Qari
Murottal Audio
تَنْزِيْلُ الْكِتٰبِ مِنَ اللّٰهِ الْعَزِيْزِ الْحَكِيْمِ
tanzīlul-kitābi minallāhil-‘azīzil-ḥakīm(i).
O lenei tusi (Al-Qur'an) na fa'aalia mai e Allah, o Lē Silisili ona Mamalu, o Lē Silisili ona Poto.
اِنَّآ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ فَاعْبُدِ اللّٰهَ مُخْلِصًا لَّهُ الدِّيْنَۗ
innā anzalnā ilaikal-kitāba bil-ḥaqqi fa‘budillāha mukhliṣal lahud-dīn(a).
E moni, ua matou auina atu ia te oe (Muhammad) le Tusi (le Qur'an) ma le (aumaia) o le upu moni. O lea ia outou tapuai ia Allah ma le faamaoni ma le faamaoni i la outou tapuaiga.
اَلَا لِلّٰهِ الدِّيْنُ الْخَالِصُ ۗوَالَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اَوْلِيَاۤءَۘ مَا نَعْبُدُهُمْ اِلَّا لِيُقَرِّبُوْنَآ اِلَى اللّٰهِ زُلْفٰىۗ اِنَّ اللّٰهَ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ فِيْ مَا هُمْ فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ ەۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِيْ مَنْ هُوَ كٰذِبٌ كَفَّارٌ
alā lillāhid-dīnul-khāliṣ(u), wal-lażīnattakhażū min dūnihī auliyā'(a), mā na‘buduhum illā liyuqarribūnā ilallāhi zulfā, innallāha yaḥkumu bainahum fī mā hum fīhi yakhtalifūn(a), innallāha lā yahdī man huwa kāżibun kaffār(un).
Ia manatua! Na o Allah e ana le tapuaiga mama (mai le shirk). Ma o i latou na ave ni puipuiga e ese mai ia te Ia (na fai mai), "Matou te le tapuai ia i latou ae (faamoemoe) latou te faalatalata atili mai i matou ia Allah." E moni, o le a faamasino Allah i le va o i latou e tusa ai ma mea latou te fefinauai ai. E moni, e le taʻitaʻia e Allah tagata pepelo ma tagata e matua le talitonu.
لَوْ اَرَادَ اللّٰهُ اَنْ يَّتَّخِذَ وَلَدًا لَّاصْطَفٰى مِمَّا يَخْلُقُ مَا يَشَاۤءُ ۙ سُبْحٰنَهٗ ۗهُوَ اللّٰهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ
wa lau arādallāhu ay yattakhiża waladal laṣṭafā mimmā yakhluqu mā yasyā'(u), subḥānah(ū), huwallāhul-wāḥidul-qahhār(u).
Afai e finagalo Allah e ave se tamaititi, e mautinoa lava o le a Ia filifilia mea e finagalo i ai o Ia mai mea ua Ia foafoaina. Ia viia o Ia. O Ia o Allah Silisili Ese, o le Silisili Ese.
خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ بِالْحَقِّۚ يُكَوِّرُ الَّيْلَ عَلَى النَّهَارِ وَيُكَوِّرُ النَّهَارَ عَلَى الَّيْلِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَۗ كُلٌّ يَّجْرِيْ لِاَجَلٍ مُّسَمًّىۗ اَلَا هُوَ الْعَزِيْزُ الْغَفَّارُ
khalaqas-samāwāti wal-arḍa bil-ḥaqq(i), yukawwirul-laila ‘alan-nahāri wa yukawwirun nahāra ‘alal-laili wa sakhkharasy-syamsa wal-qamar(a), kulluy yajrī li'ajalim musammā(n), alā huwal-‘azīzul-gaffār(u).
Na Ia foafoaina le lagi ma le lalolagi ma le (faamoemoega) sa'o; Na Ia faatoilaloina le po i le ao ma faatoilaloina le ao i le po ma faatoilaloina le la ma le masina, e taitasi ma tamoe e tusa ai ma lona taimi atofaina. Ia manatua! O Ia o Lē Silisili ona Mamalu, o Lē Sili ona Faamagalo.
خَلَقَكُمْ مِّنْ نَّفْسٍ وَّاحِدَةٍ ثُمَّ جَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَاَنْزَلَ لَكُمْ مِّنَ الْاَنْعَامِ ثَمٰنِيَةَ اَزْوَاجٍ ۗ يَخْلُقُكُمْ فِيْ بُطُوْنِ اُمَّهٰتِكُمْ خَلْقًا مِّنْۢ بَعْدِ خَلْقٍ فِيْ ظُلُمٰتٍ ثَلٰثٍۗ ذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبُّكُمْ لَهُ الْمُلْكُۗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ فَاَنّٰى تُصْرَفُوْنَ
khalaqakum min nafsiw wāḥidatin ṡumma ja‘ala minhā zaujahā wa anzala lakum minal-an‘āmi ṡamāniyata azwāj(in), yakhluqukum fī buṭūni ummahātikum khalqam mim ba‘di khalqin fī ẓulumātin ṡalāṡ(in), żālikumullāhu rabbukum lahul-mulk(u), lā ilāha illā huw(a), fa'annā tuṣrafūn(a).
Na Ia foafoaina outou mai le tagata e to’atasi (Atamu) ona Ia faia lea o lau paaga mai ia te ia ma auina mai ai ni manu e valu mo outou. Na Ia faia outou i le manava o lou tina i mea uma e tutupu i le pogisa e tolu. O lē e (faia) lenei mea o Allah, lou Alii, o le Alii e ona le malo. E leai se isi atua na o Ia; aisea la ua outou liliuese ai?
اِنْ تَكْفُرُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ غَنِيٌّ عَنْكُمْ ۗوَلَا يَرْضٰى لِعِبَادِهِ الْكُفْرَۚ وَاِنْ تَشْكُرُوْا يَرْضَهُ لَكُمْۗ وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِّزْرَ اُخْرٰىۗ ثُمَّ اِلٰى رَبِّكُمْ مَّرْجِعُكُمْ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَۗ اِنَّهٗ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ
in takfurū fa'innallāha ganiyyun ‘ankum, wa lā yarḍā li‘ibādihil-kufr(a), wa in tasykurū yarḍahu lakum, wa lā taziru wāziratuw wizra ukhrā, ṡumma ilā rabbikum marji‘ukum fa yunabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a), innahū ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).
Afai e te lē talitonu (ia e iloa lenei mea) o lona uiga e lē manaʻomia oe e Allah ma e lē finagalo o Ia i le lē talitonu o Ana auauna. Afai e te loto faafetai, e fiafia o Ia i lou loto faafetai. O lē e agasala e lē tauia agasala a isi. Ona e toe foʻi lea i lou Aliʻi ma o le a Ia taʻu atu iā te oe mea ua e faia. E moni, o Ia e silafia mea uma o loo teuina i (lou) fatafata.
