓى اَنْ يُّحْيِ َۧ الْمَوْتٰى ۗبَلٰٓى اِنَّهٗ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

awalam yarau annallāhal-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa lam ya‘ya bikhalqihinna biqādirin ‘alā ay yuḥyiyal-mautā, balā innahū ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

Ma ua latou lē iloa ea na faia e Allah le lagi ma le lalolagi ma e lē fiu o Ia i le faia o na mea, ma e iā te Ia le mana e toe fa’aola ai ē ua oti? E moni, e iā te Ia le mana i mea uma.

وَيَوْمَ يُعْرَضُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا عَلَى النَّارِۗ اَلَيْسَ هٰذَا بِالْحَقِّ ۗ قَالُوْا بَلٰى وَرَبِّنَا ۗقَالَ فَذُوْقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُوْنَ

wa yauma yu‘raḍul-lażīna kafarū ‘alan-nār(i), alaisa hāżā bil-ḥaqq(i), qālū balā wa rabbinā, qāla fażūqul-‘ażāba bimā kuntum takfurūn(a).

Ma (ia manatua) i le aso (e) feagai ai i latou e lē talitonu ma seoli, (o le a fesiligia i latou), "E lē moni ea lenei (adzab)?" Sa latou tali mai, "Ioe, i lo matou Aliʻi." Ua fetalai mai Allah, "Ia outou tofo i lenei faasalaga auā na outou faafitia muamua."

فَاصْبِرْ كَمَا صَبَرَ اُولُوا الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ وَلَا تَسْتَعْجِلْ لَّهُمْ ۗ كَاَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَ مَا يُوْعَدُوْنَۙ لَمْ يَلْبَثُوْٓا اِلَّا سَاعَةً مِّنْ نَّهَارٍ ۗ بَلٰغٌ ۚفَهَلْ يُهْلَكُ اِلَّا الْقَوْمُ الْفٰسِقُوْنَ ࣖ

faṣbir kamā ṣabara ulul-‘azmi minar-rusuli wa lā tasta‘jil lahum, ka'annahum yauma yarauna mā yū‘adūn(a), lam yalbaṡū illā sā‘atam min nahār(in), balāg(un), fahal yuhlaku illal-qaumul-fāsiqūn(a).

Ia e onosai (O Muhammad) e pei ona onosai o aposetolo faamaoni, aua le ole atu mo le fa’avaveina o le fa’asalaga ia i latou. I le aso latou te va’aia ai le fa’asalaga na folafolaina, e peiseaī na latou nonofo (i lenei lalolagi) mo sina taimi pu’upu’u i le ao. O lou tiute o le fa’ailoa atu lea. O lea e leai se tasi e fa’aumatia vagana ai ē le usiusita’i (lē usiusita’i ia Allah).