۞ وَاِذَا مَسَّ الْاِنْسَانَ ضُرٌّ دَعَا رَبَّهٗ مُنِيْبًا اِلَيْهِ ثُمَّ اِذَا خَوَّلَهٗ نِعْمَةً مِّنْهُ نَسِيَ مَا كَانَ يَدْعُوْٓا اِلَيْهِ مِنْ قَبْلُ وَجَعَلَ لِلّٰهِ اَنْدَادًا لِّيُضِلَّ عَنْ سَبِيْلِهٖ ۗ قُلْ تَمَتَّعْ بِكُفْرِكَ قَلِيْلًا ۖاِنَّكَ مِنْ اَصْحٰبِ النَّارِ
wa iżā massal-insāna ḍurrun da‘ā rabbahū munīban ilaihi ṡumma iżā khawwalahū ni‘matan minhu nasiya mā kāna yad‘ū ilaihi min qablu wa ja‘ala lilllāhi andādal liyuḍilla ‘an sabīlih(ī), qul tamatta‘ bikufrika qalīlā(n), innaka min aṣḥābin-nār(i).
A oo mai se malaia i le tagata, e ole atu o ia i lona Ali‘i i le toe fo‘i atu (usiusita‘i) ‘iā te Ia; a e a foa‘iina mai e Ia fa‘amanuiaga ‘iā te ia, e galo ‘iā te ia le malaia na ia tatalo muamua ai i le Atua, ma faia ni ‘au‘auna mo le Atua e fa‘asesēina ai tagata mai Lona ala. Fai atu, “Ia ‘outou fiafia i lo ‘outou lē talitonu mo sina taimi. E moni, o le a ‘outou i ai fa‘atasi ma ē nonofo i Seoli.”
اَمَّنْ هُوَ قَانِتٌ اٰنَاۤءَ الَّيْلِ سَاجِدًا وَّقَاۤىِٕمًا يَّحْذَرُ الْاٰخِرَةَ وَيَرْجُوْا رَحْمَةَ رَبِّهٖۗ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى الَّذِيْنَ يَعْلَمُوْنَ وَالَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ ۗ اِنَّمَا يَتَذَكَّرُ اُولُوا الْاَلْبَابِ ࣖ
amman huwa qānitun ānā'al-laili sājidaw wa qā'imay yaḥżarul-ākhirata wa yarjū raḥmata rabbih(ī), qul hal yastawil-lażīna ya‘lamūna wal-lażīna lā ya‘lamūn(a), innamā yatażakkaru ulul-albāb(i).
(O outou ea o tagata e ifo i atua e sili atu ona manuia) pe o outou ea o ē tapuaʻi i le pō, e ifo ma tutu, ona o le fefe i le olaga a sau ma faʻamoemoe i le alofa mutimutivale o lo latou Aliʻi? Fai atu, “E tutusa ea i latou e iloa ma i latou e lē iloa?” E moni, na o i latou e iai le mafaufau e maua le apoapoaʻiga.
قُلْ يٰعِبَادِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوْا رَبَّكُمْ ۗلِلَّذِيْنَ اَحْسَنُوْا فِيْ هٰذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةٌ ۗوَاَرْضُ اللّٰهِ وَاسِعَةٌ ۗاِنَّمَا يُوَفَّى الصّٰبِرُوْنَ اَجْرَهُمْ بِغَيْرِ حِسَابٍ
qul yā ‘ibādil-lażīna āmanuttaqū rabbakum, lil-lażīna aḥsanū fī hāżihid-dun-yā ḥasanah(tun), wa arḍullāhi wāsi‘ah(tun), innamā yuwaffaṣ-ṣābirūna ajrahum bigairi ḥisāb(in).
Fai atu (Muhammad), "O a'u auauna faamaoni e! Ia outou matata'u i lo outou Alii." Auā o tagata e fai mea lelei i lenei lalolagi o le a latou maua le lelei. Ma o le lalolagi a le Atua e lautele. Na'o i latou e onosai o le a fa'ateleina a latou taui e aunoa ma se fa'atapula'aina.
قُلْ اِنِّيْٓ اُمِرْتُ اَنْ اَعْبُدَ اللّٰهَ مُخْلِصًا لَّهُ الدِّيْنَ
qul innī umirtu an a‘budallāha mukhliṣal lahud-dīn(a).
Fai atu, "E moni, ua poloaiina a'u e tapuai ia Allah ma le usiusitai atoatoa ia te Ia i le (faatinoina) o le lotu.
وَاُمِرْتُ لِاَنْ اَكُوْنَ اَوَّلَ الْمُسْلِمِيْنَ
wa umirtu li'an akūna awwalal-muslimīn(a).
Ma sa poloaiina aʻu e avea ma tagata muamua e sii atu loʻu lima.”
قُلْ اِنِّيْٓ اَخَافُ اِنْ عَصَيْتُ رَبِّيْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ
qul innī akhāfu in ‘aṣaitu rabbī ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).
Fai atu, "E moni, ou te fefe i le faasalaga i le aso tele pe afai ou te le usiusitai i lo'u Alii."
قُلِ اللّٰهَ اَعْبُدُ مُخْلِصًا لَّهٗ دِيْنِيْۚ
qulillāha a‘budu mukhliṣal lahū dīnī.
Fai atu, "Na'o Allah lava ou te tapua'i i ai ma le usiusita'i atoatoa ia te Ia i le (fa'atinoina) o la'u lotu."
فَاعْبُدُوْا مَا شِئْتُمْ مِّنْ دُوْنِهٖۗ قُلْ اِنَّ الْخٰسِرِيْنَ الَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ وَاَهْلِيْهِمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِۗ اَلَا ذٰلِكَ هُوَ الْخُسْرَانُ الْمُبِيْنُ
fa‘budū mā syi'tum min dūnih(ī), qul innal-khāsirīnal-lażīna khasirū anfusahum wa ahlīhim yaumal-qiyāmah(ti), alā żālika huwal-khusrānul-mubīn(u).
Ia outou tapuaʻi e ese mai iā te Ia e pei ona outou mananaʻo ai! (O outou tagata e ifo i atua ese). Fai atu, "E moni, o ē ua faiaina o i latou ia ua faiaina i latou lava ma o latou aiga i le Aso o le Toetu."
لَهُمْ مِّنْ فَوْقِهِمْ ظُلَلٌ مِّنَ النَّارِ وَمِنْ تَحْتِهِمْ ظُلَلٌ ۗذٰلِكَ يُخَوِّفُ اللّٰهُ بِهٖ عِبَادَهٗ ۗيٰعِبَادِ فَاتَّقُوْنِ
lahum min fauqihim ẓulalum minan-nāri wa min taḥtihim ẓulal(un), żālika yukhawwifullāhu bihī ‘ibādah(ū), yā ‘ibādi fattaqūn(i).
O luga a'e o i latou sa i ai ni vaega o le afi ma o lalo ifo sa i ai ni vaega ua saunia mo i latou. O lea ua faamata'u mai ai e Allah Ana auauna (i lena faasalaga). "O a'u auauna e, ia outou matata'u ia te A'u."
وَالَّذِيْنَ اجْتَنَبُوا الطَّاغُوْتَ اَنْ يَّعْبُدُوْهَا وَاَنَابُوْٓا اِلَى اللّٰهِ لَهُمُ الْبُشْرٰىۚ فَبَشِّرْ عِبَادِۙ
wal-lażīnajtanabuṭ-ṭāgūta ay ya‘budūhā wa anābū ilallāhi lahumul-busyrā, fabasysyir ‘ibād(i).
Ma o i latou e ʻaloʻalo ese mai le tagut (o lona uiga) e lē tapuaʻi i ai ma toe foʻi atu iā Allah, e tatau iā i latou le tala fiafia; O lea ia faʻailoa atu le tala fiafia i aʻu auauna,
الَّذِيْنَ يَسْتَمِعُوْنَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُوْنَ اَحْسَنَهٗ ۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ هَدٰىهُمُ اللّٰهُ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمْ اُولُوا الْاَلْبَابِ
allażīna yastami‘ūnal-qaula fa yattabi‘ūna aḥsanah(ū), ulā'ikal-lażīna hadāhumullāhu wa ulā'ika hum ulul-albāb(i).
(O lona uiga) o i latou e faalogo i le upu ma mulimuli i mea sili ona lelei. O i latou ia ua taʻitaʻia e le Atua ma o i latou ia ua i ai le malamalama.
اَفَمَنْ حَقَّ عَلَيْهِ كَلِمَةُ الْعَذَابِۗ اَفَاَنْتَ تُنْقِذُ مَنْ فِى النَّارِ ۚ
afaman ḥaqqa ‘alaihi kalimatul-‘ażāb(i), afa'anta tunqiżu man fin-nār(i).
O le ā la (e te manaʻo e suia le iʻuga o) i latou e mautinoa o le a mafatia i le faʻasalaga? Pe e te (Muhammad) faʻaolaina ea tagata o loʻo i le afi o seoli?
لٰكِنِ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ غُرَفٌ مِّنْ فَوْقِهَا غُرَفٌ مَّبْنِيَّةٌ ۙتَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ ەۗ وَعْدَ اللّٰهِ ۗ لَا يُخْلِفُ اللّٰهُ الْمِيْعَادَ
lākinil-lażīnattaqau rabbahum lahum gurafum min fauqihā gurafum mabniyyah(tun), tajrī min taḥtihal-anhār(u), wa‘dallāh(i), lā yukhlifullāhul-mī‘ād(a).
A o i latou e matata’u i lo latou Ali’i o le a i ai o latou potu (i le Parataiso), o lo’o i ai potu ua fausia (i ni vaega), o lo’o tafe ifo ai vaitafe. (O le) folafolaga lea a Allah. E lē solia e Allah Lana folafolaga.
اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَسَلَكَهٗ يَنَابِيْعَ فِى الْاَرْضِ ثُمَّ يُخْرِجُ بِهٖ زَرْعًا مُّخْتَلِفًا اَلْوَانُهٗ ثُمَّ يَهِيْجُ فَتَرٰىهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَجْعَلُهٗ حُطَامًا ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَذِكْرٰى لِاُولِى الْاَلْبَابِ ࣖ
alam tara annallāha anzala minas-samā'i mā'an fasalakahū yanābī‘a fil-arḍi ṡumma yaj‘aluhū ḥuṭāmā(n), ina fī żālika lażikrā li'ulil-albāb(i).
E te lē o iloa ea e auina mai e le Atua le vai mai le lagi ma faʻatafe ifo e pei o ni vaipuna i le eleele, ona Ia faʻatupuina mai ai lea o fua o laʻau eseese lanu; ona mago lea ma e te vaʻaia ua liu samasama; ona Ia faia lea e fai ma otaota ua faʻataʻapeʻapeina. E moni, o loʻo i ai se lesona mo ē ua mafaufau.
اَفَمَنْ شَرَحَ اللّٰهُ صَدْرَهٗ لِلْاِسْلَامِ فَهُوَ عَلٰى نُوْرٍ مِّنْ رَّبِّهٖ ۗفَوَيْلٌ لِّلْقٰسِيَةِ قُلُوْبُهُمْ مِّنْ ذِكْرِ اللّٰهِ ۗ اُولٰۤىِٕكَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ
afaman syaraḥallāhu ṣadrahū lil-islāmi fahuwa ‘alā nūrim mir rabbih(ī), fawailul lil-qāsiyati qulūbuhum min żikrillāh(i), ulā'ika fī ḍalālim mubīn(in).
O lea la, o tagata e tatalaina o latou loto e Allah e (talia) le lotu Isalama ona latou maua lea o le malamalama mai lo latou Alii (e tutusa lava ma tagata e maa o latou loto)? Oi talofa ia i latou ua maaa o latou loto i le manatuaina o Allah. Ua latou sese manino lava.
اَللّٰهُ نَزَّلَ اَحْسَنَ الْحَدِيْثِ كِتٰبًا مُّتَشَابِهًا مَّثَانِيَۙ تَقْشَعِرُّ مِنْهُ جُلُوْدُ الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ ۚ ثُمَّ تَلِيْنُ جُلُوْدُهُمْ وَقُلُوْبُهُمْ اِلٰى ذِكْرِ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ هُدَى اللّٰهِ يَهْدِيْ بِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍ
allāhu nazzala aḥsanal-ḥadīṡi kitābam mutasyābiham maṡāniy(a), taqsya‘irru minhu julūdul-lażīna yakhsyauna rabbahum, ṡumma talīnu julūduhum wa qulūbuhum ilā żikrillāh(i), żālika hudallāhi yahdī bihī may yasyā'(u), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).
Ua auina mai e Allah upu sili ona lelei (o lona uiga) o le Qur'an lava lea (ona fuaiupu) i lea taimi ma lea taimi, e gatete ai pa'u o e matata'u i lo latou Ali'i, ona to'afilemu ai lea o latou pa'u ma loto pe a latou manatua Allah. O le ta'ita'iga lea a Allah, faatasi ai ma lena Tusi e ta'ita'i ai o Ia i latou e finagalo i ai. Ma o lē e fa'asesēina e Allah, e leai se tasi e mafai ona ta'ita'i o ia.
اَفَمَنْ يَّتَّقِيْ بِوَجْهِهٖ سُوْۤءَ الْعَذَابِ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗوَقِيْلَ لِلظّٰلِمِيْنَ ذُوْقُوْا مَا كُنْتُمْ تَكْسِبُوْنَ
afamay yattaqī biwajhihī sū'al-‘ażābi yaumal-qiyāmah(ti), wa qīla liẓ-ẓālimīna żūqū mā kuntum taksibūn(a).
O lea la, pe o le a ʻalofia ea e tagata e puipuia o latou foliga le faasalaga leaga i le Aso o le Toetu (e tutusa lava ma ē talitonu e lē o noatia i le faasalaga)? Ma na fai atu i ē ua faia mea sese, "Ia outou tofo i le taui o mea ua outou faia."
كَذَّبَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَاَتٰىهُمُ الْعَذَابُ مِنْ حَيْثُ لَا يَشْعُرُوْنَ
każżabal-lażīna min qablihim fa'atāhumul-‘ażābu mi ḥaiṡu lā yasy‘urūn(a).
O i latou na muamua ia i latou na faafitia (avefeau), ona oo mai lea o le faasalaga ia i latou mai se itu latou te lei faamoemoeina.
فَاَذَاقَهُمُ اللّٰهُ الْخِزْيَ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۚوَلَعَذَابُ الْاٰخِرَةِ اَكْبَرُ ۘ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ
fa ażāqahumullāhul-khizya fil-ḥayātid-dun-yā, wa la‘ażābul-ākhirati akbar(u), lau kānū ya‘lamūn(a).
O lea na fa'amāsiasi ai e le Atua i latou i le olaga fa'alelalolagi. Ma e moni, e sili atu le fa'asalaga i le olaga a sau, pe ana (pe) latou te iloa.
وَلَقَدْ ضَرَبْنَا لِلنَّاسِ فِيْ هٰذَا الْقُرْاٰنِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍ لَّعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَۚ
wa laqad ḍarabnā lin-nāsi fī hāżal-qur'āni min kulli maṡalil la‘allahum yatażakkarūn(a).
Ma e moni, ua Matou faia i lenei Qur'an ituaiga faataoto uma mo tagata ina ia mafai ona latou aʻoaʻoina.
قُرْاٰنًا عَرَبِيًّا غَيْرَ ذِيْ عِوَجٍ لَّعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ
qur'ānan ‘arabiyyan gaira żī ‘iwajil la‘allahum yattaqūn(a).
(O lona uiga) o le Quran o loo i le gagana Arapi, e leai se pi’opi’o (i totonu) ina ia latou amioatua.
ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا رَّجُلًا فِيْهِ شُرَكَاۤءُ مُتَشٰكِسُوْنَ وَرَجُلًا سَلَمًا لِّرَجُلٍ هَلْ يَسْتَوِيٰنِ مَثَلًا ۗ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ ۗبَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ
Ḍaraballāhu maṡalar rajulan fīhi syurakā'u mutasyākisūna wa rajulan salamal lirajulin hal yastawiyāni maṡalā(n), al-ḥamdu lillāh(i), bal akṡaruhum lā ya‘lamūn(a).
Ua fa'ailoa mai e le Atua le fa'ata'ita'iga o se tagata e anaina e ni pa'aga se to'atele o lo'o fefinaua'i, ma se pologa e anaina e le tagata e to'atasi. Pe tutusa ea le tulaga o pologa e to'alua? Ia vi'ia le Atua, ae o le to'atele o i latou latou te le iloa.
اِنَّكَ مَيِّتٌ وَّاِنَّهُمْ مَّيِّتُوْنَ ۖ
innaka mayyituw wa innahum mayyitūn(a).
E moni, o oe (Muhammad) o le a oti ma o le a oti foi i latou.
ثُمَّ اِنَّكُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ عِنْدَ رَبِّكُمْ تَخْتَصِمُوْنَ ࣖ ۔
Ṡumma innakum yaumal-qiyāmati ‘inda rabbikum takhtaṣimūn(a).
Ona moni lea, i le Aso o le Toetu, tou te fefinauai i luma o lo outou Alii.
۞ فَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ كَذَبَ عَلَى اللّٰهِ وَكَذَّبَ بِالصِّدْقِ اِذْ جَاۤءَهٗۗ اَلَيْسَ فِيْ جَهَنَّمَ مَثْوًى لِّلْكٰفِرِيْنَ
faman aẓlamu mimman każaba ‘alallāhi wa każżaba biṣ-ṣidqi iż jā'ah(ū), alaisa fī jahannama maṡwal lil-kāfirīn(a).
O ai la se tasi e sili atu lona amioletonu nai lo se tasi e fatu ni pepelo faasaga ia Allah ma faafitia le upu moni e oo mai ia te ia? E le o Seoli ea le nofoaga e nonofo ai e le talitonu?
وَالَّذِيْ جَاۤءَ بِالصِّدْقِ وَصَدَّقَ بِهٖٓ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُتَّقُوْنَ
wal-lażī jā'a biṣ-ṣidqi wa ṣaddaqa bihī ulā'ika humul-muttaqūn(a).
Ma o i latou e aumaia le upu moni (Muhammad) ma i latou e faamaonia lona moni, o i latou ia o tagata amioatua.
لَهُمْ مَّا يَشَاۤءُوْنَ عِنْدَ رَبِّهِمْ ۗ ذٰلِكَ جَزَاۤءُ الْمُحْسِنِيْنَۚ
lahum mā yasyā'ūna ‘inda rabbihim, żālika jazā'ul-muḥsinīn(a).
Latou te maua le mea latou te mananaʻo ai mai lo latou Aliʻi. O le taui lea mo i latou e fai mea lelei,
لِيُكَفِّرَ اللّٰهُ عَنْهُمْ اَسْوَاَ الَّذِيْ عَمِلُوْا وَيَجْزِيَهُمْ اَجْرَهُمْ بِاَحْسَنِ الَّذِيْ كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ
liyukaffirallāhu ‘anhum aswa'al-lażī ‘amilū wa yajziyahum ajrahum bi'aḥsanil-lażī kānū ya‘malūn(a).
ina ia soloiesea e le Atua a latou galuega sili ona leaga na latou faia ma tauia i latou i se mea e sili atu nai lo mea na latou faia.
اَلَيْسَ اللّٰهُ بِكَافٍ عَبْدَهٗۗ وَيُخَوِّفُوْنَكَ بِالَّذِيْنَ مِنْ دُوْنِهٖۗ وَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍۚ
alaisallāhu bikāfin ‘abdah(ū), wa yukhawwifūnaka bil-lażīna min dūnih(ī), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).
E lē lava ea le Atua mo Ana auauna? Latou te fa'amata'u ia te oe i (tapua'iga) e ese mai ia te Ia. O lē e fa'atagaina e le Atua e se ese, e leai se tasi e mafai ona ta'ita'iina o ia.
وَمَنْ يَّهْدِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ مُّضِلٍّ ۗ اَلَيْسَ اللّٰهُ بِعَزِيْزٍ ذِى انْتِقَامٍ
wa may yahdillāhu famā lahū min muḍill(in), alaisallāhu bi‘azīzin żintiqām(in).
Ma o lē ua taʻitaʻia e Allah, e leai se tasi e mafai ona faʻasesēina o ia. E lē o Allah ea o Lē e ona le malosi uma ma e iai lona mana e faʻasalaina ai?
وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ مَّنْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ لَيَقُوْلُنَّ اللّٰهُ ۗ قُلْ اَفَرَءَيْتُمْ مَّا تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اِنْ اَرَادَنِيَ اللّٰهُ بِضُرٍّ هَلْ هُنَّ كٰشِفٰتُ ضُرِّهٖٓ اَوْ اَرَادَنِيْ بِرَحْمَةٍ هَلْ هُنَّ مُمْسِكٰتُ رَحْمَتِهٖۗ قُلْ حَسْبِيَ اللّٰهُ ۗعَلَيْهِ يَتَوَكَّلُ الْمُتَوَكِّلُوْنَ
wa la'in sa'altahum man khalaqas-samāwāti wal-arḍa layaqūlunnallāh(u), qul afara'aitum mā tad‘ūna min dūnillāhi in arādaniyallāhu biḍurrin hal hunna kāsyifātu ḍurrihī au arādanī biraḥmatin hal hunna mumsikātu raḥmatih(ī), qul ḥasbiyallāh(u), ‘alaihi yatawakkalul-mutawakkilūn(a).
Ma e moni, afai e te fesili atu ia i latou, "O ai na faia le lagi ma le lalolagi?" E mautinoa lava latou te tali mai, "O Allah." Fai atu, "Ua outou iloa ea po o le a le mea tou te tapuai i ai e ese mai ia Allah, afai e finagalo Allah e aumaia le malaia ia te aʻu, pe mafai ea ona latou aveesea le malaia, pe afai e finagalo Allah e foai mai ia te aʻu le alofa mutimutivale, pe mafai ea ona latou taofia Lona alofa mutimutivale?" Fai atu, "Ua lava Allah mo aʻu. Ia te Ia i latou o e tuu atu lo latou faatuatuaga e gauai atu i ai."
قُلْ يٰقَوْمِ اعْمَلُوْا عَلٰى مَكَانَتِكُمْ اِنِّيْ عَامِلٌ ۚفَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَۙ
qul yā qaumi‘malū ‘alā makānatikum innī ‘āmil(un), fa saufa ta‘lamūn(a).
Fai atu (Muhammad), "O lo'u nu'u e! Ia outou galulue e tusa ma o outou tulaga, o a'u fo'i ia. Mulimuli ane o le a outou iloa,
مَنْ يَّأْتِيْهِ عَذَابٌ يُّخْزِيْهِ وَيَحِلُّ عَلَيْهِ عَذَابٌ مُّقِيْمٌ
may ya'tīhi ‘ażābuy yukhzīhi wa yaḥillu ‘alaihi ‘ażābum muqīm(un).
o le a maua e ia le faʻasalaga faʻamasiasi ma le faʻasalaga e faʻavavau.”
اِنَّآ اَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْكِتٰبَ لِلنَّاسِ بِالْحَقِّۚ فَمَنِ اهْتَدٰى فَلِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ ضَلَّ فَاِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا ۚوَمَآ اَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَكِيْلٍ ࣖ
innā anzalnā ‘alaikal-kitāba lin-nāsi bil-ḥaqq(i), fa manihtadā fa linafsih(ī), wa man ḍalla fa innamā yaḍillu ‘alaihā, wa mā anta ‘alaihim biwakīl(in).
E moni, ua matou auina atu ia te oe le Tusi (le Qur'an) e aumaia le upu moni i tagata; o lē e maua le taʻitaʻiga, o lona uiga (o le taʻitaʻiga) e mo ia lava, a o lē e sesē, o lona uiga moni o le sesē e mo ia lava, ma e lē o oe e mafua ai.
اَللّٰهُ يَتَوَفَّى الْاَنْفُسَ حِيْنَ مَوْتِهَا وَالَّتِيْ لَمْ تَمُتْ فِيْ مَنَامِهَا ۚ فَيُمْسِكُ الَّتِيْ قَضٰى عَلَيْهَا الْمَوْتَ وَيُرْسِلُ الْاُخْرٰىٓ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّىۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ
allāhu yatawaffal-anfusa ḥīna mautihā wal-latī lam tamut fī manāmihā, fayumsikul-latī qaḍā ‘alaihal-mauta wa yursilul-ukhrā ilā ajalim musammā(n), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yatafakkarūn(a).
E ave e le Atua agaga o (tagata) i le taimi e oti ai ma agaga o (tagata) e le oti a o momoe; o lea e taofia ai e Ia agaga o (tagata) ua Ia tofia le oti mo i latou ma Ia faasaolotoina isi mo se taimi atofaina. E moni, o loo i ai faailoga (o le silisiliese o le Atua) mo tagata e mafaufau loloto.
اَمِ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ شُفَعَاۤءَۗ قُلْ اَوَلَوْ كَانُوْا لَا يَمْلِكُوْنَ شَيْـًٔا وَّلَا يَعْقِلُوْنَ
amittakhażū min dūnillāhi syufa‘ā'(a), qul awalau kānū lā yamlikūna syai'aw wa lā ya‘qilūn(a).
Pe latou te fa'aaogā ni fesoasoani e ese mai ia Allah? Fai atu, "Pe tou te fa'aaogāina i latou e ui lava ina leai se mea ua ia i latou ma latou te le malamalama?"
قُلْ لِّلّٰهِ الشَّفَاعَةُ جَمِيْعًا ۗ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ ثُمَّ اِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ
qul lillāhisy-syafā‘atu jamī‘ā(n), lahū mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), ṡumma ilaihi turja‘ūn(a).
Fai atu, "E na'o Allah lava e ana le fesoasoani. O Ia e ana le malo o le lagi ma le lalolagi. Ona toe faafoi atu lea o outou ia te Ia."
وَاِذَا ذُكِرَ اللّٰهُ وَحْدَهُ اشْمَـَٔزَّتْ قُلُوْبُ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِۚ وَاِذَا ذُكِرَ الَّذِيْنَ مِنْ دُوْنِهٖٓ اِذَا هُمْ يَسْتَبْشِرُوْنَ
wa iżā żukirallāhu waḥdahusyma'azzat qulūbul-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirah(ti), wa iżā żukiral-lażīna min dūnihī iżā hum yastabsyirūn(a).
Afai fo‘i e na‘o le suafa o Allah e ta‘ua, o le a matuā atuatuvale loto o i latou e lē talitonu i le olaga a sau. Peita‘i, a ta‘ua suafa o atua e ese mai ia Allah, e fa‘afuase‘i ona latou fiafia.
قُلِ اللّٰهُمَّ فَاطِرَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ عٰلِمَ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ اَنْتَ تَحْكُمُ بَيْنَ عِبَادِكَ فِيْ مَا كَانُوْا فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ
qulillāhumma fāṭiras-samāwāti wal-arḍi ‘ālimal-gaibi wasy-syahādati anta taḥkumu baina ‘ibādika fīmā kānū fīhi yakhtalifūn(a).
Fai atu, "Le Atua e, o Lē na Foafoaina le lagi ma le lalolagi, o Lē e silafia mea uma e lē o vaaia ma mea moni, o Oe lava e fa'amasino i le va o Au auauna i mea latou te fefinaua'i ai i taimi uma."
وَلَوْ اَنَّ لِلَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مَا فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا وَّمِثْلَهٗ مَعَهٗ لَافْتَدَوْا بِهٖ مِنْ سُوْۤءِ الْعَذَابِ يَوْمَ الْقِيٰمَةِۗ وَبَدَا لَهُمْ مِّنَ اللّٰهِ مَا لَمْ يَكُوْنُوْا يَحْتَسِبُوْنَ
wa lau anna lil-lażīna ẓalamū mā fil-arḍi jamī‘aw wa miṡlahū ma‘ahū laftadau bihī min sū'il-‘ażābi yaumal-qiyāmah(ti), wa badā lahum minallāhi mā lam yakūnū yaḥtasibūn(a).
Afai fo‘i e maua e tagata fai mea sese mea uma i le lalolagi fa‘atasi ai ma na mea e tele, e mautinoa lava latou te fa‘aolaina i latou lava i lea mea mai le fa‘asalaga leaga i le Aso o le Toetu. Ma ua manino mai ‘iā i latou se fa‘asalaga mai ‘iā Allah lea latou te le‘i mafaufauina muamua.
وَبَدَا لَهُمْ سَيِّاٰتُ مَا كَسَبُوْا وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ
wa badā lahum sayyi'ātu mā kasabū wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).
Ma ua manino ai iā i latou le leaga na latou faia ma ua lofituina i latou i mea sa latou tauemu i ai i taimi uma.
فَاِذَا مَسَّ الْاِنْسَانَ ضُرٌّ دَعَانَاۖ ثُمَّ اِذَا خَوَّلْنٰهُ نِعْمَةً مِّنَّاۙ قَالَ اِنَّمَآ اُوْتِيْتُهٗ عَلٰى عِلْمٍ ۗبَلْ هِيَ فِتْنَةٌ وَّلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ
fa'iżā massal-insāna ḍurrun da‘ānā ṡumma iżā khawwalnāhu ni‘matam minnā, qāla innamā ūtītuhū ‘alā ‘ilm(in), bal hiya fitnatuw wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).
O lea la, a oo mai se mala i se tagata, e valaau mai o ia ia i Matou, ona matou foaiina atu lea o A Matou faamanuiaga ia te ia, ona fai mai lea o ia, “E moni, na tuuina mai ia te a’u lenei faamanuiaga ona o lo’u atamai.” O le mea moni, o se tofotofoga lea, ae o le toatele o i latou latou te le iloa.
قَدْ قَالَهَا الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَمَآ اَغْنٰى عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ
qad qālahal-lażīna min qablihim famā agnā ‘anhum mā kānū yaksibūn(a).
E moni, o i latou na muamua atu ia i latou na fai mai lenei mea, o le a lē toe aogā ia te i latou le mea na latou faia.
فَاَصَابَهُمْ سَيِّاٰتُ مَا كَسَبُوْا ۗوَالَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْ هٰٓؤُلَاۤءِ سَيُصِيْبُهُمْ سَيِّاٰتُ مَا كَسَبُوْا ۙوَمَا هُمْ بِمُعْجِزِيْنَ
fa'aṣābahum sayyi'ātu mā kasabū, wal-lażīna ẓalamū min hā'ulā'i sayuṣībuhum sayyi'ātu mā kasabū, wa mā hum bimu‘jizīn(a).
Ona taia lea o i latou (mala) ona o taunuuga leaga o mea na latou faia. Ma o ē ua faia mea sese i totonu ia i latou o le a taia foi (mala) ona o taunuuga leaga o mea na latou faia ma o le a latou le mafai ona sao ese ai.
اَوَلَمْ يَعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيَقْدِرُ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ ࣖ
awalam ya‘lamū annallāha yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u wa yaqdir(u), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yu'minūn(a).
Ma latou te lē iloa ea e foaʻi mai e le Atua le meaʻai i lē ua Ia finagalo i ai ma faʻatapulaʻaina (i lē ua Ia finagalo i ai)? E moni, o loʻo i ai faʻailoga (o le mana o le Atua) mo tagata e talitonu.
۞ قُلْ يٰعِبَادِيَ الَّذِيْنَ اَسْرَفُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوْا مِنْ رَّحْمَةِ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ يَغْفِرُ الذُّنُوْبَ جَمِيْعًا ۗاِنَّهٗ هُوَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ
qul yā ‘ibādiyal-lażīna asrafū ‘alā anfusihim lā taqnaṭū mir raḥmatillāh(i), innallāha yagfiruż-żunūba jamī‘ā(n), innahū huwal-gafūrur-raḥīm(u).
Fai atu, "O a'u auauna e sili atu i lo latou tulaga! Aua le faavaivai i le alofa mutimutivale o Allah. E moni, e faamagaloina e Allah agasala a tagata uma. E moni, o Ia o Lē e Sili ona Faamagalo, o Lē e Sili ona Alofa Mutimutivale.
وَاَنِيْبُوْٓا اِلٰى رَبِّكُمْ وَاَسْلِمُوْا لَهٗ مِنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَكُمُ الْعَذَابُ ثُمَّ لَا تُنْصَرُوْنَ
wa anībū ilā rabbikum wa aslimū lahū min qabli ay ya'tiyakumul-‘ażābu ṡumma lā tunṣarūn(a).
Ia toe fo‘i atu i lou Ali‘i, ma ia e tu‘uina atu ‘iā te Ia a‘o le‘i o‘o mai le fa‘asalaga ‘iā te oe, ‘ona e lē maua lea o se fesoasoani.
وَاتَّبِعُوْٓا اَحْسَنَ مَآ اُنْزِلَ اِلَيْكُمْ مِّنْ رَّبِّكُمْ مِّنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَكُمُ الْعَذَابُ بَغْتَةً وَّاَنْتُمْ لَا تَشْعُرُوْنَ ۙ
wattabi‘ū aḥsana mā unzila ilaikum mir rabbikum min qabli ay ya'tiyakumul ‘ażābu bagtataw wa antum lā tasy‘urūn(a).
Ma ia e mulimuli i le mea sili e te mafaia i mea ua auina atu ia te oe (le Qur'an) mai lou Alii a o lei oo mai faafuasei le faasalaga ia te oe, a o e le o iloa.
اَنْ تَقُوْلَ نَفْسٌ يّٰحَسْرَتٰى عَلٰى مَا فَرَّطْتُّ فِيْ جَنْۢبِ اللّٰهِ وَاِنْ كُنْتُ لَمِنَ السّٰخِرِيْنَۙ
an taqūla yā ḥasratā ‘alā mā farraṭṭu fī jambillāhi wa in kuntu laminas-sākhirīn(a).
ina ia leai se tasi e fai mai, 'Ua ou salamō tele i lo'u faatamala i le (faataunuuina o a'u tiute) i le Atua, ma e moni o a'u o se tasi o ē tauemu (i le tapuaiga a le Atua)'
اَوْ تَقُوْلَ لَوْ اَنَّ اللّٰهَ هَدٰىنِيْ لَكُنْتُ مِنَ الْمُتَّقِيْنَ ۙ
au taqūla lau annallāha hadānī lakuntu minal-muttaqīn(a).
pe (ne’i) fai mai se tasi, ‘Ana ta’ita’iina a’u e le Atua, semanū e avea a’u ma se tasi o tagata amioatua,’
اَوْ تَقُوْلَ حِيْنَ تَرَى الْعَذَابَ لَوْ اَنَّ لِيْ كَرَّةً فَاَكُوْنَ مِنَ الْمُحْسِنِيْنَ
au taqūla ḥīna taral-‘ażāba lau anna lī karratan fa akūna minal-muḥsinīn(a).
pe (ne’i) fai mai se tasi pe a latou va’ai i le fa’asalaga, ‘Afai e mafai ona ou toe fo’i (i le lalolagi), e mautinoa lava o a’u o se tasi o ē faia mea lelei.’
بَلٰى قَدْ جَاۤءَتْكَ اٰيٰتِيْ فَكَذَّبْتَ بِهَا وَاسْتَكْبَرْتَ وَكُنْتَ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ
balā qad jā'atka āyātī fa każżabta bihā wastakbarta wa kunta minal-kāfirīn(a).
E moni, ua oo atu ia te outou a’u tala, a ua outou faafitia, a ua outou mitamita ma ua outou faatasi ma e le talitonu.”
وَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ تَرَى الَّذِيْنَ كَذَبُوْا عَلَى اللّٰهِ وُجُوْهُهُمْ مُّسْوَدَّةٌ ۗ اَلَيْسَ فِيْ جَهَنَّمَ مَثْوًى لِّلْمُتَكَبِّرِيْنَ
wa yaumal-qiyāmati taral-lażīna każabū ‘alallāhi wujūhuhum muswaddah(tun), alaisa fī jahannama maṡwal lil-mutakabbirīn(a).
Ma i le Aso o le Toetu o le a outou vaʻaia ai i latou na pepelo faasaga ia Allah, ua uliuli o latou foliga. E le o se nofoaga ea seoli mo tagata e mitamita e nonofo ai?
وَيُنَجِّى اللّٰهُ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا بِمَفَازَتِهِمْۖ لَا يَمَسُّهُمُ السُّوْۤءُ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ
wa yunajjillāhul-lażīnattaqau bimafāzatihim, lā yamassuhumus-sū'u wa lā hum yaḥzanūn(a).
Ma o le a faaolaina e Allah ē amiotonu i lo latou manumalo. E lē pa’i atu le faasalaga iā i latou, e lē faavauvau fo’i i latou.
اَللّٰهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ ۙوَّهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ وَّكِيْلٌ
allāhu khāliqu kulli syai'(in), wa huwa ‘alā kulli syai'iw wakīl(un).
O Allah o le foafoa o mea uma ma o Ia o le Pule i mea uma.
لَهٗ مَقَالِيْدُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ ࣖ
lahū maqālīdus-samāwāti wal-arḍ(i), wal-lażīna kafarū bi'āyātillāhi ulā'ika humul-khāsirūn(a).
O Ia e ana ki ('oa) o le lagi ma le lalolagi. A o i latou e lē talitonu i fuaiupu a Allah, o i latou ia e faiaina.
قُلْ اَفَغَيْرَ اللّٰهِ تَأْمُرُوْۤنِّيْٓ اَعْبُدُ اَيُّهَا الْجٰهِلُوْنَ
qul afagairallāhi ta'murūnnī a‘budu ayyuhal-jāhilūn(a).
Fai atu (Muhammad), "Po ua outou poloaʻi mai ea ia te aʻu e tapuaʻi i isi mea e ese mai ia Allah, o outou tagata vālea?"
وَلَقَدْ اُوْحِيَ اِلَيْكَ وَاِلَى الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكَۚ لَىِٕنْ اَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَلَتَكُوْنَنَّ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ
wa laqad ūḥiya ilaika wa ilal-lażīna min qablik(a), la'in asyrakta layaḥbaṭanna ‘amaluka wa latakūnanna minal-khāsirīn(a).
‘Ua fa‘aalia atu ‘iā te oe ma perofeta na muamua atu ‘iā te oe, “E moni, ‘āfai tou te fa‘apa‘iaina (Allah), e mautinoa lava o le a soloiesea a ‘outou galuega ma o le a ‘outou faia‘ina.
بَلِ اللّٰهَ فَاعْبُدْ وَكُنْ مِّنَ الشّٰكِرِيْنَ
balillāha fa‘bud wa kum minasy-syākirīn(a).
O le mea lea, ia na o Allah lava e te tapua'i i ai ma ia avea oe ma se tasi o ē e loto fa'afetai."
وَمَا قَدَرُوا اللّٰهَ حَقَّ قَدْرِهٖۖ وَالْاَرْضُ جَمِيْعًا قَبْضَتُهٗ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ وَالسَّمٰوٰتُ مَطْوِيّٰتٌۢ بِيَمِيْنِهٖ ۗسُبْحٰنَهٗ وَتَعٰلٰى عَمَّا يُشْرِكُوْنَ
wa mā qadarullāha ḥaqqa qadrih(ī), wal-arḍu jamī‘an qabḍatuhū yaumal-qiyāmati was-samāwātu maṭwiyyātum biyamīnih(ī), subḥānahū wa ta‘ālā ‘ammā yusyrikūn(a).
Ma latou te lē vivii atu iā Allah e pei ona tatau ai, e ui lava ina i Ona aao le lalolagi atoa i le Aso o le Toetu ma ua afifiina le lagi e Lona aao taumatau. Ia iā te Ia le viiga ma ia silisili ese o Ia i mea latou te fa’atasia.
وَنُفِخَ فِى الصُّوْرِ فَصَعِقَ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَمَنْ فِى الْاَرْضِ اِلَّا مَنْ شَاۤءَ اللّٰهُ ۗ ثُمَّ نُفِخَ فِيْهِ اُخْرٰى فَاِذَا هُمْ قِيَامٌ يَّنْظُرُوْنَ
wa nufikha fiṣ-ṣūri faṣa‘iqa man fis-samāwāti wa man fil-arḍi illā man syā'allāh(u), ṡumma nufikha fīhi ukhrā fa'iżā hum qiyāmuy yanẓurūn(a).
Ona ili lea o le pū, ma ua oti ai mea uma i le lagi ma le lalolagi vagana ai i latou na finagalo i ai le Atua. Ona toe ili lea o le pū, ona latou toe tutu loa lea (mai o latou tuugamau) ma faatalitali (i le faaiuga a le Atua).
وَاَشْرَقَتِ الْاَرْضُ بِنُوْرِ رَبِّهَا وَوُضِعَ الْكِتٰبُ وَجِايْۤءَ بِالنَّبِيّٖنَ وَالشُّهَدَاۤءِ وَقُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْحَقِّ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ
wa asyraqatil-arḍu binūri rabbihā wa wuḍi‘al-kitābu wa jī'a bin-nabiyyīna wasy-syuhadā'i wa quḍiya bainahum bil-ḥaqqi wa hum lā yuẓlamūn(a).
Ma o le a faamalamalamaina le lalolagi (le fanua o Mahsyar) i le malamalama (o le faamasinotonu) a lona Alii; ma o le a tuuina atu tusi (o a latou galuega) (i tagata taitasi), o le a aumaia perofeta ma molimau, ma o le a tuuina atu le faamasinoga tonu i le va o i latou, ma o le a le faaseseina i latou.
وَوُفِّيَتْ كُلُّ نَفْسٍ مَّا عَمِلَتْ وَهُوَ اَعْلَمُ بِمَا يَفْعَلُوْنَ ࣖ
wa wuffiyat kullu nafsim mā ‘amilat wa huwa a‘lamu bimā yaf‘alūn(a).
Ma ua tuuina atu i tagata uma se taui atoatoa e tusa ai ma mea ua latou faia ma ua sili atu Lona silafia o mea ua latou faia.
وَسِيْقَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِلٰى جَهَنَّمَ زُمَرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءُوْهَا فُتِحَتْ اَبْوَابُهَا وَقَالَ لَهُمْ خَزَنَتُهَآ اَلَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِّنْكُمْ يَتْلُوْنَ عَلَيْكُمْ اٰيٰتِ رَبِّكُمْ وَيُنْذِرُوْنَكُمْ لِقَاۤءَ يَوْمِكُمْ هٰذَا ۗقَالُوْا بَلٰى وَلٰكِنْ حَقَّتْ كَلِمَةُ الْعَذَابِ عَلَى الْكٰفِرِيْنَ
wasīqal-lażīna kafarū ilā jahannama zumarā(n), ḥattā iżā jā'ūhā futiḥat abwābuhā wa qāla lahum khazanatuhā alam ya'tikum rusulum minkum yatlūna ‘alaikum āyāti rabbikum wa yunżirūnakum liqā'a yaumikum hāżā, qālū balā wa lākin ḥaqqat kalimatul-‘ażābi ‘alal-kāfirīn(a).
O tagata e lē talitonu e aveina i seoli i ni vaega. O lea ina ua latou taunuu atu iā te ia (seoli) na tatalaina faitotoʻa ma fai atu le leoleo iā i latou, "Pe na o mai ea ni aposetolo mai iā te outou, o ē na faitauina fuaiupu a lo outou Alii ma lapataʻi atu iā te outou e uiga i le feiloaʻiga (ma) lo outou aso?" Na latou tali mai, "Ioe, e iai," ae o le faʻasalaga e faʻatatau tonu lava i ē e lē talitonu.
قِيْلَ ادْخُلُوْٓا اَبْوَابَ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۚفَبِئْسَ مَثْوَى الْمُتَكَبِّرِيْنَ
qīladkhulū abwāba jahannama khālidīna fīhā, fa bi'sa maṡwal-mutakabūbirīn(a).
Na fai atu (ia i latou), “Ulu atu i faitoto’a o Seoli, tou te nonofo ai e fa’avavau.” O lea la, o (seoli) o le nofoaga sili ona leaga e nonofo ai mo i latou e mitamita.
وَسِيْقَ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ اِلَى الْجَنَّةِ زُمَرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءُوْهَا وَفُتِحَتْ اَبْوَابُهَا وَقَالَ لَهُمْ خَزَنَتُهَا سَلٰمٌ عَلَيْكُمْ طِبْتُمْ فَادْخُلُوْهَا خٰلِدِيْنَ
wasīqal-lażīnattaqau rabbahum ilal-jannati zumarā(n), ḥattā iżā jā'ūhā wa futiḥat abwābuhā wa qāla lahum khazanatuhā salāmun ‘alaikum ṭibtum fadkhulūhā khālidīn(a).
A o i latou e matata’u i lo latou Ali’i e ta’ita’iina i latou i le lagi i ni vaega. O lea ina ua latou taunuu i ai (lagi) ma ua tatalaina ona faitoto’a, ona fai atu lea o le leoleo ia te i latou, “Ia manuia outou, ia manuia outou! O lea ulufale mai ia, tou te nonofo ai e faavavau.”
وَقَالُوا الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ صَدَقَنَا وَعْدَهٗ وَاَوْرَثَنَا الْاَرْضَ نَتَبَوَّاُ مِنَ الْجَنَّةِ حَيْثُ نَشَاۤءُ ۚفَنِعْمَ اَجْرُ الْعٰمِلِيْنَ
wa qālul-ḥamdu lillāhil-lażī ṣadaqanā wa‘dahū wa auraṡanal-arḍa natabawwa'u minal-jannati ḥaiṡu nasyā'(u), fani‘ma ajrul-‘āmilīn(a).
Ma ua latou fai atu, “Ia viia le Atua o lē ua faataunuuina Lana folafolaga ia i matou ma ua foaiina mai ia i matou lenei nofoaga, ma ua matou (faatagaina) e nonofo i le Parataiso i soo se mea matou te loto i ai.” O lea la, o le taui sili lea mo i latou e faia galuega lelei.
وَتَرَى الْمَلٰۤىِٕكَةَ حَاۤفِّيْنَ مِنْ حَوْلِ الْعَرْشِ يُسَبِّحُوْنَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْۚ وَقُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْحَقِّ وَقِيْلَ الْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ࣖ
wa taral-malā'ikata ḥāffīna min ḥaulil-‘arsyi yusabbiḥūna biḥamdi rabbihim, wa quḍiya bainahum bil-ḥaqqi wa qīlal-ḥamdu lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).
Ma o oe (Muhammad) o le a e vaʻaia agelu o loʻo siʻomia le Nofoāliʻi, o loʻo vivii atu ma vivii atu i lo latou Aliʻi; ona faia lea o se faʻaiʻuga i le va o i latou (auʻauna a le Atua) ma le tonu ma fai mai, "Ia viia Allah, le Aliʻi o lalolagi uma."